Sukta 11
Rishi: Traditionally Atharvanic/anonymous (late AV benedictory strata)
Devata: Ādityas–Rudras–Vasus (collective), with ‘divine and earthly’ witnesses
Chandas: Triṣṭubh (late, benedictory style)
अथर्ववेदस्य १९.११ सूक्तं परवर्ती अथर्वणीयं शान्ति–पौष्टिकं आशीर्वादात्मकं च; यत् प्रवर्तमानं कर्म विश्वमङ्गलेन शमसा च उपवेशयति, सूक्ष्मान् विघ्नान् च अपहन्ति, बहुविधदेवताशक्तीनां संमतिम् आह्वयन्। अत्र सत्यस्याधिपतयः इव नैतिक–वैश्विकपालकाः, धनलक्षणानि (अश्वा गावश्च), पितृसमर्थनं, तथा गम्भीर–सीमास्थितबलानि (समुद्रः पाताल्यः सर्पश्च) इत्यादीनि समाहृत्य, अन्ते आदित्य–रुद्र–वसवः सर्वे च दिव्याः पार्थिवाश्च साक्षिणः नवकृतं ब्रह्म श्रुत्वा अनुमन्यन्ताम् इति प्रार्थ्यते।
Mantras
Mantra 1
शान्तिः। शं नः॑ स॒त्यस्य॒ पत॑यो भवन्तु॒ शं नो॒ अर्व॑न्तः॒ शमु॑ सन्तु॒ गावः॑ । शं न॑ ऋ॒भवः॑ सु॒कृतः॑ सु॒हस्ताः॒ शं नो॑ भवतु पि॒तरो॒ हवे॑षु
शान्तिः। शं नः सत्यस्य पतयो भवन्तु शं नो अर्वन्तः शमु सन्तु गावः । शं न ऋभवः सुकृतः सुहस्ताः शं नो भवतु पितरो हवेषु ॥
Mantra 2
शं नो॑ दे॒वा वि॒श्वदे॑वा भवन्तु॒ शं सर॑स्वती स॒ह धी॒भिर॑स्तु । शम॑भि॒षाचः॒ शमु॑ राति॒षाचः॒ शं नो॑ दि॒व्याः पार्थि॑वाः॒ शं नो॒ अप्याः॑
शं नो देवाः विश्वदेवाः भवन्तु; शं सरस्वती सह धीभिरस्तु। शमभिषाचः, शमु रातिषाचः; शं नो दिव्याः पार्थिवाः, शं नो अप्याः।
Mantra 3
शं नो॑ अ॒ज एक॑पाद् दे॒वो अ॑स्तु॒ शमहि॑र्बु॒ध्न्यः॑१ शं स॑मु॒द्रः । शं नो॑ अ॒पां नपा॑त् पे॒रुर॑स्तु॒ शं नः॒ पृश्नि॑र्भवतु दे॒वगो॑पा
शं नो अजो एकपाद् देवो अस्तु; शम अहिर्बुध्न्यः, शं समुद्रः। शं नो अपां नपात् पेरुरस्तु; शं नः पृश्निर्भवतु देवगोपा।
Mantra 4
आ॒दि॒त्या रु॒द्रा वस॑वो जुषन्तामि॒दं ब्रह्म॑ क्रि॒यमा॑णं॒ नवी॑यः । शृ॒ण्वन्तु॑ नो दि॒व्याः पार्थि॑वासो॒ गोजा॑ता उ॒त ये य॒ज्ञिया॑सः
आदित्या रुद्रा वसवो जुषन्तामिदं ब्रह्म क्रियमाणं नवीयः । शृण्वन्तु नो दिव्याः पार्थिवासो गोजाता उत ये यज्ञियासः ॥
Mantra 5
ये दे॒वाना॑मृ॒त्विजो॑ य॒ज्ञिया॑सो॒ मनो॒र्यज॑त्रा अ॒मृता॑ ऋत॒ज्ञाः । ते नो॑ रासन्तामुरुगा॒यम॒द्य यू॒यं पा॑त स्व॒स्तिभिः॒ सदा॑ नः
ये देवानामृत्विजो यज्ञियासो मनोर्यजत्रा अमृता ऋतज्ञाः । ते नो रासन्तामुरुगायमद्य यूयं पात स्वस्तिभिः सदा नः ॥
Mantra 6
तद॑स्तु मित्रावरुणा॒ तद॑ग्ने॒ शं योर॒स्मभ्य॑मि॒दम॑स्तु श॒स्तम्। अ॒शी॒महि॑ गा॒धमु॒त प्र॑ति॒ष्ठां नमो॑ दि॒वे बृ॑ह॒ते साद॑नाय
तदस्तु मित्रावरुणा तदग्ने शं योरस्मभ्यमिदमस्तु शस्तम् । अशीमहि गाधमुत प्रतिष्ठां नमो दिवे बृहते सादनाय ॥
Frequently Asked Questions
It is used as a general śānti (pacification) and paustika (welfare) recitation to calm disturbances and to secure that a rite or prayer is heard, approved, and therefore effective.
The hymn aims at total coverage: social-cosmic order, ancestral continuity, material prosperity, and the pacification of liminal forces. By making all of them ‘witnesses,’ it prevents any realm from becoming a source of obstruction.
No specific substances are required by the hymn itself. It functions primarily through spoken śānti formulas and the act of requesting universal hearing and assent; simple cleanliness and focused recitation are the main ‘procedures.’
Ask anything about Sukta 11 of the Atharva Veda
Answers come straight from the texts, with the shlokas they draw on. Ask in your own words.
A free sign-in with Google or Apple keeps your chat saved across web and the app.
Read Atharva Veda in the Vedapath app
Scan the QR code to open this directly in the app, with word-by-word meanings, Sanskrit recitation where available, and more.
