Adhyaya 4

Verse 1

व्यास उवाच । अतः परं प्रवक्ष्यामि धर्मराजस्य चेष्टितम् । यच्छ्रुत्वा यमदूतानां न भयं विद्यते क्वचित्

ဗျာသ မဟာရိရှီက ဆိုသည်— ယခုမှစ၍ ဓမ္မရာဇ၏ လုပ်ရပ်အကျင့်တော်ကို ငါဟောပြမည်။ ထိုအကြောင်းကို ကြားသိလျှင် ယမဒူတတို့ကို ကြောက်ရွံ့ခြင်းသည် မည်သည့်နေရာ မည်သည့်အခြေအနေတွင်မျှ မပေါ်ပေါက်တော့။

Verse 2

धर्मराजेन सा दृष्टा वर्द्धनी च वराप्सरा । महत्यरण्ये का ह्येषा सुन्दरांग्यतिसुन्दरी

ဓမ္မရာဇသည် သူမကို မြင်တွေ့ခဲ့သည်—ဝဒ္ဓနီ ဟူသော အပစရာမင်းသမီး။ အလွန်ကျယ်ဝန်းသော တောအုပ်ကြီးထဲတွင် (သူက စိတ်တွင်မေးသည်): “လှပသော ကိုယ်အင်္ဂါများရှိ၍ အလွန်အမင်း လှပသော ဤမိန်းမသည် မည်သူနည်း?”

Verse 3

निर्मानुषवनं चेदं सिंहव्याघ्रभयानकम् । आश्चर्यं परमं ज्ञात्वा धर्मराजोऽब्रवीदिदम्

“ဤတောအုပ်သည် လူမရှိသည့်တောဖြစ်၍ ခြင်္သေ့နှင့် ကျားတို့ကြောင့် ကြောက်မက်ဖွယ် ဖြစ်သည်။” ထိုအရာကို အလွန်အံ့ဩဖွယ်ဟု သိမြင်ပြီးနောက် ဓမ္မရာဇက ဤသို့ မိန့်ဆို하였다။

Verse 4

धर्मराज उवाच । कस्मात्त्वं मानिनि ह्येका वने चरसि निर्जने । कस्मात्स्थानात्समायाता कस्य पत्नी सुशोभने

ဓမ္မရာဇာက မိန့်တော်မူသည်– “အို မာနကြီးသော မိန်းမရေ၊ ဤတောအိုတိတ်ဆိတ်ရာ၌ အဘယ်ကြောင့် တစ်ယောက်တည်း လှည့်လည်နေသနည်း။ အို လှပတောက်ပသူရေ၊ မည်သည့်နေရာမှ လာသနည်း။ မည်သူ၏ ဇနီးဖြစ်သနည်း။”

Verse 5

सुता त्वं कस्य वामोरु अतिरूपवती शुभा । मानुषी वाथ गंधर्वी अमरी वाथ किंनरी

“အို ပေါင်လှသော မိန်းမရေ၊ သင်သည် မည်သူ၏ သမီးနည်း—ကောင်းမြတ်မင်္ဂလာနှင့် အလွန်လှပသူ။ သင်သည် လူမိန်းမလား၊ ဂန္ဓဗ္ဗီလား၊ ဒေဝီလား၊ ကိန္နရီလား။”

Verse 6

अप्सरा पक्षिणी वाथ अथवा वनदेवता । राक्षसी वा खेचरी वा कस्य भार्या च तद्वद

“သင်သည် အပ္စရာလား၊ ငှက်မိန်းကလေးလား၊ သို့မဟုတ် တောဒေဝတာလား။ သို့မဟုတ် ရာက္ခသီလား၊ ကောင်းကင်တွင် လှည့်လည်သော ခေချရီလား။ ထို့အတူ ပြောပါ—သင်သည် မည်သူ၏ ဇနီးနည်း။”

Verse 7

सत्यं च वद मे सुभ्रूरित्याहार्कसुतस्तदा । किमिच्छसि त्वया भद्रे किं कार्यं वा वदात्र वै

ထိုအခါ အာကာ၏သား (ဓမ္မရာဇာ) က မိန့်တော်မူသည်– “အို မျက်ခုံးလှသော မိန်းမရေ၊ အမှန်တရားကို ငါ့အား ပြောလော့။ အို ကောင်းမြတ်သူရေ၊ သင် ဘာကို လိုချင်သနည်း။ သင်၏ ရည်ရွယ်ချက်၊ အလုပ်ကိစ္စကို တိတိကျကျ ပြောလော့။”

Verse 8

यदिच्छसि त्वं वामोरु ददामि तव वांछितम्

“အို ပေါင်လှသော မိန်းမရေ၊ သင် အလိုရှိသမျှကို ငါ ပေးမည်၊ သင်လိုလားသော ဆန္ဒကို ပြည့်စုံစေမည်။”

Verse 9

वर्द्धन्युवाच । धर्मे तिष्ठति सर्वं वै स्थावरं जंगमं विभो । स धर्मो दुष्करं कर्म कस्मात्त्वं कुरुषेऽनघ

ဝရ္ဓနီက ဆိုသည်– “အို အင်အားကြီးမြတ်သောသူ၊ မရွေ့မလျားသောအရာနှင့် ရွေ့လျားသောသတ္တဝါ အားလုံးသည် ဓမ္မ၌ပင် တည်မြဲနေ၏။ ဓမ္မသည် ကိုယ်တိုင်ပင် ခက်ခဲသော ကမ္မလမ်းဖြစ်သဖြင့်၊ အို အပြစ်ကင်းသူ၊ သင်သည် အဘယ်ကြောင့် ဤမျှခက်ခဲသော အလုပ်ကို ဆောင်ရွက်သနည်း?”

Verse 10

यम उवाच । ईशानस्य च यद्रूपं द्रष्टुमिच्छामि भामिनि । तेनाहं तपसा युक्तः शिवया सह शंकरम्

ယမက ဆိုသည်– “အို လှပသောသူမ၊ ဣရှာန၏ ထိုရုပ်သဏ္ဌာန်ကို မြင်လိုသည်။ ထို့ကြောင့် ငါသည် ရှီဝါနှင့်အတူ တပဿာကို ကျင့်၍ ရှင်ကရ (သိဝ) ကို ရှာဖွေနေသည်။”

Verse 11

यशः प्राप्स्ये सुखं प्राप्स्ये करोमि च सुदुष्करम् । युगेयुगे मम ख्यातिर्भवेदिति मतिर्मम

“ငါသည် ဂုဏ်သတင်းကို ရမည်၊ ချမ်းသာသုခကို ရမည်၊ အလွန်ခက်ခဲသော အမှုကိုလည်း ပြီးမြောက်စေမည်။ ယုဂတိုင်းယုဂတိုင်း ငါ့နာမည်ကျော်ကြားမှု တည်မြဲပါစေ”—ဤသည်ပင် ငါ့ဆုံးဖြတ်ချက်။

Verse 12

कल्पे कल्पे महाकल्पे भूयः ख्यातिर्भवेदिति । एतस्मात्कारणात्सुभ्रूस्तप्यते परमं तपः

“ကပ္ပတိုင်းကပ္ပတိုင်း၊ မဟာကပ္ပကြီးများတွင်ပင် ထပ်ခါထပ်ခါ ငါ့ဂုဏ်သတင်း ပေါ်ထွန်းပါစေ” ဟူသောကြောင့်၊ အို လှပသောမျက်ခုံးရှင်၊ ငါသည် အမြင့်ဆုံး တပဿာကို ကျင့်နေသည်။

Verse 13

कस्मात्त्वमागता भद्रे कथयस्व यथातथा । किं कार्यं कस्य हेतुश्च सत्यमाख्यातुमर्हसि

“အို ကောင်းမြတ်သောမိန်းမ၊ သင်သည် အဘယ်ကြောင့် လာရောက်သနည်း? ဖြစ်သကဲ့သို့ အမှန်တကယ် ပြောပါ။ ဘာကိစ္စရှိသနည်း၊ မည်သူ၏ အကျိုးအတွက်နည်း? သင်သည် သစ္စာကို ဖော်ပြသင့်သည်။”

Verse 14

वर्द्धन्युवाच । तपसैव त्वया धर्म भयभीतो दिवस्पतिः । तेनाहं नोदिता चात्र तपोवि घ्नस्य कांक्षया

ဝဒ္ဓနီက ပြောသည်– “အို ဓမ္မာ၊ သင်၏ တပဿာကြောင့် ကောင်းကင်ဘုံ၏ အရှင် အိန္ဒြာသည် ကြောက်ရွံ့လာ၏။ ထို့ကြောင့် ငါကို ဤနေရာသို့ လှုံ့ဆော်စေလျက် သင်၏ တပဿာကို အနှောင့်အယှက်ပြုလိုသော ဆန္ဒဖြင့် လာရသည်”။

Verse 15

इन्द्रासनभयाद्भीता हरिणा हरिसन्निधौ । प्रेषिताहं महाभाग सत्यं हि प्रवदाम्यहम्

“အိန္ဒြာ၏ အာသနာ (ထီးနန်း) ကို စိုးရိမ်ကြောက်ရွံ့၍ ငါသည် တုန်လှုပ်ခဲ့၏။ ဟရိ၏ ရှေ့တော်၌ပင် ဟရိက ငါကို စေလွှတ်ခဲ့သည်။ အို မဟာဘဂ္ဂ၊ ငါသည် အမှန်တရားကိုသာ ပြော၏”။

Verse 16

सूत उवाच । सत्यवाक्येन च तदा तोषितो रविनंदनः । उवाचैनां महाभाग्यो वरदोहं प्रयच्छ मे

စူတက ပြောသည်– ထိုအခါ သူမ၏ သစ္စာစကားကြောင့် ရဝိနန္ဒန ယမမင်းသည် ပျော်ရွှင်နှစ်သက်လေ၏။ ထိုမဟာဘဂ္ဂသည် သူမအား– “ငါသည် ဆုတောင်းပေးသူ (ဗရဒ) ဖြစ်၏၊ ငါထံမှ ဗရကို တောင်းလော့” ဟု ဆို၏။

Verse 17

यमोऽहं सर्वभूतानां दुष्टानां कर्मकारिणाम् । धर्म रूपो हि सर्वेषां मनुजानां जितात्मनाम्

“ငါသည် သတ္တဝါအားလုံးအတွက် ယမ ဖြစ်၏—ပাপকর্মကို ပြုလုပ်သော လူဆိုးတို့အတွက် ဖြစ်၏။ သို့သော် ကိုယ်ကိုအနိုင်ယူ၍ စိတ်ကိုထိန်းချုပ်သော လူသားတို့အတွက် ငါသည် အမှန်တကယ် ဓမ္မ၏ ရုပ်သဏ္ဌာန်ပင် ဖြစ်၏”။

Verse 18

स धर्मोऽहं वरारोहे ददामि तव दुर्लभम् । तत्सर्वं प्रार्थय त्वं मे शीघ्रं चाप्सरसां वरे

“အို လှပသော လှမ်းတက်သူ မိန်းမရေ၊ ငါသည် ထိုဓမ္မပင် ဖြစ်၏။ ငါသည် သင့်အား ရခဲသော အရာကို ပေးမည်။ ထို့ကြောင့် အို အပ္စရာတို့အနက် အမြတ်ဆုံး၊ သင်လိုချင်သမျှကို ငါထံမှ အမြန်တောင်းလော့”။

Verse 19

वर्द्धन्युवाच । इन्द्रस्थाने सदा रम्ये सुस्थिरत्वं प्रयच्छ मे । स्वामिन्धर्मभृतां श्रेष्ठ लोकानां च हिताय वै

ဝဒ္ဓနီက ပြောသည်။ “အင်ဒြာ၏ အမြဲတမ်း သာယာလှပသော ဤနေရာ၌ ကျွန်မအား တည်ကြည်ခိုင်မာသော အခြေတည်မှုကို ပေးသနားပါ၊ အရှင်—ဓမ္မကို ထမ်းဆောင်သူတို့အနက် အမြတ်ဆုံး—လောကအားလုံး၏ ကောင်းကျိုးအတွက် ဖြစ်စေပါစေ။”

Verse 20

यम उवाच । एवमस्त्विति तां प्राह चान्यं वरय सत्वरम् । ददामि वरमुत्कृष्टं गानेन तोषितोस्म्यहम्

ယမမင်းက ပြောသည်။ “အဲဒီအတိုင်း ဖြစ်စေ” ဟုဆိုပြီး “မြန်မြန် အခြားဆုတောင်းတစ်ခုကို ရွေးပါ။ သင်၏ သီချင်းကြောင့် ငါ စိတ်ချမ်းသာပြီ၊ ထူးမြတ်သော ဆုတောင်းကို ငါ ပေးမည်” ဟု ပြော하였다။

Verse 21

वर्द्धन्युवाच । अस्मिन्स्थाने महाक्षेत्रे मम तीर्थं महामते । भूयाच्च सर्वपापघ्नं मन्नाम्नेति च विश्रुतम्

ဝဒ္ဓနီက ပြောသည်။ “ဤနေရာ၊ ဤမဟာကေတ္တရ (မြင့်မြတ်သော နယ်မြေ) တွင် အရှင်ကြီး၊ ကျွန်မနာမည်ဖြင့် တီရ္ထ (ပူဇော်ရာ သန့်ရှင်းရာ) တစ်ခု ဖြစ်ပါစေ။ ထို့ပြင် အပြစ်အားလုံးကို ဖျက်ဆီးနိုင်သည်ဟု နာမည်ကြီးပါစေ။”

Verse 22

तत्र दत्तं हुतं तप्तं पठितं वाऽक्षयं भवेत् । पञ्चरात्रं निषेवेत वर्द्धमानं सरोवर म्

အဲဒီနေရာမှာ လှူဒါန်းသမျှ၊ မီးပူဇော် (ဟုတ) ထဲသို့ ဆက်ကပ်သမျှ၊ တပသ (အကျင့်တရား) ကျင့်သမျှ၊ သို့မဟုတ် ပဋ္ဌာန်း/ပုဏ္ဏာစာ ပတ်သမျှတို့သည် မပျက်မယွင်းသော အကျိုးဖြစ်လာသည်။ ဝဒ္ဓမာန ရေကန်ကို ငါးညတိုင်တိုင် သွားရောက်ဆည်းကပ်သင့်သည်။

Verse 23

पूर्वजास्तस्य तुष्येरंस्तर्प्यमाणा दिनेदिने । तथेत्युक्त्वा तु तां धर्मो मौनमाचष्ट संस्थितः । त्रिःपरिक्रम्य तं धर्मं नमस्कृत्य दिवं ययौ

သူ၏ ဘိုးဘွားများသည် နေ့စဉ်နေ့တိုင်း တရ္ပဏ (ရေဖြင့် ပူဇော်လှူဒါန်းခြင်း) ကို ရရှိ၍ စိတ်ကျေနပ်ကြလိမ့်မည်။ “ထိုသို့ဖြစ်စေ” ဟုဆိုပြီးနောက် ဓမ္မသည် တိတ်ဆိတ်စွာ တည်နေ하였다။ ထို့နောက် နាងသည် ဓမ္မကို သုံးကြိမ် ပရိက్రమာ လှည့်ပတ်ကာ နမස්ကာရ ပြု၍ ကောင်းကင်ဘုံသို့ ထွက်ခွာသွား하였다။

Verse 24

वर्द्धन्युवाच । मा भयं कुरु देवेश यमस्यार्कसुतस्य च । अयं स्वार्थपरो धर्म यशसे च समाचरेत्

ဝဒ္ဓနီက ဆိုသည်– “ဟေ ဒေဝတို့၏ အရှင်၊ ကြောက်မနေပါနှင့်။ နေမင်း၏ သား ယမကိုလည်း မကြောက်ရ၊ အခြားအရာကိုလည်း မကြောက်ရ။ ဤဓမ္မသည် မိမိ၏ တရားမျှတသော ရည်ရွယ်ချက်အတွက် ကျင့်သုံးရပြီး၊ ကောင်းသောဂုဏ်သတင်းအတွက်လည်း လိုက်နာကျင့်သုံးသင့်သည်။”

Verse 25

व्यास उवाच । वर्द्धनी पूजिता तेन शक्रेण च शुभानना । साधुसाधु महाभागे देवकार्य कृतं त्वया

ဗျာသက ဆိုသည်– မျက်နှာတောက်ပသော ဝဒ္ဓနီကို ထိုသက္ကရာ (အိန္ဒြာ) ကလည်း ပူဇော်ဂုဏ်ပြု하였다။ “ကောင်းလှ၏၊ ကောင်းလှ၏၊ မဟာကံကောင်းသူမ! သင်ကြောင့် ဒေဝတို့အကျိုးရှိသော ကိစ္စတစ်ရပ် ပြီးမြောက်လေပြီ။”

Verse 26

निर्भयत्वं वरागेहे सुखवासश्च ते सदा । यशः सौख्यं श्रियं रम्यां प्राप्स्यसि त्वं शुभानने

ဟေ မျက်နှာလှပသူ၊ သင်သည် ကြောက်ရွံ့မှုကင်းခြင်း၊ အိမ်ကောင်းမြတ်ခြင်းနှင့် အမြဲတမ်း သက်သာချမ်းသာစွာ နေထိုင်ခြင်းကို ရမည်။ သင်သည် ကောင်းသောဂုဏ်သတင်း၊ ပျော်ရွှင်မှုနှင့် ရမဏီယ သီရိစည်းစိမ်ကို ရရှိမည်။

Verse 27

तथेति देवास्तामूचुर्निर्भयानंदचेतसा । नमस्कृत्य च शक्रं सा गता स्थानं स्वकं शुभम्

ထို့နောက် ဒေဝတို့သည် ကြောက်ရွံ့မှုကင်းသော ဝမ်းမြောက်ခြင်းဖြင့် စိတ်ပြည့်နှက်ကာ “တထာස්တု—အဲဒီအတိုင်း ဖြစ်ပါစေ” ဟု ပြောကြသည်။ ထို့ပြီး သူမသည် သက္ကရာကို နမസ്കာရပြု၍ မိမိ၏ မင်္ဂလာအိမ်ရာသို့ သွားလေ၏။

Verse 28

सूत उवाच । गतेप्सरसि राजेन्द्र धर्मस्तस्थौ यथाविधि । तपस्तेपे महाघोरं विश्वस्योद्वेगदायकम्

စူတက ဆိုသည်– “ဟေ မင်းကြီး၊ အပ္စရာ ထွက်ခွာသွားပြီးနောက် ဓမ္မသည် သတ်မှတ်ထားသည့် နည်းလမ်းအတိုင်း ထိုနေရာ၌ တည်နေကာ၊ ကမ္ဘာလုံးဆိုင်ရာကို တုန်လှုပ်စေသော အလွန်ကြမ်းတမ်းသည့် တပဿာကို ပြုလုပ်လေ၏။”

Verse 29

पंचाग्निसा धनं शुक्रे मासि सूर्येण तापिते । चक्रे सुदुःसहं राजन्देवैरपि दुरासदम्

သုက္ကရ မာသ၌ နေရောင်အပူဖြင့် လောင်ကျွမ်းသကဲ့သို့ ဖြစ်လျက်၊ သူသည် “ပဉ္စအဂ္နိ” တပသကို အလွန်ပြင်းထန်စွာ ဆောင်ရွက်하였다—အို မင်းကြီး၊ ထိုအရာသည် မခံနိုင်လောက်အောင် ခက်ခဲ၍ ဒေဝတော်တို့တောင် မနီးကပ်နိုင်။

Verse 30

ततो वर्षशते पूर्णे अन्तको मौनमास्थितः । काष्ठभूत इभवातस्थौ वल्मीकशतसंवृतः

ထို့နောက် နှစ်တစ်ရာ ပြည့်စုံသွားသောအခါ အန္တကသည် မောနတပသ (တိတ်ဆိတ်ခြင်း) ကို ထိန်းသိမ်း하였다။ သစ်တုံးတစ်တုံးကဲ့သို့ မလှုပ်မယှက် ရပ်နေပြီး ပုရွက်ဆိတ်တောင် (ဝလ္မီက) ရာချီဖြင့် ဖုံးလွှမ်းခံရသည်။

Verse 31

नानापक्षिगणैस्तत्र कृतनीडैः स धर्मराट् । उपविष्टे व्रतं राजन्दृश्यते नैव कुत्रचित्

ထိုနေရာ၌ ငှက်အုပ်အမျိုးမျိုးက သူ့အပေါ်တွင် အုံတည်ဆောက်ကြ၏။ ထို “ဓမ္မရာဇ” သည် ထိုင်နေမြဲ—အို မင်းကြီး၊ သူ၏ ဝရတ (သစ္စာကတိ) သည် မည်သည့်နေရာတွင်မျှ မလှုပ်ယမ်း မပျက်ပြားဟုသာ မြင်ရသည်။

Verse 32

संस्मरंतोऽथ देवेश मुमापतिमनिंदितम् । ततो देवाः सगन्धर्वा यक्षाश्चोद्विग्नमानसाः । कैलासशिखरं भूय आजग्मुः शिवसन्निधौ

ထို့နောက် ဒေဝအရှင်၊ အပြစ်ကင်းစင်သော ဥမာ၏ ခင်ပွန်းတော်ကို အောက်မေ့လျက်၊ ဒေဝတော်များသည် ဂန္ဓဗ္ဗနှင့် ယက္ခတို့နှင့်အတူ ကြောက်ရွံ့စိတ်ဖြင့် ထပ်မံ၍ ကိုင်လာသ တောင်ထိပ်သို့ သွားကာ ရှိဝ၏ အနီးတော်သို့ ဝင်ရောက်ကြသည်။

Verse 33

देवा ऊचुः । त्राहित्राहि महादेव श्रीकण्ठ जगतः पते । त्राहि नो भूतभव्येश त्राहि नो वृषभध्वज । दयालुस्त्वं कृपानाथ निर्विघ्नं कुरु शंकर

ဒေဝတော်များက ဆိုကြသည်– “ကယ်တင်ပါ၊ ကယ်တင်ပါ၊ မဟာဒေဝ! သရီကဏ္ဌ၊ လောက၏ အရှင်! ကယ်တင်ပါ၊ အတိတ်နှင့် အနာဂတ်၏ အရှင်! ကယ်တင်ပါ၊ ဝೃಷဘဓွဇ (နွားတံခွန်) ရှင်! သင်သည် ကရုဏာရှင်၊ ကရုဏာ၏ နာထ—ရှင်ကရာ၊ ကျွန်ုပ်တို့အတွက် အတားအဆီးအားလုံးကို မရှိအောင် ပြုတော်မူပါ။”

Verse 34

ईश्वर उवाच । केनापराधिता देवाः केन वा मानमर्द्दिताः । मर्त्ये स्वर्गेऽथवा नागे शीघ्रं कथय ताचिरम्

ဣශ්ဝရက မိန့်တော်မူသည်– “ဟေ ဒေဝတို့၊ မည်သူက သင်တို့ကို အပြစ်ပြုလျက် နာကျင်စေသနည်း၊ သို့မဟုတ် မည်သူက သင်တို့၏ ဂုဏ်မာန်ကို ချိုးဖျက်သနည်း—လူ့လောက၌လား၊ ကောင်းကင်ဘုံ၌လား၊ နာဂတို့အကြား၌လား? မြန်မြန်ပြောကြ၊ မနှောင့်နှေးကြနှင့်။”

Verse 35

अनेनैव त्रिशूलेन खट्वांगेनाथवा पुनः । अथ पाशुपतेनैव निहनिष्यामि तं रणे । शीघ्रं वै वदतास्माक मत्रागमनकारणम्

“ဤသုံးခွဆူးတံဖြင့်ဖြစ်စေ၊ ခတ်ဝါင်္ဂဖြင့်ဖြစ်စေ၊ သို့မဟုတ် ပာရှုပတ အာယုဓဖြင့်ပင်ဖြစ်စေ၊ စစ်မြေပြင်၌ ထိုသူကို ငါချေမှုန်းမည်။ သင်တို့ ဤနေရာသို့ လာရခြင်းအကြောင်းကို အမှန်တကယ် မြန်မြန်ပြောကြလော့။”

Verse 36

देवा ऊचुः । कृपासिन्धो हि देवेश जगदानन्दकारक । न भयं मानुषादद्य न ना गाद्देवदानवात्

ဒေဝတို့က လျှောက်ကြသည်– “ဟေ ဒေဝေရှ၊ ကရုဏာသမုဒ္ဒရာ၊ လောကကို ပီတိပေးသော အရှင်! ယနေ့ ကျွန်ုပ်တို့သည် လူသားတို့ကို မကြောက်၊ နာဂတို့ကိုလည်း မကြောက်၊ ဒေဝ သို့မဟုတ် ဒာနဝတို့ကိုလည်း မကြောက်ပါ။”

Verse 37

मर्त्यलोके महादेव प्रेतनाथो महाकृतिः । आत्मकार्यं महाघोरं क्लेशयेदिति निश्चयः

“ဟေ မဟာဒေဝ၊ လူ့လောက၌ ပရေတတို့၏ အရှင်—ကိုယ်ထည်အလွန်ကြီးမားသူ—မိမိအကျိုးအတွက် အလွန်ကြောက်မက်ဖွယ် အလုပ်တစ်ရပ်ကို ဆောင်ရွက်မည်ဟု ဆုံးဖြတ်ထားပြီး လောကတို့ကို ကလေးရှ်ဖြစ်စေမည်ဟု သေချာနေပါသည်။”

Verse 38

उग्रेण तपसा कृत्वा क्लिश्यदात्मानमात्मना । तेनात्र वयमुद्विग्ना देवाः सर्वे सदाशिव । शरणं त्वामनुप्राप्ता यदिच्छसि कुरुष्व तत्

“ပြင်းထန်သော တပဿာကို ပြုလုပ်၍ မိမိဆန္ဒဖြင့် မိမိကိုယ်ကို ညှဉ်းဆဲလျက်၊ ဤနေရာ၌ ကျွန်ုပ်တို့ ဒေဝအားလုံးကို စိုးရိမ်ပူပန်စေခဲ့ပါသည်၊ ဟေ စဒါရှီဝ။ ထို့ကြောင့် ကျွန်ုပ်တို့သည် သင်၏ အရိပ်အာဝါသသို့ ခိုလှုံလာကြပါသည်—သင်အလိုရှိသကဲ့သို့ ဆောင်ရွက်တော်မူပါ။”

Verse 39

सूत उवाच । देवानां वचनं श्रुत्वा वृषारूढो वृषध्वजः । आयुधान्परिसंगृह्य कवचं सुमनोहरम् । गतवानथ तं देशं यत्र धर्मो व्यवस्थितः

သုတက ပြောသည်။ နတ်တို့၏ စကားကို ကြားသော်၊ နွားစီးတော်မူ၍ နွားအလံတော်ကို ဆောင်သော မဟာဣශ්ဝရသည် လက်နက်များကို စုစည်းကာ အလွန်လှပသော ကာဝါချ် (ကာကွယ်ဝတ်စုံ) ကို ဝတ်ဆင်ပြီး၊ သမ္မာဓမ္မ တည်မြဲစွာ တည်ရှိရာ ဒေသသို့ ထွက်ခွာသွားတော်မူ၏။

Verse 40

ईश्वर उवाच । अनेन तपसा धर्म संतुष्टं मम मानसम् । वरं ब्रूहि वरं ब्रूहि वरं ब्रूहीत्युवाच ह

ဣශ්ဝရက မိန့်တော်မူသည်။ “အို ဓမ္မ၊ ဤတပဿာကြောင့် ငါ၏နှလုံးသားသည် အပြည့်အဝ ကျေနပ်ပျော်ရွှင်၏။ ဆုတောင်းကို ပြောလော့—ပြောလော့; သင်လိုလားသော ဆုကို ထုတ်ဖော်ပြောလော့” ဟု မိန့်တော်မူ၏။

Verse 41

इच्छसे त्वं यथा कामा न्यथा ते मनसि स्थितान् । यंयं प्रार्थयसे भद्र ददामि तव सांप्रतम्

“သင်လိုချင်သော ဆန္ဒအားလုံး၊ သင်၏စိတ်ထဲ၌ တည်ရှိသမျှ—အို မင်္ဂလာရှိသူ—သင်တောင်းဆိုသမျှကို ငါသည် ယခုချက်ချင်း ပေးအပ်မည်”

Verse 42

सूत उवाच । एवं संभाषमाणं तु दृष्ट्वा देवं महेश्वरम् । वल्मीकादुत्थितो राजन्गृहीत्वा करसंपुटम् । तुष्टाव वचनैः शुद्धैर्लोकनाथमरिंदम्

သုတက ပြောသည်။ ထိုသို့ မိန့်တော်မူနေသော မဟေဣශ්ဝရဒေဝကို မြင်သော်၊ အို မင်းကြီး၊ ဓမ္မသည် ပုရွက်ဆိတ်တောင်မှ ထ၍ လက်အုပ်ချီကာ ဂါရဝပြု၏။ ထို့နောက် သန့်ရှင်းသော စကားလုံးများဖြင့် လောကနာထ၊ ရန်သူနှိမ်နင်းတော်မူသော အရှင်ကို ချီးမွမ်းတော်မူ၏။

Verse 43

धर्म उवाच । ईश्वराय नमस्तुभ्यं नमस्ते योगरूपिणे । नमस्ते तेजोरूपाय नीलकंठ नमोऽस्तु ते

ဓမ္မက ပြောသည်။ “အို ဣශ්ဝရ၊ သင့်အား နမස්ကာရ။ ယောဂရုပ်တော်မူသော အရှင်၊ သင့်အား နမස්ကာရ။ တေဇောရုပ်တော်မူသော အရှင်၊ သင့်အား နမස්ကာရ။ အို နီလကဏ္ဌ၊ သင့်အား ပူဇော်ပဏာမ ဖြစ်ပါစေ”

Verse 44

ध्यातॄणामनुरूपाय भक्तिगम्याय ते नमः । नमस्ते ब्रह्मरूपाय विष्णुरूप नमोऽ स्तु ते

တရားထိုင်သူတို့နှင့် ကိုက်ညီသည့် ရုပ်သဏ္ဌာန်ဖြင့် ပေါ်ထွန်းတော်မူ၍ ဘက္တိဖြင့် ရောက်နိုင်သော သင့်အား နမസ്കာရ။ ဗြဟ္မာရုပ်တော်မူသော သင့်အား ပူဇော်; ဗိဿဏုရုပ်တော်မူသော သင့်အားလည်း နမို နမဟ။

Verse 45

नमः स्थूलाय सूक्ष्माय अणुरूपाय वै नमः । नमस्ते कामरूपाय सृष्टिस्थित्यंतकारिणे

ကြမ်းတမ်းသော ရုပ်တော်မူခြင်းကို နမস্কာရ၊ နူးညံ့သိမ်မွေ့သော ရုပ်တော်မူခြင်းကို နမস্কာရ၊ အဏုရုပ်တော်မူခြင်းကိုလည်း နမস্কာရ။ အလိုတော်အတိုင်း ရုပ်ပြောင်းနိုင်၍ ဖန်ဆင်းခြင်း၊ ထိန်းသိမ်းခြင်း၊ ပျက်သုဉ်းခြင်းကို ဆောင်ရွက်တော်မူသော သင့်အား ပူဇော်။

Verse 46

नमो नित्याय सौम्याय मृडाय हरये नमः । आतपाय नमस्तुभ्यं नमः शीतकराय च

အမြဲတည်သော၊ နူးညံ့သဘောရှိသော၊ ကရုဏာတော်မူသော သင့်အား နမস্কာရ; ဟရ (Hara) သင့်အား နမস্কာရ။ အပူနှင့် တောက်ပရောင်ခြည်အဖြစ် သင့်အား ပူဇော်၊ အေးမြမှုကို ဖြစ်စေတော်မူသော အဖြစ်လည်း နမို နမဟ။

Verse 47

सृष्टिरूप नमस्तुभ्यं लोकपाल नमोऽस्तु ते । नम उग्राय भीमाय शांत रूपाय ते नमः

ဖန်ဆင်းခြင်း၏ ရုပ်တော်မူသော သင့်အား နမস্কာရ; လောကကို ကာကွယ်တော်မူသော လောကပါလ သင့်အား နမို နမဟ။ ကြမ်းကြုတ်၍ ကြောက်မက်ဖွယ် ရုပ်တော်မူသော သင့်အား ပူဇော်; ငြိမ်းချမ်းသော ရုပ်တော်မူသော သင့်အားလည်း နမস্কာရ။

Verse 48

नमश्चानंतरूपाय विश्वरूपाय ते नमः । नमो भस्मांगलिप्ताय नमस्ते चंद्रशेखर । नमोऽस्तु पंचवक्त्राय त्रिनेत्राय नमोऽस्तु ते

အဆုံးမရှိသော ရုပ်တော်မူသော သင့်အား နမস্কာရ၊ စကြဝဠာရုပ်တော်မူသော သင့်အား နမস্কာရ။ သန့်ရှင်းသော ဘသ္မဖြင့် ကိုယ်အင်္ဂါလိမ်းတော်မူသော သင့်အား နမস্কာရ; ချန္ဒြရှေခရ (Candraśekhara) သင့်အား ပူဇော်။ ပဉ္စဝက္တရ (ငါးမျက်နှာ) သင့်အား နမို နမဟ; တြိနేతရ (သုံးမျက်စိ) သင့်အား နမို နမဟ။

Verse 49

नमस्ते व्यालभूषाय कक्षापटधराय च । नमोंऽधकविनाशाय दक्षपापापहारिणे । कामनिर्द्दाहिने तुभ्यं त्रिपुरारे नमोऽस्तु ते

မြွေများဖြင့် အလှဆင်ထား၍ ဘေးဖက်တွင် ခါးပတ်တင်ဆောင်သော အရှင်တော်အား နမസ്കာရ။ အန္ဓကကို ဖျက်သိမ်းသူ၊ ဒက္ခ၏ အပြစ်ကို ဖယ်ရှားပေးသူအား နမို။ ကာမကို မီးဖြင့် ပြာကျစေသူ၊ တ్రိပုရာရီ မဟာဒေဝ၊ သင့်အား ပူဇော်ဦးချပါ၏။

Verse 50

चत्वारिंशच्च नामानि मयोक्तानि च यः पठेत् । शुचिर्भूत्वा त्रिकालं तु पठेद्वा शृणुयादपि

ကျွန်ုပ်ဆိုခဲ့သော အမည်လေးဆယ်ကို မည်သူမဆို ကိုယ်စိတ်သန့်စင်ပြီး သုံးကာလတွင် ရွတ်ဖတ်လျှင်၊ သို့မဟုတ် နားထောင်ရုံသာဖြစ်စေ—ရည်ရွယ်သည့် ကုသိုလ်ဖလကို ရရှိမည်။

Verse 51

गोघ्नश्चैव कृतघ्नश्च सुरापो गुरुत ल्पगः । ब्रह्महा हेमहारी च ह्यथवा वृषलीपतिः

နွားသတ်သူ၊ ကျေးဇူးမသိသူ၊ အရက်သောက်သူ၊ ဆရာ၏ အိပ်ရာကို လွန်ကျူးသူ၊ ဗြာဟ္မဏသတ်သူ၊ ရွှေခိုးသူ၊ သို့မဟုတ် ပျက်စီးသူများနှင့် ပေါင်းသင်းသူပင်—ထိုရွတ်ဆိုခြင်းကြောင့် သန့်စင်လာသည်။

Verse 53

स्त्रीबालघातकश्चैव पापी चानृतभाषणः । अनाचारी तथा स्तेयी परदाराभिगस्तथा । अकार्यकारी कृत्यघ्नो ब्रह्मद्विड्वाडवाधमः

မိန်းမ သို့မဟုတ် ကလေးကို သတ်သူ၊ မုသားပြောသော အပြစ်သား၊ အကျင့်ပျက်သူ၊ ခိုးသူ၊ သူတစ်ပါး၏ ဇနီးကို လွန်ကျူးသူ; မလုပ်သင့်သည်ကို လုပ်သူ၊ သာသနာရေးကိစ္စများကို ဖျက်ဆီးသူ၊ ဗြာဟ္မဏကို မုန်းသူ၊ လူတို့အနက် အနိမ့်ဆုံးသူပင်—ထိုဘက္တိကြောင့် သန့်စင်နိုင်သည်။

Verse 54

सूत उवाच । इत्येवं बहुभिर्वाक्यैर्धर्मराजेन वै मुहुः । ईडितोऽपि महद्भक्त्या प्रणम्य शिरसा स्वयम्

စူတက ပြောသည်– ဤသို့ ဓမ္မရာဇသည် စကားများစွာဖြင့် ထပ်ခါထပ်ခါ ချီးမွမ်းလေ၏။ ချီးမွမ်းပြီးသားဖြစ်သော်လည်း၊ ရှိဝသည် မဟာဘက္တိဖြင့် ကိုယ်တိုင် ခေါင်းညွှတ်၍ ဦးချကန်တော့လေ၏။

Verse 55

तुष्टः शंभुस्तदा तस्मा उवाचेदं वचः शुभम् । वरं वृणु महाभाग यत्ते मनसि वर्त्तते

ထိုအခါ သမ္ဘူသည် ပျော်ရွှင်နှစ်သက်၍ သူ့အား မင်္ဂလာရှိသော စကားတော်ကို မိန့်ကြားသည်— “အလွန်ကံကောင်းသူရေ၊ သင်၏စိတ်ထဲရှိသမျှအတိုင်း ဆုတောင်းတစ်ပါးကို ရွေးချယ်လော့”။

Verse 56

यम उवाच । यदि तुष्टोऽसि देवेश दयां कृत्वा ममोपरि । तं कुरुष्व महाभाग त्रैलोक्यं सचराचरम्

ယမက မိန့်ဆိုသည်— “ဒေဝေရှာ၊ သင် ပျော်ရွှင်နှစ်သက်၍ ကျွန်ုပ်အပေါ် ကရုဏာပြုလျှင်၊ မဟာဘဂါရေ၊ ဤဆုတောင်းကို သုံးလောကလုံး—လှုပ်ရှားသောအရာနှင့် မလှုပ်ရှားသောအရာတို့အပါအဝင်—အနှံ့ အကျိုးသက်ရောက်စေပါ”။

Verse 57

मन्नाम्ना स्थानमेतद्धि ख्यातं लोके भवेदिति । अच्छेद्यं चाप्यभेद्यं च पुण्यं पापप्रणाशनम्

“ဤနေရာသည် ကျွန်ုပ်၏နာမဖြင့် လောက၌ ထင်ရှားကျော်ကြားပါစေ။ မဖြတ်တောက်နိုင်၊ မဖျက်ခွဲနိုင်သော—သန့်ရှင်းမြတ်စွာ၍ အပြစ်ကို ဖျက်ဆီးသော နေရာဖြစ်ပါစေ”။

Verse 58

स्थानं कुरु महादेव यदि तुष्टोऽसि मे भव । शिवेन स्थानकं दत्तं काशीतुल्यं तदा नृप । तद्दत्त्वा च पुनः प्राह अन्यं वरय सत्तम

“မဟာဒေဝရေ၊ ကျွန်ုပ်အပေါ် သင် ပျော်ရွှင်နှစ်သက်လျှင် သန့်ရှင်းသော ဓာမတစ်ခုကို တည်ထောင်ပေးပါ” ဟု တောင်းလျှောက်သည်။ ထိုအခါ ရာဇာရေ၊ ရှိဝသည် ကာရှီနှင့်တူညီသော ပုဏ္ဏိယ နေရာတစ်ခုကို ပေးအပ်တော်မူ၏။ ပေးအပ်ပြီးနောက် ထပ်မံ မိန့်တော်မူသည်— “အကောင်းဆုံးသော လူသားရေ၊ အခြားဆုတောင်းတစ်ပါးကို ရွေးချယ်လော့”။

Verse 59

धर्म उवाच । यदि तुष्टोऽसि देवेश दयां कृत्वा ममोपरि । तं कुरुष्व महाभाग त्रैलोक्यं सचराचरम् । वरेणैवं यथा ख्यातिं गमिष्यामि युगेयुगे

ဓမ္မက မိန့်ဆိုသည်— “ဒေဝေရှာ၊ သင် ပျော်ရွှင်နှစ်သက်၍ ကျွန်ုပ်အပေါ် ကရုဏာပြုလျှင်၊ မဟာဘဂါရေ၊ ဤဆုတောင်းကို သုံးလောကလုံး—လှုပ်ရှားသောအရာနှင့် မလှုပ်ရှားသောအရာတို့အပါအဝင်—အနှံ့ အကျိုးသက်ရောက်စေပါ။ ထိုဆုတောင်းကြောင့် ကျွန်ုပ်သည် ယုဂမှ ယုဂသို့ ကျော်ကြားမှုကို ရရှိပါစေ”။

Verse 60

ईश्वर उवाच । ब्रूहि कीनाश तत्सर्वं प्रकरोमि तवेप्सितम् । तपसा तोषितोऽहं वै ददामि वरमीप्सितम्

ဣဿဝရ မိန့်တော်မူသည်– “အို ကီနာသ၊ ပြောလော့—သင်လိုလားသမျှ အားလုံးကို ပြောပါ။ သင်အလိုကို ငါ ပြည့်စုံစေမည်။ သင်၏ တပဿာကြောင့် ငါ ကျေနပ်၍ သင်တောင်းသော ဝရကို အမှန်တကယ် ပေးမည်။”

Verse 61

यम उवाच । यदि मे वांछितं देव ददासि तर्हि शंकर । अस्मिन्स्थाने महाक्षेत्रे मन्नामा भव सर्वदा

ယမ မိန့်သည်– “အို ဒေဝ၊ အို ရှင်ကရ! ငါ့အလိုရှိသော ဆန္ဒကို ပေးမည်ဆိုလျှင် ဤနေရာ၊ ဤ မဟာက்ஷೇತ್ರ၌ ငါ့နာမည်သည် အစဉ်အမြဲ တည်ရှိပါစေ။”

Verse 62

धर्मारण्यमिति ख्यातिस्त्रैलोक्ये सचराचरे । यथा संजायते देव तथा कुरु महेश्वर

“လောကသုံးပါး၌ လှုပ်ရှားသောအရာနှင့် မလှုပ်ရှားသောအရာ အားလုံးအကြား ‘ဓမ္မာရဏ္ယ’ ဟူသော ကီर्तिကျော်ကြားမှု ပေါ်ပေါက်ပါစေ။ အို ဒေဝ၊ အို မဟေရှဝရ—ထိုသို့ ဖြစ်စေပါ။”

Verse 63

ईश्वर उवाच । धर्मारण्यमिदं ख्यातं सदा भूयाद्युगेयुगे । त्वन्नाम्ना स्थापितं देव ख्यातिमेतद्गमिष्यति । अथान्यदपि यत्किंचित्करोम्येष वदस्व तत

ဣဿဝရ မိန့်တော်မူသည်– “ဤနေရာသည် ယုဂမှ ယုဂသို့ အစဉ်အမြဲ ‘ဓမ္မာရဏ္ယ’ ဟူ၍ ကျော်ကြားလိမ့်မည်။ အို ဒေဝ၊ သင်၏နာမဖြင့် တည်ထောင်ထားသဖြင့် ထိုကီर्तिကို ရောက်လိမ့်မည်။ ထို့ပြင် ငါ့အား လုပ်စေလိုသော အခြားအရာတစ်စုံတစ်ရာရှိလျှင်—ပြောလော့။”

Verse 64

यम उवाच । योजनद्वयविस्तीर्णं मन्नाम्ना तीर्थमुत्तमम् । मुक्तेश्च शाश्वतं स्थानं पावनं सर्वदेहिनाम्

ယမ မိန့်သည်– “ငါ့နာမဖြင့် ယောဇနာနှစ်ခုကျယ်ဝန်းသော အထူးမြတ် တီရ္ထတစ်ခု ရှိပါစေ။ မုတ္တိ၏ အမြဲတမ်း နေရာဖြစ်၍ ကိုယ်ရှိသတ္တဝါ အားလုံးကို သန့်စင်စေပါစေ။”

Verse 65

मक्षिकाः कीटकाश्चैव पशुपक्षिमृगादयः । पतंगा भूतवेताला पिशाचोरगराक्षसाः

ယင်နှင့် ပိုးမွှားတို့လည်းကောင်း၊ တိရစ္ဆာန်၊ ငှက်၊ တောတိရစ္ဆာန်တို့နှင့်တကွ၊ ပတင်္ဂများ၊ ဘူတနှင့် ဝေတාල၊ ပိသာချ၊ နာဂနှင့် ရာක්ෂသတို့—

Verse 66

नारी वाथ नरो वाथ मत्क्षेत्रे धर्मसंज्ञके । त्यजते यः प्रियान्प्राणान्मुक्तिर्भवतु शाश्वती

မိန်းမဖြစ်စေ ယောက်ျားဖြစ်စေ၊ “ဓမ္မာရဏ္ယ” ဟုခေါ်သော ငါ၏နယ်မြေ၌ မိမိချစ်မြတ်နိုးသော အသက်ရှူသက်ကို စွန့်လွှတ်သူအား အနန္တမုက္ခ (မောက္ခ) ရပါစေ။

Verse 67

एवमस्त्विति सर्वोपि देवा ब्रह्मादयस्तथा । पुष्पवृष्टिं प्रकुर्वाणाः परं हर्षमवा्प्नुयुः

“အဲဒီလိုပဲ ဖြစ်ပါစေ” ဟု ဘြဟ္မာတို့အပါအဝင် ဒေဝတားအားလုံး သဘောတူကြ၏။ ထို့နောက် ပန်းမိုးရွာစေကာ အမြင့်မြတ်ဆုံး ဝမ်းမြောက်ခြင်းကို ရရှိကြ၏။

Verse 68

देवदुंदुभयो नेदुर्गंधर्वपतयो जगुः । ववुः पुण्यास्तथा वाता ननृतुश्चाप्सरो गणाः

ဒေဝဒုန္ဒုဘိ တီးသံများ မြည်ဟည်းကာ၊ ဂန္ဓဗ္ဗခေါင်းဆောင်များ သီချင်းသံတော်ကို သီဆိုကြ၏။ ကုသိုလ်မင်္ဂလာလေများ တိုက်ခတ်၍ အပ္စရာအဖွဲ့များ ကပြကြ၏။

Verse 69

सूत उवाच । यमेन तपसा भक्त्या तोषितो हि सदाशिवः । उवाच वचनं देवं रम्यं साधुमनोरमम्

စူတက ပြောသည်– ယမ၏ တပဿာနှင့် ဘက္တိကြောင့် စဒာရှီဝသည် အလွန်ပီတိဖြစ်၍၊ နတ်တော်ဆန်သော စကားတော်ကို မိန့်ကြား၏—လှပ၍ သာဓုကောင်းမြတ်ကာ နှလုံးကို ပျော်ရွှင်စေသော စကားတော်။

Verse 70

अनुज्ञां देहि मे तात यथा गच्छामि सत्वरम् । कैलासं पर्वतश्रेष्ठं देवानां हितकाम्यया

အဖေမင်းမြတ်၊ ကျွန်ုပ်အား ခွင့်ပြုတော်မူပါ၊ သတ္တဝရမြန်မြန် ကိလာသ (Kailāsa) တောင်မြတ်သို့ သွားနိုင်စေရန်၊ ဒေဝတော်တို့၏ အကျိုးချမ်းသာကို မျှော်မှန်းလျက်။

Verse 71

यम उवाच । न मे स्थानं परित्यक्तुं त्वया युक्तं महेश्वर । कैलासादधिकं देव जायते वचनादिदम्

ယမမင်းက ပြောသည်— အို မဟေရှဝရ၊ ကျွန်ုပ်၏ နေရာဌာနကို စွန့်ခွာခြင်းသည် သင်နှင့် မသင့်တော်ပါ။ အို ဒေဝ၊ သင်၏ ဝစနာတော်ကြောင့် ဤနေရာသည် ကိလာသထက်ပင် မြတ်တန်ခိုးကြီးလာသည်။

Verse 72

शिव उवाच । साधु प्रोक्तं त्वया युक्तमेकांशेनात्र मे स्थितिः । न मया त्यजितं साधु स्थानं तव सुनिर्मलम्

ရှီဝက မိန့်တော်မူသည်— ကောင်းလှ၏၊ သင်၏ စကားသည် သင့်လျော်၏။ ဤနေရာတွင် ကျွန်ုပ်သည် ကိုယ်တော်၏ အစိတ်အပိုင်းတစ်စိတ်ဖြင့် တည်နေမည်။ အို သာဓု၊ သင်၏ အလွန်သန့်ရှင်းသော နေရာဌာနကို ကျွန်ုပ် မစွန့်ပစ်ခဲ့ပါ။

Verse 73

विश्वेश्वरं महालिंगं मन्नाम्नात्र भविष्यति । एवमुक्त्वा महादेवस्तत्रैवांतरधीयत

“ဤနေရာတွင် ကျွန်ုပ်၏ နာမကို ဆောင်သော ‘ဝိශ්ဝေရှဝရ’ ဟူသော မဟာလင်္ဂ တည်ရှိလာမည်” ဟု မိန့်တော်မူပြီး မဟာဒေဝသည် ထိုနေရာတင် အန္တရာဓာန်ဖြစ်သွားတော်မူ၏။

Verse 74

शिवस्य वचनात्तत्र तदा लिंगं तदद्भुतम् । तं दृष्ट्वा च सुरैस्तत्र यथानामानुकीर्त्तनम्

ရှီဝ၏ ဝစနာတော်ကြောင့် ထိုအခါ ထိုနေရာတွင် အံ့ဩဖွယ် လင်္ဂတော် ပေါ်ထွန်းလာ၏။ ထိုကို မြင်ကြသော ဒေဝတော်တို့သည် ၎င်း၏ နာမတော်အတိုင်း နာမကီရတန် ဆောင်ရွက်ကာ ချီးမွမ်းကြ၏။

Verse 75

स्वंस्वं लिंगं तदा सृष्टं धर्मारण्ये सुरोत्तमैः । यस्य देवस्य यल्लिंगं तन्नाम्ना परिकीर्तितम्

ထို့နောက် ဓမ္မာရဏ္ယ၌ အမြတ်ဆုံးသော ဒေဝတားတို့သည် မိမိမိမိ၏ လိင်္ဂကို ထင်ရှားစေကြ၏။ မည်သည့်ဒေဝ၏ လိင်္ဂဖြစ်သနည်းဆိုသလို ထိုဒေဝ၏ နာမဖြင့်ပင် ချီးမွမ်းခေါ်ဝေါ်ကြ၏။

Verse 76

सूत उवाच । धर्मेण स्थापितं लिंगं धर्मेश्वरमुपस्थितम् । स्मरणात्पूजनात्तस्य सर्वपापैः प्रमुच्यते

စူတာက ဆိုသည်– ဓမ္မက တည်ထောင်ထားသော လိင်္ဂသည် ‘ဓမ္မေရှဝရ’ ဟု ခေါ်ကာ ထိုနေရာ၌ တည်ရှိ၏။ ထိုကို သတိရခြင်းနှင့် ပူဇော်ခြင်းဖြင့် အပြစ်အားလုံးမှ လွတ်မြောက်၏။

Verse 77

यद्ब्रह्म योगिनां गम्यं सर्वेषां हृदये स्थितम् । तिष्ठते यस्य लिंगं तु स्वयंभुवमिति स्थितम्

ယောဂီတို့ ရောက်နိုင်သော၊ သတ္တဝါအားလုံး၏ နှလုံးသား၌ တည်ရှိသော ဘြဟ္မန်တော်၏ လိင်္ဂသည် ဤနေရာ၌ ‘စဝယံဘူ’ (ကိုယ်တိုင်ပေါ်ထွန်း) ဟူ၍ တည်ထားလျက်ရှိ၏။

Verse 78

भूतनाथं च संपूज्य व्याधिभिर्मुच्यते जनः । धर्मवापीं ततश्चैव चक्रे तत्र मनोरमाम्

ဘူတနာထ (Bhūtanātha) ကို နည်းလမ်းတကျ ပူဇော်လျှင် လူသည် ရောဂါဘယမှ လွတ်မြောက်၏။ ထို့နောက် ထိုနေရာ၌ပင် လှပသော ‘ဓမ္မဝာပီ’ (ဓမ္မရေကန်/ရေတွင်း) ကိုလည်း တည်ဆောက်하였다။

Verse 79

आहत्य कोटितीर्थानां जलं वाप्यां मुमोच ह । यमतीर्थस्वरूपं च स्नानं कृत्वा मनोरमम्

ကောဋိတီရ္ထများ၏ ရေကို စုစည်းကာ ထိုရေကန်ထဲသို့ လွှတ်ချခဲ့၏။ ထို့နောက် ထိုနေရာ၌ လှပသော ယမတီရ္ထ အဖြစ်တည်ကာ သန့်ရှင်းသော ရေချိုးပူဇော်မှုကို ပြုလုပ်하였다။

Verse 80

स्नानार्थं देवतानां च ऋषीणां भावितात्मनाम् । तत्र स्नात्वा च पीत्वा च सर्वपापैः प्रमुच्यते

ထိုသန့်ရှင်းရာနေရာသည် ဒေဝတားတို့နှင့် စိတ်ဝိညာဉ်သန့်စင်ပြီးသော ရှင်ရသီတို့၏ ရေချိုးသန့်စင်ရန်အတွက် ဖြစ်သည်။ ထိုနေရာ၌ ရေချိုးပြီး ထိုရေကို သောက်လျှင် အပြစ်အားလုံးမှ လွတ်မြောက်သည်။

Verse 81

धर्मवाप्यां नरः स्नात्वा दृष्ट्वा धर्मेश्वरं शिवम् । मुच्यते सर्वपापेभ्यो न मातुर्गर्भमाविशेत्

ဓမ္မဝာပီ၌ ရေချိုးသန့်စင်ပြီး ဓမ္မေශ්ဝရ ဖြစ်သော ရှိဝကို ဖူးမြင်သူသည် အပြစ်အားလုံးမှ လွတ်မြောက်သည်။ ထိုသူသည် မိခင်၏ ဝမ်းအတွင်းသို့ ထပ်မံမဝင်ရ (အနက်မှာ ပြန်လည်မွေးဖွားခြင်း မရှိ)။

Verse 82

तत्र स्नात्वा नरो यस्तु करोति यमतर्पणम् । व्याधिदोषविनाशार्थं क्लेशदोषोप शांतये । यमाय धर्मराजाय मृत्यवे चांतकाय च । वैवस्वताय कालाय दध्नाय परमेष्ठिने

ထိုနေရာ၌ ရေချိုးပြီးနောက် ရောဂါဆိုင်ရာ အပြစ်အနာအဆာများ ပျက်စီးစေရန်နှင့် ဒုက္ခကလေးရှ် မလင်များ ငြိမ်းချမ်းစေရန် ယမအတွက် တර්ပဏ (tarpaṇa) ပြုလုပ်သူသည် ယမ၊ ဓမ္မရာဇ၊ မృတ்யု၊ အန္တက၊ ဝိုင်ဝස්ဝတ၊ ကာလ၊ ဒဓ္န နှင့် ပရမေဋ္ဌင် ထံသို့ အပ်နှံပူဇော်သည်။

Verse 83

वृकोदराय वृकाय दक्षिणेशाय ते नमः । नीलाय चित्रगुप्ताय चित्र वैचित्र ते नमः

ဝೃကိုဒရ၊ ဝೃက နှင့် ဒက္ခိဏေရှ အဖြစ် သင့်အား နမස්ကာရ။ နီလ၊ စိတ္ရဂုပ္တ နှင့် အံ့ဩဖွယ် မျိုးစုံဝိစိတ္တ (စိတ္ရ–ဝိုင်စိတ္တ) အဖြစ်လည်း သင့်အား နမස්ကာရ။

Verse 84

यमार्थं तर्पणं यो वै धर्मवाप्यां करिष्यति । साक्षतैर्नामभिश्चैतैस्तस्य नोपद्रवो भवेत्

ဓမ္မဝာပီ၌ ယမအတွက် တර්ပဏ ပြုလုပ်သူသည် ဤနာမများကို ရွတ်ဆိုကာ အက္ခတ (မကွဲသေးသော ဆန်စေ့) ဖြင့် ပူဇော်လျှင် ထိုသူ၌ အနှောင့်အယှက် သို့မဟုတ် အန္တရာယ် မဖြစ်ပေါ်။

Verse 85

एकांतरस्तृतीयस्तु ज्वरश्चातुर्थिकस्तथा । वेलायां जायते यस्तु ज्वरः शीतज्वरस्तथा

အကြားအကြားဖြစ်သော ဖျားနာခြင်း၊ သုံးရက်တစ်ကြိမ်ဖျားခြင်းနှင့် လေးရက်တစ်ကြိမ်ဖျားခြင်း၊ ထို့ပြင် အချိန်သတ်မှတ်၍ ဖြစ်ပေါ်သောဖျားနှင့် အအေးဖျားလည်း—ဤအကြောင်းအရာတွင် ဖော်ပြထားသည်။

Verse 87

धनधान्यसमृद्धिः स्यात्संततिर्वर्धते सदा । भूतेश्वरं तु संपूज्य सुस्नातो विजितेंद्रियः

ငွေကြေးနှင့် စပါးသီးနှံ စည်းစိမ်တိုးပွားမည်၊ မျိုးဆက်လည်း အမြဲတမ်းကြီးပွားမည်—ကောင်းစွာ ရေချိုးသန့်စင်၍ အင်ဒြိယများကို ထိန်းချုပ်ကာ ဘူတေရှွရကို ဓမ္မနည်းဖြင့် ပူဇော်သောအခါ။

Verse 88

सांगं रुद्रजपं कृत्वा व्याधिदोषात्प्रमुच्यते । अमावास्यां सोमदिने व्यतीपाते च वैधृतौ । संक्रांतौ ग्रहणे चैव तत्र श्राद्धं स्मृतं नृणाम्

အင်္ဂအစုံပါသော ရုဒ္ဒရ-ဇပကို ပြည့်စုံစွာ ပြုလုပ်လျှင် ရောဂါဒोषမှ လွတ်မြောက်သည်။ အမావာသျာနေ့၊ တနင်္လာနေ့၊ ဗျတီပာတနှင့် ဝိုင်ဓရတိ၊ သင်္ကရန္တိနှင့် ဂြိုဟ်ကြတ်ချိန်—ဤကာလများတွင် လူတို့အတွက် ရှရဒ္ဓ ပြုရန် သတ်မှတ်ထားသည်။

Verse 89

श्राद्धं कृतं तेन समाः सहस्रं निरस्य चैतत्पितरस्त्वदंति । पानीयमेवापि तिलैर्विमिश्रितं ददाति यो वै प्रथितो मनुष्यः

သူက ရှရဒ္ဓ ပြုလုပ်သောအခါ အကျိုးပုဏ္ဏာသည် နှစ်တစ်ထောင်တိုင်တည်မြဲသည်။ ပိတೃတို့က လက်ခံစားသုံး၍ သူတို့၏လိုအပ်ချက်ကို ဖယ်ရှားပေးသည်။ နာမည်ကြီးသူတစ်ဦးက နှမ်းရောထားသော ရေတင်သာ ပူဇော်ပေးလျှင်ပင် ရှရဒ္ဓ၏ အာနိသင်ကို ရရှိသည်။

Verse 90

एकविंशतिवारैस्तु गयायां पिंडदानतः । धर्मेश्वरे सकृद्दत्तं पितॄणां चाक्षयं भवेत्

ဂယာတွင် ပိဏ္ဍဒါန ၂၁ ကြိမ် ပြုလုပ်၍ ရသောအကျိုး—ဓမ္မေရှွရ၌ တစ်ကြိမ်တည်း ပူဇော်လှူဒါန်းခြင်းဖြင့်ပင် ပိတೃတို့အတွက် မကုန်ခန်းသော အကျိုးဖြစ်လာသည်။

Verse 91

धर्मेशात्पश्चिमे भागे विश्वेश्वरांतरेपि वा । धर्मवापीति विख्याता स्वर्गसोपानदायिनी

ဓမ္မေရှ၏ အနောက်ဘက်၌—သို့မဟုတ် ဝိශ්ဝေရှဝရ၏ အဝင်းအဝိုင်းအတွင်း၌—ဓမ္မဝာပီ ဟူသော နာမဖြင့် ထင်ရှားသော သန့်ရှင်းမြတ်သော ရေကန်ရှိ၍ ကောင်းမှုကြောင့် ကောင်းကင်သို့ တက်ရာ လှေကားကို ပေးတော်မူ၏။

Verse 92

धर्मेण निर्मिता पूर्वं शिवार्थं धर्मबुद्धिना । तत्र स्नात्वा च पीत्वा च तर्पिताः पितृदेवताः

ယခင်က ဓမ္မသည် ဓမ္မဘုဒ္ဓိဖြင့် ရှိဝအတွက် ဤအရာကို တည်ဆောက်ခဲ့သည်။ ထိုနေရာ၌ ရေချိုး၍ ရေကို သောက်လျှင် ပိတೃများနှင့် ဒေဝတားတို့ တရ္ပိတ (တೃပ్త) ဖြစ်ကြသည်။

Verse 93

शमीपत्रप्रमाणं तु पिंडं दद्याच्च यो नरः । धर्मवाप्यां महापुण्यां गर्भवासं न चाप्नुयात्

ဓမ္မဝာပီ အလွန်ပုဏ္ဏိယရှိသောနေရာ၌ ရှမီရွက်အရွယ်သာရှိသည့် ပိဏ္ဍ (ဘိုးဘွားပူဇော်အလှူ) ကိုပင် ပေးလှူသူသည် ထပ်မံ ဂರ್ಭဝါသ (ပြန်လည်မွေးဖွားခြင်း) မရောက်တော့။

Verse 94

कुम्भीपाकान्महारौद्राद्रौरवान्नरकात्पुनः । अंधतामिस्रकाद्राजन्मुच्यते नात्र संशयः

အို မင်းကြီး၊ ကုಂಭီပာက၊ မဟာရೌဒြ၊ ရောရဝ နှင့် အန္ဓတាមိသ్ర ဟူသော နရကများမှ သံသယမရှိဘဲ လွတ်မြောက်ရသည်။

Verse 95

सूत उवाच । एकवर्षं तर्पणीयं धर्मवाप्यां नरोत्तमः । ऋतौ मासे च पक्षे च विपरीतं च जायते

စူတက ပြောသည်—“အို လူကောင်းမြတ်၊ ဓမ္မဝာပီ၌ တစ်နှစ်ပြည့် တရ္ပဏ (tarpaṇa) ကို ပြုလုပ်သင့်၏။ ရာသီ၊ လ၊ သို့မဟုတ် ပက္ခတွင် မညီမညာ ဖြစ်သော်လည်း ကုသိုလ်ကံ၏ အာနိသင် မပြောင်းပြန်မဖြစ်ပါ”။

Verse 96

बर्हिषदोऽग्निष्वात्ताश्च आज्यपाः सोमपास्तथा । तृप्तिं प्रयांति परमां वाप्यां वै तर्पणेन तु

သန့်ရှင်းသော ရေကန်တီရ္ထ၌ တර්ပဏ (tarpaṇa) ပြုလုပ်လျှင် ဘर्हိषဒ၊ အဂ္နိષ္ဝာတ္တ၊ အာဇ္ယပ နှင့် သောမပ ဟူသော ပိတೃဂဏတို့သည် အမြင့်ဆုံးသော တൃप्तိကို ရရှိကြသည်။

Verse 97

कुरुक्षेत्रादि क्षेत्राणि अयोध्यादिपुरस्तथा । पुष्कराद्यानि सर्वाणि मुक्तिनामानि संति वै

ကူရုက္ခေတ္တရနှင့် အခြားသော သန့်ရှင်းရာ က్షೇತ್ರ များ၊ အယောဓျာနှင့် အခြားသော ပူဇော်ထိုက်မြို့များ၊ ပုષ్కရ စသည်တို့အားလုံးသည် အမှန်တကယ် “မုက္ခတိ၏ နာမများ” ဟူ၍ (မောက္ခပေးသော တီရ္ထများအဖြစ်) ကျော်ကြားကြသည်။

Verse 98

तानि सर्वाणि तुल्यानि धर्मकूपोऽधिको भवेत् । मन्त्रो वेदास्तथा यज्ञा दानानि च व्रतानि च

အရာအားလုံးသည် ကုသိုလ်အကျိုး၌ တူညီသော်လည်း ဓမ္မကူပ (Dharmakūpa) သည် ပိုမိုမြင့်မြတ်၏။ မန္တရ၊ ဝေဒ၊ ယဇ္ဉ၊ ဒါန နှင့် ဝရတ—အားလုံး၏ အကျိုးဖလသည် ထိုနေရာ၌ ပိုမိုတိုးပွားထင်ရှားသည်။

Verse 99

अक्षयाणि प्रजायंते दत्त्वा जप्त्वा नरेश्वर । अभिचाराश्च ये चान्ये सुसिद्धाथर्ववेदजाः

အို လူတို့၏ အရှင်၊ ထိုနေရာ၌ ဒါနပေး၍ ဂျပ (japa) ရွတ်ဆိုလျှင် မပျက်မယွင်းသော အကျိုးဖလများ ပေါ်ပေါက်သည်။ အထရ္ဝဝေဒမှ ဆင်းသက်၍ ကောင်းစွာတည်မြဲသော အဘိချာရ (abhicāra) စသည့် အခြား ပရယောဂများလည်း ထိရောက်စွာ အောင်မြင်သည်။

Verse 100

ते सर्वे सिद्धिमायांति तस्मिन्स्थाने कृता अपि । आदितीर्थं नृपश्रेष्ठ काजेशैरुपसेवितम्

ထိုအရာအားလုံးသည် ထိုနေရာ၌ ပြုလုပ်သော် စိဒ္ဓိ (အောင်မြင်မှု) သို့ ရောက်ကြသည်။ အို မင်းမြတ်ကြီး၊ ထိုသည် အာဒိတီရ္ထ (Āditīrtha) ဟူသော မူလတီရ္ထဖြစ်၍ ကာဇေရှ (kājeśa) ဟူသော အာဏာရှိသတ္တဝါတို့က လာရောက် ဆည်းကပ်ဂုဏ်ပြုကြသည်။

Verse 109

एतदाख्यानकं पुण्यं धर्मेण कथितं पुरा । यः शृणोति नरो भक्त्या नारी वा श्रावयेत्तु यः । गोसहस्रफलं तस्य अंते हरिपुरं ब्रजेत्

ဤပုဏ္ဏကထာသည် ဓမ္မအတိုင်း ရှေးကာလက ကြေညာထားသော ပုံပြင်တော်ဖြစ်သည်။ ယောက်ျားမိန်းမ မရွေး ဘက္တိဖြင့် နားထောင်သူ သို့မဟုတ် ရွတ်ဖတ်စေသူသည် နွားတစ်ထောင် လှူဒါန်းသကဲ့သို့ ပုဏ္ဏရပြီး၊ အသက်ဆုံးတွင် ဟရီ၏ နေရာတော်သို့ ရောက်သည်။