Adhyaya 15

Verse 1

वरांग्युवाच । नाशितास्म्यपविद्धास्मि त्रासिता पीडितास्मि च । रौद्रोण देवनाथेन नष्टनाथेन भूरिशः

ဝရာင်္ဂီက ဆို၏ - "ကျွန်ုပ်သည် ဖျက်ဆီးခံရပြီး စွန့်ပစ်ခံခဲ့ရပါပြီ။ အကာအကွယ်မဲ့နေသော ကြမ်းကြုတ်သည့် နတ်တို့သခင်၏ ခြိမ်းခြောက်မှုနှင့် နှိပ်စက်မှုကို အကြိမ်ကြိမ် ခံခဲ့ရပါသည်။"

Verse 2

दुःखपारमपश्यंती प्राणांस्त्यक्तुं व्यवस्थिता । पुत्रं मे घोरदुःखस्य तारकं देहि चेत्कृपा

ဤဝမ်းနည်းခြင်း သမုဒ္ဒရာ၏ ကမ်းတစ်ဖက်ကို မမြင်ရသဖြင့် ကျွန်ုပ်သည် အသက်ကို စွန့်လွှတ်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်ပါပြီ။ အသင်၌ ကရုဏာရှိပါက ဤဆိုးရွားလှသော ဝမ်းနည်းပူဆွေးမှုမှ ကျွန်ုပ်ကို ကယ်တင်မည့် သားတစ်ယောက်ကို ပေးသနားတော်မူပါ။

Verse 3

एवमुक्तस्तु दैत्येंद्रो दुःखितोऽचिंतयद्धृदि । आसुरेष्वपि भावेषु स्पृहा यद्यपि नास्ति मे

ဤသို့ ပြောကြားသည်ကို ကြားရသောအခါ ဒိုင်းတျာတို့၏ သခင်သည် ဝမ်းနည်းပူဆွေးလျက် နှလုံးသွင်း ဆင်ခြင်မိသည်မှာ - "ငါသည် အသူရာတို့၏ စိတ်နေသဘောထားနှင့် လမ်းစဉ်များကို နှစ်သက်ခြင်း မရှိသော်လည်း..."

Verse 4

तथापि मन्ये शास्त्रैभ्यस्त्वनुकंप्या प्रियेति यत् । सर्वाश्रमानुपादाय स्वाश्रमेण कलत्रवान्

သို့သော်လည်း သာသနာကျမ်းများအရ “ချစ်သူ” ဟူသည် ကရုဏာမေတ္တာဖြင့် ကာကွယ်စောင့်ရှောက်ရမည့်သူဟု ငါနားလည်၏။ အာရှရမ်များအားလုံးကို သဘောတရားအရ လက်ခံထားပြီး မိမိအာရှရမ်၌ တည်နေသော ယောက်ျားသည် မိမိဇနီးကို ထောက်ပံ့စောင့်ရှောက်ရမည်။

Verse 5

व्यसनार्णवमत्येति जलयानैरिवार्णवम् । यामाश्रित्येंद्रियारातीन्दुर्जयानितराश्रयैः

လှေများဖြင့် သမုဒ္ဒရာကို ဖြတ်ကူးသကဲ့သို့ပင်၊ သူမကို အားကိုးခိုလှုံခြင်းဖြင့် ဒုက္ခဗျသန၏ သမုဒ္ဒရာကိုလည်း ကျော်လွန်နိုင်သည်။ အခြားအရာကို အားထားလျှင် မလွယ်ကူသော အာရုံခံအင်္ဂါများဟူသော ရန်သူတို့ကို သူမကြောင့် အနိုင်ယူနိုင်၏။

Verse 6

गेहिनो हेलया जिग्युर्दस्यून्दूर्ग पतिर्यथा । न केऽपि प्रभवस्तां चाप्यनुकर्तुं गृहेश्वरीम्

အိမ်ထောင်ရှင်တို့သည် အခက်အခဲများကို လွယ်ကူစွာ အနိုင်ယူကြသည်—ကာကွယ်ခံတပ်၏ အရှင်က ဒုစရိုက်သမားများကို အနိုင်ယူသကဲ့သို့။ သို့ရာတွင် အိမ်၏ အရှင်မ (ဂೃಹေရှဝရီ) ၏ ထောက်ပံ့ထိန်းသိမ်းသည့် အခန်းကဏ္ဍကို တကယ်တမ်း တုပနိုင်သူ မည်သူမျှ မရှိ။

Verse 7

अथायुषा वा कार्त्स्न्येन धर्मे दित्सुर्यथैव च । यस्यां भवति चात्मैव ततो जाया निगद्यते

ထို့ပြင် အသက်တာအပြည့်အဝဖြင့်ဖြစ်စေ၊ သာသနာဓမ္မ၌ အပြည့်အဝ အပ်နှံလိုစိတ်ဖြင့်ဖြစ်စေ၊ မိမိ၏ အတ္တကိုပင် သူမအတွင်း၌ တွေ့ရသောကြောင့် ထိုသူမကို “ဇာယာ” (jāyā) ဟု ခေါ်ကြသည်။

Verse 8

भर्तव्या एव यस्माच्च तस्माद्भार्येति सा स्मृता । सा एव गृहमुक्तं च गृहीणी सा ततः स्मृता

သူမသည် ခင်ပွန်းက ထောက်ပံ့စောင့်ရှောက်ရမည့်သူ ဖြစ်သောကြောင့် “ဘားရျာ” (bhāryā) ဟု မှတ်ယူကြသည်။ ထို့ပြင် သူမပင် “အိမ်” ဟု ခေါ်ဆိုရသော အဓိပ္ပါယ်တရားဖြစ်သဖြင့် “ဂೃಹိဏီ” (gṛhiṇī) ဟုလည်း မှတ်ယူကြသည်။

Verse 9

संसारकल्मषात्त्रात्री कलत्रमिति सा ततः । एवंविधां प्रियां को वै नानुकंपितुमर्हति

လောကသံသရာ၏အညစ်အကြေးမှ ကယ်တင်ကာကွယ်သူဖြစ်သောကြောင့် ထို့ကြောင့် သူမကို «ကလတ်ရ» (ဇနီး/အဖော်) ဟု ခေါ်ကြသည်။ ဤသို့သော ချစ်သူမကို မေတ္တာကရုဏာမပြုဘဲ မည်သူရှိနိုင်မည်နည်း?

Verse 10

त्रीणि ज्योतींषि पुरुष इति वै देवलोऽब्रवीत् । भार्या कर्म च विद्या च संसाध्यं यत्नतस्त्रयम्

ဒေဝလာက အမှန်တကယ် ကြေညာခဲ့သည်—“ယောက်ျားတွင် အလင်းသုံးပါးရှိသည်”။ ထိုအလင်းသုံးပါးမှာ ဇနီး၊ ဓမ္မကမ္မ (ကောင်းမွန်သောတာဝန်) နှင့် ဗိဒ္ဓာ (ပညာ) ဖြစ်၍ သုံးပါးလုံးကို ကြိုးစား၍ ပြုစုပျိုးထောင်ရမည်။

Verse 11

तदेनां पीडितां चेद्यः पतिर्भूत्वा न पालये । ततो यास्ये शास्त्रवादान्नरकांतं न संशयः

သူမ၏ခင်ပွန်းဖြစ်ပြီးနောက် သူမဒုက္ခရောက်နေချိန်တွင် မကာကွယ်မစောင့်ရှောက်သူရှိလျှင်၊ သာသနာကျမ်း၏သင်ကြားချက်အရ သူသည် နရက၏အဆုံးစွန်သို့ သွားရမည်—သံသယမရှိ။

Verse 12

अह मप्येनमिंद्रं वै शक्तो जेतुं यथाऽनृणाम् । पुनः कामं करिष्येऽस्या दास्ये पुत्रऊं महाबलम्

“ငါလည်း အမှန်တကယ် ဤအိန္ဒြကို အားမရှိသူကို အနိုင်ယူသကဲ့သို့ အနိုင်ယူနိုင်သည်။ ထပ်မံ၍ သူမ၏ဆန္ဒကို ပြည့်စုံစေမည်; သူမအား မဟာဗလရှိသော သားတော်ကို ပေးမည်” ဟု ဆို၏။

Verse 13

इति संचिंत्य वज्रांगः कोपव्याकुललोचनः । प्रतिकर्तुं महेंद्राय तपो भूयो व्यवस्यत

ဤသို့ စဉ်းစားပြီးနောက် ဝဇ္ရာင်္ဂသည်—ဒေါသကြောင့် မျက်လုံးများ တုန်လှုပ်နေ၍—မဟာအိန္ဒြကို ပြန်လည်တုံ့ပြန်ရန် တပသ (အကျင့်တရား) ကို ထပ်မံ ဆောင်ရွက်ရန် ဆုံးဖြတ်하였다။

Verse 14

ज्ञात्वा तु तस्य संकल्पं ब्रह्मा क्रूरतरं पुनः । आजगाम त्वरायुक्तो यत्राऽसौ दितिनंदनः

သူ၏အကြံအာရုံသည် ပိုမိုကြမ်းတမ်းလာသည်ကို သိမြင်သဖြင့် ဘြဟ္မာသည် အလျင်အမြန် သွားရောက်ကာ ဒိတီ၏သားတော်ရှိရာသို့ ရောက်လာ하였다။

Verse 15

उवाचैनं स भगवान्प्रभुर्मधुरया गिरा

ထိုကောင်းမြတ်သော အရှင်ဘြဟ္မာသည် ချိုမြိန်သောစကားဖြင့် သူ့အား မိန့်ကြားတော်မူ하였다။

Verse 16

ब्रह्मोवाच । किमर्थं भूय एव त्वं नियमं क्रूरमिच्छसि । आहाराभिमुखो दैत्य तन्मे ब्रूहि महाव्रतः

ဘြဟ္မာမိန့်တော်မူသည်– «အဘယ်ကြောင့် သင်သည် ထပ်မံ၍ ကြမ်းတမ်းသော သီလကျင့်စဉ်ကို လိုလားသနည်း။ အို ဒိုင်တျ၊ ယခု အစာစားရန် မျက်နှာမူလာသော သင်၏အကြောင်းကို ငါ့အား ပြောကြားလော့၊ မဟာဝ్రတရှိသူရေ»။

Verse 17

यावदब्दसहस्रेण निराहारेण वै फलम् । त्यजता प्राप्तमाहारं लब्धं ते क्षणमात्रतः

«အစာမစားဘဲ နှစ်တစ်ထောင် အစာရှောင်ခြင်းဖြင့် ရသည့် အကျိုးကို—သင့်ထံ ရောက်လာသော အစာကို စွန့်လွှတ်ခြင်းကြောင့် သင်သည် ခဏတစ်ခဏအတွင်းပင် ထိုအကျိုးကို ရရှိခဲ့သည်»။

Verse 18

त्यागो ह्यप्राप्तकामानां न तथा च गुरुः स्मृतः । यथा प्राप्तं परित्यज्य कामं कमललोचन । श्रुत्वैतद्ब्रह्मणो वाक्यं दैत्यः प्रांजलिरब्रवीत्

«မလိုချင်သေးသောသူတို့အတွက် စွန့်လွှတ်ခြင်းသည် ထိုမျှ မခက်ခဲသကဲ့သို့၊ ထိုအခါ၌လည်း ကြီးမြတ်သော ကုသိုလ်ဟု မမှတ်ယူကြ။ သို့သော် ရရှိပြီးနောက် ဆန္ဒကို စွန့်ပစ်ခြင်း—အို ကြာပန်းမျက်လုံးရှိသူ—အဲဒါပင် စစ်မှန်သော စွန့်လွှတ်ခြင်းဖြစ်သည်»။ ဘြဟ္မာ၏စကားကို ကြားသော် ဒိုင်တျသည် လက်အုပ်ချီ၍ ပြန်လည်ပြော하였다။

Verse 19

दैत्य उवाच । पत्न्यर्थेऽहं करिष्यामि तपो घोरं पितामह । पुत्रार्थमुद्यतश्चाहं यः स्याद्गीर्वाणदर्पहा

ဒೈတျာက ပြောသည်။ «ဇနီးရရန်အတွက် အို အဘိုးကြီး (ပိတామဟ)၊ ငါသည် ကြမ်းတမ်းသော တပသကို ဆောင်ရွက်မည်။ ထို့ပြင် နတ်တို့၏ မာန်ကို ချိုးဖျက်မည့် သားတစ်ယောက်ကို ရယူရန် ငါသည် အ दृঢ়စိတ်ဖြင့် ရည်ရွယ်ထားသည်»။

Verse 20

एतच्छ्रुत्वा वचो देवः पद्मगर्भोद्भवस्तदा । उवाच दैत्यराजानं प्रसन्नश्चतुराननः

ထိုစကားကို ကြားသော် ကြာပန်းဝမ်းမှ မွေးဖွားသော နတ်ဘုရား၊ မျက်နှာလေးပါးရှိသော ဘြဟ္မာသည် ပျော်ရွှင်နှစ်သက်၍ ထို့နောက် ဒೈတျာတို့၏ ဘုရင်အား မိန့်တော်မူ하였다။

Verse 21

ब्रह्मोवाच । अलं ते तपसा वत्स मा क्लेशे विस्तरे विश । पुत्रस्ते तारकोनाम भविष्यति महाबलः

ဘြဟ္မာမိန့်တော်မူသည်။ «ချစ်သားရေ၊ သင်၏ တပသဖြင့် လုံလောက်ပြီ; ရှည်လျားသော ဆင်းရဲဒုက္ခထဲ မဝင်ပါနှင့်။ သင်၏ သားသည် တာရက အမည်ဖြင့် မွေးဖွားမည်၊ အလွန်အင်အားကြီးမားလိမ့်မည်»။

Verse 22

देवसीमंतिनीकाम्यधम्मिल्लकविमोक्षणः । इत्युक्तो दैत्यराजस्तु प्रणम्य प्रपितामहम्

ထိုသို့ မိန့်တော်မူ၍ နတ်သမီးကို လိုရာအတိုင်း ရစေခြင်းနှင့် သူမ၏ ချည်ထားသော ဆံပင်ကို ဖြေလျော့စေခြင်း အပါအဝင် ကောင်းချီးပေးသဖြင့်၊ ဒൈတျာဘုရင်သည် ပထမဘိုးဘွား ဘြဟ္မာအား ဦးချ၍ ပူဇော်ကန်တော့하였다။

Verse 23

विसृज्य गत्वा महिषीं नंदया मास तां मुदा । तौ दंपती कृतार्थौ च जग्मतुश्चाश्रमं तदा

ထွက်ခွာ၍ မိမိ၏ မဟိသီ (မိဖုရား) ထံသို့ သွားကာ သူမကို ဝမ်းမြောက်ပျော်ရွှင်စေ하였다။ ထို့နောက် ရည်မှန်းချက် ပြည့်စုံသော လင်မယားနှစ်ဦးသည် ထိုအခါ အာရှရမ်သို့ သွားကြ하였다။

Verse 24

आहितं च ततो गर्भं वरांगी वरवर्णिनी । पूर्णं वर्षसहस्रं तु दधारोदर एव हि

ထို့နောက် ကိုယ်အင်္ဂါလှပ၍ အရောင်အဆင်းတင့်တယ်သော မိန်းမသည် ကိုယ်ဝန်ဆောင်လေ၏။ အမှန်တကယ် သူမသည် သားအိမ်၌ ထိုသန္ဓေကို တစ်ထောင်နှစ်ပြည့်တိုင် ထမ်းဆောင်ထားလေ၏။

Verse 25

ततो वर्षसहस्रांते वरांगी समसूयत । जायमाने तु दैत्येंद्रे तस्मिंल्लोकभयंकरे

ထို့နောက် တစ်ထောင်နှစ်ကုန်ဆုံးသည့်အခါ ကိုယ်အင်္ဂါလှပသော မိန်းမသည် မွေးဖွားလေ၏။ ထိုကမ္ဘာများကို ကြောက်မက်ဖွယ်ဖြစ်စေသော ဒೈတျယာတို့၏ အရှင် မွေးဖွားလာစဉ်…

Verse 26

चचाल सकला पृथ्वी प्रोद्धूताश्च महार्णवा । चेलुर्धराधराश्चापि ववुर्वाता विभीषणाः

မြေကြီးတစ်လုံးလုံး တုန်လှုပ်သွား၍ မဟာသမုဒ္ဒရာကြီးများလည်း လှိုင်းထန်ကာ ရုန်းကန်လေ၏။ တောင်တန်းများပင် လှုပ်ရှား၍ ကြောက်မက်ဖွယ် လေပြင်းများ တိုက်ခတ်လာလေ၏။

Verse 27

जेपुर्जप्यं मुनिवरा व्याधविद्धा मृगा इव । जहुः कांतिं च सूर्याद्या नीहाराश्छांदयन्दिशः

မုနိမြတ်တို့သည် ရွတ်ဖတ်သင့်သော မန္တရကို အလျင်အမြန် ရွတ်ဆိုကြလေ၏၊ မုဆိုး၏ မြားထိသကဲ့သို့ သမင်များကဲ့သို့ပင်။ နေမင်းနှင့် အလင်းရောင်တို့သည် တောက်ပမှု လျော့နည်း၍ မြူနှင်းထူထပ်က လမ်းညွှန်ရာ အရပ်အနှံ့ကို ဖုံးလွှမ်းလေ၏။

Verse 28

जाते महासुरे तस्मिन्सर्व एव महासुराः । आजग्मुर्हर्षितास्तत्र तथा चासुरयोषितः

ထိုမဟာအဆုရကြီး မွေးဖွားလာသည့်အခါ မဟာအဆုရအားလုံးနှင့် အဆုရမိန်းမများပါ ပျော်ရွှင်ဝမ်းမြောက်စွာ ထိုနေရာသို့ ရောက်လာကြ၍ မိမိတို့၏ သူရဲကောင်း၏ မင်္ဂလာရောက်ရှိမှုကို အားရဝမ်းသာ ချီးမွမ်းကြလေ၏။

Verse 29

जगुर्हर्षसमाविष्टा ननृतुश्चासुरांगनाः । ततो महोत्सवे जाते दानवानां पृथासुत

ဝမ်းမြောက်ရွှင်လန်းမှုဖြင့် ပြည့်နှက်ကာ သူတို့သည် သီချင်းဆိုကြ၍ အသူရမိန်းကလေးတို့သည် ကပြကြ၏။ ထို့နောက် ဒာနဝတို့အကြား မဟာပွဲတော်ကြီး ပေါ်ပေါက်လာသော်—အို ပೃഥာ၏ သားတော်—(ဇာတ်လမ်း ဆက်လက်)။

Verse 30

विषण्णमनसो देवाः समहेंद्रास्तदाभवन् । जातामात्रस्तु दैत्येंद्रस्तारकश्चंडविक्रमः

ထိုအခါ အင်္ဒြာနှင့်တကွ နတ်တို့သည် စိတ်ညှိုးနွမ်းလာကြ၏။ အကြောင်းမူကား ရဲရင့်သတ္တိပြင်းထန်သော တာရကသည် မွေးဖွားသည့်ခဏတည်းက ဒೈတျတို့၏ အရှင်ဖြစ်နေပြီ။

Verse 31

अभिषिक्तोऽसुरो दैत्यैः कुरंगमहिषादिभिः । सर्वासुरमहाराज्ये युतः सर्वैर्महासुरैः

ထိုအသူရကို ဒೈတျတို့—ကူရင်္ဂ၊ မဟိဿ နှင့် အခြားသူတို့က—အဘိသေက (ဘုရင်တင်) ပြုလုပ်ကာ၊ မဟာအသူရတို့အားလုံး၏ ထောက်ပံ့မှုဖြင့် အသူရမဟာနိုင်ငံတော်အပေါ် အထွဋ်အမြတ် အရှင်အဖြစ် တင်မြှောက်ကြ၏။

Verse 32

स तु प्राप्तमहाराज्यस्तारकः पांडुसत्तम । उवाच दानवश्रेष्ठान्युक्तियुक्तमिदं वचः

ထိုသို့ မဟာအာဏာရရှိပြီးနောက် တာရကသည်—အို ပाण्डုတို့အနက် အမြတ်ဆုံး—ဒာနဝတို့အထဲမှ အထူးမြတ်သူများအား အကြောင်းအရာညီညွတ်၍ မဟာဗျူဟာပါသော စကားကို ပြောကြား၏။

Verse 33

श्रृणुध्वमसुराः सर्वे वाक्यं मम महाबलाः । श्रुत्वा वः स्थेयसी बुद्धिः क्रियतां वचने मम

“အို အင်အားကြီးသော အသူရတို့အားလုံး၊ ငါ၏စကားကို နားထောင်ကြလော့။ နားထောင်ပြီးလျှင် သင်တို့၏ ဆုံးဖြတ်ချက်ကို ခိုင်မာစေကာ ငါ၏အကြံအတိုင်း ဆောင်ရွက်ကြလော့။”

Verse 34

अस्माकं जातिधर्मेण विरूढं वैरमक्षयम् । करिष्याम्यहं तद्वैरं तेषां च विजयाय च

ငါတို့၏ ဇာတိဓမ္မအတိုင်း မပျက်မယွင်းသော ရန်ငြိုးသည် ကြီးထွားလာပြီ။ ထိုရန်ငြိုးကို ငါ ဆက်လက်ထမ်းဆောင်မည်၊ သူတို့ကို အနိုင်ယူ၍ ငါတို့အတွက် အောင်ပွဲရစေရန်။

Verse 35

किं तु तत्तपसा साध्यं मन्येहं सुरसंगमम् । तस्मादादौ करिष्यामि तपो घोरं दनोः सुताः

သို့သော် နတ်တို့နှင့် ဆုံစည်းခြင်းကို တပဿာဖြင့်သာ ရရှိနိုင်သည်ဟု ငါ ယုံကြည်၏။ ထို့ကြောင့် အရင်ဆုံး ငါသည် ပြင်းထန်သော တပဿာကို ဆောင်ရွက်မည်—ဒနု၏ သားတို့အို။

Verse 36

ततः सुरान्विजेष्यामो भोक्ष्यामोऽथ जगत्त्रयम् । युक्तोपायोऽहि पुरुषः स्थिरश्रीरेव जायते

ထို့နောက် ငါတို့သည် နတ်တို့ကို အနိုင်ယူမည်၊ ထို့ပြီးလျှင် လောကသုံးပါးကို ခံစားအုပ်စိုးမည်။ အကြောင်းမူကား သင့်လျော်သော နည်းလမ်းကို အသုံးချသူသည် တည်ငြိမ်သော စည်းစိမ်ကို အမှန်တကယ် ရရှိတတ်၏။

Verse 37

अयुक्तश्चपलः प्राप्तामपि रक्षितुमक्षमः । तच्छ्रुत्वा दानवाः सर्वे वाक्यं तस्यासुरस्य तु

သို့သော် အကြံမမှန်၍ စိတ်လှုပ်ရှားမတည်ငြိမ်သူသည် ရရှိပြီးသားကိုတောင် မကာကွယ်နိုင်။ ထိုအဆုရ၏ စကားကို ကြားသော် ဒာနဝတို့ အားလုံးသည်…

Verse 38

साधुसाध्वित्यथोचुस्ते वचनं तस्य विस्मिताः । सोऽगच्छत्पारियात्रस्य गिरेः कंदरमुत्तमम्

သူ၏စကားကို အံ့ဩ၍ သူတို့က «ကောင်းလှ၏၊ ကောင်းလှ၏» ဟု ဆိုကြ၏။ ထို့နောက် သူသည် ပါရိယာတြ တောင်၏ အကောင်းဆုံး ဂူသို့ ထွက်ခွာသွား၏။

Verse 39

सर्वर्तुकुसुमाकीर्णनानौषधिविदिपितम् । नानाधातुरसस्राविचित्रनानागृहाश्रयम्

ရာသီဥတုအလိုက် ပွင့်သော ပန်းများဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီး ဆေးဖက်ဝင် အပင်များစွာ ရှိ၏။ ဓာတ်သတ္တု အနှစ်သာရများ စီးဆင်းရာ စမ်းချောင်းများနှင့် ကျောက်ဂူများဖြင့် တန်ဆာဆင်ထားသည်။

Verse 40

अनेकाकारबहुलं पृथक्पक्षिकुलाकुलम् । नानाप्रस्रवणोपेतं नानाविधजलाशयम्

သက်ရှိသတ္တဝါ ပုံသဏ္ဍာန် အမျိုးမျိုးဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီး ငှက်အုပ်များဖြင့် စည်ကားနေ၏။ ရေတံခွန်များ၊ ရေကန်များနှင့် ရေလှောင်ကန် အမျိုးမျိုးတို့ဖြင့် တင့်တယ်လှပသည်။

Verse 41

प्राप्य तत्कंदरं दैत्यश्चकार विपुलं तपः । वहन्पाशुपतीं दीक्षां पंच मंत्राञ्जजाप सः

ထိုဂူသို့ ရောက်ရှိပြီးနောက် ဒေတျာ (Daitya) သည် ကြီးမားသော ခြိုးခြံချွေတာမှုကို ပြုလုပ်ခဲ့သည်။ ပါရှုပတ (Pāśupata) မျိုးနွယ်ဝင်အဖြစ် ခံယူပြီး မန္တန်ငါးခုကို အဆက်မပြတ် ရွတ်ဆိုခဲ့သည်။

Verse 42

निराहारः पंचतपा वर्षायुतमभूत्किल । ततः स्वदेहादुत्कृत्त्य कर्षंकर्षं दिनेदिने

အမှန်စင်စစ် သူသည် အစာမစားဘဲ 'မီးငါးပါး' ခြိုးခြံချွေတာမှုကို နှစ်ပေါင်း တစ်သောင်းကြာ ကျင့်ကြံခဲ့သည်။ ထို့နောက် နေ့စဉ်နေ့တိုင်း မိမိခန္ဓာကိုယ်မှ အသားတစ်စ (karṣa) ကို လှီးဖြတ်ခဲ့သည်။

Verse 43

मांसस्याग्नौ जुहावैव ततो निर्मांसतां गतः । ततो निर्मांसदेहः स तपोराशिरजायत

သူသည် မိမိ၏ အသားကို မီးထဲသို့ ပူဇော်သဖြင့် အသားမရှိသောသူ ဖြစ်လာသည်။ ထို့နောက် အသားမရှိသော ခန္ဓာကိုယ်ဖြင့် ခြိုးခြံချွေတာမှု၏ ပြယုဂ်တစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့သည်။

Verse 44

जज्वलुः सर्वभूतानि तेजसा तस्य सर्वतः । उद्विग्नाश्च सुराः सर्वे तपसा तस्य भीषिताः

သူ၏တေဇောဓာတ်မီးလောင်သကဲ့သို့သောအာနုဘော်ကြောင့် သတ္တဝါအားလုံးသည် အရပ်ရပ်တွင် မီးလောင်သကဲ့သို့ ဖြစ်နေကြသည်။ ဒေဝတော်အားလုံးလည်း သူ၏တပဿာအင်အားကြောင့် စိုးရိမ်ထိတ်လန့်ကြ၏။

Verse 45

एतस्मिन्नंतरे ब्रह्मा परमं तोषमागतः । तारकस्य वरं दातुं जगाम शिखरं गिरेः

ထိုအချိန်တွင် ဗြဟ္မာသည် အလွန်ပင် ပျော်ရွှင်နှစ်သက်လာ၏။ တာရကအား အပေးအယူကောင်းချီးပေးရန် တောင်ထိပ်သို့ သွားရောက်하였다။

Verse 46

प्राप्य तं शैलराजानं हंसस्यंदनमास्थितः । उवाच तारकं देवो गिरा मधुरया तदा

ထိုတောင်မင်းထံ ရောက်ရှိပြီးနောက် ဟံသာရထားပေါ်၌ ထိုင်နေသော ဒေဝတော် ဗြဟ္မာသည် ထိုအခါ တာရကအား ချိုမြိန်သောအသံဖြင့် မိန့်ကြား၏။

Verse 47

ब्रह्मोवाच । उत्तिष्ठ पुत्र तपसो नास्त्यसाध्यं तवाधुना । वरं वृणीष्वाभिमतं यत्ते मनसि वर्तते

ဗြဟ္မာမိန့်တော်မူသည်—“ထပါ၊ သားရေ။ သင်၏တပဿာကြောင့် ယခုအခါ သင့်အတွက် မဖြစ်နိုင်သောအရာ မရှိတော့။ သင်နှစ်သက်လိုသော ကောင်းချီးကို ရွေးချယ်ပါ—သင့်စိတ်ထဲ၌ ရှိသမျှအတိုင်းပင်”။

Verse 48

इत्युक्तस्तारको दैत्यः प्रांजलिः प्राह तं विभुम्

ဤသို့ မိန့်ကြားခံရသော ဒေဝါသုရ တာရကသည် လက်အုပ်ချီ၍ ရိုသေစွာ ထိုအာနုဘော်ကြီးသော အရှင်ထံသို့ ပြောကြား၏။

Verse 49

तारक उवाच । वयं प्रभो जातिधर्माः कृतवैराः सहमरैः । तैश्च निःशेषिता दैत्याः कृताः क्रूरैनृशं सवत्

တာရကာက ပြော၏— «အရှင်ဘုရား၊ ကျွန်ုပ်တို့သည် ဇာတိသဘာဝနှင့် မျိုးရိုးဓမ္မအရ နတ်တို့နှင့် ရန်ငြိုးရှိကြသည်။ ထိုနတ်တို့ကြောင့် ဒိုင်တျာတပ်များသည် အကုန်လုံး ဖျက်ဆီးခံရပြီး ကြမ်းကြုတ်၍ မရင်မနာ အကြမ်းဖက်ခံရသည်»။

Verse 50

तेषामहं समुद्धर्ता भवेयमिति मे मतिः । अवध्यः सर्वभूतानामस्त्राणां च महौजसाम्

«သူတို့ကို ကယ်တင်သူအဖြစ် ကျွန်ုပ် ဖြစ်ရမည်ဟု ကျွန်ုပ်၏ ဆုံးဖြတ်ချက်ရှိသည်။ သတ္တဝါအားလုံးအပေါ် မထိခိုက်နိုင်သူ ဖြစ်စေပါ၊ ထို့ပြင် အလွန်တန်ခိုးကြီးသူတို့၏ လက်နက်များကပါ မထိခိုက်နိုင်စေပါ»။

Verse 51

स्यामहं चामरैश्चैष वरो मम हृदिस्थितः । एतन्मे देहि देवेश नान्यं वै रोचये वरम्

«ဤသို့ပင် နတ်တို့ကပါ မသတ်နိုင်သူ ဖြစ်ပါစေဟု ဤဝရသည် ကျွန်ုပ်၏ နှလုံးထဲတွင် တည်နေသည်။ နတ်တို့၏ အရှင်ဘုရား၊ ဤဝရကိုသာ ပေးတော်မူပါ; အခြားဝရကို မလိုလားပါ»။

Verse 52

तमुवाच ततो दैत्यं विरंचोऽमरनायकः । न युज्यते विना मृत्युं देहिनो देहधारणम् । जातस्य हि ध्रुवो मृत्युः सत्यमेतच्छ्रुतीरितम्

ထို့နောက် အမရတို့၏ ခေါင်းဆောင် ဗိရဉ္စ (ဗြဟ္မာ) က ဒိုင်တျာအား ပြော၏— «ကိုယ်ခန္ဓာရှိသူအတွက် သေခြင်းမရှိဘဲ ကိုယ်ခန္ဓာကို ထိန်းထားခြင်း မသင့်တော်။ မွေးဖွားလာသူအတွက် သေခြင်းသည် မလွဲမသွေ—ဤသည်မှာ သြရုတိက ကြေညာသော အမှန်တရားဖြစ်သည်»။

Verse 53

इति संचिंत्य वरय वरं यस्मान्न शंकसे । ततः संचिंत्य दैत्येंद्रः शिशुतः सप्तवासरात्

«ထို့ကြောင့် သင်မသံသယရှိသော ဝရတစ်ပါးကို စဉ်းစား၍ ရွေးချယ်လော့» ဟု ဆို၏။ ထို့နောက် ဒိုင်တျာတို့၏ အရှင်က စဉ်းစားပူဇော်ကာ ခုနစ်ရက်သား ကလေးနှင့် ပတ်သက်သော အခြေအနေတစ်ရပ်ကို စီမံတင်ပြ하였다။

Verse 54

तारक उवाच । वासराणां च सप्तानां वर्जयित्वा तु बालकम् । देवानामप्यवध्योऽहं भूयासं तेन याचितः

တာရကာက ပြောသည်။ «ခုနစ်ရက်အရွယ် ကလေးကိုသာ ချန်လှပ်၍၊ နတ်တို့ကတောင် မသတ်နိုင်သော အနိုင်မကျဆုံးသူ ဖြစ်ပါစေ» ဟု ထိုကဲ့သို့ ကောင်းချီးကို တောင်းခံ하였다။

Verse 55

वव्रे महासुरो मृत्युं ब्रह्माणं मानमोहितः । ब्रह्मा प्रोचे ततस्तं च तथेति हरवाक्यतः

မာနမောဟကြောင့် မဟာအသူရသည် မရဏနှင့်ပတ်သက်သော အခြေအနေကို ဘြဟ္မာထံ တောင်းဆို하였다။ ထို့နောက် ဟရ၏ စကားအတိုင်း ဘြဟ္မာက သူ့အား «အဲဒီအတိုင်း ဖြစ်စေ» ဟု ကြေညာ하였다။

Verse 56

जगाम त्रिदिवं देवो दैत्योऽपि स्वकमालयम् । उत्तीर्णं तपसस्तं च दैत्यं दैत्येश्वरास्तदा

နတ်သည် တ్రိဒိဝ (ကောင်းကင်) သို့ ပြန်သွားပြီး၊ ဒိုင်တျယလည်း မိမိအိမ်ရာသို့ ပြန်လည်သွား하였다။ ထို့နောက် တပသ်ကို အောင်မြင်စွာ ပြီးမြောက်သော ထိုဒိုင်တျယကို ဒိုင်တျယမင်းများ ဝိုင်းရံလာကြသည်။

Verse 57

परिवव्रुः फलाकीर्णं वृक्षं शकुनयो यथा । तस्मिन्महति राज्यस्थे तारके दितिनंदने

သူတို့သည် သစ်သီးပြည့်နှက်သော သစ်ပင်ကို ငှက်များ ဝိုင်းပတ်သကဲ့သို့ သူ့ကို ဝိုင်းရံကြသည်။ ထိုအခါ ဒိတိ၏ မျိုးဆက် တာရကာသည် မဟာအာဏာရဇ္ဇတွင် ခိုင်မြဲစွာ တည်နေပြီဖြစ်သည်။

Verse 58

ब्रह्मणाभिहि तस्थाने महार्णवतटोत्तरे । तरवो जज्ञिरे पार्थ तत्र सर्वर्तवः शुभाः

ဘြဟ္မာက တည်ထောင်ထားသော ထိုနေရာသည် မဟာသမုဒ္ဒရာ၏ မြောက်ဘက်ကမ်းပေါ်တွင် ဖြစ်၏၊ အို ပါရ္ထ။ ထိုအရပ်၌ သစ်ပင်များ ပေါက်ဖွားလာပြီး ရာသီအားလုံးလည်း မင်္ဂလာပြည့်ဝလာ하였다။

Verse 59

कांतिर्द्युतिर्धृतिर्मेधा श्रीरखंडा च दानवम् । परिवव्रुर्गुणा कीर्णं निश्छिद्राः सर्व एव हि

တောက်ပမှု၊ ရောင်ခြည်၊ တည်ကြည်မှု၊ ဉာဏ်ပညာနှင့် မပြတ်တောက်သော သာယာစည်းစိမ်တို့သည် ထို ဒာနဝကို ဝန်းရံလျက်ရှိ၏။ အမှန်တကယ် သူသည် ဂုဏ်သတ္တိများဖြင့် ပြည့်ဝကာ အပြည့်အစုံ၊ ချို့ယွင်းချက်မရှိသူ ဖြစ်၏။

Verse 60

कालागरुविलिप्तांगं महामुकुटमंडितम् । रुचिरांगदसन्नद्धं महासिंहासने स्थितम्

သူ၏ကိုယ်ခန္ဓာကို အမှောင်ရောင် အဂရုသစ်အလိမ်းဖြင့် လိမ်းထားပြီး၊ မဟာမုကুটကြီးဖြင့် တန်ဆာဆင်ကာ၊ လှပသော လက်မောင်းကွင်းများကို ဆင်ယင်၍ မြင့်မြတ်သော စင်္ဟာသနပေါ်၌ ထိုင်နေ၏။

Verse 61

नृत्यंत्यप्सरसः श्रेष्ठा गन्धर्वा गाययंति च । चन्द्रार्कौ दीपमार्गेषु व्यजनेषु च मारुतः । ग्रहा अग्रेसरास्तस्य जीवादेशप्रभाषिणः

အကောင်းဆုံး အပ္စရာများက ကပြ၍ ဂန္ဓဗ္ဗများက သီဆိုကြ၏။ လမ်းကြောင်းများတွင် လနှင့် နေသည် မီးအလင်းကဲ့သို့ ဖြစ်လာပြီး၊ လေသည် ပန်ကာကိုင်သူ ဖြစ်ကာ၊ ဂြိုဟ်များပင် သူ့ရှေ့တွင် ဦးဆောင်သွား၍ သူ၏ အမိန့်ကို ကြေညာသကဲ့သို့ ဖြစ်၏။

Verse 62

एवं स्वकाद्बाहुबलात्स दैत्यः संप्राप्य राज्यं परिमोदमानः । कदाचिदाभाष्य जगाद मंत्रिणः प्रोद्धृत्तसर्वांगबलेन दर्पितः

ထို့ကြောင့် မိမိ၏ လက်မောင်းအင်အားဖြင့် ထို ဒೈတျသည် အာဏာပိုင်ရာဇ్యကို ရရှိကာ ပျော်ရွှင်မြူးတူး၏။ ထို့နောက် ကိုယ်အင်အားတစ်ကိုယ်လုံး မြင့်တက်လာသဖြင့် မာန်မာနထွားကာ မန္တရိများကို ခေါ်၍ စကားဆိုလေ၏။