Adhyaya 4

Verse 1

सूत उवाच । मुनिपृष्टास्तदा देवा भगवंस्ते किमब्रुवन् । सर्वलोकहितार्थाय तदाख्याहि महामुने

စူတက ပြောသည်။ မုနိက ဒေဝတားတို့ကို မေးမြန်းသောအခါ၊ ထိုအလေးအနက်ခံရသော ဒေဝတို့သည် မည်သို့ ပြန်လည်ဆိုကြသနည်း။ လောကအားလုံး၏ အကျိုးအတွက်၊ အို မဟာမုနိ၊ ထိုအကြောင်းကို ပြောပြပါ။

Verse 2

श्रीव्यास उवाच । अगस्तिवचनं श्रुत्वा बहुमानपुरस्सरम् । धिषणाधिपतेरास्यं विबुधा व्यालुलोकिरे

သီရိဗျာသက ပြောသည်။ အဂစ္စတျ၏ စကားကို အလွန်လေးစားမှုဖြင့် ကြားပြီးနောက်၊ ဒေဝတားတို့သည် ဉာဏ်ပညာ၏ အရှင် ဘృဟஸပတိ၏ မျက်နှာတော်ကို လှည့်ကြည့်ကြသည်။

Verse 3

वाक्पतिरुवाच । शृण्वगस्ते महाभाग देवागमनकारणम् । धन्योसि कृतकृत्योसि मान्योसि महता मपि

ဝါက္ပတိ (ဘృဟஸပတိ) က ပြောသည်။ အို ကံကောင်းသော အဂစ္စတျ၊ ဒေဝတားတို့ လာရခြင်း၏ အကြောင်းရင်းကို နားထောင်လော့။ သင်သည် ကောင်းချီးခံရသူ၊ ကိစ္စပြီးစီးသူ ဖြစ်၏။ သင်သည် ဂုဏ်ပြုထိုက်သူ—ငါကဲ့သို့ မဟာသူတောင်မှ လေးစားရသူ ဖြစ်၏။

Verse 4

प्रत्याश्रमं प्रतिनगं प्रत्यरण्यं तपोधनाः । किं न संति मुनिश्रेष्ठ काचिदन्यैव ते स्थितिः

အို မုနိမြတ်၊ တပဓနာဖြင့်ပြည့်စုံသူရေ—အာရှရမ်တိုင်း၊ တောင်တိုင်း၊ တောအရဏ္ယတိုင်းတွင် တပသီမရှိဘူးလား။ ထိုသို့ရှိလျှင် သင်၏နေထိုင်ရာသည် အဘယ်ကြောင့် ဤတစ်နေရာတည်းတွင်သာ တည်ငြိမ်နေသနည်း၊ ထူးခြားစွာ ရွေးချယ်ထားသကဲ့သို့?

Verse 5

तपोलक्ष्मीस्त्वयीहास्ति ब्राह्मतेजस्त्वयि स्थिरम् । पुण्यलक्ष्मीस्त्वयि परा त्वय्यौदार्यं मनस्त्वयि

သင်၌ တပသဖြင့် ဖြစ်ပေါ်သော လက္ခမီကိန်းဝပ်၏၊ သင်၌ ဗြာဟ္မတေဇ် အလင်းရောင်သည် တည်ငြိမ်၏။ သင်၌ ပုဏ္ဏ၏ အမြင့်ဆုံး ကံကောင်းခြင်းရှိ၏၊ သင်၌ပင် ဥဒာရမှုနှင့် မြင့်မြတ်သော စိတ်ဓာတ်ကိန်းဝပ်၏။

Verse 6

पतिव्रतेयं कल्याणी लोपामुद्रा सधर्मिणी । तवांगच्छायया तुल्या यत्कथापुण्यकारिणी

ဤမင်္ဂလာရှိသော လောပာမုဒ္ရာသည် ပတိဝြတားဖြစ်၍ သင်နှင့်အတူ ဓမ္မလမ်းကို လိုက်လျှောက်သော သဟဓမ္မိနီဖြစ်သည်။ သူမသည် သင်၏ကိုယ်အရိပ်ကဲ့သို့ ဖြစ်ပြီး၊ သူမ၏ဇာတ်ကြောင်းပင် ပုဏ္ဏကို ဖြစ်စေတတ်သည်။

Verse 7

पतिव्रतास्वरुंधत्या सावित्र्याप्यनसूयया । शांडिल्यया च सत्या च लक्ष्म्या च शतरूपया

ကျော်ကြားသော ပတိဝြတား မယားမြတ်များအနက်—အရုန္ဓတီ၊ သာဝိတြီ၊ အနသူယာ၊ ရှာဏ္ဍိလျာ၊ သတ္တျာ၊ လက္ခမီ နှင့် ရှတရူပါ—

Verse 8

मेनया च सुनीत्या च संज्ञया स्वाहया तथा । यथैषा वर्ण्यते श्रेष्ठा न तथान्येति निश्चितम

ထို့အပြင် မေနာ၊ သုနီတီ၊ သံဇ္ဉာ နှင့် စွာဟာလည်းရှိ၏။ သို့သော် ဤသူမ (လောပာမုဒ္ရာ) ကို အမြတ်ဆုံးဟု ချီးမွမ်းသကဲ့သို့ အခြားသူများမဟုတ်ကြောင်း—ဤသည်မှာ အတည်ပြုထားသော ဆုံးဖြတ်ချက်ဖြစ်သည်။

Verse 9

भुंक्ते भुक्ते त्वयि मुने तिष्ठति त्वयि तिष्ठति । विनिद्रिते च निद्राति प्रथमं प्रतिबुध्यते

အို မုနိ၊ သင် စားသောက်သည့်အခါ သူမလည်း စားသောက်၏; သင် ရပ်တည်သည့်အခါ သူမလည်း ရပ်တည်၏။ သင် အိပ်ပျော်သည့်အခါ သူမလည်း အိပ်၏—ထို့ပြင် အရင်ဆုံး နိုးထလာသူလည်း သူမပင် ဖြစ်၏။

Verse 10

अनलंकृतमात्मानं तव नो दर्शयेत्क्वचित् । कार्यार्थं प्रोषिते क्वापि सर्वमंडनवर्जिता

သူမသည် အလှဆင်မထားဘဲ သင့်ရှေ့၌ မိမိကိုယ်ကို မည်သည့်အခါမျှ မပြသ။ သို့ရာတွင် သင် တာဝန်အတွက် အဝေးသို့ သွားနေစဉ်၌တော့ အလှဆင်ပစ္စည်းနှင့် အလင်္ကာရ အားလုံးကို ရှောင်လွှဲထား၏။

Verse 11

न च ते नाम गृह्णीयात्तवायुष्यविवृद्धये । पुरुषांतरनामापि न गृह्णाति कदाचन

သင့်အသက်တမ်း တိုးပွားစေရန်ဟူ၍ သူမသည် သင့်နာမည်ကိုတောင် မထုတ်ပြော။ ထို့ပြင် အခြားယောက်ျား၏ နာမည်ကိုလည်း မည်သည့်အခါမျှ မယူမပြော။

Verse 12

आक्रुष्टापि न चाक्रोशेत्ताडितापि प्रसीदति । इदं कुरु कृतं स्वामिन्मन्यतामिति वक्ति च

ဆူပူခံရသော်လည်း သူမ မပြန်ဆူပူ; ထိုးနှက်ခံရသော်လည်း စိတ်ငြိမ်သက်နေ၏။ သူမက “အရှင်၊ ဤအရာကို ပြုပါ—ပြီးစီးပြီးဟု မှတ်ယူပါ” ဟုဆိုကာ နှစ်သက်စေသော စကားများသာ ပြော၏။

Verse 13

आहूता गृहकार्याणि त्यक्त्वा गच्छति सत्वरम् । किमर्थं व्याहृता नाथ सप्रसादो विधीयताम्

ခေါ်လျှင် သူမသည် အိမ်မှုကိစ္စများကို ချန်ထား၍ ချက်ချင်း လာရောက်၏။ “အို နာထ၊ မည်သို့သော အကြောင်းကြောင့် ကျွန်မကို ခေါ်ပါသနည်း။ ကျေးဇူးပြု၍ ကြည်နူးသောစိတ်ဖြင့် အမိန့်ပေးပါ” ဟုဆို၏။

Verse 14

न चिरं तिष्ठति द्वारि न द्वारमुपसेवते । अदापितं त्वया किंचित्कस्मैचिन्न ददात्यपि

သူမသည် တံခါးဝတွင် ကြာကြာမနေ၊ တံခါးခုံအနားတွင်လည်း မလှည့်လည်နေတတ်။ သင်မပေးသေးလျှင် သူမသည် မည်သူ့ကိုမျှ အနည်းငယ်တောင် မပေးကမ်း။

Verse 15

पूजोपकरणं सर्वमनुक्ता साधयेत्स्वयम् । नियमोदकबर्हींषि पत्रपुप्पाक्षतादिकम्

မပြောခိုင်းဘဲ သူမသည် ပူဇော်ပွဲအတွက် လိုအပ်သမျှကို ကိုယ်တိုင်စီစဉ်ရမည်—နိယမအတွက် သန့်ရေ၊ သန့်ရှင်းသော ကုရှာမြက်၊ ရွက်၊ ပန်း၊ အက္ခတ (ဆန်စေ့) စသည်တို့။

Verse 16

प्रतीक्षमाणावसरं यथाकालोचितं हि यत् । तदुपस्थापयेत्सर्वमनुद्विग्नातिहृष्टवत्

သင့်တော်သောအခါအခွင့်ကို စောင့်ကြည့်၍ အချိန်နှင့်ကိုက်ညီသမျှကို အားလုံးတင်ပြစီစဉ်ရမည်—စိတ်ပူပန်ခြင်းမရှိ၊ အလွန်အကျွံ ဝမ်းမြောက်ခြင်းမရှိဘဲ။

Verse 17

सेवते भर्त्तुरुच्छिष्टमिष्टमन्नं फलादिकम् । महाप्रसाद इत्युक्त्वा परिदत्तं प्रतीच्छति

သူမသည် ခင်ပွန်း၏ အကျန်အစား (ဥစ္စိဋ္ဌ) ကို သုံးဆောင်သည်—နှစ်သက်သော အစာ၊ သစ်သီး စသည်တို့။ “ဤသည် မဟာပရာသာဒ” ဟု ဆိုကာ လက်ဆောင်ပေးသမျှကို လေးစားစွာ လက်ခံသည်။

Verse 18

अविभज्य न चाश्नीयाद्देवपित्रतिथिष्वपि । परिचारकवर्गेषु गोषु भिक्षुकुलेषु च

မခွဲဝေဘဲ မစားသင့်—ဒေဝတားများ၊ ပိတೃ (ဘိုးဘွား) နှင့် ဧည့်သည်တို့အတွက်တောင် အရင်ဆုံး အပိုင်းခွဲရမည်။ ထို့ပြင် အလုပ်သမား/အကူအညီများ၊ နွားများနှင့် ဘိက္ခု/တောင်းစားသူ မိသားစုများထံလည်း ဝေငှရမည်။

Verse 19

संयतोपस्करादक्षा हृष्टा व्यय पराङ्मुखी । कुर्यात्त्वयाननुज्ञाता नोपवासव्रतादिकम्

အိမ်ထောင်ရေးပစ္စည်းများကို စနစ်တကျထိန်းသိမ်းတတ်၍ စိတ်ရွှင်လန်းကာ အလဟဿအသုံးစရိတ်ကို ရှောင်ကြဉ်သူမသည်၊ သင်၏ခွင့်ပြုချက်မရှိဘဲ ဥပဝါသ (အစာရှောင်)၊ ဝရတ (သီလကတိ) စသည့်အကျင့်များကို မပြုလုပ်ရ။

Verse 20

दूरतो वर्जयेदेषा समाजोत्सवदर्शनम् । न गच्छेत्तीर्थयात्रादि विवाहप्रेक्षणादिषु

သူမသည် လူစုလူဝေးပွဲများနှင့် ပွဲတော်အခမ်းအနားများကို အဝေးမှပင် ရှောင်ကြဉ်ရမည်။ တီရ္ထယာတရာ (ဘုရားဖူးခရီး) စသည့်ခရီးများသို့ မသွားရ၊ မင်္ဂလာပွဲကြည့်ရှုခြင်းနှင့် ထိုသဘောတူ အခမ်းအနားများသို့လည်း မသွားရ။

Verse 21

सुखसुप्तं सुखासीनं रममाणं यदृच्छया । आंतरेष्वपि कार्येषु पतिं नोत्थापयेत्क्वचित्

ခင်ပွန်းသည် သက်သာစွာအိပ်နေသော်လည်းကောင်း၊ သက်သာစွာထိုင်နေသော်လည်းကောင်း၊ မိမိစိတ်ကြိုက် ပျော်ရွှင်နေသော်လည်းကောင်း၊ အကြားကိစ္စများရှိသော်တောင် မည်သည့်အခါမျှ မနှိုးရ။

Verse 22

स्त्रीधर्मिणी त्रिरात्रं तु स्वमुखं नैव दर्श येत् । स्ववाक्यं श्रावयेन्नापि यावत्स्नाता न शुद्धितः

မိန်းမသည် လစဉ်သွေးဆင်းကာလ၌ သုံးညတိုင်တိုင် မိမိမျက်နှာကို မပြရ၊ သန့်စင်ရန် ရေချိုးပြီး မသန့်ရှင်းသေးသရွေ့ မိမိစကားသံကိုလည်း မကြားစေရ။

Verse 23

सुस्नाता भर्तृवदनमीहतेन्यस्य न क्वचित् । अथवा मनसि ध्यात्वा पतिं भानुं विलोकयेत्

ကောင်းစွာရေချိုးပြီးနောက် သူမသည် အခြားသူ၏မျက်နှာကို မရှာဘဲ ခင်ပွန်း၏မျက်နှာကိုသာ ရှာမြင်လိုက်ရမည်။ သို့မဟုတ် စိတ်ထဲ၌ ခင်ပွန်းကို ဓ్యာန်ပြုကာ နေဒေဝ (Surya) ကို ကြည့်ရှုရမည်။

Verse 24

हरिद्रां कुंकुमं चैव सिंदूर कज्जलं तथा । कूर्पासकं च तांबूलं मांगल्याभरणं शुभम्

နနွင်း၊ ကေသရ (ဇာဖရန်)၊ စင်ဒူးရ (အနီမှုန့်) နှင့် မျက်ကွင်းဆေး; ထို့ပြင် ကူရ္ပာသက (ဆံပင်အလှဆင်)၊ ကွမ်းယာနှင့် မင်္ဂလာအလှဆင်တန်ဆာများ—ဤအရာတို့သည် သစ္စာရှိသော ဇနီးအတွက် သန့်ရှင်း၍ မင်္ဂလာပေးသောအရာဟု သတ်မှတ်ကြသည်။

Verse 25

केशसंस्कारकबरी करकर्णादिभूषणम् । भर्त्तुरायुष्यमिच्छंती दूरये न्न पतिव्रता

ပတိဝရတာ ဇနီးသည် သားမီးမဟုတ်၊ သခင်၏ အသက်ရှည်ခြင်းကို ဆန္ဒပြု၍ ဆံပင်ပြုပြင်သန့်ရှင်းခြင်းနှင့် ဆံမြီးအလှဆင်ခြင်းကို မစွန့်လွှတ်သကဲ့သို့ လက်၊ နား စသည့် အလှဆင်တန်ဆာများကိုလည်း မပယ်ချတတ်။

Verse 26

न रजक्या न हैतुक्या तथा श्रमणया न च । न च दुर्भगया क्वापि सखित्वं कुरुते सती

သီလရှိသော မိန်းမသည် အဝတ်လျှော်မိန်းမ၊ ကိုယ့်အကျိုးသာလိုသော မိန်းမ၊ ရဟန်းမ (śramaṇī) နှင့် မည်သည့်နေရာတွင်မဆို ကံမကောင်းသော်လည်းကောင်း အကျင့်ပျက်သော်လည်းကောင်း မိတ်ဖက်နှင့် နီးကပ်စွာ မိတ်ဆွေမလုပ်တတ်။

Verse 27

भर्तृविद्वेषिणीं नारीं नैषा संभाषते क्वचित् । नैकाकिनी क्वचिद्भूयान्न नग्ना स्नाति च क्वचित्

မိမိ၏ သခင်ကို မုန်းတီးသော မိန်းမနှင့် မည်သည့်အခါမျှ မပြောဆို။ ထို့ပြင် မည်သည့်နေရာတွင်မဆို တစ်ယောက်တည်း မနေသင့်၊ မည်သည့်နေရာတွင်မဆို အဝတ်မဝတ်ဘဲ ရေချိုးခြင်း မပြုသင့်။

Verse 28

नोलूखले न मुसले न वर्द्धन्यां दृषद्यपि । न यंत्रकेन देहल्यां सती चोपविशेत्क्वचित्

သီလရှိသော မိန်းမသည် မည်သည့်အခါမျှ ဆန်ထောင်းအိုး (mortar) ပေါ်၊ ထောင်းတံ (pestle) ပေါ်၊ စပါးလှန်ခြင်းအိုး/ခြင်း (winnowing basket) ပေါ်၊ သို့မဟုတ် ကြိတ်ကျောက်ပေါ်တွင်တောင် မထိုင်သင့်။ ထို့ပြင် ရက်ကန်းကိရိယာပေါ်နှင့် တံခါးခုံ (threshold) ပေါ်တွင်လည်း မထိုင်သင့်။

Verse 29

विना व्यवायसमयं प्रागल्भ्यं न क्वचिच्चरेत् । यत्रयत्ररुचिर्भर्त्तुस्तत्र प्रेमवती सदा

လင်မယားပေါင်းသင်းရန် သင့်တော်သောအချိန်မှတပါး မည်သည့်နေရာတွင်မျှ ရဲရင့်လွန်ကဲစွာ မပြုမူရ။ ခင်ပွန်း၏နှစ်သက်ရာအရပ်၌ပင် အမြဲတမ်း ချစ်ခင်ကြင်နာ၍ သစ္စာတည်မြဲစွာ နေရမည်။

Verse 30

इदमेव व्रतं स्त्रीणामयमेवपरो वृषः । इयमेको देवपूजा भर्त्तुर्वाक्यं न लंघयेत

ဤအရာတည်းဟူသည် မိန်းမတို့၏ ဝရတ (သစ္စာကတိ) ဖြစ်၏၊ ဤအရာတည်းဟူသည် သူတို့၏ အမြင့်ဆုံးသော ဓမ္မ ဖြစ်၏။ ဤအရာတည်းဟူသည် နတ်ဘုရားပူဇော်ခြင်းဖြစ်သဖြင့် ခင်ပွန်း၏စကားကို မလွန်ကျူးရ။

Verse 31

क्लीबं वा दुरवस्थंवा व्याधितं वृद्धमेव वा । सुस्थितं दुःस्थितं वापि पतिमेकं न लंघयेत

ခင်ပွန်းသည် အားနည်းသူဖြစ်စေ၊ အခက်အခဲကျရောက်စေ၊ နာမကျန်းဖြစ်စေ၊ အိုမင်းစေ—ကောင်းမွန်စွာတည်ရှိစေ၊ ဒုက္ခရောက်စေ—တစ်ဦးတည်းသော ခင်ပွန်းကို မစွန့်ပစ်၊ မလွန်ကျူးရ။

Verse 32

हृष्टाहृष्टेविषण्णास्या विषण्णास्ये प्रिये सदा । एकरूपा भवेत्पुण्या संपत्सु च विपत्सु च

ချစ်သူ (ခင်ပွန်း) ပျော်ရွှင်လျှင် သူမလည်း ပျော်ရွှင်ရမည်၊ ချစ်သူ စိတ်မကောင်းလျှင် သူမလည်း စိတ်မကောင်းရမည်။ သီလရှိသော မိန်းမသည် စည်းစိမ်နှင့် အကျပ်အတည်းတို့တွင်လည်း တည်ငြိမ်၍ တစ်သဘောတည်း ရှိနေ၏။

Verse 33

सर्पिर्लवणतैलादि क्षयेपि च पतिव्रता । पतिं नास्तीति न ब्रूयादायासेषु न योजयेत्

နို့ဆီ (ဂျီ)၊ ဆား၊ ဆီ စသည့်အရာများ ကုန်ခမ်းသော်လည်း ပတိဝရတ မယားသည် “ခင်ပွန်းမရှိ” ဟု မပြောရ။ ထို့ပြင် ခင်ပွန်းကို ပင်ပန်းခက်ခဲသော အလုပ်များတွင် မတွန်းပို့ရ။

Verse 34

तीर्थस्नानार्थिनी नारी पतिपादोदकं पिबेत् । शंकरादपि विष्णोर्वा पतिरेकोधिकः स्त्रियाः

တီရ္ထသနာန်၏ ကုသိုလ်ကို လိုလားသော မိန်းမသည် မိမိခင်ပွန်း၏ ခြေတော်ဆေးသည့် ရေကို သောက်ရမည်။ ဂೃಹဓမ္မ၌ မိန်းမအတွက် ခင်ပွန်းသည် ရှင်ကရာ သို့မဟုတ် ဝိෂ္ဏုထက်ပင် အထွတ်အမြတ်ဟု ဆိုသည်။

Verse 35

व्रतोपवासनियमं पतिमुल्लंघ्य या चरेत् । आयुष्यं हरते भर्त्तुर्मृता निरयमृच्छति

ခင်ပွန်း၏ အာဏာကို လွန်ကျူး၍ ဝရတ၊ အုပ်ဝါသ သို့မဟုတ် နိယမကို ကျင့်သော မိန်းမသည် ခင်ပွန်း၏ အသက်တမ်းကို လျော့နည်းစေသည်ဟု ဆိုကြသည်။ သေပြီးနောက် နရကသို့ ရောက်သည်။

Verse 36

उक्ता प्रत्युत्तरं दद्याद्या नारी क्रोधतत्परा । सरमा जायते ग्रामे सृगाली निर्जने वने

ခေါ်ပြောသော်လည်း ပြန်လှန်၍ ချွန်ထက်စွာ ဖြေကြားကာ ဒေါသ၌ မျှောနေသော မိန်းမသည် နောက်ဘဝ၌ ရွာတွင် ခွေးမ ဖြစ်လာသည်၊ သို့မဟုတ် လူကင်းသော တော၌ မြေခွေးမ ဖြစ်လာသည်။

Verse 37

स्त्रीणां हि परमश्चैको नियमः समुदाहृतः ऽ । अभ्यर्च्य चरणौ भर्त्तुर्भोक्तव्यं कृतनिश्चयम्

မိန်းမတို့အတွက် အထွတ်အမြတ် နိယမတစ်ပါးကို ကြေညာထားသည်။ ခင်ပွန်း၏ ခြေတော်နှစ်ဖက်ကို သင့်လျော်စွာ ပူဇော်ပြီးနောက် ထိုဝိနယ၌ အတည်တကျ ဆုံးဖြတ်ကာ စားသောက်ရမည်။

Verse 38

उच्चासनं न सेवेत न व्रजेत्परवेश्मसु । न त्रपाकर वाक्यानि वक्तव्यानि कदाचन

အမြင့်အာසနကို မသုံးစွဲရ၊ သူတစ်ပါးအိမ်သို့ မသွားရ။ အရှက်ကင်းမဲ့ သို့မဟုတ် မသင့်လျော်သော စကားကို မည်သည့်အခါမျှ မပြောရ။

Verse 39

अपवादो न वक्तव्यः कलहं दूरतस्त्यजेत् । गुरूणां सन्निधौ क्वापि नोच्चैर्ब्रूयान्न वा हसेत्

အပြစ်တင်စကား၊ အမုန်းစကား မပြောရ၊ ရန်ပွဲကို အဝေးကတည်းက ရှောင်ရမည်။ ဆရာကြီးများ၊ အကြီးအကဲများရှေ့တွင် အသံကျယ်ကျယ် မပြောရ၊ ဟားဟားမရယ်ရ။

Verse 40

या भर्तारं परित्यज्य रहश्चरति दुर्मतिः । उलूकी जायते क्रूरा वृक्षकोटरशायिनी

မကောင်းသောစိတ်ရှိ၍ ခင်ပွန်းကို စွန့်ပြီး လျှို့ဝှက်လျှို့ဝှက် လှည့်လည်သွားလာသော မိန်းမသည် နောက်ဘဝတွင် ကြမ်းတမ်းသော မိအူလူ ဖြစ်ကာ သစ်ပင်အပေါက်များတွင် အိပ်နေရသည်။

Verse 41

ताडिता ताडितुं चेच्छेत्सा व्याघ्री वृषदंशिका । कटाक्षयतियाऽन्यं वै केकराक्षी तु सा भवेत

ထိုးနှက်ခံရသော်လည်း ပြန်ထိုးနှက်လိုသော မိန်းမသည် နောက်ဘဝတွင် နွားထီးကို ကိုက်တတ်သော မိကျား ဖြစ်သည်။ အခြားယောက်ျားကို ကာမစိတ်ဖြင့် မျက်စောင်းထိုးကြည့်သူမူ မျက်စိလွဲ (မျက်စိခွဲ) ဖြစ်လာသည်။

Verse 42

या भर्तारं परित्यज्य मिष्टमऽश्नाति केवलम् । ग्रामे वासकरी भूयाद्वल्गुर्वापि श्वविट्भुजा

ခင်ပွန်းကို စွန့်ပြီး အရသာကောင်းသော အစာသာ စားသောက်သော မိန်းမသည် နောက်ဘဝတွင် ရွာတွင်နေသော ဝါသကရီ ဖြစ်လာသည်၊ မဟုတ်လျှင် ဝလ္ဂူ ဖြစ်ကာ ခွေးအညစ်အကြေးကို စားသူ ဖြစ်သည်။

Verse 43

या त्वं कृत्याऽप्रियं ब्रूते मूका सा जायते खलु । या सपत्नीं सदेर्ष्येत दुर्भगा सा पुनःपुन्ः

အမြဲတမ်း မနှစ်သက်ဖွယ် စကားကို ပြောလေ့ရှိသူမိန်းမသည် အမှန်တကယ် မျက်နှာမပြောနိုင်သော (မူက) အဖြစ် မွေးဖွားလာသည်။ စပတ်နီ (ခင်ပွန်းတူ မယား) ကို အစဉ်မပြတ် မနာလိုသူမူ ထပ်ခါထပ်ခါ ကံမကောင်းသူ ဖြစ်လာသည်။

Verse 44

दृष्टिं विलुप्य भर्तुर्या कंचिदन्यं समीक्षते । काणा च विमुखी चापि कुरूपा चापि जायते

မိမိခင်ပွန်းကို မျက်စိမထားဘဲ အခြားယောက်ျားကို လှည့်ကြည့်သော ဇနီးသည် အကျိုးအဖြစ် မျက်စိတစ်ဖက်ကန်း၊ စိတ်နှလုံးလှည့်ကွာ၍ ရုပ်သဏ္ဌာန်ပင် မလှပသွားတတ်သည်။

Verse 45

बाह्यादायांतमालोक्य त्वरिता च जलाशनैः । तांबूलैर्व्यजनैश्चैव पादसंवाहनादिभिः

ခင်ပွန်းသည် အပြင်မှ ပြန်လာသည်ကို မြင်လျှင် ဇနီးသည် မြန်မြန်ဆန်ဆန် ရေ၊ အစားအစာ၊ ကွမ်းယာ၊ ပန်ကာခတ်ခြင်း၊ ခြေထောက်နှိပ်နယ်ခြင်း စသည့် စေဝါများဖြင့် ပြုစုရမည်။

Verse 46

तथैव चाटुवचनैः खेदसंनोदनैः परैः । या प्रियं प्रीणयेत्प्रीता त्रिलोकी प्रीणिता तया

ထိုနည်းတူ ချိုမြိန်သောစကားများနှင့် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်မှုကို ဖယ်ရှားပေးသော အခြားအပြုအမူများဖြင့် ပျော်ရွှင်စိတ်ဖြင့် မိမိချစ်သူခင်ပွန်းကို ပျော်ရွှင်စေသော မိန်းမကြောင့် သုံးလောကလုံး ပျော်ရွှင်ရသည်။

Verse 47

मितं ददाति हि पिता मितं भ्राता मितं सुतः । अमितस्य हि दातारं भर्त्तारं पूजये त्सदा

အဖေသည် အတိုင်းအတာဖြင့်သာ ပေးတတ်သည်၊ အစ်ကိုသည်လည်း အတိုင်းအတာဖြင့်သာ ပေးတတ်သည်၊ သားသည်လည်း အတိုင်းအတာဖြင့်သာ ပေးတတ်သည်။ သို့သော် ခင်ပွန်းသည် အတိုင်းမရှိသော ဒါနရှင်ဖြစ်သဖြင့် ဇနီးသည် အမြဲတမ်း ခင်ပွန်းကို ရိုသေဘုဇာပြုရမည်။

Verse 48

भर्ता देवो गुरुर्भर्ता धर्म तीर्थ व्रतानि च । तस्मात्सर्वं परित्यज्य पतिमेकं समर्चयेत

သူမအတွက် ခင်ပွန်းသည်ပင် ဒေဝတား၊ ခင်ပွန်းသည်ပင် ဂုရု; ခင်ပွန်းသည်ပင် ဓမ္မ၊ တီရ္ထ (သန့်ရှင်းသောဘုရားဖူးနေရာများ) နှင့် ဝရတများ ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် အရာအားလုံးကို စွန့်လွှတ်၍ ခင်ပွန်းတစ်ဦးတည်းကိုသာ အာရ္ချနာပြုရမည်။

Verse 49

जीवहीनो यथा देहः क्षणादशुचितां व्रजेत् । भर्तृहीना तथा योषित्सुस्नाताप्यशुचिः सदा

အသက်မရှိသော ကိုယ်ခန္ဓာသည် ခဏချင်းပင် မသန့်ရှင်းဖြစ်သကဲ့သို့၊ ခင်ပွန်းမရှိသော မိန်းမသည် ကောင်းစွာ ရေချိုးပြီးသော်လည်း အမြဲမသန့်ရှင်းဟု သတ်မှတ်ကြသည်။

Verse 50

अमंगलेभ्यः सर्वेभ्यो विधवा त्यक्तमंगला । विधवा दर्शनात्सिद्धिः क्वापि जातु न जायते

အမင်္ဂလာအရာအားလုံးအနက် မင်္ဂလာကင်းမဲ့သည့် မုဆိုးမသည် အမင်္ဂလာဟု ရေတွက်ကြသည်။ မုဆိုးမကို မြင်ရုံဖြင့်ပင် မည်သည့်နေရာ မည်သည့်အခါတွင်မျှ အောင်မြင်မှု မပေါ်ပေါက်ဟု ဆိုကြသည်။

Verse 51

विहाय मातरं चैकां सर्वमंगलवर्जिताम । तदाशिषमपि प्राज्ञस्त्यजेदाशीविषोपमाम

မိခင်ကိုသာ ခြွင်းချက်ထား၍ (သီးသန့်ဂုဏ်ပြုရမည်ဖြစ်သဖြင့်) မင်္ဂလာအားလုံးကင်းမဲ့သူ၏ ကောင်းချီးမင်္ဂလာကိုပင် ပညာရှိသည် စွန့်ပယ်သင့်သည်၊ အဆိပ်မြွေကဲ့သို့ ထင်မှတ်၍။

Verse 52

कन्याविवाहसमये वाचयेयुरिति द्विजाः । भर्तुः सहचरी भूयाज्जीवतोऽजीवतोपिवा

သမီးပျို၏ မင်္ဂလာအခါတွင် ဒွိဇတို့က ဤသို့ ရွတ်ဆိုစေသင့်သည်– “သူသည် ခင်ပွန်း၏ အဖော်အပါး ဖြစ်ပါစေ၊ ခင်ပွန်း အသက်ရှိသော်လည်းကောင်း မရှိသော်လည်းကောင်း။”

Verse 53

भर्ता सदानुयातव्यो देहवच्छायया स्त्रिया । चंद्रमा ज्योत्स्नया यद्वद्विद्युत्वान्विद्युता यथा

မိန်းမသည် ကိုယ်ခန္ဓာနောက်လိုက်သည့် အရိပ်ကဲ့သို့ ခင်ပွန်းကို အမြဲလိုက်နာသင့်သည်။ လကဲ့သို့ လရောင်နှင့်အတူ၊ မိုးကြိုးကဲ့သို့ ၎င်း၏တောက်ပမှုနှင့်အတူ ဖြစ်သကဲ့သို့။

Verse 54

अनुव्रजति भर्तारं गृहात्पितृवनं मुदा । पदेपदेऽश्वमेधस्य फलं प्राप्नोत्यसंशयम

အိမ်မှ ပိတෘဝန (ဘိုးဘွားတော) သို့ ပျော်ရွှင်စွာ ခင်ပွန်းနောက်လိုက်သော သတီမယားသည် ခြေလှမ်းတိုင်း၌ အရှွမေဓ ယဇ္ဉ၏ အကျိုးပုဏ္ဏာနှင့် တူညီသော ကုသိုလ်ကို မသံသယဘဲ ရရှိသည်။

Verse 55

व्यालग्राही यथा व्यालं बलादुद्धरते बिलात । एवमुत्क्रम्य दूतेभ्यः पतिं स्वर्गं नयेत्सती

မြွေဖမ်းသူက မြွေကို အပေါက်ထဲမှ အင်အားဖြင့် ဆွဲထုတ်သကဲ့သို့၊ သတီပတိဝရတ မယားသည် ယမဒူတတို့ကို ဆန့်ကျင်၍ ထ၍ ခင်ပွန်းကို ကောင်းကင်ဘုံသို့ ခေါ်ဆောင်သွားသည်။

Verse 56

यमदूताः पलायंते सतीमालोक्य दूरतः । अपि दुष्कृतकर्माणं समुत्सृज्य च तत्पतिम्

ယမဒူတတို့သည် သတီမယားကို အဝေးမှပင် မြင်လျှင် ထွက်ပြေးကြပြီး၊ မကောင်းမှုလုပ်ခဲ့သော သူမ၏ ခင်ပွန်းကိုပါ စွန့်လွှတ်သွားကြသည်။

Verse 57

न तथा बिभीमो वह्नेर्नतथा विद्युतो यथा । आपतंतीं समालोक्य वयं दूताः पतिव्रताम्

ကျွန်ုပ်တို့ ဒူတများသည် မီးကိုလည်း ထိုမျှ မကြောက်၊ မိုးကြိုးကိုလည်း ထိုမျှ မကြောက်; သို့သော် ပတိဝရတ မယားက ကျွန်ုပ်တို့ဆီသို့ ပြေးလာသည်ကို မြင်လျှင် အလွန်ကြောက်ရွံ့ကြသည်။

Verse 58

तपनस्तप्यतेत्यंतं दहनोपि च दह्यते । कंपंते सर्व तेजांसि दृष्ट्वा पातिव्रतं महः

ပတိဝရတ၏ မဟာတေဇကို မြင်လျှင် နေမင်းပင် အလွန်အကျွံ ပူလောင်သကဲ့သို့ ဖြစ်ပြီး၊ မီးတောင်ပင် မီးလောင်ခံရသကဲ့သို့ ဖြစ်သည်; တောက်ပသော အင်အားအားလုံး တုန်လှုပ်ကြသည်။

Verse 59

यावत्स्वलोमसंख्यास्ति तावत्कोट्ययुतानि च । भर्त्रा स्वर्गसुखं भुंक्ते रममाणा पतिव्रता

သူမ၏ကိုယ်ပေါ်ရှိမွှေးအရေအတွက်မျှတိုင်အောင်၊ ကောဋိနှင့် အယုတနှစ်များတိုင်တိုင်၊ ပတိဝရတာ မယားသည် ပျော်ရွှင်စွာ မိမိခင်ပွန်းနှင့်အတူ ကောင်းကင်ဘုံ၏သုခကို ခံစားရသည်။

Verse 60

धन्या सा जननी लोके धन्योसौ जनकः पुनः । धन्यः स च पतिः श्रीमान्येषां गेहे पतिव्रता

လောက၌ ထိုမိခင်သည် ကံကောင်းမြတ်သည်၊ ထိုဖခင်လည်း ကံကောင်းမြတ်သည်; ထို့ပြင် ထိုအိမ်တွင် ပတိဝရတာ မယား နေထိုင်သည့် ဂုဏ်ရှိသော ခင်ပွန်းလည်း ကံကောင်းမြတ်သည်။

Verse 61

पितृवंश्यामातृवंश्याःपतिवंश्यास्त्रयस्त्रयः । पतिव्रतायाः पुण्येन स्वर्गसौख्यानि भुंजते

ဖခင်ဘက် မျိုးရိုး သုံးဆက်၊ မိခင်ဘက် မျိုးရိုး သုံးဆက်၊ ခင်ပွန်းဘက် မျိုးရိုး သုံးဆက်တို့သည် ထိုပတိဝရတာ မယား၏ ကုသိုလ်ပုဏ္ဏကြောင့် ကောင်းကင်ဘုံ၏ သုခများကို ခံစားကြသည်။

Verse 62

शीलभंगेन दुर्वृत्ताः पातयंति कुलत्रयम् । पितुर्मातुस्तथापत्युरिहामुत्र च दुःखिताः

သီလကျင့်ဝတ်ကို ချိုးဖောက်ခြင်းကြောင့် အကျင့်ဆိုးသူတို့သည် ဖခင်၊ မိခင်၊ ခင်ပွန်း၏ မျိုးရိုးသုံးခုကို ကျဆင်းစေပြီး၊ ဤလောက၌လည်း နောက်လောက၌လည်း ဝမ်းနည်းဒုက္ခရောက်ကြသည်။

Verse 63

पतिव्रतायाश्चरणो यत्र यत्र स्पृशेद्भुवम् । तत्रेति भूमिर्मन्येत नात्र भारोस्तिपावनी

ပတိဝရတာ မယား၏ ခြေဖဝါးသည် မြေကို ထိသည့်နေရာတိုင်း၌ မြေသည် “ဤနေရာသည် မင်္ဂလာရှိ၏” ဟု ယူဆသည်; အကြောင်းမူ ထိုနေရာ၌ အလေးအနက်မရှိ—သူမသည် သန့်စင်ပေးသူ ဖြစ်သည်။

Verse 64

बिभ्यत्पतिव्रतास्पर्शं कुरुते भानुमानपि । सोमो गंधवहश्चापि स्वपावित्र्याय नान्यथा

နေမင်း (Sūrya) ပင်လျှင် ကြောက်ရွံ့လေးစားစိတ်ဖြင့် ပတိဝြတာ မယားသစ္စာရှိသူ၏ ထိတွေ့မှုကို လိုလားတတ်သည်။ လမင်း (Soma) နှင့် လေ (Gandhavaha) တို့လည်း ထိုနည်းတူ—မိမိတို့ကို သန့်စင်ရန်အတွက်သာ ဖြစ်ပြီး အခြားအကြောင်းမရှိ။

Verse 65

आपः पतिव्रता स्पर्शमभिलष्यंति सर्वदा । अद्य जाड्यविनाशो नो जातास्त्वद्याऽन्यपावनाः

ရေတို့သည် အမြဲတမ်း ပတိဝြတာ၏ ထိတွေ့မှုကို ဆန္ဒပြုကြသည်။ ယနေ့ ကျွန်ုပ်တို့၏ မိုက်မဲထုံထိုင်းမှု ပျက်စီးသွားပြီ; ယနေ့ ကျွန်ုပ်တို့ သန့်စင်သွားပြီ—အခြားသန့်စင်ပေးသူများထက်ပင် ပို၍ သန့်ရှင်းလာပြီ။

Verse 66

गृहेगृहे न किं नार्यो रूपलावण्यगर्विताः । परं विश्वेशभक्त्यैव लभ्यते स्त्री पतिव्रता

အိမ်တိုင်းအိမ်တိုင်းတွင် အလှအပနှင့် ဆွဲဆောင်မှုကို ဂုဏ်ယူနေသော မိန်းမများ မရှိဘူးလား။ သို့သော် စစ်မှန်သော ပတိဝြတာသည် ဝိශ්ဝေရှ (ရှီဝ) ထံသို့ ဘက္တိဖြင့်သာ ရရှိနိုင်ပြီး အခြားနည်းမရှိ။

Verse 67

भार्या मूलं गृहस्थस्य भार्या मूलं सुखस्य च । भार्या धर्मफला भार्या सं तानवृद्धये

ဇနီးသည်သည် ဂೃಹಸ್ಥဘဝ၏ အမြစ်ဖြစ်သည်၊ ဇနီးသည်သည်လည်း ပျော်ရွှင်မှု၏ အမြစ်ဖြစ်သည်။ ဇနီးသည်သည် ဓမ္မ၏ အကျိုးဖလကို ပေးတတ်ပြီး၊ ဇနီးသည်သည် မျိုးဆက်တိုးပွားရန်အတွက် ဖြစ်သည်။

Verse 68

परलोकस्त्वयं लोको जीयते भार्यया द्वयम् । देवपित्रतिथीज्यादि नाभार्यः कर्म चार्हति

ဤလောကနှင့် ပရလောက—နှစ်လောကလုံးကို ဇနီးအားဖြင့်သာ အမှန်တကယ် ရရှိနိုင်သည်။ ဇနီးမရှိလျှင် နတ်ဘုရားပူဇော်ခြင်း၊ ပိတೃတർပဏ (ဘိုးဘွားအပ်နှံ) နှင့် ဧည့်သည်ဂုဏ်ပြုခြင်း စသည့် ကర్మများကို ဆောင်ရွက်ရန် မသင့်တော်။

Verse 69

गृहस्थः स हि विज्ञेयो यस्य गेहे पतिव्रता । ग्रसतेऽन्या प्रतिपदं राक्षस्या जरयाथवा

အိမ်ထောင်သည်စစ်မှန်သူသည် မိမိအိမ်တွင် သစ္စာရှိသောဇနီးသည် ရှိသူသာဖြစ်သည်။ သို့မဟုတ်ပါက ဘီလူးမကဲ့သို့သော အိုမင်းရင့်ရော်မှုသည် ဝါးမျိုလိမ့်မည်။

Verse 70

यथा गंगाऽवगाहेन शरीरं पावनं भवेत् । तथा पतिव्रता दृष्ट्या शुभया पावनं भवेत्

ဂင်္ဂါမြစ်၌ ရေချိုးခြင်းဖြင့် ခန္ဓာကိုယ် သန့်ရှင်းစင်ကြယ်သကဲ့သို့ သစ္စာရှိသော ဇနီးသည်၏ မွန်မြတ်သော အကြည့်ဖြင့်လည်း သန့်ရှင်းစင်ကြယ်စေသည်။

Verse 71

अनुयाति न भर्तारं यदि दैवात्कथंचन । तत्रापि शीलं संरक्ष्यं शीलभंगात्पतत्यधः

ကံကြမ္မာကြောင့် ခင်ပွန်းသည်နောက်သို့ မလိုက်နိုင်လျှင်ပင် မိမိ၏ အကျင့်သီလကို စောင့်ထိန်းရမည်။ အကျင့်ပျက်ပြားပါက နိမ့်ကျရာသို့ ကျရောက်တတ်သည်။

Verse 72

तद्वैगुण्यादपिस्वर्गात्पतिः पतति नान्यथा । तस्याः पिता च माता च भ्रातृवर्गस्तथैव च

ထိုအပြစ်ကြောင့် ခင်ပွန်းသည်ပင်လျှင် နတ်ပြည်မှ ကျဆင်းရသည်။ အခြားအကြောင်းမရှိပါ။ သူမ၏ မိဘများနှင့် မောင်နှမများသည်လည်း ထိုနည်းတူပင် ဖြစ်သည်။

Verse 73

पत्यौ मृते च यायोषिद्वैधव्यं पालयेत्क्वचित् । सा पुनः प्राप्य भर्तारं स्वर्गभोगान्समश्नुते

ခင်ပွန်းသည် သေဆုံးသောအခါ မုဆိုးမဘဝကို စောင့်ထိန်းသော အမျိုးသမီးသည် ခင်ပွန်းကို ပြန်လည်ရရှိပြီး နတ်ပြည်စည်းစိမ်ကို ခံစားရသည်။

Verse 74

विधवा कबरीबंधो भर्तृबंधाय जायते । शिरसो वपनं तस्मात्कार्यं विधवया सदा

မုဆိုးမအတွက် ဆံပင်ကိုထုံးချည်ခြင်းသည် ခင်ပွန်းအတွက် ချည်နှောင်မှုဖြစ်သည်ဟု ဆိုကြသည်။ ထို့ကြောင့် မုဆိုးမသည် အမြဲတမ်း ခေါင်းရိတ်သင့်သည်။

Verse 75

एकाहारः सदा कार्यो न द्वितीयं कदाचन । त्रिरात्रं पंचरात्रं वा पक्षव्रतमथापि वा

အမြဲတမ်း တစ်နေ့တစ်ကြိမ်သာ စားသောက်ရမည်—ဒုတိယအကြိမ် မစားရ။ သို့မဟုတ် သုံးညဝတ်၊ ငါးညဝတ်၊ သို့တည်းမဟုတ် တစ်ပတ်ခွဲဝတ်ကိုလည်း ဆောင်ရွက်နိုင်သည်။

Verse 76

मासोपवासं वा कुर्याच्चांद्रायणमथापि वा । कृच्छ्रं वराकं वा कुर्यात्तप्तकृच्छ्रमथापि वा

တစ်လပတ်လုံး ဥပဝါသ (အစာရှောင်) ကိုလည်း ဆောင်ရွက်နိုင်သည်၊ သို့မဟုတ် စန္ဒြာယဏ ဝတ်ကိုလည်း ဆောင်နိုင်သည်။ ကೃစ္ଛရ တပသျာ၊ ဝရာက စည်းကမ်း၊ သို့မဟုတ် တပ္တကೃစ္ଛရ တပသျာကိုပါ ပြုလုပ်နိုင်သည်။

Verse 77

यवान्नैर्वा फलाहारैः शाकाहारैः पयोव्रतैः । प्राणयात्रां प्रकुर्वीत यावत्प्राणः स्वयं व्रजेत्

ယဝ (barley) အစာ၊ သစ်သီးအစာ၊ ဟင်းသီးဟင်းရွက်အစာ၊ သို့မဟုတ် နို့ဝတ်တို့ဖြင့် အသက်ကို ထိန်းသိမ်းကာ “ပရာဏယာထရာ” ကို ဆက်လက်ပြုရမည်—ပရာဏသည် ကိုယ်တိုင်ပင် ထွက်ခွာသွားသည့်အထိ။

Verse 78

पर्यंकशायिनी नारी वि धवा पातयेत्पतिम् । तस्माद्भूशयनं कार्यं पतिसौख्यसमीहया

အိပ်ရာပေါ်တွင် အိပ်သော မုဆိုးမသည် ခင်ပွန်း၏ ကျဆင်းမှုကို ဖြစ်စေသည်ဟု ဆိုကြသည်။ ထို့ကြောင့် ခင်ပွန်း၏ ကောင်းကျိုးချမ်းသာကို မျှော်လင့်၍ မြေပေါ်တွင် အိပ်သင့်သည်။

Verse 79

न चांगोद्वर्तनं कार्यं स्त्रिया विधवया क्वचित् । गंधद्रव्यस्य संयोगो नैव कार्यस्तया पुनः

မုဆိုးမ မိန်းမသည် ကိုယ်ခန္ဓာကို လိမ်းပွတ်၍ အလှပြင်သကဲ့သို့ အင်္ဂဩဒ္ဝရ್ತန မပြုသင့်၊ ထို့အတူ အနံ့သာပစ္စည်းများကိုလည်း ထပ်မံ မသုံးသင့်။

Verse 80

तर्पणं प्रत्यहं कार्यं भर्तुः कुशतिलोदकैः । तत्पितुस्तत्पितुश्चापि नामगोत्रादिपूर्वकम

နေ့စဉ် ကုရှမြက်နှင့် နှမ်းရောထားသော ရေဖြင့် ခင်ပွန်းအတွက် တර්ပဏ (tarpaṇa) ပြုရမည်။ ထို့အတူ သူ၏ဖခင်နှင့် အဘိုးအတွက်လည်း အမည်၊ ဂိုတြ (gotra) စသည်တို့ကို အရင်ဖော်ပြ၍ ပြုရမည်။

Verse 81

विष्णोस्तु पूजनं कार्यं पति बुद्ध्या न चान्यथा । पतिमेव सदा ध्यायेद्विष्णुरूपधरं हरिम्

ဗိဿဏုကို ပူဇော်ခြင်းသည် “သူသည် ခင်ပွန်း” ဟူသော ပတိ-ဗုဒ္ဓိဖြင့်သာ ပြုရမည်၊ အခြားသဘောဖြင့် မဟုတ်။ အမြဲတမ်း ခင်ပွန်းကိုသာ ဓ്യာန်ပြုရမည်—ဗိဿဏုရုပ်ကို ဆောင်ထားသော ဟရီကိုပင်။

Verse 82

यद्यदिष्टतमं लोके यच्च पत्युः समीहितम् । तत्तद्गुणवते देयं पतिप्रीणनकाम्यया

လောက၌ အလွန်ချစ်မြတ်နိုးသော အရာများနှင့် ခင်ပွန်းက ဆန္ဒရှိခဲ့သော အရာများကိုပင် ဂုဏ်သတ္တိရှိ၍ လက်ခံထိုက်သူထံ သဒ္ဒါဖြင့် ဒါနပြုရမည်၊ ခင်ပွန်းကို ပျော်ရွှင်စေလိုသော ဆန္ဒဖြင့်။

Verse 83

वैशाखे कार्तिके माघे विशेषनियमांश्चरेत् । स्नानं दानं तीर्थयात्रां विष्णोर्नामग्रहं मुहुः

ဝိုင်ရှာခ (Vaiśākha)၊ ကာရ္တိက (Kārtika) နှင့် မာဃ (Māgha) လများတွင် အထူးနိယမများကို လိုက်နာရမည်—ရေချိုးသန့်စင်ခြင်း၊ ဒါနပြုခြင်း၊ တီရ္ထ (tīrtha) ဘုရားဖူးခရီးသွားခြင်း၊ နှင့် ဗိဿဏု၏ နာမကို မကြာခဏ ရွတ်ဆိုခြင်း။

Verse 84

वैशाखे जलकुंभांश्च कार्तिके घृतदीपकाः । माघे धान्य तिलोत्सर्गः स्वर्गलोके विशिष्यते

ဝိုင်သာခ လတွင် ရေခွက်/ရေအိုးများကို ဒါနပြုခြင်း၊ ကာတ္တိက လတွင် ဂျီ(နွားနို့ဆီ) မီးအလင်းကို ပူဇော်ခြင်း၊ မာဃ လတွင် စပါးနှံနှင့် နှမ်းကို ဒါနပြုခြင်း—ဤတို့သည် ကောင်းကင်ဘုံ၌ အထူးမြတ်သော ကုသိုလ်ဖြစ်၍ မြင့်မြတ်သော အကျိုးဖလကို ပေးသည်။

Verse 85

प्रपा कार्या च वैशाखे देवे देया गलंतिका । उपानद्व्यजनं छत्रं सूक्ष्मवासांसि चन्दनम्

ဝိုင်သာခ လတွင် လူထုအတွက် ရေသောက်စခန်း(ပရပါ) ကို တည်ထောင်ရမည်၊ ဒေဝပူဇာတွင် ရေစစ်ကိရိယာ ဂလန္တိကာ ကို ပူဇော်ရမည်။ ထို့ပြင် ဖိနပ်၊ ပန်ကာ၊ ထီး၊ ပါးလွှာသန့်ရှင်းသော အဝတ်အစားနှင့် စန္ဒကူးကိုလည်း ဒါနပြုရမည်။

Verse 86

सकर्पूरं च तांबूलं पुष्पदानं तथैव च । जलपात्राण्यनेकानि तथा पुष्प गृहाणि च

ကဖူးရ်(ကမ္ဖော်) ရောထားသော တမ္ဘူလ်(ကွမ်း) ကိုလည်း ဒါနပြုရမည်၊ ထို့အတူ ပန်းများကိုလည်း လှူဒါန်းရမည်။ ရေထည့်ပုံး/အိုးများ အမျိုးမျိုးနှင့် ပန်းသိုလှောင်ရာ ပန်းဂৃহ(ပန်းအိမ်) များကိုလည်း ပေးလှူရမည်။

Verse 87

पानानि च विचित्राणि द्राक्षा रंभा फलानि च । देयानि द्विजमुख्येभ्यः पतिर्मे प्रीयतामिति

အမျိုးမျိုးသော သောက်စရာအေးမြသော ပန်နာများ၊ စပျစ်သီး၊ ငှက်ပျောသီးနှင့် အသီးအနှံများကို ဒွိဇမုಖ್ಯ(အထူးမြတ်သော ဗြာဟ္မဏ) များထံ ဒါနပြုရမည်၊ “ကျွန်ုပ်၏ အရှင်သည် ပျော်ရွှင်တော်မူပါစေ” ဟု ဆုတောင်းလျက်။

Verse 88

ऊर्जे यवान्नमश्नीयादेकान्नमथवा पुनः । वृंताकं सूरणं चैव शूकशिंबिं च वर्जयेत्

ဩရ္ဇ (ကာတ္တိက) လတွင် ယဝ(ဘားလီ) အစာကို စားသုံးရမည်၊ သို့မဟုတ် တစ်နေ့တစ်ကြိမ်သာ အစာစားရမည်။ ခရမ်းသီး၊ ဆူရန်(အယ်လီဖန့်-ဖုတ်ယမ်) နှင့် ပဲမျိုး/ဖလီမျိုး (śūka-śimbi) ကို ရှောင်ကြဉ်ရမည်။

Verse 89

कार्तिके वर्जयेत्तैलं कार्तिके वर्जये न्मधु । कार्तिके वर्जयेत्कांस्यं कार्तिके चापिसंधितम्

ကာတ္တိကလတွင် ဆီကို ရှောင်ကြဉ်ရမည်၊ ကာတ္တိကလတွင် ပျားရည်ကိုလည်း စွန့်လွှတ်ရမည်။ ကာတ္တိကလတွင် ကံသျ (ခေါင်းလောင်းသတ္တု) ဖြင့်လုပ်သော ပန်းကန်များကို ရှောင်ကြဉ်ရမည်၊ ထို့ပြင် ကာတ္တိကလတွင် ရောနှောပေါင်းစပ်ထားသော (သံဓိတ) အစားအစာများကိုလည်း ရှောင်ကြဉ်ရမည်။

Verse 90

कार्तिके मौननियमे घंटां चारु प्रदापयेत । पत्रभोजी कांस्यपात्रं घृतपूर्णं प्रयच्छति

ကာတ္တိကလတွင် မောနနိယမ (နှုတ်ဆိတ်စည်းကမ်း) ကို ထိန်းသိမ်းကာ လှပသော ခေါင်းလောင်းကို ဘုရား/ဘုရားကျောင်းသို့ ပူဇော်ရမည်။ ထို့ပြင် ရွက်ပေါ်တွင် စားသောက်သူသည် ဂျီ (ဃြတ) ဖြင့် ပြည့်နေသော ကံသျပန်းကန်ကို လှူဒါန်းရမည်။

Verse 91

भूमिशय्याव्रते देया शय्या श्लक्ष्णा सतूलिका । फलत्यागे फलं देयं रसत्यागे च तद्रसम्

မြေပေါ်အိပ်ခြင်းဗြတ (ဘူမိ-ရှယျယာ) ကို ဆောင်ရွက်သူအတွက် နူးညံ့ချောမွေ့သော အိပ်ရာကို အခင်းအကျင်းနှင့်တကွ လှူဒါန်းရမည်။ သစ်သီးကို စွန့်လွှတ်လျှင် သစ်သီးကို လှူရမည်၊ ရည်/အရသာကို စွန့်လွှတ်လျှင် ထိုရည်ကိုပင် လှူရမည်။

Verse 92

धान्यत्यागे च तद्धान्यमथवा शालयः स्मृताः । धेनूर्दद्यात्प्रयत्नेन सालंकाराः सकांचनाः

စပါး/အနှံကို စွန့်လွှတ်လျှင် ထိုအနှံကို လှူဒါန်းရမည်၊ သို့မဟုတ် သင်ကြားထားသကဲ့သို့ ရှာလီဆန် (śāli) ကို လှူရမည်။ ထို့ပြင် ကြိုးစား၍ အလှဆင်အလင်္ကာများတပ်ဆင်ကာ ရွှေနှင့်အတူ ဂုဏ်ထူးမြတ်သော လှူဒါန်းအဖြစ် နွားတစ်ကောင်ကို ပေးလှူရမည်။

Verse 93

एकतः सर्वदानानि दीपदानं तथैकतः । कार्तिके दीपदानस्य कलां नार्हंति षोडशीम्

တစ်ဖက်တွင် လှူဒါန်းမှုအမျိုးမျိုးရှိသော်လည်း အခြားဖက်တွင် မီးအလှူ (ဒီပဒါန) ရှိသည်။ ကာတ္တိကလတွင် မီးအလှူ၏ ကုသိုလ်ကို အခြားလှူဒါန်းမှုများသည် ဆယ့်ခြောက်ပုံတစ်ပ_toggleeးတောင် မတူညီမီ မမီနိုင်။

Verse 94

किंचिदभ्युदिते सूर्ये माघस्नानं समाचरेत् । यथाशक्त्या च नियमान्माघस्नायी समाचरेत्

နေမင်း အနည်းငယ်တက်လာသောအခါ မာဃ-စ్నာန (မာဃလ အပူဇော်ရေချိုး) ကို ပြုလုပ်သင့်သည်။ မာဃ-စ్నာန ဝရတကို ထိန်းသူသည် မိမိစွမ်းအားအတိုင်း နိယမနှင့် စည်းကမ်းတရားတို့ကို လိုက်နာရမည်။

Verse 95

पक्वान्नैर्भो जयेद्विप्रान्यतिनोपि तपस्विनः । लड्डुकैः फेणिकाभिश्च वटकेंडरिकादिभिः

ချက်ပြီးသော အစားအစာများကို လှူဒါန်း၍ ဗြာဟ္မဏများကို ဂုဏ်ပြုကာ ပျော်ရွှင်စေသင့်သည်။ ထို့အပြင် သာသနာ့တပသဝင် အရှင်ဘုန်းတော်ကြီးများနှင့် တပသဝင်များကိုလည်း လဒ္ဒူ၊ ဖေဏိကာ မုန့်ချို၊ ဝဋက၊ အဲဏ္ဍရိကာ စသည့် ပူဇော်ပစ္စည်းများဖြင့် လှူဒါန်းရမည်။

Verse 96

घृतपक्वैः समीरचैः शुचिकर्पूरवासितैः । गर्भे शर्करया पूर्णैर्नेत्रानं दैः सुगंधिभिः

ဃြတ (နွားနို့ဆီသန့်) ဖြင့်ချက်ထားသော ချိုပွဲများ—အနံ့သင်း၍ သန့်ရှင်းကာ ကမ္ဖော်ရ်အနံ့ဖြင့် မွှေးကြိုင်—အတွင်းတွင် သကြားဖြင့် ပြည့်နှက်သောအရာများနှင့် အလားတူ မွှေးကြိုင်သော ပူဇော်ပစ္စည်းများကိုလည်း လှူဒါန်း/ပူဇော်သင့်သည်။

Verse 97

शुष्केंधनानां भारांश्च दद्याच्छीतापनुत्तये । कंचुकं तूलगर्भं च तूलिकां सूपवीतिकाम्

အအေးဒဏ်ကို ဖယ်ရှားရန် အခြောက်မီးဖိုသစ်သားအထုပ်များကို လှူဒါန်းသင့်သည်။ ထို့ပြင် ကဉ္စုက (အင်္ကျီ/အဝတ်အုပ်), ချည်ဝါဖြည့်အဝတ်အစား, ခေါင်းအုံးသေးသေး/ခုံကူ, နှင့် နွေးထွေးသော ခြုံအဝတ် (ရှောလ်ကဲ့သို့) ကိုလည်း ပေးလှူရမည်။

Verse 98

मंजिष्ठा रक्तवासांसि तथा तूलवतीं पटीम् । जातीफल लवंगैश्च तांबूलानि बहून्यपि

မဉ္ဇိဋ္ဌာ (အနီရောင်ဆေး/အပင်), အနီရောင်အဝတ်အစားများနှင့် ချည်ဝါပါသော အဝတ်ပတ်တီကိုလည်း လှူဒါန်းသင့်သည်။ ထို့ပြင် ဇာတီဖလ (နတ်မက်) နှင့် လဝင် (လောင်း) တို့ပါဝင်သော တာမ္ဘူလ (ပန်) များကိုလည်း များစွာ ပူဇော်ရမည်။

Verse 99

कंबलानि विचित्राणि निर्वातानि गृहाणि च । मृदुलाः पादरक्षाश्च सुगंध्युद्वर्त्तनानि च

အရောင်စုံစုံ စောင်များ၊ လေကာကွယ်ထားသော နေရာ/တည်းခိုခန်းများ၊ ခြေထောက်ကာကွယ်ရန် နူးညံ့သော ဖိနပ်များနှင့် ကိုယ်ခန္ဓာလိမ်းရန် မွှေးကြိုင်သော အုဗ္ဗတန်မှုန့်/လိမ်းဆေးတို့ကို လှူဒါန်းသင့်သည်။

Verse 100

घृतकंबलपूजाभिर्महास्नानपुरःसरम् । कृष्णागुरुप्रभृतिभिर्गर्भागारे प्रधूपनैः

ဃရိတ်(နွားနို့ဆီသန့်)နှင့် စောင်တို့ဖြင့် ပူဇော်ခြင်းကို မဟာသန့်စင်ရေချိုးပွဲကြီးဖြင့် အရင်ပြုလုပ်ကာ၊ ကృష్ణအဂရု(အနက်ရောင် အဂရု) စသည့် မွှေးပစ္စည်းများဖြင့် ဂర్భဂೃಹ(အတွင်းဆုံး သန့်ရှင်းခန်း) တွင် မီးခိုးမွှေးရောင့်၍ ထိုကర్మကို ဆောင်ရွက်သင့်သည်။

Verse 110

इदं पातिव्रतं तेजो ब्रह्मतेजो भवान्परम् । तत्राप्येतत्तपस्तेजः किमसाध्यतमं तव

ဤပတိဝြတ(ခင်ပွန်းအပေါ် သစ္စာတရား)၏ တေဇောသည် သန့်ရှင်းသော အလင်းရောင်ဖြစ်၏။ သင်သည် ဗြဟ္မတေဇောဖြင့် အမြင့်မြတ်ဆုံးဖြစ်သည်။ ထို့အပြင် ဤသည်မှာ တပဿာမှ ပေါက်ဖွားသော တေဇော—သင်အတွက် အလွန်မဖြစ်နိုင်ဆုံးဟူသည် ဘာရှိနိုင်မည်နည်း။

Verse 120

साधयिष्यामि वः कार्यं विसर्ज्येति दिवौकसः । पुनश्चिंतापरो भूत्वाऽगस्तिर्ध्यानपरोभवत्

သူသည် ကောင်းကင်ဘုံနေ ဒေဝတို့အား “သင်တို့၏ ကိစ္စကို ငါပြီးမြောက်စေမည်၊ သင်တို့ ပြန်သွားကြလော့” ဟုဆို၏။ ထို့နောက် ပြန်လည် စဉ်းစားသုံးသပ်မှု၌ နစ်မြုပ်ကာ အဂஸတျ မုနိသည် နက်ရှိုင်းသော ဓ്യာနသမာဓိသို့ ဝင်ရောက်하였다။

Verse 121

वेदव्यास उवाच । इमं पतिव्रताध्यायं श्रुत्वा स्त्रीपुरुषोपिवा । पापकंचुकमुत्सृज्य शक्रलोकं प्रयास्यति

ဝေဒဗျာသက ဆိုသည်—ဤပတိဝြတ အခန်းကို နားထောင်ပြီးလျှင် မိန်းမဖြစ်စေ ယောက်ျားဖြစ်စေ ပാപ၏ အဝတ်အလွှာကို ချွတ်ပစ်ကာ သက္က (အိန္ဒြ) လောကသို့ ရောက်ရှိမည်။