Sukta 3.57
प्र मे विविक्वाँ अविदन्मनीषां धेनुं चरन्तीं प्रयुतामगोपाम् । सद्यश्चिद्या दुदुहे भूरि धासेरिन्द्रस्तदग्निः पनितारो अस्याः ॥
prá me vivikvā́m ávidan manīṣā́m dhēnúm cárantīm práyutām ágopām | sadyáś cid yā́ duduhé bhū́ri dhāsér índras tád agníḥ panitā́ro asyāḥ ||
എനിക്കായി വിവേകി മനീഷാ—പ്രേരിതചിന്ത—കണ്ടെടുത്തു: സഞ്ചരിക്കുന്ന പശു, ദൂരത്തേക്ക് ഓടിക്കൊണ്ടുപോയതും അഗോപാ (അരക്ഷിത) യും. ഉടൻതന്നെ അവൾ തന്റെ സാരത്തിൽ നിന്ന് ധാരാളം പോഷണം ദോഹിച്ചു; ഇന്ദ്രനും അഗ്നിയും അവളുടെ പനിതാരർ (അന്വേഷകരും അധിപതികളും) ആയി.
Answers come straight from the texts, with the shlokas they draw on. Ask in your own words.
A free sign-in with Google or Apple keeps your chat saved across web and the app.