Sukta 130
Rishi: Atharvanic tradition (often treated as anonymous/atharvanic for such kāmya hymns)
Devata: Smara (Kāma) empowered through Apsarases; Gods as dispatchers
Chandas: Mixed/Anuṣṭubh-like cadence (edition-dependent; many AV love-spells are treated as anuṣṭubh)
அதர்வவேதம் 6.130 என்பது சுருக்கமான அதர்வணிய காதல்-மந்திரம்; இதில் அப்சரஸ்கள் மற்றும் தேவர்கள் வழியாக ஸ்மரன் (காமன்) “அனுப்பப்படுகிறார்”, இதனால் விரும்பப்படும் நபர் செய்பவரின் மீது காதல்-நோயுற்றவனாக, அமைதியற்றவனாக, ஏக்கத் தீயால் எரிவதுபோல் ஆகிறான். இந்த சூக்தம் வசீகரணத்தைப் போட்டியாளர்களை விலக்கும் கட்டளையுடன் இணைக்கிறது—இலக்கு நபர் செய்பவரை மட்டுமே நினைத்து, மற்ற அனைவரையும் மறக்க வேண்டும் என ஆணையிடுகிறது. இதன் வல்லமை தெய்வீக அனுப்புதலாக வடிவமைக்கப்படுகிறது: தேவர்கள் ஸ்மரனை முன்னே செலுத்துகின்றனர்; மருதர்கள் மற்றும் அக்னி இலக்கின் உள்ளார்ந்த வெறித்-தீவிரத்தை மேலும் கூர்மையாக்குகின்றனர்.
Mantras
Mantra 1
स्मरः। र॒थ॒जितां॑ राथजिते॒यीना॑मप्स॒रसा॑म॒यं स्म॒रः । देवाः॒ प्र हि॑णुत स्म॒रम॒सौ मामनु॑ शोचतु
ஸ்மர (Smara)। இது ரதஜிதர்களின், ரதஜிதேயிகளின், அப்ஸரஸ்களின் ஸ்மர. தேவர்களே, ஸ்மரனை முன்னே செலுத்துங்கள்; அவன்/அவள் என்னை நினைத்து ஏங்கி, விரகில் எரியட்டும்.
Mantra 2
अ॒सौ मे॑ स्मरता॒दिति॑ प्रि॒यो मे॑ स्मरता॒दिति॑ । देवाः॒ प्र हि॑णुत स्म॒रम॒सौ मामनु॑ शोचतु
‘அவன்/அவள் என்னை நினைக்கட்டும்’—இவ்வாறு; ‘என் அன்பன்/அன்பாள் என்னை நினைக்கட்டும்’—இவ்வாறு. தேவர்களே, ஸ்மரனை முன்னே செலுத்துங்கள்; அவன்/அவள் என்னை நினைத்து ஏங்கட்டும்.
Mantra 3
यथा॒ मम॒ स्मरा॑द॒सौ नामुष्या॒हं क॒दा च॒न। देवाः॒ प्र हि॑णुत स्म॒रम॒सौ मामनु॑ शोचतु
அந்த அமுகன் என்னையே நினைக்கட்டும்—அந்த மற்றவளை எப்போதும் நினைக்காதிருக்கட்டும். தேவர்களே, ஸ்மரன் (காமன்) என்பதை முன்னே தள்ளுங்கள்; அந்த அமுகன் என்னைத் தொடர்ந்து தகிக்கட்டும், எனக்காக உருகட்டும்.
Mantra 4
उन्मा॑दयत मरुत॒ उद॑न्तरिक्ष मादय । अग्न॒ उन्मा॑दया॒ त्वम॒सौ मामनु॑ शोचतु
மருத்துகளே, அவனை உன்மத்தனாக்குங்கள்; அந்தரிக்ஷமே, அவனை மயக்குங்கள். அக்னியே, நீயும் அவனை உன்மத்தனாக்கு; அந்த அமுகன் என்னைத் தொடர்ந்து தகிக்கட்டும், எனக்காக உருகட்டும்.
Frequently Asked Questions
It is used to intensify attraction and compel a specific person to pine after the performer, with an emphasis on exclusive remembrance and longing.
Apsarases embody enchantment and irresistible allure; the hymn treats Smara as their empowered force, making desire a summoned and directed potency.
In the received text of this sukta, no specific substances are prescribed; it functions primarily as a spoken/recited ‘sending’ of Smara, though later practice may add customary purifications.
Ask anything about Sukta 130 of the Atharva Veda
Answers come straight from the texts, with the shlokas they draw on. Ask in your own words.
A free sign-in with Google or Apple keeps your chat saved across web and the app.
Read Atharva Veda in the Vedapath app
Scan the QR code to open this directly in the app, with word-by-word meanings, Sanskrit recitation where available, and more.
