Opening the text

अयं अनुवाकः रक्षात्मकान् पौष्टिकांश्च मन्त्रान् वर्णयति, येऽमङ्गलशक्तीन् निरस्य धर्मव्यवस्थां पुनः स्थापयन्ति, गृह्ये सार्वजनिके च जीवने कल्याणं क्षेमं च साधयन्ति। अत्र स्वप्नदोषशमनं स्वप्नकृताशौचापनोदनं च, आघातात् अकालमृत्योश्च आत्मरक्षा, धर्मेण क्षत्रस्य न्याय्यराज्यं लोकाभ्युदयश्च, वरुणस्याधीनं विधिदत्तदानैः (गोप्रदान-वृद्ध्यादिभिः) समृद्धिः, दैव्या वाचः—सत्यनियन्त्रितवाक्—अनुसन्धानं तथा सम्यक्प्रणीत्या मार्गदर्शनं, प्रायश्चित्तविधयश्च संक्षेपेण प्रतिपाद्यन्ते।
एष एकऋचोऽथर्वणीयो मन्त्रः दुःस्वप्नस्याशुभशेषं निरस्यति—विशेषतः स्वप्ने भुक्तं कृतं वा यत् जाग्रति हानिम् अशौचं वा जनयेदिति या भीतिः, ताम् उपशमयति। स समग्रं स्वप्नवृत्तान्तं शिवचिह्ने (मङ्गलरूपे) न्यस्य, दिवा अदृष्टं तद् अहिंसकं शुभफलप्रदं च करोति।
एष एकऋचः अथर्वणीयो भैषज्य-मन्त्रः स्वात्मरक्षणाय, आघातात् अकालमृत्योश्च (आत्मनोऽहिंसनम्) परित्राणाय संक्षिप्तः। द्यावापृथिव्यौ, अन्तरिक्षं, मृत्युञ्च—एतेषु विश्वाधारेषु श्रद्धया नमस्कृत्य जप्ता ‘मोक्षं’ (मेक्षामि) प्रार्थयते, तथा यत् स ऊर्ध्वः स्थिरः संरक्षितश्च तिष्ठन्, तं कश्चन महाबलः न हिंस्यात् इति याचते।
अयं एकमन्त्रः सूक्तः सामाजिककल्याणं दीर्घायुषश्च सिद्धिं धर्म्यरक्षणाधिकाराधीनाम् इति निरूपयति। यः क्षत्रियः सर्वजनहितं चिन्तयन् समुदायं दोषारोपयुक्तात् अहितकरात् वैरभावात् उद्धर्तुं शक्नोति, तस्यैव रक्षणशक्तिः प्रशस्यते। कः पुनर् यज्ञेन पूर्त्या च (धर्मार्थसार्वजनिककर्मभिः पुण्यपरिपूरणैश्च) देवानां मध्ये दीर्घम् आयुः जेतुं शक्नोतीति पृच्छति—राजधर्मं, यज्ञपुण्यं, सामूहिकक्षेमं च परस्परं सम्बध्नन्।
एष एकऋचः पौष्टिकः सूक्तः वरुणस्य धर्म्येण अनुमत्या दत्तां सदा-वत्सां चित्र-वर्णां दुह्यां धेनुं—नित्य-समृद्धेः प्रतीकां—प्रार्थयते। बृहस्पतिना सह सौहार्द्य-समन्वयं प्रतिज्ञाय जप्ता पवित्र-वाचः पुरोहित-तेजसश्च बलात् यथाकामं शरीर-स्वास्थ्यं गृह-कल्याणं च सम्यक् व्यवस्थापयितुं शक्नोतीति मन्यते।
एष एकऋचः शान्ति-पौष्टिकः सूक्तः पौरुषेय-वाक्-कल्पित-योजनाभ्यः पुरुषं निवर्त्य दैव्यां वाचं—ऋतस्यानुगतां वाचं—प्रति प्रणेति। प्रणीतेः (सम्यक्-प्रवर्तनस्य) आह्वानेन स चिन्ता-वाक्-कर्मसु सम्यग्-दिशं पुनः स्थापयितुं, साधु-सहचर्यं हितोपदेशं च पुनरावर्तयितुं प्रयुङ्क्ते।
एष एकऋचोऽग्निप्रार्थना संक्षिप्तं प्रायश्चित्तं भवति। यज्ञे वा आचारे वा स्मृतिसूक्ष्मदोषान्, प्रमाणातिक्रमं च स्वीकृत्य, तेषां परिणामेभ्यो यजमानं रक्षितुं जातवेदसं प्राचेतसं च अग्निं याचते। अग्निं सर्वज्ञं जातवेदसं प्राचेतसं च आहूय आत्मनः सहचराणां च शुद्धिं रक्षां च, तथा अमृतत्ववरं—प्राणधारणं दीर्घायुष्यम् कल्याणसमृद्धिं च—प्रार्थयते।
एष एकऋचः भैषज्यापोत्प्रतिकारमन्त्रः सूर्यस्य सप्त रश्मीन् तथा समुद्रजाः आपः/स्रोतांसि रक्षकशक्तिरूपेण आह्वयति, ये आपदः पारं सुरक्षितं नयन्ति। अयं निष्कासनमन्त्रत्वेनापि वर्तते—प्रवाहिण्यः आपः ‘शल्यं’ (लघ्नं काष्ठकणादि वा) शिथिलयित्वा आकृष्य बहिः नयन्त्विति प्रार्थ्यन्ते; तच्च शल्यं यथार्थविदेशद्रव्यं वा, अथवा वेदना-पूय-रोगाद्युपद्रवस्य रूपकं भवितुमर्हति।
अथर्ववेदस्य ७.१०८ सूक्तं संक्षिप्तं रक्षोघ्नाभिचारिकं मन्त्ररूपं यत् गृहपालकं शत्रुनाशकं च अग्निं प्रवर्तयति। अत्र चौरान् गूढान्तरङ्गान् बहिःशत्रूंश्च लक्ष्यीकृत्य तान् ‘प्रतीचीं’ नयति, तेषां स्थिरनिवासं कुलपरम्परां च छिनत्ति। अस्य मन्त्रस्य प्रभावः सद्यः सर्वकालिकश्च इति निरूप्यते—स्वपन् वा जाग्रन्, तिष्ठन् वा चरन्, अग्निः आक्रमणं प्रत्यावर्तयति, आक्रान्तुः संकल्पं च तमेव प्रति दहति।
अयं सूक्तोऽक्षाधिपतिदेवतानां व्यक्तिशक्तीनां—विशेषतः भीमस्य बभ्रोः पापस्य च कल्याः—शमनार्थं प्रार्थयते, यथा तेषां घोरः प्रभावो निगृह्य समृद्ध्यर्थं प्रवर्त्येत। नामग्रहणेन, पूजनैः, घृतप्रयोगेण च कलिं विधाय (नियच्छन्) साधकः हस्तस्थैर्यं, कूटप्रतिद्वन्द्विभ्यो जयम्, धनस्य राष्ट्रस्य च रक्षणं कामयते।
अयं संक्षिप्तो युद्धीयः सूक्तः अग्निन्द्रयोः युगल-पराक्रमम् आह्वयति—अप्रतिहतौ वृत्रहणौ—यजमानस्य कृते विघ्नान् शत्रुबलानि च मर्दयितुम्। तयोः आद्यं विश्वविजयं—ज्योतिषो जयम् लोकानां प्रतिष्ठां च—वर्तमाने संग्रामे व्यवहार्यं जयत्वं कृत्वा नयति। अन्ते बृहस्पतेः पुरोधस्त्वेन इन्द्रं यज्ञे निमन्त्रयति, देवसन्निधिं जयवेगं च दृढीकुर्वन्।
Read Atharva Veda in the Vedapath app
Scan the QR code to open this directly in the app, with word-by-word meanings, Sanskrit recitation where available, and more.