
Sukta 10.125
Vāk Ambhṛṇī (Ambhṛṇī-devī), per Anukramaṇī tradition.
Vāc (Speech/Word) as Devī; encompassing all deities.
Triṣṭubh (standard attribution for much of RV 10.125; verify by scan).
ऋग्वेदस्य १०.१२५ सूक्तं प्रसिद्धं देवीसूक्तम्, यत्र वाक् (वाणी) प्रथमपुरुषेण सर्वव्यापिनी दिव्यशक्तिरिव स्वयमेव भाषते—या सर्वान् देवान् सहचरति, धारयति च, तथा विश्वस्य सर्वेषां क्रियाणां नियामिका भवति। अस्मिन् स्तोत्रे प्रेरिता वाणी अधिकारं ददाति, जनं ऋषिं वा ब्रह्माणं वा करोति, द्यावापृथिव्योरपि परं विस्तारं गच्छति इति घोष्यते; एवं वाक् सृष्टेः, ज्ञानस्य, ऐश्वर्यस्य च पृष्ठस्थं आध्यात्मिकं तत्त्वं प्रकाश्यते।
Mantra 1
अहं रुद्रेभिर्वसुभिश्चराम्यहमादित्यैरुत विश्वदेवैः । अहं मित्रावरुणोभा बिभर्म्यहमिन्द्राग्नी अहमश्विनोभा ॥
अहं रुद्रेभिर्वसुभिश्च चरामि; अहम् आदित्यैरुत विश्वदेवैः सह चरामि। अहं मित्रावरुणौ उभौ बिभर्मि; अहम् इन्द्राग्नी बिभर्मि; अहम् अश्विनौ उभौ बिभर्मि।
Mantra 2
अहं सोममाहनसं बिभर्म्यहं त्वष्टारमुत पूषणं भगम् । अहं दधामि द्रविणं हविष्मते सुप्राव्ये यजमानाय सुन्वते ॥
अहं सोमम् आहनसं बिभर्मि; अहं त्वष्टारम् उत पूषणं भगं च बिभर्मि। अहं हविष्मते द्रविणं दधामि—सुप्राव्यं—यजमानाय सुन्वते।
Mantra 3
अहं राष्ट्री संगमनी वसूनां चिकितुषी प्रथमा यज्ञियानाम् । तां मा देवा व्यदधुः पुरुत्रा भूरिस्थात्रां भूर्यावेशयन्तीम् ॥
अहं राष्ट्र्री संगमनी वसूनां; चिकितुषी प्रथमा यज्ञियानाम्। तां मां देवाः पुरुत्रा व्यदधुः—भूरिस्थात्रां भूर्या आवेशयन्तीम्।
Mantra 4
मया सो अन्नमत्ति यो विपश्यति यः प्राणिति य ईं शृणोत्युक्तम् । अमन्तवो मां त उप क्षियन्ति श्रुधि श्रुत श्रद्धिवं ते वदामि ॥
मया स अन्नमत्ति यः विपश्यति यः प्राणिति य ईं शृणोत्युक्तम् । अमन्तवो मां त उप क्षियन्ति । श्रुधि श्रुत श्रद्धिवं ते वदामि ॥
Mantra 5
अहमेव स्वयमिदं वदामि जुष्टं देवेभिरुत मानुषेभिः । यं कामये तंतमुग्रं कृणोमि तं ब्रह्माणं तमृषिं तं सुमेधाम् ॥
अहमेव स्वयमिदं वदामि जुष्टं देवेभिरुत मानुषेभिः । यं कामये तं तमुग्रं कृणोमि तं ब्रह्माणं तमृषिं तं सुमेधाम् ॥
Mantra 6
अहं रुद्राय धनुरा तनोमि ब्रह्मद्विषे शरवे हन्तवा उ । अहं जनाय समदं कृणोम्यहं द्यावापृथिवी आ विवेश ॥
अहं रुद्राय धनुरा तनोमि ब्रह्मद्विषे शरवे हन्तवा उ । अहं जनाय समदं कृणोम्यहं द्यावापृथिवी आ विवेश ॥
Mantra 7
अहं सुवे पितरमस्य मूर्धन्मम योनिरप्स्वन्तः समुद्रे । ततो वि तिष्ठे भुवनानु विश्वोतामूं द्यां वर्ष्मणोप स्पृशामि ॥
अहं सुवे पितरमस्य मूर्धनि; मम योनिरप्स्वन्तः समुद्रे। ततः प्रोत्थाय विश्वानि भुवनानि व्याप्त्वा तिष्ठामि; वृष्मणा महता देहेन अमूं द्यामपि स्पृशामि।
Mantra 8
अहमेव वात इव प्र वाम्यारभमाणा भुवनानि विश्वा । परो दिवा पर एना पृथिव्यैतावती महिना सं बभूव ॥
अहमेव वात इव प्र वाम्याम्, विश्वानि भुवनानि आरभमाणा। परो दिवः पर एना पृथिव्याः—एतावती महिना सं बभूव।
It is a hymn where the goddess Vāk (Speech) speaks in the first person, saying she supports all gods and powers the universe through inspired, truthful word.
Because the hymn says she moves with every class of deity and upholds major gods like Indra, Agni, Mitra, and Varuṇa—showing Speech as the common divine force behind them.
It is recited to purify and strengthen speech, chanting, teaching, and prayer—often at dawn or near the sacred fire—seeking clarity, inspiration, and truthfulness.
Answers come straight from the texts, with the shlokas they draw on. Ask in your own words.
A free sign-in with Google or Apple keeps your chat saved across web and the app.