स्यामहं चामरैश्चैष वरो मम हृदिस्थितः । एतन्मे देहि देवेश नान्यं वै रोचये वरम्
syāmahaṃ cāmaraiścaiṣa varo mama hṛdisthitaḥ | etanme dehi deveśa nānyaṃ vai rocaye varam
«ဤသို့ပင် နတ်တို့ကပါ မသတ်နိုင်သူ ဖြစ်ပါစေဟု ဤဝရသည် ကျွန်ုပ်၏ နှလုံးထဲတွင် တည်နေသည်။ နတ်တို့၏ အရှင်ဘုရား၊ ဤဝရကိုသာ ပေးတော်မူပါ; အခြားဝရကို မလိုလားပါ»။
Tāraka
Listener: Ṛṣis (frame)
Scene: The daitya, unwavering, presses for a single boon—invulnerability even against gods—addressing the lord of gods with intense insistence.
Single-minded desire for power, when detached from righteousness, becomes bondage; Purāṇic stories show how such boons invite their own remedy.
No sacred geography appears in this verse.
None; it is a direct petition for a boon.