Chapter 11: Wisdom

Verse 1

अष्टावक्र उवाच ॥ भावाभावविकारश्च स्वभावादिति निश्चयी । निर्विकारो गतक्लेशः सुखेनैवोपशाम्यति ॥ ११-१॥

అష్టావక్రుడు పలికెను—భావాభావాల వికారాలు స్వభావమాత్రమే అని నిశ్చయించినవాడు నిర్వికారుడై, క్లేశరహితుడై, సులభంగా శాంతిని పొందును.

Verse 2

ईश्वरः सर्वनिर्माता नेहान्य इति निश्चयी । अन्तर्गलितसर्वाशः शान्तः क्वापि न सज्जते ॥ ११-२॥

ఈశ్వరుడే సమస్తానికి నిర్మాత, ఇక్కడ మరొకటి లేదని నిశ్చయించినవాని అంతరంగంలో సమస్త ఆశలు కరిగిపోతాయి; శాంతుడై అతడు ఎక్కడా ఆసక్తి చెందడు.

Verse 3

आपदः सम्पदः काले दैवादेवेति निश्चयी । तृप्तः स्वस्थेन्द्रियो नित्यं न वाञ्छति न शोचति ॥ ११-३॥

ఆపదలూ సంపదలూ కాలము మరియు దైవవశముగానే సంభవిస్తాయని నిశ్చయించినవాడు నిత్యం తృప్తుడై, ఇంద్రియాలు స్థిరమై, కోరకుండా శోకించకుండా ఉంటాడు.

Verse 4

सुखदुःखे जन्ममृत्यू दैवादेवेति निश्चयी । साध्यादर्शी निरायासः कुर्वन्नपि न लिप्यते ॥ ११-४॥

సుఖదుఃఖాలు, జననమరణాలు దైవవశములేనని నిశ్చయించినవాడు అవి అనివార్యమని చూచి నిరాయాసంగా ఉంటాడు; కర్మలు చేసినా లిప్తుడు కాడు.

Verse 5

चिन्तया जायते दुःखं नान्यथेहेति निश्चयी । तया हीनः सुखी शान्तः सर्वत्र गलितस्पृहः ॥ ११-५॥

దుఃఖం చింతన వలననే పుడుతుంది, మరే విధంగానూ కాదని నిశ్చయించినవాడు చింతరహితుడై సుఖి, శాంతుడు, ఎక్కడైనా స్పృహరహితుడు అవుతాడు.

Verse 6

नाहं देहो न मे देहो बोधोऽहमिति निश्चयी । कैवल्यमिव सम्प्राप्तो न स्मरत्यकृतं कृतम् ॥ ११-६॥

నేను దేహం కాదు, దేహం నాది కాదు, నేను శుద్ధ బోధస్వరూపుడను అని నిశ్చయించినవాడు కైవల్యాన్ని పొందినట్టై, చేసినా చేయనినా కర్మలను స్మరించడు.

Verse 7

आब्रह्मस्तम्बपर्यन्तमहमेवेति निश्चयी । निर्विकल्पः शुचिः शान्तः प्राप्ताप्राप्तविनिर्वृतः ॥ ११-७॥

బ్రహ్మ నుండి అతి సూక్ష్మ జీవివరకు సమస్తమూ నేనే అని నిశ్చయించినవాడు నిర్వికల్పుడు, శుచియై, శాంతుడై, ప్రాప్తి అప్రాప్తి భావాలకు అతీతంగా నిలుస్తాడు.

Verse 8

नानाश्चर्यमिदं विश्वं न किञ्चिदिति निश्चयी । निर्वासनः स्फूर्तिमात्रो न किञ्चिदिव शाम्यति ॥ ११-८॥

ఈ విశ్వం అనేక ఆశ్చర్యాలతో నిండినదైనా పరమార్థంలో ఏమీ కాదు అని నిశ్చయించినవాడు వాసనారహితుడై, చైతన్యస్ఫూర్తిమాత్రుడై, ఏదీ లేనట్టుగా శాంతిని పొందుతాడు.