Opening the text

முதன்மைத் தீம்: அதர்வணப் பாதுகாப்பும் ஒருங்கிணைப்பும்—பகைமையான க்ருத்யா/விஷத்தை அகற்றி, மணி (தாலி/தாயத்து), செழிப்பு-சுழற்சிகள், மற்றும் ஸ்கம்ப–ப்ரஜாபதி விசாரணை மூலம் மனிதனையும் பிரபஞ்ச ஒழுங்கையும் மீண்டும் நிலைநிறுத்துதல். துணைத் தீம்கள்: (1) க்ருத்யா-நிவாரணம் மற்றும் சபத்ன (எதிரி) அடக்க/நசுக்கும் எதிர்முறைகள், (2) புருஷன் (உடலைப் பிரபஞ்சமாகக் கருதி) உடலியல்–பிரபஞ்சவியல் குணப்படுத்தல், (3) ஓஜஸ் மற்றும் வர்சஸ் பெற மணி/தாயத்து மந்திர-பிரதிஷ்டை, (4) பாம்பு/விஷ அபோத்ரோபாயிக் பாதுகாப்பு மற்றும் விஷ-நிஷ்ப்ரபாவனம், (5) தக்ஷிணாவின் மீள்வரவு, மாடுகள், பால், இனிய நீர் மூலம் செழிப்பு.
அதர்வவேதம் 10.1 என்பது க்ருத்யா-நிவாரண (எதிர்-மந்திர/எதிர்-சூனியம்) ஸூக்தம். இதில் பகைமையுள்ள க்ருத்யா, திட்டமிட்டு “உருவாக்கி அடுக்கி/இறுக்கி கட்டிய” தீங்காக அடையாளப்படுத்தப்பட்டு, அதன் உள் மையத்திலிருந்தே வெளியே துரத்தப்படுகிறது. பாதிக்கப்பட்ட இல்லத்தையும் குடும்பத்தையும் பக்கவிளைவு சேதத்திலிருந்து காக்கும் இதுவே, அந்த மந்திரத் தாக்குதலை வலுவாகத் திருப்பி அதன் மனிதக் கர்த்தாவின்மேல் மீளச் செலுத்துகிறது. பவ–சர்வ (ருத்ர) மற்றும் தேவனால் இயக்கப்படும் “ஏவுகணை/அஸ்திரம்” (தேவஹேதி)—மின்னல்/வஜ்ரமாக உருவகிக்கப்பட்டது—எனும் சக்திகள், தெய்வீகப் பழிவாங்கலின் தண்டனையளிக்கும், துல்லியமான கருவிகளாக அழைக்கப்படுகின்றன.
அதர்வவேதம் 10.2 என்பது உடல்‑பிரபஞ்ச (physiologico‑cosmological) குணப்படுத்தும் சூக்தம்; இதில் மனிதன் (புருஷன்) யாகச் செயலால் பழுது நீக்கி மீண்டும் ஒருமைப்படுத்தக்கூடிய “உடல்‑பிரபஞ்சம்” என வரையறுக்கப்படுகிறான். அவனுடைய தலை, இதயம், பிராணன், மற்றும் உள்ளார்ந்த “கோச”‑போன்ற உறைகள் மந்திரத்தால் நிலைபெறச் செய்யப்படுகின்றன. இதில் பவமானன் உள்ளே ஓடும், சோம‑போன்ற தூய்மைப்படுத்தும் ஓட்டமாக அழைக்கப்படுகிறான்; அது பிராணனை உயர்த்தி உறுதியாகக் காக்கிறது. அதே நேரத்தில், பிரஹ்மன்/ஆத்மன்‑மையமான “யக்ஷ”ம் மிக ஆழ்ந்த பாதுகாப்புச் சக்தியாகக் குறிக்கப்படுகிறது. இந்த சூக்தத்தின் வலிமை, பாதிக்கப்படக்கூடிய உயிர்மையங்களை கட்டி/“தைத்து” இணைத்து, ஒருமைப்பாட்டை மீண்டும் நிறுவி, அறிவுணர்வும் தூய்மையும் வழியாக நீண்ட ஆயுளும் வலிமையும் அதிகாரப்பூர்வமாக உறுதிப்படுத்துவதிலேயே உள்ளது.
இந்த சூக்தம் வருண-மரம் (வராṇa) கொண்டு செய்யப்பட்ட மணி (தாயத்து) யை சுருக்கப்பட்ட ‘மந்திர-சக்தி’யாக நிறுவுகிறது; அது ஸபத்ன—போட்டியாளர்கள், பகைச் சூழ்ச்சியாளர்கள், அபிசாரத் தாக்குதலாளர்கள்—என்பவர்களை நசுக்கி, அணிபவரை நிர்ருதி, அச்சம், மற்றும் மரணத்தின் தாக்குதலிலிருந்து வேலியிட்டு காக்கிறது. வருணன்/வராṇa இங்கு ஒழுக்க-அதிபதி காவலனாக மட்டுமல்ல, கட்டிப் பிணைத்து அடக்கும் சக்தியாகவும் அழைக்கப்படுகிறார்; அந்தக் கட்டுப்படுத்தும் சக்தி மணியில் நிறுவப்பட்டதால், அது ரக்ஷாவின் எடுத்துச் செல்லக்கூடிய கோட்டையாக மாறுகிறது. போட்டியாளர்-அடக்கத்துடன் சேர்ந்து, இந்த சூக்தம் கீர்த்தி, யசஸ், தேஜஸ், மற்றும் பூதி ஆகியவற்றையும் நிலைநிறுத்துகிறது; ஆகவே பாதுகாப்பும் பொதுமரியாதையும் ஒன்றாக உயர்கின்றன.
அதர்வவேதம் 10.4 என்பது பாம்பு-சார்ந்த செயலாற்றலை விரட்டவும், விஷத்தை நகரும் பகைச் சக்தியாகக் கருதி அதைச் செயலிழக்கச் செய்யவும் பயன்படும் ஒரு பைஷஜ்ய–அபோத்ரோபாயிக (சிகிச்சை–அபாயநிவாரண) மந்திரமாகும். இதில் இந்திரன், கூட்டுத் தேவர்கள், வருணன் ஆகிய பாதுகாப்புத் திரயம், மேலும் மனிதரூபம் பெற்ற எதிர்விஷ சக்திகள் மற்றும் “பாம்பு-வதைப் பாதங்கள்/தடங்கள்” ஆகியவை இயக்கப்படுகின்றன; இதனால் பாதுகாப்பான பாதை உருவாகிறது, அச்சுறுத்தல் தடுக்கப்படுகிறது, மற்றும் விஷம் அதன் இருப்பிடம்/மூலத்தில் இருந்தபடியே கெடுக்கப்பட்டு செயலற்றதாக்கப்படுகிறது.
இந்த ஸூக்தத் தொகுப்பு அதர்வண மரபின் செழிப்பு மற்றும் பிரம்மவர்சஸுக்கான மந்திர-சூத்திரமாகச் செயல்படுகிறது; இதில் தக்ஷிணா (யாகத் தானம், மனிதரூபமாக) சூரியனின் சுற்றுப்பாதை போலவே நம்பகமான வட்டத்தில் செய்பவரிடம் ‘மீண்டும் திரும்பி வர’ வேண்டப்படுகிறது. பௌஷ்டிக நோக்கம்—செல்வம், வளம், பிரம்மவர்சஸ்—இவற்றுடன், போட்டியாளர்களை நசுக்கி அடக்குவதற்கான வலுவான தாளங்களும் இதில் உள்ளன; பிரபஞ்சப் படி/வெளியேற்றம் போன்ற உருவகங்களால் எதிரிகள் அகற்றப்படுகின்றனர், மேலும் யஜமானரின் வம்சத்திற்கு ஒளி (தேஜஸ்), பிராணன், ஆயுள் ஆகியவற்றை ‘சுற்றிப் போர்த்தி’ அணிவிப்பதுபோன்ற கருத்தும் வெளிப்படுகிறது.
அதர்வவேதம் 10.6 ஒரு ‘மணி’-சூக்தம். பாதுகாப்பு தரும் ரத்தினம்/தாயத்து அணிவிக்கும் (கட்டிப் பிணைக்கும்) சடங்கை இது புனிதப்படுத்துகிறது. மணியை உயிருள்ள சக்தியாகக் கருதி, அணிபவரின் ஓஜஸ் (உயிர்வலி/வீரியப் பொலிவு) மற்றும் வர்சஸ் (ஒளிரும் கௌரவம்/பிரதாபம்) ஆகியவற்றை அது காக்கிறது. செல்வவளம் மற்றும் இந்திரிய வலிமை (கேள்வி, பார்வை) உயர்வுடன், இதில் அபிசாரிகத் தளமும் உள்ளது: மந்திர-சக்தி சடங்குமுறையில் எதிரியின் பகைமையான ‘தலைமை’/அதிகாரத்தை வெட்டி வீழ்த்தி, வெறுப்பு/த்வேஷத்தைத் திருப்பி அனுப்புகிறது. இறுதியில், மணியின் சக்தி இல்லத்தீயின் ஆஹுதியுடன் இணைக்கப்படுகிறது; அக்னியின் ஏற்றுக்கொள்ளுதலால் பாதுகாப்பும் வளர்ச்சியும் உறுதியாக முத்திரைபடுகின்றன.
அதர்வவேதம் 10.7 ஸ்கம்ப (அகில ஆதாரம்) எனும் ஸூக்தத் தொகுப்பில் இடம்பெற்று, பிரஜாபதி மற்றும் உலகங்கள் எதன் மீது “உறுதியாக நிலைபெற்றன” என்பதைப் பற்றிய மறைநிலை (ரஹஸ்ய) விசாரணையை முன்னெடுக்கிறது. இது ஒரே ஒரு வரத்தை வேண்டுவதல்ல; மாறாக, பிரஹ்மனைக் குறித்த அறிதலுக்குத் (பிரஹ்மவித்யா) கேட்பவரை இட்டுச் செல்கிறது—ஸ்கம்பத்தை காணமுடியாத ஆதாரம், காக்கப்பட்ட “நிதி,” மேலும் வானம், காற்று/பிராணன், மற்றும் யாகச் சப்தம் ஒன்றிணைந்து ஒழுங்குபடும் விதிநியமக் கொள்கை என உணரச் செய்கிறது. இதன் ஆற்றல் தியானமயமும் நிலைநிறுத்துவதுமானது—சரியான அறிவு (வித்யா) மற்றும் முறையான பாராயணம்/உச்சரிப்பு மூலம் பிரபஞ்சமும் உள்ளார்ந்த ஒழுங்கும் உறுதியாக நிலைபெறச் செய்கிறது.
அதர்வவேதம் 10.8 என்பது பிரஹ்மோத்ய பாணியிலான படைப்பியல்/ஊகச் சுக்தம்; இதில் கர்ப்பம் (கருப்பை/விதை) உள்ளே இயங்கும் மறைந்த பிரஜாபதியை ஆராய்ந்து, ஒரே தத்துவம் உள்ளார்ந்து காணப்படாதபடியே எவ்வாறு பலவாகிறது என்று கேட்கிறது. இதன் வல்லமை மருந்துசார் அல்ல; அறிவைத் தூண்டும், நிலைபெறச் செய்யும் தன்மை உடையது: உறவு, பதவி-வரிசை, பிறப்பு, செழிப்பு ஆகியவற்றின் பின்னால் இருக்கும் ஒரே உள்ளுறைந்த படைப்பாளியின் தரிசனத்தை சமூகத்தினர் சடங்காக மீண்டும் மீண்டும் பயிற்சி செய்து உட்கொள்ளச் செய்வதன் மூலம், இது ருதம் (ஒழுங்கு) என்பதை உறுதிப்படுத்துகிறது.
அதர்வவேதம் 10.9 செழிப்பு–ஊட்டச்சத்து சார்ந்த ஸூக்தமாகும்; இதில் பசு, பால்-பொருட்கள், இனிமை/நெய்ப்புத் தன்மை கொண்ட நீர்கள் ஆகியவை ‘உயிருள்ள வளம்’ எனப் புனிதப்படுத்தப்பட்டு, யஜமானனுக்காக ‘கறந்து/வெளிக்கொணர்ந்து’ பெறப்பட வேண்டியதாகக் கூறப்படுகிறது. பசுவின் உடல் உறுப்புகளையும், சடங்கின் செயற்பாட்டாளர்கள்/உதவியாளர்களையும் பட்டியலிட்டு உரைப்பதன் மூலம், இது மிகுந்த பால் விளைவை (பால், தயிர், நெய், தேன்) வரவழைக்கிறது; மேலும் அர்ப்பணச் செயல்முறையைப் பாதுகாத்து, ஊட்டம் நிலையான செல்வமும் வலிமையும் ஆக மாறுமாறு செய்கிறது.
இந்த சூக்தம், யஜ்ஞத்தை பகுதிகள், அங்கங்கள், மேலும் ஒரு ‘தலை’ உடைய பிரபஞ்ச உடலாகக் கருதும் மறைஞானத்தின் அடிப்படையில் நிறுவி, வஶா-பசுவின் மீது உரிமை கோருபவரின் உரிமையைச் சட்டபூர்வமாக்குகிறது. இந்திரன், ஆதித்யர்கள், சாத்யர்கள், வசுக்கள் ஆகியோரின் தெய்வீக முன்னுதாரணங்களை நினைவூட்டி, வஶாவின் பாலை விண்ணுலகப் போஷணமாக உயர்த்துவதன் மூலம், சர்ச்சைக்குரிய ஒரு யாகப் பொருளை செழிப்பு, சமூகப் பெருமை, மற்றும் தாங்கும் ஆற்றலுக்கான அங்கீகரிக்கப்பட்ட ஆதாரமாக மாற்றுகிறது.
Read Atharva Veda in the Vedapath app
Scan the QR code to open this directly in the app, with word-by-word meanings, Sanskrit recitation where available, and more.