Adhyaya 51

Verse 1

इति श्रीकूर्मपुराणे षट्साहस्त्र्यां संहितायां पूर्वविभागे पञ्चाशो ऽध्यायः सूत उवाच वेदव्यासावताराणि द्वापरे कथितानि तु / महादेवावताराणि कलौ शृणुत सुव्रताः

ഇങ്ങനെ ശ്രീകൂർമപുരാണത്തിലെ ഷട്സാഹസ്ത്രീ സംഹിതയുടെ പൂർവവിഭാഗത്തിൽ അമ്പതാം അധ്യായം സമാപിച്ചു. സൂതൻ പറഞ്ഞു—ദ്വാപരയുഗത്തിലെ വേദവ്യാസാവതാരങ്ങൾ വിവരിക്കപ്പെട്ടു; ഇനി, ഹേ സുവ്രതന്മാരേ, കലിയുഗത്തിലെ മഹാദേവാവതാരങ്ങൾ ശ്രവിക്കുവിൻ।

Verse 2

आद्ये कलियुगे श्वेतो देवदेवो महाद्युतिः / नाम्ना हिताय विप्राणामभूद् वैवस्वते ऽन्तरे

കലിയുഗത്തിന്റെ ആദിയിൽ ദേവദേവൻ, മഹാദ്യുതിയുള്ള പ്രഭു ‘ശ്വേത’ എന്ന നാമത്തിൽ വൈവസ്വത മന്വന്തരത്തിൽ ബ്രാഹ്മണരുടെ ഹിതത്തിനായി പ്രത്യക്ഷനായി।

Verse 3

हिमवच्छिखरे रम्ये छगले पर्वतोत्तमे / तस्य शिष्याः शिखायुक्ता वभूवुरमितप्रभाः

ഹിമവാന്റെ മനോഹര ശിഖരത്തിൽ—ഛഗല എന്ന ശ്രേഷ്ഠ പർവതത്തിൽ—അവന്റെ ശിഷ്യർ ശിഖ ധരിച്ച് അളവറ്റ പ്രഭയോടെ ദീപ്തരായി।

Verse 4

श्वेतः श्वेतशिखश्चैव श्वेतास्यः श्वेतलोहितः / चत्वारस्ते महात्मानो ब्राह्मणा वेदपारगाः

ശ്വേതൻ, ശ്വേതശിഖൻ, ശ്വേതാസ്യൻ, ശ്വേതലോഹിതൻ—ഈ നാലു മഹാത്മ ബ്രാഹ്മണർ വേദങ്ങളിൽ പാരംഗതരായിരുന്നു।

Verse 5

सुभानो दमनश्चाथ सुहोत्रः कङ्कणस्तथा / लोकाक्षिरथ योगीन्द्रो जैगीषव्यस्तु सप्तमे

ഏഴാം ക്രമത്തിൽ സുഭാനൻ, ദമനൻ, സുഹോത്രൻ, കങ്കണൻ; ലോകാക്ഷിരഥൻ, യോഗീന്ദ്രൻ, കൂടാതെ ജൈഗീഷവ്യൻ—ഇവരാണ് എണ്ണപ്പെടുന്നത്.

Verse 6

अष्टमे दधिवाहः स्यान्नवमे वृषभः प्रभुः / भृगुस्तु दशमे प्रोक्तस्तस्मादुग्रः परः स्मृतः

എട്ടാമത്തിൽ ദധിവാഹൻ ഉണ്ടാകും, ഒൻപതാമത്തിൽ പ്രഭു വൃഷഭൻ. പത്താമത്തിൽ ഭൃഗു പ്രസ്താവിതൻ; അതിനാൽ ആ ചക്രത്തിൽ ഉഗ്രൻ പരമനായി സ്മരിക്കപ്പെടുന്നു.

Verse 7

द्वादशे ऽत्रिः समाख्यातो बली चाथ त्रयोदशे / चतुर्दशे गौतमस्तु वेदशीर्षा ततः परम्

പന്ത്രണ്ടാമത്തിൽ അത്രി പ്രഖ്യാപിതൻ, പതിമൂന്നാമത്തിൽ ബലി. പതിനാലാമത്തിൽ ഗൗതമൻ പ്രസ്താവിതൻ; അതിന് ശേഷം വേദശീർഷൻ വരുന്നു.

Verse 8

गोकर्णश्चाभवत् तस्माद् गुहावासः शिखण्ड्यथ / जटामाल्यट्टहासश्च दारुको लाङ्गली क्रमात्

ആ കാരണത്താൽ ആ സ്ഥലം ‘ഗോകർണ’ എന്ന നാമം പ്രാപിച്ചു; തുടർന്ന് ‘ഗുഹാവാസ’യും ‘ശിഖണ്ഡി’യും എന്ന പേരുകൾ ഉണ്ടായി. ക്രമമായി ‘ജടാമാല്യ’, ‘അട്ടഹാസ’, ‘ദാരുക’, ‘ലാങ്ഗലി’ എന്നും പ്രസിദ്ധമായി.

Verse 9

श्वेतस्तथा परः शूली डिण्डी मुण्डी च वै क्रमात् / सहिष्णुः सोमशर्मा च नकुलीशो ऽन्तिमे प्रभुः

അടുത്തതായി ക്രമത്തിൽ ശ്വേതൻ, പരൻ, ശൂലി, ഡിണ്ഡി, മുണ്ഡി; കൂടാതെ സഹിഷ്ണു, സോമശർമാ—അവസാനമായി പ്രഭു നകുലീശൻ എന്നു പ്രസ്താവിക്കുന്നു.

Verse 10

वैवस्वते ऽन्तरे शंभोरवतारास्त्रिशूलिनः / अष्टाविंशतिराख्याता ह्यन्ते कलियुगे प्रभोः / तीर्थे कायावतारे स्याद् देवेशो नकुलीश्वरः

വൈവസ്വത മന്വന്തരത്തിൽ ത്രിശൂലധാരിയായ ശംഭു പ്രഭുവിന്റെ അവതാരങ്ങൾ ഇരുപത്തെട്ട് എന്നു പ്രസിദ്ധമാണ്. കലിയുഗാന്ത്യത്തിൽ ഒരു പുണ്യതീർത്ഥത്തിൽ ദേവേശ്വരൻ ദേഹാവതാരമായി നകുലീശ്വരനായി പ്രത്യക്ഷപ്പെടും.

Verse 11

तत्र देवादिदेवस्य चत्वारः सुतपोधनाः / शिष्या बभूवुश्चान्येषां प्रत्येकं मुनिपुङ्गवाः

അവിടെ ദേവാദിദേവന്റെ നാലു മഹാതപസ്വികൾ ശിഷ്യരായി. മറ്റുള്ള ഓരോരുത്തർക്കും വേറേവേറെയായി ദർശനശ്രേഷ്ഠരായ മുനിപുംഗവർ ശിഷ്യരായി ഉണ്ടായി.

Verse 12

प्रसन्नमनसो दान्ता ऐश्वरीं भक्तिमाश्रिताः / क्रमेण तान् प्रवक्ष्यामि योगिनो योगवित्तमान्

മനം പ്രസന്നവും ഇന്ദ്രിയങ്ങൾ നിയന്ത്രിതവുമായിട്ട്, ഈശ്വരഭക്തിയെ ആശ്രയിച്ചിരിക്കുന്ന യോഗത്തിൽ പരമജ്ഞാനികളായ ആ യോഗികളെ ഞാൻ ഇനി ക്രമമായി വിവരിക്കും.

Verse 13

श्वेतः श्वेतशिखश्चैव श्वेतास्यः श्वेतलोहितः / दुन्दुभिः शतरूपश्च ऋचीकः केतुमांस्तथा / विकेशश्च विशोकश्च विशापश्शापनाशनः

‘ശ്വേതൻ, ശ്വേതശിഖൻ, ശ്വേതാസ്യൻ, ശ്വേതലോഹിതൻ, ദുന്ദുഭി, ശതരൂപൻ, ഋചീകൻ, കേതുമാൻ, വികേശൻ, വിശോകൻ, വിശാപൻ, ശാപനാശനൻ’—ഇവയാണ് അദ്ദേഹത്തിന്റെ നാമങ്ങൾ.

Verse 14

सुमुखो दुर्मुखश्चैव दुर्दमो दुरतिक्रमः / सनः सनातनश्चैव मुकारश्च सनन्दनः

അവൻ സുമുഖനും അതുപോലെ ദുർമുഖനും; ദുർദമനും ദുർഅതിക്രമനും. അവൻ സനനും സനാതനനും; പവിത്ര ‘മു’ അക്ഷരവും സനന്ദനനും ആകുന്നു.

Verse 15

दालभ्यश्च महायोगी धर्मात्मनो महौजसः / सुधामा विरजाश्चैव शङ्खपात्रज एव च

ദാലഭ്യൻ മഹായോഗി, ധർമ്മാത്മാവും മഹാതേജസ്വിയും; കൂടാതെ സുധാമാ, വിരജ, ശംഖപാത്രജനും (അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നു)।

Verse 16

सारस्वतस्तथा मेघो घनवाहः सुवाहनः / कपिलश्चासुरिश्चैव वोढुः पञ्चशिखो मुनिः

അതുപോലെ സാരസ്വതൻ, മേഘൻ, ഘനവാഹൻ, സുവാഹനൻ; കൂടാതെ കപിലനും ആസുരിയും; വോഢുവും മുനി പഞ്ചശിഖനും (ഉണ്ടായിരുന്നു)।

Verse 17

पराशरश्च गर्गश्च भार्गवश्चाङ्गिरास्तथा / बलबन्धुर्निरामित्रः केतुशृङ्गस्तपोधनः

പരാശരൻ, ഗർഗൻ, ഭാർഗവൻ, ആംഗിരസനും; കൂടാതെ ബലബന്ധു, നിരാമിത്ര, കേതുശൃംഗ—ഇവർ തപോധന ഋഷിമാർ (ആയിരുന്നു)।

Verse 18

लम्बोदरश्च लम्बश्च लाम्बाक्षो लम्बकेशकः / सर्वज्ञः समबुद्धिश्च साध्यः सत्यस्तथैव च

അവൻ ലംബോദരൻ, ലംബൻ, ലാംബാക്ഷൻ, ലംബകേശൻ; അവൻ സർവ്വജ്ഞൻ, സമബുദ്ധിയുള്ളവൻ, പ്രാപ്യലക്ഷ്യം, അതുപോലെ സത്യസ്വരൂപൻ।

Verse 19

शुधामा काश्यपश्चैव वसिष्ठो विरजास्तथा / अत्रिरुग्रस्तथा चैव श्रवणो ऽथ श्रविष्ठकः

ശുധാമാ, കാശ്യപൻ, വസിഷ്ഠൻ, വിരജാ; അതുപോലെ അത്രിയും ഉഗ്രനും; കൂടാതെ ശ്രവണനും ശ്രവിഷ്ഠകനും—ഇവർ ഇവിടെ എണ്ണപ്പെട്ട ഋഷിമാർ।

Verse 20

कुणिश्च कुणिबाहुश्च कुशरीरः कुनेत्रकः / कश्यपोह्युशना चैव च्यवनो ऽथ बृहस्पतिः

അങ്ങനെ കുണി, കുണിബാഹു, കുശരീര, കുനേത്രക; കൂടാതെ കശ്യപൻ, ഉശനാ (ശുക്രൻ), ച്യവനൻ, പിന്നെ ബൃഹസ്പതി—ഇവരും (ഋഷിമാർ) ആകുന്നു.

Verse 21

उतथ्यो वामदेवश्च महाकायो महानिलः / वाचश्रवाः सुपीकश्च श्यावाश्वः सपथीश्वरः

ഉതഥ്യനും വാമദേവനും; മഹാകായനും മഹാനിലനും; വാചശ്രവായും സുപീകനും; ശ്യാവാശ്വനും സപഥീശ്വരനും—ഈ പൂജ്യ മഹർഷിമാരും എണ്ണപ്പെടുന്നു.

Verse 22

हरिण्यनाभः कौशल्यो लोकाक्षिः कुथुमिस्तथा / सुमन्तुर्वर्चरी विद्वान् कबन्धः कुशिकन्धरः

ഹരിണ്യനാഭൻ, കൗശല്യൻ, ലോകാക്ഷി, കൂടാതെ കുഥുമി; സുമന്തു, പണ്ഡിതനായ വർചറി, കബന്ധൻ, കുശികന്ധരൻ—ഇവരാണ് ഇവിടെ എണ്ണിപ്പറയപ്പെട്ട ഋഷികൾ.

Verse 23

प्लक्षो दार्भायणिश्चैव केतुमान् गौतमस्तथा / भल्लापी मधुपिङ्गश्च श्वेतकेतुस्तपोनिधिः

പ്ലക്ഷനും ദാർഭായണിയും; കേതുമാനും ഗൗതമനും; ഭല്ലാപീ, മധുപിംഗ, കൂടാതെ ശ്വേതകേതു—തപശക്തിയുടെ നിധിയായിരുന്നു.

Verse 24

उशिजो बृहदुक्थश्च देवलः कपिरेव च / शालिहोत्रो ऽग्निवेश्यश्च युवनाश्वः शरद्वसुः

ഉശിജൻ, ബൃഹദുക്തൻ, ദേവലൻ, കപി; കൂടാതെ ശാലിഹോത്രൻ, അഗ്നിവേശ്യൻ; പിന്നെ യുവനാശ്വൻ, ശരദ്വസു—ഇവരും ഈ വംശപരമ്പരയിൽ എണ്ണപ്പെടുന്നു.

Verse 25

छगलः कुण्डकर्णश्च कुम्भश्चैव प्रवाहकः / उलूको विद्युतश्चैव शाद्वलो ह्याश्वलायनः

ഛഗലൻ, കുണ്ഡകർണൻ, കുംഭൻ, പ്രവാഹകൻ; കൂടാതെ ഉലൂകൻ, വിദ്യുത്; പിന്നെ ശാദ്വലൻ, ആശ്വലായനൻ—ഇവയാണ് ഇവിടെ എണ്ണപ്പെട്ട നാമങ്ങൾ.

Verse 26

अक्षपादः कुमारश्च उलूको वत्स एव च / कुशिकश्चैव गर्गश्च मित्रको ऋष्य एव च

അക്ഷപാദൻ, കുമാരൻ, ഉലൂകൻ, വത്സൻ; അതുപോലെ കുശികൻ, ഗർഗൻ; കൂടാതെ മിത്രകൻ, ഋഷ്യൻ—ഈ ഋഷിമാരും പരാമർശിക്കപ്പെടുന്നു.

Verse 27

शिष्या एते महात्मानः सर्वोवर्तेषु योगिनाम् / विमला ब्रह्मभूयिष्ठा ज्ञानयोगपरायणाः

ഈ മഹാത്മ ശിഷ്യർ യോഗികളുടെ എല്ലാ ആചാരങ്ങളിലും ശ്രേഷ്ഠർ—ആചരണത്തിൽ നിർമ്മലർ, ബ്രഹ്മത്തിൽ ദൃഢസ്ഥിതർ, ജ്ഞാനയോഗത്തിൽ പൂർണ്ണപരായണർ.

Verse 28

कुर्वन्ति चावताराणि ब्राह्मणानां हिताय हि / योगेश्वराणामादेशाद् वेदसंस्थापनाय वै

അവർ ബ്രാഹ്മണരുടെ ഹിതത്തിനായി അവതാരങ്ങൾ സ്വീകരിക്കുന്നു; യോഗേശ്വരന്മാരുടെ ആജ്ഞപ്രകാരം വേദങ്ങളുടെ പുനഃസ്ഥാപനത്തിനായും അവർ അവതരിക്കുന്നു.

Verse 29

ये ब्राह्मणाः संस्मरन्ति नमस्यन्ति च सर्वदा / तर्पयन्त्यर्चयन्त्येतान् ब्रह्मविद्यामवाप्नुयुः

എപ്പോഴും അവരെ സ്മരിച്ച് നമസ്കരിക്കുകയും, തർപ്പണം ചെയ്ത് അർച്ചനയാൽ ആരാധിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന ബ്രാഹ്മണർ ബ്രഹ്മവിദ്യയെ പ്രാപിക്കുന്നു.

Verse 30

इदं वैवस्वतं प्रोक्तमन्तरं विस्तरेण तु / भविष्यति च सावर्णो दक्षसावर्ण एव च

ഈ വൈവസ്വത മന്വന്തരത്തെ വിശദമായി പ്രസ്താവിച്ചു. ഭാവിയിൽ സാവർണ മനുവും, അതുപോലെ ദക്ഷ-സാവർണനും ഉദ്ഭവിക്കും.

Verse 31

दशमो ब्रह्मसावर्णो धर्मसावर्ण एव च / द्वादशो रुद्रसावर्णो रोचमानस्त्रयोदशः / भौत्यश्चतुर्दशः प्रोक्तो भविष्या मनवः क्रमात्

പത്താമൻ ബ്രഹ്മ-സാവർണ മനു; പതിനൊന്നാമൻ ധർമ്മ-സാവർണ. പന്ത്രണ്ടാമൻ രുദ്ര-സാവർണ; പതിമൂന്നാമൻ റോചമാന; പതിനാലാമൻ ഭൗത്യ—ഇങ്ങനെ ക്രമമായി ഭാവി മനുക്കൾ പ്രസ്താവിക്കപ്പെടുന്നു.

Verse 32

अयं वः कथितो ह्यंशः पूर्वो नारायणेरितः / भूतभव्यैर्वर्तमानैराख्यानैरुपबृंहितः

ഈ ഭാഗം നിങ്ങളോട് പറഞ്ഞിരിക്കുന്നു—പൂർവകാലത്ത് നാരായണൻ പ്രസ്താവിച്ച പുരാതനോപദേശം; ഭൂതം, ഭാവി, വർത്തമാനം എന്നീ ആഖ്യാനങ്ങളാൽ സമൃദ്ധം.

Verse 33

यः पठेच्छृणुयाद् वापि श्रावयेद् वा द्विजोत्तमान् / स सर्वपापनिर्मुक्तो ब्रह्मणा सह मोदते

ഇത് പാരായണം ചെയ്യുന്നവൻ, അല്ലെങ്കിൽ കേൾക്കുന്നവൻ, അല്ലെങ്കിൽ ശ്രേഷ്ഠ ദ്വിജന്മാർക്ക് കേൾപ്പിക്കുന്നവൻ—അവൻ സർവ്വപാപങ്ങളിൽ നിന്നു വിമുക്തനായി ബ്രഹ്മാവിനോടൊപ്പം ആനന്ദിക്കുന്നു.

Verse 34

पठेद् देवालये स्नात्वा नदीतीरेषु चैव हि / नारायणं नमस्कृत्य भावेन पुरुषोत्तमम्

സ്നാനം ചെയ്ത് ദേവാലയത്തിലും, നദീതീരങ്ങളിലും, ഇതിന്റെ പാരായണം ചെയ്യണം; ഭക്തിഭാവത്തോടെ നാരായണൻ—പുരുഷോത്തമൻ—നെ നമസ്കരിക്കണം.

Verse 35

नमो देवादिदेवाय देवानां परमात्मने / पुरुषाय पुराणाय विष्णवे कूर्मरूपिणे

ദേവാദിദേവനും ദേവന്മാരുടെ പരമാത്മാവുമായ ആദിപുരുഷൻ, പുരാതനൻ—കൂർമരൂപം ധരിച്ച വിഷ്ണുവിന് നമസ്കാരം।