कालरात्रिं ब्रह्मस्तुतां वैष्णवीं स्कन्दमातरम् ।
सरस्वतीमदितिं दक्षदुहितरं नमामः पावनां शिवाम् ॥
महालक्ष्मीश्च विद्महे सर्वसिद्धिश्च धीमहि ।
तन्नो देवी प्रचोदयात् ॥
काल-रात्रिम् । ब्रह्म-स्तुताम् । वैष्णवीम् । स्कन्द-मातरम् ।
सरस्वतीम् । अदितिम् । दक्ष-दुहितरम् । नमामः । पावनाम् । शिवाम् ।
महा-लक्ष्मीम् । च । विद्महे । सर्व-सिद्धिम् । च । धीमहि ।
तत् । नः । देवी । प्रचोदयात् ।
kālarātriṃ brahma-stutāṃ vaiṣṇavīṃ skanda-mātaram |
sarasvatīm aditiṃ dakṣa-duhitaraṃ namāmaḥ pāvanāṃ śivām |
mahālakṣmīṃ ca vidmahe sarva-siddhiṃ ca dhīmahi |
tan no devī pracodayāt |
ബ്രഹ്മാവാൽ സ്തുതിക്കപ്പെട്ട കാലരാത്രിയേയും, വൈഷ്ണവിയായ സ്കന്ദമാതാവിനേയും, സരസ്വതിയേയും, ദക്ഷന്റെ പുത്രിയായ അദിതിയേയും—പാവനയും ശിവയും ആയ ദേവിയെ—ഞങ്ങൾ നമസ്കരിക്കുന്നു. മഹാലക്ഷ്മിയെ ഞങ്ങൾ അറിയുന്നു; സർവ്വസിദ്ധിസ്വരൂപയായി ധ്യാനിക്കുന്നു. ആ ദേവി ഞങ്ങളെ പ്രചോദിപ്പിക്കട്ടെ.
We bow to Kālarātri, praised by Brahmā; to Vaiṣṇavī, the mother of Skanda; to Sarasvatī; to Aditi, the daughter of Dakṣa—purifying, auspicious. We know Mahālakṣmī; we meditate on (her as) all-accomplishment. May that Goddess impel (inspire) us.
Dhyāna in a gāyatrī-style formula (‘vidmahe… dhīmahi… pracodayāt’) for buddhi-preraṇā (illumination of intellect); iṣṭa-devatā integration—meditating on diverse forms as one śakti; japa for śuddhi and focus.
Answers come straight from the texts, with the shlokas they draw on. Ask in your own words.
A free sign-in with Google or Apple keeps your chat saved across web and the app.