Adhyaya 4
Seasonal sacrifices (Chaturmasya).
Mantras
Mantra 1
एदम॑गन्म देव॒यज॑नं पृथि॒व्या यत्र॑ दे॒वासो॒ अजु॑षन्त॒ विश्वे॑ । ऋ॒क्सा॒माभ्या॑ᳪ सं॒तर॑न्तो॒ यजु॑र्भी रा॒यस्पोषे॑ण॒ समि॒षा म॑देम । इ॒मा आप॒: शमु॑ मे सन्तु दे॒वी रोष॑धे॒ त्राय॑स्व॒ स्वधि॑ते मैन॑ᳪ हिᳪसीः
एदमगन्म देवयजनं पृथिव्यां यत्र देवासोऽजुषन्त विश्वे। ऋक्सामाभ्यां संतरन्तो यजुर्भी रायस्पोषेण समिषा मदेम। इमा आपः शं मे सन्तु देवीः। रोषधे त्रायस्व। स्वधिते मैनं हिंसीः॥
Mantra 2
आपो॑ अ॒स्मान्मा॒तर॑: शुन्धयन्तु घृ॒तेन॑ नो घृत॒प्व॒: पुनन्तु । विश्व॒j हि रि॒प्रं प्र॒वह॑न्ति दे॒वीरुदिदा॑भ्य॒: शुचि॒रा पू॒त ए॑मि । दी॒क्षा॒त॒पसो॑स्त॒नूर॑सि॒ तां त्वा॑ शि॒वाᳪ श॒ग्मां परि॑ दधे भ॒द्रं वर्णं॒ पुष्य॑न्
आपोऽस्मान् मातरः शुन्धयन्तु घृतेन नो घृतप्वः पुनन्तु। विश्वं हि रिप्रं प्रवहन्ति देवीरुदिदाभ्यः शुचिरा पूत एमी। दीक्षातपसोस्तनूरसि तां त्वा शिवां शग्मां परि दधे भद्रं वर्णं पुष्यन्॥
Mantra 3
म॒हीनां॒ पयो॑ऽसि वर्चो॒दा अ॑सि॒ वर्चो॑ मे देहि । वृ॒त्रस्या॑सि क॒नीन॑कश्चक्षु॒र्दा अ॑सि॒ चक्षु॑र्मे देहि
त्वं महीनां पयोऽसि, वर्चोदा असि; वर्चो मे देहि। त्वं वृत्रस्य कनीनकः, चक्षुर्दा असि; चक्षुर्मे देहि।
Mantra 4
चि॒त्पति॑र्मा पुनातु वा॒क्पति॑र्मा पुनातु दे॒वो मा॑ सवि॒ता पु॑ना॒त्वच्छि॑द्रेण प॒वित्रे॑ण॒ सूर्य॑स्य र॒श्मिभि॑: । तस्य॑ ते पवित्रपते प॒वित्र॑पूतस्य॒ यत्का॑मः पु॒ने तच्छ॑केयम्
चित्पतिर्मां पुनातु; वाक्पतिर्मां पुनातु; देवो मां सविता पुनात्वच्छिद्रेण पवित्रेण सूर्यस्य रश्मिभिः। तस्य ते पवित्रपते पवित्रपूतस्य यत्कामः, पुने तच्छकेयम्।
Mantra 5
आ वो॑ देवास ईमहे वा॒मं प्र॑य॒त्य॒ध्व॒रे । आ वो॑ देवास आ॒शिषो॑ य॒ज्ञिया॑सो हवामहे
आ वो देवास ईमहे वामं प्रयत्यध्वरे। आ वो देवास आशिषो यज्ञियासो हवामहे।
Mantra 6
स्वाहा॑ य॒ज्ञं मन॑स॒: स्वाहो॒रोर॒न्तरि॑क्षा॒त्स्वाहा॒ द्यावा॑पृथि॒वीभ्या॒j स्वाहा॒ वाता॒दार॑भे॒ स्वाहा॑
स्वाहा मनसो यज्ञः। स्वाहोरोरन्तरिक्षात्। स्वाहा द्यावापृथिवीभ्याम्। स्वाहा वातादारभे—स्वाहा।
Mantra 7
आकू॑त्यै प्र॒युजे॒ऽग्नये॒ स्वाहा॑ मे॒धायै॒ मन॑से॒ऽग्नये॒ स्वाहा॑ दी॒क्षायै॒ तप॑से॒ऽग्नये॒ स्वाहा॑ सर॑स्वत्यै पू॒ष्णेऽग्नये॒ स्वाहा॑ ।आपो॑ देवीर्बृहतीर्विश्वशम्भुवो॒ द्यावा॑पृथिवी॒ उरो॑ अन्तरिक्ष । बृह॒स्पत॑ये ह॒विषा॑ विधेम॒ स्वाहा॑
आकूत्यै प्रयुजेऽग्नये स्वाहा। मेधायै मनसेऽग्नये स्वाहा। दीक्षायै तपसेऽग्नये स्वाहा। सरस्वत्यै पूष्णेऽग्नये स्वाहा। आपो देवीर्बृहतीर्विश्वशम्भुवः; द्यावापृथिवी उरु अन्तरिक्ष। बृहस्पतये हविषा विधेम—स्वाहा।
Mantra 8
विश्वो॑ दे॒वस्य॑ ने॒तुर्मर्तो॑ वुरीत स॒ख्यम् । विश्वो॑ रा॒य इ॑षुध्यति द्यु॒म्नं वृ॑णीत पु॒ष्यसे॒ स्वाहा॑
देवस्य नेतुः तेन देवेन सह सख्यं सर्वः मर्त्यः वृणीत। सर्वः राये इषुध्यति, पुष्यसे द्युम्नं यशो गौरवं वृणीत; स्वाहा।
Mantra 9
ऋ॑क्सा॒मयोः॒ शिल्पे॑ स्थ॒स्ते वा॒मार॑भे॒ ते मा॑ पात॒मास्य य॒ज्ञस्यो॒दृच॑: । शर्मा॑सि॒ शर्म॑ मे यच्छ॒ नम॑स्ते अस्तु॒ मा मा॑ हिᳪसीः
ऋक्सामयोः शिल्पे स्थस्थे; ते वामारभे। ते मा पात मास्य यज्ञस्योदृचः। शर्मासि; शर्म मे यच्छ। नमस्ते अस्तु; मा मा हिंसीः।
Mantra 10
ऊर्ग॑स्याङ्गिर॒स्यूर्ण॑म्म्रदा॒ ऊर्जं॒ मयि॑ धेहि । सोम॑स्य नी॒विर॑सि॒ विष्णो॒: शर्मा॑सि॒ शर्म॒ यज॑मानस्येन्द्र॑स्य॒ योनि॑रसि सु॑स॒स्याः कृ॒षीस्कृ॑धि । उच्छ्र॑यस्व वनस्पत ऊ॒र्ध्वो मा॑ पा॒ह्यᳪह॑स॒ आस्य य॒ज्ञस्यो॒द्रच॑:
ऊर्गस्याङ्गिरस्य ऊर्णं मृदा, ऊर्जं मयि धेहि। सोमस्य नीविरसि; विष्णोः शर्मासि—शर्म यजमानस्य यच्छ। इन्द्रस्य योनिरसि; सुसस्याः कृषीः कृधि। उच्छ्रयस्व वनस्पते; ऊर्ध्वो मा पाह्यंहस आस्य यज्ञस्योद्रचः।
Mantra 11
व्र॒तं कृ॑णुता॒ग्निर्ब्रह्मा॒ग्निर्य॒ज्ञो वन॒स्पति॑र्य॒ज्ञिय॑: । दैवीं॒ धियं॑ मनामहे सुमृडी॒काम॒भिष्ट॑ये वर्चो॒धां य॒ज्ञवा॑हसᳪ सुती॒र्था नो॑ अस॒द्वशे॑ । ये दे॒वा मनो॑जाता मनो॒युजो॒ दक्ष॑क्रतव॒स्ते नो॑ऽवन्तु॒ ते न॑: पान्तु॒ तेभ्य॒: स्वाहा॑
व्रतं कृणुत। अग्निर्ब्रह्म; अग्निर्यज्ञः; वनस्पतिर्यज्ञियः। दैवीं धियं मनामहे—सुमृडीकामभिष्टये, वर्चोधां यज्ञवाहसम्; सुतीर्था नो असद्वशे। ये देवा मनोजाता मनोयुजो दक्षक्रतवः, ते नोऽवन्तु; ते नः पान्तु; तेभ्यः स्वाहा।
Mantra 12
श्वा॒त्राः पी॒ता भ॑वत यू॒यमा॑पो अ॒स्माक॑म॒न्तरु॒दरे॑ सु॒शेवा॑:। ता अ॒स्मभ्य॑मय॒क्ष्मा अ॑नमी॒वा अना॑गस॒: स्वद॑न्तु दे॒वीर॒मृता॑ ऋता॒वृध॑:
श्वात्राः पीता भवत यूयमापो अस्माकमन्तरुदरे सुशेवाः। ता अस्मभ्यमयक्ष्मा अनमीवा अनागसः स्वदन्तु देवीरमृता ऋतावृधः॥
Mantra 13
इ॒यं ते॑ य॒ज्ञिया॑ त॒नूर॒पो मु॑ञ्चामि॒ न प्र॒जाम् । अ॒जहो॒मुचः॒ स्वाहा॑कृताः पृथि॒वीमा वि॑शत पृथि॒व्या सम्भ॑व ।
इयं ते यज्ञिया तनूरपो मुञ्चामि न प्रजाम् । अहोमुचः स्वाहाकृताः पृथिवीमा विशत पृथिव्या सम्भव ॥
Mantra 14
अग्ने॒ त्वᳪ सु जा॑गृहि व॒यᳪ सु म॑न्दिषीमहि । रक्षा॑ णो॒ अप्र॑युच्छन् प्र॒बुधे॑ न॒: पुन॑स्कृधि ।
अग्ने त्वं सु जागृहि वयं सु मन्दिषीमहि । रक्षाणो अप्रयुच्छन् प्रबुधे नः पुनस्कृधि ॥
Mantra 15
पुन॒र्मन॒: पुन॒रायु॑र्म॒ आऽग॒न् पुन॑: प्रा॒णः पुन॑रा॒त्मा म॒ आऽग॒न् पुन॒श्चक्षु॒: पुन॒: श्रोत्रं॑ म॒ आऽग॑न् । वै॒श्वा॒न॒रो अद॑ब्धस्तनू॒पा अ॒ग्निर्न॑: पातु दुरि॒ताद॑व॒द्यात् ।
पुनर्मनः पुनरायुर्म आ गच्छतु; पुनः प्राणः पुनरात्मा म आ गच्छतु; पुनश्चक्षुः पुनः श्रोत्रं म आ गच्छतु। वैश्यानरोऽदब्धस्तनूपा अग्निर्नः पातु दुरितादवद्यात्।
Mantra 16
त्वम॑ग्ने व्रत॒पा अ॑सि दे॒व आ मर्त्ये॒ष्वा । त्वं य॒ज्ञेष्वीड्य॑: । रास्वेय॑त्सो॒मा भूयो॑ भर दे॒वो न॑: सवि॒ता वसो॑र्दा॒ता वस्व॑दात् ।
त्वमग्ने व्रतपासि, देवो मर्त्येष्वा; त्वं यज्ञेष्वीड्यः। रास्व यत्सोमं, भूयो भर; देवो नः सविता वसोर्दाता वस्वदात्।
Mantra 17
ए॒षा ते॑ शुक्र त॒नूरे॒तद्वर्च॒स्तया॒ सम्भ॑व॒ भ्राजं॑ गच्छ । जूर॑सि धृ॒ता मन॑सा॒ जुष्टा॒ विष्ण॑वे ।
एषा ते शुक्र तनूः, एतद्वर्चः; तया सम्भव, भ्राजं गच्छ। जूरसि धृता मनसा, जुष्टा विष्णवे।
Mantra 18
तस्या॑स्ते स॒त्यस॑वसः प्रस॒वे त॒न्वो॒ य॒न्त्रम॑शीय॒ स्वाहा॑ । शु॒क्रम॑सि च॒न्द्रम॑स्य॒मृत॑मसि वैश्वदे॒वम॑सि
तस्यास्ते सत्यसवसः प्रसवे तन्वो यन्त्रमशीय स्वाहा। शुक्रमसि चन्द्रमस्यमृतमसि वैश्वदेवमसि॥
Mantra 19
चिद॑सि म॒नासि॒ धीर॑सि॒ दक्षि॑णासि क्ष॒त्रिया॑सि य॒ज्ञिया॒स्यदि॑तिरस्युभयतःशी॒र्ष्णी । सा न॒: सुप्रा॑ची॒ सुप्र॑तीच्येधि मि॒त्रस्त्वा॑ प॒दि ब॑ध्नीतां पू॒षाऽध्व॑नस्पा॒त्विन्द्रा॒याध्य॑क्षाय
चिदसि मनासि धीरसि दक्षिणासि क्षत्रियासि यज्ञियास्यदितिरस्युभयतःशीर्ष्णी। सा नः सुप्राची सुप्रतीच्येधि मित्रस्त्वा पदि बध्नीतां पूषाऽध्वनस्पात्विन्द्रायाध्यक्षाय॥
Mantra 20
अनु॑ त्वा मा॒ता म॑न्यता॒मनु॑ पि॒ताऽनु॒ भ्राता॒ सग॒र्भ्योऽनु॒ सखा॒ सयू॑थ्यः । सा दे॑वि दे॒वमच्छे॒हीन्द्रा॑य॒ सोम॑ᳪ रु॒द्रस्त्वा व॑र्त्तयतु स्व॒स्ति सोम॑सखा॒ पुन॒रेहि॑
अनु त्वां माता मन्यताम्, अनु पिता; अनु भ्राता सगर्भ्यः, अनु सखा सयूथ्यः। सा देवि देवम् अच्छ एहि—इन्द्राय सोमम्। रुद्रस्त्वा वर्त्तयतु; स्वस्ति, सोमसख, पुनरेहि।
Mantra 21
वस्व्य॒स्यदि॑तिरस्यादि॒त्यासि॑ रु॒द्रासि॑ च॒न्द्रासि॑ । बृह॒स्पति॑ष्ट्वा सु॒म्ने र॑म्णातु रु॒द्रो वसु॑भि॒रा च॑के
वस्व्यसि; अदितिरसि; आदित्यसि; रुद्रासि; चन्द्रासि। बृहस्पतिष्ट्वा सुम्ने रम्णातु; रुद्रो वसुभिरा चके।
Mantra 22
अदि॑त्यास्त्वा मू॒र्धन्नाजि॑घर्मि देव॒यज॑ने पृथि॒व्या इडा॑यास्प॒दमा॑सि घृ॒तव॒त् स्वाहा॑ । अ॒स्मे र॑मस्वा॒स्मे ते॒ बन्धु॒स्त्वे रा यो॒ मे रायो॒ मा व॒यᳪ रा॒यस्पोषे॑ण॒ वियौ॑ष्म॒ तोतो॒ राय॑:
अदित्यास्त्वा मूर्धन्नाजिघर्मि देवयजने पृथिव्याः। इडायास्पदं त्वं घृतवत्—स्वाहा। अस्मे रमस्व; अस्मे ते बन्धुः; त्वयि मे रायः। मा वयं रायो रायस्पोषेण वियौष्म—तोतो रायः।
Mantra 23
सम॑ख्ये दे॒व्या धि॒या सं दक्षि॑णयो॒रुच॑क्षसा । मा म॒ आयु॒: प्रमो॑षी॒र्मो अ॒हं तव॑ । वी॒रं वि॑देय॒ तव॑ देवि सं॒दृशि॑
देव्याः धिया समाख्ये, दक्षिणयोः उचक्षसा सह। मा मे आयुः प्रमोषीः, मा च अहं तव (वियुज्ये)। देवि, संदृशि तव वीरं विदेय।
Mantra 24
ए॒ष ते॑ गाय॒त्रो भा॒ग इति॑ मे॒ सोमा॑य ब्रूतादे॒ष ते त्रैष्टु॑भो भा॒ग इति॑ मे॒ सोमा॑य ब्रूतादे॒ष ते॒ जाग॑तो भा॒ग इति॑ मे॒ सोमा॑य ब्रूताच्छन्दोना॒माना॒j साम्रा॑ज्यं ग॒च्छेति॑ मे॒ सोमा॑य ब्रूतादास्मा॒को॒ऽसि शु॒क्रस्ते॒ ग्रह्यो॑ वि॒चित॑स्त्वा॒ वि चि॑न्वन्तु
एष ते गायत्रो भाग इति मे सोमाय ब्रूयात्। एष ते त्रैष्टुभो भाग इति मे सोमाय ब्रूयात्। एष ते जागतो भाग इति मे सोमाय ब्रूयात्। छन्दोनाम् साम्राज्यं गच्छेति मे सोमाय ब्रूयात्। अस्माकोऽसि; शुक्रस्त्वम्; ग्रह्योऽसि; विचितस्त्वम्—त्वा विचिन्वन्तु।
Mantra 25
अ॒भि त्यं दे॒वᳪ स॑वि॒तार॑मो॒ण्यो॒: क॒विक्र॑तु॒मर्चा॑मि स॒त्यस॑वᳪ रत्न॒धाम॒भि प्रि॒यं म॒तिं क॒विम् । ऊ॒र्ध्वा यस्या॒मति॒र्भा अदि॑द्युत॒त्सवी॑मनि॒ हिर॑ण्यपाणिरमिमीत सु॒क्रतु॑: कृ॒पा स्व॑: । प्र॒जाभ्य॑स्त्वा प्र॒जास्त्वा॑ ऽनु॒प्राण॑न्तु प्र॒जास्त्वम॑नु॒प्राणि॑हि
अभि त्यं देवं सवितारम् ओण्यः कविक्रतुमर्चामि सत्यसवं रत्नधामम्; अभि प्रियं मतिं कविम्। ऊर्ध्वा यस्यामतिः, भा अदिद्युतत् सवीमनि; हिरण्यपाणिः सुक्रतुः कृपा स्वः अमिमीत। प्रजाभ्यस्त्वा; प्रजास्त्वा अनु प्राणन्तु; प्रजास्त्वम् अनु प्राणिहि।
Mantra 26
शु॒क्रं त्वा॑ शु॒क्रेण॑ क्रीणामि च॒न्द्रं च॒न्द्रेणा॒मृत॑म॒मृते॑न । स॒ग्मे ते॒ गोर॒स्मे ते॑ च॒न्द्राणि॑ तप॑सस्त॒नूर॑सि प्र॒जाप॑ते॒र्वर्ण॑: पर॒मेण॑ क्रीयसे सहस्रपो॒षं पु॑षेयम्
शुक्रं त्वा शुक्रेण क्रीणामि; चन्द्रं चन्द्रेण; अमृतम् अमृतेन। सग्मे ते गोर्; अस्मे ते चन्द्राणि। तपसस्तनूरसि; प्रजापतेर्वर्णः। परमेण क्रीयसे—सहस्रपोषं पुषेयम्।
Mantra 27
मि॒त्रो न॒ एहि॒ सुमि॑त्रध॒ इन्द्र॑स्यो॒रुमा वि॑श॒ दक्षि॑णमु॒शन्नु॒शन्त॑ᳪ स्यो॒नः स्यो॒नम् । स्वान॒ भ्राजा॑ङ्घारे॒ बम्भा॑रे॒ हस्त॒ सुह॑स्त॒ कृशा॑नवे॒ते व॑: सोम॒क्रय॑णा॒स्तान्र॑क्षध्वं॒ मा वो॑ दभन्
मित्रो न एहि सुमित्रध इन्द्रस्योरुमा विश दक्षिणम्, उशन्नुशन्तं स्योनः स्योनम्। स्वान भ्राजाङ्घारे बम्भारे, हस्त सुहस्त कृशानवे—एते वः सोमक्रयणाः; तान् रक्षध्वं, मा वो दभन्।
Mantra 28
परि॑ माग्ने॒ दुश्च॑रिताद्बाध॒स्वा मा॒ सुच॑रिते भज । उदायु॑षा स्वा॒युषोद॑स्थाम॒मृताँ॒२ अनु॑
हे अग्ने, मां परि माऽग्ने दुश्चरिताद् बाधस्व; मा सुचरिते भज। उदायु॑षा स्वा॒युषोद॑स्थाम; अमृतान् अनु॥
Mantra 29
प्रति॒ पन्था॑मपद्महि स्वस्ति॒गाम॑ने॒हस॑म् । येन॒ विश्वाः॒ परि॒ द्विषो॑ वृ॒णक्ति॑ वि॒न्दते॒ वसु॑
स्वस्तिगाम् अनेहसं पन्थानं प्रति अपद्महि; येन विश्वाः परि द्विषो वृणक्ति, विन्दते वसु॥
Mantra 30
अदि॑त्या॒स्त्वग॑स्यदि॑त्यै॒ सद॒ आसी॑द । अस्त॑भ्ना॒द्द्यां वृ॑ष॒भो अ॒न्तरि॑क्ष॒ममि॑मीत वरि॒माणं॑ पृथि॒व्याः । आऽसी॑द॒द्विश्वा॒ भुव॑नानि स॒म्राड्विश्वेत्तानि॒ वरु॑णस्य व्र॒तानि॑
अदित्यास्त्वगसि; अदित्यै सदासीद्। अस्तभ्नाद् द्यां वृषभोऽन्तरिक्षममिमीत वरिमाणं पृथिव्याः। आसीदद् विश्वा भुवनानि सम्राड्; विश्वेत्तानि वरुणस्य व्रतानि।
Mantra 31
वने॑षु॒ व्यन्तरि॑क्षं ततान॒ वाज॒मर्व॑त्सु॒ पय॑ उ॒स्रिया॑सु । हृ॒त्सु क्रतुं॒ वरु॑णो वि॒क्ष्व॒ग्निं दि॒वि सूर्य॑मदधा॒त् सोम॒मद्रौ॑
वनेषु व्यन्तरिक्षं ततान; वाजमर्वत्सु पय उस्रियासु। हृत्सु क्रतुं वरुणो विक्ष्वग्निं; दिवि सूर्यमदधात् सोममद्रौ।
Mantra 32
सूर्य॑स्य॒ चक्षु॒रारो॑हा॒ग्नेर॒क्ष्णः क॒नीन॑कम् । यत्रै॑त्रशेभि॒रीय॑से॒ भ्राज॑मानो विप॒श्चिता॑
सूर्यस्य चक्षुरारोह; अग्नेरक्ष्णः कनीनकम्। यत्रैत्रशेभिरीयसे भ्राजमानो विपश्चिता।
Mantra 33
उ॒स्रा॒वेतं॑ धूर्षाहौ यु॒ज्येथा॑मन॒श्रू अवी॑रहणौ ब्रह्म॒चोद॑नौ । स्व॒स्ति यज॑मानस्य गृ॒हान् ग॑च्छतम्
उस्रावेतं धूर्षाहौ युज्येथामनश्रू अवीरहणौ ब्रह्मचोदनौ । स्वस्ति यजमानस्य गृहान् गच्छतम् ।
Mantra 34
भ॒द्रो मे॑ऽसि॒ प्रच्य॑वस्व भुवस्पते॒ विश्वा॑न्य॒भि धामा॑नि । मा त्वा॑ परिप॒रिणो॑ विद॒न् मा त्वा॑ परिप॒न्थिनो॑ विद॒न् मा त्वा॒ वृका॑ अघा॒यवो॑ विदन् । श्ये॒नो भू॒त्वा परा॑ पत॒ यज॑मानस्य गृ॒हान् ग॑च्छ॒ तन्नौ॑ सस्कृ॒तम्
भद्रो मेऽसि; प्रच्यवस्व भुवस्पते, विश्वान्यभि धामानि। मा त्वा परिपरिणो विदन्; मा त्वा परिपन्थिनो विदन्; मा त्वा वृका अघायवो विदन्। श्येनो भूत्वा परा पत; यजमानस्य गृहान् गच्छ; तन्नौ सस्कृतम्।
Mantra 35
नमो॑ मि॒त्रस्य॒ वरु॑णस्य॒ चक्ष॑से म॒हो दे॒वाय॒ तदृ॒तᳪ स॑पर्यत । दू॑रे॒दृशे॑ दे॒वजा॑ताय के॒तवे॑ दि॒वस्पु॒त्राय॒ सूर्या॑य शᳪसत
नमो मित्रस्य वरुणस्य चक्षसे; महो देवाय तदृतं सपर्यत। दूरेदृशे देवजाताय केतवे दिवस्पुत्राय सूर्याय शंसत।
Mantra 36
वरु॑णस्यो॒त्तम्भ॑नमसि वरु॑णस्य स्कम्भ॒सर्ज॑नी स्थो वरु॑णस्य ऋत॒सद॑न्यसि॒ वरु॑णस्य ऋत॒सद॑नमसि वरु॑णस्य ऋत॒सद॑न॒मा सी॑द
वरुणस्योत्तम्भनमसि; वरुणस्य स्कम्भसर्जनी स्थः। वरुणस्य ऋतसदन्यसि; वरुणस्य ऋतसदनमसि; वरुणस्य ऋतसदनमा सीद।
Mantra 37
या ते॒ धामा॑नि ह॒विषा॒ यज॑न्ति॒ ता ते॒ विश्वा॑ परि॒भूर॑स्तु य॒ज्ञम् । ग॒य॒स्फ़ान॑: प्र॒तर॑णः सु॒वीरोऽवी॑रहा॒ प्र च॑रा सोम॒ दुर्या॑न्
या ते धामानि हविषा यजन्ति ता ते विश्वा परिभूरस्तु यज्ञम् । गयस्फानः प्रतरणः सुवीरोऽवीरहा प्र चरा सोम दुर्यान् ॥
Frequently Asked Questions
It chiefly treats the Soma-purchase sequence and the Atithya (guest-reception) rites, in which Soma is ritually obtained, welcomed, seated, and established to pervade and protect the yajña.
Because the rite is framed as a conscious act: the sacrificer’s faculties must be gathered back into wholeness so recitation, perception, and intention do not lapse, preserving efficacy and correctness.
It explicitly places the action on Varuṇa’s seat of ṛta and aligns timing and right-seeing through Sūrya as the eye of Mitra–Varuṇa, making the ritual conform to cosmic law rather than mere procedure.