Sukta 1.134
तुभ्यमुषासः शुचयः परावति भद्रा वस्त्रा तन्वते दंसु रश्मिषु चित्रा नव्येषु रश्मिषु । तुभ्यं धेनुः सबर्दुघा विश्वा वसूनि दोहते । अजनयो मरुतो वक्षणाभ्यो दिव आ वक्षणाभ्यः ॥
túbhyam uṣā́saḥ śúcayaḥ parā́vati bhadrā́ vástrā tanvate dáṃsu raśmíṣu citrā́ návyeṣu raśmíṣu | túbhyaṃ dhénuḥ sabardúghā víśvā vásūni dohate | ájanayo marúto vakṣáṇābhyo divá ā́ vakṣáṇābhyaḥ ||
നിനക്കായി, ദൂരവ്യാപ്തിയിൽ നിന്നുള്ള ശുദ്ധ ഉഷസ്സുകൾ കിരണങ്ങളിൽ—എപ്പോഴും പുതുമയുള്ള കിരണങ്ങളിൽ—ഭദ്രമായ പ്രകാശവസ്ത്രങ്ങൾ നെയ്യുന്നു, ഹേ ദംസു (കൗശലൻ/അത്ഭുതകർമ്മി). നിനക്കായി സമൃദ്ധമായി പാൽ തരുന്ന ധേനു എല്ലാ വസുക്കളെയും (ധനം/സമ്പത്ത്) ദോഹിക്കുന്നു. നീ മരുത്തുകളെ ദ്യാവിന്റെ സ്തനങ്ങളിൽ നിന്ന്—പ്രകാശമയ വിശാലതയുടെ സ്തനങ്ങളിൽ നിന്ന്—ജനിപ്പിക്കുന്നു.
Answers come straight from the texts, with the shlokas they draw on. Ask in your own words.
A free sign-in with Google or Apple keeps your chat saved across web and the app.