
Remedies & Counter-Charms
ଅଥର୍ବବେଦର କାଣ୍ଡ ୨ ‘ସମ୍ପଦ’—ସମଗ୍ରତା ଓ ସୁସ୍ଥତା—କୁ ପୁନଃସ୍ଥାପନ କରିବାର ଅଥର୍ବଣୀୟ କଳାକୁ ସଂଗ୍ରହ କରେ; ରୋଗ, ଶାପ ଓ ଶତ୍ରୁତାପୂର୍ଣ୍ଣ ଇଚ୍ଛା ପରି ବନ୍ଧନଗୁଡ଼ିକୁ ଢିଲା କରି ଶରୀର ଓ ଗୃହରେ ଶୁଭ ଋତର କ୍ରମକୁ ପୁନଃ ପ୍ରତିଷ୍ଠା କରେ। ଏହାର ଚାରିଟି ଅନୁବାକରେ ଚିକିତ୍ସାମୂଳକ ମୋଚନ ଓ ରକ୍ଷାଜ୍ଞାନରୁ ଆରମ୍ଭ କରି ଗୃହ-ସୀମାର ଅପତ୍ରାସକ କ୍ରିୟା, ଶତ୍ରୁତା/ଜାଦୁକୁ ତାହାର ମୂଳକୁ ପ୍ରତ୍ୟାବର୍ତ୍ତନ, ଏବଂ ରୋଗ-କାରକ ଶକ୍ତିଙ୍କୁ ନିଷ୍କାସନ କରି ନୂତନ ପ୍ରାଣବଳ ଜାଗ୍ରତ କରିବା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଗତି କରେ। ଏହି ସୂକ୍ତଗୁଡ଼ିକ ଜ୍ୱର, ଘାଉ, ବିଷ ଓ କାମୁଡ଼ା ପରି ସ୍ପଷ୍ଟ ରୋଗ-ପୀଡ଼ା ସହିତ ରକ୍ଷସ, ଦୁଷ୍ଟ ପ୍ରଭାବ ଓ ଅନାହୂତ ଆକ୍ରମଣ ପରି ଅଦୃଶ୍ୟ ଆପଦକୁ ମଧ୍ୟ ଏକାସାଥି ନିବାରଣ କରେ।
4 anuvakas (sections) to explore.
ଏହି ଅନୁବାକର ମୂଳ ଭାବ ହେଉଛି ଅଥର୍ବଣୀୟ ଜ୍ଞାନ, ରକ୍ଷାଶକ୍ତି ଓ ବନ୍ଧନ-ମୋଚନକାରୀ ଚିକିତ୍ସା ମାଧ୍ୟମରେ ସମଗ୍ରତା ଏବଂ ଶୁଭ ଶୃଙ୍ଖଳାକୁ ପୁନଃସ୍ଥାପନ କରିବା। ଉପଭାବଗୁଡ଼ିକ: ଗୁପ୍ତ ‘ପରମଂ ଧାମ’କୁ ଜ୍ଞାନମୟ ଉତ୍କର୍ଷ ଏବଂ ଅମୃତତ୍ୱ-ଜ୍ଞାନ; ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟ ଓ ଯାଜ୍ଞିକ ଶୁଚିତାକୁ ବିଘ୍ନ କରୁଥିବା ଗନ୍ଧର୍ବ–ଅପ୍ସରା ଭଳି ସୀମାନ୍ତ ସତ୍ତାମାନଙ୍କୁ ଶାନ୍ତ କରିବା; ରୋଗଜନିତ ପ୍ରବାହ (ଆସ୍ରାବ)କୁ ଅଟକାଇ ଶରୀରୀୟ ଛିଦ୍ର/ଭଙ୍ଗକୁ ସିଲ୍ କରିବା; ବିଷ୍କନ୍ଧ ଓ ଗ୍ରାସକାରୀ ଶକ୍ତିମାନଙ୍କ ବିରୋଧରେ ଜାଙ୍ଗିଡ଼ ମଣି ତାବିଜ ଦ୍ୱାରା ସୁରକ୍ଷା; ଏବଂ ମନ୍ତ୍ର-କ୍ରିୟା ଦ୍ୱାରା ରିତୁଆଲ ଶକ୍ତିବର୍ଦ୍ଧନ ଓ ଅଶୁଭତା-ନିବାରଣ।
ମୁଖ୍ୟ ବିଷୟ: ଶତ୍ରୁତାକୁ ପ୍ରତ୍ୟାବର୍ତ୍ତନ କରିବା ଏବଂ ରକ୍ଷା (ଅପୋତ୍ରୋପାଇକ) କ୍ରିୟା ଦ୍ୱାରା ପ୍ରାଣଶକ୍ତି ଓ ଗୃହସୀମା/କ୍ଷେତ୍ରର ସୁରକ୍ଷା। ଉପବିଷୟ: (1) ଶତ୍ରୁ/ପ୍ରତିଦ୍ୱନ୍ଦ୍ୱୀ-ପ୍ରତ୍ୟାବର୍ତ୍ତନ (ଦ୍ୱେଷ-ପ୍ରତିପ୍ରସବ) ଓ ଭ୍ରାତୃବ୍ୟ-କ୍ଷୟଣ, (2) ଆୟୁଷ୍ୟ କ୍ରିୟା: ପ୍ରାଣ–ଅପାନକୁ ସ୍ଥିର କରିବା ଏବଂ ମୃତ୍ୟୁକୁ ଦୂର କରିବା, (3) ଭୂତ/ରାକ୍ଷସ ଓ ସ୍ତ୍ରୀ-ପୀଡକମାନଙ୍କ ବିରୁଦ୍ଧରେ ରକ୍ଷୋଘ୍ନ ଗୃହସୁରକ୍ଷା, (4) କ୍ଷେତ୍ରର କୋସ୍ମିକ ଘେରା: ଦ୍ୟାଉ–ପୃଥିବୀ–ଅନ୍ତରିକ୍ଷକୁ ସୁରକ୍ଷା-ସୀମା ଭାବେ ସ୍ଥାପନ, (5) ଇନ୍ଦ୍ରିୟ-ସଂସ୍ଥାପନ: ଶକ୍ତି/ଇନ୍ଦ୍ରିୟଗୁଡ଼ିକର ସ୍ଥାପନା/ପୁନଃସ୍ଥାପନ।
ଶତ୍ରୁତା-ପ୍ରତ୍ୟାବର୍ତ୍ତନ ଓ ସୁରକ୍ଷା: ବିରୋଧକୁ ପଛକୁ ଫେରାଇ ଦେବା, ଶରୀରୀକ ସୁରକ୍ଷା ନିଶ୍ଚିତ କରିବା, ଏବଂ ଦିବ୍ୟ ତେଜ, ଔଷଧି ଓ ଋତ (ଧର୍ମ-ନିୟମ) ଦ୍ୱାରା ଜୀବନ, ପଶୁଧନ ଓ କାମନାକୁ ସ୍ଥିର କରିବା। ଉପବିଷୟ: (୧) ପ୍ରତିଶତ୍ରୁତା ଓ ‘ରିଟର୍ନ-ଟୁ-ସେଣ୍ଡର’ ଯାତୁ/ହେତି-ନିବର୍ତ୍ତନ (ପ୍ରତିୟାତୁ) (୨) ସୂର୍ଯ୍ୟ, ଚନ୍ଦ୍ର ଓ ଆପଃ ଦ୍ୱାରା ତେଜୋମୟ ରକ୍ଷା (ତେଜସ୍/ହରସ୍/ଅର୍ଚିଷ୍) (୩) ଓଷଧି, ପୃଶ୍ନିପର୍ଣୀ ଆଧାରିତ ଅପୋତ୍ରୋପାୟିକ ଓ ଚିକିତ୍ସା-କ୍ରିୟା (୪) ପଶୁ-ସଂଗ୍ରହ ଓ ସମୃଦ୍ଧି-ରକ୍ଷା (ଗୋଧନ ଧରିରଖିବା/ଏକତ୍ର କରିବା) (୫) ଆୟୁଷ୍ୟ: ଦୀର୍ଘାୟୁ ଓ ଜୀବନ-ସ୍ଥିରତା।
ମୁଖ୍ୟ ବିଷୟ: ରୋଗ-କାରକ ଶତ୍ରୁ ସତ୍ତାମାନଙ୍କୁ ତାଡ଼ି ଦେଇ ଜୀବନଶକ୍ତି ପୁନଃସ୍ଥାପନ ଏବଂ ସାମାଜିକ–ଯାଜ୍ଞିକ ଶୃଙ୍ଖଳାକୁ ପୁନଃଦୃଢ଼ କରିବା। ଉପବିଷୟ: (1) ମନୁଷ୍ୟ ଓ ଗୋବଂଶରେ କୃମି (ପୋକ/ପରଜୀବୀ) ନାଶ, (2) ଯକ୍ଷ୍ମା (କ୍ଷୟରୋଗ)କୁ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ଅଙ୍ଗ-ଅଂଶରୁ ଉତ୍ତୋଳନ/ବାହାର କରିବା, (3) ରୁଦ୍ର–ପଶୁପତିଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଗୋରକ୍ଷା ଓ ଗୃହ-ସମୃଦ୍ଧିର ସୁରକ୍ଷା, (4) ଏନସ/ଦୁରିଷ୍ଟି ଭଳି ଯାଜ୍ଞିକ ତ୍ରୁଟିକୁ ସଫଳ ହବି (ସ୍ୱିଷ୍ଟି)ରେ ପରିଣତ କରିବା, (5) ଗୃହ୍ୟ ଅଗ୍ନି ମାଧ୍ୟମରେ ବିବାହ-ଆକର୍ଷଣ ଓ ସ୍ଥିରତା। ବ୍ୟବହାରିକ କେନ୍ଦ୍ର: ରୋଗ-ନିୟନ୍ତ୍ରଣ—ବିଶେଷକରି ପରଜୀବୀ/କୃମି ଓ କ୍ଷୟଜନିତ ଦୁର୍ବଳତା।
Kāṇḍa 2 primarily develops healing (bhaiṣajya) through ‘release from bindings’—driving out disease and restoring wholeness—while also emphasizing rakṣa protection of the household and reversal of hostility back to its source.
They progress from restoring wholeness through Atharvanic curative power (2.1), to protecting life-force and domestic territory via apotropaic rites (2.2), to reversal-and-protection stabilizing body, livestock, and desire through radiance, herbs, and ṛta (2.3), and finally to renewed vitality by expelling disease-agents and re-securing social–ritual order (2.4).
Alongside disease and poison remedies, it preserves significant formulas for childbirth and infant protection, showing how Atharvanic healing extends from individual cure to safeguarding lineage, home, and ritual order.
Read Atharva Veda in the Vedapath app
Scan the QR code to open this directly in the app, with word-by-word meanings, Sanskrit recitation where available, and more.