
Dharma of Non-Injury, Non-Stealing, Purity, and Avoidance of Hypocrisy (Ācāra and Saṅkarya-Nivṛtti)
ဤအধ্যာယသည် အধ্যာယ ၁၅ ကိုပိတ်ပြီးနောက် ဥတ္တရဘ္ဟာဂတွင် ဗျာသ၏ ဓမ္မညွှန်ကြားချက်ကို ဆက်လက်တင်ပြသည်။ အာစာရ စုစည်းချက်အဖြစ် အဟိံသာ၊ သတ္တျ၊ အစတေယ ကို အစွန်းရောက်ကိစ္စများဖြင့် သတ်မှတ်ကာ မြက်၊ ရေ၊ မြေတောင် ခိုးယူခြင်းကိုပါ ခိုးမှုဟုဆိုပြီး၊ ဘုရားပိုင်ပစ္စည်းနှင့် ဗြာဟ္မဏပိုင် ဥစ္စာကို မတရားယူခြင်း၏ အပြစ်ကြီးမားမှုကို ထူးထူးခြားခြား ဖော်ပြသည်။ ခရီးသွားက အရေးပေါ်ဒုက္ခရောက်သော် အကန့်အသတ်ရှိ ခွင့်ပြုချက်များလည်း ဆိုထားသည်။ ထို့နောက် အတွင်းဓမ္မသို့ လှည့်ကာ အပြစ်ကိုဖုံးကွယ်ရန် ဝရတများကို အသုံးချခြင်း၊ ကြောင်ကဲ့သို့ လိမ်လည်သည့် အတုအယောင် သံဃာ/တပသီတို့၏ မုသာဝါဒနှင့် ဝေဒ၊ ဒေဝ၊ ဂုရုကို အပြစ်တင်စော်ကားခြင်းကြောင့် ဝိညာဉ်ပျက်စီးမှုကို ရှုတ်ချသည်။ စင်္ကရျ (မသင့်လျော်စွာ ရောနှောခြင်းကြောင့် ရှုပ်ထွေးမှု) သဘောတရားဖြင့် အနီးကပ်ဆက်ဆံမှု၊ အတူစားသောက်မှု၊ ပူဇော်ပွဲအခန်းကဏ္ဍ မျှဝေမှုတို့၏ တားမြစ်ချက်များနှင့် ထမင်းတန်းခွဲနည်းများကို ဖော်ပြသည်။ နောက်ပိုင်းတွင် သန့်ရှင်းမှုနှင့် အကျင့်စည်းကမ်းများကို တင်းကျပ်စွာ ချမှတ်ကာ မြင်သင့်/မမြင်သင့်၊ ပြောသင့်/မပြောသင့်၊ ထိသင့်/မထိသင့်၊ စားသင့်/မစားသင့်၊ နေရပ်ရွေးချယ်မှုနှင့် မီး၊ ရေ၊ ဘုရားကျောင်း၊ အမင်္ဂလာလက္ခဏာများ၊ မသန့်ကာလ (စူတက/ဥစ္ချိဋ္ဌ) တွင် အပြုအမူကို သတ်မှတ်သည်။ အဆုံးတွင် စကြဝဠာဆိုင်ရာ သီလမှ စာရိတ္တ-ပူဇော်ရေး ကာကွယ်မှုသို့ တိုးတက်ကာ နောက်လာမည့် ယောဂနှင့် ဝေဒန္တ အမြင့်သဘောတရားများအတွက် အခြေခံအဖြစ် စည်းကမ်းတကျ အကျင့်ကို တင်မြှောက်သည်။
Verse 1
इति श्रीकूर्मपुराणे षट्साहस्त्र्यां संहितायामुपरिविभागे पञ्चदशो ऽध्यायः व्यास उवाच न हिंस्यात् सर्वभूतानिनानृतं वावदेत् क्वचित् / नाहितं नाप्रियं वाक्यं न स्तेनः स्याद् कदाचन
ဤသို့ဖြင့် သီရိကူර්မပုရာဏ၊ ခြောက်ထောင်ရှ్లోက သံဟိတာ၏ နောက်ပိုင်းတွင် အခန်းတစ်ဆယ်ငါး ပြီးဆုံး၏။ ဗျာသက မိန့်တော်မူသည်– «သတ္တဝါတစ်စုံတစ်ရာကို မထိခိုက်စေရ၊ မည်သည့်အခါမျှ မုသားမပြောရ။ အကျိုးမရှိသော၊ ထိခိုက်စေသော စကားကိုလည်း မပြောရ၊ နှစ်သက်စေသော်လည်း မသင့်လျော်သော စကားကိုလည်း မဆိုရ။ မည်သည့်အခါမျှ မခိုးရ»။
Verse 2
तृणं वा यदि वा शाकं मृदं वा जलमेव वा / परस्यापहरञ्जन्तुर्नरकं प्रतिपद्यते
မြက်တစ်ရွက်ဖြစ်စေ၊ ဟင်းသီးဟင်းရွက်ဖြစ်စေ၊ မြေတုံးဖြစ်စေ၊ ရေတောင်ဖြစ်စေ—အခြားသူ၏ ပစ္စည်းကို ခိုးယူသော သတ္တဝါသည် နရကသို့ ကျရောက်သည်။
Verse 3
न राज्ञः प्रतिगृह्णीयान्न शूद्रपतितादपि / न चान्यस्मादशक्तश्च निन्दितान् वर्जयेद् बुधः
ပညာရှိသည် မင်းထံမှလည်း မလက်ခံရ၊ ရှုဒ္ဒရထံမှလည်း မလက်ခံရ၊ သီလကျင့်ဝတ်မှ ကျဆုံးသူထံမှလည်း မလက်ခံရ။ ထို့ပြင် သင့်လျော်စွာ ပေးနိုင်စွမ်းမရှိသော အခြားအလှူရှင်ထံမှလည်း မယူရ။ အပြစ်တင်ထိုက်သူတို့၏ အလှူကို ဉာဏ်ရှိသူက ရှောင်ကြဉ်ရမည်။
Verse 4
नित्यं याचनको न स्यात् पुनस्तं नैव याचयेत् / प्राणानपहरत्येवं याचकस्तस्य दुर्मतिः
အမြဲတမ်းတောင်းစားသူ မဖြစ်သင့်၊ တစ်ယောက်တည်းထံမှ ထပ်ခါထပ်ခါလည်း မတောင်းသင့်။ ထိုသို့ပြုလျှင် မကောင်းသောစိတ်ရှိသော တောင်းစားသူသည် အလွန်အကျွံမှီခိုနှောင့်ယှက်ခြင်းဖြင့် ထိုသူ၏ အသက်ရှူကိုပင် ခိုးယူသကဲ့သို့ ဖြစ်၏။
Verse 5
न देवद्रव्यहारी स्याद् विशेषेण द्विजोत्तमः / ब्रह्मस्वं वा नापहरेदापद्यपि कदाचन
အထူးသဖြင့် အမြင့်မြတ်သော ဒွိဇသည် ဘုရားသခင်တို့အတွက် အပ်နှံထားသော ပစ္စည်းကို ခိုးယူသူ မဖြစ်ရ။ ထို့ပြင် အခက်အခဲအရေးပေါ်အချိန်၌ပင် ဗြဟ္မဏတို့၏ ပိုင်ဆိုင်မှုကို မည်သည့်အခါမျှ မယူသင့်။
Verse 6
न विषं विषमित्याहुर्ब्रह्मस्वं विषमुच्यते / देवस्वं चापि यत्नेन सदा परिहरेत् ततः
သာမန်အဆိပ်သည် အဆိုးဆုံးအဆိပ် မဟုတ်ဟု ဆိုကြသည်။ အဆိုးဆုံးဟု ခေါ်ရမည့် အဆိပ်မှာ (မတရားယူလျှင်) ဗြဟ္မဏ၏ ပစ္စည်းပင် ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ကြိုးစားသတိထား၍ ဘုရားသခင်တို့၏ ပစ္စည်းကိုလည်း အမြဲရှောင်ကြဉ်ရမည်။
Verse 7
पुष्पे शाक्रोदके काष्ठे तथा मूले फले तृणे / अदत्तादानमस्तेयं मनुः प्राह प्रजापतिः
ပန်း၊ ဟင်းသီးဟင်းရွက်၊ ရေ၊ သစ်သား၊ ထို့အပြင် အမြစ်၊ အသီး၊ မြက်တို့နှင့် ပတ်သက်၍—ပရာဇာပတိ မနုက “မပေးထားသည့်အရာကို ယူခြင်းသည် ခိုးမှု” ဟု ကြေညာ하였다။ အစတေယ (မခိုးခြင်း) သည် မပေးထားသည့်အရာကို မယူရန် စည်းကမ်းဖြစ်၏။
Verse 8
ग्रहीतव्यानि पुष्पाणि देवार्चनविधौ द्विजाः / नैकस्मादेव नियतमननुज्ञाय केवलम्
ဒွိဇတို့အို၊ ဒေဝတားကို အာရ္ချနာပြုရာ၌ ပန်းများကို စည်းကမ်းအတိုင်း စုဆောင်းယူရမည်။ ခွင့်မတောင်းဘဲ တစ်နေရာတည်းမှသာ အမြဲတမ်း သတ်မှတ်ကာ မယူသင့်။
Verse 9
तृणं काष्ठं फलं पुष्पं प्रकाशं वै हरेद् बुधः / धर्मार्थं केवलं विप्रा ह्यन्यथा पतितो भवेत्
ပညာရှိသည် မြက်၊ မီးဖိုသစ်၊ သီးနှံ၊ ပန်းနှင့် အလင်း/မီးလောင်စာ အနည်းငယ်ကို ဓမ္မအတွက်သာ ယူနိုင်သည်။ အို ဗြာဟ္မဏတို့၊ အခြားရည်ရွယ်ချက်ဖြင့် ယူလျှင် ကျဆုံးသူ ဖြစ်လိမ့်မည်။
Verse 10
तिलमुद्गयवादीनां मुष्टिर्ग्राह्या पथि स्थितैः / क्षुधार्तैर्नान्यथा विप्रा धर्मविद्भिरिति स्थितिः
လမ်းခရီးတွင် ဆာလောင်နာကျင်သော ခရီးသွားတို့သည် နှမ်း၊ မုဒ္ဂ (ပဲစိမ်း)၊ ယဝ (မုယော) စသည့်အရာများကို လက်တစ်ဆုပ်သာ ယူနိုင်သည်—ထို့ထက်မပိုရ။ ဤသည်မှာ ဓမ္မကိုသိသော ပညာရှိတို့ သိထားသည့် တည်မြဲသော စည်းကမ်းဖြစ်သည်၊ အို ဗြာဟ္မဏတို့။
Verse 11
न धर्मस्यापदेशेन पापं कृत्वा व्रतं चरेत् / व्रतेन पापं प्रच्छाद्य कुर्वन् स्त्रीशूद्रदम्भनम्
“ဓမ္မ” ဟု အကြောင်းပြကာ အပြစ်ကို ကျူးလွန်ပြီးနောက် ဝရတ (အဓိဋ္ဌာန်) ကို မကျင့်သင့်။ ထို့ပြင် ဝရတကျင့်စဉ် မိမိအပြစ်ကို ဖုံးကွယ်ကာ လိမ်လည်ဟန်ဆောင်ခြင်း—အထူးသဖြင့် မိန်းမနှင့် ရှူဒြတို့ရှေ့တွင် သာသနာတော်ဟန်ပြခြင်း—ကို မပြုသင့်။
Verse 12
प्रेत्येह चेदृशो विप्रो गर्ह्यते ब्रह्मवादिभिः / छद्मनाचरितं यच्च व्रतं रक्षांसि गच्छति
ဤသို့သော ဗြာဟ္မဏသည် သေပြီးနောက်လည်း၊ ယခုဘဝ၌ပင်လည်း ဗြဟ္မန်ကို ကြွေးကြော်သူတို့၏ ကဲ့ရဲ့ခြင်းကို ခံရသည်။ ထို့ပြင် လိမ်လည်ဟန်ဆောင်၍ ကျင့်သော ဝရတမှန်သမျှသည် ရက္ခသတို့ထံ သွား၍ အာသုရ/ဒေမိုနစ် အကျိုးကိုသာ ပေးသည်။
Verse 13
अलिङ्गी लिङ्गिवेषेण यो वृत्तिमुपजीवति / स लिङ्गिनां हरेदेनस्तिर्यग्योनौ च जायते
အမှန်တကယ် သံဃာ/တပသီ မဟုတ်ဘဲ သံဃာ၏ အပြင်ပန်းဝတ်စုံဖြင့် အသက်မွေးသူသည် တပသီအမှန်တို့၏ ကုသိုလ်ကို ခိုးယူသူဖြစ်သည်။ ထိုအပြစ်ကြောင့် တိရစ္ဆာန်ယောနီ၌ပင် မွေးဖွားရသည်။
Verse 14
बैडालव्रतिनः पापा लोके धर्मविनाशकाः / सद्यः पतन्ति पापेषु कर्मणस्तस्य तत् फलम्
ကြောင်ကဲ့သို့သော ဝတ္တရားကို လိမ်လည်ဟန်ဆောင်၍ ကျင့်သုံးသော အပြစ်သားတို့သည် လောက၌ ဓမ္မကို ဖျက်ဆီးသူများဖြစ်၍ ချက်ချင်းပင် အပြစ်ထဲသို့ ကျရောက်ကြသည်။ ထိုကဲ့သို့သော ကర్మ၏ အကျိုးဟူသည် ဤသို့ပင်။
Verse 15
पाषण्डिनो विकर्मस्थान् वामाचारांस्तथैव च / पञ्चरात्रान् पाशुपतान् वाङ्मात्रेणापि नार्चयेत्
ပုဂ္ဂိုလ်ရေးခွဲခြားသည့် ပာရှဏ္ဍိများ၊ တားမြစ်ကံ၌ တည်နေသူများ၊ ဝါမအာချာရ (လက်ဝဲလမ်း) လိုက်သူများကို စကားတစ်ခွန်းဖြင့်ပင် မဂုဏ်ပြုသင့်။ ထို့အတူ ဤသတ်မှတ်ထားသော ပူဇော်ဝတ်ပြုမှုအတွင်း၌ ပဉ္စရာတြ အလိုက်သူများနှင့် ပါရှုပတများကိုလည်း မရိုသေမပြုသင့်။
Verse 16
वेदनिन्दारतान् मर्त्यान् देवनिन्दारतांस्तथा / द्विजनिन्दारतांश्चैव मनसापि न चिन्तयेत्
ဝေဒကို မထီမဲ့မြင်ခြင်း၌ ပျော်ရွှင်သူများ၊ ဒေဝတားတို့ကို မထီမဲ့မြင်ခြင်း၌ ပျော်ရွှင်သူများ၊ နှစ်ကြိမ်မွေး (ဒွိဇ) တို့ကို မထီမဲ့မြင်ခြင်း၌ ပျော်ရွှင်သူများကို စိတ်ထဲတွင်တောင် မစဉ်းစားမိစေသင့်။
Verse 17
याजनं योनिसंबन्धं सहवासं च भाषणम् / कुर्वाणः पतते जन्तुस्तस्माद् यत्नेन वर्जयेत्
မသင့်လျော်သူတို့နှင့် ယဇ္ဉပူဇော်မှုကို အုပ်ချုပ်ဆောင်ရွက်ခြင်း၊ လိင်/မျိုးရိုးဆက်နွယ်မှု၊ နီးကပ်အတူနေထိုင်မှုနှင့် အတွင်းရေးစကားပြောဆိုမှုတို့ကို ပြုလုပ်သူသည် ဓမ္မမှ ကျဆင်းသွားသည်။ ထို့ကြောင့် ကြိုးစား၍ ရှောင်ကြဉ်သင့်သည်။
Verse 18
देवद्रोहाद् गुरुद्रोहः कोटिकोटिगुणाधिकः / ज्ञानापवादो नास्तिक्यं तस्मात् कोटिगुणाधिकम्
ဒေဝတားတို့ကို ရန်ပြုခြင်းထက် ဂုရုကို သစ္စာဖောက်ခြင်းသည် သန်းပေါင်းသန်းပေါင်း ဆတိုးပို၍ အလွန်လေးနက်သည်။ ထို့ပြင် အမှန်တရား၏ ဉာဏ်ကို အပြစ်တင်ပျက်စီးစေခြင်း—အနာသ္တိက (ဘုရားမရှိဟု ငြင်းဆိုခြင်း)—သည် ထိုထက်ပင် သန်းပေါင်းသန်းပေါင်း ဆတိုးပို၍ လေးနက်သည်။
Verse 19
गोभिश्च दैवतैर्विप्रैः कृष्या राजोपसेवया / कुलान्यकुलतां यान्ति यानि हीनानि धर्मतः
နွားမွေးမြူခြင်း၊ နတ်ဘုရားများအား ပူဇော်ဝတ်ပြုခြင်း၊ ဗြာဟ္မဏများနှင့် ပေါင်းသင်းခြင်း၊ လယ်ယာလုပ်ငန်းနှင့် မင်းကို ဝန်ထမ်းအမှုဆောင်ခြင်းတို့ကြောင့်၊ ဓမ္မအားနည်းသော မိသားစုများပင် မျိုးရိုးဂုဏ်ကျဆင်းကာ «အမျိုးမရှိ» သကဲ့သို့ အနိမ့်သို့ ကျရောက်တတ်သည်။
Verse 20
कुविवाहैः क्रियालोपैर्वेदानध्ययनेन च / कुलान्यकुलतां यान्ति ब्राह्मणातिक्रमेण च
မသင့်လျော်သော အိမ်ထောင်ရေးများ၊ သတ်မှတ်ထားသော ကိရိယာပူဇော်မှုများကို လျစ်လျူရှုခြင်း၊ ဝေဒများကို မလေ့လာခြင်းနှင့် ဗြာဟ္မဏများကို လွန်ကျူးပြစ်မှားခြင်းတို့ကြောင့် မိသားစုများသည် မြင့်မြတ်သော မျိုးရိုးမှ ကျဆင်းကာ အနိမ့်သို့ ရောက်တတ်သည်။
Verse 21
अनृतात् पारदार्याच्च तथाभक्ष्यस्य भक्षणात् / अश्रौतधर्माचरणात् क्षिप्रं नश्यति वै कुलम्
မုသားပြောခြင်း၊ သူတစ်ပါး၏ ဇနီးကို လွန်ကျူးခြင်း၊ တားမြစ်ထားသည့် အစာကို စားသုံးခြင်း၊ ဝေဒက မအတည်ပြုသော အကျင့်နှင့် ပူဇော်ပွဲများကို ကျင့်သုံးခြင်းတို့ကြောင့် မျိုးရိုးတစ်ခုသည် အလျင်အမြန် ပျက်စီးသွားသည်။
Verse 22
अश्रोत्रियेषु वै दानाद् वृषलेषु तथैव च / विहिताचारहीनेषु क्षिप्रं नश्यति वै कुलम्
ဝေဒသင်ကြားမထားသူများ (အရှရောထရိယ) ထံသို့ လှူဒါန်းခြင်း၊ အနိမ့်တန်း သို့မဟုတ် မထိုက်တန်သူများ (ဝೃෂလ) ထံသို့လည်းကောင်း၊ သတ်မှတ်ထားသော အကျင့်စည်းကမ်းမရှိသူများထံသို့လည်းကောင်း လှူဒါန်းခြင်းကြောင့် မျိုးရိုးတစ်ခုသည် အလျင်အမြန် ပျက်စီးတတ်သည်။
Verse 23
नाधार्मिकैर्वृते ग्रामे न व्याधिबहुले भृशम् / न शूद्रराज्ये निवसेन्न पाषण्डजनैर्वृते
အဓမ္မသူများ ဝိုင်းရံနေသော ရွာ၌ မနေထိုင်သင့်၊ ရောဂါများ အလွန်များသော နေရာ၌လည်း မနေထိုင်သင့်။ ရှုဒြာမင်းအုပ်ချုပ်သော နိုင်ငံ၌ မနေထိုင်သင့်သကဲ့သို့၊ ပာရှဏ္ဍ (ဝေဒဆန့်ကျင် နိကာယ) များက လွှမ်းမိုးနေသော နေရာ၌လည်း မနေထိုင်သင့်။
Verse 24
हिमवद्विन्ध्ययोर्मध्ये पूर्वपश्चिमयोः शुभम् / मुक्त्वा समुद्रयोर्देशं नान्यत्र निवसेद् द्विजः
ဒွိဇ (နှစ်ကြိမ်မွေး) သည် ဟိမဝန္တနှင့် ဝိန္ဓျ တောင်တန်းတို့အကြား အရှေ့မှ အနောက်သို့ တည်ရှိသော မင်္ဂလာဒေသ၌ နေထိုင်သင့်သည်။ ပင်လယ်နှစ်ဖက်ကမ်းရိုးတန်းဒေသများကို စွန့်လွှတ်၍ အခြားနေရာ၌ မနေထိုင်သင့်။
Verse 25
कृष्णो वा यत्र चरति मृगो नित्यं स्वभावतः / पुण्याश्च विश्रुता नद्यस्तत्र वा निवसेद् द्विजः
ဒွိဇသည် သဘာဝအတိုင်း အမြဲတမ်း အမဲရောင်သမင် လှည့်လည်သွားလာရာနေရာ၌ ဖြစ်စေ၊ သန့်ရှင်း၍ နာမည်ကြီးသော မြစ်များ စီးဆင်းရာနေရာ၌ ဖြစ်စေ နေထိုင်သင့်သည်။
Verse 26
अर्धक्रोशान्नदीकूलं वर्जयित्वा द्विजोत्तमः / नान्यत्र निवसेत् पुण्यं नान्त्यजग्रामसन्निधौ
ဒွိဇအထူးမြတ်သည် မြစ်ကမ်းနားမှ ကရိုးရှာ တစ်ဝက်အတွင်း နေထိုင်ခြင်းကို ရှောင်ကြဉ်သင့်သည်။ ထို့ပြင် မင်္ဂလာဟု သတ်မှတ်ထားသော်လည်း အန္တျဇ (အပြင်လူမျိုး) ရွာအနီးရှိလျှင် ထိုနေရာ၌လည်း မနေထိုင်သင့်။
Verse 27
न संवसेच्च पतितैर्न चण्डालैर्न पुक्कसैः / न मूर्खैर्नावलिप्तैश्च नान्त्यैर्नान्त्यावसायिभिः
ပျက်စီးကျဆုံးသူများ (ပတိတ) နှင့် မနီးကပ်စွာ မနေထိုင်ရ၊ ချန္ဍာလ၊ ပုက္ကသ တို့နှင့်လည်း မနေထိုင်ရ။ မိုက်မဲသူ၊ မာန်ထောင်သူတို့နှင့်လည်း မပေါင်းသင်းရ၊ ထို့ပြင် «အပြင်လူ» ဟု သတ်မှတ်ခံရသူများနှင့် အပြင်လူအလုပ်အကိုင်ဖြင့် အသက်မွေးသူများနှင့်လည်း မနေထိုင်ရ။
Verse 28
एकशय्यासनं पङ्क्तिर्भाण्डपक्वान्नमिश्रणम् / याजनाध्यापने योनिस्तथैव सहभोजनम्
တစ်ခန်းတည်း အိပ်ရာ သို့မဟုတ် ထိုင်ခုံကို မျှဝေခြင်း၊ ထမင်းတန်းတွင် အတူတကွ ထိုင်ခြင်း၊ ချက်ပြီးအစားအစာနှင့် ပန်းကန်ခွက်ယောက်ကို ရောနှောခြင်း၊ တားမြစ်ထားသော လူမှုနယ်နိမိတ်ကို ကျော်လွန်၍ ယာဇက (ပူဇော်ပွဲဆောင်) သို့မဟုတ် ဆရာအဖြစ် ဆောင်ရွက်ခြင်း၊ ထို့အတူ အတူစားသောက်ခြင်း—ဤအရာတို့သည် မသင့်လျော်သော ရောနှောမှု၏ အရင်းအမြစ်ဟု ဆိုကြသည်။
Verse 29
सहाध्यायस्तु दशमः सहयाजनमेव च / एकादश समुद्दिष्टा दोषाः साङ्कर्यसंज्ञिताः
ဒသမအပြစ်မှာ သင်ခန်းစာများကို မသင့်လျော်စွာ ပေါင်းစည်း၍ အတူတကွ ရွတ်ဖတ်ခြင်း (joint recitation) ဖြစ်ပြီး၊ ထို့အတူ ယဇ္ဉပူဇာတွင် တာဝန်များကို မသင့်လျော်စွာ ရောနှော၍ အတူတကွ ဆောင်ရွက်ခြင်း (joint officiation) ဖြစ်သည်။ ဤအပြစ် ၁၁ မျိုးကို စုစည်း၍ «သင်္ကရ္ယ (saṅkarya)» ဟူ၍ ခေါ်ကြသည်။
Verse 30
समीपे वा व्यवस्थानात् पापं संक्रमते नृणाम् / तस्मात् सर्वप्रयत्नेन साङ्कर्यं परिवर्जयेत्
အနီးကပ် ရပ်နေခြင်း သို့မဟုတ် အနီးကပ် နေထိုင်ခြင်းသာဖြင့်ပင် အပြစ်သည် လူတို့ထံသို့ ကူးစက်သကဲ့သို့ ပြန့်နှံ့နိုင်သည်။ ထို့ကြောင့် အားလုံးသော ကြိုးပမ်းမှုဖြင့် «သင်္ကရ (saṅkara)» ဟူသော အန္တရာယ်ရှိသော ရောနှောမှုကို ရှောင်ကြဉ်သင့်သည်။
Verse 31
एकपङ्क्त्युपविष्टा ये न स्पृशन्ति परस्परम् / भस्मना कृतमर्यादा न तेषां संकरो भवेत्
တစ်တန်းတည်း ထိုင်နေကြသော်လည်း အချင်းချင်း မထိတွေ့ကြဘဲ၊ သန့်ရှင်းသော ဘသ္မ (ပြာ) ဖြင့် စည်းကမ်းနယ်နိမိတ်ကို သတ်မှတ်ထားသူတို့အကြားတွင် «သင်္ကရ» ဟူသော ရောနှောမှု မဖြစ်ပေါ်နိုင်။
Verse 32
अग्निना भस्मना चैव सलिलेनावसेकतः / द्वारेण स्तम्भमार्गेण षड्भिः पङ्क्तिर्विभिद्यते
မီးဖြင့်လည်းကောင်း၊ သန့်ရှင်းသော ဘသ္မ (ပြာ) ဖြင့်လည်းကောင်း၊ ရေဖြန်းခြင်းဖြင့်လည်းကောင်း၊ ထို့ပြင် တံခါးနှင့် တိုင်တန်းတည့်သော လမ်းကြောင်းဖြင့်လည်းကောင်း—ဤခြောက်မျိုးသော နည်းလမ်းတို့ဖြင့် ပူဇာအတန်း (ပင်္ကတိ) ကို ခွဲခြားသတ်မှတ်ရသည်။
Verse 33
न कुर्याच्छुष्कवैराणि विवादं च न पैशुनम् / परक्षेत्रे गां धयन्तीं न चाचक्षीत कस्यचित् / न संवदेत् सूतके च न कञ्चिन्मर्मणि स्पृशेत्
အကျိုးမဲ့ ရန်ပွားမှုများကို မပြုလုပ်ရ၊ အငြင်းပွားခြင်းနှင့် အပြစ်တင်ပြောဆိုခြင်း (စကားပုတ်) ကိုလည်း မလုပ်ရ။ အခြားသူ၏ လယ်ကွင်းတွင် နွားမက နွားကလေးကို နို့တိုက်နေသည်ကို မည်သူ့ကိုမျှ မညွှန်ပြရ။ စူတက (sūtaka) ဟူသော အညစ်အကြေးကာလတွင် စကားမပြောရ၊ ထို့ပြင် မည်သူ့ကိုမျှ နာကျင်လွယ်သော လျှို့ဝှက်နေရာကို မထိရ။
Verse 34
न सूर्यपरिवेषं वा नेन्द्रचापं शवाग्निकम् / परस्मै कथयेद् विद्वान् शशिनं वा कदाचन
ပညာရှိသည် မည်သည့်အခါမျှ အခြားသူတို့အား နေဝိုင်းအလင်း၊ မိုးကောင်းကင်တံတား (ဣန္ဒြချာပ)၊ သေကောင်မီး (သင်္ချိုင်းမီး) သို့မဟုတ် လမင်းကိုပါ နိမိတ်အဖြစ် ဖော်ပြမပြောကြားသင့်။
Verse 35
न कुर्याद् बहुभिः सार्धं विरोधं बन्धुभिस्तथा / आत्मनः प्रतिकूलानि परेषां न समाचरेत्
လူအများနှင့်အတူ အငြင်းပွားမှုမလုပ်သင့်၊ မိမိ၏ဆွေမျိုးများနှင့်ပင် မဆန့်ကျင်သင့်။ ထို့ပြင် မိမိအတွက် မနှစ်သက်သောအရာကို အခြားသူတို့အပေါ် မကျင့်သုံးသင့်။
Verse 36
तिथिं पक्षस्य न ब्रूयात् न नक्षत्राणि निर्दिशेत् / नोदक्यामभिभाषेत नाशुचिं वा द्विजोत्तमः
ဒွိဇအထွတ်အမြတ်သည် တိထိ (လပြည့်လကွယ်နေ့) နှင့် ပက္ခ (လဝက်ကာလ) ကို မကြေညာသင့်၊ နက္ခတ်များကိုလည်း မညွှန်ပြသင့်။ ထို့ပြင် သွေးဆင်းနေသောမိန်းမနှင့် မသန့်ရှင်းသူတို့နှင့် စကားမပြောသင့်။
Verse 37
न देवगुरुविप्राणां दीयमानं तु वारयेत् / न चात्मानं प्रशंसेद् वा परनिन्दां च वर्जयेत् / वेदनिन्दां देवनिन्दां प्रयत्नेन विवर्जयेत्
နတ်တို့၊ ဆရာဂုရု၊ ဗြာဟ္မဏတို့အား ပေးလှူနေသောအရာကို မတားဆီးသင့်။ မိမိကိုယ်ကို မချီးမွမ်းသင့်၊ အခြားသူကိုလည်း မကဲ့ရဲ့သင့်။ ဝေဒကိုလည်းကောင်း နတ်တို့ကိုလည်းကောင်း အပြစ်တင်စော်ကားခြင်းကို ကြိုးစား၍ ရှောင်ကြဉ်သင့်။
Verse 38
यस्तु देवानृषीन् विप्रान्वेदान् वा निन्दति द्विजः / न तस्य निष्कृतिर्दृष्टा शास्त्रेष्विह मुनीश्वराः
သို့သော် ဒွိဇတစ်ဦးက နတ်တို့၊ ရှိသီတို့၊ ဗြာဟ္မဏမုနိတို့ သို့မဟုတ် ဝေဒတို့ကို စော်ကားကဲ့ရဲ့လျှင်—အို မုနိအထွတ်အမြတ်—ဤရှာස්တရများတွင် သူ့အတွက် အပြစ်ဖြေရာ မတွေ့ရဟု ဆိုကြသည်။
Verse 39
निन्दयेद् वै गुरुं देवं वेदं वा सोपबृंहणम् / कल्पकोटिशतं साग्रं रौरवे पच्यते नरः
အမှန်တကယ်၊ ဂုရု၊ ဒေဝတ (ဘုရား) သို့မဟုတ် ဝေဒနှင့် ၎င်း၏ အထောက်အကူပြု အနုဗျాఖ్యာများကို မထီမဲ့မြင်ပြစ်တင်သူသည် ရော်ရဝ နရက၌ ကလ္ပ ကုဋိတစ်ရာနှင့် ထို့ထက်ပို၍ မီးကင်ခံရ၏။
Verse 40
तूष्णीमासीत निन्दायां न ब्रूयात् किञ्चिदुत्तरम् / कर्णौ पिधाय गन्तव्यं न चैतानवलोकयेत्
အပြစ်တင်စော်ကားမှုကို ကြုံရသော် တိတ်ဆိတ်စွာ နေထိုင်၍ အဖြေတစ်စုံတစ်ရာ မပြောရ။ နားကိုပိတ်ကာ ထွက်ခွာသွားရမည်၊ ထိုသူတို့ကို မကြည့်မိစေရ။
Verse 41
वर्जयेद् वै रहस्यानि परेषां गूहयेद् बुधः / विवादं स्वजनैः सार्धं न कुर्याद् वै कदाचन
ပညာရှိသည် လျှို့ဝှက်ချက်များကို မဖော်ထုတ်ဘဲ ရှောင်ကြဉ်ရမည်၊ အခြားသူတို့၏ ယုံကြည်အပ်နှံမှုကိုလည်း ဖုံးကွယ်ထိန်းသိမ်းရမည်။ မိမိ၏ ဆွေမျိုးသားချင်းတို့နှင့် အခါမရွေး အငြင်းပွားရန် မပြုရ။
Verse 42
न पापं पापिनां ब्रूयादपापं वा द्विजात्तमाः / सतेनतुल्यदोषः स्यान्मिथ्या द्विर्देषवान् भवेत्
အို ဒွိဇအထွတ်အမြတ်တို့၊ အပြစ်ရှိသူတို့၏ အပြစ်ကို မကြေညာရ၊ အပြစ်မရှိသူကိုလည်း အပြစ်ရှိသည်ဟု မဆိုရ။ ထိုသို့ပြုလျှင် ခိုးမှုနှင့်တူသော အပြစ်ဒုက္ခ ရှိမည်၊ မုသာဖြင့်ပြုလျှင် အပြစ်သည် နှစ်ဆ ဖြစ်လာမည်။
Verse 43
यानि मिथ्याभिशस्तानां पतन्त्यश्रूणि रोदनात् / तानिपुत्रान् पशून्घ्निन्ति तेषां मिथ्याभिशंसिनाम्
မုသာစွပ်စွဲခံရသူတို့ ငိုကြွေးရာမှ ကျလာသော မျက်ရည်များသည် မုသာစွပ်စွဲသူတို့၏ သားသမီးနှင့် တိရစ္ဆာန်များကို ဖျက်ဆီးသူများအဖြစ် ပြန်လည်ဖြစ်လာ၏။
Verse 44
ब्रिह्महत्यासुरापाने स्तेयगुर्वङ्गनागमे / दृष्टं विशोधनं वृद्धैर्नास्ति मिथ्याभिशंसने
ဗြာဟ္မဏသတ်ခြင်း၊ မူးယစ်ရည်သောက်ခြင်း၊ ခိုးယူခြင်းနှင့် ဆရာ၏ဇနီးထံ ချဉ်းကပ်ခြင်းတို့အတွက် သန့်စင်စေသော ပြစ်ပယ်ပွဲများကို အဘိုးအိုများက အသိအမှတ်ပြုထားသည်။ သို့ရာတွင် မမှန်ကန်သော စွပ်စွဲပြောဆိုခြင်း (အပြစ်တင်စကား) အတွက် သန့်စင်နည်းကို မတွေ့မြင်ကြ။
Verse 45
नेक्षेतोद्यन्तमादित्यं शशिनं चानिमित्ततः / नास्तं यान्तं न वारिस्थं नोपसृष्टं न मघ्यगम् / तिरोहितं वाससा वा नादर्शान्तरगामिनम्
အကြောင်းမရှိဘဲ နေထွက်နေကို မကြည့်ရ၊ လကိုလည်း မသင့်လျော်သည့်အခါ မကြည့်ရ။ နေဝင်ချိန်၊ ရေထဲတွင် အရိပ်ပြန်နေချိန်၊ နေကြတ်ချိန်၊ နေ့လယ်တည့်တည့်တွင်လည်း မကြည့်ရ။ အဝတ်ဖြင့် ဖုံးကွယ်ထားသည့်အခါ၊ မှန် သို့မဟုတ် ပြန်လှန်မျက်နှာပြင်မှတစ်ဆင့် မြင်ရသည့်အခါလည်း မကြည့်ရ။
Verse 46
न नग्नां स्त्रियमीक्षेत पुरुषं वा कदाचन / न च मूत्रं पुरीषं वा न च संस्पृष्टमैथुनम् / नाशुचिः सूर्यसोमादीन् ग्रहानालोकयेद् बुधः
အဝတ်မဝတ်သော မိန်းမကိုလည်းကောင်း၊ အဝတ်မဝတ်သော ယောက်ျားကိုလည်းကောင်း မည်သည့်အခါမျှ မကြည့်ရ။ ဆီး၊ အညစ်အကြေးကို မကြည့်ရ၊ လိင်ဆက်ဆံနေခြင်းကိုလည်း မကြည့်ရ။ ပညာရှိသည် မသန့်စင်သည့်အခါ နေ၊ လ နှင့် အခြား ကောင်းကင်ဂြိုဟ်အလင်းများကို မကြည့်သင့်။
Verse 47
पतितव्यङ्गचण्डालानुच्छिष्टान् नावलोकयेत् / नाभिभाषेत च परमुच्छिष्टो वावगुण्ठितः
ကျဆုံးသူ၊ ချို့ယွင်းသူ၊ သို့မဟုတ် စဏ္ဍာလာကို အုစ္ဆိဋ္ဌ (အညစ်အကြေး/စားကျန်မသန့်) အခြေအနေတွင် ရှိနေစဉ် မကြည့်ရ။ ထို့ပြင် သူတို့နှင့် စကားမပြောရ—အထူးသဖြင့် ကိုယ်တိုင် မဟာအုစ္ဆိဋ္ဌ အခြေအနေတွင် ရှိသော်လည်းကောင်း၊ မသန့်စင်ပွဲအတွက် မျက်နှာဖုံး/ဖုံးကွယ်ထားသော်လည်းကောင်း။
Verse 48
न पश्येत् प्रेतसंस्पर्शं न क्रुद्धस्य गुरोर्मुखम् / न तैलोदकयोश्छायां न पत्नीं भोजने सति / नामुक्तबन्धनाङ्गां वा नोन्मत्तं मत्तमेव वा
အလောင်းနှင့် ထိတွေ့၍ မသန့်စင်သွားသူကို မကြည့်ရ။ ဆရာက ဒေါသထွက်နေချိန်၌ သူ၏မျက်နှာကို မကြည့်ရ။ ဆီ သို့မဟုတ် ရေထဲရှိ ကိုယ့်အရိပ်ကို မကြည့်ရ။ စားသောက်နေစဉ် မိမိဇနီးကို မကြည့်ရ။ ချည်နှောင်ထားသေးသော ကိုယ်အင်္ဂါရှိသူ၊ အရူး၊ သို့မဟုတ် မူးယစ်နေသူကိုလည်း မကြည့်ရ။
Verse 49
नाश्नीयात् भार्यया सार्धंनैनामीक्षेत चाश्नतीम् / क्षुवन्तीं जृम्भमाणां वा नासनस्थां यथासुखम्
မိမိ၏ ဇနီးနှင့်အတူ အစာမစားရ; ဇနီးသည် စားနေစဉ် မကြည့်ရ။ နှာချေသည့်အခါ၊ အော်ဟစ်အိပ်ငိုက်သည့်အခါ (အော်ဟင်း) သို့မဟုတ် သက်သာစွာ ထိုင်နေစဉ်လည်း မကြည့်ရ။
Verse 50
नोदके चात्मनो रूपं न कूलं श्वभ्रमेव वा / न लङ्घयेच्च मूत्रं वा नाधितिष्ठेत् कदाचन
ရေထဲတွင် မိမိ၏ အရိပ်ပုံကို မကြည့်ရ; မြစ်ကမ်းပါး သို့မဟုတ် အပေါက်အနားကို မနင်းရ။ ဆီးကို ကျော်လွှား၍ မခုန်ရ၊ ထို့အပြင် ဆီးပေါ်တွင် မည်သည့်အခါမျှ မရပ်တည်ရ။
Verse 51
न शूद्राय मतिं दद्यात् कृशरं पायसं दधि / नोच्छिष्टं वा मधु घृतं न च कृष्णाजिनं हविः
ရှုဒ္ဒရအား သာသနာရေး အကြံဉာဏ် (လျှို့ဝှက်သင်ကြားချက်) ကို မပေးရ; ကೃଶရ (ဆန်နှင့်ပဲဟင်း)၊ ပာယသ (နို့ဆန်) သို့မဟုတ် ဒဓိ (နို့ချဉ်) ကိုလည်း မပေးရ။ အစာကျန်၊ ပျားရည်၊ ဂျီ (ghee) ကိုမပေးရ၊ ထို့အပြင် အနက်ရောင် သမင်အရေ သို့မဟုတ် ဟဝိစ် (ယဇ်ပူဇော်အာဟာရ) ကိုလည်း မပေးရ။
Verse 52
न चैवास्मै व्रतं दद्यान्न च धर्मं वदेद् बुधः / न च क्रोधवशं गच्छेद् द्वेषं रागं च वर्जयेत्
ပညာရှိသည် ထိုသူမျိုးအား ဝရတ (အဓိဋ္ဌာန်သစ္စာ) ကို မသတ်မှတ်ပေးရ၊ သာသနာတရား (ဓမ္မ) ကိုလည်း မဟောကြားရ။ ဒေါသ၏ အာဏာအောက်တွင် မပြုမူရ; မုန်းတီးမှုနှင့် စွဲလမ်းမှုတို့ကို စွန့်ပယ်ရ။
Verse 53
लोभं दम्भं तथा यत्नादसूयां ज्ञानकुत्सनम् / ईर्ष्यां मदं तथा शोकं मोहं च परिवर्जयेत्
ကြိုးစားအားထုတ်၍ လောဘ၊ ဟန်ဆောင်မှုကို စွန့်ပယ်ရ; မနာလိုမုန်းတီးမှုနှင့် အမှန်တရားပညာကို အပြစ်တင်ကဲ့ရဲ့ခြင်းကိုလည်း စွန့်ပယ်ရ။ ထို့အတူ မနာလိုမှု၊ မာန၊ ဝမ်းနည်းခြင်း၊ မောဟကိုလည်း ပယ်ဖျက်ရ။
Verse 54
न कुर्यात् कस्यचित् पीडां सुतं शिष्यं च ताडयेत् / न हीनानुपसेवेत न च तीक्ष्णमतीन् क्वचित्
မည်သူ့ကိုမျှ နာကျင်မှု မဖြစ်စေပါနှင့်။ သားသမီး သို့မဟုတ် တပည့်ကို သင်ကြားရာတွင်ပင် ကြမ်းတမ်းသည့် ရက်စက်မှုဖြစ်အောင် မရိုက်နှက်ပါနှင့်။ စိတ်နိမ့်သူတို့နှင့် မပေါင်းသင်းပါနှင့်၊ စကားနှင့်ဉာဏ်က ချွန်ထက်၍ ထိခိုက်စေသူတို့နှင့်လည်း မနေပါနှင့်။
Verse 55
नात्मानं चावमन्येत दैन्यं यत्नेन वर्जयेत् / न विशिष्टानसत्कुर्यात् नात्मानं वा शपेद् बुधः
ကိုယ့်ကိုယ်ကို မထီမဲ့မြင် မလုပ်ပါနှင့်။ အားနည်းသနားဖွယ် စိတ်ဓာတ်ကို ကြိုးစား၍ ရှောင်ကြဉ်ပါ။ ပညာရှိသည် အထက်မြတ်သူတို့ကို မလေးစားမပြုရ၊ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုလည်း မကျိန်ဆဲရ။
Verse 56
न नखैर्विलिखेद् भूमिं गां च संवेशयेन्न हि / न नदीषु नदीं ब्रूयात् पर्वतेषु च पर्वतान्
လက်သည်းဖြင့် မြေကို မခြစ်မရေးပါနှင့်၊ နွားကိုလည်း အတင်းအကျပ် ချုပ်နှောင်မထားပါနှင့်။ မြစ်ထဲတွင် ရပ်နေစဉ် မြစ်အမည်ကို မခေါ်ဆိုပါနှင့်၊ တောင်တန်းအတွင်းရှိစဉ် တောင်အကြောင်းကိုလည်း မပြောပါနှင့်။
Verse 57
आवासे भोजने वापि न त्यजेत् हसयायिनम् / नावगाहेदपो नग्नो वह्निं नातिव्रजेत् पदा
နေရာတည်းခိုရာ၌ဖြစ်စေ အစာစားရာ၌ဖြစ်စေ ကိုယ့်အကာအကွယ်အောက်ရှိ အဖော်ကို မစွန့်ပစ်ပါနှင့်။ အဝတ်မဝတ်ဘဲ ရေထဲမဝင်ပါနှင့်၊ မီးကိုလည်း ခြေဖြင့် မကျော်လွန်ပါနှင့်။
Verse 58
शिरो ऽभ्यङ्गावशिष्टेन तैलेनाङ्गं न लेपयेत् / न सर्पशस्त्रैः क्रीडेत स्वानि खानि न संस्पृशेत् / रोमाणि च रहस्यानि नाशिष्टेन सह व्रजेत्
ခေါင်းလိမ်းပြီး ကျန်သော ဆီဖြင့် ကိုယ်ခန္ဓာကို ထပ်မလိမ်းပါနှင့်။ လက်နက်များနှင့် ကစားမလုပ်ပါနှင့်၊ ကိုယ့်ခန္ဓာ၏ အပေါက်အဝင်အထွက်များကိုလည်း မထိပါနှင့်။ အစာကျန်အညစ်အကြေးကို ယူဆောင်၍ မလှည့်လည်ပါနှင့်၊ လျှို့ဝှက်နေရာ၌ မသန့်ရှင်းစွာ ကိုယ်ရောမကို နှုတ်ယူခြင်းကဲ့သို့ အပြုအမူများကိုလည်း မပြုပါနှင့်။
Verse 59
न पाणिपादवाङ्नेत्रचापल्यं समुपाश्रयेत् / न शिश्नोदरचापल्यं न च श्रवणयोः क्वचित्
လက်၊ ခြေ၊ စကား၊ မျက်စိတို့၏ လှုပ်ရှားလွန်ကဲမှုကို မလိုက်နာစေ; လိင်အင်္ဂါနှင့် ဝမ်းဗိုက်၏ မတည်ငြိမ်မှုကိုလည်း မပေးအပ်စေ; နားတို့ကိုလည်း မည်သည့်အခါမျှ လွင့်လျားမသွားစေ။
Verse 60
न चाङ्गनखवादं वै कुर्यान्नाञ्जलिना पिबेत् / नाभिहन्याज्जलं पद्भ्यां पाणिना वा कदाचन
ကိုယ်ခန္ဓာကို ခြစ်ကောက်ခြင်း၊ လက်သည်းကို ခြစ်သုတ်ခြင်း မပြုရ; လက်နှစ်ဖက်ကို အန်ဇလိကဲ့သို့ ခွက်ကာ ရေမသောက်ရ။ မည်သည့်အခါမျှ ခြေဖြင့်ဖြစ်စေ လက်ဖြင့်ဖြစ်စေ ရေကို မထိုးမဖျန်းရ။
Verse 61
न शातयेदिष्टकाभिः फलानि न फलेन च / न म्लेच्छभाषां शिक्षेत नाकर्षेच्च पदासनम्
အုတ်ခဲတို့ဖြင့် အသီးများကို မချိုးချမိစေ၊ အသီးဖြင့်လည်း အသီးကို မချိုးချစေ။ မလေစ္ဆာတို့၏ မသန့်သောဘာသာစကားကို မသင်ယူစေ၊ ခြေတင်ခုံ သို့မဟုတ် ထိုင်ခုံကိုလည်း ဆွဲရွှေ့မသယ်မသွားစေ။
Verse 62
न भेदनमवस्फोटं छेदनं वा विलेखनम् / कुर्याद् विमर्दनं धीमान् नाकस्मादेव निष्फलम्
ပညာရှိသည် ထိုအရာကို မကွဲမခွဲ၊ မထိုးမထိုး၊ မဖြတ်မဖြတ်၊ မခြစ်မခြစ် ပြုရ; မကြမ်းတမ်းစွာ မပွတ်မနှိပ်ရ။ အလျင်အမြန် စိတ်လှုပ်ရှား၍ အကျိုးမဲ့သွားစေမည့် အပြုအမူကို မပြုရ။
Verse 63
नोत्सङ्गेभक्षयेद् भक्ष्यं वृथा चेष्टां च नाचरेत् / न नृत्येदथवा गायेन्न वादित्राणि वादयेत्
ပေါင်ပေါ်တင်ထား၍ အစားအစာကို မစားရ၊ အကျိုးမဲ့ လှုပ်ရှားမှုကိုလည်း မပြုရ။ မကရ၊ မဆို၊ စည်းကမ်းမဲ့စွာ တီးဝိုင်းတူရိယာများကိုလည်း မတီးရ။
Verse 64
न संहताभ्यां पाणिभ्यां कण्डूयेदात्मनः शिरः / न लौकिकैः स्तवैर्देवांस्तोषयेद् बाह्यजैरपि
လက်ဖဝါးနှစ်ဖက်ကိုပေါင်းစည်းထားပြီး မိမိခေါင်းကို မကိုက်မယား မခွာယားရ; ထို့ပြင် လောကီဆန်သော ချီးမွမ်းစကားများ သို့မဟုတ် အပြင်ပန်းအလုပ်အကိုင်များသာဖြင့် နတ်ဒေဝတাদেরကို မပျော်ရွှင်စေလိုက်ရ။
Verse 65
नाक्षैः क्रीडेन्न धावेत नाप्सु विण्मूत्रमाचरेत् / नोच्छिष्टः संविशेन्नित्यं न नग्नः स्नानमाचरेत्
အက္ခ (အန်စာတုံး) ဖြင့် မကစားရ၊ အလွန်အကျွံ မပြေးလွှားရ; ရေထဲတွင် ဝမ်းသွားခြင်း၊ ဆီးသွားခြင်း မပြုရ။ အစာကျန်အညစ်အကြေးရှိနေသေးစဉ် အမြဲတမ်း မအိပ်ရ၊ အဝတ်မဝတ်ဘဲ ရေချိုးခြင်းလည်း မပြုရ။
Verse 66
न गच्छेन्न पठेद् वापि न चैव स्वशिरः स्पृशेत् / न दन्तैर्नखरोमाणि छिन्द्यात् सुप्तं न बोधयेत्
မသင့်လျော်သောအခြေအနေတွင် လမ်းလျှောက်လှည့်လည်ခြင်း သို့မဟုတ် သာသနာစာတော်များကို မရွတ်ဖတ်ရ; မိမိခေါင်းကိုလည်း မလေးစားသဘောဖြင့် မထိရ။ သွားဖြင့် လက်သည်း၊ ဆံပင်၊ ကိုယ်မွှေးတို့ကို မကိုက်ဖြတ်ရ; အိပ်နေသူကိုလည်း မနှိုးရ။
Verse 67
न बालातपमासेवेत् प्रेतधूमं विवर्जयेत् / नैकः सुप्याच्छून्यगृहे स्वयं नोपानहौ हरेत्
ကလေးနေရောင်ကဲ့သို့ ပြင်းထန်သော နေရောင်ကို မခံယူရ; သေမီးပုံ၏ မီးခိုးကိုလည်း ရှောင်ကြဉ်ရ။ အိမ်လွတ်တွင် တစ်ယောက်တည်း မအိပ်ရ; မိမိဖိနပ်ကိုလည်း ကိုယ်တိုင် မချွတ်ရ။
Verse 68
नाकारणाद् वा निष्ठीवेन्न बाहुभ्यां नदीं तरेत् / न पादक्षालनं कुर्यात् पादेनैव कदाचन
အကြောင်းမရှိဘဲ တံတွေးမထွေးရ; လက်များဖြင့် ရေကူးကာ မြစ်ကို မကူးရ။ ခြေတစ်ဖက်ကို အခြေတစ်ဖက်ဖြင့် မလျှော်ရ။
Verse 69
नाग्नौ प्रतापयेत् पादौ न कांस्ये धावयेद् बुधः / नाभिप्रासरयेद् देवं ब्राह्मणान् गामथापि वा / वाय्वग्निगुरुविप्रान् वा सूर्यं वा शशिनं प्रति
ပညာရှိသည် မီးအနီးတွင် ခြေထောက်ကို မီးပူမပေးရ၊ ကြေးအိုးတွင်လည်း ခြေထောက်မဆေးရ။ ဘုရားသခင်၊ ဗြဟ္မဏ၊ နွားတို့ထံသို့ ခြေထောက်မဆန့်ရ၊ လေ၊ မီး၊ ဆရာ၊ ပညာရှိဗြဟ္မဏများ၊ နေ၊ လတို့ကိုလည်း မျက်နှာမူ၍ မဆန့်ရ။
Verse 70
अशुद्धः शयनं यानं स्वाध्यायं स्नानवाहनम् / बहिर्निष्क्रमणं चैव न कुर्वोत कथञ्चन
မသန့်ရှင်းသောအခါ အိပ်ရာပေါ်မလဲရ၊ ယာဉ်စီး၍ ခရီးမသွားရ၊ စွာဓျာယ (ဝေဒသင်္ကာ) မရွတ်ရ၊ ရေချိုးမလုပ်ရ၊ ယာဉ်မတက်ရ၊ အပြင်မထွက်ရ—မည်သည့်အခြေအနေမျှ မလုပ်ရ။
Verse 71
स्वप्नमध्ययनं स्नानमुद्वर्तं भोजनं गतिम् / उभयोः संध्ययोर्नित्यं मध्याह्ने चैव वर्जयेत्
အမြဲတမ်း မနက်ဆည်းဆာနှင့် ညနေဆည်းဆာ နှစ်ဆည်းဆာအချိန်များတွင်လည်းကောင်း၊ နေ့လယ်အချိန်တွင်လည်းကောင်း အိပ်ခြင်း၊ စာလေ့လာခြင်း၊ ရေချိုးခြင်း၊ ကိုယ်ကို လိမ်းနှိပ်/ပွတ်တိုက်ခြင်း၊ စားသောက်ခြင်းနှင့် မလိုအပ်သော သွားလာလှုပ်ရှားခြင်းတို့ကို ရှောင်ကြဉ်ရမည်။
Verse 72
न स्पृशेत् पाणिनोच्छिष्टो विप्रोगोब्राह्मणानलान् / न चासनं पदा वापि न देवप्रतिमां स्पृशेत्
လက်တွင် အစာကျန်အညစ်ကပ်နေသော ဗြဟ္မဏသည် နွား၊ အခြားဗြဟ္မဏ၊ သို့မဟုတ် မီးကို မထိရ။ ထိုင်ခုံကို ခြေဖြင့် မထိရ၊ ဘုရားရုပ်ပွားတော်ကိုလည်း မထိရ။
Verse 73
नाशुद्धो ऽग्निं परिचरेन्न देवान् कीर्तयेदृषीन् / नावगाहेदगाधाम्बु धारयेन्नानिमित्ततः
မသန့်ရှင်းသောအခါ သန့်ရှင်းသောမီးကို မပြုစုရ၊ ဒေဝတাদেরကို မပူဇော်ရ၊ ရှိများ၏ နာမကို မရွတ်ဆိုရ။ နက်ရှိုင်းသောရေထဲသို့ မငုပ်မဝင်ရ၊ အကြောင်းမရှိဘဲ အစာရှောင်ခြင်းကိုလည်း မပြုရ။
Verse 74
न वामहस्तेनोद्धत्य पिबेद् वक्त्रेण वा जलम् / नोत्तरेदनुपस्पृश्य नाप्सु रेतः समुत्सृजेत्
ဘယ်လက်ဖြင့် ရေကိုမြှောက်၍ မသောက်ရ၊ ပါးစပ်ကို ရေထဲသို့ တိုက်ရိုက်တင်၍လည်း မသောက်ရ။ သန့်စင်ရန် ရေကို မထိမီ မစွန့်ပစ်ရ၊ ရေထဲသို့ သုတ်ရည်ကို မလွှတ်ချရ။
Verse 75
अमेध्यलिप्तमन्यद् वा लोहितं वा विषाणि वा / व्यतिक्रमेन्न स्त्रवन्तीं नाप्सु मैथुनमाचरेत् / चैत्यं वृक्षं न वै छिन्द्यान्नाप्सु ष्ठीवनमाचरेत्
အညစ်အကြေးလိမ်းကပ်နေသောအရာ၊ သွေး၊ သို့မဟုတ် ချိုတို့ကို မကျော်လွန်ရ။ သွေးဆင်းနေသော မိန်းမကို မကျော်လွန်ရ၊ ရေထဲတွင် မေထုန်မပြုရ။ ချိုင်တျယ (သန့်ရှင်းရာ) ဆိုင်ရာ သစ်ပင်ကို မဖြတ်ရ၊ ရေထဲသို့ တံတွေးမထွေးရ။
Verse 76
नास्थिभस्मकपालानि न केशान्न च कण्टकान् / तुषाङ्गारकरीषं वा नाधितिष्ठेत् कदाचन
အရိုး၊ ပြာ၊ သို့မဟုတ် ခေါင်းခွံတို့ကို မည်သည့်အခါမျှ မနင်းရ။ ဆံပင် သို့မဟုတ် ဆူးတို့ကိုလည်း မနင်းရ။ အခွံအကျန်၊ မီးခဲပူပူ၊ သို့မဟုတ် မြေဩဇာကိုလည်း မနင်းရ။
Verse 77
न चाग्निं लङ्घयेद् धीमान् नोपदध्यादधः क्वचित् / न चैनं पादतः कुर्यान्मुखेन न धमेद् बुधः
ပညာရှိသည် သန့်ရှင်းသော မီးကို မကျော်နင်းရ၊ မည်သည့်အခါမျှ ၎င်းအောက်တွင် အရာတစ်စုံတစ်ရာ မထားရ။ ခြေဖြင့် မထိမဆက်ဆံရ၊ သဘောပေါက်သူသည် ပါးစပ်ဖြင့် မီးကို မဖူးမဖွားရ။
Verse 78
न कूपमवरोहेत नावेक्षेताशुचिः क्वचित् / अग्नौ न च क्षिपेदग्निं नाद्भिः प्रशमयेत् तथा
ရေတွင်းထဲသို့ မဆင်းရ၊ အညစ်အကြေးရှိသူသည် မည်သည့်အခါမျှ ရေတွင်းကို မကြည့်ရ။ မီးထဲသို့ အရာတစ်စုံတစ်ရာ မပစ်ချရ၊ ထိုသို့ ရေဖြင့် မီးကို မငြိမ်းသတ်ရ။
Verse 79
सुहृन्मरणमार्तिं वा न स्वयं श्रावयेत् परान् / अपण्यं कूटपण्यं वा विक्रये न प्रयोजयेत्
မိတ်ဆွေချစ်၏ သေဆုံးမှု သို့မဟုတ် ဒုက္ခအနာတရကို ကိုယ်တိုင် အခြားသူများထံ မကြေညာသင့်။ ထို့ပြင် မရောင်းသင့်သောအရာကို ရောင်းဝယ်ခြင်း၊ သို့မဟုတ် လိမ်လည်ကောက်ကျစ်သော အတုအယောင်ကုန်ပစ္စည်းဖြင့် ကုန်သွယ်ခြင်းကို မပြုသင့်။
Verse 80
न वह्निं मुखनिश्वासैर् ज्वालयेन्नाशुचिर्बुधः / पुण्यस्थानोदकस्थाने सीमान्तं वा कृषेन्न तु
မသန့်ရှင်းသောအခါ ပညာရှိသည် ပါးစပ်ဖြင့် လေဖုတ်ကာ မီးမလောင်အောင် မီးမထွန်းသင့်။ ထို့ပြင် ပုဏ္ဏားသန့်မြတ်ရာနေရာ၊ သန့်မြတ်ရာ၏ ရေအရင်းအမြစ်နေရာ၊ သို့မဟုတ် နယ်နိမိတ်မျဉ်းတလျှောက်တွင် လယ်ထွန်ခြင်းကို မပြုသင့်။
Verse 81
न भिन्द्यात् पूर्वसमयमभ्युपेतं कदाचन / परस्परं पशून् व्यालान् पक्षिणो नावबोधयेत्
လက်ခံပြီးသား အရင်က သဘောတူညီချက်ကို မည်သည့်အခါမျှ မဖောက်ဖျက်သင့်။ ထို့ပြင် တိရစ္ဆာန်များ—နွား၊ တောရိုင်းတိရစ္ဆာန်များ၊ သို့မဟုတ် ငှက်များ—ကို အချင်းချင်း တိုက်ခိုက်စေရန် မလှုံ့ဆော်သင့်။
Verse 82
परबाधं न कुर्वोत जलवातातपादिभिः / कारयित्वा स्वकर्माणि कारून् पश्चान्न वञ्चयेत् / सायंप्रातर् गृहद्वारान् भिक्षार्थं नावघट्टयेत्
ရေ၊ လေ၊ အပူ၊ နေရောင် စသည့်အရာများကို မမှန်ကန်စွာ အသုံးချ၍ အခြားသူများကို ထိခိုက်နစ်နာစေခြင်း မပြုသင့်။ ကိုယ့်အလုပ်တာဝန်များကို လက်သမား/အနုပညာရှင်များအား လုပ်ဆောင်စေပြီးနောက်၊ နောက်တစ်ခါ မလိမ်မညာ မလှည့်စားသင့်။ ထို့ပြင် ညနေခင်းနှင့် နံနက်ခင်းတွင် အလှူတောင်းရန် အိမ်တံခါးများကို လှည့်လည်ခေါက်ခြင်း မပြုသင့်။
Verse 83
बहिर्माल्यं बहिर्गन्धं भार्यया सह भोजनम् / विगृह्य वादं कुद्वारप्रवेशं च विवर्जयेत्
အိမ်ပြင်တွင် ပြသလိုစိတ်ဖြင့် ပန်းကုံးနှင့် အနံ့သာကို ဝတ်ဆင်လိမ်းကျံခြင်းကို ရှောင်ကြဉ်သင့်။ မသင့်လျော်မှုကို ဖိတ်ခေါ်သကဲ့သို့ ဖြစ်စေသော ပုံစံဖြင့် ဇနီးနှင့်အတူ စားသောက်ခြင်းကိုလည်း ရှောင်ကြဉ်သင့်။ အငြင်းပွားရန်လိုသော စကားဝိုင်းများနှင့် မသင့်တော်သော တံခါး သို့မဟုတ် လျှို့ဝှက်လမ်းကြောင်းများမှ ဝင်ထွက်ခြင်းကိုလည်း ရှောင်ကြဉ်သင့်။
Verse 84
न खादन्ब्राह्मणस्तिष्ठेन्न जल्पेद् वा हसन् बुधः / स्वमग्निं नैव हस्तेन स्पृशेन्नाप्सु चिरं वसेत्
ဗြာဟ္မဏသည် စားသောက်နေစဉ် မတ်တပ်မရပ်သင့်၊ ပညာရှိသည် ထိုကဲ့သို့သောအခါ စကားများမပြော၊ မရယ်မောသင့်။ မိမိ၏ ပူဇော်မီးကို လက်ဖြင့် မထိသင့်၊ ရေထဲတွင်လည်း အချိန်ကြာကြာ မနေသင့်။
Verse 85
न पक्षकेणोपधमेन्न शूर्पेण न पाणिना / मुखे नैव धमेदग्निं मुखादग्निरजायत
မီးကို တောင်ပံဖြင့်လည်း မဖျားသင့်၊ စပါးလှန်တောင်းဖြင့်လည်း မဖျားသင့်၊ လက်ဖြင့်လည်း မဖျားသင့်။ ထို့ပြင် ပါးစပ်ဖြင့် မီးကို မဖ吹သင့်၊ မီးသည် ပါးစပ်မှ မွေးဖွားသည်ဟု ဆိုကြသည်။
Verse 86
परस्त्रियं न भाषेत नायाज्यं याजयेद् द्विजः / नैकश्चरेत् सभां विप्रः समवायं च वर्जयेत्
ဒွိဇသည် အခြားသူ၏ ဇနီးနှင့် မပြောဆိုသင့်၊ ဗြာဟ္မဏသည် ယဇ్ఞပြုရန် မသင့်သူအတွက် ယဇ्ञကို မဆောင်ရွက်ပေးသင့်။ ပညာရှိဗြာဟ္မဏသည် အစည်းအဝေးခန်းသို့ တစ်ယောက်တည်း မသွားသင့်၊ အုပ်စုခွဲကွဲပြားပြား စုဝေးခြင်းနှင့် လျှို့ဝှက်ပူးပေါင်းကြံစည်မှုကို ရှောင်ကြဉ်သင့်။
Verse 87
न देवायतनं गच्छेत् कदाचिद् वाप्रदक्षिणम् / न वीजयेद् वा वस्त्रेण न देवायतने स्वपेत्
ဘုရားကျောင်းသို့ သွားရာတွင် မသင့်လျော်သည့်ပုံစံဖြင့် ပရဒက္ခိဏ မလှည့်ပတ်သင့်။ အဝတ်ဖြင့်လည်း မီးယပ်မဖျားသင့်၊ ဘုရားကျောင်းအတွင်း၌လည်း မအိပ်သင့်။
Verse 88
नैको ऽध्वानं प्रपद्येत नाधार्मिकजनैः सह / न व्याधिदूषितैर्वापि न शूद्रैः पतितेन वा
ခရီးထွက်ရာတွင် တစ်ယောက်တည်း မထွက်သင့်၊ အဓမ္မလူများနှင့်လည်း မပေါင်းသင့်။ ရောဂါကြောင့် အညစ်အကြေးဖြစ်နေသူများနှင့်လည်း မဟုတ်၊ ပတိတဖြစ်သော ရှူဒြာနှင့်လည်း မသွားသင့်။
Verse 89
नोपानद्वर्जितो वाथ जलादिरहितस्तथा / न रात्रौ नारिणा सार्धं न विना च कमण्डलुम् / नाग्निगोब्राह्मणादीनामन्तरेण व्रजेत् क्वचित्
ဖိနပ်မပါဘဲ မသွားရ၊ ရေနှင့်လိုအပ်သည့်အရာများမပါဘဲလည်း မသွားရ။ ညအချိန်ခရီးမထွက်ရ၊ မိန်းမနှင့်အတူမသွားရ၊ ကမဏ္ဍလု (ရေခွက်သန့်) မပါဘဲလည်း မသွားရ။ မီး၊ နွား၊ ဗြာဟ္မဏများနှင့် အလေးအနက်ထားရသော အရာများကို မလေးစားဘဲ မည်သည့်နေရာသို့မျှ မသွားရ။
Verse 90
न वत्सतन्त्रीं विततामतिक्रामेत् क्वचिद् द्विजः / न निन्देद् योगिनः सिद्धान् व्रतिनो वायतींस्तथा
ဒွိဇသည် နယ်နိမိတ်ကိုညွှန်ပြရန် ချထားသော ကြိုးကို မည်သည့်အခါမျှ မကျော်လွန်ရ။ ထို့ပြင် ယောဂီများ၊ စိဒ္ဓများ (အောင်မြင်သူများ)၊ ဝရတင်သူများနှင့် ယတီများ (သံဃာ/တရားလမ်းစွန့်လွှတ်သူများ) ကိုလည်း မနိမ့်ချရ။
Verse 91
देवतायतनं प्राज्ञो देवानां चैव सत्रिणाम् / नाक्रामेत् कामतश्छायां ब्राह्मणानां च गोरपि
ပညာရှိသည် ဒေဝတာအာယတန (ဘုရားကျောင်း/နတ်ဘုရားအိမ်) ကို မလေးစားမပြုရ၊ ဒေဝများ၏ သန့်ရှင်းရာဝန်းကျင်နှင့် ယဇ္ဉာပြုသူတို့၏ စတရ (ပူဇော်ပွဲနေရာ) ကိုလည်း မစော်ကားရ။ ထို့ပြင် အလိုလိုစိတ်ဖြင့် ဗြာဟ္မဏ၏ အရိပ် သို့မဟုတ် နွား၏ အရိပ်ကိုပင် မနင်းရ။
Verse 92
स्वां तु नाक्रमयेच्छायां पतिताद्यैर्न रोगिभिः / नाङ्गारभस्मकेशादिष्वधितिष्ठेत् कदाचन
မိမိ၏ အရိပ်ကို ပတိတ (ကျဆုံးသူ) စသည့်သူများ သို့မဟုတ် ရောဂါရှိသူများက မနင်းစေရ။ ထို့ပြင် မီးခဲ၊ ပြာ၊ ဆံပင် စသည့် မသန့်ရှင်းသော အကျန်အကြွင်းများပေါ်တွင် မည်သည့်အခါမျှ မရပ်တည်ရ။
Verse 93
वर्जयेन्मार्जनीरेणुं स्नानवस्त्रघचोदकम् / न भक्षयेदभक्ष्याणि नापेयं च पिबेद् द्विजः
ဒွိဇသည် တံမြက်လှည်းရာမှ ထလာသော ဖုန်မှုန့်ကို ရှောင်ကြဉ်ရမည်၊ ကိုယ်လက်ဆေးကြောခြင်းနှင့် အဝတ်လျှော်ပြီးသုံးပြီးသား ရေကိုလည်း ရှောင်ရမည်။ မစားသင့်သော အစာကို မစားရ၊ မသောက်သင့်သော အရာကိုလည်း မသောက်ရ။
It defines theft broadly as taking anything not given—even grass, water, roots, fruit, flowers, or earth—while framing asteya as disciplined restraint from all ungiven taking, with only narrowly delimited exceptions for dharma or dire traveler-need.
It condemns using vows to conceal sin, performing vratas as social display, and living by the outward marks of renunciation without inner renunciation—calling such conduct a theft of ascetics’ merit and a destroyer of dharma.
Saṅkarya is ‘confusion by mixing’—a set of enumerated faults arising from prohibited commensality, intimacy, shared ritual roles, and close association; it is treated as morally contagious and thus to be avoided or ritually demarcated.
Because it frames śāstra, guru, and deva as the pillars of dharma-knowledge and worship; undermining them destroys the very means of purification, hence it declares extreme consequences and, in places, the absence of expiation.