Sukta 65

Mantra 1

अग्निरिन्द्रो वरुणो मित्रो अर्यमा वायुः पूषा सरस्वती सजोषसः । आदित्या विष्णुर्मरुतः स्वर्बृहत्सोमो रुद्रो अदितिर्ब्रह्मणस्पतिः ॥

அக்னி, இந்திரன், வருணன், மித்ரன், அர்யமன், வாயு, பூஷன், சரஸ்வதி—ஒரே ஒற்றுமையுடன்; ஆதித்யர்கள், விஷ்ணு, மருத்கள், ஸ்வர் மற்றும் ப்ருஹத் எனும் விரிந்த பெருமை, சோமன், ருத்ரன், அதிதி, பிரஹ்மணஸ்பதி—இத்தெய்வ சக்திகள் அனைத்தும் ஒன்றாக எங்கள் உள்ளார்ந்த யாகத்தைத் தாங்கி நிறைவேற்றட்டும்.

Mantra 2

इन्द्राग्नी वृत्रहत्येषु सत्पती मिथो हिन्वाना तन्वा समोकसा । अन्तरिक्षं मह्या पप्रुरोजसा सोमो घृतश्रीर्महिमानमीरयन् ॥

இந்திரனும் அக்னியும்—விருத்ரவதங்களில் சத்திய-அதிபதிகள்—ஒருவரை ஒருவர் தூண்டி, ஒரே இல்லத்தில் உடலோடு இணைந்து வாழ்வோர். தம் ஓஜஸால் அவர்கள் விரிந்த அந்தரிக்ஷத்தை நிரப்பினர்; மேலும் நெய்-ஒளியால் பிரகாசிக்கும் சோமன் அவர்களின் மகிமையை உயர்த்துகிறான்.

Mantra 3

तेषां हि मह्ना महतामनर्वणां स्तोमाँ इयर्म्यृतज्ञा ऋतावृधाम् । ये अप्सवमर्णवं चित्रराधसस्ते नो रासन्तां महये सुमित्र्याः ॥

அந்த மகத்தான, தவறாத, ருத-ஞானிகள், ருதத்தை வளர்ப்போர்—அவர்களின் மகிமையால் நான் ஸ்தோத்திரங்களை எழுப்புகிறேன். பலவகை அருள்களை உடையோர், அப்ஸு-பிரவாகமான அர்ணவத்தில் இயங்குவோர்—அவர்கள் எங்கள் விரிவிற்காக சுமித்ர்யா, நல்வழி நட்பான ஒத்துழைப்பை அளிப்பாராக.

Mantra 4

स्वर्णरमन्तरिक्षाणि रोचना द्यावाभूमी पृथिवीं स्कम्भुरोजसा । पृक्षा इव महयन्तः सुरातयो देवाः स्तवन्ते मनुषाय सूरयः ॥

அவர்கள் தம் ஓஜஸால் அந்தரிக்ஷத்தின் பொன்னொளி பரப்புகளையும், ரோசன லோகங்களையும், த்யாவா-பூமியையும், பூமியின் ஆதாரத்தையும் நிலைநிறுத்துகின்றனர். வலிய குதிரைகள் போல வல்லமையை விரிவாக்கி, சுராதயः—நல்ல தானம் அளிக்கும் தேவர்கள்—மனிதருக்காக ரிஷிகளால் புகழப்படுகின்றனர்; மனிதன் ஒளிக்குள் வளர்வதற்காக.

Mantra 5

मित्राय शिक्ष वरुणाय दाशुषे या सम्राजा मनसा न प्रयुच्छतः । ययोर्धाम धर्मणा रोचते बृहद्ययोरुभे रोदसी नाधसी वृतौ ॥

மித்ரனுக்கும் வருணனுக்கும்—அந்த தாஶுஷ் (தானம் செய்பவன்/யஜமானன்) பொருட்டு—திறமையும் நல்வழிச் சாதனையும் அருளுங்கள்; அவர்கள் இரு சம்ராட்கள், தம் மனச் சங்கல்பத்தில் ஒருபோதும் சிதறாதவர்கள். அவர்களுடைய விரிந்த தாமம் தர்மம் (஋த-நியமம்) மூலம் ஒளிர்கிறது; அவர்களுடைய அணைப்பில் இரு ரோதஸீ (வானும் பூமியும்) உறுதியாக நிலைத்து, ஊட்டமடைந்து நிற்கின்றன.

Mantra 6

या गौर्वर्तनिं पर्येति निष्कृतं पयो दुहाना व्रतनीरवारतः । सा प्रब्रुवाणा वरुणाय दाशुषे देवेभ्यो दाशद्धविषा विवस्वते ॥

நியதப் பாதை/வர்த்தனியைச் சுற்றிச் செல்கின்ற அந்த கோ (பசு), பாலைப் பிழிந்து கறந்து—வ்ரதம் (஋த-நியமம்) நடத்தும் தலைவி—இடையறாது இயங்குகிறாள்; அவள் அறிவித்து, தாஶுஷ் (தானகర్త) பொருட்டு வருணனுக்கு ஹவியை அர்ப்பணிக்கிறாள்; தேவர்களுக்காக விவஸ்வத் (ஒளிமிகு) அவர்க்கு ஹவிஷா தானம் செய்கிறாள்.

Mantra 7

दिवक्षसो अग्निजिह्वा ऋतावृध ऋतस्य योनिं विमृशन्त आसते । द्यां स्कभित्व्यप आ चक्रुरोजसा यज्ञं जनित्वी तन्वी नि मामृजुः ॥

வான்வெளி விரிந்த ஒளியுடையோர், அக்னி-நாவுடையோர், ஋தத்தை வளர்ப்போர்—அவர்கள் ஋தத்தின் யோனியைத் தொடந்து, அதை ஆராய்ந்து, அமர்ந்து இருக்கின்றனர். த்யாவைத் தாங்கி நிறுத்தி, வலிமையால் ஆபः (நீர்) ஓடச் செய்தனர்; யஜ்ஞத்தைப் பிறப்பித்து, அதைத் தனு (உடல்) யில் வடித்து, தூய்மையாக்கி/அலங்கரித்து தயாராக்கினர்.

Mantra 8

परिक्षिता पितरा पूर्वजावरी ऋतस्य योना क्षयतः समोकसा । द्यावापृथिवी वरुणाय सव्रते घृतवत्पयो महिषाय पिन्वतः ॥

அந்த இரு பெற்றோர்—பரிக்ஷிதா, பழமையானோர், முதற்சேர்க்கையிலேயே அனைத்தையும் சூழ்வோர்—ருதத்தின் யோனியில் ஒரே இல்லத்தில் இணைந்து வாசிக்கின்றனர். த்யாவா-பிருதிவீ, ஒரே-விரதம் உடைய வருணனுக்காக, நெய்யுடன் நிறைந்தும் பெருகியும் உள்ள செழுமையான பால்-ரஸத்தை மகிஷன் (மகான்) பொருட்டு ஊட்டி உயர்த்துகின்றனர்; அதனால் விரிந்த வலிமை போஷிக்கப்படுக.

Mantra 9

पर्जन्यावाता वृषभा पुरीषिणेन्द्रवायू वरुणो मित्रो अर्यमा । देवाँ आदित्याँ अदितिं हवामहे ये पार्थिवासो दिव्यासो अप्सु ये ॥

நாம் பர்ஜன்யனையும் வாதனையும் அழைக்கிறோம்—பெருக்கை பொழியும் வலிய காளைகள் அவர்கள்; நாம் இந்திர–வாயு, வருணன், மித்ரன், அர்யமன் ஆகியோரை அழைக்கிறோம். நாம் தேவர்களை—ஆதித்யர்களையும் அதிதியையும்—ஆஹ்வானிக்கிறோம்: பார்திவத்தில் நிலைபெற்றோர், திவ்யமானோர், மேலும் அப்ஸு (நீர்த் தத்துவத்தில்) இயங்குவோர்.

Mantra 10

त्वष्टारं वायुमृभवो य ओहते दैव्या होतारा उषसं स्वस्तये । बृहस्पतिं वृत्रखादं सुमेधसमिन्द्रियं सोमं धनसा उ ईमहे ॥

நாம் த்வஷ்டாவை—வடிவமைப்பாளனை—மற்றும் வாயுவை, மேலும் செயலை முன்னே தள்ளிச் செலுத்தும் ருபுக்களை நாடுகிறோம்; தெய்வ ஹோத்ருக்களையும் நலனுக்காக உஷஸையும் நாடுகிறோம். நாம் ப்ருஹஸ்பதியை—வ்ருத்ர-பக்ஷகன், சுமேதஸன்—மற்றும் இந்திரிய சோமத்தை, உள்ளார்ந்த செல்வம் பெறுவதற்காக, வேண்டுகிறோம்.

Mantra 11

ब्रह्म गामश्वं जनयन्त ओषधीर्वनस्पतीन्पृथिवीं पर्वताँ अपः । सूर्यं दिवि रोहयन्तः सुदानव आर्या व्रता विसृजन्तो अधि क्षमि ॥

பிரம்மம் (படைப்பாற்றல் கொண்ட வாக்கு) பசுவையும் குதிரையையும் பிறப்பிக்கிறது—அறிவின் கதிர்களையும் ஆற்றல்-சக்திகளையும்; அது மூலிகை-ஔஷதங்களையும், வனஸ்பதிகளின் அதிபதிகளையும், பூமியையும், மலைகளையும், ஆபः (நீரையும்) உருவாக்குகிறது. மனத்தின் திவி-வானில் சூரியனை உயர்த்தி நிறுத்துவோர், சுதானவ (உதாரர்) ஆகியோர், ஆர்ய (உன்னத) வ்ரதங்களை—நேரிய செயல்-நியமங்களை—க்ஷமி (பூமி) மீது விரித்து விடுகின்றனர்.

Mantra 12

भुज्युमंहसः पिपृथो निरश्विना श्यावं पुत्रं वध्रिमत्या अजिन्वतम् । कमद्युवं विमदायोहथुर्युवं विष्णाप्वं विश्वकायाव सृजथः ॥

ஓ அஷ்வினௌ, துன்பத்திலிருந்து புஜ்யுவை நீங்கள் மீட்டீர்கள்; வத்ரிமதியின் மகன் ஷ்யாவனை நீங்கள் உயிர்ப்பித்தீர்கள். விமதனுக்காக கமத்யுவை நீங்கள் ஏற்றுச் சென்றீர்கள்; விஷ்வகாயனுக்காக விஷ்ணாபூவை இயக்கத்தில் செலுத்தினீர்கள். இவ்வாறு நீங்கள் மீட்பளிக்கும் இரட்டைப் சக்திகள்; ஆபத்திலிருந்து உயிரை உயர்த்தி, அதன் சரியான இயக்கத்தை மீண்டும் நிலைநிறுத்துவோர்.

Mantra 13

पावीरवी तन्यतुरेकपादजो दिवो धर्ता सिन्धुरापः समुद्रियः । विश्वे देवासः शृणवन्वचांसि मे सरस्वती सह धीभिः पुरंध्या ॥

பாவீரவீ—இடி-முழக்க சக்தி; ஏகபாத்—ஒரே பாதம் கொண்ட சக்தி; அஜ—அஜன்மன்; திவோ தர்தா—வானத்தின் தாங்கி; சிந்து மற்றும் சமுத்திரீய ஆபः—இவ்வெல்லா தேவசக்திகளும் என் வாக்குகளை கேட்கட்டும். மேலும் சரஸ்வதீயும், ஒளிமிகு திகளும் நிறைநிறை விவேகம் (புரந்த்யா) உடனும், எங்களுடன் இருப்பாளாக.

Mantra 14

विश्वे देवाः सह धीभिः पुरंध्या मनोर्यजत्रा अमृता ऋतज्ञाः । रातिषाचो अभिषाचः स्वर्विदः स्वर्गिरो ब्रह्म सूक्तं जुषेरत ॥

ஒளிமிகு தியானமும் நிறைந்த விவேகமும் உடன்—யஜனத்திற்குரியோர், அமரர், ṛta-வை அறிந்தோர் ஆகிய எல்லா தேவர்களும்—சூர்ய-உலகின் ஒளியைத் தாங்கும் இந்த நன்கு உரைக்கப்பட்ட ஸூக்தத்தையும், இந்த பிரஹ்ம-வாணியையும் ஏற்றருள்வாராக. தங்கள் தானங்களும் துணைநிற்கும் சக்திகளும் உடன் வந்து, உயர்ந்த ஸ்வர்கத்தின் ஒளியை எங்களுக்கு கண்டடையச் செய்வாராக.

Mantra 15

देवान्वसिष्ठो अमृतान्ववन्दे ये विश्वा भुवनाभि प्रतस्थुः । ते नो रासन्तामुरुगायमद्य यूयं पात स्वस्तिभिः सदा नः ॥

அனைத்து உலகங்களின் மேல் தம் நிலையைக் கொண்ட அமர தேவர்களை வசிஷ்டன் வணங்குகிறான். அவர்கள் இன்று எங்களுக்கு விரிந்த-செல்லும் நலப்பாதையை அருள்வாராக; மேலும் நீங்கள் எப்போதும் ஸ்வஸ்தி மற்றும் சரியான ஒற்றுமையின் சக்திகளால் எங்களைப் பாதுகாப்பீராக.