Adhyaya 39

Verse 1

स्कंद उवाच । शृण्वगस्त्य महाभाग कथां पापप्रणाशिनीम् । नैःश्रेयस्याः श्रियोहेतुमविमुक्त समाश्रयाम्

စကန္ဒက မိန့်တော်မူသည်– “မဟာဘဂ္ဂ အဂஸ္တျာ၊ ပാപဖျက်သိမ်းသော ဤကഥာကို နားထောင်လော့—နိဿ္ရေယသ (အမြင့်ဆုံးလွတ်မြောက်မှု) ၏ ဂုဏ်ရောင်ကို ဖြစ်စေသော အားကိုးရာ ‘အဝိမုက္တ’ ပင် ဖြစ်သည်။”

Verse 2

परं ब्रह्म यदाम्नातं निष्प्रपंचं निरात्मकम् । निर्विकल्पं निराकारमव्यक्तं स्थूलसूक्ष्मवत्

သြတိ၌ ကြေညာထားသကဲ့သို့ ထိုပရမဗြဟ္မသည် ပရပဉ္စကို ကျော်လွန်၍ အတ္တကန့်သတ်မှုမရှိ၊ နိර්ဝိကల్ప၊ နိရာကာရ၊ အဝျက္တ ဖြစ်သော်လည်း ထူထဲသည့်အရာနှင့် နူးညံ့သည့်အရာတို့ကဲ့သို့ အလုံးစုံ၌ ပြန့်နှံ့တည်ရှိ၏။

Verse 3

तदेतत्क्षेत्रमापूर्य स्थितं सर्वगमप्यहो । किमन्यत्र न शक्तोसौ जंतून्मोचयितुं भवात्

ထိုအမြင့်ဆုံးသည် ဤသန့်ရှင်းသော က్షೇತ್ರကို ပြည့်နှံ့စေကာ ဤနေရာ၌ တည်ရှိသည်—အလုံးစုံ၌ ပြန့်နှံ့နေသော်လည်း။ ထို့ကြောင့် မေးလျှင်၊ အခြားနေရာများတွင် သတ္တဝါတို့ကို ဘဝ (သံသရာ) မှ မလွတ်မြောက်စေနိုင်သလော?

Verse 4

भवो ध्रुवं यदत्रैव मोचयेत्तं निशामय । महत्या योगयुक्त्या वा महादानैरकामिकैः

သိမှတ်လော့– ဘဝ (ရှီဝ) သည် ဤနေရာ၌ပင် အမှန်တကယ် လွတ်မြောက်မှုကို ပေးတော်မူ၏။ အခြားနေရာများတွင်တော့ မဟာယောဂစည်းကမ်းကြီး သို့မဟုတ် ဆန္ဒကင်းသော မဟာဒါနကြီးများဖြင့်သာ လွတ်မြောက်မှု ရရှိနိုင်သည်။

Verse 5

सुमहद्भिस्तपोभिर्वा शिवोन्यत्र विमोचयेत् । योगयुक्तिं न महतीं न दानानि महांति च

အခြားနေရာများတွင် ရှီဝသည် မောက္ခကို အလွန်ကြီးမားသော တပဿာဖြင့်သာ ပေးတတ်သော်လည်း၊ ကာသီ၌တော့ ရှုပ်ထွေးသော ယောဂကျင့်စဉ်များလည်း မလို၊ မဟာဒါနကြီးများလည်း မလိုပါ။

Verse 6

न तपांस्यतिदीर्घाणि काश्यां मुक्त्यै शिवोर्थयेत् । वियुनक्ति न यत्काश्या उपसर्गे महत्यपि

ကာသီ၌ မောက္ခအတွက် ရှီဝသည် အလွန်ရှည်လျားသော တပဿာကို မတောင်းဆိုပါ; အကြောင်းမှာ ကာသီသည် မဟာဘေးအန္တရာယ်ကြားတွင်ပင် မည်သူ့ကိုမျှ မစွန့်ပစ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

Verse 7

अयमेव महायोग उपयोगस्त्विहा परः । नियमेन तु विश्वेशे पुष्पं पत्रं फलं जलम्

ဤနေရာ၌ အမြင့်မြတ်ဆုံး ‘မဟာယောဂ’ ဟူသည်မှာ ဤတစ်ခုပင်—စည်းကမ်းတကျသော ဘက္တိဖြင့် ဝိශ්ဝေရှဝရထံ ပန်း၊ ရွက်၊ သီး သို့မဟုတ် ရေကို အပ်နှံပူဇော်ခြင်း ဖြစ်သည်။

Verse 8

यद्दत्तं सुमनोवृत्त्या महादानं तदत्र वै । मुक्तिमंडपिकायां च क्षणं यत्स्थिरमास्यते

ဤနေရာ၌ စိတ်သန့်ရှင်း၍ ကြည်နူးသဘောဖြင့် ပေးအပ်သမျှသည် အမှန်တကယ် ‘မဟာဒါန’ ဖြစ်လာသည်; ထို့ပြင် မုက္တိ-မဏ္ဍပိကာ၌ ခဏတစ်လောက်ပင် တည်ငြိမ်စွာ ထိုင်နေခြင်းလည်း အရေးပါသည်။

Verse 9

स्नात्वा गंगामृते शुद्धे तप एतदिहोत्तमम् । सत्कृत्य भिक्षवे भिक्षा यत्काश्यां परिदीयते । तुला पुरुष एतस्याः कलां नार्हति षोडशीम्

အမృతကဲ့သို့ သန့်ရှင်းသော ဂင်္ဂါရေ၌ ရေချိုးပြီးနောက် ဤနေရာ၌ အမြင့်မြတ်ဆုံး တပဿာဟူသည်—ဘိက္ခု (တရားရှာသူ) ကို ဂုဏ်ပြုကာ ကာသီ၌ ဆွမ်းခံဒါန ပေးကမ်းခြင်း ဖြစ်သည်။ ကျော်ကြားသော ‘တူလာ-ပုရုရှ’ ပူဇော်ပွဲတောင် ဤကုသိုလ်၏ ဆယ့်ခြောက်ပုံတစ်ပုံကိုမျှ မမီနိုင်။

Verse 10

हृदि संचिंत्य विश्वेशं क्षणं यद्विनिमील्यते । देवस्य दक्षिणे भागे महायोगोयमुत्तमः

နှလုံးအတွင်း၌ ဝိශ්ဝေရှ ကို စိတ်တည်၍ ခဏမျှ မျက်စိပိတ်နေခြင်း—ကာသီ၏ တောင်ဘက် သန့်ရှင်းရာဒေသ၌ ဤသည်ပင် အမြင့်မြတ်ဆုံး မဟာယောဂ ဖြစ်၏။

Verse 11

इदमेव तपोत्युग्रं यदिंद्रिय विलोलताम् । निषिध्य स्थीयते काश्यां क्षुत्तापाद्यवमन्य च

ဤတစ်ခုတည်းပင် အပြင်းထန်ဆုံး တပဿာဖြစ်၏—အင်ဒြိယတို့၏ လှုပ်ရှားမှုကို တားဆီး၍ ကာသီ၌ တည်ငြိမ်နေခြင်း၊ ဆာလောင်မှု၊ အပူနှင့် အခြားတို့ကို မလေးစားဘဲပင်။

Verse 12

मासि मासि यदाप्येत व्रताच्चांद्रायणात्फलम् । अन्यत्र तदिहाप्येत भूतायां नक्तभोजनात्

အခြားနေရာများတွင် လစဉ်လစဉ် စန္ဒြာယဏ ဝရတဖြင့် ရသော အကျိုးဖလသည်—ဤနေရာ၌ ဘူတာ (ဘဓ္ရပဒ) လတွင် ညစာသာ စားခြင်းဖြင့်ပင် ထိုတူညီသော အကျိုးဖလကို ရရှိ၏။

Verse 13

मासोपवासादन्यत्र यत्फलं समुपार्ज्यते । श्रद्धयैकोपवासेन तत्काश्यां स्यादसंशयम्

အခြားနေရာတွင် တစ်လလုံး အစာရှောင်၍ ရသော အကျိုးဖလကို—ကာသီ၌ သဒ္ဓါဖြင့် တစ်ကြိမ်တည်း အစာရှောင်ခြင်းဖြင့် မသံသယဘဲ ရရှိနိုင်၏။

Verse 14

चातुर्मास्य व्रतात्प्रोक्तं यदन्यत्र महाफलम् । एकादश्युपवासेन तत्काश्यां स्यादसंशयम्

အခြားနေရာတွင် စာတုర్మာသျ ဝရတမှ ရသည်ဟု ဆိုသော မဟာအကျိုးဖလကို—ကာသီ၌ ဧကာဒသီနေ့ အစာရှောင်ခြင်းဖြင့် မသံသယဘဲ ရရှိ၏။

Verse 15

षण्मासान्न परित्यागाद्यदन्यत्र फलं लभेत् । शिवरात्र्युपवासेन तत्काश्यां जायते ध्रुवम्

အခြားနေရာတွင် ခြောက်လပတ်လုံး မစွန့်လွှတ်ဘဲ သီလဝင့်ကျင့်ခြင်းဖြင့် ရနိုင်သော ကုသိုလ်ဖလသည်၊ ကာရှီ၌ ရှိဝရాత్రီနေ့ အစာရှောင်ခြင်းဖြင့် မလွဲမသွေ ပေါ်ထွန်းလာ၏။

Verse 16

वर्षं कृत्वोपवासानि लभेदन्यत्र यद्व्रती । तत्फलं स्यात्त्रिरात्रेण काश्यामविकलं मुने

အို မုနိ၊ အခြားနေရာတွင် ဝရတသီလကိုင်ဆောင်သူက တစ်နှစ်ပတ်လုံး အစာရှောင်၍ ရသည့် ကုသိုလ်ဖလသည်၊ ကာရှီ၌ သုံးညသာ အစာရှောင်ခြင်းဖြင့် ပြည့်စုံစွာ ရရှိနိုင်၏။

Verse 17

मासिमासि कुशाग्रांबु पानादन्यत्र यत्फलम् । काश्यामुत्तरवाहिन्यामेकेन चुलुकेन तत्

အခြားနေရာတွင် လစဉ်လတိုင်း ကုရှာမြက်အဖျားထိထားသော ရေကို စုပ်သောက်ခြင်းဖြင့် ရသော ကုသိုလ်သည်၊ ကာရှီ၌ မြောက်ဘက်သို့ စီးဆင်းသော မြစ်ရေကို လက်ဖဝါးတစ်ခွက်တည်း စုပ်သောက်ရုံဖြင့် ထိုတူညီသော ကုသိုလ်ရ၏။

Verse 18

अनंतो महिमा काश्याः कस्तं वर्णयितुं प्रभुः । विपत्तिमिच्छतो जंतोर्यत्रकर्णे जपः शिवः

ကာရှီ၏ မဟိမသည် အဆုံးမရှိ—ဘယ်သူက ဖော်ပြနိုင်မည်နည်း? အကြောင်းမူ ထိုနေရာ၌ အန္တရာယ်အခိုက် (သေဆုံးချိန်) တွင်ပင် သတ္တဝါ၏ နားထဲသို့ ကယ်တင်သော ရှိဝ၏ မန္တရ-ဇပကို တိုးတိုးပြောကြားပေးကြသည်။

Verse 19

शंभुस्तत्किंचिदाचष्टे म्रियमाणस्य जन्मिनः । कर्णेऽक्षरं यदाकर्ण्य मृतोप्यमृततां व्रजेत्

ရှမ္ဘူသည် သေဆုံးမည့် လူသား၏ နားထဲသို့ သန့်ရှင်းသော အက္ခရာတစ်လုံးကို မြွက်ဆိုတော်မူ၏။ ထိုမပျက်မယွင်းသော သံကို ကြားလျှင် သေပြီးသူပင် အမတဖြစ်ခြင်းသို့ ရောက်၏။

Verse 20

स्मारं स्मारं स्मररिपोः पुरीं त्वमिव शंकरः । अदुनोन्मंदरं यातो बहुशस्तदवाप्तये

သမရ၏ ရန်သူ (ရှီဝ) ၏ မြို့တော်ကို ထပ်ခါထပ်ခါ သတိရလျက်၊ သင်လည်း ရှင်ကရာကဲ့သို့ ထိုအမြင့်မြတ်ဆုံး ဓာမသို့ အကြိမ်ကြိမ် သွားရောက်ကာ ထိုသို့ရရှိရန် ကြိုးပမ်းခဲ့၏။

Verse 21

अगस्त्य उवाच । स्वकार्यनिपुणैः स्वामिन्गीर्वाणैरतिदारुणैः । त्याजितोहं पुरीं काशीं हरो त्याक्षीत्कुतः प्रभुः

အဂஸ္တျက ပြောသည်—အရှင်ဘုရား၊ ကိုယ့်ရည်ရွယ်ချက်ကို ပြီးမြောက်စေရာ၌ ကျွမ်းကျင်သော်လည်း အလွန်ကြမ်းတမ်းသော ဒေဝတားတို့က ကျွန်ုပ်ကို ကာရှီမြို့ကို စွန့်ခွာစေခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် အမြင့်မြတ်ဆုံး ဟရ (ရှီဝ) သည် မည်သို့ စွန့်ခွာနိုင်မည်နည်း။

Verse 22

पराधीनोहमिव किं देवदेवः पिनाकवान् । काशिकां सोऽत्यजत्कस्मान्निर्वाणमणिराशिकाम्

ဒေဝတို့၏ ဒေဝ၊ ပိနာကာဓနုကို ကိုင်ဆောင်သူသည် ကျွန်ုပ်ကဲ့သို့ အခြားသူအပေါ် မူတည်နေသလော။ မောက္ခဖြစ်သော နိဗ္ဗာဏ မဏိတောင်ပုံတည်းဟူသော ကာရှိကာကို အဘယ်ကြောင့် စွန့်ခွာမည်နည်း။

Verse 23

स्कंद उवाच । मित्रावरुणसंभूत कथयामि कथामिमाम् । तत्याज च यथा स्थाणुः काशीं विध्युपरोधतः

စကန္ဒက ပြောသည်—မိတ္တနှင့် ဝရုဏမှ မွေးဖွားသူရေ၊ ဤပုံပြင်ကို ငါပြောမည်။ ဗိန္ဓျတောင်၏ အတားအဆီးကြောင့် စ္ထာဏု (ရှီဝ) သည် ကာရှီကို မည်သို့ ‘စွန့်ခွာ’ သကဲ့သို့ ဖြစ်ခဲ့သည်ကို။

Verse 24

प्रार्थितस्त्वं यथा लेखैः परोपकृतये मुने । द्रुहिणेन तथा रुद्रः स्वरक्षण विचक्षणः

အို မုနိ၊ အခြားသူတို့၏ အကျိုးအတွက် စာရေးစာတမ်းများဖြင့် သင်ကို တောင်းပန်ခဲ့သကဲ့သို့၊ ကိုယ့်နယ်မြေကို ကာကွယ်ရာ၌ ပညာရှိသော ရုဒြကိုလည်း ဒြုဟိဏ (ဗြဟ္မာ) က တောင်းပန်ခဲ့၏။

Verse 25

अगस्त्य उवाच । कथं स भगवान्रुद्रो द्रुहिणेन कृपांबुधिः । प्रार्थितोभूत्किमर्थं च तन्मे ब्रूहि षडानन

အဂස්တျက ပြောသည်– “ကရုဏာသမုဒ္ဒရာဖြစ်သော ကောင်းမြတ်သည့် ရုဒ္ဒရဘုရားကို ဒြုဟိဏ (ဗြဟ္မာ) သည် မည်သို့ ဆုတောင်းပန်ကြားခဲ့သနည်း၊ ထို့ပြင် မည်သည့် ရည်ရွယ်ချက်ကြောင့်နည်း။ အို ခြောက်မျက်နှာရှင် (စကန္ဒ) ငါ့အား ပြောပြပါ။”

Verse 26

स्कंद उवाच । पाद्मेकल्पे पुरावृत्ते मनोः स्वायंभुवेंतरे । अनावृष्टिरभूद्विप्र सर्वभूतप्रकंपिनी

စကန္ဒက ပြောသည်– “အို ဗြာဟ္မဏ၊ ရှေးကာလ၌—ပဒ္မကလ္ပ၌၊ စွာယံဘုဝ မနု၏ မနွန္တရကာလအတွင်း—မိုးမရွာသော မိုးခေါင်မှု ဖြစ်ပေါ်၍ သတ္တဝါအားလုံးကို တုန်လှုပ်စေ하였다။”

Verse 27

तया तु षष्टिहायिन्या पीडिताः प्राणिनोऽखिलाः । केचिदंबुधितीरेषु गिरिद्रोणीषु केचन

နှစ်ခြောက်ဆယ်ကြာသော မိုးခေါင်မှုကြောင့် သတ္တဝါအားလုံး ဒုက္ခရောက်ကြသည်။ အချို့က ပင်လယ်ကမ်းခြေများ၌ နေထိုင်ကြပြီး၊ အချို့က တောင်တန်းအတွင်း ချိုင့်ဝှမ်းများ၌ နေကြသည်။

Verse 28

महानिम्नेषु कच्छेषु मुनिवृत्त्या जनाः स्थिताः । अरण्यान्यवनिर्जाता ग्रामखर्वट वर्जिता

လွန်စွာနိမ့်သော မြေပြန့်များနှင့် ရေညှိရေညွှတ်သော ကန့်ကွက်ဒေသများတွင် လူတို့သည် မုနိတို့ကဲ့သို့ သာသနာဆန်သော အသက်မွေးဝမ်းကျောင်းဖြင့် နေထိုင်ကြသည်။ မြေကြီးသည် တောရိုင်းဖြစ်သွား၍ ရွာများနှင့် စျေးတန်းမြို့ငယ်များကို စွန့်ပစ်ထားကြသည်။

Verse 29

क्रव्यादा एव सर्वेषु नगरेषु पुरेषु च । आसन्नभ्रंलिहो वृक्षाः सर्वत्र क्षोणिमंडले

မြို့ကြီးမြို့ငယ် အားလုံးတွင် ကရဝျာဒ—အသားစားကြမ်းတမ်းသူများ—သာ ကျန်ရစ်နေကြသည်။ ထို့ပြင် မြေကမ္ဘာတစ်ဝန်းလုံး၌ သစ်ပင်များသည် မိုးတိမ်ကို လျှာဖြင့်လိမ်းသကဲ့သို့ ထင်ရအောင် မြင့်မားသော်လည်း ခြောက်သွေ့ပိန်လှီစွာ ရပ်တည်နေကြသည်။

Verse 30

चौरा एव महाचौरैरुल्लुठ्यंत इतस्ततः । मांसवृत्त्योपजीवंति प्राणिनः प्राणरक्षिणः

သူခိုးတို့ပင် မဟာသူခိုးများက နေရာနေရာ လှည့်လည်၍ လုယက်ကြသည်။ အသက်ကိုသာ ကာကွယ်လိုသော သတ္တဝါတို့သည် အသားကို အာဟာရနှင့် အသက်မွေးဝမ်းကျောင်းပြု၍ ရှင်သန်ကြသည်။

Verse 31

अराजके समुत्पन्ने लोकेऽत्याहितशंसिनि । प्रयत्नो विफलस्त्वासीत्सृष्टेः सृष्टिकृतस्तदा

လောက၌ မင်းမရှိသော (အုပ်ချုပ်မှုမရှိသော) အခြေအနေ ပေါ်ပေါက်၍ အလွန်အန္တရာယ်ကြီးမားလာသောအခါ၊ ထိုကာလ၌ စೃષ્ટိကর্তာ၏ စೃષ્ટိကို ထိန်းသိမ်းရန် ကြိုးပမ်းမှုတို့သည် အကျိုးမရှိ ဖြစ်သွား하였다။

Verse 32

चिंतामवाप महती जगद्योनिः प्रजाक्षयात् । प्रजासु क्षीयमाणासु क्षीणा यज्ञादिकाः क्रियाः

ပရဇာတို့ ပျက်စီးသွားခြင်းကြောင့် လောက၏ မိခင်အုံဖြစ်သော ဘြဟ္မာသည် အလွန်ကြီးမားသော စိုးရိမ်ပူပန်မှုကို ခံစားရ하였다။ သတ္တဝါတို့ လျော့နည်းလာသဖြင့် ယဇ္ဉာစသော သာသနာရေးကိစ္စများလည်း ဆုတ်ယုတ်သွား하였다။

Verse 33

तासु क्षीणासु संक्षीणाः सर्वे यज्ञभुजोऽभवन् । ततश्चिंतयता स्रष्ट्रा दृष्टो राजर्षिसत्तमः

အဲဒီကိစ္စကရိယာများ လျော့နည်းသွားသောအခါ ယဇ္ဉာ၏ အပူဇာကို သုံးဆောင်သူ ဒေဝတားတို့လည်း အားနည်းသွား하였다။ ထို့နောက် စဉ်းစားနေသော စೃષ્ટိကর্তာသည် ရာဇရိရှီတို့အနက် အမြတ်ဆုံးကို မြင်တွေ့하였다။

Verse 34

अविमुक्ते महाक्षेत्रे तपस्यन्निश्चलेंद्रियः । मनोरन्वयजो वीरः क्षात्रो धर्म इवोदितः

အဝိမုတ္တ မဟာက்ஷೇತ್ರ (ကာသီ) တွင် အင်ဒြိယများ မလှုပ်မယှက် တည်ငြိမ်စွာ ထပသျာ ပြုနေသော မနု၏ မျိုးရိုးမှ မွေးဖွားသည့် က္ෂတ္တရိယ ဝီရတစ်ဦး ရှိ၍၊ ဓမ္မတရားကိုယ်တိုင် ပေါ်ထွန်းလာသကဲ့သို့ ဖြစ်하였다။

Verse 35

रिपुंजय इति ख्यातो राजा परपुरंजयः । अथ ब्रह्मा तमासाद्य बहुगौरवपूर्वकम्

ရန်သူမြို့များကို အနိုင်ယူတတ်သော ရိပုဉ္ဇယ ဟု နာမည်ကျော် မင်းတစ်ပါးရှိ၏။ ထို့နောက် ဘြဟ္မာဘုရားသည် အလွန်မြတ်နိုးလေးစားစွာဖြင့် သူ့ထံသို့ ချဉ်းကပ်လာ၏။

Verse 36

उवाच वचनं राजन्रिपुंजय महामते । इलां पालय भूपाल ससमुद्राद्रिकाननाम्

ထိုအခါ မိန့်တော်မူသည်– “အကြံဉာဏ်ကြီးမားသော မင်း ရိပုဉ္ဇယ ရေ၊ မြေကြီးကို ကာကွယ်သော ဘူပာလ ရေ၊ သမုဒ္ဒရာ၊ တောင်တန်း၊ တောအုပ်တို့နှင့်တကွ ဤလောကကို အုပ်စိုးကာ စောင့်ရှောက်လော့။”

Verse 37

नागकन्यां नागराजः पत्न्यर्थं ते प्रदास्यति । अनंगमोहिनीं नाम्ना वासुकिः शीलभूषणाम्

နာဂမင်းသည် သင်၏ ဇနီးအဖြစ် နာဂသမီးတစ်ပါးကို ပေးအပ်လိမ့်မည်။ ဝါစုကီသည် ‘အနင်္ဂမောဟိနီ’ ဟု အမည်ရ၍ သီလသမာဓိကို အလှဆင်အဖြစ် ထမ်းဆောင်သော သမီးကို သင့်အား ချီးမြှင့်လိမ့်မည်။

Verse 38

दिवोपि देवा दास्यंति रत्नानि कुसुमानि च । प्रजापालनसंतुष्टा महाराज प्रतिक्षणम्

မဟာမင်းကြီးရေ၊ ပြည်သူကို စောင့်ရှောက်ပေးခြင်းကြောင့် စိတ်ကျေနပ်သဖြင့် ကောင်းကင်ဘုံရှိ ဒေဝတားတို့ပင် အချိန်တိုင်း သင့်အား ရတနာနှင့် ပန်းများကို မပြတ်မလပ် ပေးအပ်ကြလိမ့်မည်။

Verse 39

दिवोदास इति ख्यातमतो नाम त्वमाप्स्यसि । मत्प्रभावाच्च नृपते दिव्यं सामर्थ्यमस्तु ते

ထို့ကြောင့် သင်သည် ‘ဒိဝောဒာသ’ ဟူသော နာမည်ကျော်ကို ရရှိလိမ့်မည်။ ထို့ပြင် ငါ၏ အာနုဘော်ကြောင့် မင်းကြီးရေ၊ သင်၌ ဒိဗ္ဗစွမ်းအားနှင့် ခွန်အား တည်ရှိပါစေ။

Verse 40

परमेष्ठिवचः श्रुत्वा ततोसौ राजसत्तमः । वेधसं बहुशः स्तुत्वा वाक्यं चेदमुवाच ह

ပရမေဋ္ဌင် (ဗြဟ္မာ) ၏ မိန့်တော်ကို ကြားသိပြီးနောက် ထိုမင်းမြတ်သည် ဖန်ဆင်းရှင် ဝေဓသ ကို အကြိမ်ကြိမ် ချီးမွမ်းကာ ထို့နောက် ဤသို့ မိန့်ဆို၏။

Verse 41

राजोवाच । पितामह महाप्राज्ञ जनाकीर्णे महीतले । कथं नान्ये च राजानो मां कथं कथ्यते त्वया

မင်းက မိန့်တော်မူသည်— “အို ပိတామဟ၊ အလွန်ပညာရှိတော်မူသောအရှင်၊ လူများနှင့် အခြားမင်းများ ပြည့်နှက်နေသော မြေပြင်၌ အဘယ်ကြောင့် ကျွန်ုပ်ကိုသာ ရွေး၍ မိန့်ကြားတော်မူပါသနည်း။”

Verse 42

ब्रह्मोवाच । त्वयि राज्यं प्रकुर्वाणे देवो वृष्टिं विधास्यति । पापनिष्ठे च वै राज्ञि न देवो वर्षते पुनः

ဗြဟ္မာ မိန့်တော်မူသည်— “သင်သည် ရာဇဓမ္မအတိုင်း ရာဇကိစ္စကို ဆောင်ရွက်လျှင် မိုး၏ဒေဝတာသည် မိုးရွာစေမည်။ သို့သော် ပ罪၌ တည်နေသော မင်းအပေါ်၌ ဒေဝတာသည် ထပ်မံ မိုးမရွာစေတော့။”

Verse 43

राजोवाच । पितामह महामान्य त्रिलोकी करणक्षम । महाप्रसाद इत्याज्ञां त्वदीयां मूर्ध्न्युपाददे

မင်းက မိန့်တော်မူသည်— “အို ပိတามဟ၊ အလွန်ဂုဏ်ထူးမြတ်တော်မူ၍ တြိလောကကို စီမံနိုင်သောအရှင်၊ အရှင်၏ အမိန့်သည် မဟာကရုဏာတော် ဖြစ်ပါသည်။” ဟုဆိုကာ ထိုအမိန့်ကို ဦးထိပ်ပေါ်တင်၍ အလွန်ရိုသေစွာ လက်ခံ၏။

Verse 44

किंचिद्विज्ञप्तुकामोहं तन्मदर्थं करोषि चेत् । ततः करोम्यहं राज्यं पृथिव्यामसपत्नवत्

“ကျွန်ုပ်တွင် တောင်းဆိုလိုသော အရာသေးငယ်တစ်ခု ရှိပါသည်။ အရှင်က ကျွန်ုပ်အတွက် ထိုအရာကို ပြုလုပ်ပေးပါက မြေပြင်ပေါ်၌ ကျွန်ုပ်၏ အာဏာကို ပြိုင်ဘက်မရှိအောင် တည်ထောင်ပါမည်။”

Verse 45

ब्रह्मोवाच । अविलंबेन तद्ब्रूहि कृतं मन्यस्व पार्थिव । यत्ते हृदि महाबाहो तवादेयं न किंचन

ဗြဟ္မာမိန့်တော်မူသည်—“အို မင်းကြီး၊ နှောင့်နှေးမနေဘဲ ပြောလော့၊ ပြီးမြောက်ပြီးဟု ယူဆလော့။ အို လက်မောင်းတန်ခိုးကြီးသူ၊ သင်၏နှလုံး၌ရှိသမျှ—သင်တောင်းသောအရာ မပေးနိုင်သည်ဟူ၍ မရှိ”

Verse 46

राजोवाच । यद्यहं पृथिवीनाथः सर्वलोकपितामह । तदादिविष दो देवा दिवि तिष्ठंतु मा भुवि

မင်းကြီးမိန့်သည်—“အို လောကအားလုံး၏ ပိတামဟာ၊ ငါသည် မြေပြင်၏ အရှင်ဖြစ်လျှင် အစကတည်းက နေထိုင်သော ဒေဝတားတို့သည် ကောင်းကင်ဘုံ၌သာ တည်နေကြပါစေ၊ မြေပြင်၌ မနေကြပါစေ”

Verse 47

देवेषु दिवितिष्ठत्सु मयि तिष्ठति भूतले । असपत्नेन राज्येन प्रजासौख्यमवाप्स्यति

“ဒေဝတားတို့ ကောင်းကင်ဘုံ၌ တည်နေကြပြီး ငါသည် မြေပြင်၌ တည်နေသော်၊ ပြိုင်ဘက်မရှိသော အုပ်ချုပ်မှုကြောင့် ပြည်သူတို့သည် ချမ်းသာသုခကို ရရှိလိမ့်မည်”

Verse 48

तथेति विश्वसृक्प्रोक्तो दिवोदासो नरेश्वरः । पटहं घोषयांचक्रे दिवं देवा व्रजंत्विति

ဤသို့ စကြဝဠာဖန်ဆင်းရှင်၏ မိန့်တော်အတိုင်း နရေရှင် ဒိဝိုဒာသ မင်းကြီးသည် တီးဝိုင်းတီးစေ၍ ကြေညာစေသည်—“ဒေဝတားတို့ ကောင်းကင်ဘုံသို့ သွားကြလော့”

Verse 49

मा गच्छंत्विह वै नागा नराः स्वस्था भवंत्वितः । मयि प्रशासति क्षोणीं सुराः स्वस्था भवंत्विति

“နာဂါတို့ ဤနေရာမှ မထွက်ခွာကြပါစေ၊ လူတို့လည်း ဤနေရာ၌ လုံခြုံချမ်းသာစွာ နေကြပါစေ။ ငါသည် မြေကြီးကို အုပ်ချုပ်နေသရွေ့ စုရ (ဒေဝ) တို့လည်း မိမိတို့၏ လောက၌ လုံခြုံစွာ နေကြပါစေ”

Verse 50

एतस्मिन्नंतरे ब्रह्मा विश्वेशं प्रणिपत्य ह । यावद्विज्ञप्तुकामोभूत्तावदीशोब्रवीद्विधिम्

ထိုအချိန်တွင် ဗြဟ္မာသည် ကာရှီ၏ အရှင် ဝိශ්ဝေရှဝရ ထံ၌ ဦးညွှတ်ပူဇော်လေ၏။ မိမိတောင်းဆိုချက်ကို တင်ပြမည်ဟု စိတ်ကူးနေစဉ်၊ အရှင်သည် ဗိဓာတာ (ဗြဟ္မာ) ထံသို့ အရင်ဆုံး မိန့်ကြားတော်မူ၏။

Verse 51

लोकेश्वर समायाहि मंदरो नाम भूधरः । कुशद्वीपादिहागत्य तपस्तप्येत दुष्करम्

“အို လောက၏ အရှင်၊ ကြွလာတော်မူပါ။ ကုသဒွီပမှ ‘မန္ဒရ’ ဟု အမည်ရသော တောင်တစ်လုံး ဤနေရာသို့ ရောက်လာပြီး အလွန်ခက်ခဲသော တပဿာကို ကျင့်နေပါသည်။”

Verse 52

यावस्तस्मै वरं दातुं बहुकालं तपस्यते । इत्युक्त्वा पार्वतीनाथो नंदिभृंगिपुरोगमः

“သူသည် အချိန်အတော်ကြာ တပဿာကျင့်နေပြီး ကောင်းချီးဝရကို ခံယူလိုသည်။” ဟု မိန့်တော်မူပြီးနောက် ပာရဝတီ၏ အရှင်သည် နန္ဒိန်နှင့် ဘ္ရင်ဂီတို့ကို ရှေ့တန်းထားကာ ထွက်ခွာတော်မူ၏။

Verse 53

जगाम वृषमारुह्य मंदरो यत्र तिष्ठति । उवाच च प्रसन्नात्मा देवदेवो वृषध्वज

နွားတော်ပေါ် စီးနင်း၍ မန္ဒရ တောင် ရပ်နေရာသို့ ကြွသွားတော်မူ၏။ ထို့နောက် နွားတံခွန်ဆောင် ဒေဝဒေဝသည် စိတ်နှလုံးကြည်နူးအေးချမ်းစွာ မိန့်တော်မူ၏။

Verse 54

उत्तिष्ठोत्तिष्ठ भद्रं ते वरं ब्रूहि धरोत्तम । सोथ श्रुत्वा महेशानं देवदेवं त्रिलोचनम्

“ထလော့ ထလော့—ကောင်းကျိုးမင်္ဂလာ ဖြစ်ပါစေ။ တောင်တို့အနက် အမြတ်ဆုံးရေ၊ သင်တောင်းလိုသော ဝရကို ပြောလော့။” ဟု ဒေဝဒေဝ သုံးမျက်စိ မဟေရှာန၏ မိန့်ခွန်းကို ကြားသော် မန္ဒရသည် သင့်လျော်စွာ တုံ့ပြန်လေ၏။

Verse 55

प्रणम्य बहुशो भूमावद्रिरेतद्व्यजिज्ञपत् । लीलाविग्रहभृच्छंभो प्रणतैक कृपानिधे

မြေပြင်ပေါ်သို့ အကြိမ်ကြိမ် ဦးချကန်တော့ပြီးနောက် တောင်တန်းသည် နှိမ့်ချစွာ မေတ္တာရပ်ခံလေသည်– “လီလာတော်အတွက် သာသနာတော်ရုပ်သဏ္ဍာန်ကို ဆောင်ယူတော်မူသော ရှမ္ဘုဘုရား၊ ဦးချကန်တော့သူတို့အပေါ် ကရုဏာ၏ တစ်ပါးတည်းသော خزန်တော်—ကျွန်ုပ်၏ တောင်းဆိုချက်ကို ကြားတော်မူပါ”။

Verse 56

सर्वज्ञोपि कथं नाम न वेत्थ मम वांछितम् । शरणागतसंत्राण सर्ववृत्तांतकोविद

“ဘုရားသည် အရာအားလုံးကို သိတော်မူသူဖြစ်ပါလျက်၊ ကျွန်ုပ်လိုချင်သမျှကို မသိတော်မူနိုင်ပါသလော။ ခိုလှုံလာသူတို့ကို ကယ်တင်တော်မူသော အရှင်၊ အခြေအနေအဖြစ်အပျက် အားလုံးကို သိမြင်တော်မူသော အရှင်!”

Verse 57

सर्वेषां हृदयानंद शर्वसर्वगसर्वकृत् । यदि देयो वरो मह्यं स्वभावादृषदात्मने

“နှလုံးသားအားလုံး၏ ပျော်ရွှင်မှုတော်—ရှရဝ (Śarva) ဘုရား၊ အရာအားလုံးတွင် ပြန့်နှံ့၍ အရာအားလုံးကို ပြုတော်မူသူ—ကျွန်ုပ်အား ကောင်းချီးတစ်ပါး ပေးတော်မူမည်ဆိုလျှင်၊ ကျောက်တုံးကဲ့သို့ မလှုပ်မရှားသော သဘာဝရှိသူ ကျွန်ုပ်အား…”

Verse 58

याचकायातिशोच्याय प्रणतार्तिप्रभंजक । ततोऽविमुक्तक्षेत्रस्य साम्यं ह्यभिलषाम्यहम्

“တောင်းခံသူဖြစ်၍ အလွန်သနားဖွယ်ကောင်းသော ကျွန်ုပ်အား—ဦးချကန်တော့သူတို့၏ ဒုက္ခကို ဖျက်ဆီးတော်မူသော အရှင်—ထို့ကြောင့် ‘အဝိမုက္တ’ ဟုခေါ်သော သန့်ရှင်းသည့် က్షೇತ್ರတော်နှင့် တန်းတူဖြစ်ခြင်းကို ကျွန်ုပ် လိုလားပါသည်။”

Verse 59

कुशद्वीप उमा सार्धं नाथाद्य सपरिच्छदः । मन्मौलौ विहितावासः प्रयात्वेष वरो मम

“ယနေ့ နာထဘုရားသည် အုမာဒေဝီနှင့်တကွ၊ အဖော်အပါအဝင် အားလုံးနှင့်အတူ၊ ကျွန်ုပ်၏ တောင်ထိပ်ပေါ်တွင် နေရာတော်တည်စေပြီး ကုရှဒွီပသို့ ထွက်ခွာတော်မူပါစေ—ဤသည်ပင် ကျွန်ုပ်၏ ကောင်းချီးတောင်းဆိုချက် ဖြစ်ပါသည်။”

Verse 60

सर्वेषां सर्वदः शंभुः क्षणं यावद्विचिंतयेत् । विज्ञातावसरो ब्रह्मा तावच्छंभुं व्यजिज्ञपत् । प्रणम्याग्रेसरो भूत्वा मौलौ बद्धकरद्वयः

အားလုံးအား အားလုံးကို ပေးသနားတော်မူသော သမ္ဘူသည် ခဏမျှ စဉ်းစားတော်မူ၏။ အခွင့်အရေးကို သိမြင်သော ဗြဟ္မာသည် သမ္ဘူထံသို့—ဦးညွှတ်ပူဇော်၍ ရှေ့တိုးကာ လက်နှစ်ဖက်ကို ပေါင်း၍ ခေါင်းပေါ်တင်လျက် လျှောက်ထား၏။

Verse 61

ब्रह्मोवाच । विश्वेश जगतांनाथ पत्या व्यापारितोस्म्यहम् । कृतप्रसादेन विभो सृष्टिं कर्तुं चतुर्विधाम्

ဗြဟ္မာက မိန့်တော်မူသည်– “အို ဗိශ්ဝေရှ၊ လောကတို့၏ နာထ! ပတိ (ရှီဝ)၏ အမိန့်ဖြင့် ကျွန်ုပ်သည် တာဝန်အလုပ်၌ ခန့်အပ်ခံရပါသည်။ အို ဗိဘို၊ သင်၏ ကရုဏာပရသာဒဖြင့် စကြဝဠာဖန်ဆင်းခြင်းကို လေးမျိုးအဖြစ် ဆောင်ရွက်ပါမည်။”

Verse 62

प्रयत्नेन मया सृष्टा सा सृष्टिस्त्वदनुज्ञया । अवृष्ट्या षष्टिहायिन्या तत्र नष्टाऽप्रजा भुवि

“ကျွန်ုပ်သည် ကြိုးပမ်း၍ ထိုဖန်ဆင်းမှုကို ပြုလုပ်ခဲ့ပြီး၊ သင်၏ ခွင့်ပြုချက်ဖြင့်သာ အောင်မြင်ခဲ့ပါသည်။ သို့သော် မိုးမရွာသည့် နှစ်ခြောက်ဆယ်ကြာသဖြင့် မြေပြင်ပေါ်ရှိ သတ္တဝါတို့ ပျက်စီးကုန်၍ လောကသည် ပြည်သူမဲ့ ဖြစ်သွားပါသည်။”

Verse 63

अराजकं महच्चासीद्दुरवस्थमभूज्जगत् । ततो रिपुंजयो नाम राजर्षिर्मनुवंशजः

“ဘုရင်မရှိသော အနာဂတ်ကြီးတစ်ရပ် ပေါ်ထွန်း၍ လောကသည် ဆင်းရဲဒုက္ခသို့ ကျရောက်ခဲ့သည်။ ထို့နောက် မနုဝంశမှ မွေးဖွားသော ရိပုဉ္ဇယ အမည်ရှိ ရာဇရ္ဓိတစ်ပါး ပေါ်ထွန်းလာ၏။”

Verse 64

मयाभिषिक्तो राजर्षिः प्रजाः पातुं नरेश्वरः । चकार समयं सोपि महावीर्यो महातपाः

“ထိုရာဇရ္ဓိကို ကျွန်ုပ်က ဘုရင်အဖြစ် အဘိသေက ပေး၍ ပြည်သူတို့ကို ကာကွယ်စောင့်ရှောက်စေခဲ့သည်။ သူသည် သတ္တိကြီးသူ၊ တပဿကြီးသူ ဖြစ်၍ စည်းကမ်းနှင့် မရ്യాదာတရားတို့ကိုလည်း တည်ထောင်ခဲ့သည်။”

Verse 65

तवाज्ञया चेत्स्थास्यंति सर्वे दिविषदो दिवि । नागलोके तथा नागास्ततो राज्यं करोम्यहम्

သင်၏အမိန့်အတိုင်း ဒေဝတားအားလုံးက ကောင်းကင်ဘုံ၌ပင် တည်နေကြပြီး၊ နာဂတို့လည်း နာဂလောက၌ပင် နေကြမည်ဆိုလျှင်၊ ထိုအတိုင်း ငါသည် အာဏာပိုင်၍ အုပ်ချုပ်မည်။

Verse 66

तथेति च मया प्रोक्तं प्रमाणीक्रियतां तु तत् । मंदराय वरो दत्तो भवेदेवं कृपानिधे

ငါက “တထာစ্তু—အဲဒီလိုပဲ ဖြစ်ပါစေ” ဟုဆို၏။ ထိုစကားကို အမှန်တရားအဖြစ် အတည်ပြုစေပါ။ ကရုဏာ၏ဘဏ္ဍာတော်ရှင်၊ မန္ဒရာအား ပေးအပ်သော အမိန့်တော်ကောင်းချီးသည် ဤသို့ပင် ပြည့်စုံပါစေ။

Verse 67

तस्य राज्ञः प्रजास्त्रातुं भूयाच्चैष मनोरथः । मम नाडीद्वयं राज्यं तस्यापि च शतक्रतोः

ထိုသူ၏ ထပ်မံသော ဆန္ဒမှာ ထိုမင်း၏ ပြည်သူများကို ကာကွယ်စောင့်ရှောက်ခြင်း ဖြစ်ပါစေ။ ငါ၏ ‘နာဒီနှစ်ပါး’ ဟုခေါ်သော နှစ်မျိုးသော နိုင်ငံတော်သည် သူ၏လည်း ဖြစ်စေ၊ ရာတကရတု (အိန္ဒြာ) ၏လည်း ဖြစ်စေ။

Verse 68

मर्त्यानां गणना क्वेह निमेषार्ध निमेषिणाम् । देवोपि निर्मलं मत्वा मंदरं चारुकंदरम्

ဤနေရာတွင် လူသားတို့ကို မည်သို့ရေတွက်နိုင်မည်နည်း၊ အာဓာနိမေရှ (နိမေရှတစ်ဝက်) အတွင်း မျက်တောင်ခတ်သော ဒေဝတားတို့ပင် အရေအတွက်မရှိလောက်အောင် များပြားနေကြသည်။ ဒေဝတားတောင် မန္ဒရာ—လှပသော ဂူဝင်္ကပါရှိသူ—ကို အလွန်သန့်ရှင်းကြည်လင်သည်ဟု ယူဆကာ ဂုဏ်ပြုခဲ့သည်။

Verse 69

विधेश्च गौरवं रक्षंस्तथोरी कृतवान्हरः । जंबूद्वीपे यथा काशी निर्वाणपददा सदा

ဗိဓိ (ဗြဟ္မာ) ၏ ဂုဏ်သိက္ခာကို ကာကွယ်စောင့်ရှောက်လျက် ဟရ (ရှီဝ) သည် ထိုအတိုင်း လက်ခံတော်မူ၏။ ဂျမ္ဗူဒွီပ၌ ကာရှီမြို့သည် အမြဲတမ်း နိဗ္ဗာန်၏ အဆင့်ကို ပေးသကဲ့သို့။

Verse 70

तथा बहुतिथं कालं द्वीपोभूत्सोपि मंदरः । यियासुना च देवेन मंदरं चित्रकंदरम्

ဤသို့ အလွန်ရှည်လျားသောကာလတစ်လျှောက် မန္ဒရတောင်သည်လည်း ကျွန်းတစ်ကျွန်းကဲ့သို့ ဖြစ်လာ၏။ ထွက်ခွာလိုသော ဒေဝသည် အံ့ဖွယ်ဂူများရှိသော မန္ဒရကို ကြည့်ရှု၍ ထိုသို့ ချဉ်းကပ်သွား၏။

Verse 71

निजमूर्तिमयं लिंगमविज्ञातं विधेरपि । स्थापितं सर्वसिद्धीनां स्थापकेभ्यः समर्पितुम्

မိမိ၏အနှစ်သာရတည်းဟူသော ကိုယ်တိုင်မူရင်းမှ ဖြစ်သော လင်္ဂ—ဗိဓိ (ဗြဟ္မာ) တောင် မသိနိုင်သည့်အရာ—ကို စိုက်ထူတည်ထားပြီး၊ စိဒ္ဓိအပေါင်း၏ အခြေခံအဖြစ် စိုက်ထူသူ ပူဇော်သူများထံ အပ်နှံရန် ဖြစ်၏။

Verse 72

विपन्नानां च जंतूनां दातुं नैःश्रेयसीं श्रियम् । सर्वेषामिह संस्थानां क्षेत्रं चैवाभिरक्षितुम्

ဒုက္ခရောက်နေသော သတ္တဝါတို့အား နိုင်ရှ္ရေယသီ သရီ—လွတ်မြောက်ခြင်းသို့ ဦးတည်စေသော ကောင်းကျိုးစည်းစိမ်—ကို ပေးအပ်ရန်နှင့်၊ ဤနေရာ၌ နေထိုင်သူ အားလုံးအတွက် ဤသန့်ရှင်းသော က္ෂೇತ್ರကို ကာကွယ်စောင့်ရှောက်ရန် ဖြစ်၏။

Verse 73

मंदराद्रिगतेनापि क्षेत्रं नैतत्पिनाकिना । विमुक्तं लिंगरूपेण अविमुक्तमतः स्मृतम्

မန္ဒရတောင်သို့ သွားခဲ့သော်လည်း ပိနာကင် (ရှီဝ) သည် ဤက္ෂેત્રကို မစွန့်လွှတ်ခဲ့။ လင်္ဂရূপဖြင့် မစွန့်ပစ်ထားသဖြင့် ထို့ကြောင့် ‘အဝိမုက္တ’—“မည်သည့်အခါမျှ မစွန့်လွှတ်သော”—ဟု မှတ်သားကြသည်။

Verse 74

पुरा नंदवनं नाम क्षेत्रमेतत्प्रकीर्तितम् । अविमुक्तं तदारभ्य नामास्य प्रथितं भुवि

ရှေးကာလ၌ ဤက္ෂેત્રကို ‘နန္ဒဝန’ ဟု ခေါ်၍ ကျော်ကြားခဲ့သည်။ ထိုအချိန်မှစ၍ ‘အဝိမုက္တ’ ဟူသော အမည်သည် ကမ္ဘာမြေပေါ်တွင် ပျံ့နှံ့ကျော်ကြားလာ၏။

Verse 75

नामाविमुक्तमभवदुभयोः क्षेत्रलिंगयोः । एतद्द्वयं समासाद्य न भूयो गर्भभाग्भवेत्

သန့်ရှင်းသော က္ෂೇತ್ರနှင့် လိင်္ဂ နှစ်ပါးစလုံးသည် “အဝိမုတ္တ” ဟူသော နာမကို ခံယူကြ၏။ ဤနှစ်ပါး (အဝိမုတ္တ-က္ෂೇತ್ರနှင့် အဝိမုတ္တေရှွရ-လိင်္ဂ) ကို ရရှိလျှင် ထပ်မံ ဂರ್ಭဝင်၍ မွေးဖွားခြင်း မရှိတော့၊ အကြောင်းမှာ ပြန်လည်မွေးဖွားခြင်း မဖြစ်တော့သဖြင့်။

Verse 76

अविमुक्तेश्वरं लिंगं दृष्ट्वा क्षेत्रेऽविमुक्तके । विमुक्त एव भवति सर्वस्मात्कर्मबंधनात्

အဝိမုတ္တ-က္ෂೇತ್ರ၌ အဝိမုတ္တေရှွရ-လိင်္ဂ ကို မြင်ဒর্শနပြုလျှင်၊ ကမ္မချည်နှောင်မှု အားလုံးမှ အမှန်တကယ် လွတ်မြောက်သူ ဖြစ်လာသည်။

Verse 77

अर्चंति विश्वे विश्वेशं विश्वेशोर्चति विश्वकृत् । अविमुक्तेश्वरं लिंगं भुविमुक्तिप्रदायकम्

ဝိශ්ဝေဒေဝတို့သည် စကြဝဠာ၏ အရှင် ဝိශ්ဝေရှ ကို ပူဇော်အာရဓနာကြပြီး၊ ဝိශ්ဝေရှ—လောကကို ဖန်ဆင်းသူ—လည်း ပြန်လည် ပူဇော်အာရဓနာတော်မူ၏။ အဝိမုတ္တေရှွရ-လိင်္ဂ သည် မြေပြင်ပေါ်၌ပင် မောက္ခကို ပေးသနားတတ်၏။

Verse 78

पुरा न स्थापितं लिंगं कस्यचित्केनचित्क्वचित् । किमाकृति भवेल्लिंगं नैतद्वेत्त्यपि कश्चन

ရှေးကာလ၌ ဤလိင်္ဂကို မည်သူမျှ မည်သည့်နေရာ၌မျှ တည်ထောင်မထားခဲ့။ လိင်္ဂ၏ အမှန်တကယ် အရုပ်အဆင်း မည်သို့ရှိသည်ကိုလည်း မည်သူမျှ မသိနိုင်။

Verse 79

आकारमविमुक्तस्य दृष्ट्वा ब्रह्माच्युतादयः । लिंगं संस्थापयामासुर्वसिष्ठाद्यास्तथषर्यः

အဝိမုတ္တ၏ သန့်ရှင်းသော ပုံသဏ္ဍာန်ကို မြင်ဒর্শနပြုပြီးနောက် ဘြဟ္မာ၊ အချျုတ (ဗိဿနု) စသည့်တို့သည် လိင်္ဂကို တည်ထောင်ကြ၏။ ထိုနည်းတူ ဝသိဋ္ဌ စသည့် ရှင်ရသီတို့လည်း တည်ထောင်ကြ၏။

Verse 80

आदिलिंगमिदं प्रोक्तमविमुक्तेश्वरं महत् । ततो लिंगांतराण्यत्र जातानि क्षितिमंडले

ဤမဟာ အဝိမုက္တေရှဝရ လင်္ဂသည် အာဒိလင်္ဂဟု ကြေညာထား၏။ ထိုလင်္ဂမှပင် ဤမြေမဏ္ဍလပေါ်၌ အခြားလင်္ဂများ ပေါ်ထွန်းလာကြ၏။

Verse 81

अविमुक्तेश नामापि श्रुत्वा जन्मार्जितादघात् । क्षणान्मुक्तो भवेन्मर्त्यो नात्र कार्या विचारणा

“အဝိမုက္တေရှ” ဟူသော နာမတော်ကိုသာ ကြားရုံဖြင့်ပင်၊ မွေးဖွားမှုများအတွင်း စုဆောင်းလာသော အပြစ်မှ မနက်ခဏအတွင်း လူသားသည် လွတ်မြောက်၏။ ဤအကြောင်း၌ စဉ်းစားငြင်းခုံရန် မလို။

Verse 82

अविमुक्तेश्वरं लिंगं स्मृत्वा दूरगतोपि च । जन्मद्वयकृतात्पापात्क्षणादेव विमुच्यते

ဝေးကွာနေသော်လည်း အဝိမုက္တေရှဝရ လင်္ဂကို သတိရစိတ်ဖြင့် စမရင်ပြုလျှင်၊ မွေးဖွားနှစ်ကြိမ်အတွင်း ပြုခဲ့သော အပြစ်မှပင် ခဏချင်း လွတ်မြောက်၏။

Verse 83

अविमुक्ते महाक्षेत्रेऽविमुक्तमवलोक्य च । त्रिजन्मजनितं पापं हित्वा पुण्यमयो भवेत्

အဝိမုက္တ မဟာကေတ္တရတွင် အဝိမုက္တကို ဖူးမြင်လျှင်၊ မွေးဖွားသုံးကြိမ်မှ ဖြစ်ပေါ်လာသော အပြစ်ကို စွန့်ပယ်၍ ပုဏ္ဏမယ ဖြစ်လာ၏။

Verse 84

यत्कृतं ज्ञानविभ्रंशादेनः पंचसु जन्मसु । अविमुक्तेश संस्पर्शात्तत्क्षयेदेव नान्यथा

အသိဉာဏ် မ भ्रमကြောင့် မွေးဖွားငါးကြိမ်အတွင်း ပြုခဲ့သော အပြစ်မည်သို့မဆို၊ အဝိမုက္တေရှ၏ ထိတွေ့မှုကြောင့် အမှန်တကယ် ပျက်စီးကုန်၏။ အခြားနည်း မရှိ။

Verse 85

अर्चयित्वा महालिंगमविमुक्तेश्वरं नरः । कृतकृत्यो भवेदत्र न च स्याज्जन्मभाक्कुतः

မဟာလိင်္ဂ “အဝိမုက္တေရှွရ” ကို ပူဇော်အာရాధနာပြုပြီးနောက် လူသည် ဤနေရာ (အဝိမုက္တ/ကာသီ) တွင် ဘဝရည်ရွယ်ချက် ပြည့်စုံသူ ဖြစ်လာသည်; ထို့နောက် မည်သို့ ပြန်လည်မွေးဖွားခြင်း၏ ချည်နှောင်မှုကို ခံရနိုင်မည်နည်း။

Verse 86

स्तुत्वा नत्वार्चयित्वा च यथाशक्ति यथामति । अविमुक्ते विमुक्तेशं स्तूयते नम्यतेऽर्च्यते

မိမိ၏ စွမ်းအားနှင့် ဉာဏ်အလျောက် ချီးမွမ်း၍ ဦးညွှတ်ကာ ပူဇော်အာရాధနာပြုလျက်—အဝိမုက္တ၌ရှိသော “ဝိမုက္တေရှ” ကို ချီးမွမ်း၊ ဦးညွှတ်၊ ပူဇော်ရမည်။

Verse 87

अनादिमदिदं लिंगं स्वयं विश्वेश्वरार्चितम् । काश्यां प्रयत्नतः सेव्यमविमुक्तं विमुक्तये

ဤလိင်္ဂသည် အစမရှိသော အနာဒီဖြစ်၍ ကိုယ်တိုင် “ဝိශ්ဝေရှွရ” ကပင် ပူဇော်တော်မူသည်။ မောက္ခအတွက် ကာသီ၌ အဝိမုက္တကို ကြိုးစား၍ ဆေဝာပြုရမည်။

Verse 88

संति लिंगान्यनेकानि पुण्येष्वायतनेषु च । आयांति तानि लिंगानि माघीं प्राप्य चतुदर्शीम्

ပုဏ္ဏသန့်ရှင်းသော အာယတနများတွင် လိင်္ဂများ များစွာရှိသည်။ မာဃလ၏ စတုရဒသီ တိထိ ရောက်လာသော် ထိုလိင်္ဂများသည် ဤနေရာသို့ လာရောက်ကြသည်။

Verse 89

कृष्णायां माघभूतायामविमुक्तेश जागरात् । सदा विगतनिद्रस्य योगिनो गतिभाग्भवेत्

မာဃလ၏ ကృష్ణပက္ခ စတုရဒသီနေ့တွင် အဝိမုက္တေရှွရအတွက် ညလုံးပေါက် ဂျာဂရဏ ပြုလျှင်၊ အမြဲနိုးကြား၍ အိပ်မပျော်သော ယောဂီသည် အမြင့်မြတ်ဆုံး ဂတိ၏ အခွင့်ကို ရရှိသည်။

Verse 90

नानायतनलिंगानि चतुर्वर्गप्रदान्यपि । माघकृष्णचतुर्दश्यामविमुक्तमुपासते

အာယတနအမျိုးမျိုးမှ လိင်္ဂများ—ဘဝ၏ ပုရုရှာဓ္ဓာတ် လေးပါးကိုပင် ပေးတတ်သော လိင်္ဂများတောင်—မာဃလ၏ အမှောင်ဘက် စတုဒသီနေ့တွင် အဝိမုက္တကို ဘက္တိဖြင့် ပူဇော်အုပ်သိမ်းကြသည်။

Verse 91

किं बिभेति नरो धीरः कृतादघशिलोच्चयात् । अविमुक्तेश लिंगस्य भक्ति वज्रधरो यदि

တည်ကြည်သူသည် မိမိပြုခဲ့သော အပြစ်တောင်တန်းကြီးကဲ့သို့ စုပုံမှုကို အဘယ်ကြောင့် ကြောက်ရမည်နည်း၊ အဝိမုက္တေရှ၏ လိင်္ဂအပေါ် ဝဇ္ရကဲ့သို့ မခွဲမခွာ ဘက္တိရှိလျှင်။

Verse 92

क्वाविमुक्तं महालिंगं चतुर्वर्गफलोदयम् । क्व पापि पापशैलोऽल्पो यःक्षयेन्नामसंभृतः

အဝိမုက္တ၏ မဟာလိင်္ဂ—ပုရုရှာဓ္ဓာတ် လေးပါး၏ အကျိုးဖလ ထွန်းပေါ်ရာ အရင်းအမြစ်—နှင့် အမည်ကိုသာ ခေါ်ဆိုခြင်းဖြင့်ပင် ပျောက်ကွယ်သွားနိုင်သော အပြစ်သား၏ အပြစ် ‘တောင်’ သေးငယ်မှုကို ဘာနှင့် နှိုင်းယှဉ်နိုင်မည်နည်း။

Verse 93

अविमुक्ते महाक्षेत्रे विश्वेशसमधिष्ठिते । यैर्न दृष्टं विमूढास्तेऽविमुक्तं लिंगमुत्तमम्

အဝိမုက္တ မဟာက்ஷೇತ್ರ၌၊ ဝိශ්ဝေရှ၏ အဓိဋ္ဌာန်ရှိရာ—အမြင့်မြတ်သော အဝိမုက္တ လိင်္ဂကို မမြင်ဖူးသူတို့သည် အမှန်တကယ် မောဟဖြစ်ကြသည်။

Verse 94

द्रष्टारमविमुक्तस्य दृष्ट्वा दंडधरो यमः । दूरादेव प्रणमति प्रबद्धकरसंपुटः

အဝိမုက္တကို မြင်ဖူးသူကို တွေ့မြင်သော်၊ တံတားကိုင် ယမမင်းတောင် အဝေးမှပင် လက်အုပ်ချီ၍ ဂါရဝပြု နမස්ကာရတင်သည်။

Verse 95

धन्यं तन्नेत्रनिर्माणं कृतकृत्यौ तु तौ करौ । अविमुक्तेश्वरं येन याभ्यामैक्षिष्ट यः स्पृशेत्

ထိုမျက်စိတို့၏ ဖြစ်ပေါ်ခြင်းသည် မင်္ဂလာအလွန်ဖြစ်၏၊ ထိုလက်နှစ်ဖက်လည်း ကိစ္စပြီးမြောက်သူတို့ဖြစ်၏—အဝိမုက္တေရှဝရကို မြင်ဒर्शनရ၍၊ ထိုလက်တို့ဖြင့် ထိတွေ့နိုင်သောကြောင့်။

Verse 96

त्रिसंध्यमविमुक्तेशं यो जपेन्नियतः शुचिः । दूरदेशविपन्नोपि काशीमृतफलं लभेत्

စည်းကမ်းတကျ သန့်ရှင်းစွာ နေ၍ တစ်နေ့သုံးကြိမ် စန္ဓျာကာလများတွင် အဝိမုက္တေရှ၏ နာမဇပကို ပြုသူသည်—ဝေးလံသောပြည်တွင် အခက်အခဲကြုံနေရသော်လည်း—ကာသီ၌ သေဆုံးသူ၏ အကျိုးဖလကို ရရှိ၏။

Verse 97

अविमुक्तं महालिंगं दृष्ट्वा ग्रामांतरं व्रजेत् । लब्धाशुकार्यसंसिद्धिं क्षेमेण प्रविशेद्गृहम्

အဝိမုက္တ၏ မဟာလိင်္ဂကို ဖူးမြင်ပြီးနောက် အခြားရွာသို့ ဆက်လက်သွားနိုင်၏; လုပ်ဆောင်နေသောကိစ္စ၌ အလျင်အမြန် အောင်မြင်စီးပွား၍၊ အေးချမ်းလုံခြုံစွာ အိမ်သို့ ပြန်ဝင်ရ၏။