Sukta 49

Mantra 1

रात्रिः। इ॒षि॒रा योषा॑ युव॒तिर्दमू॑ना॒ रात्री॑ दे॒वस्य॑ सवि॒तुर्भग॑स्य । अ॒श्व॒क्ष॒भा सु॒हवा॒ संभृ॑तश्री॒रा प॑प्रौ॒ द्यावा॑पृथि॒वी म॑हि॒त्वा

രാത്രി—ആവേശമുള്ള കന്യക, യുവ ഗൃഹവാസിനി—ദേവൻ സവിതാവിന്റെയും ഭഗന്റെയും രാത്രിയേ! അശ്വനേത്രയുള്ളവൾ, എളുപ്പത്തിൽ ആഹ്വാനിക്കാവുന്നവൾ, സമാഹൃത തേജസ്സും ശ്രീയും ധരിച്ചവൾ, തന്റെ മഹിമയാൽ ദ്യാവാ-പൃഥിവിയെ നിറച്ചിരിക്കുന്നു.

Mantra 2

अति॒ विश्वा॑न्यरुहद् गम्भी॒रो वर्षि॑ष्ठमरुहन्त॒ श्रवि॑ष्ठाः । उ॒श॒ती रात्र्यनु॒ सा भ॒द्राभि ति॑ष्ठते मि॒त्र इ॑व स्व॒धाभिः॑

സകലത്തെയും അതിക്രമിച്ച് ആ ഗഹനൻ (ഗംഭീരൻ) ഉയർന്നു കയറി; ഏറ്റവും ഉന്നതമായ ശിഖരം ഏറ്റവും പ്രശസ്തർ आरोഹിച്ചു. ഉപകാരിണിയായ രാത്രി—അതിനു ശേഷം—ശുഭശക്തികളോടെ ദൃഢമായി നിലകൊള്ളുന്നു; മിത്രനെപ്പോലെ, തന്റെ സ്വധാ (അന്തര്നിഹിത ശക്തി)കളോടെ.

Mantra 3

वर्ये॒ वन्दे॒ सुभ॑गे॒ सुजा॑त॒ आज॑ग॒न् रात्रि॑ सु॒मना॑ इ॒ह स्या॑म्। अ॒स्मांस्त्रा॑यस्व॒ नर्या॑णि जा॒ता अथो॒ यानि॒ गव्या॑नि पु॒ष्ठ्या

വരണീയേ, വന്ദനീയേ, സൗഭാഗ്യവതീ, സുജാതേ—ഹേ രാത്രി, നീ എത്തിയിരിക്കുന്നു; ഇവിടെ ഞങ്ങൾ സുമനസ്സോടെ ഇരിക്കട്ടെ. മനുഷ്യജന്യമായി ഉദിച്ച ഹാനികളിൽ നിന്ന് ഞങ്ങളെ രക്ഷിക്കേണമേ; കൂടാതെ ഗോ-സമ്പത്തിനെയും പോഷക വർദ്ധനയെയും സ്പർശിക്കുന്ന ഏതൊരു ദോഷത്തിൽ നിന്നുമും.

Mantra 4

सिं॒हस्य॒ रात्र्यु॑श॒ती पीं॒षस्य॑ व्या॒घ्रस्य॑ द्वी॒पिनो॒ वर्च॒ आ द॑दे । अश्व॑स्य ब्र॒ध्नं पुरु॑षस्य मा॒युं पु॒रु रू॒पाणि॑ कृणुषे विभा॒ती

ഉപകാരിണിയായ രാത്രി സിംഹത്തിന്റെ തേജസ്സും, പാന്തറിന്റെയും, കടുവയുടെയും, പുള്ളിപ്പുലിയുടെയും (ചിതറിപ്പുള്ളിയുള്ള മൃഗത്തിന്റെ) വൈഭവവും തന്റെ ഉള്ളിൽ ഏറ്റെടുക്കുന്നു. കുതിരയുടെ താമ്രവർണ്ണ പ്രകാശവും, മനുഷ്യന്റെ ഘോഷമയമായ ബലവും അവൾ സ്വീകരിക്കുന്നു; ഹേ പ്രകാശിക്കുന്നവളേ, നീ അനേകരൂപങ്ങൾ സൃഷ്ടിക്കുന്നു.

Mantra 5

शि॒वां रात्रि॑मनु॒सूर्यं॑ च हि॒मस्य॑ मा॒ता सु॒हवा॑ नो अस्तु । अ॒स्य स्तोम॑स्य सुभगे॒ नि बो॑ध॒ येन॑ त्वा॒ वन्दे॒ विश्वा॑सु दि॒क्षु

ശിവയായ രാത്രിയേ—സൂര്യനെ അനുഗമിച്ച് വരുന്നവളേ, ഹിമത്തിന്റെ (തണുപ്പിന്റെ) മാതാവേ—ഞങ്ങൾക്ക് സുഹവാ, എളുപ്പത്തിൽ ആഹ്വാനിക്കാവുന്നവളാകട്ടെ. ഹേ സുഭഗേ, നമ്മുടെ ഈ സ്തോത്രത്തെ പൂർണ്ണമായി ശ്രദ്ധിക്കണമേ; അതിനാൽ ഞാൻ നിന്നെ എല്ലാ ദിക്കുകളിലും വന്ദിക്കുന്നു.

Mantra 6

स्तोम॑स्य नो विभावरि॒ रात्रि॒ राजे॑व जोषसे । आसा॑म॒ सर्व॑वीरा॒ भवा॑म॒ सर्व॑वेदसो व्यु॒च्छन्ती॒रनू॒षसः॑

ഹേ വിഭാവരി, പ്രകാശസമ്പന്നയായ രാത്രിയേ, രാജാവ് നമസ്കാരത്തിൽ ആനന്ദിക്കുന്നതുപോലെ നീ നമ്മുടെ സ്തോത്രത്തിൽ പ്രസന്നമാകുന്നു. ഉഷസ്സുകൾക്കു ശേഷം പൊട്ടിവരുന്ന ഈ ആവർത്തിക്കുന്ന രാത്രികളിൽ, ഞങ്ങൾ സർവ്വവീര—എല്ലാ വീര്യവും ഉള്ളവർ—സർവ്വവേദസ—എല്ലാ ജ്ഞാനവും ഉള്ളവർ—ആകട്ടെ.

Mantra 7

शम्या॑ ह॒ नाम॑ दधि॒षे मम॒ दिप्स॑न्ति॒ ये धना॑ । रात्री॒हि तान॑सुत॒पा यस्ते॒नो न वि॒द्यते॒ यत् पुन॒र्न वि॒द्यते॑

ഓ രാത്രിയേ! ‘ശമ്യാ’ (ശാന്തിമയി) എന്ന നാമം നീ ധരിച്ചിരിക്കുന്നു. എന്റെ ധനം പിടിച്ചെടുക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നവർ ആരായാലും—ഓ സ്വതപാ (സ്വയം-തപ്ത) രാത്രിയേ, ഇവിടെ വരിക. അവരിലെ ആ കള്ളൻ കണ്ടെത്തപ്പെടാതിരിക്കട്ടെ; അതെ, അവൻ വീണ്ടും ഒരിക്കലും കണ്ടെത്തപ്പെടാതിരിക്കട്ടെ.

Mantra 8

भ॒द्रासि॑ रात्रि चम॒सो न वि॒ष्टो विष्वं॒ गोरू॑पं युव॒तिर्बि॑भर्षि । चक्षु॑ष्मती मे उश॒ती वपूंषि॒ प्रति॒ त्वं दि॒व्या न क्षाम॑मुक्थाः

ഓ രാത്രിയേ! നീ ഭദ്രാ (മംഗളമയി) ആകുന്നു; പാത്രംപോലെ ഉറപ്പായി സ്ഥാപിതയായിരിക്കുന്നു. യുവതിപോലെ നീ സർവ്വ ഗോറൂപ (ഗോ-രൂപ) വസ്തുക്കളെയും ധരിക്കുന്നു. ചക്ഷുഷ്മതീ, എനിക്കു ഉശതീ (കൃപാലു) ആയി, നീ നിന്റെ മനോഹര രൂപങ്ങളെ പ്രത്യുത്തരമായി സ്ഥാപിക്കുന്നു—ദിവ്യ ഉക്തികൾ ഭൂമിയിൽ പതിയുന്നതുപോലെ.

Mantra 9

यो अ॒द्य स्ते॒न आय॑त्यघा॒युर्मर्त्यो॑ रि॒पुः । रात्री॒ तस्य॑ प्र॒तीत्य॒ प्र ग्री॒वाः प्र शिरो॑ हनत्

ഇന്നു രാത്രി കള്ളനായി, ദുഷ്‌ജീവിതനായ മർത്ത്യശത്രുവായി ആരെങ്കിലും സമീപിച്ചാൽ—ഹേ രാത്രിയേ—അവനെ നേരിട്ട്, അവന്റെ കഴുത്ത് തകർത്തു വീഴ്‌ത്തുക; അവന്റെ തലയും തകർത്തു വീഴ്‌ത്തുക.

Mantra 10

प्र पादौ॒ न यथाय॑ति॒ प्र हस्तौ॒ न यथाशि॑षत्। यो म॑लि॒म्लुरु॒पाय॑ति॒ स संपि॑ष्टो॒ अपा॑यति । अपा॑यति॒ स्वपा॑यति॒ शुष्के॑ स्था॒णावपा॑यति

അവന്റെ കാലുകൾ അവൻ പോകാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നപോലെ പോകുന്നില്ല; അവന്റെ കൈകൾ പിടിക്കാനാഗ്രഹിക്കുന്നപോലെ എത്തുന്നില്ല. ഒളിഞ്ഞു അലഞ്ഞുനടക്കുന്ന കള്ളൻ സമീപിച്ചാൽ—അവൻ ചതഞ്ഞ് തകർന്നു പിന്മാറുന്നു; പിന്മാറുന്നു, പൂർണ്ണമായി അകന്നു പോകുന്നു; ഉണങ്ങിയ മരത്തടി (സ്ഥാണു)യിലേക്കു പോയി അവിടെ ഒതുങ്ങിപ്പോകുന്നു.