Adhyaya 58

Verse 1

अर्जुन उवाच । गुप्तक्षेत्रमिदं कस्मात्कस्माद्गुप्तं च नारद । यस्य प्रभावः सुमहान्नैव कस्यापि संस्तुतः

အర్జုနက ပြော၏—အို နာရဒာ၊ ဤနေရာသည် အဘယ်ကြောင့် «လျှို့ဝှက်သော သန့်ရှင်းရာဒေသ» ဟု ခေါ်သနည်း၊ အဘယ်ကြောင့် ဖုံးကွယ်နေသနည်း။ ၎င်း၏ အာနုဘော်သည် အလွန်ကြီးမားသော်လည်း မည်သူမျှ မချီးမွမ်းကြသနည်း။

Verse 2

नारद उवाच । पुरातनामत्र कथां गुप्तक्षेत्रस्य कारणे । शृणु पांडव शापेन गुप्तमासीदिदं यथा

နာရဒာက ပြော၏—ဤလျှို့ဝှက်သော သန့်ရှင်းရာဒေသ၏ အကြောင်းရင်းကို ရှင်းပြသော ရှေးဟောင်းပုံပြင်တစ်ပုဒ် ရှိ၏။ အို ပाण्डဝ၊ နားထောင်လော့—ကျိန်စာကြောင့် ဤနေရာ မည်သို့ လျှို့ဝှက်သွားခဲ့သည်ကို။

Verse 3

पुरा निमित्ते कस्मिंश्चित्सर्वतीर्थाधिदैवताः । प्रणामाय ब्रह्मसदो ब्रह्माणं सहिता ययुः

တစ်ခါတစ်ရံ ရှေးကာလ၌ တီရ္ထများအားလုံး၏ အဓိဒေဝတားတို့သည် စုပေါင်း၍ ဒေဝသဘာ၌ ထိုင်တော်မူသော ဘြဟ္မာထံသို့ ဂါရဝဖြင့် ဦးချရန် သွားကြ၏။

Verse 4

पुष्करस्य प्रभासस्य निमिषस्यार्बुदस्य च । कुरुक्षेत्रस्य क्षेत्रस्य धर्मारण्यस्य देवताः

ပုရှ္ကရ၊ ပရဘာသ၊ နိမိသ၊ အာရ္ဗုဒ နှင့် ကုရုက္ခေတ္တ၊ ဓမ္မာရဏ္ယ တို့၏ အဓိဋ္ဌာနဒေဝတားများလည်း (လာရောက်) ကြသည်။

Verse 5

वस्त्रापथस्य श्वेतस्य फल्गुतीर्थं स्य चापि याः । केदारस्य तथान्येषां क्षेत्राणां कोटिशोऽपि याः

ထိုနည်းတူ ဝஸ္တြာပထ၊ ရွ္ဝေတ၊ ဖလ္ဂုတီရ္ထ တို့၏ အဓိဋ္ဌာနဒေဝတားများ၊ ထို့ပြင် ကေဒါရ နှင့် အခြား သန့်ရှင်းသော က్షೇತ್ರ များ အနန္တအရေအတွက်၏ ဒေဝတားများလည်း လာကြသည်။

Verse 6

सिंधुसागरयोगस्य महीसागरकस्य च । गंगासागरयोगस्य अधिपाः सूकरस्य च

စိန္ဓုမြစ်နှင့် သမုဒ္ဒရာ ဆုံရာ၏ အဓိပတိများ၊ မဟီသာဂရက၏ အဓိပတိများ၊ ဂင်္ဂါ–သမုဒ္ဒရာ ဆုံရာ (ဂင်္ဂါသာဂရ) ၏ အဓိပတိများနှင့် စူကရ တီရ္ထ၏ အဓိပတိများလည်း ရှိနေကြသည်။

Verse 7

गंगारेवामुखीनां तु नदीनामधिदेवताः । शोणह्रदपुरोगाणां ह्रदानां चाधिदेवताः

ဂင်္ဂါနှင့် ရေဝါတို့ကို ဦးဆောင်သော မြစ်များ၏ အဓိဋ္ဌာနဒေဝတားများ၊ ထို့ပြင် ရှိုးဏဟ္ရဒကို ဦးဆောင်သော ရေကန်များ၏ အဓိဋ္ဌာနဒေဝတားများလည်း (လာကြ) သည်။

Verse 8

ते सर्वे संघशो भूत्वा श्रैष्ठ्य ज्ञानाय चात्मनः । समुपाजग्मुरमला महतीं ब्रह्मणः सभाम्

သူတို့အားလုံးသည် စုဝေး၍ သံဃာတော်ကဲ့သို့ အဖွဲ့ဖြစ်ကာ၊ အညစ်အကြေးကင်းစင်သန့်ရှင်းလျက်၊ မိမိတို့အတွက် အမြင့်မြတ်ဆုံးသော ကောင်းမြတ်မှုနှင့် မှန်ကန်သော ဉာဏ်ပညာကို ရှာဖွေရန် ဗြဟ္မာ၏ မဟာသဘင်သို့ ချဉ်းကပ်လာကြသည်။

Verse 9

तत्र तीर्थानि सर्वाणि समायातानि वीक्ष्य सः । उत्तस्थौ सहितः सर्वैः सभासद्भिः पितामहः

ထိုနေရာ၌ တီဋ္ဌ (tīrtha) အားလုံး စုဝေးလာသည်ကို မြင်၍ ပိတာမဟာ (ဗြဟ္မာ) သည် မင်းခန်းမအဖွဲ့ဝင်တို့နှင့်အတူ ထရပ်တော်မူ၏။

Verse 10

प्रणम्य सर्वतीर्थेभ्यः प्रबद्धकरसंपुटः । तीर्थानि भगवानाह विस्मयोत्फुल्ललोचनः

တီဋ္ဌအားလုံးကို လက်အုပ်ချီ၍ ဦးညွှတ်ပူဇော်ပြီးနောက်၊ ဘုရားသခင် (ဗြဟ္မာ) သည် အံ့ဩမှုကြောင့် မျက်လုံးကျယ်ပြန့်လျက် တီဋ္ဌတို့အား မိန့်ကြားတော်မူ၏။

Verse 11

अद्य नः सद्म सकलं युष्माभिरतिपावितम् । वयं च पाविता भूयो युष्माकं दर्शनादपि

ယနေ့ ကျွန်ုပ်တို့၏ နေရာအိမ်တော်တစ်ခုလုံးကို သင်တို့က အလွန်သန့်စင်ပေးကြ၏။ ထို့ပြင် သင်တို့ကို မြင်တွေ့ရုံဖြင့်ပင် ကျွန်ုပ်တို့ကိုယ်တိုင်လည်း ပိုမိုသန့်စင်လာကြ၏။

Verse 12

तीर्थानां दर्शनं श्रेयः स्पर्शनं स्नानमेव च । कीर्तनं स्मरणं चापि न स्यात्पुण्यं विना परम्

တီဋ္ဌတို့ကို မြင်ခြင်းသည် ကုသိုလ်ဖြစ်၏၊ ထိတွေ့ခြင်းနှင့် ရေချိုးခြင်းလည်း ထိုနည်းတူ။ ထို့ပြင် ချီးမွမ်းခြင်းနှင့် အောက်မေ့ခြင်းပင်လျှင်—အမြင့်မြတ်ဆုံးသော ပုဏ္ဏ (puṇya) မရှိဘဲ မဖြစ်ပေါ်နိုင်။

Verse 13

महापापान्विता रौद्रास्त्वपि ये स्युः सुनिष्ठुराः । तेऽपि तीर्थैः प्रपूयंते किं पुनर्धर्मसंस्थिताः

အကြီးမားဆုံးသော အပြစ်များကို ထမ်းဆောင်ထား၍ ကြမ်းတမ်းရက်စက်သူများပင် တီဋ္ဌတို့ကြောင့် သန့်စင်ကြ၏။ ဒါဆို ဓမ္မ၌ တည်မြဲသူများသည် မည်မျှပို၍ သန့်စင်မည်နည်း။

Verse 14

एवमुक्त्वा पुलस्त्यं स पुत्रमभ्यादिदेश ह । शीघ्रमर्घं तीर्थहेतोः समानय यथार्चये

ဤသို့ ပုလஸ္တျကို မိန့်ကြားပြီးနောက်၊ သားတော်အား အမိန့်ပေးတော်မူသည်— «တီရ္ထများအတွက် အာရ္ဃျ (ရိုသေဘူဇာပူဇာရေ) ကို အမြန်ယူလာ၊ ငါသည် ထိုတို့ကို သင့်တော်စွာ ပူဇော်နိုင်စေရန်»။

Verse 15

पुलस्त्य उवाच । असंख्यानीह तीर्थानि दृश्यंते पद्मसंभव । यथा दिशसि मां तात अर्घमेकमुपानये

ပုလஸ္တျက ပြောသည်— «ပဒ္မမှ ပေါ်ထွန်းတော်မူသော ဘြဟ္မာဘုရား၊ ဤနေရာ၌ တီရ္ထများ မရေတွက်နိုင်အောင် မြင်ရပါသည်။ အဖေတော် မိန့်သည့်အတိုင်း အာရ္ဃျ တစ်ခုတည်းကို ယူလာပါမည်»။

Verse 16

धर्मप्रवचने श्लोको यत एष प्रगीयते

ဓမ္မသင်ကြားချက်များ၌ ဤရှ్లోကကို အာဏာရှိသော စကားတစ်ပုဒ်အဖြစ် အစဉ်အလာအတိုင်း ရွတ်ဆိုကြသည်။

Verse 17

भवेयुर्यद्यसंख्याता अर्घयोग्याः समर्चने । ततस्तेषां वरिष्ठाय दातव्योऽर्घः किलैकतः

ပူဇော်မှုတစ်ရပ်၌ အာရ္ဃျခံထိုက်သူများ မရေတွက်နိုင်အောင် ရှိလျှင်၊ ထိုတို့အနက် အမြင့်မြတ်ဆုံးသူထံသို့ အာရ္ဃျ တစ်ခုတည်းကိုသာ အမှန်တကယ် ပေးအပ်ရမည်။

Verse 18

ब्रह्मोवाच । साभिप्रायं साधु वत्स त्वया प्रोक्तमिदं वचः । एवं कुरुष्वैकमर्घमानय त्वं सुशीघ्रतः

ဘြဟ္မာက မိန့်တော်မူသည်— «ကောင်းလှ၏ သားငယ်၊ သင်ပြောသောစကားသည် အဓိပ္ပါယ်ရှိ၍ စိတ်ရင်းကောင်း၏။ ထို့ကြောင့် ထိုသို့ပင် လုပ်လော့— အာရ္ဃျ တစ်ခုတည်းကို အလွန်အမြန် ယူလာလော့»။

Verse 19

नारद उवाच । ततः पुलस्त्यो वेगेन समानिन्येऽर्घमुत्तमम् । तं च ब्रह्मा करे गृह्य तीर्थान्याहेति भारतीम्

နာရဒက ပြောသည်။ ထို့နောက် ပုလတ္စျသည် အလျင်အမြန် အရ္ဃ (ပူဇာရေ) အထူးကောင်းကို ယူဆောင်လာ၏။ ဘြဟ္မာသည် လက်ထဲတွင် လက်ခံယူပြီး တီရ္ထများအား မိမိ၏ ဝါစ (သဒ္ဒ) ဖြင့် မိန့်ကြားတော်မူ၏။

Verse 20

सर्वैर्भवद्भिः संहत्य मुख्यस्त्वेकः प्रकीर्त्यताम् । तस्मै चार्घं प्रयच्छामि नैवं मामनयः स्पृशेत्

“သင်တို့အားလုံး စုပေါင်း၍ သင်တို့အနက် အမြတ်ဆုံး တစ်ဦးတည်းကို ကြေညာကြလော့။ ထိုသူအား ဤအရ္ဃကို ပူဇာပေးမည်—ဤလုပ်ရပ်၌ မသင့်လျော်မှု မည်သို့မျှ မထိခိုက်စေရန်” ဟု ဆို၏။

Verse 21

तीर्थान्यूचुः । न वयं श्रेष्ठतां विद्मः कथंचन परस्परम् । अस्माद्धेतोश्च संप्राप्ता ज्ञात्वा देहि त्वमेव तत्

တီရ္ထများက ပြောသည်။ “ကျွန်ုပ်တို့အချင်းချင်း မည်သူက မည်သူထက် မြတ်သည်ကို မည်သို့မျှ မသိပါ။ ထို့ကြောင့် ဤနေရာသို့ ရောက်လာကြသည်—သင်ကိုယ်တိုင် ဆုံးဖြတ်သိမြင်ပြီး ထိုအရ္ဃကို ပေးသနားပါ” ဟု ဆို၏။

Verse 22

ब्रह्मोवाच । नाहं वेद्मि श्रेष्ठतां वः कथंचन नमोऽस्तु वः । सर्वे चापारमाहात्म्यं स्वयं मे वक्तुमर्हथ

ဘြဟ္မာက ပြောသည်။ “သင်တို့၏ အမြတ်ဆုံးကို မည်သို့မျှ မသိပါ—သင်တို့အားလုံးကို နမောတော်မူပါ၏။ သင်တို့တစ်ဦးချင်းစီတွင် အဆုံးမရှိသော မဟာမဟိမ (mahātmya) ရှိသဖြင့်၊ ကိုယ်တိုင်ပင် မိမိတို့၏ အနန္တမဟိမကို ငါ့အား ပြောကြလော့” ဟု မိန့်၏။

Verse 23

यत्र गंगा गया काशी पुष्करं नैमिषं तथा । कुरुक्षेत्रं तथा रेवा महीसागरसंगमः

“ဂင်္ဂါ၊ ဂယာ၊ ကာရှီ၊ ပုရှ္ကရ၊ နိုင်မိရှ တို့ရှိရာအရပ်၌လည်းကောင်း၊ ကုရုက္ခေတ္တရနှင့် ရေဝါ (နရမဒါ) ရှိရာအရပ်၌လည်းကောင်း—ထိုနေရာ၌ပင် မဟီ (မြေကြီး) နှင့် သမုဒ္ဒရာတို့၏ ဆုံရာလည်း ရှိ၏” ဟု ဆို၏။

Verse 24

प्रभासाद्यानि शतशो यत्र नस्तत्र का मतिः

ပရဘာသ (Prabhāsa) မှ စ၍ တီရ္ထများ ရာချီ တည်ရှိနေသော်၊ ထိုနေရာ၌ သံသယ သို့မဟုတ် ဆန့်ကျင်ချက် မည်သို့ ကျန်နိုင်မည်နည်း။

Verse 25

नारद उवाच । एवमुक्ते पद्मभुवा कोपि नोवाच किंचन । चिरेणेदं ततः प्राह महीसागरसंगमः

နာရဒက ပြောသည်— ပဒ္မဘူဝ (ဗြဟ္မာ) သည် ထိုသို့ မိန့်တော်မူပြီးနောက် မည်သူမျှ အဘယ်အရာမျှ မပြောကြ။ အချိန်ကြာပြီးမှ မဟီသာဂရ-သင်္ဂမ (Mahīsāgara-saṅgama) က ဤစကားများကို ပြော하였다။

Verse 26

ममैनमर्घं त्वं यच्छ चतुरानन शीघ्रतः । यतः कोटिकलायां वा मम कोऽपि न पूर्यते

အို မျက်နှာလေးပါးရှင်၊ ငါ့အား ဤအရ္ဃ (argha) ဂုဏ်ပြုပူဇော်မှုကို အမြန်ပေးပါ။ အကြောင်းမူကား ကောဋိကလာ အချိန်အတွင်း၌ပင် ငါနှင့်တူသူ တစ်ဦးမျှ မတွေ့ရ။

Verse 27

यतश्चेन्द्रद्युम्नराज्ञा ताप्यमाना वसुंधरा । सर्वतीर्थद्रवीभूता महीनामाभवन्नदी

အင်ဒြဒျုမန မင်းကြီး၏ အပူဒဏ်ကြောင့် မြေကြီးသည် လောင်ကျွမ်းသကဲ့သို့ ဖြစ်သောအခါ၊ တီရ္ထအားလုံး၏ အနှစ်သာရအဖြစ် ပျော်ဝင်သွားပြီး “မဟီ” (Mahī) ဟူသော မြစ်တစ်စင်း ဖြစ်လာ하였다။

Verse 28

सा च सर्वाणि तीर्थानि संयुक्तानि मया सह । सर्वतीर्थमयस्तस्मादस्मि ख्यातो जगत्त्रये

ထို “မဟီ” (Mahī) သည် တီရ္ထအားလုံးကို ငါနှင့်အတူ ပေါင်းစည်းထားသည်။ ထို့ကြောင့် ငါသည် လောကသုံးပါး၌ “တီရ္ထအားလုံးပါဝင်သူ” ဟူ၍ ကျော်ကြားသည်။

Verse 29

गुहेन च महालिंगं कुमारेश्वरमीश्वरम् । संस्थाप्य तीर्थमुख्यत्वं मम दत्तं महात्मना

ထို့နောက် ဂုဟာ (စကန္ဒ) သည် မဟာလိင်္ဂကို တည်ထောင်၍ ကုမာရေးရှ్వర အရှင်ကို စိုက်ထူ하였다။ ထိုမဟာစိတ်ရှိသူသည် တည်ထောင်ပြီးနောက် ငါ့အား တီရ္ထများအနက် အမြတ်ဆုံးဟူသော အဆင့်ကို ပေးတော်မူ하였다။

Verse 30

नारदेनापि मत्तीरे स्थानं संस्थाप्य शोभनम् । सर्वेभ्यः पुण्यक्षेत्रेभ्यो दत्तं श्रैष्ठ्यं पुरा मम

နာရဒလည်း ငါ့ကမ်းနား၌ လှပသော သာသနာ့အာသနကို တည်ထောင်ခဲ့သည်။ အတိတ်ကာလ၌ ငါ့အား ပုဏ္ဏယက္ခေတ်ရများအားလုံးထက် အမြင့်မြတ်ဆုံးဟူသော ဂုဏ်ကို ပေးအပ်ခဲ့သည်။

Verse 31

एवं त्रिभिर्हेतुवरैर्ममेवार्घः प्रदीयताम् । गुणैकदेशेऽपि समं मम तीर्थं न वै परम्

ထို့ကြောင့် အကောင်းဆုံးသော အကြောင်းရင်း သုံးပါးကြောင့် အရ္ဃကို ငါ့ထံတည်းသာ ဆက်ကပ်ကြပါစေ။ ငါ့တီရ္ထသည် ဂုဏ်တရား၏ အစိတ်အပိုင်းတစ်စိတ်တစ်ပိုင်း၌ပင် အခြားတီရ္ထတစ်ခုမျှ မတူညီနိုင်၊ ထို့ထက်သာလွန်သည်ဆိုလျှင် မဆိုလိုတော့။

Verse 32

इत्युक्ते वचने पार्थ तीर्थराजेन भारत । सर्वे नोचुः किंचनापि किं ब्रह्मा वक्ष्यतीति यत्

တီရ္ထရာဇက ဤစကားကို ပြောဆိုသည့်အခါ၊ အို ပါရ္ထ၊ အို ဘာရတ၊ သူတို့အနက် မည်သူမျှ မပြောကြဘဲ “ဗြဟ္မာက ဘာပြောမလဲ” ဟု စောင့်ကြည့်နေကြသည်။

Verse 33

ततो ब्रह्मसुतो ज्येष्ठः श्वेतमाल्यानुलेपनः । दक्षिणं बाहुमुद्धत्य धर्मो वचनमब्रवीत्

ထို့နောက် ဗြဟ္မာ၏ အကြီးဆုံးသား ဓမ္မသည် အဖြူရောင် ပန်းကုံးနှင့် လိမ်းဆေးတို့ဖြင့် တန်ဆာဆင်လျက် ညာလက်ကို မြှောက်ကာ ဤစကားကို ပြော하였다။

Verse 34

अहो कष्टमिदं कूक्तं तीर्थराजेन मोहतः । सन्तोऽपि न गुणा वाच्याः स्वयं सद्भिः स्वका यतः

အို… ဤစကားသည် အလွန်ဒုက္ခရောက်စရာပင်၊ တီရ္ထတို့၏ဘုရင်ဟုခေါ်သူက မောဟကြောင့် ပြောထွက်လာသည်။ အမှန်တကယ် ဂုဏ်ရှိသော်လည်း သဒ္ဓါရှိသူတို့သည် ကိုယ့်ဂုဏ်ကို ကိုယ်မကြွားကြ၊ ကိုယ့်အပိုင်ဖြစ်သောကြောင့်။

Verse 35

स्वीयान्गुणान्स्वयं यो हि सम्पत्सु प्रक्षिपन्परान् । ब्रवीति राजसस्त्वेष ह्यहंकारो जुगुप्सितः

စည်းစိမ်တိုးတက်ချိန်တွင် အခြားသူတို့ကို နှိမ့်ချ၍ ကိုယ့်ဂုဏ်ကို ကိုယ်ပြောဆိုသူသည် ရာဇသဂုဏ်သဘောရှိသော အဟံကာရပင် ဖြစ်၍ စက်ဆုပ်ဖွယ် မာနတရားဖြစ်သည်။

Verse 36

तस्मादस्मादहंकारात्सत्स्वप्येषु गुणेषु च । अप्रख्यातं ध्वस्तरूपमिदं तीर्थं भविष्यति

ထို့ကြောင့် ဤအဟံကာရကြောင့်—ဂုဏ်တရားများရှိနေသော်လည်း—ဤတီရ္ထသည် မထင်ရှားတော့ဘဲ ယခင်ဂုဏ်ရောင်ခြည် ပျက်စီးသွားလိမ့်မည်။

Verse 37

स्तंभतीर्थमिति ख्यातं स्तम्भो गर्वः कृतो यतः । स्तंभस्य हि फलं सद्यो ब्रह्मापि प्राप किं परः

ထိုနေရာကို «စတမ္ဘတီရ္ထ» ဟု ခေါ်ကြလိမ့်မည်၊ အကြောင်းမှာ ထိုတွင် မာန (garva) ကို တိုင် (stambha) ကဲ့သို့ ထူထောင်ခဲ့သောကြောင့်။ မာန၏အကျိုးသည် ချက်ချင်းပင် ရောက်လာတတ်သည်—ဗြဟ္မာတောင် ကြုံခဲ့လျှင် အခြားသူတို့က ဘာဖြစ်မည်နည်း။

Verse 38

इत्युक्ते धर्मदेवेन हाहेति रव उत्थितः । ततः शीघ्रं समायातो योगीशोऽहं च पांडव

ဓမ္မဒေဝက ဤသို့ဆိုပြီးနောက် «ဟာဟာ» ဟူသော အော်ဟစ်သံ ပေါ်ထွက်လာသည်။ ထို့နောက် ယောဂီတို့၏အရှင်သည် လျင်မြန်စွာ ရောက်လာပြီး—အို ပাণ্ডဝ၊ ငါလည်း ထိုအခါ ရောက်လာခဲ့သည်။

Verse 39

गुहस्ततो वचः प्राह धर्मदेवसमागमे । अयुक्तमेतच्छापोऽयं दत्तो यद्धर्म धार्ष्ट्यतः

ထို့နောက် ဂုဟာသည် ဓမ္မဒေဝ၏ ရှေ့မှောက်၌ မိန့်တော်မူသည်— «အို ဓမ္မရေ၊ ဤကျိန်စာသည် မသင့်လျော်ပါ၊ အလျင်အမြန် မစဉ်းစားဘဲ ရဲရင့်လွန်ကဲစွာ ပေးထားသောကြောင့်»။

Verse 40

ब्रवीतु कोऽपि सर्वेषां तीर्थानां तेषु वर्तताम् । यद्यैश्वर्यं नार्हतेसौ महीसागरसंगमः

«တီရ္ထများ အားလုံးကို မည်သူမဆို ပြောဆိုပါစေ—ဤမြေ (သို့) မြစ်နှင့် သမုဒ္ဒရာ ဆုံရာသည် မြင့်မြတ်မှုကို မထိုက်တန်လျှင်၊ ထိုက်တန်မည့်အရာ ဘာရှိမည်နည်း»။

Verse 41

तिष्ठत्वात्मगुणो यच्च तीर्थराजेन वर्णितः । तत्र को विगुणो नाम मिथ्यावादी यतो गुणः

«‘တီရ္ထရာဇ’ ဟုခေါ်သော တီရ္ထတို့၏ ဘုရင်က ဖော်ပြခဲ့သည့် ကိုယ်ပိုင်ကောင်းမြတ်မှုသည် ထိုအတိုင်း တည်ရှိပါစေ။ ထိုနေရာ၌ ‘ကောင်းမှုမရှိသူ’ ဟု မည်သူကို ခေါ်နိုင်မည်နည်း။ ကောင်းမြတ်မှုကိုယ်တိုင်က မုသားပြောသူ ဖြစ်သွားမည်မဟုတ်လော»။

Verse 42

अहो न युक्तं पालानां यदि तेऽप्यविमृश्य च । एवमर्थान्करिष्यंति कं यांति शरणं प्रजाः

«အို၊ ကာကွယ်သူများ (အုပ်ချုပ်သူများ) အတွက် မသင့်တော်ပါ၊ သူတို့တောင် မစဉ်းစားမိဘဲ ဤသို့သောအရေးများကို ဆောင်ရွက်လျှင်။ အမှုအရာများကို ဤသို့ ဆုံးဖြတ်ကြလျှင် ပြည်သူတို့သည် မည်သူ့ထံ ခိုလှုံရမည်နည်း»။

Verse 43

एवमुक्ते गुहेनाथ धर्मो वचनमब्रवीत् । सत्यमेतद्यदर्होऽयं महीसागरसंगमः

ဂုဟာဘုရားက ထိုသို့ မိန့်တော်မူပြီးနောက် ဓမ္မသည် ပြန်လည်မိန့်ကြားသည်— «အမှန်ပင်၊ ဤမြေ (သို့) မြစ်နှင့် သမုဒ္ဒရာ ဆုံရာသည် အမြင့်မြတ်ဆုံး သန့်ရှင်းမှုကို ထိုက်တန်၏»။

Verse 44

मुख्यत्वं सर्वतीर्थानामर्घं चापि पितामहात् । किंतु नात्मगुणा वाच्याः सतामेतत्सदा व्रतम् । परोक्षेपि स्वप्रशंसा ब्रह्माणमपि चालयेत्

ဤနေရာသည် တီရ္ထအပေါင်းတို့အနက် အမြင့်မြတ်ဆုံးဖြစ်၍ ပိတာမဟာ (ဗြဟ္မာ) ထံမှပင် အရ္ဃ (ဂုဏ်ပြုပူဇော်မှု) ကို ရရှိသော်လည်း၊ ကိုယ့်ဂုဏ်ကို မကြေညာရ—ဤသည် သဒ္ဓါရှင်တို့၏ အမြဲတမ်း ဝရတ ဖြစ်သည်။ ကိုယ့်ကိုယ်ကို အလှည့်အပြောင်းဖြင့် ချီးမွမ်းခြင်းပင် ဗြဟ္မာကိုတောင် လှုပ်ရှားစေနိုင်သည်။

Verse 45

स्वप्रशंसां प्रकुर्वाणः पराक्षेपसमन्विताम् । किं दिवः पृथिवीं पूर्वं ययातिर्न पपात ह । यानि पूर्वं प्रमाणानि कृतानीशेन धीमता

ကိုယ့်ကိုယ်ကို ချီးမွမ်းကာ အခြားသူတို့ကိုလည်း ထိုးနှက်သည့် စကားနှင့် ရောနှောပြုလုပ်သူသည်၊ ယယာတိ မင်းကဲ့သို့ ကောင်းကင်မှ မြေပြင်သို့ မကျရောက်ဘဲ နေနိုင်မည်လော? ထို့ကြောင့် ဉာဏ်ကြီးသော အရှင်က အရင်ကတည်းက ချမှတ်ထားသော စည်းကမ်းအမိန့်များကို အာဏာရှိသော စံနှုန်းအဖြစ် လက်ခံရမည်။

Verse 46

तानि सम्पालनीयानि तानि कोऽति क्रमेद्बुधः । तव पित्रा समादिश्य यदर्थं स्थापिता वयम्

ထိုအမိန့်စည်းကမ်းတို့ကို သေချာစွာ ထိန်းသိမ်းရမည်—ပညာရှိမည်သူက ထိုအရာတို့ကို ကျော်လွန်ဖောက်ဖျက်မည်နည်း? သင်၏ဖခင်၏ အမိန့်ဖြင့် ဤအကြောင်းအတွက်ပင် ကျွန်ုပ်တို့ကို ခန့်အပ်ထားခြင်းဖြစ်သည်။

Verse 47

पालयामास एतच्च त्वं पालयितुमर्हसि । ईश्वराः स्वप्रमाणेन भवंतो यदि कुर्वते

အရင်က သူလည်း ဤအရာကို ထိန်းသိမ်းကာကွယ်ခဲ့သည်; သင်လည်း ထိန်းသိမ်းရန် သင့်တော်သည်။ မြင့်မြတ်သော အရှင်တို့သည် ကိုယ့်အာဏာနှင့် ကိုယ့်စံနှုန်းအတိုင်း ဆောင်ရွက်ကြလျှင် စည်းကမ်းတည်တံ့၏။

Verse 48

तदस्माभिरिदं युक्तं शासनं दिश्यतां परम् । एवमुक्त्वा स्वीयमुद्रां मोक्तुकामं वृषं तदा

ထို့ကြောင့် အလွန်သင့်လျော်သော အမြင့်မြတ်ဆုံး အမိန့်တော်ကို ကျွန်ုပ်တို့က ထုတ်ပြန်စေကြပါစို့။ ဟူ၍ ပြောပြီးနောက် ထိုအခါ (ဓမ္မ) သည် မိမိ၏ မုဒ္ရာ (တံဆိပ်/အမှတ်အသား) ကို ဖြုတ်လွှတ်လိုကာ နွားထီး (ဝೃಷ) ထံသို့ မျက်နှာမူ၍ လွှတ်ရန် အသင့်ဖြစ်하였다။

Verse 49

अहं प्रस्तावमन्वीक्ष्य वाक्यमेतदुदैरयम् । नमो धर्माय महते विश्वधात्रे महात्मने

အခြေအနေကို စိစစ်ကြည့်ပြီး ဤစကားကို ငါဆို၏— «ကမ္ဘာကို ထိန်းသိမ်းသော မဟာအတ္တရှိသည့် မဟာဓမ္မအား နမော»။

Verse 50

ब्रह्मविष्णुशिवैर्नित्यं पूजितायाघनाशिने । यदि मुद्रां भवान्धर्म परित्यक्ष्यति कर्हिचित्

အို ဓမ္မရေ—အပြစ်ကို ဖျက်ဆီးသူ၊ ဗြဟ္မာ၊ ဗိဿဏု၊ ရှိဝတို့က အမြဲပူဇော်ကြသူ—သင်၏ မုဒ္ရာ (အာဏာတံဆိပ်) ကို တစ်နေ့တစ်ချိန် စွန့်ပစ်မည်ဆိုလျှင်…

Verse 51

तदस्माकं कुतो भावो मा विश्वं नाशय प्रभो । योगीश्वरं गुहं चापि संमानयितुमर्हसि

ထိုသို့ဖြစ်လျှင် ကျွန်ုပ်တို့အတွက် မျှော်လင့်ချက် ဘာရှိတော့မည်နည်း။ အရှင်ဘုရား၊ ကမ္ဘာကို မဖျက်ဆီးပါနှင့်။ ယောဂီတို့၏ အရှင် ဂုဟကိုလည်း ဂုဏ်ပြုသင့်ပါသည်။

Verse 52

शिववन्माननीयो हि यतः साक्षाच्छिवात्मजः । त्वां च देवो गुहः स्वामी संमानयितुमर्हति

အမှန်တကယ် သူသည် ရှိဝကဲ့သို့ ဂုဏ်ပြုထိုက်သည်၊ အကြောင်းမူကား သူသည် တိုက်ရိုက် ရှိဝ၏ သားတော်ဖြစ်၏။ ထို့ပြင် ဘုရားသခင် ဂုဟ အရှင်သည်လည်း သင့်ကို ပြန်လည်ဂုဏ်ပြုထိုက်သည်။

Verse 53

युवयोरैक्यभावेन सुखं जीवेदिदं जगत् । त्वया प्रदत्तः शापोऽयं मा प्रत्याख्यातिलक्षणः

သင်တို့နှစ်ဦး၏ ညီညွတ်မှုနှင့် တစ်စိတ်တစ်ဝမ်းဖြစ်မှုကြောင့် ဤလောကသည် ချမ်းသာစွာ အသက်ရှင်ပါစေ။ သင်ထုတ်ပြန်သော ဤကျိန်စာသည် ပြန်လည်ရုပ်သိမ်းခြင်း သို့မဟုတ် ငြင်းပယ်ခြင်း၏ လက္ခဏာ မဖြစ်ပါစေနှင့်။

Verse 54

अनुग्रहश्च क्रियतां तीर्थराजस्य मानद

အို ဂုဏ်ပေးသူရေ၊ တီရ္ထတို့၏ မင်းဖြစ်သော တီရ္ထရာဇာအား သင်၏ ကရုဏာအနုဂြဟာကို ပြုပါ။

Verse 56

एवमुच्चरमाणं मां प्रशस्याहापि पद्मभूः । साध्वेतन्नारदेनोक्तं धर्मैतद्वचनं कुरु । सम्मानय गुहं चापि गुहः स्वामी यतो हि नः । एवमुक्ते ब्रह्मणा च धर्मो वचनमब्रवीत्

ဤသို့ ငါပြောနေစဉ် ပဒ္မဘူ (ဗြဟ္မာ) သည် ငါ့ကို ချီးမွမ်း၍ «ကောင်းလှ၏—နာရဒက မှန်ကန်စွာ ပြော하였다။ အို ဓမ္မ၊ ဤစကားကို အကောင်အထည်ဖော်လော့။ ထို့ပြင် ဂုဟကိုလည်း ဂုဏ်ပြုလော့၊ ဂုဟသည် အမှန်တကယ် ငါတို့၏ အရှင်ဖြစ်သည်» ဟု မိန့်တော်မူ၏။ ဗြဟ္မာ၏ ဤမိန့်ကြားချက်အပြီး ဓမ္မသည် ဤစကားများဖြင့် ပြန်လည်ဆို၏။

Verse 57

नमो गुहाय सिद्धाय किंकरायस्य ते वयम् । मदीयां स्कन्द विज्ञप्तिं नाथैनामवधारय

စုံလင်သော သီဒ္ဓ ဂုဟအား နမස්ကာရပါ၏။ ကျွန်ုပ်တို့သည် သင်၏ အရှင်၏ အမှုထမ်းများ ဖြစ်ကြပါသည်။ အို နာထ စကန္ဒ၊ ငါ၏ ဤတောင်းဆိုချက်ကို ကြားနာလက်ခံပါ။

Verse 58

स्तंभादेतन्महातीर्थमप्रसिद्धं भविष्यति । स्तंभतीर्थमिति ख्यातं सुप्रसिद्धं भविष्यति

ဤတိုင် (စတမ္ဘ) မှစ၍ ဤမဟာတီရ္ထသည် မသိမမြင်ဖြစ်နေတော့မည် မဟုတ်။ «စတမ္ဘတီရ္ထ» ဟု အမည်ကျော်ကာ အလွန်ပင် ကျော်ကြားလာမည်။

Verse 59

स्तम्भतीर्थमिति ख्यातं सर्वतीर्थफलप्रदम् । यश्चात्र स्नानदानानि प्रकरिष्यति मानवः

«စတမ္ဘတီရ္ထ» ဟု ကျော်ကြားသော ဤနေရာသည် တီရ္ထအားလုံး၏ အကျိုးफलကို ပေးတတ်၏။ ထို့ပြင် ဤနေရာ၌ လူတစ်ဦးဦးက ရေချိုးခြင်းနှင့် ဒါနပေးခြင်းတို့ကို ပြုလုပ်လျှင်—

Verse 60

यथोक्तं च फलं तस्य स्फुटं सर्वं भविष्यति । शनिवारे ह्यमावास्या भवेत्तस्याः फलं च यत्

သူ့အတွက် ဟောထားသော အကျိုးရလဒ်သည် သံသယမရှိဘဲ အားလုံး ထင်ရှားပေါ်လွင်လာမည်။ ထို့ပြင် အမဝါသျာ (လကွယ်နေ့) သည် စနေနေ့နှင့် တိုက်ဆိုင်သော် ရရှိသော ကုသိုလ်အကျိုးသည်—

Verse 61

महीसागरयात्रायां भवेत्तच्चावधारय । प्रभासदशयात्राभिः सप्तभिः पुष्करस्य च

ဤအချက်ကို သေချာစွာ သိမှတ်လော့—ထိုတူညီသော ကုသိုလ်သည် မဟီသာဂရသို့ ဘုရားဖူးခရီးမှလည်း ဖြစ်ပေါ်သည်။ ထို့ပြင် ပရဘာသသို့ ဆယ်ကြိမ် ဘုရားဖူးသကဲ့သို့၊ ပုရှ္ကရသို့ ခုနစ်ကြိမ် သွားသကဲ့သို့လည်း ဖြစ်သည်—

Verse 62

अष्टाभिश्च प्रयागस्य तत्फलं प्रभविष्यति । पंचभिः कुरुक्षेत्रस्य नकुलीशस्य च त्रिभिः

ထိုတူညီသော အကျိုးသည် ပရယာဂသို့ ရှစ်ကြိမ် ဘုရားဖူးသကဲ့သို့ ပေါ်ပေါက်မည်။ ကုရုက္ခေတ္တရသို့ ငါးကြိမ်၊ နကူလီရှသို့ သုံးကြိမ် သွားသကဲ့သို့လည်း ဖြစ်မည်—

Verse 63

अर्बुदस्य च यत्षड्भिस्तत्फलं च भविष्यति । वस्त्रापथस्य तिसृभिर्गंगायाः पंचभिश्च यत्

ထို့ပြင် ထိုတူညီသော ကုသိုလ်သည် အရ္ဗုဒသို့ ခြောက်ကြိမ် ဘုရားဖူးသကဲ့သို့ ဖြစ်မည်။ ဝஸ္တြာပထသို့ သုံးကြိမ်၊ ဂင်္ဂါမြစ်၏ ကုသိုလ်ကို ငါးဆ ရသကဲ့သို့လည်း ဖြစ်မည်—

Verse 64

कूपोदर्याश्चतुर्भिश्च तत्फलं प्रभविष्यति । काश्याः षड्भिस्तथा यत्स्याद्गोदावर्याश्च पंचभिः

ဤနေရာ၌လည်း ထိုတူညီသော အကျိုးရလဒ် ပေါ်ပေါက်မည်—ကူပိုးဒရီသို့ လေးကြိမ် သွားခြင်းမှ ရသော ကုသိုလ်၊ ကာရှီသို့ ခြောက်ကြိမ်မှ ရသော ကုသိုလ်၊ နှင့် ဂోదာဝရီသို့ ငါးကြိမ်မှ ရသော ကုသိုလ်တည်း။

Verse 65

तत्फलं स्तंभतीर्थे वै शनिदर्शे भविष्यति । एवं दत्ते वरे स्कंदस्तदा प्रीतमनाभवत्

ထိုအကျိုးဖလသည် စတံဘတီရ္ထ၌၊ ရှနိဒർശ၌ အမှန်တကယ် ရရှိလိမ့်မည်။ ဤသို့ အပေးအလှူပွားကို ချီးမြှင့်ပြီးနောက် စကန္ဒသည် နှလုံးသား၌ ပီတိဖြစ်လေ၏။

Verse 66

ब्रह्मापि स्तंभतीर्थाय ददावर्घं समाहितः । ददौ च सर्वतीर्थानां श्रेष्ठत्वममितद्युतिः

ဗြဟ္မာလည်း စိတ်ကို စုစည်းတည်ငြိမ်စွာ ထား၍ စတံဘတီရ္ထသို့ အရ္ဃျကို ပူဇော်လေ၏။ ထိုအလင်းရောင်အမိတဒျုတိရှိသူသည် ထိုတီရ္ထကို တီရ္ထအားလုံးအပေါ် အမြင့်မြတ်ဆုံးအဖြစ် ချီးမြှင့်လေ၏။

Verse 67

तीर्थानि च गुहं नाथं सम्मान्य विससर्ज सः । एवमेतत्पुरा वृत्तं गुप्तक्षेत्रस्य कारणम्

ထိုသူသည် တီရ္ထများနှင့် နာထဖြစ်သော ဂုဟဘုရားကို သင့်တော်စွာ ဂုဏ်ပြုကာ နောက်တဖန် ပြန်လွှတ်လေ၏။ ဤသို့ပင် ရှေးကာလ၌ ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည်—ဤသည်မှာ “ဂုပ္တက္ရှေတရ” ဟူသော လျှို့ဝှက်သန့်မြေဟု ခေါ်ရခြင်း၏ အကြောင်းရင်းဖြစ်သည်။

Verse 68

भूयश्चापि प्रसिद्ध्यर्थं प्रेषिताप्सरसोऽत्र मे । विमोक्षिता ग्राहरूपात्त्वया ताश्च कुरूद्वह

ထို့ပြင် ဤနေရာ၏ ကျော်ကြားမှု ပိုမိုပြန့်ပွားစေရန် အပ္စရာသမီးများကို ဤနေရာသို့ ငါပို့ခဲ့သည်။ ကုရုတို့အနက် အကောင်းဆုံးသော သင်သည် သူတို့ကို မိကျောင်းရုပ်မှ လွတ်မြောက်စေခဲ့လေ၏။

Verse 69

यतो धर्मस्य सर्वस्य नानारूपैः प्रवर्ततः । परित्राणाय भवतः कृष्णस्य च भवो भवे

အကြောင်းမူကား သင်ထံမှပင် ဓမ္မအားလုံးသည် ပုံစံမျိုးစုံဖြင့် စီးဆင်းပေါ်ပေါက်လာသည်။ သင်နှင့် ကృష్ణကို ကာကွယ်စောင့်ရှောက်ရန် ရှိဝဘုရားသည် မွေးဖွားသမျှ မွေးဖွားတိုင်း ကူညီစောင်မလေစေ။

Verse 70

तदिदं वर्णितं तुभ्यं सर्वतीर्थफलं महत् । श्रुत्वैतदादितः पूर्वं पुमान्पापैः प्रमुच्यते

ဤသို့ပင် တီရ္ထအားလုံး၏ အကျိုးကြီးမြတ်မှုကို သင်အား ရှင်းလင်းဖော်ပြပြီးပြီ။ အစမှစ၍ နားထောင်သူသည် အပြစ်တို့မှ လွတ်မြောက်၏။

Verse 71

सूत उवाच । श्रुत्वेति विजयो धीमान्प्रशशंस सुविस्मितः । विसृष्टो नारदाद्यैश्च द्वारकां प्रति जग्मिवान्

စူတက ပြောသည်—ဤသို့ကြားသော် ဉာဏ်ပညာရှိသော ဗိဇယ (အర్జုန) သည် အလွန်အံ့ဩ၍ ထိုအကြောင်းကို ချီးမွမ်းလေ၏။ ထို့နောက် နာရဒနှင့် အခြားသူတို့က ခွင့်ပြုပြီး ဒွာရကာသို့ ထွက်ခွာသွားလေ၏။