Sukta 9.107
पुनानश्चमू जनयन्मतिं कविः सोमो देवेषु रण्यति । अपो वसानः परि गोभिरुत्तरः सीदन्वनेष्वव्यत ॥
punānáś camū́ janáyan matíṃ kavíḥ sómo devéṣu raṇyati | apó vásānaḥ pári góbhir úttarāḥ sī́dan váneṣv avyata ||
പുനാനൻ (ശുദ്ധീകരിക്കപ്പെടുന്ന) കവി സോമൻ ചമൂ (സേന/അന്തര്രൂപം) ജനിപ്പിക്കുകയും മതി (പ്രേരിത ചിന്ത) ഉത്പാദിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു; ദേവന്മാരിൽ അവൻ ആനന്ദിക്കുന്നു. അപഃ (ജലം) ധരിച്ച്, ഗോഭിഃ (പ്രകാശകിരണങ്ങളുടെ ‘ഗോ’കൾ) ചുറ്റപ്പെട്ടവനായി, അവൻ മേലോട്ടുയരുന്നു; വനേഷു (മരക്കുടങ്ങളിൽ) ഇരുന്ന്, അവ്യത—ചാലിക്കപ്പെടുന്നു.
Answers come straight from the texts, with the shlokas they draw on. Ask in your own words.
A free sign-in with Google or Apple keeps your chat saved across web and the app.