Skanda Purana — Kashi Khanda, Shloka 43
जैवातृकी यतोह्नः स्याद्दूरीभूता दृशोर्मम । अहो जैवातृकी ज्योत्स्ना ततोह्नोति दुनोति माम्
jaivātṛkī yatohnaḥ syāddūrībhūtā dṛśormama | aho jaivātṛkī jyotsnā tatohnoti dunoti mām
ငါ့မျက်စိနှစ်ဖက်မှ ‘ဇိုင်ဝာတရိကီ’ လမင်းအလင်း ရွေ့ခွာသွားသောအခါ၊ နေ့ရောက်လာသကဲ့သို့ ထင်ရသည်။ အို—ထိုလရောင်သည်ပင် ထွက်ခွာသွားခြင်းကြောင့် နေ့ကို ပူလောင်စေကာ ငါ့ကို လောင်ကျွမ်းနှိပ်စက်သည်။
Skanda (contextual attribution: Kāśīkhaṇḍa commonly Skanda → Agastya)
Tirtha: Kāśī-ghāṭa ambience (implied)
Type: ghat
Listener: Agastya
Scene: Moonlight fading from Śiva’s eyes; the environment shifts from cool silver to harsh golden daylight tones, symbolizing inner burning caused by absence.
FAQs
Separation transforms perception: what once soothed (moonlight) becomes a cause of pain when it is absent—devotion reshapes experience.
The verse sits within the Kāśī-khaṇḍa narrative world; it does not explicitly name a particular tīrtha.
None; it is an emotive, poetic description supporting the narrative mood.