वायुदेवता in the Rig Veda

हे वायो दर्शते! एहि; इमे सोमाः अरंकृताः। तेषां पाहि, श्रुधी च नः हवम्।

हे वायो, उक्थेभिः जरितारः त्वाम् अच्छाऽऽ जरन्ते; सुतसोमाः अहर्विदः।

हे वायो, तव प्रपृञ्चती धेना दाशुषे जिगाति; उरूची सोमपीतये।

हे इन्द्रवायू, इमानि सुतानि सोमपानानि प्रयोभिरानन्दशक्तिभिः सह उपागतम्। इन्दवो हि वाम् एव उशन्ति।

हे वायो इन्द्रश्च, युवां सुतानां सोमपानानां चेतथः। हे वाजिनीवसू, युवाम् उप यातम्—यद् द्रवत् आनन्दं वाम् अभिधावति।

हे वायो इन्द्रश्च, सुन्वतः समीपं मक्षु उप यातम्; निष्कृतं हविर्उप निषीदतम्। हे नरौ, इत्था धिया—सत्याभिलाषिण्या जाग्रतया।

मित्रं हुवे पूतदक्षं वरुणं च रिशादसम् । तौ नः घृताचीं धियं साधयताम् ॥

ऋतेन मित्रावरुणावृतावृधावृतस्पृशा । क्रतुं बृहन्तमाशाथे ॥

कवी नो मित्रावरुणा तुविजाता उरुक्षया । दक्षं दधाते अपसम् ॥

इन्द्रवायू बृहस्पतिं मित्राग्निं पूषणं भगम्। आदित्यान् मारुतं गणम्।

विश्वेभिः शक्तिभिः सह सोम्यं मध्वग्ने इन्द्रेण वायुना च पिब । मित्रस्य धामभिः—ऋतस्य सममात्राधारैः—पिब ॥

तीव्राः सोमास आ गह्याऽऽशीर्वन्तः सुता इमे। वायो तान् प्रस्थितान् पिब॥

उभा देवा दिविस्पृशेन्द्रवायू हवामहे। अस्य सोमस्य पीतये॥

इन्द्रवायू मनोजुवौ विप्रा ऊतये हवन्ति—सहस्राक्षौ धियस्पती; अस्माकं दर्शनं प्रज्ञां च नियच्छतं वर्धयतं च।

या गोमतीर् उषसः सर्ववीरा व्युच्छन्ति दाशुषे मर्त्याय; वायोरिव सूनृतानाम् उदर्के—स सोमसुत्वा ता अश्वदा उषसोऽश्नवत्।

आ त्वा जुवो रारहाणा अभि प्रयो वायो वहन्त्विह पूर्वपीतये सोमस्य पूर्वपीतये। ऊर्ध्वा ते अनु सूनृता मनस्तिष्ठतु जानती। नियुत्वता रथेन या हि दावने वायो मखस्य दावने॥

वायुर्युङ्क्ते रोहिता वायुररुणा; वायवो रथे अजिरा धुरि वोळ्हवे वहिष्ठा धुरि वोळ्हवे। प्र बोधय पुरंधिं जार आ ससतीमिव; प्र चक्षय रोदसी वासयोषसः श्रवसे वासयोषसः॥

तुभ्यमुषासः शुचयः परावति भद्रा वस्त्रा तन्वते दंसु रश्मिषु चित्रा नव्येषु रश्मिषु। तुभ्यं धेनुः सबर्दुघा विश्वा वसूनि दोहते। अजनयो मरुतो वक्षणाभ्यो दिव आ वक्षणाभ्यः॥

तुभ्यं शुक्रासः शुचयस्तुरण्यवो मदेषूग्रा इषणन्त भुर्वण्यपामिषन्त भुर्वणि। त्वां त्सारी दसमानो भगमीट्टे तक्ववीये। त्वं विश्वस्माद्भुवनात्पासि धर्मणासुर्यात्पासि धर्मणा॥

त्वं नो वायो एषाम् अपूर्व्यः; सोमानां प्रथमः पीतिम् अर्हसि, सुतानां पीतिम् अर्हसि। उतो विहूत्मतीनां विशां ववर्जुषीणाम्। विश्वा इत्ते धेनवो दुह्र आशिरं, घृतं दुह्रत आशिरम्।