शक्तिदेवी in the Markandeya Purana

महामायाशक्त्या स रविपुत्रः श्रीमान् सावर्णिर्मन्वन्तराधिपोऽभवत्॥

एवं ते ममत्वावर्ते मोहकूपे च निपात्यन्ते—संसारस्थितिकारिण्या महामायाशक्त्या।

तस्मादत्र न विस्मयः—एषा जगदीशस्य योगनिद्रा; एषा हरेर्महामाया; तया सर्वं जगन्मूढम्।

ज्ञानीनामपि चेतांसि सा भगवती बलादाकर्षति मोहाय; महामाया सम्मोहं ददाति।

राजोवाच—भगवन्, का नु सा देवी यां त्वं महामायामिति वदसि? कथं सा समुत्पन्ना, किं च तस्याः कर्म, हे द्विजोत्तम?

तावप्यतिबलोद्धतौ महामायाविमोहितौ। केशवमूचतुर्वरं वरय अस्मत्तो वरम्॥

रणे यान् अम्बिका निःश्वासैः ससर्ज त एव क्षणात् शतसहस्रशो गणाः समभवन्।

क्षणेनैवाम्बिका तद् विपुलम् असुरसैन्यं नाशयामास, यथा वह्निर्महान् तृणकाष्ठराशिं भस्मसात् करोति।

ऋषिरुवाच—स्वसैन्यं निहतं दृष्ट्वा महाऽसुरः सेनानी चिक्षुरः क्रोधात् अम्बिकां योद्धुमभिनिर्ययौ॥

सोऽपि देव्यै शक्तिं मुमोच; अम्बिका तु तां शीघ्रं हुंकारेण निहत्य भूमौ निपातयामास तेजोहीनाम्।

परमेश्वरी त्रिनेत्रा देवी शूलेन उग्रास्यमुग्रवीर्यं महाहनुं च जघान।

प्रमथानां बलं निपात्य स दैत्यः महादेव्याः सिंहं हन्तुं समभिदुद्राव; ततः अम्बिका क्रुद्धा बभूव।

स तत्क्षणमेव सिंहत्वं जगाम; अम्बिकायाः शिरश्छेदाय प्रवृत्तायां खड्गहस्तः पुरुषः समभवत्।

देवा ऊचुः—यया स्वशक्त्या समस्तं जगदिदं व्याप्तं, या च सर्वदेवगणशक्तिसमूहस्वरूपिणी; तां सर्वदेवमहर्षिपूज्यां अम्बिकां भक्त्या नमामः—सा नः शुभानि ददातु।

त्रिशूलेन नः पाहि देवि; खड्गेन नः पाहि अम्बिके। घण्टानादेन नः पाहि, तथा चापज्याघोषेणापि।

अम्बिके, यानि तव आयुधानि खड्गत्रिशूलगदादीनि, यानि करकिसलयसंयुक्तानि, तैः सर्वतः अस्मान् रक्ष।

यश्च कश्चन मर्त्यः एभिः स्तोत्रैः त्वां स्तोष्यति, हे विमलानने—त्वं नित्यप्रसन्ना अम्बिके, तस्य धन-श्री-भाग्य-वृद्धिं च, तथा रत्न-दारादि-सम्पदां च अभिवर्धय।

पार्वत्याः कोशात् अम्बिका निर्गता; तस्मात् सा सर्वलोकेषु कौशिकीति नाम्ना प्रसिद्धा।

तस्या निर्गमने पार्वती स्वयमेव कृष्णा बभूव; सा तदा हिमालयनिवासिनी कालिकेति अभिधीयते।

ततः शुम्भनिशुम्भयोः सेवकौ चण्डमुण्डौ परमरूपधारिणीम् अत्यन्तमनोहराम् अम्बिकां ददृशतुः।