Sukta 7

Mantra 1

सर्वाधारवर्णनम्। कस्मि॒न्नङ्गे॒ तपो॑ अ॒स्याधि॑ तिष्ठति॒ कस्मि॒न्नङ्ग॑ ऋ॒तम॒स्याध्याहि॑तम्। क्वऽ व्र॒तं क्वऽ श्र॒द्धास्य॑ तिष्ठति॒ कस्मि॒न्नङ्गे॑ स॒त्यम॑स्य॒ प्रति॑ष्ठितम्

(சர்வாதாரத்தின் விளக்கம்) அன்பே, சொல்—இதன் தபஸ் (தீவிரத் தேஜஸ்) எந்த அங்கத்தில் நிலைகொள்கிறது? இதன் ருதம் (ऋतम्—ஒழுங்கு/நியதி) எந்த அங்கத்தில் சேமிக்கப்பட்டுள்ளது? இதன் விரதம் எங்கே, இதன் ஸ்ரத்தா (நம்பிக்கை) எங்கே நிலைக்கிறது? அன்பே, இதன் சத்தியம் எந்த அங்கத்தில் உறுதியாக நிறுவப்பட்டுள்ளது?

Mantra 2

कस्मा॒दङ्गाद् दीप्यते अ॒ग्निर॑स्य॒ कस्मा॒दङ्गा॑त् पवते मात॒रिश्वा॑ । कस्मा॒दङ्गा॒द् वि मि॑मी॒तेऽधि॑ च॒न्द्रमा॑ म॒ह स्क॒म्भस्य॒ मिमा॑नो॒ अङ्ग॑म्

அவனுடைய எந்த அங்கத்திலிருந்து அக்னி ஒளிர்ந்து எரிகிறது? அவனுடைய எந்த அங்கத்திலிருந்து மாதரிச்வன் (வாயு) வீசிப் பாய்கிறது? ஸ்கம்பத்தின் ஒரு அங்கத்தை அளந்து கொண்டே சந்திரன் எந்த அங்கத்திலிருந்து மேலுள்ள அந்த மாபெரும் உலகப் பரப்பை அளந்து நிர்ணயிக்கிறான்?

Mantra 3

कस्मि॒न्नङ्गे॑ तिष्ठति॒ भूमि॑रस्य॒ कस्मि॒न्नङ्गे॑ तिष्ठत्य॒न्तरि॑क्षम्। कस्मि॒न्नङ्गे॑ तिष्ठ॒त्याहि॑ता॒ द्यौः कस्मि॒न्नङ्गे॑ तिष्ठ॒त्युत्त॑रं दि॒वः

அவனுடைய எந்த அங்கத்தில் இந்தப் பூமி நிலைத்திருக்கிறது? அவனுடைய எந்த அங்கத்தில் அந்தரிக்ஷம் நிலைத்திருக்கிறது? அவனுடைய எந்த அங்கத்தில் நிறுவப்பட்ட த்யௌ (சுவர்க்கம்) நிலைத்திருக்கிறது? அவனுடைய எந்த அங்கத்தில் திவத்தின் மேல்பகுதி நிலைத்திருக்கிறது?

Mantra 4

क्व॑१ प्रेप्स॑न् दीप्यत ऊ॒र्ध्वो अ॒ग्निः क्व॑१प्रेप्स॑न् पवते मात॒रिश्वा॑ । यत्र॒ प्रेप्स॑न्तीरभि॒यन्त्या॒वृतः॑ स्क॒म्भं तं ब्रू॑हि कत॒मः स्वि॑दे॒व सः

எந்த திசையை அடைய விரும்பி மேலெழும் அக்னி ஒளிர்கிறது? எந்த திசையை அடைய விரும்பி மாதரிச்வன் வீசிப் பாய்கிறது? எங்கு அடையவேண்டும் என்ற வேட்கையால், சூழப்பட்டவையாக, ஆபः (நீர்த் தாரைகள்) அவனை நோக்கிச் செல்கின்றனவோ—அந்த ஸ்கம்பத்தை நீ கூறு; அவன், சொல்லு, உண்மையில் யார்?

Mantra 5

क्वाऽर्धमा॒साः क्वऽ यन्ति॒ मासाः॑ संवत्स॒रेण॑ स॒ह सं॑विदा॒नाः । यत्र॒ यन्त्यृ॒तवो॒ यत्रा॑र्त॒वाः स्क॒म्भं तं ब्रू॑हि कत॒मः स्वि॑दे॒व सः

அரையமாதங்கள் எங்கே செல்கின்றன? மாதங்கள் எங்கே செல்கின்றன—ஆண்டு (ஸம்வத்ஸர) உடன் ஒரே ஒற்றுமையில் இணைந்து? பருவங்கள் எங்கே செல்கின்றன, பருவ-விதிகள் (ஆர்தவ) எங்கே செல்கின்றன? அந்த ஸ்கம்பத்தை எனக்குச் சொல்—அவன், வேண்டுகிறேன், உண்மையில் யார்?

Mantra 6

क्व॑१प्रेप्स॑न्ती युव॒ती विरू॑पे अहोरा॒त्रे द्र॑वतः संविदा॒ने। यत्र॒ प्रेप्स॑न्तीरभि॒यन्त्यापः॑ स्क॒म्भं तं ब्रू॑हि कत॒मः स्वि॑दे॒व सः

அடைதல் விருப்பத்துடன், உருவில் வேறுபட்ட அந்த இரண்டு இளமங்கைகள்—அஹோராத்ர (பகல்-இரவு)—ஒருவருடன் ஒருவர் ஒற்றுமையில் ஓடிச் சென்று எங்கே அடைகின்றன? அடைதல் விருப்பத்துடன், ஆபः (நீர்த் தத்துவம்) அவனை நோக்கி எங்கே சென்று சேர்கின்றன? அந்த ஸ்கம்பத்தை எனக்குச் சொல்—அவன், வேண்டுகிறேன், உண்மையில் யார்?

Mantra 7

यस्मि॑न्त्स्त॒ब्ध्वा प्र॒जाप॑तिर्लो॒कान्त्सर्वाँ॒ अधा॑रयत्। स्क॒म्भं तं ब्रू॑हि कत॒मः स्वि॑दे॒व सः

எதில் உறுதியாக நிறுவி ப்ரஜாபதி எல்லா உலகங்களையும் தாங்கினாரோ—அந்த ஸ்கம்பத்தைச் சொல்; அவர் உண்மையில் யார்?

Mantra 8

यत् प॑र॒ममव॒मं यच्च॑ मध्य॒मं प्र॒जाप॑तिः ससृ॒जे वि॒श्वरू॑पम्। किय॑ता स्क॒म्भः प्र वि॑वेश॒ तत्र॒ यन्न प्रावि॑श॒त् किय॒त् तद् ब॑भूव

எது பரமம் (உயர்ந்தது), எது அவமம் (தாழ்ந்தது), எது மத்தியம்—அந்த விச்வரூபத்தை ப்ரஜாபதி படைத்தார். எந்த அளவால் ஸ்கம்பம் அதில் புகுந்தது? மேலும் அவர் புகாதது—அது எவ்வளவு பெரிதாயிற்று?

Mantra 9

किय॑ता स्क॒म्भः प्र वि॑वेश भू॒तं कियद् भवि॒ष्यद॒न्वाश॑येऽस्य । एकं॒ यदङ्ग॒मकृ॑णोत् सहस्र॒धा किय॑ता स्क॒म्भः प्र वि॑वेश॒ तत्र॑

எந்த அளவால் ஸ்கம்பம் பூதம் (கடந்த இருப்பு) என்பதில் புகுந்தது? மேலும் எதிர்காலமாக இருப்பதின் எவ்வளவு பகுதியை அவர் பின்னர் தொடர்ந்து கவனிக்கிறார்/அனுசரிக்கிறார்? அவர் ஒரே அங்கத்தை ஆயிரமடங்காகச் செய்தபோது—எந்த அளவால் ஸ்கம்பம் அதில் புகுந்தது?

Mantra 10

यत्र॑ लो॒कांश्च॒ कोशां॒श्चापो॒ ब्रह्म॒ जना॑ वि॒दुः । अस॑च्च॒ यत्र॒ सच्चा॒न्त स्क॒म्भं तं ब्रू॑हि कत॒मः स्वि॑दे॒व सः

எங்கு உலகங்களும் கோசங்களும், எங்கு ஆபः (நீர்) மற்றும் பிரஹ்மம்—அறிவோர் உணர்கின்றனரோ; எங்கு அசத் மற்றும் சத் உள்ளே நிலைகொண்டுள்ளனவோ—அந்த ஸ்கம்பத்தைச் சொல்: அவர், உண்மையில், யார்?

Mantra 11

यत्र॒ तपः॑ परा॒क्रम्य॑ व्र॒तं धा॒रय॒त्युत्त॑रम्। ऋ॒तं च॒ यत्र॑ श्र॒द्धा चापो॒ ब्रह्म॑ स॒माहि॑ताः स्क॒म्भं तं ब्रू॑हि कत॒मः स्वि॑देव सः

எங்கு தபஸ் தன் வலிமையை வெளிப்படுத்தி உயர்ந்த விரதத்தைத் தாங்குகிறதோ; எங்கு ருதம் மற்றும் ஸ்ரத்தா, எங்கு ஆபः (நீர்) மற்றும் பிரஹ்மம் ஒன்றாகச் சேர்ந்து நிலைத்துள்ளனவோ—அந்த ஸ்கம்பத்தைச் சொல்: அவர், உண்மையில், யார்?

Mantra 12

यस्मि॒न् भूमि॑र॒न्तरि॑क्षं॒ द्यौर्यस्मि॒न्नध्याहि॑ता । यत्रा॒ग्निश्च॒न्द्रमाः॒ सूर्यो॒ वात॒स्तिष्ठ॒न्त्यार्पि॑ताः स्क॒म्भं तं ब्रू॑हि कत॒मः स्वि॑दे॒व सः

எதில் பூமி, அந்தரிக்ஷம், த்யௌ (வானம்/சுவர்க்கம்) ஆகியவை அடிப்படையாகப் பதியப்பட்டுள்ளன; எதில் அக்னி, சந்திரன், சூரியன், வாயு தத்தம் நியத இடங்களில் உறுதியாக நிலைபெற்றுள்ளன—அந்த ஸ்கம்பத்தைச் சொல்: அவர் உண்மையில் எத்தகைய ஒரே (தத்துவம்)?

Mantra 13

यस्य॒ त्रय॑स्त्रिंशद् दे॒वा अङ्गे॒ सर्वे॑ स॒माहि॑ताः । स्क॒म्भं तं ब्रू॑हि कत॒मः स्वि॑दे॒व सः

யாருடைய அங்கங்களில் முப்பத்துமூன்று தேவர்கள்—அனைவரும்—ஒருங்கே சேர்ந்து அடங்கியுள்ளார்களோ—அந்த ஸ்கம்பத்தைச் சொல்: அவர் உண்மையில் எத்தகைய ஒரே (தத்துவம்)?

Mantra 14

यत्र॒ ऋष॑यः प्रथम॒जा ऋचः॒ साम॒ यजु॑र्म॒ही। ए॒क॒र्षिर्यस्मि॒न्नार्पि॑तः स्क॒म्भं तं ब्रू॑हि कत॒मः स्वि॑दे॒व सः

எதில் முதற்பிறந்த ரிஷிகள், மேலும் ரிக், சாமன், யஜுஸ்—மகத்தான (வேதங்கள்)—நிறுவப்பட்டுள்ளன; எதில் ஏக-ரிஷி உறுதியாக அர்ப்பணிக்கப்பட்டுள்ளார்—அந்த ஸ்கம்பத்தைச் சொல்: அவர் உண்மையில் எத்தகைய ஒரே (தத்துவம்)?

Mantra 15

यत्रा॒मृतं॑ च मृ॒त्युश्च॒ पुरु॒षेऽधि॑ स॒माहि॑ते । स॒मु॒द्रो यस्य॑ ना॒ड्यः॑१ पुरु॒षेऽधि॑ स॒माहि॑ताः स्क॒म्भं तं ब्रू॑हि कत॒मः स्वि॑दे॒व सः

எந்த புருஷனில் அமரத்துவமும் மரணமும் இரண்டும் ஒன்றாக நிறுவப்பட்டுள்ளன; மேலும் அந்தப் புருஷனிலேயே கடல்-சொரூபமான நாடிகள் (நாட்யः) உள்ளடங்கித் தங்கியுள்ளன—அந்த ஸ்கம்பத்தைச் சொல்: அவர் உண்மையில் எத்தகைய ஒருவன்?

Mantra 16

यस्य॒ चत॑स्रः प्र॒दिशो॑ ना॒ड्य॑१स्तिष्ठ॑न्ति प्रथ॒माः । य॒ज्ञो यत्र॒ परा॑क्रान्तः स्क॒म्भं तं ब्रू॑हि कत॒मः स्वि॑दे॒व सः

யாருடைய நான்கு திசைகளே (ப்ரதிஷஃ) முதன்மை நாடிகள் (நாட்யः) ஆக உறுதியாக நிற்கின்றன; மேலும் எங்கே யஜ்ஞம் முன்னேறி விரிந்து பரவியதோ—அந்த ஸ்கம்பத்தைச் சொல்: அவர் உண்மையில் எத்தகைய ஒருவன்?

Mantra 17

ये पुरु॑षे॒ ब्रह्म॑ वि॒दुस्ते वि॑दुः परमे॒ष्ठिन॑म्। यो वेद॑ परमे॒ष्ठिनं॒ यश्च॒ वेद॑ प्र॒जाप॑तिम्। ज्ये॒ष्ठं ये ब्राह्म॑णं वि॒दुस्ते स्क॒म्भम॑नु॒संवि॑दुः

புருஷனில் பிரஹ்மம் (புனித சக்தி) அறிந்தோர் பரமேஷ்டினை அறிகின்றனர். பரமேஷ்டினை அறிந்தவனும், பிரஜாபதியை அறிந்தவனும்; பிராமணனை ஜ்யேஷ்டன், உன்னதன் என அறிந்தோர்—அவர்கள் முறையே ஸ்கம்பத்தின் முழுமையான அறிவை அடைகின்றனர்.

Mantra 18

यस्य॒ शिरो॑ वैश्वान॒रश्चक्षु॒रङ्गि॑र॒सोऽभ॑वन्। अङ्गा॑नि॒ यस्य॑ या॒तवः॑ स्क॒म्भं तं ब्रू॑हि कत॒मः स्वि॑दे॒व सः

யாருடைய தலை வைஶ்வானரமாக ஆனதோ, யாருடைய கண் அங்கிரஸர்கள் ஆனார்களோ; யாருடைய அங்கங்கள் யாது (யாதவः) ஆக உள்ளனவோ—அந்த ஸ்கம்பத்தைப் பற்றி கூறு: அவர் உண்மையில் யார்?

Mantra 19

यस्य॒ ब्रह्म॒ मुख॑मा॒हुर्जि॒ह्वां म॑धुक॒शामु॒त। वि॒राज॒मूधो॒ यस्या॒हुः स्क॒म्भं तं ब्रू॑हि कत॒मः स्वि॑दे॒व सः

யாருடைய வாய், என்று சொல்கிறார்கள், பிரஹ்மம் (புனித சக்தி) ஆகும்; யாருடைய நாவும் தேன் போன்ற இனிமை உடையது; யாருடைய பால்-மடி (ஊதர்), என்று சொல்கிறார்கள், விராஜ் ஆகும்—அந்த ஸ்கம்பத்தைப் பற்றி கூறு: அவர் உண்மையில் யார்?

Mantra 20

यस्मा॒दृचो॑ अ॒पात॑क्ष॒न् यजु॒र्यस्मा॑द॒पाक॑षन्। सामा॑नि॒ यस्य॒ लोमा॑न्यथर्वाङ्गि॒रसो॒ मुखं॑ स्क॒म्भं तं ब्रू॑हि कत॒मः स्वि॑दे॒व सः

யாரிடமிருந்து ருக் (Ṛc) மந்திரங்கள் வெட்டிப் பெறப்பட்டனவோ, யாரிடமிருந்து யஜுஸ் இழுத்தெடுக்கப்பட்டதோ; யாருடைய ரோமங்கள் சாமங்கள், யாருடைய வாய் அதர்வாங்கிரஸம்—அந்த ஸ்கம்பத்தைப் பற்றி கூறு: அவர் உண்மையில் யார்?

Mantra 21

अ॒स॒च्छा॒खां प्र॒तिष्ठ॑न्तीं पर॒ममि॑व॒ जना॑ विदुः । उ॒तो सन्म॑न्य॒न्तेऽव॑रे॒ ये ते॒ शाखा॑मु॒पास॑ते

மக்கள், பொய்மையின் ஒரு கிளையை—அது உச்சமானதுபோல்—நிலைத்துப் பிரதிஷ்டை பெற்றதாக அறிகிறார்கள். மேலும் கீழ்நிலையோர் அதை உண்மையெனவே கருதுகின்றனர்—அந்தக் கிளையையே சார்ந்து வழிபடுகிறவர்கள்.

Mantra 22

यत्रा॑दि॒त्याश्च॑ रु॒द्राश्च॒ वस॑वश्च स॒माहि॑ताः । भू॒तं च॒ यत्र॒ भव्यं॑ च॒ सर्वे॑ लो॒काः प्रति॑ष्ठिताः स्क॒म्भं तं ब्रू॑हि कत॒मः स्वि॑दे॒व सः

எதில் ஆதித்யர்கள், ருத்ரர்கள், வசுக்கள் ஒன்றுகூடி நிலைபெற்றுள்ளனரோ; எதில் கடந்ததும் வரவிருப்பதும், மேலும் எல்லா உலகங்களும் உறுதியாக நிறுவப்பட்டுள்ளனரோ—அந்த ஸ்கம்பத்தை எங்களுக்குச் சொல்: அவர் உண்மையில் யார்?

Mantra 23

यस्य॒ त्रय॑स्त्रिंशद् दे॒वा नि॒धिं रक्ष॑न्ति सर्व॒दा। नि॒धिं तम॒द्य को वे॑द॒ यं दे॑वा अभि॒रक्ष॑थ

யாருடைய நிதியை (பொக்கிஷத்தை) முப்பத்துமூன்று தேவர்கள் எப்போதும் காக்கிறார்களோ—தேவர்கள் சூழ்ந்து பாதுகாத்த அந்த நிதியை இன்று யார் அறிவார்?

Mantra 24

यत्र॑ दे॒वा ब्र॑ह्म॒विदो॒ ब्रह्म॑ ज्ये॒ष्ठमु॒पास॑ते । यो वै तान् वि॒द्यात् प्र॒त्यक्षं॒ स ब्र॒ह्मा वेदि॑ता स्यात्

எங்கே தேவர்கள்—பிரம்மத்தை அறிந்தோர் (பிரம்மவிதர்)—அதிகச் சிறந்த பிரம்மனை வழிபடுகின்றார்களோ; அவர்களை நேரடியாக (சாக்ஷாத்) அறிந்தவன், அவனே பிரம்மா-புரோகிதன், உண்மையான அறிஞன் ஆவான்.

Mantra 25

बृ॒हन्तो॒ नाम॒ ते दे॒वा येऽस॑तः॒ परि॑ जज्ञि॒रे। एकं॒ तदङ्गं॑ स्क॒म्भस्यास॑दाहुः प॒रो जनाः॑

‘பெரியோர்’ (ப்ருஹந்த) என்ற பெயருடைய அந்த தேவர்கள், அசத் (இல்லாமை) நிலையிலிருந்து எல்லாத் திசைகளிலும் இருந்து தோன்றினர். ஸ்கம்பத்தின் அந்த ஒரே அங்கத்தைப் பழங்கால மக்கள் ‘அசத்’ என்று கூறினர்.

Mantra 26

यत्र॑ स्क॒म्भः प्र॑ज॒नयन् पुरा॒णं व्यव॑र्तयत्। एकं॒ तदङ्गं॑ स्क॒म्भस्य॑ पुरा॒णम॑नु॒संवि॑दुः

எங்கே ஸ்கம்பம் படைத்துக் கொண்டே பழமையான ஒழுங்கை இயக்கி வெளிப்படுத்தினானோ—ஸ்கம்பத்தின் அந்த ஒரே அங்கத்தை, அந்தப் பழமையானதை, அவர்கள் மரபு வழியாக அறிந்து உணர்ந்துள்ளனர்.

Mantra 27

यस्य॒ त्रय॑स्त्रिंशद् दे॒वा अङ्गे॒ गात्रा॑ विभेजि॒रे। तान् वै त्रय॑स्त्रिंशद् दे॒वानेके॑ ब्रह्म॒विदो॑ विदुः

யாருடைய அங்க-காத்திரங்களில் முப்பத்துமூன்று (த்ரயஸ்த்ரிஂஷத்) தேவர்கள் தத்தம் உறுப்புகளைத் தனித்தனியாகப் பகிர்ந்து வைத்தார்களோ—அந்த முப்பத்துமூன்று தேவர்களையே, நிச்சயமாக, சில பிரஹ்மவித் (பிரஹ்மஞானிகள்) இவ்வாறே அறிந்து ஒப்புக்கொள்கிறார்கள்.

Mantra 28

हि॒र॒ण्य॒ग॒र्भं प॑र॒मम॑नत्यु॒द्यं जना॑ विदुः । स्क॒म्भस्तदग्रे॒ प्रासि॑ञ्च॒द्धिर॑ण्यं लो॒के अ॑न्त॒रा

ஹிரண்யகர்பன்—பரமன்; யாராலும் தடுக்க இயலாத எழுச்சியுடன் உதிப்பவன்—என்று மனிதர் அறிகின்றனர். ஸ்கம்பம் ஆதியில் உலகங்களின் இடைவெளிகளில் அந்தப் பொன்-தத்துவத்தை ஊற்றினான்.

Mantra 29

स्क॒म्भे लो॒काः स्क॒म्भे तपः॑ स्क॒म्भेऽध्यृ॒तमाहि॑तम्। स्कम्भ॑ त्वा वेद प्र॒त्यक्ष॒मिन्द्रे॒ सर्वं॑ स॒माहि॑तम्

ஸ்கம்பத்தில் உலகங்கள் உள்ளன; ஸ்கம்பத்தில் தபஸ் உள்ளது; ஸ்கம்பத்தில் ‘ருத’ம் உறுதியாக நிறுவப்பட்டுள்ளது. ஸ்கம்பம் உன்னை நேரடியாக அறிகிறது; இந்திரனில் இவை அனைத்தும் முழுமையாகச் சேர்த்து அமைக்கப்பட்டுள்ளன.

Mantra 30

इन्द्रे॑ लो॒का इन्द्रे॒ तप॒ इन्द्रेऽध्यृ॒तमाहि॑तम्। इन्द्रं॑ त्वा वेद प्र॒त्यक्षं॑ स्क॒म्भे सर्वं॒ प्रति॑ष्ठितम्

இந்திரனில் உலகங்கள் உள்ளன; இந்திரனில் தபஸ் உள்ளது; இந்திரனில் ‘ருத’ம் உறுதியாக நிறுவப்பட்டுள்ளது. இந்திரன் உன்னை நேரடியாக அறிகிறான்; ஸ்கம்பத்தில் அனைத்தும் நிறுவப்பட்டு நிலைபெற்றுள்ளது.

Mantra 31

नाम॒ नाम्ना॑ जोहवीति पु॒रा सूर्या॑त् पु॒रोषसः॑ । यद॒जः प्र॑थ॒मं सं॑ब॒भूव॒ स ह॒ तत् स्व॒राज्य॑मियाय॒ यस्मा॒न्नान्यत् पर॒मस्ति॑ भू॒तम्

அவர் பெயரால் பெயராக இடையறாது அழைக்கிறார்—பழங்காலத்தில், சூரியனுக்கும் முன், உஷஸுக்கும் (விடியற்காலத்துக்கும்) முன். அஜன் (அஜன்மா) முதன்முதலில் முழுமையாக வெளிப்பட்டபோது, அவர் அந்த ஸ்வராஜ்யத்தை (ஆத்ம-அரசாட்சியை) அடைந்தார்; அதற்கு மேல் வேறு எந்த பூதமும் (சத்தையும்) பரமமில்லை.

Mantra 32

यस्य॒ भूमिः॑ प्र॒मान्तरि॑क्षमु॒तोदर॑म्। दिवं॒ यश्च॒क्रे मू॒र्धानं॒ तस्मै॑ ज्ये॒ष्ठाय॒ ब्रह्म॑णे॒ नमः॑

யாருக்கு பூமி ஒழுங்கான அளவாகவும், அந்தரிக்ஷம் வயிறாகவும் உள்ளது; யார் த்யௌவைத் தலைஆகச் செய்தாரோ—அந்த மூத்த பிரஹ்மனுக்கு வணக்கம்.

Mantra 33

यस्य॒ सूर्य॒श्चक्षु॑श्च॒न्द्रमा॑श्च॒ पुन॑र्णवः । अ॒ग्निं यश्च॒क्र आ॒स्यं॑ तस्मै॑ ज्ये॒ष्ठाय॒ ब्रह्म॑णे॒ नमः॑

யாருடைய கண் சூரியன்; மீண்டும் புதுப்படும் சந்திரன் (புனர்நவः) யாருடையது; யார் அக்னியை வாயாக அமைத்தாரோ—அந்த மூத்த பிரஹ்மனுக்கு வணக்கம்.

Mantra 34

यस्य॒ वातः॑ प्राणापा॒नौ चक्षु॒रङ्गि॑र॒सोऽभ॑वन्। दिशो॒ यश्च॒क्रे प्र॒ज्ञानी॒स्तस्मै॑ ज्ये॒ष्ठाय॒ ब्रह्म॑णे॒ नमः॑

யாருடைய வாயு பிராண-அபானமாக ஆனதோ, யாருடைய கண்களாக அங்கிரஸர்கள் (அங்கிரஸஃ) ஆனார்களோ; யார் திசைகளை அறிவாற்றல் கொண்ட சக்திகளாக அமைத்தாரோ—அந்த மூத்த பிரஹ்மனுக்கு வணக்கம்.

Mantra 35

स्क॒म्भो दा॑धार॒ द्यावा॑पृथि॒वी उ॒भे इ॒मे स्क॒म्भो दा॑धारो॒र्व॑१न्तरि॑क्षम्। स्क॒म्भो दा॑धार प्र॒दिशः॒ षडु॒र्वीः स्क॒म्भ इ॒दं विश्वं॒ भुव॑न॒मा वि॑वेश

ஸ்கம்பம் இந்த இரண்டையும்—வானமும் பூமியும்—தாங்கி நிறுத்தியது; ஸ்கம்பம் விரிந்த அந்தரிக்ஷத்தையும் தாங்கியது. ஸ்கம்பம் ஆறு விரிந்த பிரதேசங்களை (ப்ரதிசஃ) தாங்கியது; ஸ்கம்பம் இந்த முழு உலக-புவனத்தில் ஊடுருவி நிறைந்துள்ளது.

Mantra 36

यः श्रमा॒त् तप॑सो जा॒तो लो॒कान्त्सर्वा॑न्त्समान॒शे। सोमं॒ यश्च॒क्रे केव॑लं॒ तस्मै॑ ज्ये॒ष्ठाय॒ ब्रह्म॑णे॒ नमः॑

உழைப்பும் தபஸும் இருந்து பிறந்தவர்; எல்லா உலகங்களையும் சமமாகச் சூழ்ந்து நிறைந்தவர்; சோமத்தைத் தமக்கே உரியதாகச் செய்தவர்—அந்த மூத்த பிரஹ்மனுக்கு வணக்கம்.

Mantra 37

क॒थं वातो॒ नेल॑यति क॒थं न र॑मते॒ मनः॑ । किमापः॑ स॒त्यं प्रेप्स॑न्ती॒र्नेल॑यन्ति क॒दा च॒न

காற்று எவ்வாறு எங்கும் தங்கும் இடம் பெறுவதில்லை? மனம் எவ்வாறு ஓய்வில் இன்பம் கொள்ளுவதில்லை? சத்தியத்தை நாடும் நீர்கள் ஏன் எப்போதும் வந்து நிலைபெறுவதில்லை?

Mantra 38

म॒हद् य॒क्षं भुव॑नस्य॒ मध्ये॒ तप॑सि क्रा॒न्तं स॑लि॒लस्य॑ पृ॒ष्ठे। तस्मि॑न्छ्रयन्ते॒ य उ॒ के च॑ दे॒वा वृ॒क्षस्य॒ स्कन्धः॑ प॒रित॑ इव॒ शाखाः॑

உலகத்தின் நடுவில் ஒரு மாபெரும் யக்ஷம் (அற்புத மர்மம்) நிற்கிறது—தபஸால் உறுதியாக, வெள்ளத்தின் மேற்பரப்பில் நிலைபெற்றது. அங்கே உள்ள எந்தெந்த தேவர்கள் இருக்கிறார்களோ, அவர்கள் அனைவரும் மரத்தின் தண்டைச் சுற்றி கிளைகள் இருப்பதுபோல் அங்கே தங்குகின்றனர்.

Mantra 39

यस्मै॒ हस्ता॑भ्यां॒ पादा॑भ्यां वा॒चा श्रोत्रे॑ण॒ चक्षु॑षा । यस्मै॑ दे॒वाः सदा॑ ब॒लिं प्र॒यच्छ॑न्ति॒ विमि॒तेऽमि॑तं स्क॒म्भं तं ब्रू॑हि कत॒मः स्वि॑दे॒व सः

கைகளாலும், கால்களாலும், வாக்காலும், கேள்வியாலும், பார்வையாலும்—யாருக்காக தேவர்கள் எப்போதும் பலி (அர்ப்பணம்/காணிக்கை) செலுத்துகின்றார்களோ—அளவிடப்பட்ட (உலகின்) உள்ளே அளவிட இயலாத அந்த ஸ்கம்பம் (ஆதாரத் தூண்) யார் என்று நீ அறிவி: அவர் உண்மையில் எத்தகைய தேவன்?

Mantra 40

अप॒ तस्य॑ ह॒तं तमो॒ व्यावृ॑त्तः॒ स पा॒प्मना॑ । सर्वा॑णि॒ तस्मि॒न् ज्योतीं॑षि॒ यानि॒ त्रीणि॑ प्र॒जाप॑तौ

அவரிடமிருந்து இருள் அடிக்கப்பட்டு அகல்கிறது; பாப்மா (பாவம்/தீமை) அவரை விட்டு விலகுகிறது. பிரஜாபதியில் உள்ள மூன்று ஒளிகள் யாவையோ, அவை அனைத்தும் அவருள்ளே உள்ளன.

Mantra 41

यो वे॑त॒सं हि॑र॒ण्ययं॒ तिष्ठ॑न्तं सलि॒ले वेद॑ । स वै गुह्यः॑ प्र॒जाप॑तिः

நீரில் நிலைத்து நிற்கும் பொன்னிற வேதஸ (நாணல்/நல்) யாரறிவாரோ—அவர் நிச்சயமாக மறைபொருளான பிரஜாபதியை அறிவார்.

Mantra 42

त॒न्त्रमेके॑ युव॒ती विरू॑पे अभ्या॒क्रामं॑ वयतः॒ षण्म॑यूखम्। प्रान्या तन्तूं॑स्ति॒रते॑ ध॒त्ते अ॒न्या नाप॑ वृञ्जाते॒ न ग॑मातो॒ अन्त॑म्

ஒரே தானா (தந்திரம்) மீது, உருவில் வேறுபட்ட இரு இளம்பெண்கள்—ஆறு-கதிர்/ஆறு-அச்சு கொண்ட இந்த நெய்தல் இயந்திரத்தில்—ஏறியுள்ளனர். அவர்களில் ஒருவர் நூல்களை முன்னே விரிக்கிறார்; மற்றொருவர் அவற்றைத் தத்தம் இடங்களில் நிலைநிறுத்துகிறார்/தாங்குகிறார். அவர்கள் எட்டவும் முடியாது, அடையவும் முடியாது—எல்லையின் முடிவை.

Mantra 43

तयो॑र॒हं प॑रि॒नृत्य॑न्त्योरिव॒ न वि जा॑नामि यत॒रा प॒रस्ता॑त्। पुमा॑नेनद् वय॒त्युद्गृ॑णन्ति॒ पुमा॑नेन॒द् वि ज॑भा॒राधि॒ नाके॑

அந்த இருவரைப் பற்றி—அவர்கள் நடனத்தில் சுற்றிச் சுழல்வதுபோல்—யார் யாருக்கு அப்பால் நிற்கிறார் என்பதை நான் தெளிவாக அறியேன். ஆண் (புமான்) மூலமே இது நெய்யப்படுகிறது; ஆண் மூலமே இதன் புகழ்ப்பாடல் உயர்த்தப்படுகிறது; ஆண் மூலமே இது வெளிப்பட்டு வானில் உயர்ந்து நிறுவப்பட்டுள்ளது.

Mantra 44

इ॒मे म॒यूखा॒ उप॑ तस्तभु॒र्दिवं॒ सामा॑नि चक्रु॒स्तस॑राणि॒ वात॑वे

இந்த மயூகங்கள் (கதிர்கள்/அச்சுகள்) வானத்தைத் தாங்கி நிறுத்தியுள்ளன; அவை சாமன் இசை/சாமானிகளை அமைத்தன—காற்றிற்காக தசர (படகு/ஷட்டில்) உருவாக்கின.