Devi in the Padma Purana

ທີ່ ຊາລິຄຣາມ ພຣະນາງເປັນ ມະຫາເທວີ; ໃນ ສິວະລິງຄະ ພຣະນາງເປັນ ຊະລະປຣິຍາ. ທີ່ ມາຍາປຸຣີ ພຣະນາງແທ້ໆແມ່ນ ກຸມາຣີ; ແລະໃນເລື່ອງສືບສາຍບຸດຫຼານ ພຣະນາງເປັນ ລະລິຕາ ເຊັ່ນກັນ.

ໂອ ຜູ້ມີໃບໜ້າງາມ ໃນນະຄອນອັນມີບຸນ ແລະໃນອາສຣົມທັງຫຼາຍ ໂອ ມະຫາເທວີ ພຣະນາງມີທີ່ປະທັບ; ແລະໃນປ່າ ແລະສວນປ່າກໍມີພຣະນາງສະຖິດຢູ່.

ໃນທີ່ນັ້ນເອງ ຜູ້ຮູ້ພຶງອັນເຊີນປະດິດສະຖານ ພຣະພຣະຫມາ, ພຣະສິວະ ແລະ ພຣະວິສະນຸ; ແລ້ວເມື່ອວາງພຣະວິນາຍກແລ້ວ ກໍວາງພຣະກະມະລາ ແລະ ພຣະອັມບິກາດ້ວຍ.

ພຣະຣຸດຣະໄດ້ກ່າວແກ່ພຣະເທວີນັ້ນວ່າ: “ເຈົ້າປາດຖະນາຈະກ່າວເຖິງກິດການໃດ? ຈົ່ງບອກມາ ໂອ ເທວີມະຫາມາຍາ ສິ່ງໃດກໍຕາມທີ່ຢູ່ໃນໃຈຂອງເຈົ້າ”

ນາງໄດ້ແຕະຕ້ອງແລ້ວກ່າວວ່າ “ໂອ ພຣະມານດາແຫ່ງຈັກກະວານ ຜູ້ເປັນທີ່ບູຊາຂອງໂລກທັງປວງ” ແລ້ວນ້ອມຄໍານັບ। ຕໍ່ມາ ພຣະເທວີໄດ້ຖອນພຣະບາດກັບ ແລະໃຊ້ມືຂອງພຣະອົງເອງຈັບມືຂອງພຣະຫຣິ।

ທີ່ກຸນຑະວາປີ ພຣະອົງເປັນ “ສຸພາງຄະ”; ທີ່ສາຣັນຍາ ເປັນ “ຕັກສະກະ”. ທີ່ອັກໂສຕະ ເປັນ “ປາປະຫາ”; ແລະທີ່ອັມບິກາ ເປັນ “ສຸດັຣສະນະ”.

ແລ້ວ ມາຍາ ໄດ້ສ້າງ ມະຫາມາຍາ; ແລະດ້ວຍໄຟທີ່ເກີດຈາກ ມູຣວະ ນາງໄດ້ເຜົາພະລັງທະມະສີນັ້ນ ແລ້ວເຮັດໃຫ້ປາກົດ ມານດາແຫ່ງແສງໄຟທີ່ສ່ອງໃນຍຸກສິ້ນສຸດ।

ໂອ ພະພະຄະວະຕີ, ທີ່ພຶ່ງຂອງຜູ້ພັກດີອັນໝັ້ນຄົງ, ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ມາຮອດການພຶ່ງພາພຣະບາດຂອງທ່ານແລ້ວ. ຂໍໃຫ້ອິນທຣີທັງປວງຂອງຂ້າພະເຈົ້າໃນນີ້ ອຸທິດໃຫ້ແກ່ການຟັງ ແລະການປະຈັກສົບຜັດໂດຍກົງ ຕໍ່ການປາກົດແຫ່ງລີລາທິພຍຂອງທ່ານ.

“ດ້ວຍພອນຂອງເຮົາ ອະວັຍະເພດຂອງເຈົ້າຈະເປັນດັ່ງອັນດະຂອງແກະຜູ້” ເມື່ອກ່າວດັ່ງນີ້ແລ້ວ ພຣະມານດາແຫ່ງຈັກກະວານກໍອັນຕະທານໄປທີ່ນັ້ນເທົ່ານັ້ນ

ໂອ ມະຫາເທວີ ໂອ ພາກີຣະຖີ ຂໍຈົ່ງຊຳລະຂ້າພະເຈົ້າດ້ວຍອະມຣິຕ ຜູ້ໃດອາບນ້ຳໃນນ້ຳຈາຫນະວີ (ຄົງຄາ) ພ້ອມກັບສວດສາມສະໂລກອັນປະເສີດນີ້ ຍ່ອມບໍລິສຸດ

ເທິງໃບນັ້ນ ມະຫາເທວີໄດ້ວາງມາຣກັນເດຍໃຫ້ຢູ່. ແມ້ເກສະວະ (ວິສນຸ) ຈະບັນທົມຢູ່ ທີ່ນີ້ກໍບໍ່ມີຄວາມຢ້ານສຳລັບເຈົ້າ

“ໃນປຸຣານະທັງຫຼາຍ ນາງຖືກເອີ້ນວ່າ ‘ມະຫາມາຍາ’ ຜູ້ເຮັດໃຫ້ໂລກຫຼົງໄຫຼ.” ເມື່ອກ່າວແລ້ວ ເທວີກໍໄປ ແລະອັນຕະຣະທານ; ແທ້ຈິງໄດ້ຫາຍໄປທີ່ຕົ້ນປິບປະລະ (ອັດສະວັດຖະ)

ມະຫາເທວີ ມານດາແຫ່ງທີຣຖະທັງປວງ ຜູ້ທຳລາຍກອງບາບ—ບ່ອນໃດກໍຕາມທີ່ມະນຸດອາໄສຢູ່ລະຫວ່າງຝັ່ງທັງສອງຂອງນາງ ທີ່ນັ້ນຜູ້ນັ້ນຍ່ອມຢູ່ຢ່າງສຸກສະບາຍ

ສຣີມະຫາເທວະກ່າວວ່າ: “ເປັນດັ່ງນັ້ນເຖີດ ໂອ ມະຫາເທວີ. ເຮົາຈະສະແດງ ‘ນັນທະນະ’ ໃຫ້ເຈົ້າເຫັນ ອັນເນືອງແນ່ນດ້ວຍເທວະ ເປັນສະຖານບໍລິສຸດ ທີ່ສິດທະ ແລະ ທະວິຊະ (ພຣາຫມະນ) ຜູ້ນ່າເຄົາລົບໄດ້ເຂົ້າໄປສະເຫຼີມສະເຫຼີຍ.”

ຈາກນັ້ນ ນິທຣາ—ມະຫາມາຍາ—ເຄື່ອນໄປຕາມອະວະຍະວະຂອງລາວ; ນາງຕັ້ງຢູ່ໃນຫົວໃຈ, ໃນຄໍ, ໃນປາກ ແລະທີ່ປາຍດັ່ງ.

ອະສູນຜູ້ຊົ່ວນັ້ນ ຖືກລູກສອນແຫ່ງກາມຕັນຫາທຳຮ້າຍ ຈຶ່ງຫວນລະລຶກເຖິງ “ມະຫາມາຍາ” ຂອງພຣະວິສະນຸ ທີ່ເຄີຍເຫັນມາກ່ອນ।

ທີ່ນັ້ນພຶງບູຊາພຣະວິຆເນສ (Vighneśa) ແລະບູຊາພຣະສາຣະດາ (Śāradā) ຜູ້ເປັນເທວີອະທິຣາຊແຫ່ງເທວະທັງປວງ; ອີກທັງບູຊາ ຊາຕະເວດາ (Jātavedā) ມະຫາມາຍາ (Mahāmāyā) ຈັນຑິກາ (Caṇḍikā) ແລະນາຍົກຜູ້ພິທັກຂອງເຂດສັກສິດນັ້ນ

ພັນລະຍາຂອງເຂົາແມ່ນມະຫາເທວີ ແລະ ຕາມນາມເອີ້ນວ່າ ອະນົວປັມຍາ—ຜູ້ຫາທຽບບໍ່ໄດ້.

ພຣະເຈົ້າກ່າວວ່າ: “ໂອ ມະຫາເທວີ, ເຈົ້າຍັງບໍ່ເຂົ້າໃຈ—ນີ້ເຮັດໄປດ້ວຍແຮງຜັກດັນແຫ່ງຄວາມໂກດ. ເຮົາຈະສະແດງຄວາມຈິງຕາມທີ່ເປັນຈິງໃຫ້ເຈົ້າ, ແລະຈະເຮັດສິ່ງທີ່ເຈົ້າຮັກດ້ວຍ.”

ທີ່ນັ້ນ ໂອ ມະຫາເທວີ ບັນດາມະຫາອາດມາພັກອາໄສ ໂດຍຖືວຣະຕະຂອງເຮົາດ້ວຍພັກຕິ ແລະຕັ້ງມັ່ນໃນວິໄນອັນສູງສຸດ