Adhyaya 45

Verse 1

स्कंद उवाच । अथ तद्योगिनीवृंदं दूराद्दृष्टिं प्रसार्य च । स्वनेत्रदैर्घ्यनिर्माणं प्रशशंस फलान्वितम्

സ്കന്ദൻ അരുളിച്ചെയ്തു—അപ്പോൾ ആ യോഗിനീവൃന്ദം ദൂരത്തേക്ക് ദൃഷ്ടി വ്യാപിപ്പിച്ച്, സ്വന്തം കണ്ണുകളുടെ വ്യാപ്തി വർധിച്ച ഫലപ്രദ സിദ്ധിയെ പ്രശംസിച്ചു।

Verse 2

दिव्यप्रासादमालानां पताकाश्चलपल्लवाः । सादरं दूरमार्गस्थान्पांथानाह्वयतीरिव

ദിവ്യപ്രാസാദനിരകളിലെ ചലിക്കുന്ന പല്ലവങ്ങളുപോലെ പതാകകൾ പാറി; ദൂരമാർഗ്ഗത്തിലെ പഥികരെ സാദരമായി വിളിക്കുന്നതുപോലെ തോന്നി।

Verse 3

चंचत्प्रासादमाणिक्यैर्विजृंभितमरीचिभिः । सुनीलमपि च व्योमवीक्ष्यमाणं सुनिर्मलम्

മിനുങ്ങുന്ന പ്രാസാദങ്ങളിലെ മാണിക്യങ്ങളിൽ നിന്നു പരന്ന കിരണങ്ങളാൽ, ഗാഢനീല ആകാശവും നോക്കുമ്പോൾ അത്യന്തം നിർമലവും കളങ്കരഹിതവും ആയി തോന്നി।

Verse 4

देवत्वं माययाच्छाद्य वेषं कार्पटिकोचितम् । विधाय काशीमविशद्योगिनीचक्रमक्रमम्

മായയാൽ ദൈവത്വം മറച്ച്, സഞ്ചരിക്കുന്ന ഭിക്ഷുക്കൾക്കു യോജിച്ച വേഷം ധരിച്ചു, യോഗിനീചക്രം കാശിയിൽ ആരും ശ്രദ്ധിക്കാതെ നിശ്ശബ്ദമായി പ്രവേശിച്ചു।

Verse 5

काचिच्चयोगिनी भूता काचिज्जाता तपस्विनी । काचिद्बभूव सैरंध्री काचिन्मासोपवासिनी

ഒരുത്തി യോഗിനിയായി തന്നെ നിന്നു, മറ്റൊരുത്തി തപസ്വിനിയായി പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു; ഒരുത്തി സൈരന്ധ്രീ (ദാസി) ആയി, മറ്റൊരുത്തി മാസോപവാസവ്രതം അനുഷ്ഠിക്കുന്ന സ്ത്രീയായി മാറി।

Verse 6

मालाकारवधूः काचित्काचिन्नापितसुंदरी । सूतिकर्मविचारज्ञा ऽपरा भैषज्यकोविदा

ഒരുത്തി മാലാകാരന്റെ വധുവായി, മറ്റൊരുത്തി സുന്ദരിയായ നാപിതസ്ത്രീയായി പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു; ഒരുത്തി പ്രസവപരിചരണത്തിൽ നിപുണ, മറ്റൊരുത്തി ഔഷധവിദ്യയിൽ കോവിദയായി നിന്നു।

Verse 7

वैश्या च काचिदभवत्क्रयविक्रयचंचुरा । व्यालग्राहिण्यभूत्काचिद्दासीधात्री च काचन

ഒരു സ്ത്രീ വൈശ്യയായി മാറി വാങ്ങൽ‑വിൽപ്പനയിൽ നിപുണയായി. മറ്റൊരാൾ ഭീകര ജീവികളെ പിടിക്കുന്നവളായി. മറ്റൊരാൾ ദാസിയും ധാത്രിയും (പാൽഅമ്മ) ആയി നഗരത്തിൽ സേവിച്ചു.

Verse 8

एका च नृत्यकुशला त्वन्या गानविशारदा । अपरा वेणुवादज्ञा परा वीणाधराभवत्

ഒരാൾ നൃത്തത്തിൽ നിപുണയായി, മറ്റൊരാൾ ഗാനത്തിൽ വിശാരദയായി. മറ്റൊരാൾ വേണുവാദനത്തിൽ പ്രാവീണ്യം നേടി, മറ്റൊരാൾ വീണ ധരിച്ചു വീണാവാദിനിയായി.

Verse 9

मृदंगवादनज्ञान्या काचित्ताल कलावती । काचित्कार्मणतत्त्वज्ञा काचिन्मौक्तिकगुंफिका

ഒരാൾ മൃദംഗവാദനത്തിൽ നിപുണയായി, മറ്റൊരാൾ താള‑ലയകലയിൽ പ്രാവീണ്യം നേടി. ഒരാൾ കാർമണ (കർമ്മപ്രയോഗ) തത്ത്വം അറിഞ്ഞവൾ, മറ്റൊരാൾ മുത്തുകൾ കോർത്ത മാലയുണ്ടാക്കുന്നവൾ.

Verse 10

गंधभागविधिज्ञान्या काचिदक्षकलालया । आलापोल्लासकुशला काचिच्चत्वरचारिणी

ഒരാൾ സുഗന്ധദ്രവ്യങ്ങളുടെ അളവ്‑വിധി അറിയുന്നവൾ; മറ്റൊരാൾ പാശക്രീഡയുടെ കലയിൽ രമിച്ചവൾ. ഒരാൾ മധുരസംഭാഷണവും ഉല്ലാസവിനോദവും നന്നായി അറിയുന്നവൾ; മറ്റൊരാൾ ചത്വര‑ചൗമുഖങ്ങളിൽ അലഞ്ഞുനടന്നവൾ.

Verse 11

वंशाधिरोहणे दक्षा रज्जुमार्गेण चेतरा । काचिद्वातुलचेष्टाऽभूत्पथि चीवरवेष्टना

ഒരാൾ മുളക്കമ്പിൽ കയറുന്നതിൽ ദക്ഷയായി, മറ്റൊരാൾ കയറുപാതയിൽ നടന്നു. ഒരാൾ ഭ്രാന്തിനെയപ്പോലെ പെരുമാറി, മറ്റൊരാൾ വഴിയിൽ ചീവരം/ചീന്തിയ വസ്ത്രം ചുറ്റിപ്പറ്റി നടന്നു.

Verse 12

अपत्यदाऽनपत्यानां परा तत्रपुरेऽवसत् । काचित्करांघ्रिरेखाणां लक्षणानि चिकेति च

ആ നഗരത്തിൽ ഒരുത്തി സന്താനമില്ലാത്തവർക്ക് സന്താനപ്രദായിനിയായി വസിച്ചു. മറ്റൊരുത്തി കൈ‑കാൽ രേഖകളിലെ മംഗളലക്ഷണങ്ങൾ പരിശോധിച്ച് വ്യാഖ്യാനിച്ചു.

Verse 13

चित्रलेखन नैपुण्यात्काचिज्जनमनोहरा । वशीकरणमंत्रज्ञा काचित्तत्र चचार ह

ചിത്രരചനയിലെ നൈപുണ്യത്താൽ ഒരുത്തി ജനമനസ്സിനെ ആനന്ദിപ്പിച്ചു. മറ്റൊരുത്തി വശീകരണമന്ത്രജ്ഞയായി അവിടെ സഞ്ചരിച്ചു.

Verse 14

गुटिकासिद्धिदा काचित्काचिदंजनसिद्धिदा । धातुवादविदग्धान्या पादुकासिद्धिदा परा

ഒരുത്തി ഗുടികാ‑സിദ്ധി നൽകി; മറ്റൊരുത്തി അഞ്ജന‑സിദ്ധി നൽകി. മറ്റൊരുത്തി ധാതുവാദത്തിൽ നിപുണയായിരുന്നു; മറ്റൊരുത്തി പാദുകാ‑സിദ്ധി പ്രസാദിച്ചു.

Verse 15

अग्निस्तंभ जलस्तंभ वाक्स्तंभं चाप्यशिक्षयत् । खेचरीत्वं ददौ काचिददृश्यत्वं परा ददौ

അവൾ അഗ്നിസ്ഥംഭം, ജലസ്ഥംഭം, വാക്‌സ്ഥംഭം എന്നിവയും പഠിപ്പിച്ചു. ഒരുത്തി ഖേചരീത്വം നൽകി; മറ്റൊരുത്തി അദൃശ്യത്വം പ്രസാദിച്ചു.

Verse 16

काचिदाकर्पणीं सिद्धिं ददावुच्चाटनं परा । काचिन्निजांगसौंदर्य युवचित्तविमोहिनी

ഒരുത്തി ആകർഷണീ‑സിദ്ധി നൽകി; മറ്റൊരുത്തി ഉച്ചാടനം‑കർമ്മം പ്രസാദിച്ചു. മറ്റൊരുത്തി സ്വന്തം അംഗസൗന്ദര്യത്താൽ യുവാക്കളുടെ ചിത്തം മോഹിപ്പിച്ചു.

Verse 17

चिंतितार्थप्रदा काचित्काचिज्ज्योतिः कलावती । इत्यादि वेषभाषाभिरनुकृत्य समंततः

ആ യോഗിനികളിൽ ചിലർ ‘ചിന്തിതാർത്ഥപ്രദാ’, ചിലർ ‘ജ്യോതി’, ചിലർ ‘കലാവതി’ എന്ന രൂപങ്ങളിൽ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു. നാനാവേഷങ്ങളും നാനാഭാഷാഭംഗികളും അനുകരിച്ച് അവർ നഗരമൊട്ടാകെ ചുറ്റി നടന്നു.

Verse 18

प्रत्यंगणं प्रतिगृहं प्राविशद्योगिनीगणः । इत्थमब्दंचरंत्यस्ता योगिन्योऽहर्निशं पुरि

യോഗിനീഗണം ഓരോ മുറ്റത്തിലും ഓരോ വീട്ടിലും പ്രവേശിച്ചു. ഇങ്ങനെ അവർ നഗരത്തിൽ പകലും രാത്രിയും ഒരു പൂർണ്ണ വർഷം മുഴുവൻ സഞ്ചരിച്ചു.

Verse 19

न च्छिद्रं लेभिरे क्वापि नृपविघ्नचिकीर्षवः । ततः समेत्य ताः सर्वा योगिन्यो वंध्यवांछिताः । तस्थुः संमंत्र्य तत्रैव न गता मंदरं पुनः

രാജാവിന് വിഘ്നം സൃഷ്ടിക്കണമെന്നാഗ്രഹിച്ചിട്ടും അവർക്കെവിടെയും ഒരു വിടവ് (അവസരം) ലഭിച്ചില്ല. അതിനാൽ ആഗ്രഹം നിഷ്ഫലമായതോടെ നിരാശപ്പെട്ട എല്ലാ യോഗിനികളും ഒന്നിച്ചുകൂടി, അവിടെയേ തന്നെ ആലോചിച്ച് നിലകൊണ്ടു; പിന്നെ മന്ദരത്തിലേക്ക് മടങ്ങിയില്ല.

Verse 20

प्रभुकार्यमनिष्पाद्य सदः संभावनैधितः । कः पुरः शक्नुयात्स्थातुं स्वामिनो क्षतविग्रहः

പ്രഭുവിന്റെ കാര്യം നിർവഹിക്കാതെയും എപ്പോഴും സ്വയംമഹത്വബോധത്തിൽ വീർപ്പുമുട്ടുന്നവൻ—അപമാനിതമായ ദേഹത്തോടെ ആ ദാസൻ സ്വാമിയുടെ മുമ്പിൽ എങ്ങനെ നില്ക്കാൻ കഴിയും?

Verse 21

अन्यच्च चिंतितं ताभिर्योगिनीभिरिदं मुने । प्रभुं विनापि जीवामो न तु काशीं विना पुनः

മുനേ, ആ യോഗിനികൾ മറ്റൊരു ചിന്തയും ചെയ്തു—“പ്രഭുവില്ലാതെയും ഞങ്ങൾ ജീവിക്കാം; എന്നാൽ കാശിയില്ലാതെ പിന്നെ ഒരിക്കലും ജീവിക്കാൻ കഴിയില്ല.”

Verse 22

प्रभूरुष्टोपि सद्भृत्ये जीविकामात्रहारकः । काशीहरेत्कराद्भ्रष्टा पुरुषार्थचतुष्टयम्

യജമാനൻ സദ്ഭൃത്യനോട് കോപിച്ചാലും അവന്റെ ജീവിക മാത്രമേ ഹരിക്കൂ; എന്നാൽ കാശിയിൽ നിന്ന് വഴുതിയവന്റെ കൈയിൽ നിന്ന് കാശി തന്നേ ധർമ്മം, അർത്ഥം, കാമം, മോക്ഷം എന്ന നാലു പുരുഷാർത്ഥങ്ങളും കവർന്നെടുക്കും.

Verse 23

नाद्यापि काशीं संत्यज्य तदारभ्य महामुने । योगिन्योन्यत्र तिष्ठंति चरंत्योपि जगत्त्रयम्

മഹാമുനേ! ആ കാലം മുതൽ ഇന്നുവരെയും യോഗിനികൾ കാശിയെ ഉപേക്ഷിക്കുന്നില്ല; അവർ ത്രിലോകം മുഴുവൻ സഞ്ചരിച്ചാലും മറ്റിടങ്ങളിൽ ക്ഷണമാത്രം മാത്രമേ താമസിക്കൂ.

Verse 24

प्राप्यापि श्रीमतीं काशीं यस्तितिक्षति दुर्मतिः । स एव प्रत्युत त्यक्तो धर्मकामार्थमुक्तिभिः

ശ്രീമതിയായ കാശിയെ പ്രാപിച്ചിട്ടും ദുർമതി ഭക്തിയില്ലാതെ അതിനെ വെറും ‘സഹിച്ച്’ കഴിയുന്നുവെങ്കിൽ, അവൻ യഥാർത്ഥത്തിൽ ധർമ്മം, അർത്ഥം, കാമം, മുക്തി എന്നിവാൽ തന്നെ പരിത്യജിക്കപ്പെടുന്നു.

Verse 25

कः काशीं प्राप्य दुर्बुद्धिरपरत्र यियासति । मोक्षनिक्षेप कलशीं तुच्छश्रीकृतमानसः

കാശിയെ പ്രാപിച്ച ശേഷം ഏതു മൂഢൻ മറ്റിടത്തേക്ക് പോകാൻ ആഗ്രഹിക്കും? കാശി മോക്ഷനിക്ഷേപത്തിന്റെ കലശമാണ്; തുച്ഛ ഐശ്വര്യങ്ങൾ കൊണ്ട് മനസ്സ് ചെറുതാക്കിയവനേ മറ്റിടം തേടൂ.

Verse 26

विमुखोपीश्वरोस्माकं काशीसेवनपुण्यतः । संमुखो भविता पुण्यं कृतकृत्याः स्म तद्वयम्

ഭഗവാൻ നമ്മോടു വിമുഖനായാലും കാശീസേവയുടെ പുണ്യത്താൽ അവൻ നമ്മോടു സംമുഖനായി അനുകൂലനാകും; ആ പുണ്യത്താൽ തന്നെ നാം കൃതകൃത്യരാകും—നാം ധന്യർ.

Verse 27

दिनैः कतिपयैरेव सर्वज्ञोपि समेष्यति । विना काशीं न रमते यतोऽन्यत्र त्रिलोचनः

അൽപദിവസങ്ങൾക്കുള്ളിൽ സർവ്വജ്ഞനും ഈ നിശ്ചയത്തിലെത്തുന്നു—കാശിയില്ലാതെ അവൻ രമിക്കുകയില്ല; കാരണം ത്രിനേത്രനായ ശിവൻ മറ്റെവിടെയും ആനന്ദിക്കുന്നില്ല.

Verse 28

शंभोः शक्तिरियं काशी काचित्सर्वैरगोचरा । शंभुरेव हि जानीयादेतस्याः परमं सुखम्

ഈ കാശി ശംഭുവിന്റെ തന്നെ ശക്തിയാണ്; അത് എല്ലാവർക്കും അഗോചരമാണ്. അവളുടെ പരമസുഖം പൂർണ്ണമായി അറിയുന്നത് ശംഭുവേ തന്നെയാണ്.

Verse 29

इति निश्चित्य मनसि शंभोरानंदकानने । अतिष्ठद्योगिनीवृंदं कयाचिन्माययावृतम्

ഇങ്ങനെ മനസ്സിൽ നിശ്ചയിച്ച്, ശംഭുവിന്റെ ‘ആനന്ദ-കാനന’ത്തിൽ യോഗിനികളുടെ ഒരു സംഘം ഏതോ രഹസ്യമയമായ മായയാൽ ആവൃതമായി നിലകൊണ്ടിരുന്നു.

Verse 30

व्यास उवाच । इत्थं समाकर्ण्य मुनिः पुनः पप्रच्छ षण्मुखम् । कानि कानि च नामानि तासां तानि वदेश्वर

വ്യാസൻ പറഞ്ഞു—ഇങ്ങനെ കേട്ട മുനി വീണ്ടും ഷൺമുഖനോട് ചോദിച്ചു: “അവരുടെ പേരുകൾ ഏതെല്ലാം? ഹേ ഈശ്വരാ, ആ നാമങ്ങൾ പറയുക.”

Verse 31

भजनाद्योगिनीनां च काश्यां किं जायते फलम् । कस्मिन्पर्वणि ताः पूज्याः कथं पूज्याश्च तद्वद

“കൂടാതെ കാശിയിൽ യോഗിനികളെ ഭജിച്ച് പൂജിച്ചതാൽ ഏതു ഫലം ലഭിക്കുന്നു? ഏത് പർവ്വദിനത്തിൽ അവർ പൂജ്യരാണ്, എങ്ങനെ പൂജിക്കണം—അതും പറയുക.”

Verse 32

श्रुत्वेतिप्रश्नमौमेयो योगिनीसंश्रयं ततः । प्रत्युवाच मुने वच्मि शृणोत्ववहितो भवान्

ആ ചോദ്യം കേട്ട് ഉമാപുത്രൻ, യോഗിനികളുടെ ആശ്രയമായവൻ, ഇങ്ങനെ മറുപടി പറഞ്ഞു—“മുനേ! ഞാൻ പറയുന്നു; നിങ്ങൾ പൂർണ്ണ ശ്രദ്ധയോടെ ശ്രവിക്കൂ.”

Verse 33

स्कंद उवाच । नामधेयानि वक्ष्यामि योगिनीनां घटोद्भव । आकर्ण्य यानि पापानि क्षयंति भविनां क्षणात्

സ്കന്ദൻ പറഞ്ഞു—“ഹേ ഘടോദ്ഭവ (വ്യാസ)! യോഗിനികളുടെ നാമങ്ങൾ ഞാൻ പ്രസ്താവിക്കുന്നു; അവ കേൾക്കുന്നതുമാത്രത്തിൽ ജീവികളുടെ പാപങ്ങൾ ക്ഷണത്തിൽ ക്ഷയിക്കുന്നു.”

Verse 34

गजानना सिंहमुखी गृध्रास्या काकतुंडिका । उष्ट्रग्रीवा हयग्रीवा वाराही शरभानना

ഗജാനനാ, സിംഹമുഖീ, ഗൃധ്രാസ്യാ, കാകതുണ്ടികാ; ഉഷ്ട്രഗ്രീവാ, ഹയഗ്രീവാ, വാരാഹീ, ശരഭാനനാ—ഇവ യോഗിനികളുടെ നാമങ്ങളാണ്.

Verse 35

उलूकिका शिवारावा मयूरी विकटानना । अष्टवक्त्रा कोटराक्षी कुब्जा विकटलोचना

ഉലൂകികാ, ശിവാരാവാ, മയൂരീ, വികടാനനാ; അഷ്ടവക്ത്രാ, കോടരാക്ഷീ, കുബ്ജാ, വികടലോചനാ—ഇവയും യോഗിനികളുടെ നാമങ്ങളാണ്.

Verse 36

शुष्कोदरी ललज्जिह्वा श्वदंष्ट्रा वानरानना । ऋक्षाक्षी केकराक्षी च बृहत्तुंडा सुराप्रिया

ശുഷ്കോദരീ, ലലജ്ജിഹ്വാ, ശ്വദംഷ്ട്രാ, വാനരാനനാ; ഋക്ഷാക്ഷീ, കേകരാക്ഷീ, ബൃഹത്തുണ്ടാ കൂടാതെ സുരാപ്രിയാ—ഇവയും യോഗിനികളുടെ നാമങ്ങളാണ്.

Verse 37

कपालहस्ता रक्ताक्षी शुकी श्येनी कपोतिका । पाशहस्ता दंडहस्ता प्रचंडा चंडविक्रमा

അവൾ കപാലഹസ്താ, രക്താക്ഷി; ശുകീ, ശ്യേനീ, കപോതികാ; പാശഹസ്താ, ദണ്ഡഹസ്താ, അതിപ്രചണ്ഡയും യുദ്ധത്തിൽ ഭയങ്കര വിക്രമമുള്ളവളും ആകുന്നു।

Verse 38

शिशुघ्नी पापहंत्री च काली रुधिरपायिनी । वसाधया गर्भभक्षा शवहस्तांत्रमालिनी

അവൾ ശിശുഘ്നീ, പാപഹന്ത്രീ; കാളി, രുധിരപായിനീ; വസാധയാ, ഗർഭഭക്ഷാ; ശവഹസ്താ, ആന്ത്രമാലാധാരിണി।

Verse 39

स्थूलकेशी बृहत्कुक्षिः सर्पास्या प्रेतवाहना । दंदशूककरा क्रौंची मृगशीर्षा वृषानना

അവൾ സ്ഥൂലകേശീ, ബൃഹത്കുക്ഷി; സർപ്പാസ്യാ, പാമ്പുപോലുള്ള മുഖമുള്ളവൾ; പ്രേതവാഹനാ; ദന്ദശൂകകരാ, സർപ്പസദൃശ കൈകളുള്ളവൾ; ക്രൗഞ്ചീ; മൃഗശീർഷാ; വൃഷാനനാ।

Verse 40

व्यात्तास्या धूमनिःश्वासा व्योमैकचरणोर्ध्वदृक् । तापनी शोषणीदृष्टिः कोटरी स्थूलनासिका

അവൾ വ്യാത്താസ്യാ, ഭീകരമായി വായ് പിളർന്നവൾ; ധൂമനിഃശ്വാസാ, പുകപോലുള്ള ശ്വാസമുള്ളവൾ; വ്യോമത്തിൽ ഏകചരണത്തോടെ സഞ്ചരിച്ച് ഊർദ്ധ്വദൃഷ്ടിയുള്ളവൾ; താപനീ, ദഹിപ്പിക്കുന്നവൾ; ശോഷണീദൃഷ്ടി, ദൃഷ്ടിയാൽ തന്നെ ഉണക്കുന്നവൾ; കോടരീ; സ്ഥൂലനാസികാ।

Verse 41

विद्युत्प्रभा बलाकास्या मार्जारी कटपूतना । अट्टाट्टहासा कामाक्षी मृगाक्षी मृगलोचना

അവൾ വിദ്യുത്പ്രഭാ, മിന്നലുപോലെ ദീപ്തിയുള്ളവൾ; ബലാകാസ്യാ; മാർജാരീ; കടപൂതനാ; അട്ടാട്ടഹാസാ, ഘോര അട്ടഹാസം ചെയ്യുന്നവൾ; കാമാക്ഷീ; മൃഗാക്ഷീ; മൃഗലോചനാ—ഹരിണിയെപ്പോലുള്ള കണ്ണുകളുള്ളവൾ।

Verse 42

नामानीमानि यो मर्त्यश्चतुःषष्टिं दिनेदिने । जपेत्त्रिसंध्यं तस्येह दुष्टबाधा प्रशाम्यति

ഏതു മനുഷ്യൻ ദിനംപ്രതി ത്രിസന്ധ്യകളിൽ ഈ അറുപത്തിനാലു നാമങ്ങൾ ജപിക്കുമോ, അവന്റെ ഈ ജന്മത്തിൽ തന്നേ ദുഷ്ടബാധകൾ ശമിക്കുന്നു.

Verse 43

न डाकिन्यो न शाकिन्यो न कूष्मांडा न राक्षसाः । तस्य पीडां प्रकुर्वंति नामानीमानि यः पठेत्

ഈ നാമങ്ങൾ പാരായണം ചെയ്യുന്നവനെ ഡാകിനികളും ശാകിനികളും കൂഷ്മാണ്ഡങ്ങളും രാക്ഷസന്മാരും പീഡിപ്പിക്കുകയില്ല.

Verse 44

शिशूनां शांतिकारीणि गर्भशांतिकराणि च । रणे राजकुले वापि विवादे जयदान्यपि

ഇവ ശിശുക്കൾക്ക് ശാന്തി നൽകുന്നതും ഗർഭത്തിനും ശാന്തി വരുത്തുന്നതുമാണ്; യുദ്ധത്തിൽ, രാജസഭയിൽ, തർക്കത്തിൽ പോലും ജയവും നൽകുന്നു.

Verse 45

लभेदभीप्सितां सिद्धिं योगिनीपीठसेवकः । मंत्रांतराण्यपि जपंस्तत्पीठे सिद्धिभाग्भवेत्

യോഗിനീ-പീഠം സേവിക്കുന്നവൻ അഭിലഷിത സിദ്ധി നേടും; മറ്റുമന്ത്രങ്ങൾ ജപിച്ചാലും ആ പീഠത്തിൽ തന്നേ സിദ്ധിയുടെ ഭാഗ്യവാൻ ആകും.

Verse 46

बलिपूजोपहारैश्च धूपदीपसमर्पणैः । क्षिप्रं प्रसन्ना योगिन्यः प्रयच्छेयुर्मनोरथान्

ബലി, പൂജ, ഉപഹാരങ്ങൾ എന്നിവയാലും ധൂപദീപ സമർപ്പണത്താലും യോഗിനികൾ വേഗം പ്രസന്നരായി മനോരഥങ്ങൾ നൽകുന്നു.

Verse 47

शरत्काले महापूजां तत्र कृत्वा विधानतः । हवींषि हुत्वा मंत्रज्ञो महतीं सिद्धिमाप्नुयात्

ശരത്കാലത്തിൽ അവിടെ വിധിപൂർവ്വം മഹാപൂജ നടത്തി, മന്ത്രജ്ഞൻ അഗ്നിയിൽ ഹവ്യാഹുതികൾ അർപ്പിച്ചാൽ മഹാസിദ്ധി പ്രാപിക്കും।

Verse 48

आरभ्याश्वयुजःशुक्लां तिथिं प्रतिपदं शुभाम् । पूजयेन्नवमीयावन्नरश्चिंतितमाप्नुयात्

ആശ്വയുജ ശുക്ലപക്ഷത്തിലെ ശുഭ പ്രതിപദ മുതൽ ആരംഭിച്ച് നവമി വരെ പൂജ ചെയ്യുന്നവൻ താൻ ആഗ്രഹിച്ച ഫലം പ്രാപിക്കും।

Verse 49

कृष्णपक्षस्य भूतायामुपवासी नरोत्तमः । तत्र जागरणं कृत्वा महतीं सिद्धिमाप्नुयात्

കൃഷ്ണപക്ഷത്തിലെ ഭൂതായാ തിഥിയിൽ ഉപവാസത്തോടെ അവിടെ ജാഗരണം ചെയ്താൽ ശ്രേഷ്ഠൻ മഹാസിദ്ധി പ്രാപിക്കും।

Verse 50

प्रणवादिचतुर्थ्यन्तैर्नामभिर्भक्तिमान्नरः । प्रत्येकं हवनं कृत्वा शतमष्टोत्तरं निशि

ഭക്തൻ പ്രണവത്തിൽ ആരംഭിച്ച് ചതുർത്ഥാന്തമായ നാമമന്ത്രങ്ങളാൽ, രാത്രിയിൽ ഓരോന്നും വേർതിരിച്ച് ഹവനം ചെയ്ത് നൂറ്റെട്ട് ആഹുതികൾ അർപ്പിക്കണം।

Verse 51

ससर्पिषा गुग्गुलुना लघुकोलि प्रमाणतः । यां यां सिद्धिमभीप्सेत तांतां प्राप्नोति मानवः

നെയ്യും ഗുഗ്ഗുലുവും ചെറിയ ഇലന്തപ്പഴത്തിന്റെ അളവിൽ എടുത്ത്, മനുഷ്യൻ ഏത് ഏത് സിദ്ധി ആഗ്രഹിക്കുമോ അതത് സിദ്ധി പ്രാപിക്കുന്നു।

Verse 52

चैत्रकृष्णप्रतिपदि तत्र यात्रा प्रयत्नतः । क्षेत्रविघ्नशांत्यर्थं कर्तव्या पुण्यकृज्जनैः

ചൈത്രമാസത്തിലെ കൃഷ്ണപക്ഷ പ്രതിപദദിനത്തിൽ അവിടെ പുണ്യകർമ്മികൾ പരിശ്രമത്തോടെ യാത്ര നടത്തണം; ക്ഷേത്രബന്ധമായ വിഘ്നശാന്തിക്കായി।

Verse 53

यात्रा च सांवत्सरिकीं यो न कुर्यादवज्ञया । तस्य विघ्नं प्रयच्छंति योगिन्यः काशिवासिनः

അവജ്ഞകൊണ്ട് വാർഷിക യാത്ര ചെയ്യാത്തവന് കാശിവാസിനിയായ യോഗിനികൾ വിഘ്നങ്ങൾ നൽകുന്നു।

Verse 54

अग्रे कृत्वा स्थिताः सर्वास्ताः काश्यां मणिकर्णिकाम् । तन्नमस्कारमात्रेण नरो विघ्नैर्न बाध्यते

ആ യോഗിനികളൊക്കെയും മണികർണികയെ മുൻപിൽ സ്ഥാപിച്ച് കാശിയിൽ നിലകൊള്ളുന്നു; അവൾക്കുള്ള നമസ്കാരമാത്രം കൊണ്ടും മനുഷ്യൻ വിഘ്നങ്ങളാൽ ബാധിക്കപ്പെടുകയില്ല।