Sukta 4

Mantra 1

सर्पविषदूरीकरणम्। इन्द्र॑स्य प्रथ॒मो रथो॑ दे॒वाना॒मप॑रो॒ रथो॒ वरु॑णस्य तृ॒तीय॒ इत्। अही॑नामप॒मा रथ॑ स्था॒णुमा॑र॒दथा॑र्षत्

பாம்பு-விஷத்தை அகற்றும் மந்திரம். இந்திரனுடையது முதல் ரதம்; தேவர்களுடையது அடுத்த ரதம்; வருணனுடையது மூன்றாவது ரதமே. பாம்புகளை விரட்டும் அந்த ரதம்—தூரத்திலிருந்து ஒரு மரத்தூணை நோக்கி பாய்ந்து மோதியது.

Mantra 2

द॒र्भः शो॒चिस्त॒रूण॑क॒मश्व॑स्य॒ वारः॑ परु॒षस्य॒ वारः॑ । रथ॑स्य॒ बन्धु॑रम्

தர்பம்—ஒளிவீசும், புதுமையான இளமை; குதிரையின் வால்-கொத்து, பருஷ (Paruṣa) என்பதின் வால்-கொத்து; தேரின் கட்டுப்-பிணைப்பு அமைப்பு.

Mantra 3

अव॑ श्वेत प॒दा ज॑हि॒ पूर्वे॑ण॒ चा प॑रेण च । उ॒द॒प्लु॒तमि॑व॒ दार्वही॑नामर॒सं वि॒षं वारु॒ग्रम्

ஓ வெண்மையானவளே (தேவி/மூலிகை)! கீழே தள்ளு—உன் பாதத்தால் அடி; முன்பகுதியாலும் பின்பகுதியாலும் சமமாக. நீரால் மேலே எறியப்பட்டதுபோல், தார்வஹீ (Dārvahī) யின் விஷத்தை—அந்த கடும், உக்கிர விஷத்தை—சாறற்றதாக்கு.

Mantra 4

अ॒रं॒घु॒षो नि॒मज्यो॒न्मज्य॒ पुन॑रब्रवीत्। उ॒द॒प्लु॒तमि॑व॒ दार्वही॑नामर॒सं वि॒षं वारु॒ग्रम्

அரங்குஷ (Araṅghuṣa) கீழே மூழ்கி மீண்டும் மேலே எழுந்து மறுபடியும் கூறினான்: ‘நீரால் மேலே எறியப்பட்டதுபோல், தார்வஹீ (Dārvahī) யின் விஷத்தை—அந்த கடும், உக்கிர விஷத்தை—சாறற்றதாக்கு.’

Mantra 5

पै॒द्वो ह॑न्ति कस॒र्णीलं॑ पै॒द्वः श्वि॒त्रमु॒तासि॒तम्। पै॒द्वो र॑थ॒र्व्याः शिरः॒ सं बि॑भेद पृदा॒क्वाः

பைத்வன் கசர்ணீலனைத் தாக்குகிறான்; பைத்வன் சுவித்ரம் (வெள்ளைத் தழும்புடையது) மற்றும் கருமையையும் தாக்குகிறான். பைத்வன்—புள்ளிப்புள்ளியானவன்—ரதர்வீயின் தலையை முற்றிலும் பிளந்தான்.

Mantra 6

पैद्व॒ प्रेहि॑ प्रथ॒मोऽनु॑ त्वा व॒यमेम॑सि । अही॒न् व्यऽस्यतात् प॒थो येन॑ स्मा व॒यमे॒मसि॑

ஓ பைத்வா, முன்னணியில் முதலில் முன்னே செல்; உன் பின்பு நாங்கள் செல்கிறோம். நாம் செல்லும் அந்தப் பாதையிலிருந்து அவன் பாம்புகளைத் தொலைதூரம் சிதறடிக்கட்டும்.

Mantra 7

इ॒दं पै॒द्वो अ॑जायते॒दम॑स्य प॒राय॑णम्। इ॒मान्यर्व॑तः प॒दाहि॒घ्न्यो वा॒जिनी॑वतः

இது பைத்வன் பிறந்தது; இதுவே அவனுடைய பாராயணம்—விடுதலையின் வழி. இவை வேகமுடைய, பரிசு-வென்ற குதிரையின் பாம்பு-வதை செய்யும் தடங்கள்.

Mantra 8

संय॑तं॒ न वि ष्प॑र॒द् व्यात्तं॒ न सं य॑मत्। अ॒स्मिन् क्षेत्रे॒ द्वावही॒ स्त्री च॒ पुमां॑श्च॒ तावु॒भाव॑र॒सा

கட்டுப்படுத்தப்பட்டதுபோல் அது வெளியே பாயவில்லை; வாயைப் பிளந்ததுபோல் இருந்தும் அது கடித்து இறுகப் பிடிக்கவில்லை. எங்கள் இந்த வயலில் இரண்டு பாம்புகள் உள்ளன—பெண்ணும் ஆணும்; அவர்கள் இருவரும் சாறு மற்றும் வலிமை இன்றாகட்டும்.

Mantra 9

अ॒र॒सास॑ इ॒हाह॑यो॒ ये अन्ति॒ ये च॑ दूर॒के। घ॒नेन॑ हन्मि॒ वृश्चि॑क॒महिं॑ द॒ण्डेनाग॑तम्

இங்கே உள்ள பாம்புகள் சாறற்ற (விஷமற்ற)வையாகட்டும்—அருகிலும் தொலையிலும் இருப்பவை எல்லாம். நசுக்கும் ‘கண’ (கதை)யால் நான் தேளைக் கொல்லுகிறேன்; தண்டத்தால் நம்மீது வந்து சேர்ந்த அந்த ‘அஹி’ (பாம்பு)யை அடக்குகிறேன்.

Mantra 10

अ॒घा॒श्वस्ये॒दं भे॑ष॒जमु॒भयो॑ स्व॒जस्य॑ च । इन्द्रो॒ मेऽहि॑मघा॒यन्त॒महिं॑ पै॒द्वो अ॑रन्धयत्

இது அகாஶ்வனுடைய ‘பேஷஜம்’ (மருந்து/உபாயம்)—இருவருக்கும், மேலும் நம் சொந்த மக்களுக்கும். எனக்குத் தீங்கு செய்த ‘அஹி’யை இந்திரன் எனக்காக அடக்கினான்; ‘பைத்வ’னும் அந்த அஹியை அடக்கினான்.

Mantra 11

पै॒द्वस्य॑ मन्महे व॒यं स्थि॒रस्य॑ स्थि॒रधा॑म्नः। इ॒मे प॒श्चा पृदा॑कवः प्र॒दीध्य॑त आसते

நாம் ‘பைத்வ’னை மனத்தில் தியானிக்கிறோம்—அவன் நிலையானவன், நிலையான தாமம் (ஆசனம்) உடையவன். இவ்வண்ணமுள்ள (புள்ளியுள்ள) பாம்புகள் ஒளிர்ந்து, பின்னால் அங்கே அமர்ந்திருக்கின்றன—தடுக்கப்பட்டு.

Mantra 12

न॒ष्टास॑वो न॒ष्टवि॑षा ह॒ता इन्द्रे॑ण व॒ज्रिणा॑ । ज॒घानेन्द्रो॑ जघ्नि॒मा व॒यम्

அவர்களின் உயிர்மூச்சு அழிந்தது; அவர்களின் விஷமும் அழிந்தது; வஜ்ரம் தாங்கிய இந்திரனால் அவர்கள் தாக்கப்பட்டனர். இந்திரன் கொன்றான்; மேலும் நாங்கள்—ஆம், நாங்களும் கொன்றோம்.

Mantra 13

ह॒तास्तिर॑श्चिराजयो॒ निपि॑ष्टासः॒ पृदा॑कवः । दर्विं॒ करि॑क्रतं श्वि॒त्रं द॒र्भेष्व॑सि॒तं ज॑हि

குறுக்காக ஊர்ந்து செல்லும் உயிர்கள் அடிக்கப்பட்டன; புள்ளியுள்ளவை (ப்ருதாகு) நசுக்கப்பட்டன. கைப்பணியால் செய்யப்பட்ட தர்வீ (கரண்டி)யால் ஶ்வித்ர (வெள்ளை)யை அடிக்க; தர்பங்களில் அசித (கருப்பு)யை கொன்று விடு.

Mantra 14

कै॒रा॒ति॒का कु॑मारि॒का स॒का ख॑नति भेष॒जम्। हि॒र॒ण्ययी॑भि॒रभ्रि॑भिर्गिरी॒णामुप॒ सानु॑षु

கிராதி பெண், அவளுடன் இருக்கும் குமாரி, மருந்தான ‘பேஷஜ’த்தைத் தோண்டி எடுக்கிறாள்—பொன்னான ‘அப்ரி’ (குத்தாளி/கரண்டி-கோல்)களால்—மலைகளின் மேட்டுச் சிகரங்களின் அருகே, மலைமுதுகுகளில்.

Mantra 15

आयम॑ग॒न् युवा॑ भि॒षक् पृ॑श्नि॒हाप॑राजितः । स वै स्व॒जस्य॒ जम्भ॑न उ॒भयो॒र्वृश्चि॑कस्य च

இங்கே வந்தான் இளைய ‘பிஷக்’—‘ப்ருஷ்ணி-ஹன்’ (புள்ளியுள்ளதைக் கொல்லுபவன்), அபராஜிதன். அவன் ‘ஸ்வஜ’ (Svaja)யை நசுக்குபவன்; மேலும் இருவகைச் சூர்ப்பிகளையும் (விருச்சிகம்) அடக்குபவன்.

Mantra 16

इन्द्रो॒ मेऽहि॑मरन्धयन्मि॒त्रश्च॒ वरु॑णश्च । वा॒ता॒प॒र्ज॒न्यो॒३भा

இந்திரன் எனக்காக அஹி (பாம்பு)யை அடக்கினான்; மித்ரனும் வருணனும் (அடக்கினர்). வாயுவும் பர்ஜன்யனும்—(இங்கு பாடம் குறைவு/துண்டிக்கப்பட்டுள்ளது).

Mantra 17

इन्द्रो॒ मेऽहि॑मरन्धय॒त् पृदा॑कुं च पृदा॒क्वम्। स्व॒जं तिर॑श्चिराजिं कस॒र्णीलं॒ दशो॑नसिम्

இந்திரன் எனக்காக அஹி (பாம்பு)யை அடக்கினான்—புள்ளிப்புள்ளியானதையும் புள்ளியினத்தையும்; ஸ்வஜம், குறுக்காகச் சுருண்டு ஊர்வது, கரும்பழுப்பு நிறமுடையது, பத்துப் பற்களுடையது.

Mantra 18

इन्द्रो॑ जघान प्रथ॒मं ज॑नि॒तार॑महे॒ तव॑ । तेषा॑मु तृ॒ह्यमा॑णानां॒ कः स्वि॒त् तेषा॑मस॒द् रसः॑

உன் பாம்பு-குலத்தின் முதற் பிறப்பித்தவனை இந்திரன் முதலில் அடித்து வீழ்த்தினான். இப்போது அவர்கள் நசுக்கப்பட்டும் பிழியப்பட்டும் இருக்கையில், அவர்களில் யாரிடத்தில், சொல்லுங்கள், இன்னும் ஏதாவது ‘ரஸம்’ (உயிர்சாரம்) மீதமுள்ளது?

Mantra 19

सं हि शी॒र्षाण्यग्र॑भं पौञ्जि॒ष्ठ इ॑व॒ कर्व॑रम्। सिन्धो॒र्मध्यं॑ प॒रेत्य॒ व्यऽनिज॒महे॑र्वि॒षम्

நான் அவர்களின் தலைகளை ஒன்றாகப் பிடித்தேன்—மிக வலிமையான் சித்ரவண்ணப் பாம்பை பிடிப்பதுபோல். நதியின் நடுவில் சென்று, பாம்பின் விஷத்தைப் பிரித்து, அதை அடக்கி அமைதிப்படுத்தினேன்.

Mantra 20

अही॑नां॒ सर्वे॑षां वि॒षं परा॑ वहन्तु॒ सिन्ध॑वः । ह॒तास्तिर॑श्चिराजयो॒ निपि॑ष्टासः पृदा॑कवः

எல்லாப் பாம்புகளின் விஷத்தையும் ஆற்றோடைகள் தூரம் கொண்டு போகட்டும். பக்கமாகச் சறுக்கிச் செல்லும்வை அடிக்கப்பட்டு வீழ்ந்தன; சித்ரவண்ணப் பாம்புகள் பொடியாக நசுங்கின.

Mantra 21

ओष॑धीनाम॒हं वृ॑ण उ॒र्वरी॑रिव साधु॒या। नया॒म्यर्व॑तीरि॒वाहे॑ नि॒रैतु॑ ते वि॒षम्

மூலிகைகளில் நான் தேர்வு செய்கிறேன்; திறமைமிக்கவன் நல்ல வயல்களைத் தேர்வது போல. அவற்றை நான் முன்னே நடத்துகிறேன்; குதிரிமார்கள் ஓட்டப்படுவது போல—ஓ பாம்பே, உன் விஷம் வெளியே போகட்டும்.

Mantra 22

यद॒ग्नौ सूर्ये॑ वि॒षं पृ॑थि॒व्यामोष॑धीषु॒ यत्। का॒न्दा॒वि॒षं क॒नक्न॑कं नि॒रैत्वैतु॑ ते वि॒षम्

அக்னியில் உள்ள விஷம், சூரியனில் உள்ள விஷம், பூமியிலும் மூலிகைகளிலும் உள்ள விஷம்—தண்டு-விஷம், கடிக்கும் கொடிய விஷம்—அது வெளியே போகட்டும்; ஆம், உன் விஷம் வெளியே போகட்டும்.

Mantra 23

ये अ॑ग्नि॒जा ओ॑षधि॒जा अही॑नां॒ ये अ॑प्सु॒जा वि॒द्युत॑ आबभू॒वुः । येषां॑ जा॒तानि॑ बहु॒धा म॒हान्ति॒ तेभ्यः॑ स॒र्पेभ्यो॒ नम॑सा विधेम

அக்னிஜமாகப் பிறந்த பாம்புகள், ஓஷதிஜமாகப் பிறந்த பாம்புகள், அப்ஸுஜமாகப் பிறந்தவை, மின்னல்-ஒளியுடன் எழுந்தவை—பலவகையாய், மாபெருமையாய் பிறந்தவையான அந்தச் சர்ப்பங்களுக்கு நாம் வணக்கத்துடன் வழிபாடு செய்கிறோம்.

Mantra 24

तौदी॒ नामा॑सि क॒न्याऽघृ॒ताची॒ नाम॒ वा अ॑सि । अ॒ध॒स्प॒देन॑ ते प॒दमा द॑दे विष॒दूष॑णम्

‘தௌதீ’ என்ற பெயரால் நீ கன்னி; மேலும் ‘அக்ருதாசீ’ என்ற பெயராலும், நிச்சயமாக, நீயே. கீழ்ப்படி (அதஃபதேன) கொண்டு உனக்கொரு நிலையைக் கட்டமைக்கிறேன்—விஷத்தை மாசுபடுத்தி அழிப்பவள், விஷநாசினி.

Mantra 25

अङ्गा॑दङ्गा॒त् प्र च्या॑वय॒ हृद॑यं परि॑ वर्जय । अधा॑ वि॒षस्य॒ यत् तेजो॑ऽवा॒चीनं॒ तदे॑तु ते

உறுப்பிலிருந்து உறுப்பிற்கு அதைத் தள்ளி வெளியேற்றுக; இதயத்திலிருந்து அதைத் திருப்பி அகற்றுக. பின்னர் விஷத்தின் கீழ்நோக்கி வளைந்துள்ள எந்தத் தீவிரத் தேஜஸும்—அது உன்னிடமிருந்து விலகிப் போகட்டும்.

Mantra 26

आ॒रे अ॑भूद् विषम॑रौद् वि॒षे वि॒षम॑प्रा॒गपि॑ ।अ॒ग्निर्वि॒षमहे॒र्निर॑धा॒त् सोमो॒ निर॑णयीत्। दं॒ष्टार॒मन्व॑गाद् विषमहि॑रमृत

விஷம் தொலைவாகப் போயிற்று; ஓசையுடன் விஷம் விஷத்திலிருந்து—தொலைவே, ஆம் தொலைவே—விரட்டப்பட்டது. அக்னி பாம்பின் விஷத்தை வெளியே தள்ளினான்; சோமன் அதை வெளியே கொண்டு சென்றான். கடிப்பவனைத் தொடர்ந்து விஷம் போயிற்று—ஓ அம்ருதா, அமரனே!