Garbha

Verse 1

ॐ पञ्चात्मकं पञ्चसु वर्तमानं षडाश्रयं षड्गुणयोगयुक्तम् । तत्सप्तधातु त्रिमलं द्वियोनि चतुर्विधाहारमयं शरीरं भवति ॥ पञ्चात्मकमिति कस्मात्—पृथिव्यापस्तेजोवायुराकाशमिति । अस्मिन्पञ्चात्मके शरीरे का पृथिव...

ഓം. ശരീരം പഞ്ചാത്മകം—പൃഥ്വി, ആപഃ, തേജസ്, വായു, ആകാശം എന്നീ പഞ്ചഭൂതങ്ങളാൽ നിർമ്മിതം; അവയിൽ തന്നെ വർത്തിക്കുന്നതു; ഷഡാശ്രയങ്ങളാൽ അധിഷ്ഠിതം; ഷഡ്ഗുണയോഗയുക്തം. ഇത് സപ്തധാതുസംഘടിതം, ത്രിമലസഹിതം, ദ്വിയോണിജം (മാതാപിതൃകാരണം), ചതുര്വിധാഹാരപോഷിതം. ‘പഞ്ചാത്മകം’ എന്തുകൊണ്ട്? കഠിനമായത് പൃഥ്വി; ദ്രവമായത് ആപഃ; ഉഷ്ണമായത് തേജസ്; സഞ്ചരിക്കുന്നതു വായു; സുഷിര/അവകാശസ്വഭാവമുള്ളതു ആകാശം. പൃഥ്വി ധാരണയ്ക്കും, ആപഃ പിണ്ഡീകരണത്തിനും, തേജസ് പ്രകാശത്തിനും, വായു ഗമനത്തിനും, ആകാശം അവകാശപ്രദാനത്തിനും. കാതിൽ ശബ്ദഗ്രഹണം, ത്വക്കിൽ സ്പർശം, കണ്ണിൽ രൂപം, നാവിൽ രസം, മൂക്കിൽ ഗന്ധം; ഉപസ്ഥത്തിൽ ആനന്ദം, അപാനത്തിൽ ഉത്സർഗം; ബുദ്ധിയാൽ ബോധം, മനസ്സാൽ സംകല്പം, വാക്കാൽ വചനമെന്നിങ്ങനെ. ‘ഷഡാശ്രയം’ എന്തുകൊണ്ട്? മധുര, ആമ്ല, ലവണ, തിക്ത, കടു, കഷായ—ആറ് രസങ്ങൾ അനുഭവപ്പെടുന്നു; കൂടാതെ സപ്തസ്വരങ്ങൾ—ഷഡ്ജ, ഋഷഭ, ഗാന്ധാര, മധ്യമ, പഞ്ചമ, ധൈവത, നിഷാദ. ഇഷ്ട-അനിഷ്ട ശബ്ദസഞ്ജ്ഞകൾ പലവിധം; പ്രണിധാനത്താൽ ഭേദങ്ങൾ വർധിക്കുന്നു. ‘സപ്തധാതു’ എന്നതിൽ ശ്വേത, രക്ത, കൃഷ്ണ, ധൂമ്ര, പീത, കപില, പാണ്ഡുര മുതലായ വർണസൂചനകളും ഉൾപ്പെടുന്നു.

Verse 2

कस्मात् यदा देवदत्तस्य द्रव्यादिविषया जायन्ते ॥ परस्परं सौम्यगुणत्वात् षड्विधो रसो रसाच्छोणितं शोणितान्मांसं मांसान्मेदो मेदसः स्नावा स्नाव्नोऽस्थीन्यस्थिभ्यो मज्जा मज्ज्ञः शुक्रं । शुक्रशोणितसंयोगादा...

ദേവദത്തനിൽ (ജീവനിൽ) ദ്രവ്യാദി വിഷയങ്ങൾ എന്തുകൊണ്ടും എപ്പോൾയും ഉദ്ഭവിക്കുന്നു? പരസ്പരസംയോഗത്താൽ, സൗമ്യ (ശീത-സ്നിഗ്ധ) ഗുണം മൂലം രസം ഷഡ്വിധമാകുന്നു; രസത്തിൽ നിന്ന് ശോണിതം (രക്തം), രക്തത്തിൽ നിന്ന് മാംസം, മാംസത്തിൽ നിന്ന് മേദസ്, മേദസിൽ നിന്ന് സ്നാവ, സ്നാവിൽ നിന്ന് അസ്ഥി, അസ്ഥിയിൽ നിന്ന് മജ്ജ, മജ്ജയിൽ നിന്ന് ശുക്രം ഉത്ഭവിക്കുന്നു. ശുക്ര-ശോണിതസംയോഗത്തിൽ നിന്ന് ഗർഭം രൂപപ്പെടുകയും ഹൃദയത്തിൽ സ്ഥാപിതമാകുകയും ചെയ്യുന്നു. ഹൃദയത്തിൽ അന്തരാഗ്നി; അഗ്നിസ്ഥാനത്തിൽ പിത്തം; പിത്തസ്ഥാനത്തിൽ വായു; വായുസ്ഥാനത്തിൽ ഹൃദയം—ഇത് പ്രജാപതി നിശ്ചയിച്ച ക്രമപ്രകാരം.

Verse 3

ऋतुकाले सम्प्रयोगादेकरात्रोषितं कलिलं भवति, सप्तरात्रोषितं बुद्बुदं भवति, अर्धमासाभ्यन्तरेण पिण्डो भवति, मासाभ्यन्तरेण कठिनो भवति, मासद्वयेन शिरः सम्पद्यते, मासत्रयेण पादप्रवेशो भवति । अथ चतुर्थे मासे...

ഋതുകാലത്തിലെ സംപ്രയോഗത്തിൽ നിന്ന് ഒരു രാത്രിക്കു ശേഷം അത് കലിലം (ജെല്ലിപോലുള്ള പിണ്ഡം) ആകുന്നു; ഏഴ് രാത്രികൾക്കു ശേഷം ബുദ്ബുദം (ബുബ്ബിള്‍) ആകുന്നു; അർദ്ധമാസത്തിനകം പിണ്ഡമാകുന്നു; ഒരു മാസത്തിനകം കഠിനമാകുന്നു; രണ്ട് മാസത്തിൽ ശിരസ് രൂപപ്പെടുന്നു; മൂന്ന് മാസത്തിൽ പാദപ്രവേശം/പാദരൂപണം സംഭവിക്കുന്നു. നാലാം മാസത്തിൽ ജഠര-കടി പ്രദേശം; അഞ്ചാം മാസത്തിൽ പൃഷ്ഠവംശം; ആറാം മാസത്തിൽ മുഖം, നാസിക, അക്ഷി, ശ്രോത്രം; ഏഴാം മാസത്തിൽ ജീവനോടു സംയുക്തം; എട്ടാം മാസത്തിൽ സർവ്വസമ്പൂർണ്ണം. പിതൃബീജത്തിന്റെ അധിക്യത്തിൽ പുരുഷൻ; മാതൃബീജത്തിന്റെ അധിക്യത്തിൽ സ്ത്രീ; ഇരുവിധ ബീജസമത്വത്തിൽ നപുംസകം/ലിംഗാനിർണ്ണീതം. മാതാവിന്റെ മനോവ്യാകുലതയാൽ സന്താനം അന്ധം, ഖഞ്ജം, കുബ്ജം, വാമനം ആകാം. പരസ്പരവായുപീഡനത്തിൽ ശുക്രം ദ്വൈധമായാൽ ദേഹം ദ്വിധയായി, തുടർന്ന് യുഗ്മം (ഇരട്ടകൾ) ജനിക്കുന്നു. സമർത്ഥമായ പഞ്ചാത്മക ജീവി, പഞ്ചാത്മക തേജസ്സാൽ പ്രജ്വലിതമായ രസത്തോടുകൂടെ, സമ്യക് ജ്ഞാനവും ധ്യാനവും കൊണ്ട് അക്ഷരമായ ഓംകാരത്തെ ചിന്തിക്കുന്നു. ആ ഏകാക്ഷരം അറിഞ്ഞാൽ ദേഹികളുടെയെല്ലാം ശരീരത്തിൽ അഷ്ടപ്രകൃതികളും ഷോഡശവികാരങ്ങളും പ്രത്യക്ഷമാകുന്നു. തുടർന്ന് അളവോടെ ആഹാര-പാനം നാഡീസൂത്രത്തിലൂടെ കൊണ്ടുപോകുന്നതാൽ പ്രാണൻ പോഷിതമാകുന്നു. ഒൻപതാം മാസത്തിൽ സർവ്വലക്ഷണസമ്പൂർണ്ണനായി മുൻജന്മങ്ങളെ സ്മരിച്ച്, കൃത-അകൃത കർമം വിവേചിച്ച്, ശുഭ-അശുഭ കർമം ഗ്രഹിക്കുന്നു.

Verse 4

नानायोनिसहस्राणि दृष्ट्वा चैव ततो मया । आहाराः विविधा भुक्ताः पीताश्च विविधाः स्तनाः ॥ जातस्यैव मृतस्यैव जन्म चैव पुनः पुनः । अहो दुःखोदधौ मग्नः न पश्यामि प्रतिक्रियाम् ॥ यन्मया परिजनस्यार्थे कृतं कर्...

നാനാവിധ യോനികളുടെ ആയിരങ്ങളെ കണ്ടുകൊണ്ട് ഞാനും അവയിലൂടെ കടന്നുപോയിരിക്കുന്നു; പലവിധ ആഹാരങ്ങൾ ഭുജിച്ചു, പലവിധ സ്തനങ്ങൾ പാനം ചെയ്തു. ജനിച്ചവന്റെയും മരിച്ചവന്റെയും ജനനം വീണ്ടും വീണ്ടും സംഭവിക്കുന്നു. അയ്യോ, ദുഃഖസമുദ്രത്തിൽ മുങ്ങിയ ഞാൻ ഒരു പ്രതിവിധിയും കാണുന്നില്ല. ബന്ധുക്കളുടെ കാര്യമെന്നു കരുതി ഞാൻ ചെയ്ത ശുഭാശുഭ കർമങ്ങളുടെ ദാഹം ഞാൻ ഒറ്റയ്ക്കാണ് അനുഭവിക്കുന്നത്; ഫലം അനുഭവിച്ചവർ പോയി. യോനിയിൽ നിന്ന് മോചിതനായാൽ ഞാൻ സാംഖ്യവും യോഗവും ആശ്രയിക്കും—അശുഭക്ഷയം വരുത്തുന്നവ, കർമഫലബന്ധത്തിൽ നിന്ന് മോചനം നൽകുന്നവ. യോനിയിൽ നിന്ന് മോചിതനായാൽ മഹേശ്വരനെ ശരണം പ്രാപിക്കും—അശുഭക്ഷയകർതാവ്, ഫലമുക്തിപ്രദായകൻ. യോനിയിൽ നിന്ന് മോചിതനായാൽ ദേവനായ ഭഗവാൻ നാരായണനെ ശരണം പ്രാപിക്കും—അശുഭക്ഷയകർതാവ്, ഫലമുക്തിപ്രദായകൻ. യോനിയിൽ നിന്ന് മോചിതനായാൽ സനാതന ബ്രഹ്മത്തെ ധ്യാനിക്കും. തുടർന്ന് ജീവൻ നൂറു സ്ത്രീയോനികൾ കടന്ന് യോനിദ്വാരത്തിലെത്തി, യന്ത്രത്താൽ അമർത്തപ്പെടുകയും മഹാദുഃഖം അനുഭവിക്കുകയും ചെയ്ത്, ജനിച്ചതുമാത്രത്തിൽ വൈഷ്ണവവായുവിന്റെ സ്പർശം ലഭിക്കുമ്പോൾ, ജന്മമരണവും തന്റെ ശുഭാശുഭ കർമങ്ങളും അവൻ ഓർക്കുന്നില്ല.

Verse 5

शरीरमिति कस्मात् साक्षादग्नयो ह्यत्र श्रियन्ते—ज्ञानाग्निर्दर्शनाग्निः कोष्ठाग्निरिति । तत्र कोष्ठाग्निर्नामाशितपीतलेह्यचोष्यं पचतीति । दर्शनाग्निः रूपादीनां दर्शनं करोति । ज्ञानाग्निः शुभाशुभं च कर्म...

ഇതിനെ ‘ശരീരം’ എന്നു പറയുന്നത് എന്തുകൊണ്ട്? കാരണം ഇവിടെ പ്രത്യക്ഷമായി അഗ്നികൾ സ്ഥാപിതമാണ്—ജ്ഞാനാഗ്നി, ദർശനാഗ്നി, കോഷ്ഠാഗ്നി. അവയിൽ കോഷ്ഠാഗ്നി എന്നു പറയുന്നത് തിന്നതും കുടിച്ചതും നക്കിയതും ചൂഷിച്ചതും പചിപ്പിക്കുന്നതാണ്. ദർശനാഗ്നി രൂപാദികളുടെ ദർശനം നടത്തുന്നു. ജ്ഞാനാഗ്നി ശുഭാശുഭ കർമത്തെ വിവേചിക്കുന്നു. ഇവിടെ മൂന്ന് സ്ഥാനങ്ങളുണ്ട്—ഹൃദയത്തിൽ ദക്ഷിണാഗ്നി, ഉദരത്തിൽ ഗാർഹപത്യ, മുഖം ആഹവനീയ. ആത്മാവാണ് യജമാനൻ; ബുദ്ധിയെ ഭാര്യയായി സ്ഥാപിച്ച്, മനസ്സാണ് ബ്രഹ്മാ; ലോഭാദികൾ പശുക്കൾ; ധൃതി ദീക്ഷയും സന്തോഷവും; ജ്ഞാനേന്ദ്രിയങ്ങൾ യജ്ഞപാത്രങ്ങൾ; കർമേന്ദ്രിയങ്ങൾ ഹവിസ്സുകൾ; ശിരസ് കപാലപാത്രം; കേശങ്ങൾ ദർഭ; മുഖം അന്തർവേദി. ശിരസ് ചതുഷ്കപാലസദൃശം; പാർശ്വദന്ത-ഓഷ്ഠ-പടലങ്ങളുടെ പതിനാറ് വിഭാഗങ്ങൾ; മർമ്മങ്ങൾ 107; സന്ധികൾ 180; സ്നായുക്കൾ 109; ശിരകൾ 700; മജ്ജകൾ 500; അസ്ഥികൾ 360; രോമങ്ങൾ മൂന്നു അര കോടി. ഹൃദയം എട്ട് പലം; ജിഹ്വ പന്ത്രണ്ട് പലം; പിത്തം ഒരു പ്രസ്ഥം; കഫം ഒരു ആഢകം; ശുക്ലം ഒരു കുടവം; മേദസ് രണ്ട് പ്രസ്ഥം; മൂത്രപുരീഷം ആഹാരപരിമാണപ്രകാരം അനിയതം. പൈപ്പലാദ മോക്ഷശാസ്ത്രം സമാപ്തം; പൈപ്പലാദ മോക്ഷശാസ്ത്രം സമാപ്തം.