Sukta 67

Mantra 1

सव॒नोति॒ हि सु॒न्वन् क्षयं॒ परी॑णसः सुन्वा॒नो हि ष्मा॒ यज॒त्यव॒ द्विषो॑ दे॒वाना॒मव॒ द्विषः॑ । सु॒न्वा॒न इत् सि॑षासति स॒हस्रा॑ वा॒ज्यवृ॑तः । सु॒न्वा॒नायेन्द्रो॑ ददात्या॒भुवं॑ र॒यिं द॑दात्या॒भुव॑म्

കാരണം സോമം പിഴിയുന്നവൻ (സുന്വൻ) അഭാവമില്ലാത്ത വാസസ്ഥലം/ആശ്രയം നേടുന്നു; പിഴിയുന്നവൻ തന്നേ യജ്ഞം ചെയ്യുന്നു—അവൻ ദേവന്മാരുടെ ദ്വേഷികളെ അടിച്ചമർത്തുന്നു, അതെ, ദ്വേഷികളെ അടിച്ചമർത്തുന്നു. പിഴിയുന്നവൻ തന്നേ ആയിരക്കണക്കിന് ജയധനങ്ങൾ, സമ്മാനങ്ങളാൽ ചുറ്റപ്പെട്ടവ, നേടാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു. പിഴിയുന്നവന് ഇന്ദ്രൻ സമൃദ്ധിദായക ധനം നൽകുന്നു—സ്ഥിരമായി വളരുന്ന ധനം നൽകുന്നു.

Mantra 2

मो षु वो॑ अ॒स्मद॒भि तानि॒ पौंस्या॒ सना॑ भूवन् द्यु॒म्नानि॒ मोत जा॑रिषुर॒स्मत् पु॒रोत जा॑रिषुः । यद् व॑श्चि॒त्रं यु॒गेयु॑गे॒ नव्यं॒ घोषा॒दम॑र्त्यम्। अ॒स्मासु॒ तन्म॑रुतो॒ यच्च॑ दु॒ष्टृरं॑ दिधृ॒ता यच्च॑ दु॒ष्टर॑म्

ആ പുരാതന പുരുഷബലങ്ങൾ ഞങ്ങളോടു വിരോധമായി തിരിയാതിരിക്കട്ടെ; മഹിമകൾ നിങ്ങള്ക്കായിരിക്കട്ടെ. അവ ഞങ്ങളെ ക്ഷയിപ്പിക്കാതിരിക്കട്ടെ, മുൻപുപോലെ പോലും ക്ഷയിപ്പിക്കാതിരിക്കട്ടെ. ഹേ മരുതുകളേ, യുഗം യുഗമായി നിങ്ങളുടെ അത്ഭുതശക്തി എപ്പോഴും പുതിയത്, അമരം, ഘോഷത്തിൽ നിന്നു ജനിച്ചത്—അത് ഞങ്ങളിലേക്കു സ്ഥാപിക്കുവിൻ; പ്രതിരോധിക്കാൻ ദുഷ്കരമായതും, അതിക്രമിക്കാൻ ദുഷ്ടരമായതും.

Mantra 3

अ॒ग्निं होता॑रं मन्ये॒ दास्व॑न्तं॒ वसुं॑ सू॒नुं सह॑सो जा॒तवे॑दसं॒ विप्रं॒ न जा॒तवे॑दसम्। य ऊ॒र्ध्वया॑ स्वध्व॒रो दे॒वो दे॒वाच्या॑ कृ॒पा। घृ॒तस्य॒ विभ्रा॑ष्टि॒मनु॑ वष्टि शो॒चिषा॒जुह्वा॑नस्य स॒र्पिषः॑

ഞാൻ അഗ്നിയെ ഹോതൃവെന്നു കരുതുന്നു—ദാനശീലൻ, ധനസ്വരൂപൻ, സഹസിന്റെ പുത്രൻ, ജാതവേദസ്; അതെ, പ്രചോദിതനായ ജാതവേദസ്. ഉയർന്നു കത്തുന്ന ജ്വാലയോടെ, സുനിയമിത യാഗത്തിന്റെ ദേവനായി, ദേവന്മാരുടെ കൃപയാൽ, ദീപ്തമായ ശോചിഷോടെ, ഘൃതത്തിന്റെ തിളക്കത്തെ അനുഗമിക്കുന്നവൻ—സർപിഷ് (വെണ്ണ-ആഹുതി) ഒഴിക്കുന്നവന്റെ നെയ്യിന്റെ പ്രകാശത്തെ തിരഞ്ഞെടുക്കുന്നു.

Mantra 4

य॒ज्ञैः समि॑श्लाः॒ पृष॑तीभिरृ॒ष्टिभि॒र्यामं॑ छु॒भ्रासो॑ अ॒ञ्जिषु॑ प्रि॒या उ॒त। आ॒सद्या॑ ब॒र्हिर्भ॑रतस्य सूनवः पो॒त्रादा सोमं॑ पिबता दिवो नरः

യജ്ഞങ്ങളോടു ചേർന്നവരായി, പുള്ളിപ്പുള്ളിയായ (പൃഷതീ) കുതിരപ്പെൺകുതിരകളോടും കുന്തങ്ങളോടും കൂടി—പ്രകാശമുള്ളവരേ, അലങ്കാരങ്ങളിൽ പ്രിയരേ—നിങ്ങൾ സമീപിക്കുവിൻ. ഭരതന്റെ പവിത്ര ബർഹിഷിൽ ഇരുന്നിട്ട്, ഹേ പുത്രന്മാരേ, പോതൃയുടെ സ്ഥാനത്തിൽ നിന്നു സോമം പാനം ചെയ്‍വിൻ, ഹേ ദിവ്യവീരന്മാരേ.

Mantra 5

आ व॑क्षि दे॒वां इ॒ह वि॑प्र॒ यक्षि॑ चो॒शन् हो॑त॒र्नि ष॑दा॒ योनि॑षु त्रि॒षु। प्रति॑ वीहि॒ प्रस्थि॑तं सो॒म्यं मधु॒ पिबाग्नी॑ध्रा॒त् तव॑ भा॒गस्य॑ तृष्णुहि

ഹേ വിപ്രാ, ദേവന്മാരെ ഇവിടെ കൊണ്ടുവരിക; ഹേ സന്നദ്ധ ഹോതൃ, യജനമാചരിക്ക; നിശ്ചിതമായ മൂന്നു യോനികളിൽ (ആസനങ്ങളിൽ) ഇരിക്ക. മുന്നിൽ വെച്ചിരിക്കുന്ന സോമ്യമധു—സോമത്തിന്റെ മധുരമദ്യം—സ്വീകരിക്ക; അഗ്നീധ്രന്റെ സ്ഥാനത്തിൽ നിന്നു പാനം ചെയ്‍വിൻ: നിനക്കു നിശ്ചയിച്ച ഭാഗത്തിനായി തൃഷ്ണ പുലർത്തുക.

Mantra 6

ए॒ष स्य ते॑ त॒न्वो नृम्ण॒वर्ध॑नः॒ सह॒ ओजः॑ प्र॒दिवि॑ बा॒ह्वोर्हि॒तः । तुभ्यं॑ सु॒तो म॑घवन् तुभ्य॒माभृ॑त॒स्त्वम॑स्य॒ ब्राह्म॑णा॒दा तृ॒पत् पि॑ब

ഇതു നിശ്ചയമായും നിന്റെ തനുവിന്നു നൃമ്ണ-വർധകം—ബലം, ഓജസ്—ഉന്നത ദിവിയിൽ സ്ഥാപിതം, നിന്റെ ഭുജങ്ങളിൽ നിക്ഷിപ്തം. ഹേ മഘവൻ, നിനക്കായി ഇതു സുതം (പിഴിഞ്ഞത്), നിനക്കായി ഇവിടെ കൊണ്ടുവന്നത്; ഈ ബ്രാഹ്മണ (പവിത്ര വചന)ത്തിൽ നിന്നു തൃപ്തനാകുക; പൂർണ്ണതൃപ്തിവരെ പാനം ചെയ്‍വിൻ.

Mantra 7

यमु॒ पूर्वमहु॑वे॒ तमि॒दं हु॑वे॒ सेदु॒ हव्यो॑ द॒दिर्यो नाम॒ पत्य॑ते । अ॒ध्व॒र्युभिः॒ प्रस्थि॑तं सो॒म्यं मधु॑ पो॒त्रात् सोमं॑ द्रविणोदः॒ पिब॑ ऋ॒तुभिः॑

ഞാൻ മുമ്പ് ആരെയോ ആഹ്വാനം ചെയ്തുവോ, അവനെയേ ഇപ്പോഴും ഞാൻ ആഹ്വാനം ചെയ്യുന്നു; അവൻ ഹവ്യയോഗ്യൻ, ദാതാവ്—‘ദദിര്യ’ എന്ന നാമത്തിൽ അധിപതിയായി വാഴുന്നു. അധ്വര്യുക്കൾ പ്രസ്ഥാപിച്ച സോമ്യമധു, പോത്രയുടെ സ്ഥാനത്തിൽ നിന്നുള്ള സോമം—ഹേ ദ്രവിണോദ (ധനദാതാവേ), ഋതുക്കളുടെ ക്രമത്തിൽ പാനം ചെയ്യുക.