Skanda Purana — Brahma Khanda, Shloka 39
सूत उवाच । देवानां वचनं श्रुत्वा वृषारूढो वृषध्वजः । आयुधान्परिसंगृह्य कवचं सुमनोहरम् । गतवानथ तं देशं यत्र धर्मो व्यवस्थितः
sūta uvāca | devānāṃ vacanaṃ śrutvā vṛṣārūḍho vṛṣadhvajaḥ | āyudhānparisaṃgṛhya kavacaṃ sumanoharam | gatavānatha taṃ deśaṃ yatra dharmo vyavasthitaḥ
သုတက ပြောသည်။ နတ်တို့၏ စကားကို ကြားသော်၊ နွားစီးတော်မူ၍ နွားအလံတော်ကို ဆောင်သော မဟာဣශ්ဝရသည် လက်နက်များကို စုစည်းကာ အလွန်လှပသော ကာဝါချ် (ကာကွယ်ဝတ်စုံ) ကို ဝတ်ဆင်ပြီး၊ သမ္မာဓမ္မ တည်မြဲစွာ တည်ရှိရာ ဒေသသို့ ထွက်ခွာသွားတော်မူ၏။
Sūta
Tirtha: Dharmāraṇya
Type: kshetra
Listener: King (addressed as rājan)
Scene: Śiva, bull-mounted (Vṛṣārūḍha), lifts weapons and fastens an ornate armor, then sets out toward a forested sacred region marked by calm, luminous order—‘where Dharma stands firm.’
FAQs
Divine assistance comes swiftly when Dharma is steadfast; Śiva responds to the call that protects righteousness.
The passage points to Dharmāraṇya as the sanctified region where Dharma abides, but this verse itself does not name a specific tirtha-spot within it.
None; this verse is narrative, describing Śiva’s departure to Dharmāraṇya.