Adhyaya 35

Verse 1

स्कंद उवाच । जगज्जनन्याः पार्वत्याः पुरोगस्ते पुरारिणा । यथाख्यायि कथा पुण्या तथा ते कथयाम्यहम्

စကန္ဒက မိန့်တော်မူသည်—လောကမိခင် ပါဝတီ၏ ရှေ့မှောက်၌၊ တြိပုရအရိ (ရှီဝ) သည် အဂஸ္တျာအား ယခင်က ဟောကြားခဲ့သော ကုသိုလ်ပြုဖွယ် သန့်ရှင်းသည့် ပုံပြင်ကို၊ ထိုအတိုင်းပင် ငါသည် သင်အား ပြန်လည် ဟောပြောမည်။

Verse 2

पुरा महीमिमां सर्वां ससमुद्राद्रिकाननाम् । ससरित्कां सार्णवां च सग्रामपुरपत्तनाम्

ရှေးကာလ၌ မဟာတပသီတစ်ပါးသည် ဤကမ္ဘာမြေတစ်လုံးလုံးကို လှည့်လည်သွားလာခဲ့သည်—ပင်လယ်များ၊ တောင်တန်းများ၊ တောအုပ်များနှင့်အတူ; မြစ်များနှင့် ရေပြင်များနှင့်အတူ; ရွာများ၊ မြို့များ၊ နယ်မြို့များနှင့်အတူ။

Verse 3

परिभ्रम्य महातेजा महामर्षो महातपाः । दुर्वासाः संपरिप्राप्तः शंभोरानंदकाननम्

ဤသို့ လှည့်လည်ပြီးနောက် တေဇောတောက်ပ၍ တပဿာကြီးမားသော မဟာရိရှီ ဒုရဝါသာသည် ရှမ္ဘု၏ အာနန္ဒကာနန—ကာရှီရှိ ပျော်ရွှင်ခြင်းတော—သို့ ရောက်ရှိလာ하였다။

Verse 5

विलोक्याक्रीडमखिलं बहुप्रासादमंडितम् । बहुकुंडतडागं च शंभोस्तोषमुपागमत् । पदेपदे मुनीनां च जितकाल महाभियाम् । दृष्टोटजानि रम्याणि दुर्वासा विस्मितोभवत्

ပျော်မြူးဖွယ် တောအုပ်တစ်လျှောက်လုံးကို မြင်လိုက်ရာ—နန်းတော်များစွာဖြင့် တင့်တယ်လှပ၍ ကုဏ္ဍများ၊ ရေကန်များ များစွာဖြင့် ပြည့်နှက်နေသဖြင့်—ဒုရဝါသာ၏ စိတ်၌ ရှမ္ဘုအပေါ် ဝမ်းမြောက်နှစ်သက်မှု ပေါ်ထွန်းလာသည်။ ခြေလှမ်းတိုင်းတွင် ကာလကို အနိုင်ယူထားသော မဟာမုနိများ၏ လှပသည့် အာရှရမ်များကို တွေ့မြင်ရ၍ ဒုရဝါသာ အံ့ဩသွား하였다။

Verse 6

सर्वर्तुकुसुमान्वृक्षान्सुच्छायस्निग्धपल्लवान् । सफलान्सुलताश्लिष्टान्दृष्ट्वा प्रीतिमगान्मुनिः

ရာသီတိုင်း ပန်းပွင့်နေသော သစ်ပင်များကို—အရိပ်အာဝါသ လှပ၍ နူးညံ့တောက်ပြောင်သော အရွက်ငယ်များရှိကာ; အသီးများပြည့်ဝ၍ လှပသော လျှောပင်များက ပတ်လည်ဖက်ထားသည်ကို—မြင်သဖြင့် မုနိသည် ပီတိဖြင့် ပြည့်ဝသွား하였다။

Verse 7

दुर्वासाश्चातिहृष्टोभू्द्दृष्ट्वा पाशुपतोत्तमान् । भूतिभूषितसर्वांगाञ्जटाजटितमौलिकान्

ပာရှုပတတို့အနက် အမြင့်မြတ်ဆုံးသူများကို မြင်သဖြင့် ဒုရဝါသာသည် အလွန်ပင် ဝမ်းမြောက်လှသည်—ကိုယ်အင်္ဂါအားလုံးကို သန့်ရှင်းသော ဗိဘူတိ (ဘသ္မ) ဖြင့် အလှဆင်ထားပြီး ခေါင်းပေါ်တွင် ဂျဋာဆံထုံးများကို မကွတ်ကဲ့သို့ ဆင်မြန်းထားကြသည်။

Verse 8

कौपीनमात्र वसनान्स्मरारि ध्यान तत्परान् । कक्षीकृतमहालाबून्हुडुत्कारजितांबुदान्

သူသည် ကာသီ၌ ကော်ပီနသာ ဝတ်ဆင်ထားသော တပသီများကို မြင်ရသည်။ သူတို့သည် စမရာရီ ရှိဝ (ကာမဒေဝ၏ ရန်သူ) ကို ဓ్యာနဖြင့် အပြည့်အဝ အာရုံစိုက်ကာ၊ ဘေးဖက်တွင် ဖရုံသီးကြီးများကို ချိတ်ဆွဲထားပြီး၊ ရိုးရိုးခေါ်သံများက မိုးတိမ်ဂর্জနာကိုတောင် ကျော်လွန်သကဲ့သို့ ထင်ရသည်။

Verse 9

करंडदंडपानीय पात्रमात्रपरिग्रहान् । क्वचित्त्रिदंडिनो दृष्ट्वा निःसंगा निष्परिग्रहान्

တချို့နေရာများတွင် သူသည် တြိဒဏ္ဍင် သံဃာတပသီများကို မြင်ရသည်။ သူတို့သည် အလွတ်သဘော၊ ပိုင်ဆိုင်မှုမရှိဘဲ၊ ပစ္စည်းဟူ၍ တံတောင်၊ ခြင်းတောင်းနှင့် ရေခွက်သာ ရှိသည်။

Verse 10

कालादपि निरातंकान्विश्वेशशरणं गतान् । क्वचिद्वेदरहस्यज्ञानाबाल्यब्रह्मचारिणः

သူသည် ကာလ (အချိန်) ကိုတောင် မကြောက်ရွံ့သူများကို မြင်ရသည်။ သူတို့သည် ဗိශ්ဝေရှ (လောကအရှင်) ထံ၌ ခိုလှုံထားကြသည်။ ထို့ပြင် ဝေဒ၏ လျှို့ဝှက်အဓိပ္ပါယ်ကို သိမြင်ပြီး ကလေးဘဝကတည်းက ဘြဟ္မစရိယာကို ထိန်းသိမ်းလာသူများကိုလည်း မြင်ရသည်။

Verse 11

विलोक्य काश्यां दुर्वासा ब्राह्मणान्मुमुदेतराम्

ကာသီရှိ ဗြာဟ္မဏများကို မြင်သောအခါ ဒုర్వာသာ မုနိသည် အလွန်အမင်း ဝမ်းမြောက်လေ၏။

Verse 12

पशुष्वपि च या तुष्टिर्मृगेष्वपि च या द्युतिः । तिर्यक्ष्वपि च या हृष्टिः काश्यां नान्यत्र सा स्फुटम्

နွားတို့အတွင်း၌ပင် တွေ့ရသော စိတ်ကျေနပ်မှု၊ တောရိုင်းတိရစ္ဆာန်တို့အတွင်း၌ပင် မြင်ရသော တောက်ပမှု၊ နိမ့်သတ္တဝါတို့အတွင်း၌ပင် ရှိသော ဝမ်းမြောက်မှု—ဤအရာတို့သည် ကာရှီ၌သာ ထင်ရှားစွာ ရှိပြီး အခြားနေရာ၌ မရှိ။

Verse 13

इदं सुश्रेयसो व्युष्टिः क्वामरेषु त्रिविष्टपे । यत्रत्येष्वपि तिर्यक्षु परमानंदवर्धिनी

ဤအရာသည် အမြင့်ဆုံးကောင်းကျိုး၏ အရုဏ်ဦးပင် ဖြစ်သည်—ကောင်းကင်သုံးလွှာရှိ နတ်တို့အတွင်း၌ ဘယ်မှာ ရနိုင်မည်နည်း?—ဤနေရာ၌ နေထိုင်သော တိရစ္ဆာန်တို့အတွင်း၌ပင် အမြင့်ဆုံး အာနန္ဒကို တိုးပွားစေသည်။

Verse 14

वरमेतेपि पशव आनंदवनचारिणः । सदानंदाः पुनर्देवाननंदनवनाश्रिताः

အာနန္ဒဝန (ကာရှီ) တွင် လှည့်လည်သွားလာသော ဤတိရစ္ဆာန်တို့ပင် ပိုကောင်း၏—အမြဲတမ်း အာနန္ဒဖြင့် ပြည့်ဝနေကြသည်; နန္ဒနဝန၌ နေထိုင်သော နတ်တို့မူကား ထပ်မံ၍ “ပျော်ရွှင်” သာ ဖြစ်ကြပြီး ထိုအာနန္ဒနှင့် မတူ။

Verse 15

वरं काशीपुरीवासी म्लेच्छोपि हि शुभायतिः । नान्यत्रत्यो दीक्षितोपि स हि मुक्तेरभाजनम्

ကာရှီမြို့၌ နေထိုင်သော မလေစ္ဆာတစ်ဦးပင် ပိုကောင်း၏၊ အကြောင်းမူကား သူသည် မင်္ဂလာဖြစ်လာသည်; သို့သော် အခြားနေရာ၌ ဒိက္ခာခံထားသူသည် အဘိသေကခံထားသော်လည်း မုက္ခအတွက် အမှန်တကယ် သင့်တော်သော အိုးအိမ် မဟုတ် (နှိုင်းယှဉ်လျှင်)။

Verse 16

वैश्वेश्वरी पुरी चैषा यथा मे चित्तहारिणी । सर्वापि न तथा क्षोणी न स्वर्गो नैव नागभूः

ဗိශ්ဝေශ්ဝရ၏ ကာရှီဖြစ်သော ဗိုင်ශ්ဝေශ්ဝရီ မြို့တော်ဤမြို့သည် ငါ့နှလုံးကို ဖမ်းစားသည်၊ အခြားမည်သည့်နေရာမျှ မတူ—မြေကြီးတစ်လုံးလုံးလည်း မတူ၊ ကောင်းကင်လည်း မတူ၊ နာဂတို့၏ လောကပင် မနှိုင်းယှဉ်နိုင်။

Verse 17

स्थैर्यं बबंध न क्वापि भ्रमतो मे मनोगतिः । सर्वस्मिन्नपि भूभागे यथा स्थैर्यमगादिह

လှည့်လည်သွားလာစဉ် ငါ၏စိတ်သွားရာသည် မည်သည့်နေရာ၌မျှ တည်ငြိမ်မှု မချည်မနှောင်နိုင်ခဲ့။ သို့သော် ဤနေရာ (ကာသီ) တွင် မြေပြင်၏ မည်သည့်ဒေသ၌မျှ မရခဲ့သော တည်ငြိမ်တည်တံ့မှုကို ရရှိ하였다။

Verse 18

रम्या पुरी भवेदेषा ब्रह्मांडादखिलादपि । परिष्टुत्येति दुर्वासाश्चेतोवृत्तिमवाप ह

ဤမြို့တော်သည် အလွန်လှပသန့်ရှင်း၍ စကြဝဠာတစ်လုံးလုံးထက်ပင် သာလွန်လှ၏။ ထိုသို့ ချီးမွမ်းပြီးနောက် ရှင်ဒုရဝါသာ၏ စိတ်အနေအထားသည် ပြောင်းလဲသွား하였다။

Verse 19

तप्यमानोपि हि तपः सुचिरं स महातपाः । यदा नाप फलं किंचिच्चुकोप च तदा भृशम्

ထိုမဟာတပသီသည် အလွန်ရှည်လျားစွာ တပသ (အာသီတ) ကို ကျင့်သော်လည်း အကျိုးတစ်စုံတစ်ရာ မရသဖြင့် ထိုအခါ အလွန်ပြင်းထန်စွာ ဒေါသထွက်လာ하였다။

Verse 20

धिक्च मां तापसं दुष्टं धिक्च मे दुश्चरं तपः । धिक्च क्षेत्रमिदं शंभोः सर्वेषां च प्रतारकम्

အရှက်တရားပါပဲ—ဤဆိုးယုတ်သော တပသီဖြစ်သော ငါ့ကို! အရှက်တရားပါပဲ—ငါ့၏ ခက်ခဲသော တပသကို! အရှက်တရားပါပဲ—ရှမ္ဘူ၏ ဤကေတ္တရ (သန့်ရှင်းရာဒေသ) သည် လူအားလုံးကို လှည့်ဖြားသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်!

Verse 21

यथा न मुक्तिरत्र स्यात्कस्यापि करवै तथा । इति शप्तुं यदोद्युक्तः संजहास तदा शिवः

“ဤနေရာ၌ မည်သူမျှ မောက္ခ မရစေချင်” ဟူ၍ ထိုသို့ ကျိန်စာထုတ်မည်ဟု စိတ်ကူးကာ ပြောမည့်အခါ ရှိဝါသည် အသံထွက်၍ ရယ်မောတော်မူ၏။

Verse 22

तत्र लिंगमभूदेकं ख्यातं प्रहसितेश्वरम् । तल्लिंगदर्शनात्पुंसामानंदः स्यात्पदेपदे

ထိုနေရာ၌ လိင်္ဂတစ်ပါး ပေါ်ထွန်းလာ၍ “ပရဟာသိတေရှွရ” ဟူ၍ ကျော်ကြား၏။ ထိုလိင်္ဂကို မြင်ရုံသာဖြင့် လူတို့သည် ခြေလှမ်းတိုင်း၌ အာနန္ဒကို ခံစားရ၏။

Verse 23

उवाच विस्मयाविष्टो मनस्येव महेशिता । ईदृशेभ्यस्तपस्विभ्यो नमोस्त्विति पुनःपुनः

အံ့ဩခြင်းဖြင့် လွှမ်းမိုးခံရသူသည် မဟေရှွရ၏ အာဏာတော်ကို စိတ်တွင်း၌ ဆင်ခြင်လျက် ပြော၏—“ဤသို့သော တပသီတို့အား နမောတော်ကို ထပ်ခါထပ်ခါ ဆက်ကပ်ပါ၏။”

Verse 24

यत्रैव हि तपस्यंति यत्रैव विहिताश्रमाः । लब्धप्रतिष्ठा यत्रैव तत्रैवामर्षिणो द्विजाः

သူတို့ တပသျာ ပြုရာနေရာ၊ သူတို့၏ အာရှရမ် တည်ထားရာနေရာ၊ ထင်ရှားဂုဏ်သတင်း ရရှိရာနေရာ—ထိုနေရာတစ်ခုတည်း၌ပင် ထိုဒွိဇ ဘြာဟ္မဏတို့သည် အလွယ်တကူ မနာလိုမောဟနှင့် စိတ်နာလွယ်သူများ ဖြစ်လာကြ၏။

Verse 25

मनाक्चिंतितमात्रं तु चेल्लभंते न तापसाः । क्रुधा तदैव जीयंते हारिण्या तपसां श्रियः

တပသီတို့သည် စိတ်ထဲ၌ အနည်းငယ်မျှ စဉ်းစားရုံဖြင့်ပင် ရနိုင်သင့်သည့်အရာကို မရလျှင်၊ ထိုအခါ ဒေါသကြောင့် တပသျာမှ ပေါက်ဖွားသော တေဇောသရေသည် ချက်ချင်း လျော့နည်း၍ ပျောက်ကွယ်သွား၏။

Verse 26

तथापि तापसा मान्याः स्वश्रेयोवृद्धिकांक्षिभिः । अक्रोधनाः क्रोधना वा का चिंता हि तपस्विनाम्

သို့သော်လည်း ကိုယ့်အကျိုးကောင်း တိုးပွားစေလိုသူတို့သည် တပသီတို့ကို မလွဲမသွေ ဂုဏ်ပြုရမည်။ ဒေါသမရှိသူဖြစ်စေ ဒေါသလွယ်သူဖြစ်စေ—တပသျာရှင်တို့နှင့် ဆက်ဆံရာ၌ ရှာဖွေသူအတွက် ဘာကို စိုးရိမ်ရမည်နည်း။

Verse 27

इति यावन्महेशानो मनस्येव विचिंतयेत् । तावत्तत्क्रोधजो वह्निर्व्यानशे व्योममंडलम्

မဟေရှသည် စိတ်အတွင်း၌ ထိုသို့ ဆင်ခြင်နေဆဲအချိန်တလျှောက်၊ ဒေါသမှ ပေါက်ဖွားသော မီးသည် ပြန့်နှံ့ကာ ကောင်းကင်ဝိုင်းတစ်လျှောက်လုံးကို လွှမ်းမိုးသွားသည်။

Verse 28

तत्कोधानलधूमोघैर्व्यापितं यन्नभोंगणम् । तद्दधाति नभोद्यापि नीलिमानं महत्तरम्

ထိုဒေါသမီး၏ မီးခိုးလှိုင်းများက ဖုံးလွှမ်းသွားသော ကောင်းကင်မဏ္ဍလသည် ယခုတိုင်ပင် ပိုမိုနက်ရှိုင်း၍ ပိုမိုကျယ်ပြန့်သော အပြာရောင်ကို ဆောင်ယူနေသည်။

Verse 29

ततो गणाः परिक्षुब्धाः प्रलयार्णव नीरवत् । आः किमेतत्किमेतद्वै भाषमाणाः परस्परम्

ထို့နောက် ဂဏာတို့သည် ပရလယကာလ၏ သမုဒ္ဒရာရေကဲ့သို့ လှုပ်ရှားကာ ရှုပ်ထွေးသွားပြီး “အာ! ဒါဘာလဲ—တကယ် ဒါဘာလဲ” ဟု အချင်းချင်း ပြောဆိုကြ၏။

Verse 30

गर्जंतस्तर्जयंतश्च प्रोद्यता युधपाणयः । प्रमथाः परितस्थुस्ते परितो धाम शांभवम्

ဟိန်းဟောက်၍ ခြိမ်းခြောက်ကာ လက်ထဲတွင် လက်နက်များကို မြှောက်ထားသဖြင့် ပရမထာတို့သည် အရပ်လေးမျက်နှာ၌ ရပ်တည်ကာ—ရှံဘု၏ သန့်ရှင်းသော ဓာမကို ဝိုင်းရံလိုက်ကြသည်။

Verse 31

को यमः कोथवा कालः को मृत्युः कस्तथांतकः । को वा विधाता के लेखाः कुद्धेष्वस्मासु कः परः

“ယမ (Yama) က ဘယ်သူလဲ? ကာလ (Kāla) အချိန်က ဘယ်သူလဲ? မရဏ (Death) က ဘယ်သူလဲ၊ အန္တက (Antaka) အဆုံးသတ်သူက ဘယ်သူလဲ? ဝိဓာတာ (Vidhātā) သတ်မှတ်သူက ဘယ်သူလဲ၊ ကံကြမ္မာ၏ လက်ရေးများက ဘာလဲ—ကျွန်ုပ်တို့ ဒေါသထွက်လျှင် ကျွန်ုပ်တို့အပေါ် ဘယ်သူ ရပ်တည်နိုင်မလဲ?”

Verse 32

अग्निं पिबामो जलवच्चूर्णीकुर्मोखिलान्गिरीन् । सप्तापि चार्णवांस्तूर्णं करवाम मरुस्थलीम्

“ကျွန်ုပ်တို့သည် ရေကဲ့သို့ မီးကိုပင် သောက်နိုင်သည်; တောင်တန်းအားလုံးကို ဖုန်မှုန့်အဖြစ် ကြိတ်ချေနိုင်သည်; ထို့ပြင် သမုဒ္ဒရာ ခုနစ်စင်းကိုလည်း ချက်ချင်း မရုသ္ထလီအဖြစ် ပြောင်းလဲနိုင်သည်။”

Verse 33

पातालं चानयामोर्ध्वमधो दध्मोथवा दिवम् । एकमेव हि वा ग्रासं गगनं करवामहे

ကျွန်ုပ်တို့သည် ပာတာလကို အပေါ်သို့ ဆွဲတင်နိုင်သကဲ့သို့၊ ကောင်းကင်ဘုံကိုလည်း အောက်သို့ ဖိချနိုင်သည်။ အမှန်တကယ်တော့ မိုးကောင်းကင်ကိုပင် တစ်လုတ်တည်းအဖြစ် ပြု၍ မျိုနိုင်သည်။

Verse 34

ब्रह्मांडभांडमथवा स्फोटयामः क्षणेन हि । आस्फालयामो वान्योन्यं कालं मृत्युं च तालवत्

သို့မဟုတ် ခဏအတွင်းပင် ဘြဟ္မာဏ္ဍ၏ အိုးခွက်ကို ခွဲဖောက်ပစ်နိုင်သည်။ ထို့ပြင် ကာလနှင့် မရဏကိုပါ တာလရွက်ပန်ကာကဲ့သို့ တီးခတ်၍ လွှင့်ပစ်နိုင်သည်။

Verse 35

ग्रसामो वाथ भुवनं मुक्त्वा वाराणसीं पुरीम् । यत्र मुक्ता भवंत्येव मृतमात्रेण जंतवः

ကျွန်ုပ်တို့သည် လောကအပေါင်းကိုပင် မျိုနိုင်သော်လည်း—ဝါရာဏသီ မြို့ကိုတော့ ချန်ထားမည်။ အကြောင်းမူကား ထိုနေရာ၌ သတ္တဝါတို့သည် သေခြင်းတစ်ခုတည်းဖြင့် မောက္ခကို ရရှိကြသည်။

Verse 36

कुतोऽयं धूमसंभारो ज्वालावल्यः कुतस्त्वमूः । को वा मृत्युंजयं रुद्रं नो विद्यान्मदमोहितः

ဤမီးခိုးအစုအဝေးသည် ဘယ်ကလာသနည်း၊ ဤမီးလျှံပန်းကုံးများသည် ဘယ်ကပေါ်လာသနည်း။ မာနနှင့် မောဟကြောင့် မူးယစ်နေသူ မည်သူက မရဏကိုအောင်နိုင်သော ရုဒြကို မသိနိုင်မည်နည်း။

Verse 37

इति पारिषदाः शंभोर्महाभय भयप्रदाः जल्पंतः कल्पयामासुः प्राकारं गगनस्पृशम्

ဤသို့ သမ္ဘူ၏ ပါရိသဒ္ဒတို့က ပြောကြသည်—မဟာကြောက်ရွံ့မှုကြောင့်ပင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်း၍—အချင်းချင်း စကားတိုးတိုးပြောရင်း မိုးကိုထိမတတ် မြို့ရိုးတံတိုင်းတစ်ခုကို စီမံတည်ဆောက်ကြသည်။

Verse 38

शकलीकृत्य बहुशः शिलावत्प्रलयानलम् । नंदी च नंदिषेणश्च सोमनंदी महोदरः

သူတို့သည် ပျက်ကွက်ကာလ၏ မီးကို ကျောက်တုံးလို ထင်၍ အကြိမ်ကြိမ် ခွဲဖျက်ချေမွခဲ့ကြသည်။ ထို့ပြင် နန္ဒီ၊ နန္ဒိသေဏ၊ သောမနန္ဒီ နှင့် မဟောဒရ—ရှီဝ၏ ဂဏ (gaṇa) များအတွင်း အင်အားကြီး ခေါင်းဆောင်များလည်း ရှိ하였다။

Verse 39

महाहनुर्महाग्रीवो महाकालो जितांतकः । मृत्युप्रकंपनो भीमो घंटाकर्णो महाबलः

မဟာဟနု၊ မဟာဂရీవ၊ မဟာကာလ နှင့် ဇိတန္တက; မృత్యုပရကမ္ပန၊ ဘီမ၊ ဂဏ္ဍာကဏ္ဏ နှင့် မဟာဗလ—ဤကြောက်မက်ဖွယ် ဂဏ (gaṇa) များသည် ရှီဝ၏ တုန်လှုပ်စေသော ကာကွယ်သူများအဖြစ် ရပ်တည်နေကြသည်။

Verse 40

क्षोभणो द्रावणो जृंभी पचास्यः पंचलोचनः । द्विशिरास्त्रिशिराः सोमः पंचहस्तो दशाननः

ထို့အပြင် က္ၐောဘဏ၊ ဒြာဝဏ နှင့် ဂျೃံဘီ; ပစာသျ နှင့် ပဉ္စလောစန; ဒွိရှိရား နှင့် တြိရှိရား; သောမ; ပဉ္စဟတ္သ နှင့် ဒသာနန—အံ့ဩဖွယ် ရုပ်သဏ္ဌာန်ရှိသော ဂဏ (gaṇa) များဖြစ်၍ လောကအားလုံးကို အံ့အားသင့်စေတတ်သည်။

Verse 41

चंडो भृंगिरिटिस्तुंडी प्रचंडस्तांडवप्रियः । पिचिंडिलः स्थूलशिराः स्थूलकेशो गभस्तिमान्

ချဏ္ဍ၊ ဘೃင်္ဂိရိဋိ၊ တုဏ္ဍီ နှင့် ပရချဏ္ဍ—တाण्डဝကို နှစ်သက်သူများ; ထို့ပြင် ပိစိဏ္ဍိလ၊ စ္ထူလရှိရာ၊ စ္ထူလကေရှ နှင့် ဂဘස්တိမာန်—ဤဂဏ (gaṇa) များသည် ကြမ်းတမ်းသော အင်အားဖြင့် တောက်လောင်နေကြသည်။

Verse 42

क्षेमकः क्षेमधन्वा च वीरभद्रो रणप्रियः । चंडपाणिः शूलपाणिः पाशपाणिः करोदरः

က္ၐေမက နှင့် က္ၐေမဓန္ဝာ; စစ်ပွဲကို နှစ်သက်သော ဝီရဘဒြ; ချဏ္ဍပါဏိ၊ ရှူလပါဏိ၊ ပါရှပါဏိ နှင့် ကရောဒရ—လက်နက်ကိုင် ဂဏ (gaṇa) များသည် ရှီဝ၏ အလိုတော်ကို ဆောင်ရွက်၍ အမှုထမ်းကြသည်။

Verse 43

दीर्घग्रीवोथ पिंगाक्षः पिंगलः पिंगमूर्धजः । बहुनेत्रो लंबकर्णः खर्वः पर्वतविग्रहः

ထို့နောက် ဒီဃဂရီးဝ၊ ပင်္ဂာක්ෂ၊ ပင်္ဂလ နှင့် ပင်္ဂမူဓ္ဓဇ; ဘဟုနေတ်ရ၊ လမ္ဗကဏ္ဏ၊ ခရ္ဝ နှင့် ပရဝတဝိဂ္ဂရဟ—ထူးခြားသဏ္ဌာန်နှင့် မဟာတန်ခိုးရှိသော ဂဏများ ပေါ်ထွန်းလာ၏။

Verse 44

गोकर्णो गजकर्णश्च कोकिलाख्यो गजाननः । अहं वै नैगमेयश्च विकटास्योट्टहासकः

ဂိုကဏ္ဏ နှင့် ဂဇကဏ္ဏ၊ ကိုကိလာချ နှင့် ဂဇာနန; ထို့ပြင် ငါကိုယ်တိုင်—နೈဂမေယ—နှင့်အတူ ဝိကဋာသျ နှင့် အုတ်ဌဟာသက: ဤသို့ ဂဏများ၏ အမည်များကို ခေါ်ဆိုကြ၏။

Verse 45

सीरपाणिः शिवारावो वैणिको वेणुवादनः । दुराधर्षो दुःसहश्च गर्जनो रिपुतर्जनः

စီရပါဏိ၊ ရှိဝါရာဝ၊ ဝိုင်ဏိက နှင့် ဝေဏုဝါဒန; ဒုရာဓර්ษ နှင့် ဒုಃသဟ; ဂర్జန နှင့် ရိပုတర్జန—အသံနှင့် အင်အား မအနိုင်ယူနိုင်သော ဂဏများ ဖြစ်ကြ၏။

Verse 46

इत्यादयो गणेशानाः शतकोटि दुरासदाः । काश्यां निवारयामासुरपि प्राभंजनीं गतिम्

ဤသို့ စသဖြင့် အခြားများစွာသော ဂဏအရှင်များ—ရာကုဋိ၊ မနီးကပ်နိုင်—ကာသီ၌ တည်ကြ၏; ရန်သူ၏ မုန်တိုင်းကဲ့သို့ မြန်သော ထိုးစစ်လမ်းကြောင်းကိုပင် တားဆီး၍ အရှိန်ကို ရပ်တန့်စေ၏။

Verse 47

क्षुब्धेषु तेषु वीरेषु चकंपे भुवनत्रयम् । दुर्वाससश्च कोपाग्नि ज्वालाभिर्व्याकुलीकृतम्

ထိုသူရဲကောင်းများ ဒေါသဖြင့် လှုပ်ရှားလာသောအခါ သုံးလောကလုံး တုန်လှုပ်သွား၏။ ထို့ပြင် ဒုర్వာသ၏ အမျက်မီးသည် မီးလျှံများဖြင့် အရာအားလုံးကို ရှုပ်ထွေးစေ၏။

Verse 48

तदा विविशतुः काश्यां सूर्याचंद्रमसावपि । न गणैरकृतानुज्ञौ तत्तेजः शमितप्रभौ

ထိုအခါ နေမင်းနှင့် လမင်းတောင် ကာရှီသို့ ဝင်ရောက်လာကြသော်လည်း၊ သီဝ၏ ဂဏများ၏ ခွင့်ပြုချက် မရသေးသဖြင့် သူတို့၏ ရောင်ခြည်တောက်ပမှု လျော့နည်းကာ တေဇောလည်း ငြိမ်သက်သွား၏။

Verse 49

निवार्य प्रमथानीकमतिक्षुब्धमुमाधवः । मदंश एव हि मुनीरानसूये य एष वै

အလွန်တုန်လှုပ်နေသော ပရမထများ၏ တပ်စုကို တားဆီးပြီးနောက်၊ အုမာ၏ အရှင်က “အပြစ်ကင်းသော မုနီရေ၊ ဤရိရှီသည် ငါ၏ ကိုယ်ပိုင် အင်အား၏ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုတည်းပင် ဖြစ်သည်” ဟု မိန့်တော်မူ၏။

Verse 50

अथो दुर्वाससे लिंगादाविरासीत्कृपानिधिः । महातेजोमयः शंभुर्मुनिशापात्पुरीमवन्

ထို့နောက် ဒုర్వာသအတွက် လိင်္ဂမှ ကရုဏာ၏ သိုလှောင်ရာတော် ပေါ်ထွန်းလာ၏။ မဟာတေဇောဖြင့် ပြည့်ဝသော သမ္ဘူသည် မုနီ၏ ကျိန်စာမှ မြို့တော်ကို ကာကွယ်တော်မူ၏။

Verse 51

माभूच्छापो मुनेः काश्यां निर्वाणप्रतिबंधकः । इत्यनुक्रोशतो देवस्तस्य प्रत्यक्षतां गतः

“ကာရှီ၌ မုနီ၏ ကျိန်စာသည် မောက္ခသို့ ရောက်ရာလမ်းကို မတားဆီးစေပါနှင့်” ဟူသော ကရုဏာကြောင့်ပင်၊ သခင်ဘုရားသည် သူ၏ ရှေ့တွင် တိုက်ရိုက် ပေါ်ထွန်းတော်မူ၏။

Verse 52

उवाच च प्रसन्नोस्मि महाक्रोधन तापस । वरयस्व वरः कस्ते मया देयो विशंकितः

ထို့နောက် သခင်ဘုရားက “ငါသည် ပျော်ရွှင်နှစ်သက်၏၊ မဟာက্ৰોધရှိသော တပသီရေ။ ဆုတောင်းကို ရွေးချယ်လော့—မည်သည့် ဆုကို ငါပေးရမည်နည်း။ မရှက်မကြောက်ဘဲ ပြောလော့” ဟု မိန့်တော်မူ၏။

Verse 53

ततो विलज्जितोगस्त्य शापोद्यतकरो मुनिः । अपराद्धं बहु मया क्रोधांधेनेति दुर्धिया

ထို့နောက် ကျိန်စာချမည်ဟု လက်ကိုမြှောက်ထားသော ရှင်မုနိသည် အို အဂස්တျာ၊ ရှက်ကြောက်သွားပြီး “အမျက်ဒေါသကြောင့် မျက်ကန်းသကဲ့သို့ ဖြစ်ကာ မကောင်းသောဉာဏ်ဖြင့် ငါသည် အပြစ်ကြီးစွာ ကျူးလွန်မိပြီ” ဟု ဝန်ခံ하였다။

Verse 54

उवाच चेति बहुशो धिङ्मां क्रोधवशंगतम् । त्रैलोक्याभयदां काशीं शप्तुमुद्यतचेतसम्

ထို့ပြင် သူသည် ထပ်ခါထပ်ခါ ပြော하였다—“ငါ့ကို အရှက်တကွဲ ဖြစ်စေပါ၏၊ ဒေါသအာဏာအောက် ကျရောက်သွားသော ငါ! သုံးလောကကို အဘယ (ကြောက်မက်မှုကင်း) ပေးသော ကာရှီကိုတောင် ကျိန်စာချမည်ဟု စိတ်က ထတက်ခဲ့သည်”။

Verse 55

दुःखार्णव निमग्नानां यातायातेति खेदिनाम् । कर्मपाशितकंठानां काश्येका मुक्तिसाधनम्

ဒုက္ခပင်လယ်ထဲ နစ်မြုပ်နေသူများ၊ လာသွားမဆုံးသော သံသရာလှည့်ပတ်မှုကြောင့် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်သူများ၊ ကံကြိုးပတ်ကာ လည်ချောင်းညှစ်ခံရသူများအတွက်—ကာရှီတစ်မြို့တည်းသာ မောက္ခသို့ ရောက်စေသော နည်းလမ်းဖြစ်သည်။

Verse 56

सर्वेषां जंतुजातानां जनन्येकैक्काशिका । महामृतस्तन्यदात्री नेत्री च परमं पदम्

အသက်ရှိသတ္တဝါအမျိုးအစားအားလုံးအတွက် ကာရှီကာတစ်မြို့တည်းသာ ထူးကဲသော မိခင်ဖြစ်သည်။ သူမသည် မဟာအမృత၏ နို့ကို ပေးကာ အမြင့်ဆုံးသော အခြေအနေ (ပရမပဒ) သို့ ဦးဆောင်ပို့ဆောင်သည်။

Verse 57

जनन्या सह नो काशी लभेदुपमितिं क्वचित् । धारयेज्जननी गर्भे काशी गर्भाद्विमोचयेत्

ကာရှီကို မိမိ၏ မိခင်နှင့်တောင် မည်သည့်အခါမျှ မနှိုင်းယှဉ်နိုင်။ မိခင်သည် ဝမ်းတွင်း၌ သားကို ထမ်းဆောင်ထားသော်လည်း ကာရှီသည် သတ္တဝါကို “ဝမ်း” ဟူသော ထပ်ခါထပ်ခါ မွေးဖွားခြင်း၏ ချည်နှောင်မှုမှ လွတ်မြောက်စေသည်။

Verse 58

एवंभूतां तु यः काशीमन्योपि हि शपिष्यति । तस्यैव शापो भविता न तु काश्याः कथंचन

ဤသို့သော ကာသီကို မည်သူမဆို ကျိန်စာတင်လျှင် ထိုကျိန်စာသည် ကျိန်သူ၏အပေါ်သို့သာ ပြန်လည်ကျရောက်မည်၊ ကာသီကို မည်သို့မျှ ထိခိုက်စေနိုင်ခြင်း မရှိ။

Verse 59

इति दुर्वाससो वाक्यं श्रुत्वा देवस्त्रिलोचनः । अतीव तुषितो जातः काशीस्तवन लब्धमुत्

ဒုရဝါသ၏ စကားကို ကြားသော် သုံးမျက်စိရှင် ဘုရားသည် အလွန်ပင် ဝမ်းမြောက်တော်မူ၏၊ ကာသီကို ချီးမွမ်းသီချင်း (စတဝန) ကို ရရှိခဲ့သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

Verse 60

यः काशीं स्तौति मेधावी यः काशीं हृदि धारयेत् । तेन तप्तं तपस्तीव्रं तेनेष्टं क्रतुकोटिभिः

ကာသီကို ချီးမွမ်းသူ၊ ကာသီကို နှလုံး၌ ထားရှိသူ ပညာရှိသည်—ထိုအပြုအမူတစ်ခုပင် တပသျာပြင်းထန်စွာ ပြုလုပ်ပြီးသကဲ့သို့လည်းကောင်း၊ ယဇ్ఞကို ကောဋိများစွာ ဆောင်ရွက်ပြီးသကဲ့သို့လည်းကောင်း ဖြစ်၏။

Verse 61

जिह्वाग्रे वर्तते यस्य काशीत्यक्षरयुग्मकम् । न तस्य गर्भवासः स्यात्क्वचिदेव सुमेधसः

ဉာဏ်ကောင်းသူ၏ လျှာထိပ်၌ “ကာသီ” ဟူသော အက္ခရာနှစ်လုံး တည်နေပါက၊ ထိုသူသည် မည်သည့်အခါမျှ ပြန်လည် ဂర్భဝါသ မရှိတော့။

Verse 62

यो मंत्रं जपति प्रातः काशी वर्णद्वयात्मकम् । स तु लोकद्वयं जित्वा लोकातीतं व्रजेत्पदम्

အရုဏ်တက်ချိန်၌ အက္ခရာနှစ်လုံးဖြင့်ဖွဲ့သော မန္တရ “ကာရှီ” ကို ဂျပ်သူသည် လောကနှစ်ပါးကို အောင်မြင်၍ လောကလွန်သော ပဒသို့ ရောက်လိမ့်မည်။

Verse 63

आनुसूयेय ते ज्ञानं काशीस्तवन पुण्यतः । यथेदानीं समुत्पन्नं तथा न तपसः पुरा

အနုသူယာ၏သားရေ၊ ကာရှီကို ချီးမွမ်းသော ကုသိုလ်ကြောင့် ယခုကဲ့သို့ ဉာဏ်ပညာသည် သင်၌ ပေါ်ထွန်းလာ၏—ယခင်က တပဿ (အာသီတ) သာဖြင့် မပေါ်ထွန်းခဲ့။

Verse 64

मुने न मे प्रियस्तद्वद्दीक्षितो मम पूजकः । यादृक्प्रियतरः सत्यं काशीस्तवन लालसः

မုနိရေ၊ ငါ့အတွက် ဒိက္ခာခံသူ သို့မဟုတ် ငါ့ကို ပူဇော်သူသည် ထိုမျှ မချစ်မြတ်နိုးရ; အမှန်တကယ် ကာရှီကို ချီးမွမ်းလိုသော ဆန္ဒပြင်းသူက ပို၍ ချစ်မြတ်နိုးရ၏။

Verse 65

तादृक्तुष्टिर्न मे दानैस्तादृक्तुष्टिर्न मे मखैः । न तुष्टिस्तपसा तादृग्यादृशी काशिसंस्तवैः

ဒါနဖြင့်လည်း ငါ မထိုသို့ ပျော်ရွှင်ရ၊ ယဇ္ဉ (မခ) ဖြင့်လည်း မထိုသို့၊ တပဿဖြင့်လည်း မထိုသို့—ကာရှီကို ချီးမွမ်းသော သီချင်းတော်များကြောင့် ရသည့် ပီတိကဲ့သို့ မရှိ။

Verse 66

आनंदकाननं येन स्तुतमेतत्सुचेतसा । तेनाहं संस्तुतः सम्यक्सर्वैः सूक्तैः श्रुतीरितैः

စိတ်သန့်ရှင်းသူက ဤ အာနန္ဒကာနနကို ချီးမွမ်းသဖြင့် ငါကိုယ်တိုင်လည်း ဝေဒတွင် ကြေညာထားသော သုက္တ (ကောင်းမွန်သော သီချင်းတော်) အားလုံးဖြင့် မှန်ကန်စွာ ချီးမွမ်းခံရ၏။

Verse 67

तव कामाः समृद्धाः स्युरानुसूयेय तापस । ज्ञानं ते परमं भावि महामोहविनाशनम्

အနုသူယာ၏သား တပဿီတော်၊ သင်၏ ဆန္ဒများ ပြည့်စုံကြပါစေ။ ထို့ပြင် မဟာမောဟကို ဖျက်ဆီးနိုင်သော အမြင့်မြတ်ဆုံး ဉာဏ်သည် သင်၌ ပေါ်ထွန်းလာပါစေ။

Verse 68

अपरं च वरं ब्रूहि किं दातव्यं तवानघ । त्वादृशा एव मुनयः श्लाघनीया यतः सताम्

အပြစ်ကင်းသူအို၊ နောက်ထပ် ကောင်းချီးတစ်ပါးကိုလည်း မိန့်ကြားပါ—သင်အား မည်သို့သော အလှူတော်ကို ပေးအပ်သင့်သနည်း။ သင်ကဲ့သို့သော မုနိတို့သာ သတ္တဝါကောင်းများအတွင်း ချီးမွမ်းထိုက်သူများ ဖြစ်ကြသည်။

Verse 69

यस्यास्त्वेव हि सामर्थ्यं तपसः क्रुद्ध्यतीहसः । कुपितोप्यसमर्थस्तु किं कर्ता क्षीणवृत्तिवत्

တပဿ၏ အစွမ်းအင် အမှန်တကယ်ရှိသူအတွက် က怒လည်း ထိရောက်နိုင်သည်။ သို့ရာတွင် ဒေါသထွက်နေသော်လည်း အစွမ်းမရှိသူက ဘာကို ဆောင်ရွက်နိုင်မည်နည်း—အသက်မွေးဝမ်းကျောင်း ကျဆင်းသကဲ့သို့။

Verse 70

इति श्रुत्वा परिष्टुत्य दुर्वासाः कृत्तिवाससम् । वरं च प्रार्थयामास परिहृष्ट तनूरुहः

ဤသို့ ကြားသိပြီးနောက် ဒုర్వာသာသည် ကೃတ္တိဝာသ (ရှီဝ) ကို အရပ်ရပ်မှ ချီးမွမ်းကာ၊ ပီတိကြောင့် ကိုယ်အမွှေးထောင်လျက် ကောင်းချီးတစ်ပါးကို တောင်းခံ하였다။

Verse 71

दुर्वासा उवाच । देवदेव जगन्नाथ करुणाकर शंकर । महापराधविध्वंसिन्नंधकारे स्मरांतक

ဒုర్వာသာက မိန့်သည်– “ဒေဝတို့၏ ဒေဝ၊ လောကနာထ၊ ကရုဏာအရှင် ရှင်ကရ! မဟာအပြစ်များကို ဖျက်ဆီးသူ၊ အန္ဓကာရကို သတ်သူ၊ စ್ಮရ (ကာမ) ကို အဆုံးသတ်သူ!”

Verse 72

मृत्युंजयोग्रभूतेश मृडानीश त्रिलोचन । यदि प्रसन्नो मे नाथ यदि देयो वरो मम

အို မృత్యုဉ္ဇယ (သေခြင်းကို အောင်နိုင်သူ)၊ အို အုဂ္ရ ဘူတေရှ၊ အို မೃဍာနီ၏ အရှင် တြိလိုചന! အရှင်သည် ကျွန်ုပ်အပေါ် ပျော်ရွှင်နှစ်သက်ပါက၊ အို နာထ၊ ကျွန်ုပ်၏ ကောင်းချီးကို ပေးအပ်မည်ဆိုပါက…

Verse 73

तदिदं कामदं नाम लिगमस्त्विह धूर्जटे । इदं च पल्वलं मेत्र कामकुंडाख्यमस्तु वै

ထို့ကြောင့် အို ဓူရ္ဇဋိ၊ ဤနေရာရှိ လင်္ဂကို ‘ကာမဒ’ ဟု အမည်ပေးပါစေ—လိုအင်ဆန္ဒတို့ကို ပေးသနားသူ။ ထို့ပြင် အို မိတ်ဆွေ၊ ဤကန်ကိုလည်း ‘ကာမကුණ္ဍ’ ဟု အမှန်တကယ် ခေါ်ကြစေ။

Verse 74

देवदेव उवाच । एवमस्तु महातेजो मुने परमकोपन । यत्त्वया स्थापितं लिंगं दुर्वासेश्वरसंज्ञितम्

ဒေဝတို့၏ ဒေဝတော် မိန့်တော်မူသည်– “ဤသို့ပင် ဖြစ်စေ၊ အို တေဇောကြီးမားသော မုနိ၊ အို အလွန်ပြင်းထန်သော အမျက်ရှင်။ သင်တည်ထောင်ထားသော လင်္ဂသည် ‘ဒုရ္ဝာသေရှွရ’ ဟု ခေါ်ဝေါ်သိကြမည်။”

Verse 75

तदेव कामकृन्नृणां कामेश्वरमिहास्त्विति । यः प्रदोषे त्रयोदश्यां शनिवासरसंयुजि

ဤလင်္ဂတော်တည်းဟူသော အရာသည် ဤနေရာ၌ လူတို့၏ ဆန္ဒကို ဖြည့်ဆည်းပေးသော ‘ကာမေရှွရ’ ဖြစ်ပါစေ။ ထို့ပြင် မည်သူမဆို—ပရဒိုးရှ အချိန်၌၊ တိထိ တစ်ဆယ့်သုံးရက်နေ့တွင်၊ စနေနေ့နှင့် တိုက်ဆိုင်သောအခါ—

Verse 76

संस्नास्यति नरो धीमान्कामकुंडे त्वदास्पदे । त्वत्स्थापितं च कामेशं लिंगं द्रक्ष्यति मानवः

ပညာရှိသော ယောကျာ်းသည် ကာမကුණ္ဍ၌—သင်၏ သန့်ရှင်းသော နေရာတော်၌—ရေချိုးကာ၊ သင်တည်ထောင်ထားသော ကာမေရှ လင်္ဂကို ဖူးမြင်လျှင်—

Verse 77

स वै कामकृताद्दोषाद्यामीं नाप्स्यति यातनाम् । बहवोपि हि पाप्मानो बहुभिर्जन्मभिः कृताः

အလိုဆန္ဒမှ ဖြစ်ပေါ်သော အပြစ်ဒုစရိုက်ကြောင့် သူသည် ယမမင်း၏ ညှဉ်းပန်းဒဏ်ကို မရောက်ရပါ။ မွေးဖွားမှုများစွာအတွင်း ပြုခဲ့သော အပြစ်များ များစွာရှိသော်လည်း…

Verse 78

कामतीर्थांबु संस्नानाद्यास्यंति विलयं क्षणात् । कामाः समृद्धिमाप्स्यंति कामेश्वर निषेवणात्

ကာမတီရ္ထ၏ ရေတွင် ရေချိုးသန့်စင်လျှင် ဒုက္ခကလေးများသည် ခဏချင်း ပျော်လျက်ပျောက်ကွယ်သည်။ ထို့ပြင် ကာမေရှ್ವರကို သဒ္ဓါဖြင့် ဆည်းကပ်ပူဇော်လျှင် မိမိလိုလားသော ရည်မှန်းချက်နှင့် ဆန္ဒတို့သည် ပြည့်ဝစွာ ရွှင်လန်းတိုးတက်သည်။

Verse 79

इति दत्त्वा वराञ्शंभुस्तल्लिंगे लयमाययौ । स्कंद उवाच । तल्लिंगाराधनात्कामाः प्राप्ता दुर्वाससा भृशम्

ဤသို့ ကောင်းချီးများကို ပေးပြီးနောက် ရှမ္ဘု (ရှီဝ) သည် ထိုလိင်္ဂတော်ထဲသို့ပင် လယဝင်သွားတော်မူ၏။ စ္ကန္ဒက ပြောသည်— “ထိုလိင်္ဂတော်ကို အာရాధနာပြုခြင်းကြောင့် ဒုర్వာသသ်သည် မိမိလိုရာကို အလွန်အမင်း ရရှိခဲ့သည်” ဟု။

Verse 80

तस्मात्सर्वप्रयत्नेन काश्यां कामेश्वरः सदा । पूजनीयः प्रयत्नेन महाकामाभिलाषुकैः

ထို့ကြောင့် အားလုံးသော ကြိုးပမ်းမှုဖြင့် ကာရှီမြို့ရှိ ကာမေရှ्वरကို အမြဲတမ်း ပူဇော်ကန်တော့ရမည်။ အထူးသဖြင့် ကြီးမားသော ပြည့်စုံခြင်းကို လိုလားသူတို့သည် စိတ်အားထက်သန်စွာ ပူဇော်ရမည်။

Verse 81

कामकुंडकृतस्नानैर्महापातकशांतये । इदं कामेश्वराख्यानं यः पठिष्यति पुण्यवान् । यः श्रोष्यति च मेधावी तौ निष्पापौ भविष्यतः

ကာမကුණ္ဍတွင် ရေချိုးသန့်စင်ခြင်းဖြင့် အကြီးမားဆုံး အပြစ်များပင် သက်သာငြိမ်းချမ်းသည်။ ကုသိုလ်ရှိသူက ဤကာမေရှවරအကြောင်းကို ဖတ်ရွတ်မည်ဆိုလျှင်လည်းကောင်း၊ ဉာဏ်ရှိသူက နားထောင်မည်ဆိုလျှင်လည်းကောင်း—ထိုနှစ်ဦးစလုံး အပြစ်ကင်းစင်လာမည်။

Verse 85

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां सहितायां चतुर्थे काशीखंड उत्तरार्धे दुर्वाससो वरप्रदानं नाम पंचाशीतितमोऽध्यायः

ဤသို့ဖြင့် သီရိ စကန္ဒ မဟာပုရာဏ၏ စတုတ္ထပိုင်းအတွင်းရှိ ကာသီခဏ္ဍ ဥတ္တရာဓ၌၊ ရှလိုက ၈၁,၀၀၀ ပါဝင်သော သံဟိတာအတွင်း၊ “ဒုရ္ဝာသအား ကောင်းချီးပေးခြင်း” ဟူသော အခန်း (အဓျာယ) ၈၅ သည် ပြီးဆုံး၏။