Sukta 3.2
शुचिं न यामन्निषिरं स्वर्दृशं केतुं दिवो रोचनस्थामुषर्बुधम् । अग्निं मूर्धानं दिवो अप्रतिष्कुतं तमीमहे नमसा वाजिनं बृहत् ॥
śucíṃ na yā́mann iṣiráṃ svaḥ-dṛ́śaṃ ketúṃ divó rocaná-sthām uṣar-búdhām | agníṃ mūrdhā́naṃ divó áprati-skutaṃ tám īmahe námasā vā́jinaṃ bṛhát ||
നമസ്കാരത്തോടെ ഞങ്ങൾ ആ അഗ്നിയെ തേടുന്നു—ഗതിയുടെ പഥംപോലെ ശുചി, തേജസ്സിൽ തീക്ഷ്ണധാര, സ്വർദൃശ് (സ്വർ-പ്രകാശത്തിന്റെ ദർശകൻ); ദിവത്തിന്റെ കേതു, രോചനസ്ഥാനങ്ങളിൽ സ്ഥാപിതമായ ദീപ്തധ്വജം, ഉഷർബുധ് (ഉഷസ്സിനോടൊപ്പം ജാഗരൂകൻ). ദിവത്തിന്റെ മൂർധാവായ, അപ്രതിഷ്കുത (അപ്രതിരോധ്യ) ജ്വാലയായ, മഹാൻ വാജിൻ (ബലവാൻ/വിജയി) ആയ ആ അഗ്നിയെ ഞങ്ങൾ വന്ദിക്കുന്നു.
Answers come straight from the texts, with the shlokas they draw on. Ask in your own words.
A free sign-in with Google or Apple keeps your chat saved across web and the app.