யமன் in the Rig Veda

சவித்ருக்குத் மூன்று த்யாவஃ (வான்நிலைகள்) உண்டு; இரண்டும் அவருடைய உபஸ்தம் (ஆதார-ஆசனங்கள்), ஒன்றோ யமனின் புவனத்தில்—விராட் ஒளியால் விரிந்தது. ரதத்தின் ஆணி (சக்கர-நாபி) போல, அம்ருத (அமர) தேவர்கள் அதன்மேல் நிலை கொண்டனர். அதை உண்மையாய்…

உங்கள் ஜரிதா (பாடகர்) யவ/மேய்ச்சல் தேடி அலைகின்ற மிருகம்போல் ஆகாதிருப்பானாக—யஜ்ஞ-ஹவிஸில் இன்பம் காணாதவனாக அல்ல; யமனின் பாதை, அந்த கீழ்நோக்கிச் செல்லும் வழிக்குச் சமீபிக்காதிருப்பானாக.

யாகங்களால் அதர்வன் முதலில் பாதைகளை விரித்தான்; அதன் பின் வ்ரத-பாலகனான சூரியன் ‘வேன’ (தரிசி) ஆகப் பிறந்தான். அவனுடன் உஷனா காவ்யன் கதிர்களை ஓட்டிக்கொண்டு வந்தான்; யமனின் உலகில் பிறந்த அந்த அம்ருதம்—அமரத் தத்துவம்—அதனை நாம் வழிபடுகிறோம்.

உறுதியான பறக்கும் அடிகளால், அல்லது விரைவு-பொன்னிறத் தூண்டுதல்களால், அல்லது தேவர்களின் சொந்த ஜூதி (வேக) வெள்ளத்தால்—எப்போதும் முன்னே தள்ளப்பட்டு—ஓ நாஸத்யர்களே, அந்த ராஸப (கழுதை) யமனின் ப்ரதன (போட்டி/போராட்டம்) இல் ஆயிரத்தை வென்றது. அதுபோல…

யமனால் அளிக்கப்பட்ட இந்த அசுவை திரிதன் யோகம் செய்தான்; இந்திரன் முதலில் அதில் ஏறி நிலை கொண்டான். கந்தர்வன் அதன் ரஶனா (கடிவாளம்) பிடித்தான்; சூரியனின் ஒளிமிகு மூலத்திலிருந்து வசுக்கள் இந்த அசுவை வடித்து வெளிப்படுத்தினர்.

ஓ அர்வன் (அசுவே), நீ யமன்—நியமமும் அடக்கமும்; நீ ஆதித்யன்—விரிந்த ஒளிமிகு சத்தியம்; நீ திரிதன்—குஹ்ய வ்ரதம் (மறை ஒழுக்கம்) மூலம். நீ சோமனுடன் சமயா (ஒப்புதல்-இணக்க ஒற்றுமை)யால் இணைந்தவன்; திவி (சுவர்க்கத்தில்) உனக்கு மூன்று பந்தனங்கள் உள்ளன…

ஒன்றாகப் பிறந்த (ஸாகஞ்சான) அவர்களில் ஏழாவதனை ‘ஏகஜ’ என்கிறார்கள்; ஆறினை ‘யம’ (இரட்டையர்) என—தேவரால் பிறந்த ரிஷிகள் கூறுகின்றனர். அவர்களுக்குரிய இஷ்டத் தாமங்கள் தாமம் தாமமாக ஒழுங்குபடுத்தப்பட்டுள்ளன; நிலைத்த ஆதாரத்தில் அவர்கள் ஒளிர்கின்றனர்…

அவரை இந்திரன், மித்ரன், வருணன், அக்னி என்று அழைக்கின்றனர்; மேலும் அவர் தெய்வீக சுபர்ணன், கருத்மான். சத் ஒன்று—விப்ரர்கள் அதை பலவிதமாகச் சொல்கின்றனர்; அவரை அக்னி, யமன், மாதரிஷ்வான் என்றும் கூறுகின்றனர்.

அவர்கள் இதயத்தின் மறை இடத்தில் தங்கள் ‘ப்ரகேத’—ஒளிமிகு அறிதல்-சக்திகளால்—சுற்றிச் செல்கின்றனர்; ஆயிரம் கிளைகள் கொண்ட வளர்ச்சியைச் சூழ்ந்து நிற்கின்றனர். யமன் விதியால் இழுக்கப்பட்ட எல்லை-வட்டத்தை நெய்துகொண்டே, வசிஷ்டர்கள் அப்ஸரஸ்களிடம்…

அவன் பிரகேதன் (ஒளிமிகு விவேகி), இரு பக்கங்களையும் அறிந்தவன், ஸஹஸ்ர‑தானன் (ஆயிரம் தானங்களின் தாதா) மேலும் ஸதா‑தானன் (நிலைத்த धारகன்) — யமன் விரித்த எல்லை‑வட்டத்தை நெய்ய விரும்பி, அப்ஸரஸ்களைச் சுற்றி வசிஷ்டன் பிறந்தான்.

ஆயிரம் கொம்புகளுடைய அந்த வृषபன், கடல்-ஆழத்திலிருந்து மேலெழுந்தான்; அந்தப் பேராயிர-வலத்தினாலே நாம் மக்களைத் தாழ்த்தி உறக்கத்தில் ஆழ்த்துகிறோம், அமைதியான நிலைபெறச் செய்கிறோம்.

வைவஸ்வத அரசன் (யமன்) இருக்கும் இடம் எதுவோ, திவத்தின் ஆவரோதனம்—வாயில்/வேலி—இருக்கும் இடம் எதுவோ; வல்லமைமிக்க ஆபः (நீரோட்டங்கள்) இருக்கும் இடம் எதுவோ—அங்கே என்னை அமரனாக்கு. இந்திரனுக்காகிய இந்து (சோமா), சுற்றிலும் பாய்ந்து, முன்னே பாய்வாயாக.

யமனை நோக்கி—அந்த யம்யன், இரட்டையனை நோக்கி—எனக்குள் காமவேட்கை வந்தடைந்தது; ஒரே யோனியில் நாம் இருவரும் சேர்ந்து படுக்கும்படியாக. மனைவி கணவனுக்குத் தன் உடலை அர்ப்பணிப்பதுபோல், நான் என் உடல்மையை ஒப்புவிப்பேன்; மேலும், ரதத்தின் தடத்தில் சிக்கிய…

அவள் அவனை இரவுகளாலும் பகல்களாலும் சேவிக்கட்டும்; சூரியனின் கண் மீண்டும் மீண்டும் திறக்கட்டும். த்யாவும் ப்ருதிவியும் (வானும் பூமியும்) இரட்டையர்—உறவினரும் இணைந்தவரும்; யமீ, யமனைத் தாங்கட்டும்—அஜாமி (அவிதி-சேர்க்கை) அல்ல; மாறாக…

சகோதரன் ஆதரவற்றவனாகி விட்டால் அவன் என்ன சகோதரன்? சகோதரிக்கு நிருதி—அழிவு—வந்து சேரின் அவள் என்ன சகோதரி? காமத்தால் உந்தப்பட்டு இதை நான் பலவாறு உரைக்கிறேன்—ஹே தநுவுடையவளே, உன் தநுவால் என் தநுவை நிறைவாக இணை.

அய்யோ, அய்யோ, யமா! உண்மையில் உன் மனத்தையும் இதயத்தையும் நான் அறியவில்லை. வேறொருத்தி உன்னைச் சுற்றி அணைக்கிறாள்—நுகத்தில் இணைக்கப்பட்டவனைப் பட்டை அணைப்பதுபோல்; மரத்தைப் பற்றிக் கொள்கின்ற கொடி போல.

இங்கே அம்ருதத்தின் (அமரத்துவத்தின்) நாமம் பற்றிக் கொள்ளுதல் கடினமாகிறது—அடையாளம் ஒன்று; ஆனால் அது பல வடிவங்களாகத் தோன்றுகிறது. ஓ அக்னியே, வலிமைமிக்கவனே, யமனுடைய மனிதருக்கான சுமந்து (நல்ல எண்ணம்/நல்வழிகாட்டல்) என்பதைப்…

யமனின் உலகைப் போல, தேவரை நாடும் மனிதர்கள் உங்களிருவருக்காக இந்த (சோம)த்தை முன்னே கொண்டு வரும்போது, நீங்கள் உங்கள் அறிந்த சொந்த உலகில் வந்து அமருங்கள். எங்கள் இந்த இந்து (சோம)க்காக உங்கள் சுவாஸ்தானத்தில் உறுதியாக நிலைபெறுங்கள்—அப்போது…

தேவர்களிடையே யாரை அவன் மரணத்திற்காகத் தேர்ந்தான், மேலும் சந்ததிக்காக யாரை அமரத்துவத்திற்காகத் தேரவில்லை? அவர்கள் ப்ருஹஸ்பதியை யஜ்ஞமாக—அன்பிற்குரிய ரிஷியாக—அமைத்தனர்; யமன் தன் தனுவை முன்னே விரித்தான்—மர்த்திய உடலையே அந்தப் புலமாக நிறுவி…

ஹவிஸால் அரசன் யமனைப் பணியுங்கள்—விவஸ்வானின் புதல்வனை; அவர் மகத்தான இறங்கும் சரிவுகளின் வழியே முன்னமே சென்றவர், பலருக்குப் பாதையை அறிந்துகாட்டியவர், மனிதர்கள் கூடும் சங்கம-இடம் ஆவார்.