
Sukta 7.75
Vasiṣṭha
Uṣas (Dawn)
Triṣṭubh (likely; confirm by metrical count in critical edition)
अस्मिन् उषःसूक्ते वसिष्ठः दिव्यजाताṃ ऋतनेत्रीṃ उषसं स्तौति। तस्या उदये महत्त्वं प्रकाशते, जगतः पन्थानः प्रवर्तन्ते, शत्रुतमं तमोऽपसर्पति। कविः तां सूर्यस्य दीप्तां वधूं, धनस्य प्राणबलस्य च दात्रीं मन्यते; अन्ते च यजमानाय यज्ञासन्दे च गोऽश्ववीरपुत्रसमृद्धिं तथा अखण्डं कल्याणं प्रार्थयते।
Mantra 1
व्युषा आवो दिविजा ऋतेनाविष्कृण्वाना महिमानमागात् । अप द्रुहस्तम आवरजुष्टमङ्गिरस्तमा पथ्या अजीगः ॥
व्यूषा आवो दिविजा ऋतेनाविष्कृण्वाना महिमानमागात् । अप द्रुहस्तम आवरजुष्टमङ्गिरस्तमा पथ्या अजीगः ॥
Mantra 2
महे नो अद्य सुविताय बोध्युषो महे सौभगाय प्र यन्धि । चित्रं रयिं यशसं धेह्यस्मे देवि मर्तेषु मानुषि श्रवस्युम् ॥
महे नो अद्य सुविताय बोध्युषो महे सौभागाय प्र यन्धि । चित्रं रयिं यशसं धेह्यस्मे देवि मर्तेषु मानुषि श्रवस्युम् ॥
Mantra 3
एते त्ये भानवो दर्शतायाश्चित्रा उषसो अमृतास आगुः । जनयन्तो दैव्यानि व्रतान्यापृणन्तो अन्तरिक्षा व्यस्थुः ॥
एते त्ये भानवो दर्शतायाश्चित्रा उषसोऽमृतास आगुः। जनयन्तो दैव्यानि व्रतान्यापृणन्तोऽन्तरिक्षं व्यस्थुः॥
Mantra 4
एषा स्या युजाना पराकात्पञ्च क्षितीः परि सद्यो जिगाति । अभिपश्यन्ती वयुना जनानां दिवो दुहिता भुवनस्य पत्नी ॥
एषा स्या युजानाऽपराकात् पञ्च क्षितीः परि सद्यो जिगाति। अभिपश्यन्ती वयुना जनानां दिवो दुहिता भुवनस्य पत्नी॥
Mantra 5
वाजिनीवती सूर्यस्य योषा चित्रामघा राय ईशे वसूनाम् । ऋषिष्टुता जरयन्ती मघोन्युषा उच्छति वह्निभिर्गृणाना ॥
वाजिनीवती सूर्यस्य योषा चित्रामघा राय ईशे वसूनाम्। ऋषिष्टुता जरयन्ती मघोन्युषा उच्छति वह्निभिर्गृणाना॥
Mantra 6
प्रति द्युतानामरुषासो अश्वाश्चित्रा अदृश्रन्नुषसं वहन्तः । याति शुभ्रा विश्वपिशा रथेन दधाति रत्नं विधते जनाय ॥
प्रति द्युतानामरुषासोऽश्वाश्चित्रा अदृश्रन्नुषसं वहन्तः । याति शुभ्रा विश्वपिशा रथेन दधाति रत्नं विधते जनाय ॥
Mantra 7
सत्या सत्येभिर्महती महद्भिर्देवी देवेभिर्यजता यजत्रैः । रुजद्दृळ्हानि दददुस्रियाणां प्रति गाव उषसं वावशन्त ॥
सत्या सत्येभिर्महती महद्भिर्देवी देवेभिर्यजता यजत्रैः । रुजद्दृळ्हानि दददुस्रियाणां प्रति गाव उषसं वावशन्त ॥
Mantra 8
नू नो गोमद्वीरवद्धेहि रत्नमुषो अश्वावत्पुरुभोजो अस्मे । मा नो बर्हिः पुरुषता निदे कर्यूयं पात स्वस्तिभिः सदा नः ॥
नू नो गोमद्वीरवद्धेहि रत्नमुषो अश्वावत्पुरुभोजो अस्मे । मा नो बर्हिः पुरुषता निदे कर्यूयं पात स्वस्तिभिः सदा नः ॥
It praises Uṣas (Dawn) as the truthful light that appears by ṛta, removes darkness, awakens life and activity, and brings prosperity and protection to the worshipper.
Because Dawn’s regular return is a visible sign of cosmic order: her light reveals things as they are, restores right orientation, and drives away the confusion symbolized by darkness.
The poet asks for a treasure rich in cattle, horses, and heroic offspring, and prays that the ritual seat (barhis) remain free from blame while Uṣas grants constant svasti (well-being).
Answers come straight from the texts, with the shlokas they draw on. Ask in your own words.
A free sign-in with Google or Apple keeps your chat saved across web and the app.