Adhyaya 47

Verse 1

नारद उवाच । ततो मयास्य तीर्थस्य रक्षणाय पुनर्जय । समाराध्य यथा देव्यः स्थापितास्तच्छृणुष्व भोः

နာရဒက ပြော၏။ ထို့နောက် ဤတီရ္ထ (သန့်ရှင်းရာကူး) ကို ကာကွယ်ရန် အို အောင်မြင်သူ၊ ငါသည် ဒေဝီတို့ကို သေချာစွာ ပူဇော်အာရాధနာ ပြုခဲ့၏။ အို သခင်၊ ဤနေရာ၌ ဒေဝီမြတ်များကို မည်သို့ တည်ထောင်ထားသနည်းကို နားထောင်လော့။

Verse 2

यथात्मा सर्वभूतेषु व्यापकः परमेश्वरः । तथैव प्रकृतिर्नित्या व्यापका परमेश्वरी

အတ္တမဖြစ်သော ပရမေရှဝရသည် သတ္တဝါအပေါင်းတို့၌ ပျံ့နှံ့နေသကဲ့သို့၊ ထိုနည်းတူ အမြဲတည်သော ပရကృతိ—ပရမေရှဝရီ ဒေဝီသည်လည်း အရာအားလုံး၌ ပျံ့နှံ့တည်ရှိ၏။

Verse 3

शक्ति प्रसादादाप्नोति वीर्यं सर्वाश्च संपदः । ईश्वरी सर्वभूतेषु सा चैवं पार्थ संस्थिता

ရှက္တိ၏ ကျေးဇူးတော်ကြောင့် သတ္တိဗလနှင့် စည်းစိမ်အပေါင်းတို့ကို ရရှိ၏။ အရှင်မ ဒေဝီသည် သတ္တဝါအပေါင်းတို့အတွင်း၌ တည်နေသဖြင့်၊ အို ပါရ္ထ၊ ထိုသို့ပင် နေရာအနှံ့ တည်ရှိ၏။

Verse 4

बुद्धिह्रीपुष्टिलज्जेति तुष्टिः शांतिः क्षमा स्पृहा । श्रद्धा च चेतना शक्तिर्मंत्रोत्साहप्रभूद्भवा

ဉာဏ်ပညာ၊ အရှက်တရား၊ အာဟာရပုष्टိ၊ ရှက်ကြောက်မှုအဖြစ်လည်းကောင်း၊ ကျေနပ်မှု၊ ငြိမ်းချမ်းမှု၊ သည်းခံခွင့်လွှတ်မှု၊ ဆန္ဒအဖြစ်လည်းကောင်း၊ ယုံကြည်ခြင်းနှင့် အသိစိတ်အဖြစ်လည်းကောင်း—မန်တရနှင့် သာသနာရေး အားထုတ်မှုကြောင့် ရှက္တိသည် အင်အားကြီးစွာ ပေါ်ထွန်းလာ၏။

Verse 5

इयमेव च बंधाय मोक्षायेयं च सर्वदा । एनामाराध्य चैश्वर्यमिन्द्राद्याः समवाप्नुयुः

သူမတစ်ပါးတည်းကပင် ချည်နှောင်မှု၏ အကြောင်းဖြစ်သကဲ့သို့၊ သူမတစ်ပါးတည်းကပင် အမြဲတမ်း လွတ်မြောက်မှု၏ အကြောင်းလည်း ဖြစ်၏။ သူမကို အာရాధနာပြုလျှင် အိန္ဒြာတို့နှင့် အခြားဒေဝတားများပင် အာဏာအုပ်ချုပ်မှုကို ရရှိကြ၏။

Verse 6

ये च शक्तिं न मन्यंते तिरस्कुर्वंति चाधमाः । योगीन्द्रा अपि ते व्यक्तं भ्रश्यंते काशिजा यथा

သက္တိကို မယုံကြည် မလေးစားဘဲ အပြစ်တင်သည့် အနိမ့်သူတို့သည်—ယောဂီတို့၏ အရှင်ဟုခေါ်ကြသော်လည်း—ကာသီ၌ တစ်ခါက ကျဆုံးခဲ့သကဲ့သို့ အမှန်တကယ် ကျဆုံးကြသည်။

Verse 7

वाराणस्यां किल पुरा सिद्धयोगीश्वराः पुनः । अवमन्य च ते शक्तिं पुनर्भ्रंशमुपागताः

အမှန်တကယ်ပင် ရှေးကာလ ဝါရာဏသီ၌ စိဒ္ဓိရသော ယောဂအရှင်အချို့သည် သက္တိကို မလေးစားမိသဖြင့် ထပ်မံကျဆုံးခြင်းသို့ ရောက်ကြ၏။

Verse 8

तस्मात्सदा देहिनेयं शक्तिः पूज्यैव नित्यदा । तुष्टा ददाति सा कामान्रुष्टा संहरते क्षणात्

ထို့ကြောင့် ကိုယ်ရှိသတ္တဝါတို့သည် ဤသက္တိကို အမြဲတမ်း ပူဇော်ရမည်။ သက်သာပျော်ရွှင်လျှင် ဆန္ဒတို့ကို ပေးတော်မူ၏; မကျေနပ်လျှင် ခဏချင်း အားလုံးကို ရုပ်သိမ်းတော်မူ၏။

Verse 9

परमा प्रकृतिः सा च बहुभेदैर्व्यवस्थिता । तासां मध्ये महादेव्यो ह्यत्र संस्थापिताः शृणु

သူမသည် အမြင့်မြတ်ဆုံး ပရကృతိ ဖြစ်၍ အမျိုးမျိုးသော ပုံသဏ္ဍာန်များဖြင့် စီစဉ်တည်ရှိ၏။ ထိုပုံသဏ္ဍာန်များအနက် မဟာဒေဝီတို့ကို ဤနေရာ၌ တည်ထောင်ထားသည်—နားထောင်လော့။

Verse 10

चतस्रस्तु महाशक्त्यश्चतुर्दिक्षु व्यवस्थिताः । सिद्धांबिका तु पूर्वस्यां स्थापिता सा गुहेन च

မဟာသက္တိကြီး လေးပါးကို လေးဘက်လေးဒిశ၌ တည်ထား၏။ ထိုအနက် စိဒ္ဓာမ္ဗိကာကို အရှေ့ဘက်၌ ဂုဟာ (စကန္ဒ) ကိုယ်တိုင် တည်ထောင်ထား၏။

Verse 11

जगदादौ मूलूप्रकृतेरुत्पन्ना सा प्रकीर्त्यते । आराधिता यतः सिद्धैस्तस्मात्सिद्धांबिका च सा

သူမသည် စကြဝဠာ၏အစဦး၌ မူလပရကృతి (Mūlaprakṛti) မှ ပေါ်ပေါက်လာသည်ဟု ကြေညာတော်မူ၏။ စိဒ္ဓတို့က ပူဇော်အာရాధနာပြုခဲ့သောကြောင့် ထို့ကြောင့် «စိဒ္ဓာမ္ဗိကာ» ဟု ခေါ်ကြ၏။

Verse 12

दक्षिणस्यां तथा तारा संस्थिता स्थापिता मया । तारणार्थाय देवानां यस्मात्कूर्मं समाश्रिता

ထို့အတူ တောင်ဘက်ဒిశ၌ တာရာကို ငါက တည်ထောင်၍ ထားခဲ့၏။ အကြောင်းမှာ ဒေဝတားတို့ကို ကယ်တင်ရန်အတွက် သူမသည် ကူර්မ (Kūrma) ကို အားကိုး၍ အာနုဘော်ပေးခဲ့သောကြောင့် ဖြစ်၏။

Verse 13

ययाविष्टः समुज्जह्रे वेदान्कूर्मो जगद्गुरुः । अनयाविष्टदेहश्च बुधो बौद्धान्हनिष्यति

ထိုသတ္တိ၏ အာဝိဋ္ဌာနဖြင့် ကူර්မ—လောက၏ဂုရု—သည် ဝေဒများကို ထုတ်ယူကာ ပြန်လည်တည်မြဲစေ하였다။ ထိုသတ္တိတည်းဟူသော အာဝိဋ္ဌာနက ကိုယ်ခန္ဓာထဲဝင်သောအခါ ဗုဒ္ဓသည် အနာဂတ်၌ ဘောဓ္ဓတို့ကို နှိမ်နင်းလိမ့်မည်။

Verse 14

कोटिशो वेदमार्गस्य ध्वंसकान्पापकर्मिणः । इयं मया समाराध्य समानीता गिरेः सुता

ဝေဒမဂ္ဂကို ဖျက်ဆီးသော အပြစ်ကမ္မပြုသူများသည် ကုဋိကုဋိ များစွာ ပေါ်ပေါက်လာကြ၏။ ထို့ကြောင့် ငါသည် သင့်လျော်စွာ ပူဇော်အာရాధနာပြု၍ တောင်၏သမီး (Girisutā) ကို ကာကွယ်ခြင်းအတွက် ဤနေရာသို့ ခေါ်ဆောင်လာခဲ့၏။

Verse 15

कोटिसंख्याभिरत्युग्रदेवीभिः संवृता च सा । दक्षिणां दिशमाश्रित्य संस्थिता मम गौरवात्

သူမသည် အလွန်ကြမ်းတမ်းသော ဒေဝီများ ကုဋိကုဋိဖြင့် ဝန်းရံခံထားရ၏။ ငါ၏ အာဏာဂုဏ်တန်ခိုးကြောင့် တောင်ဘက်ဒిశကို အားကိုးကာ တည်မြဲစွာ နေထိုင်လျက်ရှိ၏။

Verse 16

पश्चिमायां तथा देवी संस्थिता भास्करा शुभा । ययाविष्टानि भासंते भास्करप्रमुखानि च

ထို့အတူ အနောက်ဘက်၌ မင်္ဂလာရှိသော ဒေဝီ ဘာස්ကရာ တည်ရှိ၏။ သူမ၏ အာနုဘော်ဝင်ရောက်သဖြင့် နေကို ဦးဆောင်သော အလင်းတန်းများသည် တောက်ပလင်းလက်လာ၏။

Verse 17

बिंबानि सर्वताराणां गच्छन्त्यायांति च द्रुतम् । सैषा महाबला शक्तिर्भास्वरा कुरुनन्दन

ကြယ်အားလုံး၏ ဝိုင်းပုံရိပ်များသည် လျင်မြန်စွာ သွားလာ၍ လာပြန်၏။ ထိုသို့ပင် တောက်ပ၍ အလွန်အင်အားကြီးသော သက္တိ ဖြစ်သည်၊ ကုရုတို့၏ ပျော်ရွှင်ရာ အို။

Verse 18

मयाराध्य समानीता कटाहादत्र संस्थिता । कोटिकोटिवृता नित्यं त्रायते पश्चिमां दिशम्

ကျွန်ုပ်သည် ပူဇော်အာရాధနာပြု၍ ကဋာဟာ (Kaṭāha) မှ သူမကို ခေါ်ဆောင်လာကာ ဤနေရာ၌ တည်ထောင်ထား၏။ ကုဋိကုဋိဖြင့် အမြဲဝန်းရံလျက် အနောက်ဘက်ကို နိစ္စကာကွယ်တော်မူ၏။

Verse 19

उत्तरस्यां तथा देवी संस्थिता योगनंदिनी । परमप्रकृतेर्देहात्पूर्वं निःसृतया यया

ထို့အတူ မြောက်ဘက်၌ ဒေဝီ ယောဂနန္ဒိနီ တည်ထောင်ထား၏။ အဲဒီ အာနုဘော်သည် ယခင်က အမြင့်ဆုံး ပရကృతိ၏ ကိုယ်တော်မှ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည့် အင်အားဖြစ်၏။

Verse 20

दृष्ट्या दृष्टा निर्मलया योगमापुश्चतुःसनाः । योगीश्वरी च सा देवी सनकाद्यैः सुतोषिता

သန့်ရှင်း၍ အညစ်အကြေးမရှိသော မျက်မြင်ဖြင့် သူမကို မြင်ကြသဖြင့် ကုမာရ လေးပါးသည် ယောဂသမာဓိသို့ ရောက်ကြ၏။ ယောဂီတို့၏ အရှင်မ ဒေဝီသည် စနကတို့နှင့် အလွန်ပင် ကျေနပ်တော်မူ၏။

Verse 21

सैव चांडकटाहान्मे समाराध्यात्र प्रापिता । योगिनीभिः परिवृता संस्थिता चोत्तरां दिशम्

ထိုဘုရားမယ်တော်ကို ငါက စာဏ္ဍကဋာဟာမှ ဤနေရာသို့ သေချာစွာ ပူဇော်ကာ ခေါ်ဆောင်လာခဲ့သည်။ ယောဂိနီတို့ ဝန်းရံလျက် မြောက်ဘက်သို့ မျက်နှာမူ၍ တည်နေ၏။

Verse 22

एवमेता महाशक्त्यश्चतस्रः संस्थिताः सदा । पूजिताः कामदा नित्यं रुष्टाः संहरणक्षमाः

ဤသို့ မဟာသက္တိကြီး လေးပါးသည် အစဉ်တည်မြဲစွာ တည်ရှိနေကြသည်။ ပူဇော်လျှင် အလိုဆန္ဒအတိုင်း အမြဲကောင်းချီးပေးတတ်၍၊ ဒေါသထွက်လျှင် ဖျက်ဆီးနိုင်စွမ်းရှိကြသည်။

Verse 23

ततश्च नव मे दुर्गाः समानीताः शृणुध्व ताः

ထို့နောက် ငါ၏ ဒုရ္ဂါ ကိုးပါးကို ဤနေရာသို့ ခေါ်ဆောင်လာခဲ့သည်။ ငါဖော်ပြမည့်အတိုင်း ထိုတို့ကို နားထောင်ကြလော့။

Verse 24

त्रिपुरानाम परमा देवी स्थाणुर्यया पुरा । आविष्टस्त्रिपुरं निन्ये भस्मत्वं जगदीश्वरः

ထရီပုရာ ဟူသော အမြင့်မြတ်ဆုံး ဘုရားမယ်တော်ရှိသည်။ ရှေးကာလ၌ ထိုဘုရားမယ်တော်ကြောင့် စ္ထာဏု (ရှီဝ) သည် အာနုဘော်ဖြင့် ပြည့်ဝကာ၊ ကမ္ဘာ့အရှင်သည် ထရီပုရကို မီးလောင်ဖျက်၍ ပြာဖြစ်စေခဲ့သည်။

Verse 25

त्रिपुरेति ततस्तां तु प्रोक्तवान्भगवान्हरः । तुष्टाव च स्वयं तस्मात्पूज्या सा जगतामपि

ထို့ကြောင့် ဘဂဝန် ဟရ (ရှီဝ) သည် ထိုဘုရားမယ်တော်ကို “ထရီပုရာ” ဟု ခေါ်ဆိုခဲ့ပြီး၊ ကိုယ်တိုင်ပင် ချီးမွမ်းတော်မူ하였다။ ထို့ကြောင့် ဘုရားမယ်တော်သည် လောကအပေါင်းတို့ကပင် ပူဇော်ထိုက်သူ ဖြစ်သည်။

Verse 26

सा चाराध्य समानीता मयामरेश्वरपर्वतात् । भक्तानां कामदा सास्ति भट्टादित्यसमीपतः

သူမကို ပူဇော်ကာ ငါသည် Mareśvara တောင်မှ ခေါ်ဆောင်လာခဲ့သည်။ သူမသည် Bhaṭṭāditya အနီး၌ တည်၍ ဘက္တများ၏ ဆန္ဒတောင်းပန်သမျှကို ကောင်းချီးပေးတော်မူ၏။

Verse 27

अपरा चापि कोलंबा महाशक्तिः सनातनी । कोलरूपी ययाविष्टः केशवश्चोज्जहार गाम्

နောက်တစ်ပါးမှာလည်း ကိုလမ္ဘာ ဟူသော အနန္တ မဟာသက္တိ ဖြစ်၏။ သူမ၏ အာနုభာဝကြောင့် ကေရှဝသည် ဝက်တောရုပ်ကို ခံယူကာ မြေကြီးကို မြှောက်တင်ခဲ့၏။

Verse 28

तस्मात्सा विष्णुना चोक्ता कोलंबेति स्तुतार्चिता । सा च देवी मया पार्थ भक्तियोगेन तोषिता

ထို့ကြောင့် ဗိෂ္ဏုသည် သူမကို “ကိုလမ္ဘာ” ဟု ခေါ်ကာ ချီးမွမ်းပူဇော်ခဲ့၏။ ထိုဒေဝီသည် အို ပါර්ထ၊ ငါ၏ ဘက္တိယောဂဖြင့် ပျော်မြူးတော်မူ၏။

Verse 29

वाराहगिरिसंस्था मां समानीता च साब्रवीत् । यत्राहं नारद सदा तिष्ठामि कृपयार्थिनाम्

ဝါရာဟ တောင်ပေါ်၌ တည်နေသော သူမကို ငါ ခေါ်ဆောင်လာသောအခါ သူမက ပြော၏— “အို နာရဒ၊ ငါ အစဉ်တည်နေရာသည် ကရုဏာကို တောင်းခံသူတို့အတွက် ဖြစ်၏။”

Verse 30

तत्र कूपेन संस्थेयं रुद्राणीसंस्थितेन वै । तं हि कूपं विना मह्यं न रतिर्जायते क्वचित्

“အဲဒီနေရာမှာပင် ငါ တကယ်တည်ရမည်—ရုဒြာဏီ တည်ရှိသော ရေတွင်းအနီး၌။ ထိုရေတွင်းမရှိလျှင် ငါ့အတွက် မည်သည့်နေရာတွင်မျှ ပျော်ရွှင်မှု မပေါ်ပေါက်။”

Verse 31

तस्माद्भवान्कूपवरं स्वयमत्र खन द्विज । एवमुक्ते पार्थ देव्या दर्भमूलेन मे तदा

«ထို့ကြောင့်၊ ဗြာဟ္မဏ၊ ဤနေရာ၌ သင်၏လက်ဖြင့်ပင် အကောင်းဆုံးသော ရေတွင်းကို တူးလော့» ဟု ဒေဝီမိန့်တော်မူ၏။ ထိုသို့မိန့်တော်မူသဖြင့် ထိုအခါ ကျွန်ုပ်သည် ကုရှမြက်၏ အမြစ်ဖြင့် စတင်လုပ်ဆောင်하였다။

Verse 32

कूपोऽखनि यत्र साक्षाद्रुद्राणी कूप आबभौ । ततो मया तत्र देवाः स्नात्वा जप्त्वा च तर्पिताः

ရေတွင်းကို ထိုနေရာ၌ တူးပြီး၊ ထိုရေတွင်းထဲတွင်ပင် ရုဒြာဏီသည် တိုက်ရိုက် ထင်ရှားပေါ်ထွန်းလာ၏။ ထို့နောက် ထိုနေရာ၌ ကျွန်ုပ်သည် ရေချိုးကာ၊ ဇပ (japa) ကို ပြုလုပ်၍၊ တർပဏ (tarpana) ရေဘူဇာဖြင့် ဒေဝတားတို့ကို ကျေနပ်စေ하였다။

Verse 33

पूजिता च ततो दैवी कोलंबा जगदीश्वरी । परितुष्टा तदा देवी प्रणतं मा ततोऽब्रवीत्

ထို့နောက် လောက၏ အရှင်မ ဒေဝီ ကိုလံဘာ (Kolaṃbā) ကို ပူဇော်ကန်တော့하였다။ ဒေဝီသည် ပျော်ရွှင်နှစ်သက်၍ ကျွန်ုပ်က ဦးညွှတ်ကန်တော့နေစဉ် မိန့်တော်မူ하였다။

Verse 34

सदात्र चाहं स्थास्यामि प्रसादं प्रापिता त्वया । ये च कूपेत्र संस्नात्वा माघाष्टम्यां विशेषतः

«သင်က ငါ၏ ပရသာဒ (prasāda) ကို ရရှိစေခဲ့သဖြင့် ငါသည် ဤနေရာ၌ အမြဲတမ်း တည်နေမည်။ ထို့ပြင် ဤရေတွင်း၌ ရေချိုးသူတို့—အထူးသဖြင့် မာဃလ၏ အဋ္ဌမီနေ့တွင်—»

Verse 35

पूजयिष्यंति मां मर्त्यास्तेषां छेत्स्यामि दुष्कृतम् । सर्वतीर्थमयी यश्च सर्वर्तुकवनेस्थितः

«လူသားတို့က ငါကို ပူဇော်ကန်တော့လျှင် သူတို့၏ ဒုက္ကೃತ (အပြစ်ကံ) ကို ငါ ဖြတ်တောက်ပယ်ရှားမည်။ ထို့ပြင် ဤနေရာသည် ဆರ್ವရ္တုကဝန (Sarvartuka-vana) တွင် တည်ရှိ၍ တီရ္ထ (tīrtha) အားလုံး၏ အင်အားဖြင့် ပြည့်ဝနေသည်»။

Verse 36

मेरोः समीपे रुद्राण्याः कूप एष स एव च

ဤ ရုဒြာဏီ၏ ရေတွင်းသည် မေရုတောင်အနီး၌ အမှန်တကယ် တည်ရှိ၏။

Verse 37

प्रयागादपि गंगाया गयायाश्च विशेषतः । कूपेस्मिन्नधिकं स्नानं मया नारद कीर्तितम्

«ပရယာဂ၊ ဂင်္ဂါမြစ်နှင့် အထူးသဖြင့် ဂယာထက်ပင်—ဤရေတွင်း၌ ရေချိုးခြင်းသည် ပိုမိုမြတ်၏။ ထို့ကြောင့် ငါသည် သင်အား ကြေညာပြောဆို၏၊ အို နာရဒ»။

Verse 38

तदहं तव वाक्येन संस्थितात्र तपोधन । गुहेनाथ सरः पुण्यं पालयिष्याम्यतंद्रिता

«ထို့ကြောင့် သင်၏စကားအရ၊ တပဓန (တပဿ၏ خزانه) အို၊ ငါသည် ဤနေရာ၌ နေထိုင်မည်။ ဂုဟာကို အရှင်အဖြစ်ထား၍ ဤပုဏ္ဏရေကန်ကို မပျင်းမနာ စောင့်ရှောက်မည်»။

Verse 39

कुमारेशं पूजयित्वा पूजयिष्यंति ये च माम् । देवीभिः षष्टिकोटीभिर्युता तेषामभीष्टदा

«ကူမာရေးရှ (Kumāreśa) ကို ပူဇော်ပြီးနောက် ငါကိုလည်း ပူဇော်ကြသူတို့အား—ဒေဝီ ခြောက်ဆယ်ကုဋေ နှင့်အတူ ငါသည် သူတို့လိုအင်သော ဆုတောင်းအလိုကို ပေးသနားမည်»။

Verse 40

नारद उवाच । इत्युक्तोऽहं पार्थ देव्या तदानीं प्रीयमाणया । प्रत्यब्रवं प्रमुदितः कोलंबां विश्वमातरम्

နာရဒက ပြောသည်။ အို ပါရ္ထ၊ ထိုအခါ ပျော်ရွှင်နှစ်သက်နေသော ဒေဝီက ငါ့အား ထိုသို့ မိန့်ကြားသဖြင့်၊ ငါသည် ဝမ်းမြောက်စွာဖြင့် ကမ္ဘာမိခင် ကောလမ္ဘာ ထံသို့ ပြန်လည်လျှောက်တင်၏။

Verse 41

अत्रास्य माता त्वं देवि गुप्तक्षेत्रस्यकारणम् । तीर्थयात्रा वृथा तेषां नार्च्चयंतीह त्वां च ये

ဤနေရာ၌ အို ဒေဝီ၊ သင်သည် ဤအရပ်၏ မိခင်တော်ဖြစ်၍ လျှို့ဝှက်သန့်ရှင်းနယ်မြေ၏ အကြောင်းရင်းလည်း ဖြစ်၏။ ဤနေရာတွင် သင်ကို မပူဇော်သူတို့အတွက် တီရ္ထယာတရာ (ဘုရားဖူးခရီး) သည် အကျိုးမဲ့ ဖြစ်သွား၏။

Verse 42

इदं च यत्सरः पुण्यं त्वन्नाम्ना ख्यातिमेष्यति । ईश्वरी सरसोऽस्य त्वं तीर्थस्यास्य तथेश्वरी

ထို့ပြင် ဤပုဏ္ဏားရေကန်သည် သင်၏ နာမတော်ကြောင့် ကျော်ကြားလာမည်။ သင်သည် ဤရေကန်၏ အရှင်မ (ဣශ්ဝရီ) ဖြစ်သကဲ့သို့ ဤတီရ္ထ၏ အရှင်မလည်း ဖြစ်၏။

Verse 43

एवं दीर्घं तपस्तत्वा स्थापिता मयका शुभा । महादुर्गा नरैस्तस्मात्पूज्येयं सततं बुधैः

ဤသို့ ရှည်လျားသော တပသ (အာဓိဋ္ဌာန်တရား) ကို ကျင့်ဆောင်ပြီးနောက်၊ ငါသည် ဤမင်္ဂလာရှိသော ဒေဝီရုပ်ကို တည်ထောင်ခဲ့၏။ ထို့ကြောင့် မဟာဒုရ္ဂါအဖြစ်၊ လူတို့—အထူးသဖြင့် ပညာရှိတို့—က အမြဲပူဇော်သင့်၏။

Verse 44

तृतीया च दिशि तस्यां स्थिता संस्थापिता मया । गुहेन च कपालेश्याः प्रभावोस्याः पुरेरितः

ထို့ပြင် တတိယ ဒေဝီရုပ်တစ်ပါးကို ထိုဦးတည်ရာအရပ်၌ ငါက တင်မြှောက်တည်ထောင်ခဲ့၏။ ထို့နောက် ဂုဟ (စကန္ဒ) က ဤကပာလေရှီ၏ ဂုဏ်တော်အာနုဘော်ကို မြို့တော်၌ ကြေညာစေခဲ့၏။

Verse 45

धन्यास्ते ये प्रपश्यंति नित्यमेनां नरोत्तमाः । कपालेश्वरमभ्यर्च्य विश्वशक्तिरियं यतः

နေ့စဉ် ဤဒေဝီကို မြင်တွေ့ကြသော လူအထက်မြတ်တို့သည် အမှန်တကယ် ကံကောင်းမြတ်နိုးသူများ ဖြစ်ကြ၏။ အကြောင်းမူကား ကပာလေရှ္ဝရကို ပူဇော်ပြီးနောက် ဤဒေဝီသည် ဤနေရာ၌ စကြဝဠာ၏ ရှက္တိ (အင်အား) အဖြစ် တည်ရှိနေသောကြောင့် ဖြစ်၏။

Verse 46

एवमेतास्तिस्रो दुर्गाः पूर्वस्यां दिशि संस्थिताः । पश्चिमायां प्रवक्ष्यामि तिस्रो दुर्गा महोत्तमा

ဤသို့ပင် ဒုရ္ဂါ သုံးပါးသည် အရှေ့ဘက်အရပ်၌ တည်ရှိကြ၏။ ယခုမူ အနောက်ဘက်အရပ်၌ အလွန်မြတ်သော ဒုရ္ဂါ သုံးပါးကို ငါဖော်ပြမည်။

Verse 47

सुवर्णाक्षी तु या देवी ब्रह्मांडपरिपालिनी । सा मयात्र समाराध्य तीर्थे देवी निवेशिता

စကြဝဠာတစ်လုံးလုံးကို ကာကွယ်စောင့်ရှောက်သော သုဝဏ္ဏာက္ခီ အမည်ရှိ ဒေဝီကို ငါသည် ဤနေရာ၌ ပူဇော်အာရాధနာပြု၍ ဤတီရ္ထ၏ ဒေဝီအဖြစ် တည်ထောင်ခဲ့၏။

Verse 48

ये चैनां प्रणमिष्यंति पूजयिष्यंति भक्तितः । त्रयस्त्रिंशद्भिः कोटीभिर्देवीभिः पूजिता च तैः

သူမကို ဦးညွှတ်ပူဇော်၍ ဘက္တိဖြင့် ကိုးကွယ်သူတို့အတွက်၊ ဒေဝီသည် ဒေဝီ သုံးဆယ်သုံးကုဋိတို့က ပူဇော်သကဲ့သို့ ဖြစ်၏။

Verse 49

अपरा च महादुर्गा चर्चिता चेति संस्थिता । रसातलतलात्तत्र मयानीता सुभक्तितः

အခြားသော မဟာဒုရ္ဂါတစ်ပါးလည်း ထိုနေရာ၌ ‘စရ္စိတာ’ ဟု ကျော်ကြား၍ တည်ရှိ၏။ ရသာတလ အလွှာမှ ငါသည် အလွန်နက်ရှိုင်းသော ဘက္တိဖြင့် သူမကို ထိုသို့ ခေါ်ဆောင်လာခဲ့၏။

Verse 50

इयमर्च्या च चिंत्या च वीरत्वं समभीप्सुभिः । बहुभिर्देवदैतेयैर्ददौ तेभ्यश्च वीरताम्

ဤဒေဝီကို သူရဲကောင်းသတ္တိကို လိုလားသူတို့သည် ပူဇော်ရမည်၊ စိတ်၌လည်း ဆင်ခြင်တရားထိုင်ရမည်။ ဒေဝနှင့် ဒೈတျများ အများအပြားက သူမကို ရိုသေကာ ပူဇော်ကြသဖြင့် ထိုသူတို့သည် သူမထံမှ ထိုသတ္တိနှင့် အင်အားကို ရရှိခဲ့ကြ၏။

Verse 51

इयमेव महादुर्गा शूद्रकं वीरसत्तमम् । चौरैर्बद्धं कलौ चाग्रे मोक्षयिष्यति विक्रमात्

ဤမဟာဒုရ္ဂါတော်မူသည် မဟာဗီရိယဖြင့် ကလိယုဂ်လာမည့်ကာလ၌ သူခိုးတို့က ချည်နှောင်ထားသော သူဒ္ရက—သူရဲကောင်းအထွဋ်အမြတ်ကို လွတ်မြောက်စေမည်။

Verse 52

ततस्त्वेतां स चाराध्य वीरेंद्रत्वमवाप्स्यति । निहनिष्यति चाक्रम्य कालसेनमुखान्रिपून्

ထို့နောက် သူသည် ထိုမယ်တော်ကို သင့်လျော်စွာ ပူဇော်ကာ ဗီရိန္ဒြတ്വ—သူရဲကောင်းတို့၏ အရှင်အဖြစ်ကို ရရှိမည်။ ထို့ပြင် ရှေ့တိုးဝင်ရောက်၍ ကာလစေန မျက်နှာစာရှိသော ရန်သူဘုရင်တို့ကို ချေမှုန်းမည်။

Verse 53

तस्मादियं समाराध्या वीर्यकामैर्नरैः सदा । चर्चिता या महादुर्गा पश्चिमायां दिशि स्थिता

ထို့ကြောင့် အင်အားနှင့် သတ္တိဗီရိယကို လိုလားသော လူတို့သည် အနောက်ဘက်၌ တည်ရှိ၍ မဟာဒုရ္ဂါဟု ကျော်ကြားသော ဤဒေဝီကို အစဉ်မပြတ် သင့်လျော်စွာ ပူဇော်ရမည်။

Verse 54

तथा त्रैलोक्यविजया तृतीयस्यां दिशि स्थिता । यामाराध्य जयं प्राप्तस्त्रिलोक्यां रोहिणीपतिः । सोमलोकान्मयानीता पूजिता जयदा सदा

ထို့အတူ တြိုင်လောကဗိဇယာ ဒေဝီသည် တတိယဦးတည်ရာ၌ တည်ရှိသည်။ သူမကို ပူဇော်ရာမှ ရိုဟိဏီ၏ အရှင်—စောမ (လ) သည် သုံးလောကလုံး၌ အောင်မြင်မှုကို ရရှိ하였다။ စောမလောကမှ ငါက ခေါ်ဆောင်လာသော သူမသည် အစဉ်ပူဇော်ခံရ၍ အမြဲ အောင်ပွဲကို ပေးတော်မူ၏။

Verse 55

एवमेताः पश्चिमायामुत्तरस्यामतः शृणु । तिस्रो देव्यश्चोत्तरस्यामेकवीरामुखाः स्थिताः

ဤသို့ အနောက်ဘက်၌ ဤဒေဝီတို့ ရှိကြသည်။ ယခု အမြောက်ဘက်အကြောင်းကို ကြားနာလော့။ အမြောက်ဘက်၌ ဧကဗီရာကို ဦးဆောင်သော ဒေဝီ သုံးပါး တည်ရှိကြသည်။

Verse 56

एकवीरेति या देवी साक्षात्सा शिवपूजिता । ययाविष्टो जगत्सर्वं संहरत्येष भूतराट्

ဧကဝီရာဟု ခေါ်သော ဒေဝီသည် သီဝဘုရားတော်ကိုယ်တိုင်က တိုက်ရိုက်ပူဇော်သော အရှင်မဖြစ်သည်။ သူမ၏ သက္တိအာနုဘော်ကြောင့် လောကတစ်လောကလုံးကို လွှမ်းမိုးကာ သတ္တဝါတို့၏ အရှင်သည် စကြဝဠာအားလုံးကို လျော့ပါးပျက်သုဉ်းစေ၏။

Verse 57

वीर्येणाद्येकवीरायाः कृत्वा लोकांश्च भस्मसात् । युगैकादशपूर्णत्वे विलक्षोऽभूत्स भस्मनि

ဧကဝီရာ၏ မူလသတ္တိဗလကြောင့် လောကများသည် ပြာဖြစ်အောင် လောင်ကျွမ်းပျက်စီးခဲ့၏။ ယုဂါ တစ်ဆယ့်တစ် ပြည့်စုံသည့်အခါ သူသည် ပြာထဲ၌ အမှတ်အသားထင်ရှားကာ ပြာအဖြစ်သာ ကျန်ရစ်လေ၏။

Verse 58

एवंविधा त्वेकवीरा शक्तिरेषा सनातनी । पूजिताराधिता चैव सर्वाभीप्सितदा नृणाम्

ဤသို့ပင် ဧကဝီရာဟူသည် အနန္တကာလတည်သော သက္တိတော်ဖြစ်၏။ ပူဇော်ကာ အာရాధနာပြုလျှင် လူတို့အလိုရှိသမျှကို ပေးသနားတော်မူ၏။

Verse 59

ब्रह्मलोकात्समानीता मयाराध्यात्र भारत । नामकीर्तनमप्यस्या दुष्टानां घातनं विदुः

အို ဘာရတ၊ သူမကို ဗြဟ္မလောကမှ ငါက ခေါ်ဆောင်လာပြီး ဤနေရာ၌ ပူဇော်လျက်ရှိ၏။ သူမ၏ နာမကီရတနာကို ရွတ်ဆိုခြင်းတောင် မကောင်းသူတို့ကို ဖျက်ဆီးခြင်းဖြစ်ကြောင်း သိကြ၏။

Verse 60

द्वितीया हरसिद्ध्याख्या देवी दुर्गा महाबला । शीकोत्तरात्समाराध्य मयानीतात्र पांडव

ဒုတိယဒေဝီမှာ မဟာဗလရှိသော ဒေဝီ ဒုရ္ဂါ၊ «ဟရသိဒ္ဓိ» ဟု ကျော်ကြားသူမဖြစ်၏။ ရှီကိုတ္တရ၌ သေချာစွာ အာရాధနာပြုပြီးနောက် ငါသည် သူမကို ဤနေရာသို့ ခေါ်ဆောင်လာခဲ့သည်၊ အို ပाण्डဝ။

Verse 61

यदा शीकोत्तरस्थेन पार्वत्या प्रार्थितेन च । रुद्रेण डाकिनीमंत्रः प्रोक्तो देव्याः कृपालुना

ထိုအခါ Śīkottara တွင် ပါర్వတီ၏ တောင်းပန်မှုကြောင့်၊ ဒေဝီအပေါ် ကရုဏာရှိသော ရုဒြာသည် ဒာကိနီမန္တရကို ဒေဝီအား ဟောကြားသင်ပေးတော်မူ၏။

Verse 62

तदा मंत्रप्रभावेण मोहिता गिरिजा सती । तमेवाक्रम्य मांसं च शोणितं च भवं पपौ

ထို့နောက် မန္တရ၏ အာနုဘော်ကြောင့် မောဟဖြစ်သွားသော သီလဝတီ ဂိရိဇာသည် ဘဝကိုပင် အနိုင်ယူကာ သူ၏ အသားနှင့် သွေးကို သောက်လေ၏။

Verse 63

ततो रुद्रशरीरात्तु विनिष्क्रांतार्तिनाशिनी । हरसिद्धिर्महादुर्गा महामंत्रविशारदा

ထို့နောက် ရုဒြာ၏ ကိုယ်တော်မှ ဒုက္ခနာကျင်မှုကို ဖျက်ဆီးသော ဟရသိဒ္ဓိ—မဟာဒုರ್ಗာ၊ မဟာမန္တရများ၌ ကျွမ်းကျင်ပြည့်စုံသူ—ထွက်ပေါ်လာ၏။

Verse 64

सा सहस्रभुजा देवी समाक्रम्याभिपीड्य च । मोक्षयामास गिरिशमशापयत तां तथा

လက်တစ်ထောင်ရှိသော ဒေဝီသည် (သူ့ကို) ဖမ်းဆီးဖိနှိပ်ပြီးနောက် ဂိရိရှကို လွှတ်ပေးတော်မူ၏။ ထို့အတူ အခြားသူမကိုလည်း အပစ်ဒဏ်မှ လွတ်မြောက်စေတော်မူ၏။

Verse 65

ततः प्रभृति सा लोके हरसिद्धिः प्रकीर्त्यते । देवीनां षष्टिकोटीभिरावृता पूज्यते सुरैः

ထိုအချိန်မှစ၍ လောက၌ သူမကို «ဟရသိဒ္ဓိ» ဟု ကျော်ကြားစွာ ခေါ်ကြ၏။ ဒေဝီခြောက်ဆယ်ကုဋေ ဝန်းရံလျက်၊ နတ်တို့က ပူဇော်ကန်တော့ကြ၏။

Verse 66

एतामाराध्य सुग्रीवप्रमुखा दोषनाशिनीम् । अभूवन्त्सुमहावीर्या डाकिनीसंघनाशनाः

အပြစ်ကိုဖျက်ဆီးသော မိခင်တော်ကို ပူဇော်အာရాధနာပြုလျက်၊ စုဂရీవနှင့် အခြားသူတို့သည် အလွန်ရဲရင့်သန်မာလာကာ ဒာကိနီအုပ်စုများကို ဖျက်ဆီးသူများ ဖြစ်လာကြ၏။

Verse 67

तस्मादेतां पूजयेत्तु मनोवाक्कायकर्मभिः । डाकिन्याद्या न सर्पंति हरसिद्धेरनंतरम्

ထို့ကြောင့် စိတ်၊ စကား၊ ကိုယ်၊ လုပ်ရပ်တို့ဖြင့် မိခင်တော်ကို ပူဇော်သင့်၏။ ဟရစိဒ္ဓိ၏ သန့်ရှင်းသော ရှေ့မှောက်၌ ဒာကိနီတို့နှင့် ထိုသို့သောအရာများ မနီးကပ်နိုင်ကြ။

Verse 68

तृतीयेशानकोणस्था चंडिका नवमी स्थिता । वागीशोऽपि लभेत्पारं नैव यस्याः प्रवर्णने

တတိယဒေဝီ ချဏ္ဍိကာသည် ဣရှာနထောင့်၌ တည်နေ၍ နဝမီအဖြစ် ထင်ရှား၏။ စကား၏အရှင်တော်ပင်လျှင် သူမ၏ဂုဏ်ကို ဖော်ပြရာ၌ အဆုံးမရောက်နိုင်။

Verse 69

या पुरा पार्वतीदेहाद्विनिःसृत्य महासुरौ । चंडमुंडौ निहत्यैव भक्षयामास क्रोधतः

သူမသည် ယခင်က ပါရဝတီ၏ ကိုယ်တော်မှ ထွက်ပေါ်လာ၍၊ ဒေါသဖြင့် မဟာအဆုရ ချဏ္ဍနှင့် မုဏ္ဍတို့ကို သတ်ပြီးနောက် စားသုံးခဲ့၏။

Verse 70

अक्षौहिणीशतं त्वेकं चंडमुंडौ च तावुभौ । नापूर्यतैकग्रासोऽस्याः किंलक्ष्या यात्वियं हि सा

တပ်အက္ရှောဟိဏီ တစ်ရာနှင့် ချဏ္ဍ၊ မုဏ္ဍ အဲဒီနှစ်ဦးပင်လျှင် သူမ၏ တစ်ကိုက်တည်းကိုတောင် မပြည့်စုံနိုင်ခဲ့။ ထိုသို့သောသူမကို မည်သည့်အတိုင်းအတာဖြင့် တိုင်းတာနိုင်မည်နည်း—အမှန်တကယ် ရေတွက်မရသူမ ဖြစ်၏။

Verse 71

इयमेवांधकानां च तृषिता शोणितं पुनः । पपौ ततो निजग्राह चांधकं भगवान्भवः

သူမသည် ရေငတ်လျက် အန္ဓကတို့၏ သွေးကို ထပ်မံသောက်ခဲ့သည်။ ထို့နောက် ဘဂဝန် ဘဝ (ရှီဝ) သည် အန္ဓကကို ဖမ်းဆီးယူ하였다။

Verse 72

इयं च रक्तबीजानां कृत्वा पानं च रक्तजम् । अर्पयामास तं देव्याश्चामुण्डापीतशोणितम्

ထို့ပြင် သူမသည် ရက္တဘီဇာတို့မှ ပေါ်လာသော သွေးကို သောက်ပြီးနောက်၊ ချာမုဏ္ဍာ သောက်ခဲ့သော ထိုသွေးကို ဒေဝီမယ်တော်ထံ ပူဇော်အပ်နှံ하였다။

Verse 73

एषा तृप्यति भक्तानां प्रणामेनापि भारत । अर्बुदानां च कोटीभिर्दैत्यानां पापकर्मिणाम्

အို ဘာရတ၊ သူမသည် ဘက္တ၏ တစ်ကြိမ်တည်းသော ဦးချကန်တော့ခြင်းဖြင့်ပင် ကျေနပ်တတ်သည်။ သို့သော် အပြစ်ကမ္မပြုသော ဒိုင်တျာများ အရဗုဒ်အရေအတွက်၊ ကိုဋိကိုဋိဖြင့်ပင် မကျေနပ်နိုင်။

Verse 74

कुण्डं चास्या मया देव्याः पुण्यं निष्पादितं शुभम् । यत्र वै स्पर्शमात्रेण सर्वतीर्थफलं लभेत्

ထို့ပြင် ဤဒေဝီအတွက် ကျွန်ုပ်သည် သုဘမင်္ဂလာနှင့် ပုဏ္ဏကောင်းသော ကုဏ္ဍ (ရေကန်) ကို တည်ထောင်ပြုလုပ်하였다။ ထိုနေရာ၌ ရေကို ထိမိရုံဖြင့်ပင် တီရ္ထအားလုံး၏ အကျိုးကို ရရှိနိုင်သည်။

Verse 75

हरसिद्धिर्देवसिद्धिर्धर्मसिद्धिश्च भारत । विविधा प्राप्यते सिद्धिस्तीर्थेऽस्मिंश्चंडिकारतैः

အို ဘာရတ၊ ဤတီရ္ထ၌ ခဏ္ဍိကာကို ဘက္တိပြုသူတို့သည် စိဒ္ဓိအမျိုးမျိုးကို ရရှိကြသည်—ဟရ (ရှီဝ) ၏ ကရုဏာဖြင့် အောင်မြင်ခြင်း၊ ဒေဝလောက၌ အောင်မြင်ခြင်း၊ နှင့် ဓမ္မ၌ အောင်မြင်ခြင်း။

Verse 76

यश्च पूजयते देवीं स्वल्पेन बहुनापि वा । कात्यायनी कोटिशतैर्वृता तस्य विभूतिदा

နတ်မယ်ကို အနည်းငယ်ဖြင့်ဖြစ်စေ အများကြီးဖြင့်ဖြစ်စေ ပူဇော်သူမည်သူမဆို၊ ရာကုဋိများသော အပေါင်းအပါများနှင့် ဝန်းရံထားသော ကာတျာယနီဒေဝီသည် ထိုသူအား စည်းစိမ်နှင့် သာသနာတော်တန်ခိုးကို ပေးတော်မူ၏။

Verse 77

एवमेता महादुर्गा नवतीर्थेऽत्र संस्थिताः । चतस्रश्चापि दिग्देव्यो नित्यमर्च्याः शुभेप्सुभिः

ဤသို့ မဟာဒုရ္ဂါ၏ ရုပ်သဏ္ဌာန်များသည် ဤနေရာရှိ တီရ္ထ ၉ ခု၌ တည်ရှိကြ၏။ ထို့ပြင် အရပ်လေးမျက်နှာကို စောင့်ရှောက်သော ဒိဂ္ဒေဝီ ၄ ပါးကိုလည်း ကောင်းကျိုးကိုလိုလားသူတို့က နေ့စဉ် ပူဇော်သင့်၏။

Verse 78

आश्विनस्य च मासस्य नवरात्रे विशेषतः । उपोष्य चैकभक्तैर्वा देवीस्त्वेताः प्रपूजयेत्

အာရှွိန မာသ၏ နဝရာတြာကာလ၌ အထူးသဖြင့်၊ အုပါဝါသ (အစာရှောင်) လုပ်၍ဖြစ်စေ၊ သို့မဟုတ် ဧကဘက္တ (တစ်နေ့တစ်ကြိမ်သာ စားသောက်ခြင်း) စည်းကမ်းဖြင့်ဖြစ်စေ၊ ဤဒေဝီတို့ကို အထူးသဒ္ဓါဖြင့် ပူဇော်ရမည်။

Verse 79

बलिपूपकनैवेद्यैस्तर्पणैर्धूपगंधिभिः । तस्य रक्षां चरंत्येता रथ्यासु त्रिकचत्वरे

ဘလိ (ပူဇော်အနုသင်)၊ ပူပက (မုန့်ကိတ်) နှင့် နိုင်ဝေဒျ (အာဟာရပူဇော်)၊ တර්ပဏ (ရေချဉ်းကပ်ပူဇော်) နှင့် မီးခိုးအမွှေးအကြိုင်တို့ဖြင့် ပူဇော်လျှင်၊ ဤဒေဝီတို့သည် လမ်းမများ၊ လမ်းဆုံများ၊ သုံးလမ်းဆုံနှင့် လေးလမ်းဆုံတို့၌ လှည့်လည်ကာ ထိုဘက္တကို ကာကွယ်စောင့်ရှောက်ကြ၏။

Verse 80

भूतप्रेतपिशाचाद्या नोपकुर्युः प्रपीडनम् । आपदो विद्रवंत्याशु योगिन्यो नंदयंति तम्

ဘူတ၊ ပရေတ၊ ပိသာချာ စသည့်အရာများသည် ထိုသူကို ဖိနှိပ်နှောင့်ယှက်၍ မရနိုင်ကြ။ အန္တရာယ်အပေါင်းတို့သည် လျင်မြန်စွာ ထွက်ပြေးသွားပြီး ယောဂိနီတို့သည် ထိုသူကို နှစ်သက်ပျော်ရွှင်ကြ၏။

Verse 81

पुत्रार्थी लभते पुत्रान्धनार्थी धनमाप्नुयात् । रोगार्तो मुच्यते रोगाद्बद्धो मुच्येत बन्धनात्

သားကို ဆန္ဒရှိသူသည် သားများကို ရရှိမည်၊ ငွေကြေးကို လိုလားသူသည် ဓနကို ရရှိမည်။ နာမကျန်းသူသည် ရောဂါမှ လွတ်ကင်းမည်၊ ချည်နှောင်ခံရသူသည် ချည်နှောင်မှုမှ လွတ်မြောက်မည်။

Verse 82

आसां यः कुरुते भक्तिं नरो नारी च श्रद्धया । सर्वान्कामानवाप्नोति यांश्चिंतयति चेतसि

ယောကျ်ားမိန်းမ မည်သူမဆို ယုံကြည်သဒ္ဓာဖြင့် ဤဒေဝီတို့အား ဘက္တိပြုလျှင်၊ စိတ်ထဲတွင် စဉ်းစားထားသမျှ ဆန္ဒအားလုံးကို ရရှိမည်။

Verse 83

कामगव्य इमा देव्यश्चिन्तामणिनिभास्तथा । कल्पवल्ल्योऽथ भक्तानां प्रतिच्छन्दोऽत्र नव हि

ဤဒေဝီတို့သည် ဆန္ဒပြည့်စေသော နွားကဲ့သို့လည်းကောင်း၊ ဆုတောင်းပြည့်စေသော စိန္တမဏိရတနာကဲ့သို့လည်းကောင်း ဖြစ်ကြသည်။ ဘက္တိရှိသူတို့အတွက် ဆန္ဒပေးသော ကလ္ပဝလ္လီကဲ့သို့ ဖြစ်၍၊ ဤနေရာ၌ ထင်ရှားမှု ကိုးပါး ရှိသည်။

Verse 84

तथात्र भूतमातास्ति हरसिद्धेस्तु दक्षिणे । तस्या माहात्म्यमतुलं संक्षेपात्प्रब्रवीमि ते

ထို့အတူ ဤနေရာ၌ ဟရသိဒ္ဓိ၏ တောင်ဘက်တွင် ဘူတမာတာ ဒေဝီ ရှိသည်။ သူမ၏ မဟာတန်ခိုးကို မနှိုင်းယှဉ်နိုင်သဖြင့် ယခု သင့်အား အကျဉ်းချုပ် ပြောပြမည်။

Verse 85

पूर्वं किल गुहो विद्वान्पुण्ये सारस्वते तटे । भूतप्रेतपिशाचानामाधिराज्येऽभ्यषिच्यत

အတိတ်ကာလတွင် ပညာရှိ ဂုဟာသည် သန့်ရှင်းသော စရಸ್ವတီမြစ်ကမ်း၌ ဘူတ၊ ပရေတ၊ ပိသာချာတို့၏ အထက်အုပ်စိုးသူအဖြစ် အဘိသေကခံ၍ တင်မြှောက်ခံရသည်။

Verse 86

स च सर्वाणि भूतानि मर्यादायामधारयत् । एतदन्नं प्रदायैव कृपया भगवान्गुहः

ထိုအခါ ဘုရားဂုဟာသည် သတ္တဝါအပေါင်းတို့ကို သင့်လျော်သောစည်းကမ်းအတွင်း၌ ထိန်းသိမ်းထားတော်မူ၏။ ကရုဏာတော်ကြောင့် မင်္ဂလာရှိသော ဘုရားဂုဟာသည် အစာဤဟာကို ပေးတော်မူ၏။

Verse 88

ततस्त्वनेन भोगेन तानि नंदंति कृत्स्नशः । ततः केनापि कालेन श्रद्धयाऽश्रद्धया कृतम्

ထို့နောက် ဤပူဇော်သက္ကာကို ခံစားသုံးဆောင်ခြင်းကြောင့် သူတို့အားလုံး အပြည့်အဝ ကျေနပ်သွားကြ၏။ ထို့နောက် အချိန်တစ်ခုတွင် ယုံကြည်ခြင်းဖြင့်ဖြစ်စေ မယုံကြည်ခြင်းဖြင့်ဖြစ်စေ ထိုကိစ္စကို ပြုလုပ်ခဲ့ကြ၏။

Verse 89

पुण्यं तान्येव भूतानि ग्रसंत्याक्रम्य देवताः । ततो देवाः क्षुधार्त्तास्ते गुहायैतन्न्यवेदयन्

ထိုသတ္တဝါတို့ပင် အင်အားဖြင့် ဖိနှိပ်ကာ ဒေဝတားတို့၏ ကုသိုလ်ပုဏ္ဏကို စားသုံးလျက်ရှိကြ၏။ ထို့ကြောင့် ဆာလောင်ဒုက္ခခံရသော ဒေဝတားတို့သည် ဤအကြောင်းကို ဂုဟာထံ တင်ပြလျက်ရှိကြ၏။

Verse 90

स वै तदाकर्ण्य क्रुद्धो गुहः काल इवाभवत् । तस्य क्रुद्धस्य भ्रूपद्ममध्यात्काचिद्विनिर्गता

ထိုသတင်းကို ကြားသိသော် ဂုဟာသည် ဒေါသထွက်ကာ ကာလ (မရဏ) ကဲ့သို့ ဖြစ်လာတော်မူ၏။ ဒေါသတော်တောက်လောင်နေစဉ် မျက်ခုံးကြာပန်း၏ အလယ်မှ တစ်စုံတစ်ရာ ထွက်ပေါ်လာ၏။

Verse 91

ज्वालामाला सुदुर्दर्शा नारी द्वादशलोचना । सा च प्रणम्य तं प्राह तव शक्तिरहं प्रभो । शीघ्रमादिश मां कृत्ये किं करोमि तवेप्सितम्

မီးလျှံပန်းကုံးဖြင့် ဝန်းရံထား၍ ကြည့်ရှုရန် ခက်ခဲသော မိန်းမတစ်ဦး၊ မျက်စိတစ်ဆယ့်နှစ်လုံးရှိသူ ပေါ်ထွက်လာ၏။ သူမသည် ဂုဟာကို ဦးညွှတ်ကန်တော့ပြီး «အရှင်၊ ကျွန်မသည် သင်၏ သက္တိ (Śakti) ဖြစ်ပါသည်။ ဤကိစ္စ၌ အမြန် အမိန့်ပေးပါ—သင်အလိုရှိသကဲ့သို့ ကျွန်မ ဘာလုပ်ရမည်နည်း» ဟု ဆို၏။

Verse 92

स्कन्द उवाच । एतैर्भूतगणैः पापैरुल्लंघ्य मम शासनम्

စကန္ဒက မိန့်တော်မူသည် - "ဤအပြစ်ရှိသော ဘီလူးသရဲတစ္ဆေအပေါင်းတို့သည် ငါ၏အမိန့်တော်ကို ဖောက်ဖျက်ကြလေပြီ။"

Verse 93

मनुष्यदत्तं सकलं भुज्यते स्वेच्छयाधमैः । शीघ्रमेतानि त्वं तस्मान्मर्यादायामुपानय

"လူတို့ လှူဒါန်းသမျှကို ဤယုတ်မာသောသူတို့သည် စိတ်တိုင်းကျ စားသုံးနေကြသည်။ ထို့ကြောင့် ၎င်းတို့အား စည်းကမ်းဘောင်အတွင်းသို့ အမြန်ပြန်သွင်းလော့။"

Verse 94

एतास्त्वानुव्रजिष्यंति देव्यः कोटिशतं शुभे । ततस्तथेति सा चोक्ता देवीभिः संवृता तदा

"အို ကျက်သရေရှိသောသူ၊ နတ်သမီးကုဋေတစ်ရာသည် သင့်နောက်သို့ လိုက်ပါကြလိမ့်မည်။" ဤသို့ မိန့်တော်မူသောအခါ သူမက "ထိုသို့ဖြစ်ပါစေ" ဟု ပြန်ကြားပြီး နတ်သမီးများ ခြံရံလျက် ရှိလေ၏။

Verse 95

मयूरं समुपास्थाय गुहशक्तिः समागता । सरोजवनमासाद्य भूतसंघानपश्यत

ဒေါင်းကို စီးနင်းပြီးနောက် ဂူဟာရှတ္တိသည် ထွက်ခွာသွား၏။ ကြာတောတစ်ခုသို့ ရောက်သောအခါ စုဝေးနေသော ဘီလူးသရဲတစ္ဆေအပေါင်းကို မြင်တွေ့လေ၏။

Verse 96

जघान च समासाद्य देवी नानाविधायुधैः । ततः प्रेतपिशाचाद्या हन्यमाना महारणे

နတ်ဘုရားမသည် အနီးကပ်ဝင်ရောက်ပြီး လက်နက်မျိုးစုံဖြင့် ၎င်းတို့အား တိုက်ခိုက်ချေမှုန်းလေ၏။ ထိုစစ်ပွဲကြီးတွင် ပြိတ္တာများ၊ පිဆာချာများနှင့် အခြားသောသူတို့သည် အသတ်ခံကြရလေသည်။

Verse 97

प्रसादयंति तां देवीं नानावेषैः सुदीनवत् । केचिद्ब्राह्मणवेषैश्च तापसानां तथो क्तिभिः

အလွန်ဒုက္ခရောက်နေကြသဖြင့် သူတို့သည် မိခင်ဒေဝီကို စိတ်ချမ်းသာစေရန် အမျိုးမျိုးသော ရုပ်ဖုံးများဖြင့် ကြိုးစားခဲ့ကြသည်—အချို့သည် ဗြာဟ္မဏဝတ်ဖြင့်၊ အချို့သည် တပသီတို့၏ စကားပြောပုံနှင့် အကျင့်အကြံဖြင့်။

Verse 98

नृत्यंति देवि पद्माक्षि प्रसीदेति पुनःपुनः । ततः प्रसन्ना सा देवी व्रियतां स्वेच्छयाऽह तान्

သူတို့သည် ထပ်ခါထပ်ခါ ကပြ၍ «အို ဒေဝီ၊ ပဒ္မအက္ခိ၊ ကျေးဇူးပြု၍ သနားတော်မူပါ» ဟု အော်ဟစ်ကြသည်။ ထို့နောက် စိတ်ပျော်ရွှင်သွားသော ဒေဝီက «သင်တို့စိတ်ကြိုက် ဆုတောင်းရာကို ရွေးယူကြလော့» ဟု မိန့်တော်မူ၏။

Verse 99

तां ते प्रोचुस्त्राहि नस्त्वं भूतमाता भवेश्वरि । मर्यादां नैव त्यक्ष्यामो वयं स्कन्दविनिर्मिताम्

သူတို့က «ကျွန်ုပ်တို့ကို ကယ်တင်တော်မူပါ၊ ဘူတမိခင်၊ ဘဝေရှွရီ မဟာအရှင်မ!» ဟု လျှောက်ကြသည်။ «စကန္ဒက ချမှတ်ထားသော စည်းကမ်းနယ်နိမိတ်ကို ကျွန်ုပ်တို့ မည်သို့မျှ မစွန့်လွှတ်ပါ» ဟု ဆိုကြ၏။

Verse 100

ये चैवं त्वां तोषयन्ति तेषां देहि वरान्सदा

«ဤသို့ မိခင်ကို ပျော်ရွှင်စေသူတို့အား ဆုတောင်းအကျိုးတော်များကို အမြဲပေးတော်မူပါ» ဟု ဆို၏။

Verse 101

श्रीदेव्युवाच । वैशाखे दर्शदिवसे ये चैवं तोषयंति माम् । अरिष्टाभरणैः पुष्पैर्दधिभक्तैश्च पूजनैः । तेषां सर्वोपसर्गा वै यास्यंति विलयं स्फुटम्

မြတ်စွာသော ဒေဝီက မိန့်တော်မူသည်– «ဝိုင်ရှာခလတွင် အမဝါသီနေ့၌ ငါ့ကို ဤသို့ ပျော်ရွှင်စေသူတို့သည် ကာကွယ်အမူလက်/မင်္ဂလာအလှဆင်ပစ္စည်းများ၊ ပန်းများ၊ ဒဓိ (နို့ချဉ်) နှင့် ထမင်းဖြင့် ပူဇော်ကြလျှင်၊ သူတို့၏ အန္တရာယ်နှင့် ဘေးဒုက္ခအပေါင်းတို့သည် ထင်ရှားစွာ ပျက်ကွယ်သွားလိမ့်မည်»။

Verse 102

एवं दत्त्वा वरं देवी मुमुदे भूतसंवृता । एवंप्रभावा सा देवी मयानीतात्र भारत

ဤသို့ ကောင်းချီးပေးပြီးနောက်၊ ဒေဝီသည် မိမိ၏အနုဂါမီဘူတများ ဝိုင်းရံလျက် ဝမ်းမြောက်တော်မူ၏။ ထိုဒေဝီ၏ အာနုဘော်သည် ဤသို့ပင်—အို ဘာရတ၊ ငါသည် ဤနေရာ၌ သင့်အား ပြောကြားခဲ့၏။

Verse 103

य एनां प्रणमेन्मर्त्यः सर्वारिष्टैर्विमुच्यते

မည်သူမဆို မရဏာလူသားက ထိုမိခင်ဒေဝီအား ဦးညွှတ်ပူဇော်လျှင် အန္တရာယ်အပေါင်းနှင့် အမင်္ဂလာအပေါင်းမှ လွတ်မြောက်၏။

Verse 104

एवं प्रभावाः परिकीर्तिता मया समासतस्तीर्थवरेऽत्र देव्यः । चतुर्दशैवार्जुन पूजिता याश्चतुर्दशस्थानवरैर्नृमुख्यैः

ဤသို့ ဤအထူးမြတ်သော တီရ္ထ၌ ဒေဝီတို့၏ အာနုဘော်ကို ငါသည် အကျဉ်းချုပ်၍ ကြေညာခဲ့၏။ အို အာర్జုန၊ ထိုဒေဝီတို့သည် ဆယ့်လေးပါးဖြစ်၍ မဟာပုရుషတို့က ဆယ့်လေးမြတ်သော နေရာဌာနတို့၌ ပူဇော်ခဲ့ကြ၏။