Adhyaya 16

Verse 1

स्कन्द उवाच । ज्येष्ठेश्वरस्य परितो लिंगान्यन्यानि यानि तु । तानि ते कथयिष्यामि शृणु वातापितापन

စကန္ဒက မိန့်တော်မူသည်— “အို ဝါတာပိတာပန၊ နားထောင်လော့။ ယခု ဂျေဋ္ဌေရှွရ၏ ပတ်ဝန်းကျင်၌ တည်ရှိသော အခြား သန့်ရှင်းသော လင်္ဂများကို သင်အား ပြောပြမည်။”

Verse 2

ज्येष्ठेशाद्दक्षिणे भागे लिंगमप्सरसां शुभम् । तत्रैवाप्सरसः कूपः सौभाग्योदकसंज्ञकः

ဂျေဋ္ဌေရှွရ၏ တောင်ဘက်၌ အပ္စရာတို့၏ မင်္ဂလာလင်္ဂတစ်ဆူ ရှိ၍ “အပ္စရေရှွရ” ဟု ခေါ်သည်။ ထိုနေရာတင်ပင် အပ္စရာရေတွင်းလည်း ရှိကာ “စောဘဂျိုဒက” — ကံကောင်းခြင်း၏ ရေ — ဟူ၍ နာမည်ကျော်သည်။

Verse 3

तत्कूपजलसुस्नातो विलोक्याप्सरसेश्वरम् । न दौर्भाग्यमवाप्नोति नारी वा पुरुषोथवा

ထိုရေတွင်းရေ၌ သေချာစွာ ရေချိုးသန့်စင်ပြီး အပ္စရေရှွရကို ဖူးမြင်သူသည်—မိန်းမဖြစ်စေ ယောက်ျားဖြစ်စေ—ကံဆိုးမှုကို မရောက်ရ။

Verse 4

तत्रैव कुक्कुटेशाख्यं लिंगं वापीसमीपगम् । तस्य पूजनतः पुंसां कुटुंबं परिवर्धते

ထိုနေရာတင်ပင် ရေကန်အနီး၌ “ကుక္ကុဋေရှ” ဟု အမည်ရသော လင်္ဂတစ်ဆူ ရှိသည်။ ထိုလင်္ဂကို ပူဇော်လျှင် လူ၏ အိမ်ထောင်ရေးနှင့် မျိုးဆက်ဝংশသည် တိုးပွားဖွံ့ဖြိုးသည်။

Verse 5

पितामहेश्वरं लिंगं ज्येष्ठवापीतटे शुभम् । तत्र श्राद्धं नरः कृत्वा पितॄणां मुदमर्पयेत्

ဂျေဋ္ဌရေကန်၏ မင်္ဂလာကမ်းပါး၌ “ပိတာမဟေရှွရ” ဟု အမည်ရသော လင်္ဂတစ်ဆူ တည်ရှိသည်။ ထိုနေရာ၌ ရှရာဒ္ဓ ပြုလုပ်လျှင် လူသည် မိမိ၏ ပိတೃဘိုးဘွားတို့အား ဝမ်းမြောက်ခြင်းနှင့် တೃပ్తိကို ပူဇော်အပ်နှံနိုင်သည်။

Verse 6

पितामहेशान्नैरृत्यां पूजनीयं प्रयत्नतः । गदाधरेश्वरं लिंगं पितॄणां परितृप्तिदम्

ပိတာမဟေရှ္ဝရ၏ အနောက်တောင်ဘက်၌ ကြိုးစား၍ “ဂဒါဓရေရှ္ဝရ” ဟူသော လင်္ဂကို ပူဇော်သင့်သည်။ ထိုလင်္ဂသည် ပိတೃ (ဘိုးဘွားဝိညာဉ်) များကို ပြည့်ဝစွာ တೃप्तစေသည်။

Verse 7

दिशि पुण्यजनाख्यायां लिंगाज्ज्येष्ठेश्वरान्मुने । वासुकीश्वरसंज्ञं च लिंगमर्च्यं समंततः

အို မုနိ၊ “ပုဏ္ယဇန” ဟုခေါ်သော ဦးတည်ရာ၌ ဂျေဋ္ဌေရှ္ဝရ လင်္ဂမှတစ်ဖက်တွင် “ဝါဆုကီေရှ္ဝရ” ဟူသော လင်္ဂတစ်ဆူလည်း ရှိ၍ လူအပေါင်းတို့က အရပ်ရပ်မှ ပူဇော်ထိုက်သည်။

Verse 8

तत्र वासुकिकुंडे च स्नानदानादिकाः क्रियाः । सर्पभीतिहराः पुंसां वासुकीशप्रभावतः

အဲဒီနေရာရှိ ဝါဆုကီကွန်ဒ်တွင် ရေချိုးခြင်း၊ ဒါနပြုခြင်း စသည့် ကုသိုလ်ကိစ္စများကို ပြုလုပ်လျှင် ဝါဆုကီေရှ္ဝရ၏ အာနုဘော်ကြောင့် လူတို့၏ မြွေကြောက်စိတ် ပျောက်ကင်းစေသည်။

Verse 9

यः स्नातो नागपंचम्यां कुंडे वासुकिसंज्ञिते । न तस्य विषसंसर्गो भवेत्सर्पसमुद्भवः

နာဂပဉ္စမီနေ့တွင် “ဝါဆုကီ” ဟုခေါ်သော ကွန်ဒ်၌ ရေချိုးသူသည် မြွေမှ ဖြစ်ပေါ်သော အဆိပ်နှင့် ထိတွေ့မှု မဖြစ်ပေါ်စေ။

Verse 10

कर्तव्या नागपञ्चम्यां यात्रा वर्षासु तत्र वै । नागाः प्रसन्ना जायंते कुले तस्यापि सर्वदा

မိုးရာသီတွင် နာဂပဉ္စမီနေ့၌ ထိုနေရာသို့ ယာထရာ (ဘုရားဖူးခရီး) သွားရခြင်းသည် အမှန်တကယ် ပြုသင့်သောကိစ္စဖြစ်သည်။ နာဂများသည် ထိုသူ၏ မျိုးရိုးအပေါ် အစဉ်ပျော်ရွှင်ကြည်နူးနေကြသည်။

Verse 11

तत्कुण्डात्पश्चिमे भागे लिंगं वै तक्षकेश्वरम् । पूजनीयं प्रयत्नेन भक्तानां सर्वसिद्धिदम्

ထိုသန့်ရှင်းသော ကုဏ္ဍ၏ အနောက်ဘက်၌ “တက္ခကေရှဝရ” ဟူသော သီဝလင်္ဂ ရှိသည်။ ဘက္တတို့အား စိဒ္ဓိအလုံးစုံ ပေးသဖြင့် အားထုတ်၍ ပူဇော်သင့်သည်။

Verse 12

मुनेस्तस्योत्तरे भागे कुण्डं तक्षकसंज्ञितम् । कृतोदकक्रियस्तत्र न सर्पैरभिभूयते

ထိုမုနိ (နှင့် ထိုနေရာ) ၏ မြောက်ဘက်၌ “တက္ခက” ဟူသော ကုဏ္ဍ ရှိသည်။ ထိုနေရာ၌ ရေကိစ္စပူဇော်ကာရ (ဥဒက-ကရိယာ) ပြုသူသည် မြွေတို့ကြောင့် မအနိုင်ယူခံရ။

Verse 13

तत्कुण्डादुत्तरे भागे क्षेत्रं क्षेमकरः सदा । भक्तानां साध्वसध्वंसी कपाली नाम भैरवः

ထိုကုဏ္ဍ၏ မြောက်ဘက်၌ အမြဲကောင်းကျိုးပေးသော သန့်ရှင်းရာ က్షೇತ್ರ တစ်ခု ရှိသည်။ ထိုနေရာ၌ “ကပာလီ” ဟူသော ဘဲရဝ ရှိ၍ ဘက္တတို့၏ ကြောက်ရွံ့မှုကို ဖျက်ဆီးသည်။

Verse 14

भैरवस्य महाक्षेत्रं तद्वै साधकसिद्धिदम् । तत्र संसाधिता विद्याः षण्मासातत्सिद्धिमाप्नुयुः

ထိုနေရာသည် ဘဲရဝ၏ မဟာက்ஷೇತ್ರ ဖြစ်၍ စာဓကတို့အား အမှန်တကယ် စိဒ္ဓိ ပေးသည်။ ထိုနေရာ၌ လေ့ကျင့်၍ ပြည့်စုံအောင် ပြုလုပ်သော ဝိဒ္ဓယာများသည် ခြောက်လအတွင်း စိဒ္ဓိကို ရရှိကြသည်။

Verse 15

तत्र चण्डी महामुण्डा भक्तविघ्नोपशांतिदा । बलिपूजोपहाराद्यैः पूज्या स्वाभीष्टसिद्धये

ထိုနေရာ၌ ချဏ္ဍီ မဟာမုဏ္ဍာ ရှိ၍ ဘက္တတို့ကို နှောင့်ယှက်သော အတားအဆီးများကို ငြိမ်းစေသည်။ မိမိလိုအင် စိဒ္ဓိ ရရန် ဘလိ အစရှိသော ပူဇော်ပဏ္ဏာနှင့် ပူဇော်ကာရများဖြင့် ပူဇော်သင့်သည်။

Verse 16

तस्या यात्रां तु यः कुर्यान्महाष्टम्यां नरोत्तमः । यशस्वी पुत्रपौत्राढ्यो लक्ष्मीवांश्चापि जायते

မဟာအဋ္ဌမီနေ့၌ ထိုသန့်ရှင်းရာသို့ ယာတရာပြုသော အမြတ်ဆုံးလူသည် ကီရ్తိသတင်းကျော်ကြားလာ၍ သားမြေးပေါများကာ သီရိလက္ခမီ၏ ကောင်းချီးဖြင့် စည်းစိမ်ပြည့်စုံလာ၏။

Verse 17

महामुण्डा प्रतीच्यां तु चतुःसागरवापिका । तस्यां स्नातो भवेत्स्नातः सागरेषु चतुर्ष्वपि

မဟာမုဏ္ဍာ၏ အနောက်ဘက်တွင် “စတုဿာဂရ” ဟုခေါ်သော ရေကန်ရှိ၏။ ထိုတွင် ရေချိုးသူသည် သမုဒ္ဒရာလေးပါးလုံးတွင် ရေချိုးပြီးသူဟု သတ်မှတ်ခံရ၏။

Verse 18

महाप्रसिद्धं तत्स्थानं चतुःसागरसंज्ञितम् । चत्वारि तत्र लिंगानि सागरैः स्थापितानि च

ထိုနေရာသည် “စတုဿာဂရ” ဟူသောအမည်ဖြင့် အလွန်ကျော်ကြား၏။ ထိုတွင် သမုဒ္ဒရာတို့က တည်ထောင်ထားသော လင်္ဂ လေးပါးလည်း ရှိ၏။

Verse 19

तस्या वाप्याश्चतुर्दिक्षु पूजितानि दहंत्यघम् । तदुत्तरे महालिंगं वृषभेश्वरसंज्ञितम्

ထိုရေကန်၏ လေးဘက်လေးဒిశ၌ ပူဇော်လျှင် အပြစ်ကို မီးလောင်ပျက်စီးစေ၏။ ထို၏ မြောက်ဘက်တွင် “ဝೃಷဘေရှ္ဝရ” ဟုခေါ်သော မဟာလင်္ဂ ရှိ၏။

Verse 20

हरस्य वृषभेणैव स्थापितं तत्स्वभक्तितः । तस्य दर्शनतः पुंसां षण्मासान्मुक्तिरुद्भवेत्

ထိုသန့်ရှင်းရာကို ဟရ၏ ကိုယ်ပိုင် နွား (နန္ဒီ) သည် သဒ္ဓါဘက္တိဖြင့် တည်ထောင်ခဲ့၏။ ထိုကို မြင်သာရုံဖြင့်ပင် လူတို့အတွက် ခြောက်လအတွင်း မုက္ခတရား ပေါ်ထွန်းလာ၏။

Verse 21

वृषेश्वरादुदीच्यां तु गंधर्वेश्वरसंज्ञितम् । गंधर्वकुण्डं तत्प्राच्यां तत्र स्नात्वा नरोत्तमः

ဝೃṣေśဝရ၏ မြောက်ဘက်တွင် ဂန္ဓర్వေśဝရ ဟုခေါ်သော သန့်ရှင်းရာဌာနရှိပြီး၊ အရှေ့ဘက်တွင် ဂန္ဓರ್ವ-ကுண္ဍ ရှိသည်။ ထိုနေရာ၌ သန့်စင်ရေချိုးလျှင် အထူးမြတ်သူသည် သန့်ရှင်းကာ ထိုတီර්ထ၏ ချီးမွမ်းသော အကျိုးဖလကို ခံယူထိုက်သူ ဖြစ်လာသည်။

Verse 22

गंधर्वेश्वरमभ्यर्च्य दत्त्वा दानानि शक्तितः । सन्तर्प्य पितॄदेवांश्च गंधर्वैः सह मोदते

ဂန္ဓರ್ವေśဝရကို စည်းကမ်းတကျ ပူဇော်ကာ၊ ကိုယ့်စွမ်းအားအတိုင်း ဒါနပြု၍၊ ပိတೃများနှင့် ဒေဝများကို စိတ်ကျေနပ်စေပြီးနောက် လူသည် ဂန္ဓರ್ವတို့နှင့်အတူ ပျော်ရွှင်မြူးတူးလေသည်။

Verse 23

कर्कोटनामा नागोस्ति गन्धर्वेश्वरपूर्वतः । तत्र कर्कोटवापी च लिंगं कर्कोटकेश्वरम्

ဂန္ဓರ್ವေśဝရ၏ အရှေ့ဘက်တွင် ကရ္ကိုဋ ဟုအမည်ရ နာဂတစ်ပါးရှိသည်။ ထိုနေရာတွင် ကရ္ကိုဋ-ဝါပီ ရေကန်နှင့် ကရ္ကိုဋကေśဝရ ဟုခေါ်သော လိင်္ဂလည်း ရှိသည်။

Verse 24

तस्यां वाप्यां नरः स्नात्वा कर्कोटेशं समर्च्य च । कर्कोटनागमाराध्य नागलोके महीयते

ထိုရေကန်၌ ရေချိုးသန့်စင်ပြီး ကရ္ကိုဋေś ကို စည်းကမ်းတကျ ပူဇော်ကာ၊ နာဂ ကရ္ကိုဋ ကိုလည်း အာရာဓနာပြုလျှင် လူသည် နာဂလောက၌ ဂုဏ်ပြုချီးမြှောက်ခံရသည်။

Verse 25

कर्कोट नागो यैर्दृष्टस्तद्वाप्यां विहितोदकैः । क्रमते न विषं तेषां देहे स्थावरजंगमम्

ကရ္ကိုဋ နာဂကို မြင်တွေ့ဒർശနပြုသူများနှင့် ထိုဝါပီ၏ စည်းကမ်းတကျ သန့်စင်ထားသော ရေကို အသုံးပြုသူများအတွက်၊ တည်ငြိမ်သတ္တဝါမှဖြစ်စေ လှုပ်ရှားသတ္တဝါမှဖြစ်စေ မည်သည့်အဆိပ်မျိုးမျှ ကိုယ်ခန္ဓာ၌ အကျိုးမပြုနိုင်။

Verse 26

कर्कोटेशात्प्रतीच्यां तु धुंधुमारीश्वराभिधम् । तल्लिंगाभ्यर्चनात्पुंसां न भवेद्वैरिजं भयम्

ကရ္ကောဋေရှ၏ အနောက်ဘက်တွင် ဓုန္ဓုမာရီဣရှွရ ဟူသော သန့်ရှင်းသော ဘုရားဌာနရှိသည်။ ထို လင်္ဂကို ပူဇော်လျှင် ရန်သူကြောင့် ဖြစ်သော ကြောက်ရွံ့မှုမှ လွတ်ကင်းသည်။

Verse 27

पुरूरवेश्वरं लिंगं तदुदीच्यां व्यवस्थितम् । द्रष्टव्यं तत्प्रयत्नेन चतुर्वर्गफलप्रदम्

အမြောက်ဘက်တွင် ပုရူရဝေရှွရ လင်္ဂ တည်ရှိသည်။ ဓမ္မ၊ အဓ္ဓ၊ ကာမ၊ မောက္ခ—လေးပါးပုရုသာဓ္ဓကို အကျိုးပေးသဖြင့် ကြိုးစား၍ ဖူးမြင်သင့်သည်။

Verse 28

दिग्गजेनार्चितं लिंगं सुप्रतीकेन तत्पुरः । सुप्रतीकेश्वरं नाम्ना यशोबलविवर्धनम्

အရှေ့တော်မူရာတွင် ဒိဂ္ဂဇ ဆုပရတီက ပူဇော်ခဲ့သော လင်္ဂ ရှိသည်။ ၎င်းကို ဆုပရတီကေရှွရ ဟု ခေါ်၍ ဂုဏ်သတင်းနှင့် အင်အားကို တိုးပွားစေသည်။

Verse 29

सरश्च सुप्रतीकाख्यं तत्पुरो भासते महत् । तत्र स्नात्वा च तल्लिंगं दृष्ट्वा दिक्पतितां लभेत्

အရှေ့ဘက်တွင် ဆုပရတီက ဟူသော ကြီးမားသည့် ရေကန် တောက်ပလှပစွာ ထင်ရှားသည်။ ထိုနေရာ၌ ရေချိုးပြီး လင်္ဂကို ဖူးမြင်လျှင် ဒိက္ပတိ—ဦးတည်ရာ၏ အရှင်—အဆင့်ကို ရရှိသည်။

Verse 30

तत्रास्त्येका महागौरी नाम्ना विजयभैरवी । रक्षार्थमुत्तराद्वारि स्थिता पूज्येष्टसिद्धये

ထိုနေရာတွင် မဟာဂေါရီ၏ တစ်ပါးတည်းသော ရုပ်သဏ္ဍာန်ဖြစ်သည့် ဝိဇယဘဲရဝီ ရှိသည်။ ကာကွယ်ရန်အတွက် မြောက်ဘက်တံခါးဝ၌ တည်နေပြီး မိမိနှစ်သက်သော ရည်မှန်းချက်များ ပြည့်စုံစေရန် ပူဇော်သင့်သည်။

Verse 31

वरणायास्तटे रम्ये गणौ हुंडनमुंडनौ । क्षेत्ररक्षां विधत्तस्तौ विघ्नस्तंभन कारकौ

ဝရဏာမြစ်၏ လှပသော ကမ်းပါး၌ ဂဏာနှစ်ပါး—ဟုဏ္ဍန နှင့် မုဏ္ဍန—ရှိကြသည်။ ထိုနှစ်ပါးသည် သန့်ရှင်းသော က္ෂೇತ್ರကို ကာကွယ်စောင့်ရှောက်၍ အတားအဆီးတို့ကို တားဆီးကာ တည်ငြိမ်အောင် ချုပ်နှောင်စေသူများ ဖြစ်ကြသည်။

Verse 32

तौ द्रष्टव्यौ प्रयत्नेन क्षेत्रनिर्विघ्न हेतवे । हुंडनेशं मुंडनेशं तत्र दृष्ट्वा सुखी भवेत्

က္ෂೇತ್ರကို အတားအဆီးကင်းစေရန် ကြိုးစားအားထုတ်၍ ထိုနှစ်ပါး—ဟုဏ္ဍနေရှ နှင့် မုဏ္ဍနေရှ—၏ ဒർശနကို ရယူသင့်သည်။ ထိုနေရာ၌ သူတို့ကို မြင်တွေ့ပြီးနောက် လူသည် ပျော်ရွှင်၍ စိတ်အေးချမ်းလာသည်။

Verse 33

स्कंद उवाच । इल्वलारे कथामेकां शृणुष्वावहितो भव । वरणायास्तटे रम्ये यद्वृत्त पूर्वमुत्तमम्

စကန္ဒက မိန့်တော်မူသည်—“အို အီလ္ဝလာရာ၊ ဇာတ်ကြောင်းတစ်ပုဒ်ကို နားထောင်လော့၊ သတိထား၍ အာရုံစိုက်လော့။ ဝရဏာမြစ်၏ လှပသော ကမ်းပါး၌ အတိတ်ကာလ၌ အလွန်မြတ်သော အဖြစ်အပျက်တစ်ရပ် ဖြစ်ပွားခဲ့သည်; ထိုအကြောင်းကို နားထောင်လော့။”

Verse 34

एकदाद्रींद्रमालोक्य मेना संहृष्टमानसम् । उमां संस्मृत्य निःश्वस्य प्रोवाचेति पतिव्रता

တစ်ခါတစ်ရံ ပ पर्वတတို့၏ အရှင် ဟိမာလယကို မြင်သော် မေနာ၏ စိတ်နှလုံး ပျော်ရွှင်မြူးတူးလာသည်။ ပတိဝြတာ မေနာသည် ဥမာကို သတိရကာ သက်ပြင်းချပြီးနောက် ပြောဆို하였다။

Verse 35

मेनोवाच । आर्यपुत्र न जानामि प्रवृत्तिमपि कांचन । विवाहसमयादूर्ध्वं तस्या गौर्या गिरीश्वर

မေနာက ပြောသည်—“အို အာရ്യပုတြ၊ အို ဂိရိဤશ્વရ၊ သူမ ဂေါရီ၏ မင်္ဂလာဆောင်ချိန်မှစ၍ ထို့နောက် ဖြစ်ပျက်သမျှ အခြေအနေကို ငါ လုံးဝ မသိပါ။”

Verse 36

स वृषेंद्रगतिर्देवो भस्मोरग विभूषणः । महापितृवनावासो दिग्वासाः क्वास्ति संप्रति

နွားမင်းကို ယာဉ်တင်ထားသော၊ သန့်ရှင်းသော ပြာနှင့် မြွေများဖြင့် အလှဆင်ထားသော၊ မဟာပိတೃတို့၏ တောကြီး၌ နေထိုင်၍ အရပ်ဒిశများကိုပင် အဝတ်အစားကဲ့သို့ ဝတ်ဆင်သော ထိုဘုရားသည် ယခု ဘယ်မှာရှိသနည်း။

Verse 37

अष्टौ या मातरो दृष्टा ब्राह्मी प्रभृतयः प्रिय । स्वस्वरूपास्ता मन्येऽहं बालिकाः कष्टहेतवः

ချစ်သူရေ၊ ဘြာဟ္မီမှ စ၍ မြင်တွေ့ခဲ့သော မိခင်ရှစ်ပါးသည် တစ်ပါးချင်းစီ မိမိ၏ ရုပ်သဏ္ဌာန်အတိုင်း ရှိကြသည်။ ငါထင်သည်မှာ ထိုသူတို့ကပင် အရွယ်ငယ်သော မိန်းကလေးကို ဒုက္ခဖြစ်စေကြသည်။

Verse 38

तस्यैकस्य न कोप्यन्योस्त्यद्वितीयस्य शूलिनः । तदुदंतप्रवृत्त्यै च क्रियतामुद्यमो विभो

တစ်ပါးတည်းသော၊ ဒုတိယမရှိသော သူလင်ဘုရားမှလွဲ၍ အခြားမည်သူမျှ မရှိ။ ထို့ကြောင့် အို မဟာတန်ခိုးရှင်၊ ထိုအကြောင်းအရာ၏ အမှန်တရားနှင့် ဖြစ်ပွားသွားပုံကို သိရန် ကြိုးပမ်းစေပါ။

Verse 39

तस्याः प्रियाया वाक्येन तदपत्यप्रियो गिरिः । उवाच वचनं सास्रमुमा वात्सल्यसन्नगीः

ချစ်မြတ်နိုးသူ၏ စကားကြောင့် စိတ်လှုပ်ရှားရ၍ သမီးကိုချစ်မြတ်နိုးသော တောင်မင်းသည် မျက်ရည်နှင့်တကွ ပြောဆိုလေ၏။ အုမာအပေါ် မေတ္တာဝတ္စလျကြောင့် အသံက တုန်ယင်၍ တိတ်ဆို့သွားသည်။

Verse 40

गिरिराज उवाच । अहमेव गमिष्यामि तस्या मेने गवेषणे । नितरां बाधते प्रेम तददृष्ट्यग्निदूषितम्

တောင်မင်းက ပြောသည်—“အို မေနာ၊ ငါကိုယ်တိုင်ပဲ သူမကို ရှာဖွေရန် သွားမည်။ မမြင်ရခြင်း၏ မီးဖြင့် လောင်ကျွမ်းနေသော ချစ်ခြင်းမေတ္တာက ငါ့ကို အလွန်ပြင်းထန်စွာ နှိပ်စက်နေသည်။”

Verse 41

यदा प्रभृति सा गौरी निर्गता मम सद्मतः । मन्ये मेने तदारभ्य पद्मसद्मा विनिर्ययौ

ဂေါရီသည် ငါ့အိမ်မှ ထွက်ခွာသွားသည့် အခိုက်မှစ၍၊ ထိုအချိန်ကတည်းက ငါ့နှလုံး၏ ပျော်ရွှင်ရာ ကြာပန်းနန်းတော်သည်လည်း သူမမရှိခြင်းကြောင့် လွတ်လပ်ကာ ကိုယ်တိုင် ထွက်ခွာသွားသကဲ့သို့ ခံစားရသည်။

Verse 42

तदालापामृतधयौ न मे शब्दग्रहौ प्रिये । प्राणेश्वरि तदारभ्य स्यातां शब्दांतरग्रहौ

ချစ်သူရေ—ငါ့အသက်၏ အရှင်မ—သူမ၏ စကားဝိုင်းအမృతကို မရတော့သည့်အခါမှစ၍ ငါ့နားတို့သည် အမှန်တကယ်သော အသံကို မဖမ်းယူနိုင်တော့; ထိုအချိန်ကတည်းက သူမ၏အသံမပါသော ‘အခြားအသံများ’ ကိုသာ ခံယူနေသည်။

Verse 43

जैवातृकी यतोह्नः स्याद्दूरीभूता दृशोर्मम । अहो जैवातृकी ज्योत्स्ना ततोह्नोति दुनोति माम्

ငါ့မျက်စိနှစ်ဖက်မှ ‘ဇိုင်ဝာတရိကီ’ လမင်းအလင်း ရွေ့ခွာသွားသောအခါ၊ နေ့ရောက်လာသကဲ့သို့ ထင်ရသည်။ အို—ထိုလရောင်သည်ပင် ထွက်ခွာသွားခြင်းကြောင့် နေ့ကို ပူလောင်စေကာ ငါ့ကို လောင်ကျွမ်းနှိပ်စက်သည်။

Verse 44

इत्युक्त्वादाय रत्नानि वासांसि विविधानि च । धराधरेंद्रो निर्यातः शुभलग्नबलोदये

ဤသို့ ပြောပြီးနောက်၊ တောင်တန်းကို ထမ်းဆောင်သူတို့၏ အရှင် (ဓရာဓရိန္ဒြ) သည် ရတနာများနှင့် အဝတ်အစားမျိုးစုံကို ယူဆောင်ကာ၊ မင်္ဂလာမုဟူရ္တ၌ ကောင်းနိမိတ်အင်အား ထွန်းတောက်သည့်အခါ ထွက်ခွာသွားသည်။

Verse 45

अगस्त्य उवाच । कानि कानि च रत्नानि कियंत्यपि च षण्मुख । यान्यादाय प्रतस्थे स तानि मे ब्रूहि पृच्छतः

အဂஸ္တျာက ပြောသည်—“ဟေ သဏ္မုခ၊ ထိုရတနာများသည် ဘာဘာများနည်း၊ အရေအတွက်က ဘယ်လောက်နည်း။ ငါမေးနေသည်—သူထွက်ခွာသည့်အခါ ယူဆောင်သွားသမျှကို ငါ့အား ပြောပြပါ။”

Verse 46

स्कंद उवाच । तुला मुक्ताफलानां तु कोटिद्वय परीमिताः । तथा वारितराणां च हीरकाणां तुला शतम्

စကန္ဒက မိန့်တော်မူသည်– “ပုလဲတို့၏ အလေးချိန်မှာ တူလာ နှစ်ကုဋိ ဖြစ်၏။ ထို့အတူ စိန်နှင့် အထူးမြတ်သော ရတနာများ၏ အလေးချိန်မှာ တူလာ တစ်ရာ ဖြစ်၏။”

Verse 47

नवलक्षाधिकं विप्र षडस्राणां सुतेजसाम् । लक्षद्वयं विदूराणां तुलाविमलवर्चसाम

“အို ဗြာဟ္မဏ၊ အလင်းတောက်ပသော ခြောက်မျက်နှာ ရတနာများသည် ကိုးလက္ခထက် အနည်းငယ်ပို၍ ရှိ၏။ သန့်စင်တောက်ပသော ဝိုင်ဒူရျ (ကြောင်မျက်စိ) ကျောက်များ၏ အလေးချိန်မှာ တူလာ နှစ်လက္ခ ဖြစ်၏။”

Verse 48

कोटयः पद्मरागाणां पंचावैहि तुला मुने । पुष्पराग तुलालक्षं गुणितं नवसंख्यया

“အို မုနိ၊ သိမှတ်လော့—ပဒ္မရာဂ (ရူဘီ) ရတနာများသည် တူလာ ငါးကုဋိ ရှိ၏။ ပုෂ္ပရာဂ (အဝါရောင် စဖိုင်ယာ) သည် တူလာ တစ်လက္ခကို ကိုးဆ မြှောက်ထားသကဲ့သို့ ဖြစ်၏။”

Verse 49

तथा गोमेद रत्नानां तुलालक्षमिता मुनै । इंद्रनीलमणीनां च तुलाः कोट्यर्ध संमिताः

“ထို့အတူ အို မုနိ၊ ဂိုမေဒ ရတနာများ၏ အလေးချိန်မှာ တူလာ တစ်လက္ခ ဖြစ်၏။ အိန္ဒြနီလ (အပြာရောင် စဖိုင်ယာ) မဏိများ၏ အလေးချိန်မှာ တူလာ ကုဋိတစ်ဝက်နှင့် တူ၏။”

Verse 50

गरुडोद्गाररत्नानां तुलाः प्रयुतसंमिताः । शुद्धविद्रुमरत्नानां तुलाश्च नवकोटयः

“ဂရုဍောဒ္ဂါရ ရတနာများ၏ အလေးချိန်မှာ ပရယုတ (သောင်းသောင်း) တူလာ ဖြစ်၏။ သန့်စင်သော ဝိဒ္ဒရုမ (ပုလဲမုန့်/ပုလဲမုန့်မဟုတ်—ပုလဲမုန့်မဟုတ်—ပုလဲမုန့်မဟုတ်) သန္တာရတနာများ၏ အလေးချိန်မှာ တူလာ ကိုးကုဋိ ဖြစ်၏။”

Verse 51

अष्टांगाभरणानां च संख्या कर्तुं न शक्यते । वाससां च विचित्राणां कोमलानां तथा मुने

အို မုနိ၊ ကိုယ်အင်္ဂါအစိတ်အပိုင်းတိုင်းကို အလှဆင်ထားသော အင်္ဂါရှစ်ပါး အလင်္ကာများ၏ အရေအတွက်ကို မတွက်နိုင်သကဲ့သို့၊ နူးညံ့၍ အရောင်စုံလှပသော ဝတ်စုံများလည်း ရေတွက်မကုန်ပါ။

Verse 52

चामराणि च भूयांसि द्रव्याण्यामोदवंति च । सुवर्णदासदास्यादीन्यसंख्यातानि वै मुने

အို မုနိ၊ ချာမရ (ယက်ပန်) များစွာရှိပြီး အနံ့သာ၍ စိတ်ပျော်ရွှင်စေသော ပစ္စည်းများလည်း မရေတွက်နိုင်လောက်အောင်ရှိသည်; ထို့ပြင် အို မုနိ၊ ရွှေဖြင့်တန်ဆာဆင်ထားသော အလုပ်သမားအမျိုးသားအမျိုးသမီးများလည်း အဆုံးမရှိအောင် များပြားသည်။

Verse 53

सर्वाण्यपि समादाय प्रतस्थे भूधरेश्वरः । आगत्य वरणातीरं दूरात्काशीमलोकयत्

အရာအားလုံးကို စုစည်းယူဆောင်ပြီး တောင်တန်း၏ အရှင်သည် ခရီးထွက်လေ၏; ဝရဏာမြစ်ကမ်းသို့ ရောက်လာသောအခါ အဝေးမှ ကာသီကို မြင်တော်မူ၏။

Verse 54

अनेकरत्ननिचयैः खचिताऽखिलभूमिकाम् । नानाप्रासादमाणिक्यज्योतिस्ततततांबराम्

မြေပြင်တစ်လျှောက်လုံးကို မဏိရတနာအစုအဝေးများဖြင့် တန်ဆာဆင်ထည့်သွင်းထားသည်ကို သူမြင်၏; ထို့ပြင် မရေတွက်နိုင်သော မဟာမန်းများမှ ထွက်ပေါ်သော ပတ္တမြားရောင်အလင်းက ကောင်းကင်ကို ပြည့်နှက်စေ၏။

Verse 55

सौधाग्रविविधस्वर्णकलशोज्वलदिङ्मुखाम् । जयंतीवैजयंतीनां निकरैस्त्रिदिवस्थलीम्

မြင့်မားသော မဟာအိမ်တော်များ၏ ထိပ်ဖျားတွင် အမျိုးမျိုးသော ရွှေကလသ်များ တောက်ပ၍ အရပ်မျက်နှာတို့ကို လင်းလက်စေ၏; ထို့ပြင် ဇယန္တီနှင့် ဝೈဇယန္တီ ပန်းကုံးအစုအဝေးများကြောင့် ထိုနေရာသည် တိရ္ဒိဝ (ဒေဝလောက) ကဲ့သို့ ထင်မြင်ရ၏။

Verse 56

महासिद्ध्यष्टकस्यापि क्रीडाभवनमद्भुतम् । जितकल्पदुमवनां वनैः सर्वफलावनैः

ထိုနေရာ၌ မဟာသိဒ္ဓိ ရှစ်ပါး၏ အံ့ဩဖွယ် ကစားနန်းတော်လည်း ရှိ၏။ ကလ္ပဒြုမ သစ်ပင်ဥယျာဉ်များကိုပင် မီမမီလောက်အောင် လှပ၍ အသီးအနှံ အမျိုးမျိုး ပြည့်ဝသော တောအုပ်များ ဖြစ်သည်။

Verse 57

इति काशीसमृद्धिं स विलोक्याभूद्विलज्जितः । उवाच च मनस्येव भूधरेंद्र इदं वचः

ဤသို့ ကာသီ၏ စည်းစိမ်ကြွယ်ဝမှုကို မြင်လျှင် သူသည် ရှက်ကြောက်သွား၏။ ထို့နောက် တောင်တန်းတို့၏ အရှင်သည် မိမိစိတ်အတွင်းကဲ့သို့ ဤစကားကို ဆို၏။

Verse 58

प्रासादेषु प्रतोलीषु प्राकारेषु गृहेषु च । गोपुरेषु विचित्रेषु कपाटेषु तटेष्वपि

နန်းတော်များ၌၊ တံခါးဝနှင့် ကာရံတံတိုင်းများ၌၊ အိမ်များ၌လည်းကောင်း; အလှဆင်လှပသော ဂိုပုရ မျှော်စင်များ၌၊ တံခါးရွက်များ၌၊ တောင်တန်းကမ်းတားတံတားဘက်တလျှောက်၌ပင်—နေရာတိုင်း—

Verse 59

मणिमाणिक्यरत्नानामुच्छलच्चारुरोचिषाम् । ज्योतिर्जालैर्जटिलितं ययेदमवलोक्यते

ပုလဲ၊ မာဏိက (ရူဘီ) နှင့် ရတနာတို့၏ လှပစွာ တောက်ပလင်းလက်သော ရောင်ခြည်မှ ပေါက်ဖွားလာသည့် အလင်းကွန်ယက်များဖြင့် အရာအားလုံးသည် ရောယှက်ချည်နှောင်ထားသကဲ့သို့ မြင်ရ၏။

Verse 60

द्यावाभूम्योरंतरालं तथेति समवैम्यहम् । ईदृक्संपत्तिसंभारः कुवेरस्यापि नो गृहे

“ဤအရာကို ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကြား အာကာသအလယ်တန်းဟုပင် ငါသတ်မှတ်၏။ ဤမျှ စည်းစိမ်ပစ္စည်း စုဆောင်းမှုသည် ကုဗေရ၏ အိမ်၌ပင် မရှိနိုင်။”

Verse 61

अपि वैकुंठभुवने नेतरस्येह का कथा । इति यावद्गिरींद्रोसौ संभावयति चेतसि

“ဝိုင်ကుంఐဋ္ဌလောက၌ပင် နှိုင်းယှဉ်စရာမရှိ—ထို့ကြောင့် ဤလောက၌ အခြားနေရာကို မဆိုလိုတော့” ဟု တောင်တန်းတို့၏ အရှင်သည် စိတ်တွင်း၌ ဆင်ခြင်နေ၏။

Verse 62

तावत्कार्पटिकः कश्चित्तल्लोचनपथं गतः । आहूय बहुमानं तमपृच्छच्चाचलेश्वरः

ထိုအခါတည်းက လှည့်လည်သွားလာသော ကာပဋိက ဘိက္ခူတစ်ဦးသည် သူ၏မြင်ကွင်းအတွင်း ဝင်ရောက်လာ၏။ လေးစားစွာ နီးကပ်ခေါ်၍ တောင်၏အရှင်က မေးမြန်းလေ၏။

Verse 63

हिमवानुवाच । हंहो कार्पटिक श्रेष्ठ अध्यास्वैतदिहासनम् । स्वपुरोदंतमाख्याहि किमपूर्वमिहाध्वग

ဟိမဝန်က ဆိုသည်—“ဟေ ကာပဋိကတို့အနက် အမြတ်ဆုံး၊ ဒီအာသနပေါ်၌ ထိုင်လော့။ မိမိဒေသ၏ သတင်းကို ပြောကြားလော့။ ဟေ ခရီးသွား၊ ဤနေရာ၌ မကြုံဖူးသေးသော အံ့ဖွယ်အမှု အဘယ်နည်း ဖြစ်ပေါ်သနည်း?”

Verse 64

कोत्र संप्रत्यधिष्ठाता किमधिष्ठातृ चेष्टितम् । यदि जानासि तत्सर्वमिहाचक्ष्व ममाग्रतः

“ယခု ဤနေရာ၌ အဓိဋ္ဌာတာ (အုပ်စိုးကာကွယ်သူ) သည် မည်သူနည်း၊ ထိုအဓိဋ္ဌာတာအရှင်၏ လုပ်ရပ်များသည် အဘယ်နည်း။ သင်သိလျှင် ဤအရာအားလုံးကို ငါ့ရှေ့၌ ဒီမှာပင် ပြောကြားလော့။”

Verse 65

सोपि कार्पटिकस्तस्य गिरिराजस्य भाषितम् । समाकर्ण्य समाचष्टुं मुने समुपचक्रमे

ထိုကာပဋိကဘိက္ခူသည်လည်း တောင်တို့၏ဘုရင်၏ စကားကို ကြားပြီးနောက်—ဟေ မုနိ—အကြောင်းအရာကို ပြောကြားရန် စတင်လေ၏။

Verse 66

कार्पटिक उवाच । आचक्षे शृणु राजेंद्र यत्पृष्टोस्मि त्वयाखिलम् । अहानि पंचषाण्येव व्यतिक्रांतानि मानद

တောထွက်ဘုန်းတော်ကြီးက မိန့်သည်– “နားထောင်ပါ၊ မင်းတို့၏မင်းကြီးရေ၊ သင်မေးမြန်းသမျှကို အကုန်လုံး ငါရှင်းပြမည်။ ဂုဏ်သိက္ခာပေးသူရေ၊ ငါးရက် သို့မဟုတ် ခြောက်ရက်သာ ကုန်လွန်သေးသည်။”

Verse 67

समायाते जगन्नाथे पर्वतेंद्र सुतापतौ । सुंदरान्मंदरादद्रेर्दिवोदासे गते दिवि

ကမ္ဘာလောက၏အရှင် ‘ဇဂန္နာထ’—တောင်မင်း၏သမီး၏ခင်ပွန်း—ကြွရောက်လာသောအခါ၊ လှပသော မန္ဒရတောင်မှ ဒိဝိုဒာသ မိုးကောင်းကင်သို့ တက်သွားပြီးနောက်…

Verse 68

यो वै जगदधिष्ठाता सोधिष्ठातात्र सर्वगः । सर्वदृक्सर्वदः शर्वः कथं न ज्ञायते विभो

လောကတစ်လောက၏ အဓိဋ္ဌာတာဖြစ်တော်မူသောသူသည် ဤနေရာ၌လည်း အဓိဋ္ဌာတာတော်မူပြီး အလုံးစုံသို့ ပျံ့နှံ့တော်မူ၏။ အလုံးစုံကိုမြင်တော်မူ၍ အလုံးစုံကိုပေးတော်မူသော ရှရဝ (Śarva) ကို—အို မဟာတန်ခိုးရှင်၊ မည်သို့ မသိမဖြစ်နိုင်ပါနည်း။

Verse 69

मन्ये दृषत्स्वरूपोसि दृषदोपि कठोरधीः । यतो विश्वेश्वरं काश्यां न वेत्सि गिरिजापतिम्

သင်သည် ကျောက်တုံးကဲ့သို့ ကိုယ်ခန္ဓာရှိသူဟု ငါထင်၏—အမှန်တကယ် သင်၏ဉာဏ်သည် ကျောက်တုံးထက်ပင် ပိုမိုခက်ခဲ၏။ အကြောင်းမူကား ကာသီ၌ ဂိရိဇာ၏ခင်ပွန်း ‘ဝိශ්ဝေရှဝရ’ ကို သင်မသိမမြင်သောကြောင့်ပင်။

Verse 70

स्वभावकठिनात्मापि स वरं हिमवान्गिरिः । प्राणाधिक सुता दानाद्यो धिनोद्विश्वनायकम्

သဘာဝအားဖြင့် ခိုင်မာမလျော့သောသူဖြစ်သော်လည်း ဟိမဝန်—အထူးမြတ်သောတောင်—သည် အမြင့်မြတ်ဆုံးဂုဏ်ကို ရရှိခဲ့၏။ အကြောင်းမူကား အသက်ထက်ပင်ချစ်မြတ်နိုးသော သမီးကို လောက၏ခေါင်းဆောင်နှင့် လက်ထပ်ပေးအပ်ခဲ့သောကြောင့်ပင်။

Verse 71

बिभ्रत्सहज काठिन्यं जातो गौरीगुरुर्गुरुः । शंभुं प्रपूज्य सुतया स्रजा विश्वगुरोरपि

မွေးရာပါ တင်းကျပ်ခိုင်မာမှုကို ဆောင်ထား၍ သူသည် ဂုဏ်ပြုထိုက်သော အာစာရျာ ဖြစ်လာခဲ့သည်—ဂေါရီ၏ ဂုရုတောင် ဖြစ်၏။ ရှမ္ဘုကို ထုံးတမ်းအတိုင်း ပူဇော်ပြီးနောက်၊ ရှမ္ဘုသည် ကမ္ဘာလောက၏ ဂုရုဖြစ်သော်လည်း ပန်းကုံးကို ဆက်ကပ်လှူဒါန်း하였다။

Verse 72

चेष्टितं तस्य को वेद वेदवेद्यस्य चेशितुः । मनागिति च जानेहं तच्चेष्टितमिदं जगत्

ဝေဒများဖြင့် သိမြင်နိုင်သော အုပ်စိုးရှင် ထိုဘုရား၏ လှုပ်ရှားမှုကို အမှန်တကယ် ဘယ်သူ သိနိုင်မလဲ။ ငါသိသလောက်ကတော့ ဤလောကတစ်ခုလုံးသည် သူ၏ လီလာ—လုပ်ဆောင်မှု၏ ကစားပွဲသာ ဖြစ်သည်။

Verse 73

अधिष्ठाता मया ख्यातस्तथाधिष्ठातृ चेष्टितम् । अपूर्वं यत्त्वयापृष्टं तदाख्यामि च तच्छृणु

အုပ်စိုးကာကွယ်သော အဓိဋ္ဌာတာဘုရားကို ငါပြီးသား ဖော်ပြခဲ့ပြီး၊ ထိုအဓိဋ္ဌာတာ၏ လုပ်ဆောင်ပုံကိုလည်း ဆိုခဲ့သည်။ သင်မေးသောအရာသည် အလွန်ထူးကဲ၏; ငါရှင်းပြမည်—စိတ်နှလုံးတင်၍ နားထောင်လော့။

Verse 74

शुभे ज्येष्ठेश्वरस्थाने सांप्रतं स उमापतिः । काशीं प्राप्य मुदा तिष्ठेद्गिरिराजांगजा सखः

ယခု မင်္ဂလာရှိသော ဇျေဋ္ဌေရှွရ နေရာ၌ ဥမာပတိ ဘုရားသည် ကာသီသို့ ရောက်လာပြီး ပျော်ရွှင်စွာ တည်နေသည်။ တောင်ဘုရင်၏ သမီးတော်နှင့်အတူ၊ မိတ်ဆွေသဘောဖြင့်။

Verse 75

स्कंद उवाच । यदा यदा स गिरिजा मृदुनामाक्षरामृतम् । आविष्करोति पथिकोऽद्रींद्रो हृष्येत्तदातदा

စကန္ဒက မိန့်တော်မူသည်—အခါအားလျော်စွာ ထိုဘုရားဖူးသည် ဂိရိဇာ၏ ချိုမြိန်သော နာမတော်၊ နူးညံ့သော အက္ခရာအမృతကို ထုတ်ဖော်ဆိုကြားသည့်အခါတိုင်း တောင်တန်းတို့၏ အရှင် ဟိမဝန်သည် ဝမ်းမြောက်ပီတိဖြစ်၏။

Verse 76

उमानामामृतं पीतं येनेह जगतीतले । न जातु जननीस्तन्यं स पिबेत्कुंभसंभव

အို ကုမ္ဘသမ္ဘဝ (အဂတ်စတျ)၊ ဤမြေပြင်ပေါ်တွင် ဥမာ၏ နာမအမృతကို သောက်ပြီးသူသည် မိခင်၏ နို့ကို နောက်တစ်ဖန် မသောက်သင့်တော့။

Verse 77

उमेतिद्व्यक्षरं मंत्रं योऽहर्निशमनुस्मरेत् । न स्मरेच्चित्रगुप्तस्तं कृतपापमपि द्विज

အို ဒွိဇ ဘြာဟ္မဏ၊ နေ့ညမပြတ် ‘ဥ-မာ’ ဟူသော အက္ခရာနှစ်လုံး မန္တရကို အနုသ္မရသူကို စိတ္တရဂုပ္တ မမှတ်တမ်းတင်၊ အပြစ်ရှိခဲ့သော်လည်း မသတိရ။

Verse 78

पुनः शुश्राव हिमवान्हृष्टः कार्पटिकोदितम् । कार्पटिक उवाच । राजन्विश्वेश्वरार्थेयः प्रासादो विश्वकर्मणा

ထပ်မံ၍ ပျော်ရွှင်သော ဟိမဝန်သည် ကာရ္ပဋိက သံဃာတော်၏ ကြေညာချက်ကို ကြားရ၏။ ကာရ္ပဋိကက ဆိုသည်– “အို မင်းကြီး၊ ဝိශ්ဝေရှ್ವರ အတွက် ဝိශ්ဝကರ್ಮာက ပရသာဒ-ဘုရားကျောင်းကို ဆောက်လုပ်နေသည်…”

Verse 79

निर्मीयते सुनिर्माणो जन्मि निर्वाणदायिनः । तदपूर्वं न कर्णाभ्यामप्याकर्णितवानहम्

ကိုယ်ခန္ဓာရှိသတ္တဝါတို့အား နိဗ္ဗာန်ပေးတော်မူသော အရှင်အတွက် အလွန်လှပသေသပ်သော ပရသာဒတစ်ဆောင်ကို ဆောက်လုပ်နေသည်။ ဤကဲ့သို့ အံ့ဩဖွယ်ကို ငါ မိမိနားဖြင့်ပင် ယခင်က မကြားဖူး။

Verse 80

यत्रातिमित्रतेजोभिः शलाकाभिः समंततः । मणिमाणिक्यरत्नानां प्रासादेभित्तयः कृताः

ထိုနေရာ၌ အနှံ့အပြား နေရောင်ထက်မက တောက်ပသော တံတားကဲ့သို့ အင်လေးများဖြင့် အလှဆင်ထားပြီး ပရသာဒ-ဘုရားကျောင်း၏ နံရံများကို မဏိရတနာများ—ပတ္တမြားနှင့် အဖိုးတန်ရတနာအမျိုးမျိုးဖြင့် တည်ဆောက်ထားသည်။

Verse 81

यत्र संति शतं स्तंभा भास्वंतो द्वादशोत्तराः । एकैकं भुवनं धर्तुमष्टाष्टाविति कल्पिताः

ထိုနေရာ၌ တောက်ပလင်းလက်သော တိုင်တစ်ရာ ရှိ၍ အရွယ်အစားနှင့် ဂုဏ်ရောင်၌ ဆယ့်နှစ်ထက်ပင် လွန်ကဲသည်။ တိုင်တစ်တိုင်စီကို “ရှစ်နှင့်ရှစ်” အင်အားရှိသည်ဟု စိတ်ကူးထားကာ၊ တစ်တိုင်တည်းဖြင့်ပင် ကမ္ဘာတစ်လောကကို ထမ်းဆောင်နိုင်သကဲ့သို့ ဖြစ်သည်။

Verse 82

चतुर्दशसु या शोभा विष्टपेषु समंततः । तस्मिन्विमाने सास्तीह शतकोटिगुणोत्तरा

လောကတစ်ဆယ့်လေးပါးအနှံ့ရှိသမျှ အလှတရားနှင့် တင့်တယ်မှုတို့သည် ထိုဗိမာန်၌ ဒီနေရာတွင်ပင် ရှိနေပြီး၊ အဆတစ်ရာသန်းမျှ ပိုမိုလွန်ကဲလှသည်။

Verse 83

चंद्रकांतमणीनां च स्तंभाधार शिलाश्च याः । चित्ररत्नमयैस्तंभैः स्तंभितास्तत्प्रभाभराः

ထို့ပြင် တိုင်များကို ထမ်းဆောင်သော အခြေခံကျောက်တုံးများသည် စန္ဒရကာန္တ (လမဏိ) ရတနာဖြင့် ပြုလုပ်ထားသည်။ အရောင်စုံရတနာတိုင်များက ထောက်ထားသဖြင့် အလင်းရောင်၏ လျှံထွက်သည့် အစုအဝေးကြီးဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

Verse 84

पद्मरागेंद्रनीलानां शालीनाः शालभंजिकाः । नीराजयंत्यहोरात्रं यत्र रजप्रदीपकैः

ထိုနေရာ၌ ပဒ္မရာဂ (ရူဘီ) နှင့် အိန္ဒြနီလ (နီလာ) ဖြင့် ထုလုပ်ထားသော လှပသိမ်မွေ့သည့် ရှာလဘဉ္ဇိကာ ရုပ်တုများက တောက်ပသော မီးအိမ်များဖြင့် နေ့ညမပြတ် အာရတီ ပြုလုပ်နေကြသည်။

Verse 85

स्फुरत्स्फटिकनिर्माण श्लक्ष्ण पद्मशिलातले । अनेकरत्नरूपाणि विचित्राणि समंततः

တောက်ပလင်းလက်သော စဖတိက (ကြည်လင်ကျောက်) ဖြင့် တည်ဆောက်ထားသည့် ကြာပန်းသဏ္ဌာန် မျက်နှာပြင်ချောမွေ့သော ကျောက်ခင်းပေါ်တွင် အရပ်ရပ်၌ မရေတွက်နိုင်သော ရတနာပုံသဏ္ဌာန်များ အံ့ဩဖွယ်ကောင်း၍ မျိုးစုံကွဲပြားစွာ ပေါ်ထွန်းနေသည်။

Verse 86

आरक्तपीतमंजिष्ठ नीलकिर्मीरवर्णकैः । विन्यस्तानीव भासंते चित्रे चित्रकृतायतः

နက်ရှိုင်းသော အနီ၊ ရွှေရောင်အဝါ၊ မဉ္ဇိဋ္ဌ အရောင်၊ အပြာနှင့် အစက်အပြောက်ရောင်စုံတို့ဖြင့် ၎င်းတို့သည် တမင်တကာ ထည့်သွင်းတန်ဆာဆင်ထားသကဲ့သို့ တောက်ပလင်းလက်ကာ—အနုပညာဖြင့် ရေးဆွဲထားသော ရှည်လျားသော ပန်းချီကားတစ်ချပ်ကဲ့သို့ ဖြစ်၏။

Verse 87

दृक्पिच्छिला विलोक्यंते माणिक्यस्तंभराजयः । यतोऽविमुक्ते स्वक्षेत्रे मोक्षलक्ष्म्यंकुरा इव

ရူဘီတိုင်တန်းများသည် မျက်စိကို ‘ကပ်ကပ်လျက်’ ထင်မြင်ရအောင် ဆွဲဆောင်လှ၏—အဝိမုက္တ၊ သီဝ၏ ကိုယ်ပိုင်နယ်မြေ၌ မောက္ခ-လက္ခမီ၏ အညှို့အမြစ်ပင်ပေါက်များကဲ့သို့ ထွက်ပေါ်လာသည်။

Verse 88

रत्नाकरेभ्यः सर्वेभ्यो गणा रत्नोच्चयान्बहून् । राशींश्चक्रुः समानीय यत्राद्रिशिखरोपमान्

ရတနာသိုက်အမျိုးမျိုးမှ ဂဏာတို့သည် ရတနာအစုအပုံများစွာကို စုဆောင်းကာ ထိုနေရာသို့ ယူဆောင်လာပြီး တောင်ထိပ်များနှင့် ဆင်တူသော အပုံအထပ်များကို တည်ဆောက်하였다။

Verse 89

यत्र पातालतलतो नागानां कोशवेश्मतः । गणैर्मणिगणाः सर्वे समाहृत्य गिरीकृताः

ထိုနေရာ၌ ပာတာလ၏ အောက်အလွှာနက်ရှိုင်းမှ—နာဂတို့၏ خز خز خز (ဘဏ္ဍာဂৃহ) များမှ—ဂဏာတို့သည် မဏိအမျိုးမျိုးအားလုံးကို စုဆောင်းကာ တောင်တန်းကဲ့သို့ အစုအပုံကြီးများအဖြစ် ဖန်တီး하였다။

Verse 90

शिवभक्तः स्वयं यत्र पौलस्त्यः स्वद्रिकूटतः । कोटिहाटककूटानि आनयामास राक्षसैः

ထိုနေရာ၌ သီဝဘက္တ ပေါလස්တျာသည် မိမိ၏ တောင်ထိပ်မှ ရာක්ෂသတို့အားဖြင့် ကိုဋိကိုဋိ ရွှေအစုအပုံများကို သယ်ယူလာစေ하였다။

Verse 91

प्रासादनिर्मितिं श्रुत्वा भक्ता द्वीपांतरस्थिताः । माणिक्यानि समाजह्रुर्यथासंख्यान्यहो नृप

ဘုရားကျောင်း-နန်းတော် တည်ဆောက်မည်ဟု ကြားသိသော်၊ အဝေးက ကျွန်းများတွင် နေထိုင်သော ဘက်တားတို့သည် မိမိတို့၏ အင်အားအလျောက် ပတ္တမြားမဏိများကို စုဆောင်းကာ ယူဆောင်လာကြ၏—အို မင်းကြီး၊ အံ့ဩဖွယ်တကား။

Verse 92

चिंतामणिः स्वयं यत्र कमर्णे विश्वकर्मणे । विश्राणयेदहोरात्रं विचित्रांश्चिं तितान्मणीन्

ထိုနေရာ၌ ဆန္ဒပြည့်မဏိ ‘ချင်တာမဏိ’ သည် ကိုယ်တိုင်ပင် ဒေဝကမ္မရှင် ဝိශ්ဝကರ್ಮာ အား နေ့ည မပြတ် မိမိလိုသလို တိတိကျကျ အံ့ဖွယ် မဏိရတနာများကို ပေးကမ်းလျက်ရှိသည်။

Verse 93

नानावर्णपताकाश्च यत्र कल्पमहीरुहः । अनल्पाः कल्पयंत्येव नित्यभक्तिसमन्विताः

ထိုနေရာ၌ ကလ္ပပင်တော်ကဲ့သို့သော သစ်ပင်များသည် အရောင်စုံ အလံပတാകာများကို မကုန်မခန်း ပေးစွမ်းလျက်ရှိပြီး၊ အမြဲတမ်း တည်ကြည်သော ဘက္တိဖြင့် ပြည့်ဝနေကြသည်။

Verse 94

अब्धयो यत्र सततं दधिक्षीरेक्षुसर्पिषाम् । पंचामृतानां कलशैः स्नपयंति दिनेदिने

ထိုနေရာ၌ ဒဓိ၊ နို့၊ ကြံရည်နှင့် ဂျီ(ဆီကြည်) တို့၏ သမုဒ္ဒရာများ အမြဲရှိနေပြီး၊ နေ့စဉ်နေ့တိုင်း ပဉ္စအမృత အိုးကလပ်များဖြင့် သခင်ဘုရားကို သန့်စင်အဘိသေက ပြုကြသည်။

Verse 95

यत्र कामदुघा नित्यं स्नपयेन्मधुधारया । स्वदुग्धया स्वयं भक्त्या विश्वेशं लिंगरूपिणम्

ထိုနေရာ၌ ဆန္ဒပေးနွား ကာမဓေနု သည် နေ့စဉ် ဘက္တိဖြင့် မိမိနို့နှင့် ပျားရည်စီးကြောင်းတို့ဖြင့် လင်္ဂရုပ်ဖြစ်သော ဝိශ්ဝေရှ ကို သန့်စင်စနာပန ပြုလျက်ရှိသည်။

Verse 96

गंधसाररसैर्यं च सेवते मलयाचलः । कर्पूररंभा कर्पूरपूरैर्भक्त्या निषेवते

မလယာချယ် တောင်တန်းသည် အမြတ်ဆုံး အနံ့သာအနှစ်များဖြင့် ထိုသခင်ကို ဆည်းကပ်ပြုစု၏။ ကပ်ပူရ-ရမ္ဘာသည်လည်း ဘက္တိဖြင့် ကပ်ပူရအစုအပုံများဖြင့် ပူဇော်၏။

Verse 97

इत्याद्य पूर्वं यत्रास्ति प्रत्यहं शंकरालये । कथं तं त्वमुमाकातं न वेत्सि कठिनाशय

ဤသို့သောအရာများနှင့် ထို့ထက်ပို၍ပင် ရှေးကတည်းက နေ့စဉ် ရှင်ကရ၏ အာလယ၌ ရှိနေသည်။ ထို့ကြောင့် ဥမာ၏ ချစ်သူဖြစ်သော ထိုဘုရားကို မသိနိုင်သေးသလော၊ အကြင်နာမဲ့နှလုံးသားရေ။

Verse 98

इति तस्य समृद्धिं तां दृष्ट्वा जामातुरद्रिराट । त्रपया परिभूतोभून्नितरां कुंभसंभव

သားမက်၏ ထိုစည်းစိမ်ပြည့်စုံမှုကို မြင်သော် တောင်ဘုရင်သည် အရှက်ကြီးစွာဖြင့် လွှမ်းမိုးခံရ၏။ ကုမ္ဘသမ္ဘဝ (အဂஸတျ) သည်လည်း ပိုမို၍ နှိမ့်ချသွား၏။

Verse 99

तस्मै कार्पटिकायाथ स दत्त्वा पारितोषिकम् । पुनश्चिंतापरोजातोऽद्रिराट्कार्पटिके गते

ထို့နောက် ထိုတောင်းစားသမားကို ဆုကြေးပေးပြီးနောက်၊ သူထွက်ခွာသွားသော် တောင်ဘုရင်သည် ပြန်လည် စိုးရိမ်ပူပန်မှုဖြင့် ပြည့်နှက်လာ၏။

Verse 100

उवाचेति मनस्येव विस्मयोत्फुल्ललोचनः । अहो भद्रमिदं जातं यत्त्वया श्रावि शर्मभाक्

သူသည် မိမိစိတ်ထဲတွင်ပင် ပြောလိုက်သည်၊ အံ့ဩ၍ မျက်လုံးများ ကျယ်ပြန့်လာ၏။ “အဟော၊ ဤသည် မင်္ဂလာတရားပင်—သင်ကြောင့် ငါသည် ဤအကြောင်းကို ကြားသိ၍ စိတ်သက်သာရာ ရခဲ့ပြီ။”

Verse 110

यस्य देशो न विदितो यस्तु वृत्तिपराङ्मुखः । आचारहीनमिव यं पुराऽपश्यं कठोरधीः

သူ၏ဇာတိဒေသ မသိရသူ၊ မှန်ကန်သော အသက်မွေးဝမ်းကျောင်းနှင့် အာစာရကို လှည့်မုန်းသူကို—ငါ ယခင်က မြင်ဖူးသည်၊ အာစာရမဲ့သကဲ့သို့ စိတ်ဓာတ်ခက်ခဲ၍ မလျော့မယွင်းသော ဉာဏ်ရှိသူ။

Verse 120

सुपर्वणि सुपात्राय सुताथ श्रद्धयाधिकम् । येन स्ववित्तमानेन धर्मोपार्जित वित्ततः

မင်္ဂလာပွဲနေ့တွင် ထိုက်တန်သော လက်ခံသူအား သဒ္ဓါအလွန်ဖြင့်—မိမိအင်အားအတိုင်း၊ ဓမ္မဖြင့် ရရှိသော ငွေကြေးထဲမှ ဒါနပြု하였다။

Verse 130

प्रणम्य दंडवद्भूमौ कृतांजलिपुटौ गणौ । कृताभ्यनुज्ञो भ्रूक्षेपाद्विज्ञप्तिमथ चक्रतुः

မြေပေါ်တွင် ဒဏ္ဍဝတ်ပုံစံဖြင့် ပျပ်ဝပ်ပူဇော်၍ လက်အံ့ဆက်ကာ၊ ဂဏာနှစ်ဦးသည်—မျက်ခုံးအရိပ်အယောင်ဖြင့် ခွင့်ပြုချက်ရပြီးနောက်—တောင်းဆိုချက်ကို တင်ပြ하였다။

Verse 140

उमा श्रुत्येति संहृष्टा कदंबकुसुमश्रियम् । आनंदांकुरलक्ष्मीवदंगेषु परिबिभ्रती

ထိုစကားကို ကြားသော် ဥမာသည် ဝမ်းမြောက်လှ၍ ကဒမ္ဗပန်း၏ အလှတရားကဲ့သို့သော တောက်ပမှုကို ကိုယ်အင်္ဂါအနှံ့ ဆောင်ထားကာ—အာနန္ဒ၏ လက္ခမီ ပင်ပေါက်လာသကဲ့သို့ ဖြစ်하였다။

Verse 149

श्रुत्वा शैलेश माहात्म्यं श्रद्धया परया नरः । पापकंचुकमुत्सृज्य शिवलोकमवाप्नुयात्

ရှိုင်လေရှ၏ မဟာတ్మကို အမြင့်ဆုံး သဒ္ဓါဖြင့် ကြားနာသူသည် ပാപ၏ အဝတ်အလွှာကို စွန့်ပစ်ကာ ရှိဝလောကကို ရောက်ရှိနိုင်သည်။