Sukta 126
Rishi: Indra-stuti tradition (late Atharvanic/Rigvedic borrowing; specific r̥ṣi not securely determinable from the isolated verse)
Devata: Indra
Chandas: Anuṣṭubh (with refrain-like cadence ending in ‘…indra uttaraḥ’)
AV 20.126 ଏକ ପରବର୍ତ୍ତୀ ଆଥର୍ବଣିକ (ମୁଖ୍ୟତଃ ଋଗ୍ବେଦୀୟ ଆଧାରିତ) ଇନ୍ଦ୍ର-ସ୍ତୁତି, ଯେଉଁଥିରେ ସ୍ତୁତିକୁ ପ୍ରତିସ୍ପର୍ଧାମୂଳକ ଉପକରଣ କରାଯାଇଛି: ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ବିଜୟୀ ଅତିରିକ୍ତ ସମୃଦ୍ଧି ଦ୍ୱାରା ପୋଷକକୁ ପୁଷ୍ଟ, ସୁଦୃଢ଼ ଏବଂ ସାମାଜିକ ଭାବେ “ସମସ୍ତଙ୍କ ଉପରେ” ବୋଲି ଚିତ୍ରିତ କରାଯାଏ। “viśvasmād indra uttarāḥ” ରେ ଶେଷ ହେଉଥିବା ପୁନରୁକ୍ତି-ସଦୃଶ ଛନ୍ଦ ପ୍ରତ୍ୟେକ ଖଣ୍ଡକୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠତାର ଘୋଷଣା ଭାବେ ମୁଦ୍ରାଙ୍କିତ କରେ, ଏବଂ ଦୁଃଖ, ପ୍ରତିଦ୍ୱନ୍ଦ୍ୱିତା, ଓ ଅଭାବକୁ କର୍ତ୍ତା/ପାଠକ ପକ୍ଷରୁ ଦୂରେ ଘୁଞ୍ଚାଇ ଦିଏ। ଏହାର ଶକ୍ତି ଏକାଥରେ ଭାଷଣମୟ ଓ ଆଚାରମୟ—ଗର୍ବୋକ୍ତି, ଭୋଜ, ଓ ସୁରକ୍ଷା ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ମହିମା ତଳେ ଏକତ୍ର ହୁଏ।
Mantras
Mantra 1
वि हि सोतो॒रसृ॑क्षत॒ नेन्द्रं॑ दे॒वम॑मंसत । यत्राम॑दद् वृ॒षाक॑पिर॒र्यः पु॒ष्टेषु॒ मत्स॑खा॒ विश्व॑स्मा॒दिन्द्र॒ उत्त॑रः
କାରଣ ସୋମ ଚାପୁଥିବାମାନେ ଛିଟିଯାଇଥିଲେ; ସେମାନେ ଦେବ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ମନେ କଲେ ନାହିଁ। ଯେଉଁଠାରେ ବୃଷାକପି ଆନନ୍ଦରେ ମତ୍ତ ହେଲା—ସମୃଦ୍ଧିମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଥିବା ଆର୍ୟ (ଉଦାତ୍ତ) ପୁରୁଷ, ମୋର ମତ୍ସଖା—ସେଠାରେ (ଜାଣ) ଇନ୍ଦ୍ର ସମସ୍ତଙ୍କଠାରୁ ଉଚ୍ଚ।
Mantra 2
परा॒ ही॑न्द्र॒ धाव॑सि वृ॒षाक॑पे॒रति॒ व्यथिः॑ । नो अह॒ प्र वि॑न्दस्य॒न्यत्र॒ सोम॑पीतये॒ विश्व॑स्मा॒दिन्द्र॒ उत्त॑रः
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ନିଶ୍ଚୟ ତୁମେ ଦୂରକୁ ଧାଉଛ—ବୃଷାକପିର ବ୍ୟଥାକୁ ଅତିକ୍ରମ କରି। ହାୟ, ଆମ ପାଇଁ ତୁମେ (ତାହାକୁ) ଅନ୍ୟତ୍ର ଖୋଜି ପାଉଛ—ସୋମପାନ ପାଇଁ; (କାରଣ) ଇନ୍ଦ୍ର ସମସ୍ତଙ୍କଠାରୁ ଉଚ୍ଚ।
Mantra 3
किम॒यं त्वां वृ॒षाक॑पिश्च॒कार॒ हरि॑तो मृ॒गः । यस्मा॑ इर॒स्यसीदु॒ न्व॑१र्यो वा॑ पुष्टि॒मद् वसु॒ विश्व॑स्मा॒दिन्द्र॒ उत्त॑रः
ଏହି ହରିତ (ପୀତବର୍ଣ୍ଣ) ମୃଗ—ବୃଷାକପି—ତୋତେ କ’ଣ କରିଛି, ଯାହା ପ୍ରତି ତୁ ଏବେ ମଧ୍ୟ ଇର୍ଷ୍ୟା କରୁଛୁ? ସେ କି ଆର୍ୟ (ଉଦାର) ଅଟେ, କିମ୍ବା ପୁଷ୍ଟିମାନ୍ ବସୁ (ସମୃଦ୍ଧିଦାୟକ ଧନ)? ଇନ୍ଦ୍ର ସମସ୍ତଙ୍କଠାରୁ ଉଚ୍ଚ।
Mantra 4
यमि॒मं त्वं वृ॒षाक॑पिं प्रि॒यमि॑न्द्राभि॒रक्ष॑सि । श्वा न्व॑स्य जम्भिष॒दपि॒ कर्णे॑ वराह॒युर्विश्व॑स्मा॒दिन्द्र॒ उत्त॑रः
ଏହି ପ୍ରିୟ ବୃଷାକପିକୁ ତୁମେ, ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ସମସ୍ତ ଦିଗରୁ ରକ୍ଷା କରୁଛ; ଏବେ କୁକୁର ତାକୁ ଜବଡ଼ାରେ ଧରିଛି—କାନ ପାଖରେ ମଧ୍ୟ; ବରାହ-ପ୍ରେରିତ (ବରାହୟୁ) ହେଲେ ମଧ୍ୟ—ସର୍ବସ୍ମାତ୍ ଉପରେ ଇନ୍ଦ୍ର ହିଁ ଉତ୍ତର।
Mantra 5
प्रि॒या त॒ष्टानि॑ मे क॒पिर्व्य॑क्ता॒ व्यऽदूदुषत्। शिरो॒ न्वऽस्य राविषं॒ न सु॒गं दु॒ष्कृते॑ भुवं॒ विश्व॑स्मा॒दिन्द्र॒ उत्त॑रः
ମୋ ପାଇଁ ପ୍ରିୟ, ସୁତଷ୍ଟ (ସୁନିର୍ମିତ) ବସ୍ତୁମାନଙ୍କୁ କପି—ବ୍ୟକ୍ତ (ପ୍ରକଟ) ହୋଇ—ଛିଟାଇଦେଇଛି। ଏବେ ମୁଁ ତାହାର ଶିରକୁ ରୋଦନ/ଘୋଷ କରାଇଛି; ଦୁଷ୍କୃତ (ଦୁଷ୍ଟକର୍ମୀ) ପାଇଁ ସୁଗମ ପଥ ନ ରହୁ; ସର୍ବସ୍ମାତ୍ ଉପରେ ଇନ୍ଦ୍ର ହିଁ ଉତ୍ତର।
Mantra 6
न मत् स्त्री सु॑भ॒सत्त॑रा॒ न सु॒याशु॑तरा भुवत्। न मत् प्रति॑च्यवीयसी॒ न सक्थ्युद्य॑मीयसी॒ विश्व॑स्मा॒दिन्द्र॒ उत्त॑रः
ମୋଠାରୁ କୌଣସି ସ୍ତ୍ରୀ ଅଧିକ ସୁସ୍ଥିର ଆସନରେ ବସିଥିବା ନ ହେଉ, ନ ଶୁଭ ସିଦ୍ଧିରେ ଅଧିକ ଦ୍ରୁତ ହେଉ। ପ୍ରତିସ୍ପର୍ଧାରେ କେହି ମୋତେ ଅତିକ୍ରମ କରୁ ନାହିଁ, ନ ଜଂଘା ଉଠାଇବାର ଶକ୍ତିରେ ମୋଠାରୁ ଅଧିକ ହେଉ। ସର୍ବସ୍ମାତ୍ ଇନ୍ଦ୍ର ଉତ୍ତର।
Mantra 7
उ॒वे अ॑म्ब सुलाभिके॒ यथे॑वा॒ङ्गं भ॑वि॒ष्यति॑ । भ॒सन्मे॑ अम्ब॒ सक्थि॑ मे॒ शिरो॑ मे॒ वीऽव हृष्यति॒ विश्व॑स्मा॒दिन्द्र॒ उत्त॑रः
ହେ ଅମ୍ବା, ସୁଲଭ ଲଭ୍ୟେ, ଯେପରି ସେପରି ମୋର ଅଙ୍ଗ (ଶରୀର) ହେଉ। ଅମ୍ବା, ମୋର ଗୁହ୍ୟାଙ୍ଗ, ମୋର ଜଂଘା, ମୋର ଶିର—ସବୁ ଆନନ୍ଦରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ କମ୍ପିତ ହୁଏ। ସର୍ବସ୍ମାତ୍ ଇନ୍ଦ୍ର ଉତ୍ତର।
Mantra 8
किं सु॑बाहो स्वङ्गुरे॒ पृथु॑ष्टो॒ पृथु॑जाघने । किं शू॑रपत्नि न॒स्त्वम॒भ्यऽमीषि वृ॒षाक॑पिं॒ विश्व॑स्मा॒दिन्द्र॒ उत्त॑रः
ହେ ସୁବାହୁ, ସୁନ୍ଦରାଙ୍ଗି, ପୃଥୁପୃଷ୍ଠେ, ପୃଥୁଜଂଘେ—କାହିଁକି? ହେ ଶୂରପତ୍ନି, ତୁମେ ଆମ ଉପରେ କାହିଁକି ଆକ୍ରମଣ କରୁଛ—(ଆକ୍ରମଣ) ବୃଷାକପି ଉପରେ? ସର୍ବସ୍ମାତ୍ ଇନ୍ଦ୍ର ଉତ୍ତର।
Mantra 9
अ॒वीरा॑मिव॒ माम॒यं श॒रारु॑र॒भि म॑न्यते । उ॒ताहम॑स्मि वी॒रिणीन्द्र॑पत्नी म॒रुत्स॑खा॒ विश्व॑स्मा॒दिन्द्र॒ उत्त॑रः
ମୁଁ ଯେନେ ବୀରହୀନା, ଏହି ଦୁଷ୍ଟ ଡ଼ଙ୍କକାରୀ ମୋତେ ସେପରି ଭାବେ; କିନ୍ତୁ ମୁଁ ବୀରସମୃଦ୍ଧା ନାରୀ—ଇନ୍ଦ୍ରପତ୍ନୀ, ମରୁତମାନେ ସଖା ଥିବା; ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଅତିକ୍ରମ କରି ଇନ୍ଦ୍ର ହିଁ ଉଚ୍ଚତମ।
Mantra 10
सं॒हो॒त्रं स्म॑ पु॒रा नारी॒ सम॑नं॒ वाव॑ गच्छति । वे॒धा ऋ॒तस्य॑ वी॒रिणीन्द्र॑पत्नी महीयते॒ विश्व॑स्मा॒दिन्द्र॒ उत्त॑रः
ସାଂହୋତ୍ର (ସାମୁହିକ ହବନ) ପାଇଁ—ପୁରାତନ କାଳରୁ—ନାରୀ ନିଶ୍ଚୟ ଯାଏ; ସଭା/ସମନକୁ ସେ ଯାଏ। ଋତ (ବିଶ୍ୱ-ନିୟମ)ର ବିଧାତ୍ରୀ, ବୀର-ସମୃଦ୍ଧ ଇନ୍ଦ୍ରପତ୍ନୀ ମହିମା ପାଏ—ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଅତିକ୍ରମ କରି ଇନ୍ଦ୍ର ଉଚ୍ଚ।
Mantra 11
इ॒न्द्रा॒णीमा॒सु नारि॑षु सु॒भगा॑म॒हम॑श्रवम्। न॒ह्यऽस्या अप॒रं च॒न ज॒रसा॒ मर॑ते॒ पति॒र्विश्व॑स्मा॒दिन्द्र॒ उत्त॑रः
ଏହି ନାରୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଇନ୍ଦ୍ରାଣୀକୁ ମୁଁ ‘ସୁଭଗା’ (ସୌଭାଗ୍ୟବତୀ) ବୋଲି ପ୍ରସିଦ୍ଧ ଶୁଣିଛି। କାରଣ ତାଙ୍କର ପତି ଜରାରେ ମଧ୍ୟ ମରେ ନାହିଁ—ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଅତିକ୍ରମ କରି ଇନ୍ଦ୍ର ଉଚ୍ଚ।
Mantra 12
नाहमि॑न्द्राणि रारण॒ सख्यु॑र्वृ॒षाक॑पेरृ॒ते। यस्ये॒दमप्यं॑ ह॒विः प्रि॒यं दे॒वेषु॒ गच्छ॑ति॒ विश्व॑स्मा॒दिन्द्र॒ उत्त॑रः
ହେ ଇନ୍ଦ୍ରାଣୀ, ମୁଁ ବୃଷାକପି (ବୃଷାକପି)ର ସଖ୍ୟ/ମୈତ୍ରୀରୁ ବଞ୍ଚିତ ହେବି ନାହିଁ। କାରଣ ତାଙ୍କର ଏହି ଅପ୍ୟଂ (ଦ୍ରବ) ହବିଃ, ପ୍ରିୟ, ଦେବମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟକୁ ଯାଏ—ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଅତିକ୍ରମ କରି ଇନ୍ଦ୍ର ଉଚ୍ଚ।
Mantra 13
वृषा॑कपायि॒ रेव॑ति॒ सुपु॑त्र॒ आदु॒ सुस्नु॑षे । घस॑च॒ इन्द्र॑ उ॒क्षणः॑ प्रि॒यं का॑चित्क॒रं ह॒विर्विश्व॑स्मा॒दिन्द्र॒ उत्त॑रः
ହେ ବୃଷାକପି—ହେ ରେବତି (ସମୃଦ୍ଧିଯୁକ୍ତେ), ସୁପୁତ୍ର (ଶୁଭ ପୁତ୍ରମାନଙ୍କରେ ସମ୍ପନ୍ନେ), ଏବଂ ସୁସ୍ନୁଷେ (ଶୁଭ ବୋହୂମାନଙ୍କରେ ଯୁକ୍ତେ)! ଇନ୍ଦ୍ର ମଧ୍ୟ, ଘସଚ (ଭକ୍ଷକ) ଉକ୍ଷଣ (ବୃଷଭ-ସ୍ୱରୂପ), ପ୍ରିୟ ହବିଃ-ଆହୁତି ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତି—ଯାହା ଇଷ୍ଟଫଳ ସାଧନ କରେ; ସର୍ବସ୍ମାତ୍ ଉପରେ ଇନ୍ଦ୍ର ହିଁ ଉତ୍ତର।
Mantra 14
उ॒क्ष्णो हि मे॒ पञ्च॑दश सा॒कं पच॑न्ति विंश॒तिम्। उ॒ताहम॑द्मि॒ पीव॒ इदु॒भा कु॒क्षी पृ॑णन्ति मे॒ विश्व॑स्मा॒दिन्द्र॒ उत्त॑रः
ମୋ ପାଇଁ ସତ୍ୟକୁହିଲେ ବୃଷଭର ପନ୍ଦର—ହଁ, କୋଡ଼ିଏ—ଭାଗ ଏକସାଥିରେ ପକାନ୍ତି। ଏବଂ ମୁଁ ମଧ୍ୟ ସମୃଦ୍ଧ ଚର୍ବି ଭୋଜନ କରେ; ମୋ ପାଇଁ ଉଭୟ କୁକ୍ଷି (ଉଦର) ପୂରଣ ହୁଏ। ସମସ୍ତଙ୍କଠାରୁ ଉପରେ ଇନ୍ଦ୍ର ଅଛନ୍ତି।
Mantra 15
वृ॒ष॒भो न ति॒ग्मशृ॑ङ्गो॒ऽन्तर्यू॒थेषु॒ रोरु॑वत्। म॒न्थस्त॑ इन्द्र॒ शं हृ॒दे यं ते॑ सु॒नोति॑ भाव॒युर्विश्व॑स्मा॒दिन्द्र॒ उत्त॑रः
ତୀକ୍ଷ୍ଣ ଶୃଙ୍ଗବାନ ବୃଷଭ ପରି, ଗୋଠମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଗର୍ଜନ କରୁଥିବା: ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ମନ୍ଥିତ ସୋମପାନ ତୁମ ହୃଦୟ ପାଇଁ କଲ୍ୟାଣକର—ଯାହାକୁ ଭାବୟୁ (ଉତ୍ସାହକ/ପ୍ରେରକ) ତୁମ ପାଇଁ ନିଷ୍ପୀଡ଼ନ କରି ବାହାର କରେ। ଇନ୍ଦ୍ର ସର୍ବସ୍ମାତ୍ ଉତ୍ତର।
Mantra 16
न सेशे॒ यस्य॒ रम्ब॑तेऽन्त॒रा स॒क्थ्या॒३ कपृ॑त्। सेदी॑शे॒ यस्य॒ रोम॒शं नि॑षे॒दुषो॑ वि॒जृम्भ॑ते॒ विश्व॑स्मा॒दिन्द्र॒ उत्त॑रः
ଯାହାର ଅଙ୍ଗ ଜଂଘାମଧ୍ୟରେ ରମଣ କରେ, ସେ ନିଶ୍ଚିନ୍ତ ଶୋଇ ରହେନାହିଁ। ଯାହାର ରୋମଶ (ରୋମାବୃତ) ବସିଥିବାବେଳେ ମୁହଁ ଖୋଲି ବିସ୍ତାରିତ ହୋଇ ଟାଣି ହୁଏ, ସେ ବସି ରହେନାହିଁ। ଇନ୍ଦ୍ର ସର୍ବସ୍ମାତ୍ ଉତ୍ତର।
Mantra 17
न सेशे॒ यस्य॑ रोम॒शं नि॑षे॒दुषो॑ वि॒जृम्भ॑ते । सेदी॑शे॒ यस्य॒ रम्ब॑तेऽन्त॒रा स॒क्थ्या॒३ कपृ॑द् विश्व॑स्मा॒दिन्द्र॒ उत्त॑रः
ଯାହାର ରୋମଶ (ରୋମାବୃତ) ବସିଥିବାବେଳେ ମୁହଁ ଖୋଲି ବିସ୍ତାରିତ ହୋଇ ଟାଣି ହୁଏ, ସେ ନିଶ୍ଚିନ୍ତ ଶୋଇ ରହେନାହିଁ। ଯାହାର ଅଙ୍ଗ ଜଂଘାମଧ୍ୟରେ ରମଣ କରେ, ସେ ବସି ରହେନାହିଁ। ଇନ୍ଦ୍ର ସର୍ବସ୍ମାତ୍ ଉତ୍ତର।
Mantra 18
अ॒यमि॑न्द्र वृ॒षाक॑पिः॒ पर॑स्वन्तं ह॒तं वि॑दत्। अ॒सिं सू॒नां नवं॑ च॒रुमादेध॒स्यान॒ आचि॑तं॒ विश्व॑स्मा॒दिन्द्र॒ उत्त॑रः
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଏହି ବୃଷାକପି ପରସ୍ୱନ୍ତକୁ—ଆଘାତରେ ପତିତ ହୋଇଥିବାକୁ—ଖୋଜି ପାଇଲା। ପୁତ୍ରମାନଙ୍କର ନୂତନ ଅସି (ଖଡ଼୍ଗ), ଏବଂ ଚରୁ (ଯଜ୍ଞୀୟ ପାକାନ୍ନ), ଏବଂ ଆଦେଧାଙ୍କର ସଞ୍ଚୟରେ ଢେର ହୋଇଥିବା ରଥ—ସମସ୍ତଙ୍କଠାରୁ ଇନ୍ଦ୍ର ଉତ୍ତର (ଉଚ୍ଚ) ଅଟନ୍ତି।
Mantra 19
अ॒यमे॑मि वि॒चाक॑शद् विचि॒न्वन् दास॒मार्य॑म्। पिबा॑मि पाक॒सुत्व॑नो॒ऽभि धीर॑मचाकशं॒ विश्व॑स्मा॒दिन्द्र॒ उत्त॑रः
ମୁଁ ଆଗକୁ ବଢ଼େ—ପ୍ରଭାମୟ, ବିଚକ୍ଷଣ—ଦାସକୁ ଆର୍ୟଠାରୁ ପୃଥକ କରି ବାଛୁଥିବା। ମୁଁ ସୁପାକ ଭାବେ ପ୍ରସ୍ତୁତ ସୋମ-ପେଷଣ ପାନ କରେ; ମୋ ସମ୍ମୁଖରେ ଧୀର (ସ୍ଥିର, ଧୈର୍ଯ୍ୟବାନ) ସ୍ପଷ୍ଟ ଭାବେ ପ୍ରକଟ ହୋଇ ଦଣ୍ଡାୟମାନ: ସମସ୍ତଙ୍କଠାରୁ, ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମେ ଉତ୍ତର (ଉଚ୍ଚ) ଅଟ।
Mantra 20
धन्व॑ च॒ यत् कृ॒न्तत्रं॑ च॒ कति॑ स्वि॒त् ता वि योज॑ना । नेदी॑यसो वृषाक॒पेऽस्त॒मेहि॑ गृ॒हाँ उप॒ विश्व॑स्मा॒दिन्द्र॒ उत्त॑रः
ଧନୁଷ ଏବଂ ଯେ କିଛି କାଟିବା ଉପକରଣ ଅଛି—କେତେ, କହ, ସେଇ ବନ୍ଧନଗୁଡ଼ିକ ଖୋଲିବାକୁ ହେବ? ହେ ବୃଷାକପି, ଆଉ ନିକଟକୁ ଆ; ଘରକୁ ଆ, ଘରମାନଙ୍କ ପାଖକୁ ଉପରେ ଆ: ସମସ୍ତଙ୍କଠାରୁ, ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମେ ଉତ୍ତର (ଉଚ୍ଚ) ଅଟ।
Mantra 21
पुन॒रेहि॑ वृषाकपे सुवि॒ता क॑ल्पयावहै । य ए॒ष स्व॑प्न॒नंश॒नोऽस्त॒मेषि॑ प॒था पुन॒र्विश्व॑स्मा॒दिन्द्र॒ उत्त॑रः
ହେ ବୃଷାକପି, ପୁନର୍ବାର ଫେରିଆ; ଆସ, ଆମେ ସୁଗମ ଗତି ଓ ଶୁଭ ସିଦ୍ଧିକୁ ସୁସଜ୍ଜିତ କରିବା। ହେ ସ୍ୱପ୍ନ ଓ ନିଦ୍ରା-ନାଶକ, ତୁମେ ଏହି ପଥରେ ପୁନର୍ବାର ନିଜ ଧାମକୁ ଯାଉଛ; ସମସ୍ତ ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ, ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ।
Mantra 22
यदुद॑ञ्चो वृषाकपे गृ॒हमि॒न्द्राज॑गन्तन । क्व॑१स्य पु॑ल्व॒घो मृ॒गः कम॑गं जन॒योप॑नो॒ विश्व॑स्मा॒दिन्द्र॒ उत्त॑रः
ହେ ବୃଷାକପି, ଯେତେବେଳେ ତୁମେ ଦୁଇଜଣ—ହେ ଇନ୍ଦ୍ର—ଉତ୍ତର ଦିଗକୁ ଘରକୁ ଆସିଲ, ସେଇ ଧୂଳି ଉଡ଼ାଉଥିବା ମୃଗ କେଉଁଠି? ସେ କାହା ପାଖକୁ ଗଲା—ଆମ ନାରୀମାନଙ୍କ ଦିଗକୁ? ସମସ୍ତ ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ, ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ।
Mantra 23
पर्शु॑र्ह॒ नाम॑ मान॒वी सा॒कं स॑सूव विंश॒तिम्। भ॒द्रं भ॑ल॒ त्यस्या॑ अभू॒द् यस्या॑ उ॒दर॒माम॑य॒द् विश्व॑स्मा॒दिन्द्र॒ उत्त॑रः
ମନୁ-ବଂଶର ନାରୀ, ପର୍ଶୁ ନାମରେ ପରିଚିତା, ସହିତେ ଏକାସାଥି ଭିଶିଟିକୁ ଜନ୍ମ ଦେଲା। ହେ ଭଲ, ତାହାର ଉପରେ ଶୁଭଭାଗ୍ୟ ଆସିଲା—ଯାହାର ଉଦର ରୋଗାକ୍ରାନ୍ତ ଥିଲା; ସମସ୍ତ ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ, ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ।
Frequently Asked Questions
For prosperity and public superiority: it aims to secure food-abundance, strength, and the patron’s precedence, while pushing distress and rivalry away under Indra’s victory-power.
It works as a sealing refrain—each repetition turns praise into a firm declaration of dominance, meant to ‘lock in’ success and status for the patron.
Not necessarily. The hymn’s core is Indra-alignment and the prosperity enactment; many traditions use a symbolic libation (water or accepted substitute) and a shareable food offering to represent abundance.
Ask anything about Sukta 126 of the Atharva Veda
Answers come straight from the texts, with the shlokas they draw on. Ask in your own words.
A free sign-in with Google or Apple keeps your chat saved across web and the app.
Read Atharva Veda in the Vedapath app
Scan the QR code to open this directly in the app, with word-by-word meanings, Sanskrit recitation where available, and more.