Sukta 2

Mantra 1

ब्रह्मप्रकाशनम्। केन॒ पार्ष्णी॒ आभृ॑ते॒ पूरु॑षस्य॒ केन॑ मां॒सं संभृ॑तं॒ केन॑ गु॒ल्फौ। केना॒ङ्गुलीः॒ पेश॑नीः॒ केन॒ खानि॒ केनो॑च्छ्ल॒ङ्खौ म॑ध्य॒तः कः प्र॑ति॒ष्ठाम्

பிரஹ்ம-பிரகாசனம். புருஷனின் இரு குதிகால்களை யார் கொண்டு வந்து நிறுவினார்? யார் மாம்சத்தை அடர்த்தியாகச் செய்தார், யார் இரு குல்பௌ (கணுக்கால்)? யார் விரல்களை நுணுக்கமாக வடித்தார், யார் இவ்விரந்த்ரங்கள்/துளைகளை அமைத்தார்? நடுவில் இரு ஜங்கைகள் உயர்த்தப்பட்டன—யார் உறுதியான பிரதிஷ்டை (நிலையான நின்ற நிலை) நிறுவினார்?

Mantra 2

कस्मा॒न्नु गु॒ल्फावध॑रावकृण्वन्नष्ठी॒वन्ता॒वुत्त॑रौ॒ पुरु॑षस्य । जङ्घे॑ नि॒रऋत्य॒ न्यऽदधुः॒ क्वऽस्वि॒ज्जानु॑नोः सं॒धी क उ॒ तच्चि॑केत

அப்படியெனில், யாரிடமிருந்து உண்மையிலேயே, அவர்கள் புருஷனின் இரு குல்பௌ (கணுக்கால்) கீழ்ப்பகுதிகளாகவும், மேல்புற அஸ்திமயமான பகுதிகளாகவும் வடித்தனர்? அளந்து அவர்கள் இரு கால்களை (ஜங்கைகள்) இடத்தில் வைத்தனர்; அப்படியெனில் இரு முழங்கால்களின் சந்தி எங்கே—அதை யார் அறிந்தார்?

Mantra 3

चतु॑ष्टयं युज्यते॒ संहि॑तान्तं॒ जानु॑भ्यामू॒र्ध्वं शि॑थि॒रं कब॑न्धम्। श्रोणी॒ यदू॒रू क उ॒ तज्ज॑जान याभ्यां॒ कुसि॑न्धं॒ सुदृ॑ढं ब॒भूव॑

நான்கு கூறுகளின் தொகுதி இணைக்கப்படுகிறது, சந்தியில் முடிவடையும் வகையில்; முழங்கால்களுக்கு மேலே நெகிழும் உடற்பகுதி. ச்ரோணி மற்றும் அந்த ஊருக்கள்—அதை உண்மையிலேயே யார் உருவாக்கினார், அவற்றால் குசிந்த (ச்ரோணி-ஆசனம்/இடுப்பு-ஆதாரம்) மிக உறுதியாக ஆனது?

Mantra 4

कति॑ दे॒वाः क॑त॒मे त आ॑स॒न् य उरो॑ ग्री॒वाश्चि॒क्युः पुरु॑षस्य । कति॒ स्तनौ॒ व्यऽदधुः॒ कः क॑फो॒डौ कति॑ स्क॒न्धान् कति॑ पृ॒ष्टीर॑चिन्वन्

எத்தனை தேவர்கள் இருந்தனர்? அவர்களில் யார் யார் புருஷனின் உரஸ் (மார்பு) மற்றும் கிரீவைகளை (கழுத்துப் பகுதிகளை) குறித்தனர்? எத்தனை பேர் அவனுடைய இரு ஸ்தனங்களைத் தனித்தனியாக இடத்தில் நிறுவினர்? யார் அவனுடைய இரு கஃபோடௌ (தோளின் அடிப்படை/சந்தி) அமைத்தார்? எத்தனை பேர் ஸ்கந்தங்களை (தோள்களை) ஒழுங்குபடுத்தினர், எத்தனை பேர் ப்ருஷ்டீகளை (முதுகின் அமைப்புகளை) அடுக்கி அமைத்தனர்?

Mantra 5

को अ॑स्य बा॒हू सम॑भरद् वी॒र्यं करवा॒दिति॑ । अंसौ॒ को अ॑स्य॒ तद् दे॒वः कुसि॑न्धे॒ अध्या द॑धौ

யார் அவனுக்கு இரு பாஹூகளை (கைகளை) அளித்தார், மேலும் வீர்யம் (வலிமை) அளித்தார்—‘அவன் செயல் செய்யும்படி’—என்று? யார் அவனுடைய இரு அம்ʼஸௌ (தோள்கள்) அளித்தார்? எந்த தேவன் அந்த அருளளிப்பு/திறனை உறுதியான ஆசனம் (குசிந்த) மீது மேலிருந்து நிறுவினார்?

Mantra 6

कः स॒प्त खानि॒ वि त॑तर्द शी॒र्षाणि॒ कर्णा॑वि॒मौ नासि॑के॒ चक्ष॑णी॒ मुख॑म्। येषां॑ पुरु॒त्रा वि॑ज॒यस्य॑ म॒ह्ननि॒ चतु॑ष्पादो द्वि॒पदो॒ यन्ति॒ याम॑म्

யார் ஏழு திறப்புகளைத் துளைத்தார்—இந்தத் தலை; இந்த இரு காதுகள், இந்த நாசிகள், இந்த இரு கண்கள், இந்த வாய்? யாருடைய மகத்தான வெற்றி-வலிமையால் பல இடங்களில் நால்காலியும் இருகாலியும் தங்கள் நியதிப் பாதையில் செல்கின்றன?

Mantra 7

हन्वो॒र्हि जि॒ह्वामद॑धात् पुरू॒चीमधा॑ म॒हीमधि॑ शिश्राय॒ वाच॑म्। स आ व॑रीवर्ति॒ भुव॑नेष्व॒न्तर॒पो वसा॑नः॒ क उ॒ तच्चि॑केत

ஏனெனில் அவர் இரு தாடைகளிலும் தூரம் பரவும் நாவை நிறுவினார்; பின்னர் அதன்மேல் மகத்தான வாக் (வாணி)யை நிலைநிறுத்தினார். அவர் உலகங்களின் உள்ளே உள்ளே உலாவுகிறார்; ஆபः (நீர்) என்பதை ஆடையாக அணிந்தவனாய்—அதை உண்மையில் யார் அறிந்தார்?

Mantra 8

म॒स्तिष्क॑मस्य यत॒मो ल॒लाटं॑ क॒काटि॑कां प्रथ॒मो यः क॒पाल॑म्। चि॒त्वा चित्यं॒ हन्वोः॒ पूरु॑षस्य॒ दिवं॑ रुरोह कत॒मः स दे॒वः

அவனுடைய மஸ்திஷ்கம் எது, அவனுடைய நெற்றி எது, அவனுடைய கழுத்துப் பின்புறம் (நப்) எது—முதலில் யார் மண்டையோட்டை வடித்தார்? புருஷனின் இரு தாடைகளிலிருந்து இந்த அமைக்கப்பட்ட உடல்-வடிவத்தை அமைத்து அவர் விண்ணுலகத்துக்கு ஏறினார்—அவர் எந்த தேவன்?

Mantra 9

प्रि॒या॒प्रि॒याणि॑ बहु॒ला स्वप्नं॑ संबाधत॒न्द्यः॑ । आ॒न॒न्दानु॒ग्रो नन्दां॑श्च॒ कस्मा॑द् वहति॒ पूरु॑षः

இனியதும் இனியதல்லாததும்—பலவகை; கனவு, நெருக்கடி/அழுத்தம் மற்றும் துயில் மயக்கம்; தொடர்ந்து வரும் ஆனந்தங்களும் மகிழ்ச்சிகளும்—புருஷன் இவற்றை எதனால் தன்னுடன் சுமந்து செல்கிறான்?

Mantra 10

आर्ति॒रव॑र्ति॒र्निरृ॑तिः॒ कुतो॒ नु पुरु॒षेऽम॑तिः । राद्धिः॒ समृ॑द्धि॒रव्यृ॑द्धिर्म॒तिरुदि॑तयः॒ कुतः॑

ஆர்த்தி, அவர்த்தி (தவறான நடை/குமார்க்கம்), மற்றும் நிர்ருதி (அழிவு)—புருஷனில் இவை எங்கிருந்து வருகின்றன? மேலும் அமதி (மூடத்தனம்) எங்கிருந்து? ராத்தி (சித்தி), சம்ருத்தி (முழு வளம்), மற்றும் அவ்ய்ருத்தி (வளமின்மை); மதி (சிந்தனை) மற்றும் அதன் உதிதயः (எழுச்சிகள்/உதயங்கள்)—இவை எங்கிருந்து தோன்றுகின்றன?

Mantra 11

को अ॑स्मि॒न्नापो॒ व्यऽदधाद् विषू॒वृतः॑ पुरू॒वृतः॑ सिन्धु॒सृत्या॑य जा॒ताः । ती॒व्रा अ॑रु॒णा लोहि॑नीस्ताम्रधू॒म्रा ऊ॒र्ध्वा अवा॑चीः॒ पुरु॑षे ति॒रश्चीः॑

இந்த புருஷனில் ‘ஆபः’ (நீர்தத்துவம்) யாரால் அமைக்கப்பட்டது—நதியோட்டம் போல ஓடப் பிறந்தவை, பலவிதமாகத் திரும்பும் பாதைகள் உடையவை, பல சுற்றுகள் உடையவை?—அவை தீவிரமானவை, அருணம், லோஹினி, தாமிர-தூம்ரம்; மேலாக, கீழாக, மற்றும் குறுக்காக—புருஷனுள்.

Mantra 12

को अ॑स्मिन् रू॒पम॑दधात् को म॒ह्मानं॑ च॒ नाम॑ च । गा॒तुं को अ॑स्मि॒न् कः के॒तुं कश्च॒रित्रा॑णि॒ पूरु॑षे

இந்த புருஷனில் ரூபத்தை யார் வைத்தார், யார் மகிமையையும் நாமத்தையும்? இதில் பாதையை யார் நிறுவினார், யார் கேது (சிந்தனை/சேதனையின் குறி), மேலும் புருஷனுள் நடத்தை முறைகளை யார் அமைத்தார்?

Mantra 13

को अ॑स्मिन् प्रा॒णम॑वयत् को अ॑पा॒नं व्या॒नमु॑ । स॒मा॒नम॑स्मि॒न् को दे॒वोऽधि॑ शिश्राय॒ पुरु॑षे

இந்த புருஷனில் பிராணனை யார் நெய்தார்? அபானம், வ்யானம்—மேலும் சமானத்தை யார் (நிறுவினார்)? புருஷனின் உள்ளே எந்த தேவன் இவற்றை அதிபதியாக, உறுதியான ஆதாரம்போல் நிலைநிறுத்தினார்?

Mantra 14

को अ॑स्मिन् य॒ज्ञम॑दधा॒देको॑ दे॒वोऽधि॒ पुरु॑षे । को अ॑स्मिन्त्स॒त्यं कोऽनृ॑तं॒ कुतो॑ मृ॒त्यृः कुतो॒ऽमृत॑म्

இந்த புருஷனில் யாகத்தை யார் நிறுவினார்—புருஷனின் உள்ளே அதிஷ்டாதாவாக இருக்கும் ஒரே தேவன்? இதில் சத்தியத்தை யார் வைத்தார், அசத்தியத்தை யார்? மரணம் எங்கிருந்து, அமரத்துவம் எங்கிருந்து?

Mantra 15

को अ॑स्मै॒ वासः॒ पर्य॑दधा॒त् को अ॒स्यायु॑रकल्पयत्। बलं॒ को अ॑स्मै॒ प्राय॑च्छ॒त् को अ॑स्याकल्पयज्ज॒वम्

அவனைச் சுற்றி ஆடை யார் அணிவித்தார்? அவனுடைய ஆயுளை யார் நிர்ணயித்தார்? அவனுக்கு நிறைந்த பலத்தை யார் அளித்தார், மேலும் அவனுக்காக தேஜஸ், வீரியம் மற்றும் விரைவு-வலிமையை யார் ஏற்படுத்தினார்?

Mantra 16

केनापो॒ अन्व॑तनुत॒ केनाह॑रकरोद् रु॒चे। उ॒षसं॒ केनान्वै॑न्द्ध॒ केन॑ सायंभ॒वं द॑दे

யார் நீர்களை ஒழுங்காக விரித்தார்? யார் பகலை ஒளிக்காக அமைத்தார்? யார் உஷஸை அவள் பாதையில் ஏற்றினார்? யார் மாலைக்காலத்தின் இருப்பை நிலைநிறுத்தினார்?

Mantra 17

को अ॑स्मि॒न् रेतो॒ न्यऽदधा॒त् तन्तु॒रा ता॑यता॒मिति॑ । मे॒धां को अ॑स्मि॒न्नध्यौ॑ह॒त् को बा॒णं को नृतो॑ दधौ

இந்த (படைப்பு/நெய்தல்) உள்ளே ரேதஸ் (வித்து) யார் நிறுவினார்—‘தந்து (நூல்), தாதா (அளிப்பவன்), விரியட்டும்’ என்று யார் கூறினார்? இதில் மேதா (புத்தி/பிரஞ்ஞை) யார் நெய்தார், யார் மேலே நெய்து உறுதிப்படுத்தினார்? அம்பை யார் வைத்தார்? மனிதனின் செயல்/பதவியை யார் நிறுவினார்?

Mantra 18

केने॒मां भूमि॑मौर्णो॒त् केन॒ पर्य॑भव॒द् दिव॑म्। केना॒भि म॒ह्ना पर्व॑ता॒न् केन॒ कर्मा॑णि॒ पुरु॑षः

இந்தப் பூமியை யார் ஊன்/ஆடைபோல் மூடி வைத்தார்? யார் திவ் (வானம்) ஐச் சுற்றிலும் சூழ்ந்து நிறைத்தார்? யார் மகத்தான வலிமையால் மலைகளை நிறுவினார்? யார் புருஷன் (புருஷः) இன் கர்மங்களை—அவன் செயல்களை—நிலைப்படுத்தினார்?

Mantra 19

केन॑ प॒र्जन्य॒मन्वे॑ति॒ केन॒ सोमं॑ विचक्ष॒णम्। केन॑ य॒ज्ञं च श्र॒द्धां च॒ केना॑स्मि॒न् निहि॑तं॒ मनः॑

பர்ஜன்யன் (மழைத் தெய்வம்) தன் பாதையில் யாரால் பின்பற்றப்பட்டு/இயக்கப்படுகிறான்? சோமன்—அந்த விசக்ஷணன் (தெளிவாகக் காண்பவன்)—யாரால் வெளிப்படுகிறான்/அறியப்படுகிறான்? யாகமும் ஸ்ரத்தையும் யாரால் தாங்கப்பட்டு நிலைபெறுகின்றன? மேலும் இதில் மனம் யாரால் நிஹிதம்—வைக்கப்பட்டு உறுதியாக—நிறுத்தப்பட்டது?

Mantra 20

केन॒ श्रोत्रि॑यमाप्नोति॒ केने॒मं प॑रमे॒ष्ठिन॑म्। केने॒मम॒ग्निं पूरु॑षः॒ केन॑ संवत्स॒रं म॑मे

எவரால் மனிதன் ‘ஶ்ரோத்ரிய’ (வேதம் அறிந்த ஆசார்யர்) என்பவரை அடைகிறான்? எவரால் இப் பரமேஷ்டின் (உயர்ந்த ஆண்டவன்) அடையப்படுகிறார்? எவரால் புருஷன் இந்த அக்னியை (பெற்று/தாங்கி) நிறுத்துகிறான்? எவரால் ஸம்வத்ஸரம் (ஆண்டு) அளக்கப்பட்டது?

Mantra 21

ब्रह्म॒ श्रोत्रि॑यमाप्नोति॒ ब्रह्मे॒मं प॑रमे॒ष्ठिन॑म्। ब्रह्मे॒मम॒ग्निं पूरु॑षो॒ ब्रह्म॑ संवत्स॒रं म॑मे

பிரம்மத்தின் மூலம் வேதம் அறிந்த ஶ்ரோத்ரியன் தன் இலக்கை அடைகிறான்; பிரம்மத்தின் மூலம் இப் பரமேஷ்டினை அடைகிறான். பிரம்மத்தின் மூலம் மனிதன் இந்த அக்னியை உருவாக்கினான்; பிரம்மத்தின் மூலம் ஆண்டுச் சுழற்சி (ஸம்வத்ஸரம்) அளக்கப்பட்டு நிர்ணயிக்கப்படுகிறது.

Mantra 22

केन॑ दे॒वाँ अनु॑ क्षियति॒ केन॒ दैव॑जनी॒र्विशः॑ । केने॒दम॒न्यन्नक्ष॑त्रं॒ केन॒ सत्क् क्ष॒त्रमु॑च्यते

எதனால் தேவர்கள் ஒழுங்கான முறையில் நிலைபெறுகின்றனர்? எதனால் தெய்வஜனி (தேவ-பிறப்பு) மக்கள் நிலைத்திருக்கின்றனர்? எதனால் இந்த மற்ற உலகம்—நட்சத்திரக் கூட்டம்—தாங்கப்படுகிறது? எதனால் ‘ஸத்’ (தர்மமுடைய) க்ஷத்ரம், அதாவது நீதியான அரசாட்சி, என்று அழைக்கப்படுகிறது?

Mantra 23

ब्रह्म॑ दे॒वाँ अनु॑ क्षियति॒ ब्रह्म॒ दैवजनी॒र्विशः॑ । ब्रह्मे॒दम॒न्यन्नक्ष॑त्रं॒ ब्रह्म॒ सत् क्ष॒त्रमु॑च्यते

பிரம்மத்தினாலே தேவர்கள் ஒழுங்கான முறையில் நிலைபெறுகின்றனர்; பிரம்மத்தினாலே தெய்வஜனி (தேவ-பிறப்பு) மக்கள் நிலைத்திருக்கின்றனர். பிரம்மமே இந்த மற்ற உலகம்—நட்சத்திரக் கூட்டம்—தாங்குகிறது; பிரம்மமே ‘ஸத்’ (தர்மமுடைய) க்ஷத்ரம், அதாவது நீதியான அரசாட்சி, என்று பெயரிடப்படுவதற்குக் காரணம்.

Mantra 24

केने॒यं भूमि॒र्विहि॑ता॒ केन॒ द्यौरुत्त॑रा हि॒ता। केने॒दमू॒र्ध्वं ति॒र्यक् चा॒न्तरि॑क्षं॒ व्यचो॑ हि॒तम्

எதனால் இந்தப் பூமி ஒழுங்காக அமைக்கப்பட்டது? எதனால் உயர்ந்த த்யௌ (சுவர்க்கம்) உறுதியாக நிறுவப்பட்டது? எதனால் இந்த அந்தரிக்ஷம்—மேலாகவும் குறுக்காகவும், தன் விரிந்த பரப்பில்—விரித்து அமைக்கப்பட்டது?

Mantra 25

ब्रह्म॑णा॒ भूमि॒र्विहि॑ता॒ ब्रह्म॒ द्यौरुत्त॑रा हि॒ता। ब्रह्मे॒दमू॒र्ध्वं ति॒र्यक् चा॒न्तरि॑क्षं॒ व्यचो॑ हि॒तम्

பிரம்மனால் பூமி ஒழுங்காக அமைக்கப்பட்டது; பிரம்மனால் உயர்ந்த த்யௌ (சுவர்க்கம்) உறுதியாக நிறுவப்பட்டது. பிரம்மனால் இந்த அந்தரிக்ஷம்—மேலாகவும் குறுக்காகவும், தன் விரிந்த பரப்பில்—நிறுவப்பட்டது.

Mantra 26

मू॒र्धान॑मस्य सं॒सीव्याथ॑र्वा॒ हृद॑यं च॒ यत्। म॒स्तिष्का॑दू॒र्ध्वः प्रैर॑य॒त् पव॑मा॒नोऽधि॑ शीर्ष॒तः

அதர்வன் அவனுடைய தலையையும் அவன் இதயத்தையும் தைத்து உறுதிப்படுத்தியதுபோல் செய்து; பின்னர் மூளையிலிருந்து மேல்நோக்கி பவமானன்—தன்னைத் தானே தூய்மைப்படுத்தும் சக்தி—ஐத் தூண்டி, தலையின் உச்சியில் நிலைபெறச் செய்தான்.

Mantra 27

तद् वा अथ॑र्वणः॒ शिरो॑ देवको॒शः समु॑ब्जितः । तत् प्रा॒णो अ॒भि र॑क्षति॒ शिरो॒ अन्न॒मथो॒ मनः॑

அது நிச்சயமாக அதர்வணனின் சிரம் (தலை) — தெய்வக் கோஷம், உறுதியாகச் செறிந்தது. அதையே பிராணன் சுற்றிலும் காக்கிறது—சிரத்தையும், அன்னத்தையும், மேலும் மனத்தையும்.

Mantra 28

ऊ॒र्ध्वो नु सृ॒ष्टा३स्ति॒र्यङ् नु सृ॒ष्टाः३ सर्वा॒ दिशः॒ पुरु॑ष॒ आ ब॑भूवाँ३ । पुरं॒ यो ब्रह्म॑णो॒ वेद॒ यस्याः॒ पुरु॑ष उ॒च्यते॑

மேல்நோக்கியும் படைப்புகள் வெளிப்பட்டன; குறுக்காகவும் (திரியக்) படைப்புகள் வெளிப்பட்டன; எல்லாத் திசைகளிலும் புருஷன் தோன்றினான். பிரஹ்மனின் அந்தப் புரம் (கோட்டை) யாரறிகிறானோ—அதில் புருஷன் ‘அந்தர்யாமி’ என அழைக்கப்படுகிறான்—

Mantra 29

यो वै तां ब्रह्म॑णो॒ वेदा॒मृते॒नावृ॑तां॒ पुर॑म्। तस्मै॒ ब्रह्म॑ च ब्रा॒ह्माश्च॒ चक्षुः॑ प्रा॒णं प्र॒जां द॑दुः

அமரத்தன்மையால் சுற்றிலும் மூடப்பட்டுள்ள பிரஹ்மனின் அந்தப் புரம் (கோட்டை) யாரறிகிறானோ—அவனுக்கு பிரஹ்மனும் பிரஹ்மா-புரோகிதர்களும் பார்வை, பிராணன், மற்றும் சந்ததியை அளித்தனர்.

Mantra 30

न वै तं चक्षु॑र्जहाति॒ न प्रा॒णो ज॒रसः॑ पु॒रा। पुरं॒ यो ब्रह्म॑णो॒ वेद॒ यस्याः॒ पुरु॑ष उ॒च्यते॑

உண்மையாகவே, பிரஹ்மனின் அந்தக் கோட்டையை (புரம்) அறிந்தவனை—அதில் ‘புருஷன்’ உள்ளிருப்பவன் (அந்தர்வாசி) என அழைக்கப்படுகிறான்—அவனை பார்வை விட்டு விடாது; முதுமை வருமுன் பிராணனும் அவனை விட்டு அகலாது.

Mantra 31

अ॒ष्टाच॑क्रा॒ नव॑द्वारा दे॒वानां॒ पूर॑यो॒ध्या। तस्यां॑ हिर॒ण्ययः॒ कोशः॑ स्व॒र्गो ज्योति॒षावृ॑तः

எட்டு சக்கரங்களும், ஒன்பது வாயில்களும் உடையது—தேவர்களின் அஜேய கோட்டை-நகரம். அதற்குள் பொன்மயமான கோசம் உள்ளது—ஸ்வர்கீயம், ஜ்யோதியால் சூழப்பட்டு.

Mantra 32

तस्मि॑न् हिर॒ण्यये॒ कोशे॒ त्र्यऽरे॒ त्रिप्र॑तिष्ठिते । तस्मि॒न् यद् य॒क्षमा॑त्म॒न्वत् तद् वै ब्र॑ह्म॒विदो॑ विदुः

அந்த பொன்மய கோசத்தில்—த்ர்யரே (மூன்று ஆரங்கள்/மூன்று தில்கள் உடையது), த்ரிப்ரதிஷ்டிதே (மூன்று ஆதாரங்களில் நிலைபெற்றது). அதில் உள்ள யக்ஷ்மா (அற்புத சக்தி) ஆத்மன்வத்—தன்னடக்கம்/தன்னுரிமையுடன் இருப்பதை, அதையே பிரஹ்மவித் அறிகின்றனர்.

Mantra 33

प्र॒भ्राज॑मानां॒ हरि॑णीं॒ यश॑सा सं॒परी॑वृताम्। पुरं॑ हिर॒ण्ययीं॒ ब्रह्मा वि॑वे॒शाप॑राजिताम्

பிரப்ராஜமான, ஹரிணீ (பொன்னிறம் உடையது), யசஸால் முழுவதும் சூழப்பட்ட—அஜேயமான பொன்மயப் புரம். அதில் பிரஹ்மா நுழைந்தார்.