Sukta 64

Mantra 1

कथा देवानां कतमस्य यामनि सुमन्तु नाम शृण्वतां मनामहे । को मृळाति कतमो नो मयस्करत्कतम ऊती अभ्या ववर्तति ॥

தேவர்களின் எந்த விதத்தில், எந்த இயக்கப் பாதையில், உண்மையாகக் கேட்பவனான ‘சுமந்து’ என்ற நாமத்தை நாம் மனத்தில் தாங்குவோம்? யார் எங்களுக்கு மிருதுவை/ஆனந்தத்தை அளிக்கிறார், யார் எங்களுக்காக நலமிகு இன்பத்தை உருவாக்குகிறார்; எந்த சக்தி தன் ஊதி (உதவி) கொண்டு எங்களை நோக்கி திரும்புகிறது?

Mantra 2

क्रतूयन्ति क्रतवो हृत्सु धीतयो वेनन्ति वेनाः पतयन्त्या दिशः । न मर्डिता विद्यते अन्य एभ्यो देवेषु मे अधि कामा अयंसत ॥

செயல்களின் க்ரது (சங்கல்ப-சக்தி) இதயங்களில் ருது ஒழுங்கின்படி இயங்குகின்றன; தீதிகள் (ஊக்கமூட்டிய சிந்தனைகள்) ஏங்குகின்றன, வேனா (விருப்பங்கள்) திசைகளுக்குப் பறக்கின்றன. இவற்றைத் தாண்டி வேறு எந்த மிருதுவை-தருபவனும் இல்லை; தேவர்கள்மேலே என் காமங்கள் நிலைபெற்றன.

Mantra 3

नरा वा शंसं पूषणमगोह्यमग्निं देवेद्धमभ्यर्चसे गिरा । सूर्यामासा चन्द्रमसा यमं दिवि त्रितं वातमुषसमक्तुमश्विना ॥

வாக்கினால் நீ நராசம்சன், மறைந்த பூஷன், மேலும் தேவர்களால் ஏற்றப்பட்ட அக்னியைப் புகழ்கிறாய். சூரியன், மாசன், சந்திரமஸ், விண்ணில் யமன், திரிதன், வாதன், உஷஸ், இரவு, மற்றும் அஷ்வினௌ—இவ்வெல்லா தேவசக்திகளையும் நீப் புகழ்கிறாய்; அவை விழிப்பூட்டவும் ஒழுங்கமைக்கவும் அழைக்கப்பட்டவை.

Mantra 4

कथा कविस्तुवीरवान्कया गिरा बृहस्पतिर्वावृधते सुवृक्तिभिः । अज एकपात्सुहवेभिॠक्वभिरहिः शृणोतु बुध्न्यो हवीमनि ॥

எவ்வாறு, எந்த வாக்கால், மகாவீர ஒலியுடைய கவி—பிருஹஸ்பதி—நன்கு அமைந்த ஸ்துதிகளால் வளர்கிறார்? நன்கு அழைக்கும் ருக்-பாடகர்களுடன் அஜ ஏகபாத் கேட்பானாக; ஆழத்தின் பாம்பு—புத்ந்யன்—ஹவிஸின் வேளையில் செவிகொடுப்பானாக.

Mantra 5

दक्षस्य वादिते जन्मनि व्रते राजाना मित्रावरुणा विवाससि । अतूर्तपन्थाः पुरुरथो अर्यमा सप्तहोता विषुरूपेषु जन्मसु ॥

தக்ஷனின் பிறப்பிலும் விரதத்திலும், ஓ அதிதி, நீ இரு அரசர்கள்—மித்ரன், வருணன்—இவர்களை வழிபடுகிறாய். வெல்ல இயலாத பாதைகளையுடைய, பல ரதங்களையுடைய அர்யமன்—சப்த-ஹோதா—பலவகை உருவங்களான பிறப்புகளில் (ருதத்தின்) உரிமையையும் ஆரியப் பாதையின் உயர்ந்த செலவையும் நிறுவுகிறான்.

Mantra 6

ते नो अर्वन्तो हवनश्रुतो हवं विश्वे शृण्वन्तु वाजिनो मितद्रवः । सहस्रसा मेधसाताविव त्मना महो ये धनं समिथेषु जभ्रिरे ॥

எங்கள் ஹவனைச் செவிகொடுக்கும் அந்த அர்வந்தர்கள்—வேகமிகு வாஜின்கள், மித-த்ரவ (அளவிட்ட விரைவு) உடையோர்—அனைவரும் எங்கள் அழைப்பைக் கேட்பாராக. தம் இயல்புச் சக்தியாலே ஆயிரமடங்கு மேதா-வெற்றியைப் பெறும் அந்த மகத்தான வல்லமைகள், போர்மோதல்களில் செல்வத்தை கொண்டு வந்தவர்கள்—எங்கள் துணைக்காக வருவாராக.

Mantra 7

प्र वो वायुं रथयुजं पुरंधिं स्तोमैः कृणुध्वं सख्याय पूषणम् । ते हि देवस्य सवितुः सवीमनि क्रतुं सचन्ते सचितः सचेतसः ॥

உங்கள் ஸ்தோத்திரங்களால் ரதத்தில் யோகிக்கப்பட்ட வாயுவை முன்னே கொண்டு வாருங்கள்; மேலும் சখ্যத்திற்காக பூஷணனை—நிறைவு-சக்தி, இருப்பை நிரப்புவோனை—புகழுங்கள். ஏனெனில் அவர்கள், விழிப்பும் உணர்வும் உடையோர், சவிதா தேவனின் ஊக்கமளிக்கும் பாதையில் அவன் க்ரதுவுடன் இணைந்து செல்கின்றனர்; நோக்கமுடைய ஞானத்துடன் தம்மை இணைத்துக் கொள்கின்றனர்.

Mantra 8

त्रिः सप्त सस्रा नद्यो महीरपो वनस्पतीन्पर्वताँ अग्निमूतये । कृशानुमस्तॄन्तिष्यं सधस्थ आ रुद्रं रुद्रेषु रुद्रियं हवामहे ॥

மும்முறை-ஏழு ஓடும் நதிகளை, மாபெரும் நீர்களை, வளர்வாழ்வின் அதிபதிகளான வனஸ்பதிகளை, மலைகளை, மேலும் எங்கள் காவலுக்காக அக்னியை நாம் அழைக்கிறோம். பரவுகின்ற கிருஷானுவை, பொதுவான ஆசனத்தில் திஷ்யனை நாம் ஆவாஹனம் செய்கிறோம்; மேலும் ருத்ரர்களில் ருத்ரியனான ருத்ரனை நாம் அழைக்கிறோம்.

Mantra 9

सरस्वती सरयुः सिन्धुरूर्मिभिर्महो महीरवसा यन्तु वक्षणीः । देवीरापो मातरः सूदयित्न्वो घृतवत्पयो मधुमन्नो अर्चत ॥

சரஸ்வதி, சரயூ, சிந்து—அவர்களின் அலைகளுடன்—மாபெரும், வல்லமைமிக்கோர்—போஷிக்கும் உதவியுடன், ஊட்டமளிக்கும் ஓட்டங்களைத் தாங்கி, எங்களிடம் வருக. தேவியரான ஆபः, தாய்மார்கள், எங்கள் வளர்ச்சியைத் தூண்டும் நீங்கள்—நெய் நிறைந்த, தேன் இனிமை கொண்ட பால் மூலம் எங்களை அர்ச்சியுங்கள் (ஒளியால் நிரப்புங்கள்).

Mantra 10

उत माता बृहद्दिवा शृणोतु नस्त्वष्टा देवेभिर्जनिभिः पिता वचः । ऋभुक्षा वाजो रथस्पतिर्भगो रण्वः शंसः शशमानस्य पातु नः ॥

பெரிய த்யௌவின் (வானின்) தாய் எங்களைச் செவிமடுக்கட்டும்; தேவர்களால் பிறந்த கணங்களுடன் பிதாவான த்வஷ்டா எங்கள் வாக்கை ஏற்றுக்கொள்ளட்டும். ருபுக்ஷன், வாஜ, ரதஸ்பதி, மேலும் ரண்வ (மகிழ்வூட்டும்) பக—இவர்கள் அனைவரும்—முயன்று மேன்மையில் வளர்கின்ற சாதகனின் புகழ்வாக்கை எங்களுக்காகக் காக்கட்டும்.

Mantra 11

रण्वः संदृष्टौ पितुमाँ इव क्षयो भद्रा रुद्राणां मरुतामुपस्तुतिः । गोभिः ष्याम यशसो जनेष्वा सदा देवास इळया सचेमहि ॥

ஒன்றாகக் காணப்படும் போது ரண்வ (மகிழ்வூட்டும்) அந்த வாசஸ்தலம்—போஷணமிகு இல்லம்போல்; மேலும் ருத்ரர்கள், மருதர்கள் நோக்கி அர்ப்பணிக்கப்படும் புகழ்ச்சி மங்களமானது. பசுச்செல்வத்துடன் நாம் யசஸ்விகளாய், மக்களிடையே புகழ்பெறுவோமாக; மேலும் தேவர்களே, எப்போதும் இளா (போஷக ஓடை) உடன் இணைந்து நாம் நடப்போமாக.

Mantra 12

यां मे धियं मरुत इन्द्र देवा अददात वरुण मित्र यूयम् । तां पीपयत पयसेव धेनुं कुविद्गिरो अधि रथे वहाथ ॥

மருதர்களே, இந்திரனே, தேவர்களே, வருணனே, மித்ரனே—நீங்கள் எனக்குத் தந்த அந்தத் தூண்டப்பட்ட ‘தீ’ (உள்ளுணர்வு/புத்தி) யை, பால் கொண்டு பசுவை வளர்ப்பதுபோல் நீங்கள் வளர்த்துப் போஷியுங்கள். என் ‘கிரः’ (வாக்குகள்) உங்கள் ரதத்தில் ஏற்றி, நீங்கள் அவற்றைச் சுமந்து—தேவ இயக்கத்தில் செலுத்துவீர்களோ?

Mantra 13

कुविदङ्ग प्रति यथा चिदस्य नः सजात्यस्य मरुतो बुबोधथ । नाभा यत्र प्रथमं संनसामहे तत्र जामित्वमदितिर्दधातु नः ॥

மருத்களே, ஒருகாலத்தில் செய்ததுபோல் எங்களையும் நீங்கள் கவனிப்பீர்களா—உங்களோடு ஒரே ஜாதி, ஒரே குலத்தொடர்புடைய எங்களை? நாபி-ஸ்தலத்தில் நாம் முதன்முதலில் ஒன்றாய் இணைந்த இடத்தில், அங்கே அதிதி எங்களுக்காக ஜாமித்வம்—உண்மையான உறவுத்தன்மை, அனந்தத்தில் ஒரே ஆதியின் ஒருமை—நிறுவட்டும்.

Mantra 14

ते हि द्यावापृथिवी मातरा मही देवी देवाञ्जन्मना यज्ञिये इतः । उभे बिभृत उभयं भरीमभिः पुरू रेतांसि पितृभिश्च सिञ्चतः ॥

ஏனெனில் த்யாவா-பிருதிவீ—இரு மகா மாதாக்கள்—தேவியர்; பிறப்பினாலே தேவர்களைப் பெற்றெடுக்கின்றனர், இங்கே யஜ்ஞத்திற்குத் தகுதியானவர். இருவரும் தங்கள் தாங்கும் வலிமையால் இரு உலகங்களையும் தாங்குகின்றனர்; மேலும் பித்ருக்களுடன் சேர்ந்து பல ரேதாஂஸி—படைப்பின் விதைகள்—பொழிகின்றனர்.

Mantra 15

वि षा होत्रा विश्वमश्नोति वार्यं बृहस्पतिररमतिः पनीयसी । ग्रावा यत्र मधुषुदुच्यते बृहदवीवशन्त मतिभिर्मनीषिणः ॥

அந்த ஹோத்ரா—யாஜகப் பண்பு—விரிந்தது; அது எல்லா விரும்பத்தக்க வளங்களையும் அடைகிறது—பிரஹஸ்பதியுடனும் மிகப் போற்றத்தக்க அரமதியுடனும். எங்கு கிராவா ‘மது-அழுத்தி’ என அழைக்கப்படுகிறதோ, அங்கே மநீஷிகள் தங்கள் மதிகளால் ‘ப்ருஹத்’தை ஒலிக்கச் செய்தனர்—எங்களுள் மகாவாணியை எழுப்பி.

Mantra 16

एवा कविस्तुवीरवाँ ऋतज्ञा द्रविणस्युर्द्रविणसश्चकानः । उक्थेभिरत्र मतिभिश्च विप्रोऽपीपयद्गयो दिव्यानि जन्म ॥

இவ்வாறே கவி—வீரியமிக்கவன், ருதஞ்ஞன் (ருத ஒழுங்கை அறிந்தவன்), திரவிணத்தை நாடி, செல்வங்களில் மகிழ்வோன்—இங்கே உக்தங்களாலும் (ஸ்தோத்திரங்களாலும்) மதிகளாலும் (ஊக்கமூட்டிய சிந்தனைகளாலும்) அந்த விப்ரன், கய (உயிர்-சக்தி) யின் தெய்வீகப் பிறப்புகளைப் போஷித்தான்.

Mantra 17

एवा प्लतेः सूनुरवीवृधद्वो विश्व आदित्या अदिते मनीषी । ईशानासो नरो अमर्त्येनास्तावि जनो दिव्यो गयेन ॥

இவ்வாறே ப்லதேயின் ஞானமிக்க மகன், ஓ அதிதி, ஓ எல்லா ஆதித்யர்களே, உங்களை வளர்த்தான். ஆண்டவர்களாகவும் வலிமைமிக்கவர்களாகவும் இருந்து, அமர்த்திய (அமர) சக்தியால், தெய்வீக மக்கள் கய (உயிர்-சக்தி) யால் உங்களைப் புகழ்ந்தனர்.