Sukta 50

Mantra 1

उदु त्यं जातवेदसं देवं वहन्ति केतवः । दृशे विश्वाय सूर्यम् ॥

മുകളിലേക്ക് അവർ ആ ദേവ ജാതവേദസനെ—സൂര്യനെ—വഹിക്കുന്നു; പ്രകാശമയ കേതവഃ (കിരണ-ശക്തികൾ) അവനെ എല്ലാവർക്കും ദർശനത്തിനായി മുന്നോട്ടുകൊണ്ടുവരുന്നു, സമസ്ത സത്തയും അവനെ കാണേണ്ടതിന്.

Mantra 2

अप त्ये तायवो यथा नक्षत्रा यन्त्यक्तुभिः । सूराय विश्वचक्षसे ॥

അന്ധകാരത്തിന്റെ ആ കവർച്ചക്കാർ അകന്നു ഓടിപ്പോകുന്നു; രാത്രികളോടൊപ്പം നക്ഷത്രങ്ങൾ പിന്മാറുന്നതുപോലെ—സർവദർശിയായ സൂര്യന്റെ മുമ്പിൽ. സത്യപ്രകാശം വരുമ്പോൾ അജ്ഞാനം പിൻവാങ്ങുന്നു.

Mantra 3

अदृश्रमस्य केतवो वि रश्मयो जनाँ अनु । भ्राजन्तो अग्नयो यथा ॥

അവന്റെ പ്രകാശചിഹ്നങ്ങൾ (കേതവഃ) ദൃശ്യമാകുന്നു; അവന്റെ കിരണങ്ങൾ (രശ്മയഃ) ജനങ്ങളെ അനുഗമിച്ച് എല്ലാടവും വ്യാപിക്കുന്നു—അഗ്നികൾപോലെ ജ്വലിച്ച് ദീപ്തിയോടെ പ്രകാശിക്കുന്നു.

Mantra 4

तरणिर्विश्वदर्शतो ज्योतिष्कृदसि सूर्य । विश्वमा भासि रोचनम् ॥

ഹേ സൂര്യ, നീ സർവ്വർക്കും ദർശനീയനായ ഗമനശീലൻ (തരണിഃ) ആകുന്നു; നീ ജ്യോതിയുടെ കർത്താവ് (ജ്യോതിഷ്കൃത്) ആകുന്നു. നീ സമസ്ത ‘രോചന’—പ്രകാശമയ ലോകത്തെ പ്രകാശിപ്പിക്കുന്നു.

Mantra 5

प्रत्यङ्देवानां विशः प्रत्यङ्ङुदेषि मानुषान् । प्रत्यङ्विश्वं स्वर्दृशे ॥

ദേവന്മാരുടെ സഭകളിലേക്കു (വിശഃ) തിരിഞ്ഞും, മനുഷ്യരിലേക്കു തിരിഞ്ഞും, നീ ഉദിക്കുന്നു; സർവ്വത്തിലേക്കും തിരിഞ്ഞ്, നീ ‘സ്വർ’—പരമപ്രകാശത്തെ ദർശനത്തിന് വെളിപ്പെടുത്തുന്നു.

Mantra 6

येना पावक चक्षसा भुरण्यन्तं जनाँ अनु । त्वं वरुण पश्यसि ॥

ഏതു പാവകമായ, ശുദ്ധീകരിക്കുന്ന ദൃഷ്ടിയാൽ നീ ചലിക്കുന്ന ജനസമൂഹങ്ങളെ പിന്തുടരുന്നുവോ, അതേ ദൃഷ്ടിയാൽ, ഹേ വരുണ, നീ എല്ലാ മറവുകളും ഭേദിച്ച് എല്ലാം കാണുന്നു.

Mantra 7

वि द्यामेषि रजस्पृथ्वहा मिमानो अक्तुभिः । पश्यञ्जन्मानि सूर्य ॥

നീ ദ്യൗസിലും മധ്യപ്രദേശങ്ങളിലും വിശാലമായി സഞ്ചരിക്കുന്നു; രാത്രികളോടൊപ്പം ദിവസങ്ങളെ അളക്കുന്നു; ജന്മങ്ങളെ ദർശിക്കുന്നവനേ, ഹേ സൂര്യ, നീ ജ്ഞാനത്തിലേക്ക് ഉണർത്തുന്നു.

Mantra 8

सप्त त्वा हरितो रथे वहन्ति देव सूर्य । शोचिष्केशं विचक्षण ॥

ഏഴ് ഹരിത ശക്തികൾ നിന്നെ രഥത്തിൽ വഹിക്കുന്നു, ഹേ ദേവ സൂര്യ—ജ്വാലാകേശൻ, സർവ്വവിചക്ഷണൻ; അവ പ്രകാശകനെ നമ്മുടെ ദർശനത്തിലേക്ക് കൊണ്ടുവരുന്നു.

Mantra 9

अयुक्त सप्त शुन्ध्युवः सूरो रथस्य नप्त्यः । ताभिर्याति स्वयुक्तिभिः ॥

സൂര്യൻ ഏഴ് ശുദ്ധീകരക ശക്തികളെ—രഥത്തിന്റെ സൂക്ഷ്മ സന്തതിയെ—യോജിപ്പിച്ചിരിക്കുന്നു; അവൻ ആ സ്വയം-യുക്ത ഊർജങ്ങളാൽ തന്നെയാണ് യാത്ര ചെയ്യുന്നത്.

Mantra 10

उद्वयं तमसस्परि ज्योतिष्पश्यन्त उत्तरम् । देवं देवत्रा सूर्यमगन्म ज्योतिरुत्तमम् ॥

ഞങ്ങൾ അന്ധകാരത്തിന്റെ അപ്പുറം ഉയർന്നു, ഉന്നത ജ്യോതി കണ്ടുകൊണ്ട്; ദേവനിലേക്കും ദേവലോകത്തിലേക്കും, സൂര്യനിലേക്കും ഞങ്ങൾ എത്തിയിരിക്കുന്നു—പരമ പ്രകാശത്തിലേക്ക്.

Mantra 11

उद्यन्नद्य मित्रमह आरोहन्नुत्तरां दिवम् । हृद्रोगं मम सूर्य हरिमाणं च नाशय ॥

ഇന്ന് ഉദയിക്കുന്നവനേ, മഹാമിത്രനേ, ഉയർന്ന സ്വർഗത്തിലേക്ക് आरोഹിക്കുന്നവനേ; ഹേ സൂര്യ, എന്റെ ഹൃദ്രോഗവും ഹരിമാണം—മഞ്ഞപ്പിന്റെ നിഴലും—നശിപ്പിക്കണമേ.

Mantra 12

शुकेषु मे हरिमाणं रोपणाकासु दध्मसि । अथो हारिद्रवेषु मे हरिमाणं नि दध्मसि ॥

ഹേ ഹരി (സൂര്യാ), പ്രകാശമുള്ളവരിൽ നീ എന്റെ മഞ്ഞപ്പിന്റെ കളങ്കം സ്ഥാപിക്കുന്നു; ഔഷധഗുണമുള്ള ചികിത്സക സസ്യങ്ങളിൽ നീ അതിനെ വെക്കുന്നു; പിന്നെയും മഞ്ഞവർണ്ണമുള്ള ജീവികളിൽ നീ എന്റെ മഞ്ഞപ്പിനെ നിക്ഷേപിക്കുന്നു—ഇങ്ങനെ ദോഷം ആത്മാവിന്റെ ഉപകരണമായ ശരീരത്തിൽ നിന്ന് മാറിപ്പോകുന്നു.

Mantra 13

उदगादयमादित्यो विश्वेन सहसा सह । द्विषन्तं मह्यं रन्धयन्मो अहं द्विषते रधम् ॥

ഈ ആദിത്യൻ സർവ്വശക്തിയോടും കൂടി ഒരുമിച്ച് ഉദിച്ചിരിക്കുന്നു; എനിക്കായി വൈരബലത്തെ അവൻ കീഴടക്കട്ടെ—ദ്വേഷിയുടെ ഇച്ഛയ്ക്കു ഞാൻ ഏല്പിക്കപ്പെടാതിരിക്കട്ടെ.