Sukta 5
Rishi: Atharvanic/Brāhmaṇa-style anonymous (as typical for AV ritual-prose hymnic units)
Devata: Yajña (sacrifice personified) / Virāj as cosmic principle
Chandas: Mixed/prose-like triṣṭubh-jagatī cadence; brāhmaṇa-style diction (not a strict RV hymn meter)
अथर्ववेदस्य ९.५ सूक्ते अजपञ्चौदनं (अजः सह पञ्चविधेनौदनेन) ‘अपरिमित’ इति यज्ञं निरूप्यते—यस्य देह एव विश्वं, तस्मात् सामान्यपरिमाणात् परं यज्ञपुण्यं बहुगुणीभवति। पशुयागकर्मणोः सत्येन, ऋतेन, श्रद्धया, विराजा च तादात्म्येन अयं हविः सर्वलोकात्मकं कर्मेति पावनं क्रियते; तेन यजमानाय ‘अपरिमितो लोकः’ तथा च दीर्घकालिका रक्षाप्रतिष्ठा च प्राप्यते।
Mantras
Mantra 1
पञ्चौदनो अजः। आ न॑यै॒तमा र॑भस्व सु॒कृतां॑ लो॒कमपि॑ गच्छतु प्रजा॒नन्। ती॒र्त्वा तमां॑सि बहु॒धा म॒हान्त्य॒जो नाक॒मा क्र॑मतां तृ॒तीय॑म्
पञ्चौदनोऽजः। एनं पुरुषम् आनय; रभस्व; प्रजानन् सुकृतां लोकम् अपि गच्छतु। बहुधा महान्ति तमांसि तीर्त्वा, अजो नाकं तृतीयम् आक्रमताम्।
Mantra 2
इन्द्रा॑य भा॒गं परि॑ त्वा नयाम्य॒स्मिन् य॒ज्ञे यज॑मानाय सू॒रिम्। ये नो॑ द्वि॒षन्त्यनु तान् र॑भ॒स्वाना॑गसो॒ यज॑मानस्य वी॒राः
इन्द्राय भागं परितो त्वां नयामि—अस्मिन् यज्ञे यजमानाय सूरिं। ये नो द्विषन्ति, तान् अनु रभस्व; अनागसो यजमानस्य वीराः।
Mantra 3
प्र प॒दोऽव॑ नेनिग्धि॒ दुश्च॑रितं॒ यच्च॒चार॑ शु॒द्धैः श॒फैरा क्र॑मतां प्रजा॒नन्। ती॒र्त्वा तमां॑सि बहु॒धा वि॒पश्य॑न्न॒जो नाक॒मा क्र॑मतां तृ॒तीय॑म्
प्र पदोऽव नेनिग्धि, दुश्चरितं यच्चचार। शुद्धैः शफैः आ क्रमतां प्रजानन्। तीर्त्वा तमांसि बहुधा विपश्यन्, अजो नाकम् आ क्रमतां तृतीयम्।
Mantra 4
अनु॑च्छ्य श्या॒मेन॒ त्वच॑मे॒तां वि॑शस्तर्यथाप॒र्व॑१सिना॒ माभि मं॑स्थाः । माभि द्रु॑हः परु॒शः क॑ल्पयैनं तृ॒तीये॒ नाके॒ अधि॒ वि श्र॑यैनम्
अनुच्छ्य श्यामेन त्वचम् एतां विशस्तर्यथापर्वसिना—मा अभि मंस्थाः। मा अभि द्रुहः परुशः कल्पयैनम्; तृतीये नाके अधि वि श्रयैनम्।
Mantra 5
ऋ॒चा कु॒म्भीमध्य॒ग्नौ श्र॑या॒म्या सि॑ञ्चोद॒कमव॑ धेह्येनम्। प॒र्याध॑त्ता॒ग्निना॑ शमितारः शृ॒तो ग॑च्छतु सु॒कृतां॒ यत्र॑ लो॒कः
ऋचा कुम्भीमध्यग्नौ श्रयामि; सिञ्चोदकम्, अव धेह्येनम्। पर्याधत्ताग्निना शमितारः; शृतो गच्छतु सुकृतां यत्र लोकः।
Mantra 6
उत् क्रा॒मातः॒ परि॒ चेदत॑प्तस्त॒प्ताच्च॒रोरधि॒ नाकं॑ तृ॒तीय॑म्। अ॒ग्नेर॒ग्निरधि॒ सं ब॑भूविथ॒ ज्योति॑ष्मन्तम॒भि लो॒कं ज॑यै॒तम्
उत्क्रामातः—यदि चेदतप्तः—तप्ताच्चरोरधि नाकं तृतीयम् आरोहत। अग्नेरग्निरधि सं बभूव; ज्योतिष्मन्तमभि लोकं जयैत।
Mantra 7
अ॒जो अ॒ग्निर॒जमु॒ ज्योति॑राहुर॒जं जीव॑ता ब्र॒ह्मणे॒ देय॑माहुः । अ॒जस्तमां॒स्यप॑ हन्ति दू॒रम॒स्मिंल्लो॒के श्र॒द्दधा॑नेन द॒त्तः
अजोऽग्निरजं ज्योतिरिति खल्वाहुः। अजो जीवता ब्राह्मणे देयं दानमिति च वदन्ति। अजो हि तमांसि दूरमप हन्ति, अस्मिँल्लोके श्रद्धया दत्तः।
Mantra 8
पञ्चौ॑दनः पञ्च॒धा वि क्र॑मतामाक्रं॒स्यमा॑न॒स्त्रीणि॒ ज्योतीं॑षि । ई॒जा॒नानां॑ सु॒कृतां॒ प्रेहि॒ मध्यं॑ तृ॒तीये॒ नाके॒ अधि॒ वि श्र॑यस्व
पञ्चौदनः पञ्चधा विक्रमताम्; आक्रंस्यमानस्त्रीणि ज्योतींषि (प्राप्नुयात्)। ईजानानां सुकृतां मध्ये प्रेहि; तृतीये नाके अधि विश्रयस्व।
Mantra 9
अजा रो॑ह सु॒कृतां॒ यत्र॑ लो॒कः श॑र॒भो न च॒त्तोऽति॑ दु॒र्गान्ये॑षः । पञ्चौ॑दनो ब्र॒ह्मणे॑ दी॒यमा॑नः॒ स दा॒तारं॒ तृप्त्या॑ तर्पयाति
अजे, सुकृतां यत्र लोकः तत्रारोह। शरभो यथा न च्युतः, तथा दुर्गाण्येतानि अतिक्रम। पञ्चौदनो ब्राह्मणे दीयमानः स एव दातारं तृप्त्या पूर्णतया च तर्पयति।
Mantra 10
अ॒जस्त्रि॑ना॒के त्रि॑दि॒वे त्रि॑पृ॒ष्ठे नाक॑स्य पृ॒ष्ठे द॑दि॒वांसं॑ दधाति । पञ्चौ॑दनो ब्र॒ह्मणे॑ दी॒यमा॑नो वि॒श्वरू॑पा धे॒नुः का॑म॒दुघा॒स्येका॑
अजस्त्रिनाके त्रिदिवे त्रिपृष्ठे नाकस्य पृष्ठे ददिवांसं दधाति। पञ्चौदनो ब्राह्मणे दीयमानो विश्वरूपा धेनुः कामदुघास्येका॥
Mantra 11
ए॒तद् वो॒ ज्योतिः॑ पितरस्तृ॒तीयं॒ पञ्चौ॑दनं ब्र॒ह्मणे॒ऽजं द॑दाति । अ॒जस्तमां॒स्यप॑ हन्ति दू॒रम॒स्मिंल्लो॒के श्र॒द्दधा॑नेन द॒त्तः
हे पितरः, एतद् वः तृतीयं ज्योतिः। यः श्रद्धया ददाति स ब्राह्मणे पञ्चौदनम् अजं च ददाति। अजोऽस्मिन् लोके श्रद्धादत्तः सन् तमांसि दूरम् अपहन्ति।
Mantra 12
ई॒जा॒नानां॑ सु॒कृतां॑ लो॒कमीप्स॒न् पञ्चौ॑दनं ब्र॒ह्मणे॒ऽजं द॑दाति । स व्याऽप्तिम॒भि लो॒कं ज॑यै॒तं शि॒वो॒३ऽस्मभ्यं॒ प्रति॑गृहीतो अस्तु
ईजानानां सुकृतां लोकम् ईप्सन् स ब्राह्मणे पञ्चौदनम् अजं च ददाति। स एतं लोकं व्याप्तिम् अभि जयेत्त; यथाविधि प्रतिगृहीतं तद् अस्मभ्यं शिवम् अस्तु।
Mantra 13
अ॒जो ह्य॑१ग्नेरज॑निष्ट॒ शोका॒द् विप्रो॒ विप्र॑स्य॒ सह॑सो विप॒श्चित्। इ॒ष्टं पू॒र्तम॒भिपू॑र्तं॒ वष॑ट्कृतं॒ तद् दे॒वा ऋ॑तु॒शः क॑ल्पयन्तु
अजो ह्यग्नेः शोकाद् अजनिष्ट—विप्रो विप्रस्य सहसो विपश्चित्। इष्टं पूर्तम् अभिपूर्तं वषट्कृतं तद् देवा ऋतुशः कल्पयन्तु।
Mantra 14
अ॒मो॒तं वासो॑ दद्या॒द्धिर॑ण्य॒मपि॒ दक्षि॑णाम्। तथा॑ लो॒कान्त्समा॑प्नोति॒ ये दि॒व्या ये च॒ पार्थि॑वाः
अमोतं वासो दद्यात्, हिरण्यमपि दक्षिणाम्। तथा लोकान् समाप्नोति—ये दिव्या ये च पार्थिवाः।
Mantra 15
ए॒तास्त्वा॒जोप॑ यन्तु॒ धाराः॑ सो॒म्या दे॒वीर्घृ॒तपृ॑ष्ठा मधु॒श्चुतः॑ । स्त॒भा॒न पृ॑थि॒वीमु॒त द्यां नाक॑स्य पृ॒ष्ठेऽधि॑ स॒प्तर॑श्मौ
एतास्त्वाजोप यन्तु धाराः सोम्या देवीर्घृतपृष्ठा मधुश्चुतः। स्तभान पृथिवीमुत द्यां नाकस्य पृष्ठेऽधि सप्तरश्मौ॥
Mantra 16
अ॒जो॒३स्यज॑ स्वर्गोऽसि॒ त्वया॑ लो॒कमङ्गि॑रसः॒ प्राजा॑नन्। तं लो॒कं पुण्यं॒ प्र ज्ञे॑षम्
हे अजो, त्वं स्वर्गोऽसि; त्वया लोकेऽङ्गिरसः प्राजानन्। तं लोकं पुण्यं प्र जेषं, प्र ज्ञेषम्।
Mantra 17
येना॑ स॒हस्रं॒ वह॑सि॒ येना॑ग्ने सर्ववेद॒सम्। तेने॒मं य॒ज्ञं नो॑ वह॒ स्वऽर्दे॒वेषु॒ गन्त॑वे
येन सहस्रं वहसि, येनाग्ने सर्ववेदसम्। तेनेमं यज्ञं नो वह स्वर्देवेषु गन्तवे।
Mantra 18
अ॒जः प॒क्वः स्व॒र्गे लो॒के द॑धाति॒ पञ्चौ॑दनो॒ निरृ॑तिं॒ बाध॑मानः । तेन॑ लो॒कान्त्सूर्य॑वतो जयेम
अजः पक्वः स्वर्गे लोके दधाति; पञ्चौदनो निरृतिं बाधमानः। तेन लोकान् सूर्यवतो जयेम।
Mantra 19
यं ब्रा॑ह्म॒णे नि॑द॒धे यं च॑ वि॒क्षु या वि॒प्रुष॑ ओद॒नाना॑म॒जस्य॑ । सर्वं॒ तद॑ग्ने सुकृ॒तस्य॑ लो॒के जा॑नी॒तान्नः॑ सं॒गम॑ने पथी॒नाम्
यं ब्राह्मणे निदधे यं च विक्षु, या विप्रुष ओदनानामजस्य—सर्वं तदग्ने सुकृतस्य लोके अस्माकं कृते जानीहि, पथीनां संगमने।
Mantra 20
अ॒जो वा इ॒दमग्ने॒ व्यऽक्रमत॒ तस्योर॑ इ॒यम॑भव॒द् द्यौः पृ॒ष्ठम्। अ॒न्तरि॑क्षं॒ मध्यं॒ दिशः॑ पा॒र्श्वे स॑मु॒द्रौ कु॒क्षी
अजो वा इदमग्ने व्यक्रमत; तस्योर इयमभवद्, द्यौः पृष्ठम्; अन्तरिक्षं मध्यम्; दिशः पार्श्वे; समुद्रौ कुक्षी।
Mantra 21
स॒त्यं च॒र्तं च॒ चक्षु॑षी॒ विश्वं॑ स॒त्यं श्र॒द्धा प्रा॒णो वि॒राट् शिरः॑ । ए॒ष वा अप॑रिमितो य॒ज्ञो यद॒जः पञ्चौ॑दनः
सत्यं च ऋतं चास्य चक्षुषी; विश्वं सत्यं। श्रद्धा प्राणः; विराट् शिरः। एष एवापरिमितो यज्ञः—यदजः पञ्चौदनः।
Mantra 22
अप॑रिमितमे॒व य॒ज्ञमा॒प्नोत्यप॑रिमितं लो॒कमव॑ रुन्धे । यो॒३ऽजं पञ्चौ॑दनं॒ दक्षि॑णाज्योतिषं॒ ददा॑ति
अपरिमितमेव यज्ञमाप्नोति; अपरिमितं लोकमव रुन्धे। योऽजं पञ्चौदनं दक्षिणाज्योतिषं ददाति।
Mantra 23
नास्यास्थी॑नि भिन्द्या॒न्न म॒ज्ज्ञो निर्ध॑येत्। सर्व॑मेनं समा॒दाये॒दमि॑दं॒ प्र वे॑शयेत्
नास्यास्थीनि भिन्द्यात् न मज्ज्ञो निर्धयेत्। सर्वमेनं समादाय इदमिदं प्र वेषयेत् नियतस्थाने।
Mantra 24
इ॒दमि॑दमे॒वास्य॑ रू॒पं भ॑वति॒ तेनै॑नं॒ सं ग॑मयति । इषं॒ मह॒ ऊर्ज॑मस्मै दुहे॒ यो॒३ऽजं पञ्चौ॑दनं दक्षि॑णाज्योतिषं॒ ददा॑ति
इदमिदमेवास्य रूपं भवति; तेनैनं सं गमयति। इषं मह ऊर्जमस्मै दुहे—योऽजं पञ्चौदनं दक्षिणाज्योतिषं ददाति।
Mantra 25
पञ्च॑ रु॒क्मा पञ्च॒ नवा॑नि॒ वस्त्रा॒ पञ्चा॑स्मै धे॒नवः॑ काम॒दुघा॑ भवन्ति । यो॒३जं पञ्चौ॑दनं॒ दक्षि॑णाज्योतिषं॒ ददा॑ति
पञ्च रुक्माः पञ्च नवानि वस्त्राणि पञ्चास्मै धेनवः कामदुघा भवन्ति—योऽजं पञ्चौदनं दक्षिणाज्योतिषं ददाति।
Mantra 26
पञ्च॑ रु॒क्मा ज्योति॑रस्मै भवन्ति॒ वर्म॒ वासां॑सि त॒न्वेऽ भवन्ति । स्व॒र्गं लो॒कम॑श्नुते॒ यो॒३जं पञ्चौ॑दनं॒ दक्षि॑णाज्योतिषं॒ ददा॑ति
पञ्च रुक्मा ज्योतिरस्मै भवन्ति वर्म वासांसि तन्वेऽ भवन्ति। स्वर्गं लोकमश्नुते योऽजं पञ्चौदनं दक्षिणाज्योतिषं ददाति॥
Mantra 27
या पूर्वं॒ पतिं॑ वि॒त्त्वाथा॒न्यं वि॒न्दतेऽप॑रम्। पञ्चौ॑दनं च॒ ताव॒जं ददा॑तो॒ न वि यो॑षतः
या पूर्वं पतिं विद्वाथान्यं विन्दतेऽपरम्। पञ्चौदनं च तावजं ददातो न वि योषतः॥
Mantra 28
स॒मा॒नलो॑को भवति पुन॒र्भुवाप॑रः॒ पतिः॑ । यो॒३जं पञ्चौ॑दनं॒ दक्षि॑णाज्योतिषं॒ ददा॑ति
समानलोको भवति पुनर्भुवापरः पतिः । यो योजं पञ्चौदनं दक्षिणाज्योतिषं ददाति ॥
Mantra 29
अ॒नु॒पूर्व॒व॑त्सां धे॒नुम॑न॒ड्वाह॑मुप॒बर्ह॑णम्। वासो॒ हिर॑ण्यं द॒त्त्वा ते य॑न्ति॒ दिव॑मुत्त॒माम्
अनुपूर्ववत्सां धेनुमनड्वाहमुपबर्हणम् । वासो हिरण्यं दत्त्वा ते यन्ति दिवमुत्तमाम् ॥
Mantra 30
आ॒त्मानं॑ पि॒तरं॑ पु॒त्रं पौत्रं॑ पिताम॒हम्। जा॒यां जनि॑त्रीं मा॒तरं॒ ये प्रि॒यास्तानुप॑ ह्वये
आत्मानं पितरं पुत्रं पौत्रं पितामहम् । जायां जनित्रीं मातरं ये प्रियास्तानुप ह्वये ॥
Mantra 31
यो वै नैदा॑घं॒ नाम॒र्तुं वेद॑ । ए॒ष वै नैदा॑घो॒ नाम॒र्तुर्यद॒जः पञ्चौ॑दनः । निरे॒वाप्रि॑यस्य॒ भ्रातृ॑व्यस्य॒ श्रियं॑ दहति॒ भव॑त्या॒त्मना॑ । यो॒३जं पञ्चौ॑दनं॒ दक्षि॑णाज्योतिषं॒ ददा॑ति
यो वै नैदाघं नाम ऋतुं वेद—एष वै नैदाघो नाम ऋतुः, यदजः पञ्चौदनः। योऽजं पञ्चौदनं दक्षिणाज्योतिषं ददाति, स अप्रियस्य भ्रातृव्यस्य श्रियं निरेव दहति, तां च भवत्यात्मना करोति।
Mantra 32
यो वै कु॒र्वन्तं॒ नाम॒र्तुं वेद॑ । कु॒र्व॒तींकु॑र्वतीमे॒वाप्रि॑यस्य॒ भ्रातृ॑व्यस्य॒ श्रिय॒मा द॑त्ते । ए॒ष वै कु॒र्वन्नाम॒र्तुर्यद॒जः पञ्चौ॑दनः । निरे॒वाप्रि॑यस्य॒ भ्रातृ॑व्यस्य॒ श्रियं॑ दहति॒ भव॑त्या॒त्मना॑। यो॒३जं पञ्चौ॑दनं॒ दक्षि॑नाज्योतिषं॒ ददा॑ति
यो वै कुर्वन्तं नाम ऋतुं वेद, स अप्रियस्य भ्रातृव्यस्य श्रियम् आत्मन आ दत्ते—कुर्वतीं कुर्वतीमेव। एष वै कुर्वन्नाम ऋतुः, यदजः पञ्चौदनः। योऽजं पञ्चौदनं दक्षिणाज्योतिषं ददाति, स अप्रियस्य भ्रातृव्यस्य श्रियं निरेव दहति, तां च भवत्यात्मना करोति।
Mantra 33
यो वै सं॒यन्तं॒ नाम॒र्तुं वेद॑ । सं॒य॒तींसं॑यतीमे॒वाप्रि॑यस्य॒ भ्रातृ॑व्यस्य॒ श्रिय॒मा द॑त्ते । ए॒ष वै सं॒यन्नाम॒र्तुर्यद॒जः पञ्चौ॑दनः । निरे॒वाप्रि॑यस्य॒ भ्रातृ॑व्यस्य॒ श्रियं॑ दहति॒ भव॑त्या॒त्मना॑। यो॒३जं पञ्चौ॑दनं॒ दक्षि॑णाज्योतिषं॒ ददा॑ति
यो वै सं॒यन्तं॒ नाम॒र्तुं वेद॑, स सं॒य॒तीं सं॑यतीमे॒वाप्रि॑यस्य॒ भ्रातृ॑व्यस्य॒ श्रिय॒मा द॑त्ते। ए॒ष वै सं॒यन्नाम॒र्तुर्यद॒जः पञ्चौ॑दनः। निरे॒वाप्रि॑यस्य॒ भ्रातृ॑व्यस्य॒ श्रियं॑ दहति, भव॑त्या॒त्मना॑—यो॒३जं पञ्चौ॑दनं॒ दक्षि॑णाज्योतिषं॒ ददा॑ति।
Mantra 34
यो वै पि॒न्वन्तं॒ नाम॒र्तुं वेद॑ । पि॒न्व॒तींपि॑न्वतीमे॒वाप्रि॑यस्य॒ भ्रातृ॑व्यस्य॒ श्रिय॒मा द॑त्ते । ए॒ष वै पि॒न्वन्नाम॒र्तुर्यद॒जः पञ्चौ॑दनः । निरे॒वाप्रि॑यस्य॒ भ्रातृ॑व्यस्य॒ श्रियं॑ दहति॒ भव॑त्या॒त्मना॑। यो॒३जं पञ्चौ॑दनं॒ दक्षि॑णाज्योतिषं॒ ददा॑ति
यो वै पि॒न्वन्तं॒ नाम॒र्तुं वेद॑, स पि॒न्व॒तीं पि॑न्वतीमे॒वाप्रि॑यस्य॒ भ्रातृ॑व्यस्य॒ श्रिय॒मा द॑त्ते। ए॒ष वै पि॒न्वन्नाम॒र्तुर्यद॒जः पञ्चौ॑दनः। निरे॒वाप्रि॑यस्य॒ भ्रातृ॑व्यस्य॒ श्रियं॑ दहति, भव॑त्या॒त्मना॑—यो॒३जं पञ्चौ॑दनं॒ दक्षि॑णाज्योतिषं॒ ददा॑ति।
Mantra 35
यो वा उ॒द्यन्तं॒ नाम॒र्तुं वेद॑ । उ॒द्य॒तीमु॑द्यतीमे॒वाप्रि॑यस्य॒ भ्रातृ॑व्यस्य॒ श्रिय॒मा द॑त्ते । ए॒ष वा उ॒द्यन्न्नाम॒र्तुर्यद॒जः पञ्चौ॑दनः । निरे॒वाप्रि॑यस्य॒ भ्रातृ॑व्यस्य॒ श्रियं॑ दहति॒ भव॑त्या॒त्मना॑। यो॒३जं पञ्चौ॑दनं॒ दक्षि॑णाज्योतिषं ददा॑ति
यो वा उ॒द्यन्तं॒ नाम॒र्तुं वेद॑, स उ॒द्य॒तीमु॑द्यतीमे॒वाप्रि॑यस्य॒ भ्रातृ॑व्यस्य॒ श्रिय॒मा द॑त्ते। ए॒ष वा उ॒द्यन्न्नाम॒र्तुर्यद॒जः पञ्चौ॑दनः। निरे॒वाप्रि॑यस्य॒ भ्रातृ॑व्यस्य॒ श्रियं॑ दहति, भव॑त्या॒त्मना॑—यो॒३जं पञ्चौ॑दनं॒ दक्षि॑णाज्योतिषं ददा॑ति।
Mantra 36
यो वा अ॑भि॒भुवं॒ नाम॒र्तुं वेद॑ । अ॒भि॒भव॑न्तीमभिभवन्तीमे॒वाप्रि॑यस्य भ्रातृ॑व्यस्य॒ श्रिय॒मा द॑त्ते । ए॒ष वा अ॑भि॒भूर्नाम॒र्तुर्यद॒जः पञ्चौ॑दनः । निरे॒वाप्रि॑यस्य॒ भ्रातृ॑व्यस्य॒ श्रियं॑ दहति॒ भव॑त्या॒त्मना । यो॒३जं पञ्चौ॑दनं॒ दक्षि॑नाज्योतिषं॒ ददा॑ति
यो वा अभिभुवं नाम ऋतुं वेद—स एवाभिभवन्तीमभिभवन्तीमेव शक्तिं प्राप्याप्रियस्य भ्रातृव्यस्य श्रियमात्मन्यादत्ते। एष वा अभिभूर्नाम ऋतुर्यदजः पञ्चौदनः। स निरेवाप्रियस्य भ्रातृव्यस्य श्रियं दहति, भवत्यात्मना। योऽजं पञ्चौदनं च दक्षिणाज्योतिषं ददाति।
Mantra 37
अ॒जं च॒ पच॑त॒ पञ्च॑ चौद॒नान्। सर्वा॒ दिशः॒ संम॑नसः स॒ध्रीचीः॒ सान्त॑र्देशाः॒ प्रति॑ गृह्णन्तु त ए॒तम्
अजं च पचत, पञ्च च औदनान् पचत। सर्वा दिशः संमनसः सध्रीचीः, सान्तर्देशाः, त एतद् गृह्णन्तु—तुभ्यं प्रतिगृह्णन्तु।
Mantra 38
तास्ते॑ रक्षन्तु॒ तव॒ तुभ्य॑मे॒तं ताभ्य॒ आज्यं॒ ह॒विरि॒दं जु॑होमि
तास्ते रक्षन्तु तव तुभ्यमेतत्। ताभ्य आज्यं हविरिदं जुहोमि॥
Frequently Asked Questions
To gain inexhaustible sacrificial merit and an “unmeasured world” (aparimita loka) by presenting the aja-pañcaudana as a sacrifice equal to the whole cosmos.
It teaches that the rite ‘sees’ and succeeds through satya (truth) and ṛta (cosmic order); these principles are treated as the living organs that make the sacrifice effective and reliable.
The directions are asked to guard the achieved result on every side; offering ājya to them functions as a protective seal so the gained merit and world-attainment are not lost or obstructed.
Read Atharva Veda in the Vedapath app
Scan the QR code to open this directly in the app, with audio, word-by-word meanings, and more.