Sukta 77

Mantra 1

अभ्रप्रुषो न वाचा प्रुषा वसु हविष्मन्तो न यज्ञा विजानुषः । सुमारुतं न ब्रह्माणमर्हसे गणमस्तोष्येषां न शोभसे ॥

மேகத் துளிகள் போல, வாக்கினால் நீங்கள் செல்வத்தைத் தெளிக்கிறீர்கள்; ஹவிஸ் உடையவர்களைப் போல, வழி அறிந்த யாகங்களைப் போல, நீங்கள் நகர்கிறீர்கள். ‘சுமாருத’—நன்கு உந்தப்பட்ட—பிரம்ம-உச்சரிப்பைப் போல நீங்கள் அர்ஹர்; உங்கள் கணத்தை நான் ஸ்தோத்திரிக்கிறேன்—அவர்களின் ஒளியால் நீங்கள் பிரகாசிக்கட்டும்.

Mantra 2

श्रिये मर्यासो अञ्जीँरकृण्वत सुमारुतं न पूर्वीरति क्षपः । दिवस्पुत्रास एता न येतिर आदित्यासस्ते अक्रा न वावृधुः ॥

அழகும் வளர்ச்சியும் பெற இளைய வீரர்கள் தங்கள் ஒளிரும் அலங்காரங்களை அமைத்தனர்; ‘சுமாருத’—நன்கு உந்தப்பட்ட—சக்திகளைப் போல அவர்கள் முன்னைய இரவுகளைத் தாண்டிச் செல்கிறார்கள். திவஸ்புத்ரர்கள், அவர்கள் இந்தப் பாதையில் முன்னேறுகின்றனர்; ஆதித்யர்களைப் போல உறுதியான, உடையாத—அவர்கள் தங்கள் வலிமையில் வளர்ந்துள்ளனர்.

Mantra 3

प्र ये दिवः पृथिव्या न बर्हणा त्मना रिरिच्रे अभ्रान्न सूर्यः । पाजस्वन्तो न वीराः पनस्यवो रिशादसो न मर्या अभिद्यवः ॥

வானமும் பூமியும் இருந்து பெருக்கென எழுந்து வரும் அவர்கள், தம் இயல்பினாலேயே விரிகின்றனர்—மேகங்களில் இருந்து வெளிப்படும் சூரியன் போல. வீரரைப் போல ஒளிமிக்கவர்கள், நிறைவு-வெகுமதியை நாடுபவர்கள்; தடையை விழுங்குபவர்கள், இளைய போராளிகள் போல—ஒளியை நோக்கி முன்னே தள்ளிச் செல்கின்றனர்.

Mantra 4

युष्माकं बुध्ने अपां न यामनि विथुर्यति न मही श्रथर्यति । विश्वप्सुर्यज्ञो अर्वागयं सु वः प्रयस्वन्तो न सत्राच आ गत ॥

உங்கள் ஆழத்தில்—நீரோட்டத்தின் பாதை போல—மாபெரும் பூமி குலையாது, தளராது. எல்லாச் சக்திகளுடனும் இயங்கும் இந்த யஜ்ஞம் உங்களை நோக்கி இங்கே திரும்பி வருகிறது; ஆகவே ஒன்றாகச் செல்லும் ஆர்வமுள்ள முயல்வோர்போல், வாருங்கள்—இங்கே வந்து சேருங்கள்.

Mantra 5

यूयं धूर्षु प्रयुजो न रश्मिभिर्ज्योतिष्मन्तो न भासा व्युष्टिषु । श्येनासो न स्वयशसो रिशादसः प्रवासो न प्रसितासः परिप्रुषः ॥

நீங்கள் உந்துதல்களில் இணைக்கப்பட்டவர்கள்; கதிர்களைப் போல—உஷாக்களில் ஒளிர்வோர். தம் புகழால் உயர்ந்த ஷ்யேனப் பறவைகள் போல, தீமையை விழுங்குவோர்; தூரம் செல்லும், தம் பாதையில் விடுவிக்கப்பட்ட பயணிகள் போல—சுற்றிலும் உங்கள் மழைத்துளிகளைச் சிதறடிக்கிறீர்கள்.

Mantra 6

प्र यद्वहध्वे मरुतः पराकाद्यूयं महः संवरणस्य वस्वः । विदानासो वसवो राध्यस्याराच्चिद्द्वेषः सनुतर्युयोत ॥

ஏ மருதர்களே, நீங்கள் தொலைதூரத்திலிருந்து முன்னே கொண்டு வந்து சுமந்து வரும்போது, அந்த மாபெரும் சூழ்வளையத்தின் (ஸம்வரண) செல்வமாக நீங்கள் இருக்கிறீர்கள். ஏ வசுக்களே, உரிய பயனை அறிந்தவர்களே, வெறுப்பை தொலைவிலிருந்தே அகற்றுங்கள்; அதை எங்கள் பாதைக்கு அப்பால், மேலும் அப்புறம் தள்ளிவிடுங்கள்.

Mantra 7

य उदृचि यज्ञे अध्वरेष्ठा मरुद्भ्यो न मानुषो ददाशत् । रेवत्स वयो दधते सुवीरं स देवानामपि गोपीथे अस्तु ॥

யார் யாகத்தில், முதன்மையான அத்வரத்தில், நேராக நின்று மருதர்களுக்கு உரிய தானம் அளிக்கிறாரோ—அவர் செழுமை நிறைந்த நிறைவும், நல்ல வீர-வலிமையும் (ஸுவீரம்) பெறுகிறார்; அவர் தேவர்களின் காக்கும் அடைக்கலத்தில் (கோபீத) இருப்பாராக.

Mantra 8

ते हि यज्ञेषु यज्ञियास ऊमा आदित्येन नाम्ना शम्भविष्ठाः । ते नोऽवन्तु रथतूर्मनीषां महश्च यामन्नध्वरे चकानाः ॥

அவர்கள் யாகங்களில் மிகச் சிறந்த யாகியர்கள்—தபத்தின் ஊமா-சக்திகள்—ஆதித்ய என்ற நாமத்தில் மிக மங்களகரமானவர்கள். அவர்கள் எங்களுக்காக ரதம் போல் வேகமுடைய ஊக்கமுற்ற மநீஷாவையும், மாபெரும் மகத்துவத்தையும் காக்கட்டும்—இயக்கத்தில் மற்றும் குறையற்ற அத்வரத்தில் மகிழ்வோர் அவர்கள்.