Adhyaya 13

Verse 1

शेष उवाच । इति वाक्यं समाकर्ण्य सुमदस्य तपोनिधेः । जगदुः कामसेनास्तं रंभाद्यप्सरसो मुदा

ເສດສະກ່າວວ່າ: ເມື່ອໄດ້ຍິນຖ້ອຍຄໍາຂອງສຸມະດາ ຜູ້ເປັນຄັງແຫ່ງຕະປະແລ້ວ ອັບສະຣາເຊັ່ນ ຣັມພາ ຜູ້ຢູ່ໃນກອງພົນຂອງກາມະ ກໍໄດ້ເວົ້າກັບເຂົາດ້ວຍຄວາມຍິນດີ।

Verse 2

त्वत्तपोभिर्वयं कांत प्राप्ताः सर्ववरांगनाः । तासां यौवनसर्वस्वं भुंक्ष्व त्यज तपःफलम्

ໂອ ຄົນຮັກ, ໂດຍຕະປະຂອງເຈົ້າ ພວກເຮົາ—ນາງຜູ້ພ້ອມດ້ວຍຄຸນຄ່າທຸກປະການ—ໄດ້ມາຮອດເຈົ້າ. ຈົ່ງເສວຍສົມບັດທັງປວງແຫ່ງວັຍໜຸ່ມຂອງພວກເຮົາ ແລະຈົ່ງລະທິ້ງຜົນແຫ່ງຕະປະເສຍ।

Verse 3

इयं घृताची सुभगा चंपकाभशरीरभृत् । कर्पूरगंधललितं भुनक्तु त्वन्मुखामृतम्

ຂໍໃຫ້ ຄຣິຕາຈີ ຜູ້ເປັນສິຣິມົງຄົນນີ້—ຜູ້ມີກາຍສະຫວ່າງດັ່ງດອກຈໍາປາ—ໄດ້ຊິມອະມຣິຕະແຫ່ງປາກຂອງເຈົ້າ ອັນຫອມລະມຸນດ້ວຍກິ່ນກາບູນ।

Verse 4

एतां महाभाग सुशोभिविभ्रमां । मनोहरांगीं घनपीनसत्कुचाम् । कांतोपभुंक्ष्वाशु निजोग्रपुण्यतः । प्राप्तां पुनस्त्वं त्यज दुःखजातम्

ໂອ ຜູ້ມີວາສະນາຍິ່ງ, ຈົ່ງເສວຍນາງຜູ້ເປັນທີ່ຮັກນີ້ໂດຍໄວ—ຜູ້ງາມສະຫງ່າ ມີອວັຍວະນ່າຊົມ ແລະມີອົງອົບແນ່ນໜາ—ຜູ້ມາຮອດເຈົ້າດ້ວຍອໍານາດແຫ່ງບຸນອັນແຮງກ້າຂອງເຈົ້າເອງ; ແລະຈົ່ງປະລະຄວາມໂສກທີ່ເກີດຂຶ້ນນັ້ນອີກຄັ້ງ।

Verse 5

मामप्यनर्घ्याभरणोपशोभितां । मंदारमालापरिशोभिवक्षसम् । नानारताख्यानविचारचंचुरां । दृढं यथा स्यात्परिरंभणं कुरु

ຂໍໃຫ້ທ່ານກອດຂ້າດ້ວຍ—ຜູ້ປະດັບດ້ວຍເຄື່ອງປະດັບອັນຫາຄ່າບໍ່ໄດ້ ອົກງາມດ້ວຍພວງມາລາດອກມັນດາຣະ ໃຈຊຸກຊົນດ້ວຍຄວາມຄິດເລື່ອງຮັກຫຼາຍປະການ—ກອດໃຫ້ແນ່ນຫນາເພື່ອໃຫ້ການກອດນັ້ນໝັ້ນຄົງ।

Verse 6

पिबामृतं मामकवक्त्रनिर्गतं । विमानमारुह्य वरं मया सह । सुमेरुशृंगं बहुपुण्यसेवितं । संप्राप्य भोगं कुरु सत्तपः फलम्

ຈົ່ງດື່ມອະມຣິຕະທີ່ອອກຈາກປາກຂ້ານີ້ ແລ້ວຂຶ້ນວິມານອັນປະເສີດໄປກັບຂ້າ ໄປເຖິງຍອດສຸເມຣຸທີ່ຖືກນັບຖືດ້ວຍການບໍລິການຂອງຜູ້ມີບຸນຫຼາຍ; ທີ່ນັ້ນຈົ່ງເສວຍສຸກ—ໃຫ້ຜົນແຫ່ງຕະປະອັນແທ້ຂອງເຈົ້າບັງເກີດ।

Verse 7

तिलोत्तमा यौवनरूपशोभिता । गृह्णातु ते मूर्धनि तापवारणम् । सुचामरौ संततधारयांकितौ । गंगाप्रवाहाविव सुंदरोत्तम

ໂອ ຜູ້ງາມຍິ່ງ! ຂໍໃຫ້ທິໂລຕຕະມາ ຜູ້ງາມດ້ວຍວັຍໜຸ່ມແລະຮູບງາມ ວາງສິ່ງທີ່ປ້ອງກັນຄວາມຮ້ອນໄວ້ເທິງສີສະຂອງເຈົ້າ; ແລະຂໍໃຫ້ພັດຈາມະຣະອັນລະອຽດ ທີ່ໄຫວບໍ່ຂາດ ເຮັດໃຫ້ເຈົ້າເຢັນດັ່ງສາຍນ້ຳຄົງຄາໄຫຼລົງ।

Verse 8

शृणुष्व भोः कामकथां मनोहरां । पिबामृतं देवगणादिवांछितम् । उद्यानमासाद्य च नंदनाभिधं । वरांगनाभिर्विहरं कुरु प्रभो

ຈົ່ງຟັງເຖີດ ທ່ານເອີຍ ເລື່ອງກາມອັນງາມພິສຸດນີ້; ຈົ່ງດື່ມອະມຣິຕະທີ່ໝູ່ເທວະຍັງປາຖະໜາ. ແລ້ວໄປເຖິງສວນຊື່ “ນັນທະນະ” ໂອ ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ຈົ່ງສຳລານຢູ່ທີ່ນັ້ນກັບນາງງາມທັງຫຼາຍ।

Verse 9

इत्युक्तमाकर्ण्य महामतिर्नृपो । विचारयामास कुतो ह्युपस्थिताः । मया सुसृष्टास्तपसा सुरांगनाः । प्रत्यूह एवात्र विधेयमेष किम्

ເມື່ອໄດ້ຍິນຄຳນັ້ນ ພຣະຣາຊາຜູ້ມີປັນຍາຍິ່ງກໍຄິດພິຈາລະນາວ່າ: “ນາງຟ້າເຫຼົ່ານີ້ມາຈາກໃສ? ພວກນາງຖືກສ້າງຂຶ້ນຢ່າງດີດ້ວຍຕະປະຂອງຂ້າເອງ—ແລ້ວທີ່ນີ້ຄວນເຮັດຢ່າງໃດ? ນີ້ແມ່ນອຸປະສັກ (ປຣະຕິຢູຫະ) ທີ່ມາກົດຂວາງຕະປະບໍ?”

Verse 10

इति चिंतातुरो राजा स्वांते संचिंतयन्सुधीः । जगाद मतिमान्वीरः सुमदो देवताङ्गनाः

ດັ່ງນັ້ນ ພະຣາຊາຜູ້ມີປັນຍາ ຜູ້ຖືກຄວາມກັງວົນຮົ່ມຮ້ອນ ແລະຄິດຄໍານຶງໃນດວງໃຈຂອງຕົນ ຈຶ່ງກ່າວຂຶ້ນ। ວີຣະບຸລຸດຜູ້ສະຫລາດ ພະເຈົ້າສຸມະດາ ໄດ້ເວົ້າກັບນາງຟ້າເທວະທັງຫຼາຍ।

Verse 11

यूयं तु ममचित्तस्था जगन्मातृस्वरूपकाः । मया संचिंत्यते या हि सापि त्वद्रूपिणी मता

ແຕ່ພວກເຈົ້າສະຖິດຢູ່ໃນຈິດໃຈຂອງຂ້າ ເປັນຮູບແຫ່ງແມ່ຂອງສາກົນໂລກ। ສິ່ງໃດທີ່ຂ້າຄິດຄໍານຶງ ສິ່ງນັ້ນກໍຖືກເຫັນວ່າມີຮູບດຽວກັບພວກເຈົ້າ।

Verse 12

इदं तुच्छं स्वर्गसुखं त्वयोक्तं सविकल्पकम् । मत्स्वामिनी मया भक्त्या सेविता दास्यते वरम्

ຄວາມສຸກໃນສະຫວັນທີ່ພວກເຈົ້າເວົ້ານັ້ນ ເປັນຂອງນ້ອຍນິດ ແລະບໍ່ແນ່ນອນ। ນາຍຍິງຂອງຂ້າ ຜູ້ທີ່ຂ້າໄດ້ຮັບໃຊ້ດ້ວຍພັກຕິ ຈະປະທານພອນແກ່ຂ້າ।

Verse 13

इति श्रीपद्मपुराणे पातालखंडे शेषवात्स्यायनसंवादे रामाश्वमेधे । शत्रुघ्नाहिच्छत्रापुरीप्रवेशोनाम त्रयोदशोऽध्यायः

ດັ່ງນີ້ ໃນພຣະຄຳພີສີຣີປັດມະປຸຣານ ພາກປາຕາລະຂັນຑະ ໃນບົດສົນທະນາລະຫວ່າງ ເສສະ ແລະ ວາດສະຍາຍນະ ໃນເລື່ອງອັດສະວະເມດະຂອງພຣະຣາມ ບົດທີ 13 ຊື່ “ຊັດຣຸຄນເຂົ້າສູ່ນະຄອນອະຫິຈຉັດຣາ” ສິ້ນສຸດລົງແລ້ວ।

Verse 14

किं नंदनं किं तु गिरिः कनकेन सुमण्डितः । किं सुधा स्वल्पपुण्येन प्राप्या दानवदुःखदा

ສວນນັນດະນະຈະມີຄ່າອັນໃດ ແລະພູທີ່ປະດັບດ້ວຍຄຳຈະມີຄ່າອັນໃດ? ສຸທາ (ອະມຣິຕ) ທີ່ໄດ້ມາດ້ວຍບຸນນ້ອຍນິດນັ້ນຈະມີຄ່າອັນໃດ—ຖ້າສຸດທ້າຍກັບນຳທຸກຂ໌ໃຫ້ແກ່ພວກດານະວະ?

Verse 15

इति वाक्यं समाकर्ण्य कामस्तु विविधैः शरैः । प्राहरन्नरदेवस्य कर्तुं किंचिन्न वै प्रभुः

ເມື່ອໄດ້ຍິນຖ້ອຍຄໍານັ້ນ ກາມເທວະຈຶ່ງຍິງພຣະຣາຊາ—ນະຣະເທວະ—ດ້ວຍລູກສອນຫຼາຍປະເພດ; ແຕ່ແທ້ຈິງແລ້ວ ລາວບໍ່ອາດບັງຄັບໃຫ້ພຣະອົງເຮັດສິ່ງໃດໄດ້ເລີຍ

Verse 16

कटाक्षैर्नूपुरारावैः परिरंभैर्विलोकनैः । न तस्य चित्तं विभ्रांतं कर्तुं शक्ता वरांगनाः

ດ້ວຍສາຍຕາສຽງຂ້າງ ສຽງກຳໄລຂໍ້ຕີນກະດິ່ງ ການກອດກຳ ແລະສາຍຕາຢົກຍ້ອງ ນາງງາມທັງຫຼາຍກໍຍັງບໍ່ອາດເຮັດໃຫ້ຈິດຂອງພຣະອົງຫວັ່ນໄຫວໄດ້

Verse 17

गत्वा यथागतं शक्रं जगदुर्धीरधीर्नृपः । तच्छ्रुत्वा मघवा भीतः सेवामारभतात्मनः

ເມື່ອຊົງສົ່ງສັກຣະ (ອິນທຣາ) ໃຫ້ກັບໄປດັ່ງທີ່ມາ ພຣະຣາຊາຜູ້ມີຄວາມອົດທົນແລະຈິດໃຈແນ່ວແນ່ ຈຶ່ງກ່າວດັ່ງນີ້; ເມື່ອມະຆະວາ (ອິນທຣາ) ໄດ້ຍິນ ກໍຫວາດຫວັ່ນ ແລະເລີ່ມຖວາຍການຮັບໃຊ້ດ້ວຍໃຈສະໝັກ

Verse 18

अथ निश्चितमालोक्य पादपद्मे स्वकेंऽबिका । जितेंद्रियं महाराजं प्रत्यक्षाभूत्सुतोषिता

ຕໍ່ມາ ເມື່ອອັມບິກາເຫັນວ່າ ມະຫາຣາຊາຜູ້ຊະນະອິນທຣີຍະ ຕັ້ງໃຈແນ່ວແນ່ຢູ່ທີ່ດອກບົວແຫ່ງພຣະບາດຂອງພຣະນາງ ພຣະນາງຜູ້ປິຕິຍິນດີກໍປາກົດພຣະອົງໂດຍກົງ

Verse 19

पंचास्यपृष्ठललिता पाशांकुशधरावरा । धनुर्बाणधरा माता जगत्पावनपावनी

ພຣະແມ່ເທວີ—ຜູ້ອ່ອນຊ້ອຍງາມຢູ່ເທິງຫຼັງຂອງພຣະສິວະຜູ້ມີຫ້າພັກຕຣ໌—ຜູ້ປະເສີດແລະເປັນມົງຄຸນ ຖືບ່ວງແລະຕະຂໍ ຖືຄັນສອນແລະລູກສອນ; ເປັນຜູ້ຊໍາລະໂລກ ແລະຊໍາລະຢູ່ເນືອງນິດ

Verse 20

तां वीक्ष्य मातरं धीमान्सूर्यकोटिसमप्रभाम् । धनुर्बाणसृणीपाशान्दधानां हर्षमाप्तवान्

ເມື່ອເຂົາໄດ້ເຫັນແມ່ຂອງຕົນ—ສ່ອງສະຫວ່າງດຸດດັ່ງແສງຕາເວັນນັບສິບລ້ານ—ຖືຄັນທະນູ ລູກທະນູ ຂວານ ແລະບ່ວງບາດ; ຜູ້ມີປັນຍາກໍເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມປິຕິຍິນດີ.

Verse 21

शिरसा बहुशो नत्वा मातरं भक्तिभाविताम् । हसंतीं निजदेहेषु स्पृशंतीं पाणिना मुहुः

ພວກເຂົາກໍໂຄ້ງສີສະກົດກາບແມ່ຜູ້ເຕັມໄປດ້ວຍພັກຕິ ຊ້ຳແລ້ວຊ້ຳອີກ; ໃນຂະນະທີ່ນາງຍິ້ມ ພວກເຂົາກໍໃຊ້ມືແຕະຕ້ອງຮ່າງກາຍຂອງຕົນເອງຢູ່ເລື້ອຍໆ.

Verse 22

तुष्टाव भक्त्युत्कलितचित्तवृत्तिर्महामतिः । गद्गदस्वरसंयुक्तः कंटकांगोपशोभितः

ຜູ້ມີຈິດໃຫຍ່ໄດ້ສັນລະເສີນດ້ວຍໃຈທີ່ຖືກຍົກຂຶ້ນໂດຍພັກຕິ; ສຽງຂອງລາວຕິດຂັດເນື່ອງຈາກຄວາມຊຶ້ງ ແລະກາຍຖືກປະດັບດ້ວຍຂົນລຸກຊູ່ແຫ່ງປິຕິ.

Verse 23

जय देवि महादेवि भक्तवृंदैकसेविते । ब्रह्मरुद्रादिदेवेंद्र सेवितांघ्रियुगेऽनघे

ຊະນະແດ່ພຣະເທວີ ໂອ້ມະຫາເທວີ ຜູ້ຖືກຮັບໃຊ້ໂດຍຫມູ່ພັກຕາແຕ່ຜູ້ດຽວ. ໂອ້ຜູ້ບໍ່ມີມົນທິນ ຄູ່ພຣະບາດຂອງພຣະອົງຖືກບູຊາໂດຍພຣະພຣະຫມາ ພຣະຣຸທຣະ ແລະພຣະອິນທຣາຈອມເທວະ ພ້ອມທັງເທວະອື່ນໆ.

Verse 24

मातस्तव कलाविद्धमेतद्भाति चराचरम् । त्वदृते नास्ति सर्वं तन्मातर्भद्रे नमोस्तु ते

ໂອ້ແມ່ເຈົ້າ ຈັກກະວານທັງທີ່ເຄື່ອນໄຫວແລະບໍ່ເຄື່ອນໄຫວນີ້ ສ່ອງສະຫວ່າງເນື່ອງຈາກຖືກພະລັງຂອງພຣະອົງແຜ່ຊານ. ນອກຈາກພຣະອົງແລ້ວ ບໍ່ມີສິ່ງໃດດຳລົງຢູ່ເລີຍ. ໂອ້ແມ່ຜູ້ເປັນມົງຄຸນ ຂໍນອບນ້ອມແດ່ພຣະອົງ.

Verse 25

मही त्वयाऽधारशक्त्या स्थापिता चलतीह न । सपर्वतवनोद्यान दिग्गजैरुपशोभिता

ໂອ ເທວີ, ດ້ວຍພະລັງສັກຕິອັນຄ້ຳຈຸນຂອງພຣະອົງ ແຜ່ນດິນຈຶ່ງຖືກສ້າງໃຫ້ຕັ້ງມັ່ນ ບໍ່ສັ່ນໄຫວໃນນີ້. ງາມດ້ວຍພູເຂົາ ປ່າ ແລະສວນ ຍິ່ງສະຫງ່າດ້ວຍຊ້າງທິດທັງຫຼາຍ (ດິກກະຈະ).

Verse 26

सूर्यस्तपति खे तीक्ष्णैरंशुभिः प्रतपन्महीम् । त्वच्छक्त्या वसुधासंस्थं रसं गृह्णन्विमुंचति

ພຣະອາທິດເຜົາໄໝ້ໃນຟ້າດ້ວຍລຳແສງອັນແຫຼມຄົມ ເຜົາແຜ່ນດິນ; ດ້ວຍສັກຕິຂອງພຣະອົງ ພຣະອາທິດດຶງຄວາມຊຸ່ມຊື່ນຈາກວະສຸທາ ແລ້ວປ່ອຍຄືນອີກຄັ້ງ (ເປັນຝົນ).

Verse 27

अंतर्बहिः स्थितो वह्निर्लोकानां प्रकरोतु शम् । त्वत्प्रतापान्महादेवि सुरासुरनमस्कृते

ຂໍໃຫ້ໄຟທີ່ສະຖິດທັງພາຍໃນແລະພາຍນອກ ນຳສັນຕິມາໃຫ້ແກ່ໂລກທັງຫຼາຍ. ໂອ ມະຫາເທວີ ຜູ້ຖືກເທວະແລະອະສຸຣະນົບນ້ອມ, ດ້ວຍພຣະເດດອັນທິບຂອງພຣະອົງ ຂໍໃຫ້ຄວາມມົງຄຸນເກີດຂຶ້ນ.

Verse 28

त्वं विद्या त्वं महामाया विष्णोर्लोकैकपालिनः । स्वशक्त्या सृजसीदं त्वं पालयस्यपि मोहिनि

ພຣະອົງແມ່ນວິທະຍາ (ປັນຍາ), ພຣະອົງແມ່ນມະຫາມາຍາຂອງພຣະວິສນຸ ຜູ້ຄຸ້ມຄອງໂລກທັງປວງແຕ່ພຽງຜູ້ດຽວ. ໂອ ໂມຫິນີ, ດ້ວຍສັກຕິຂອງພຣະອົງເອງ ພຣະອົງສ້າງຈັກກະວານນີ້ ແລະອຸປະຖຳຮັກສາມັນດ້ວຍ.

Verse 29

त्वत्तः सर्वे सुराः प्राप्य सिद्धिं सुखमयंति वै । मां पालय कृपानाथे वंदिते भक्तवल्लभे

ຈາກພຣະອົງ ເທວະທັງປວງໄດ້ຮັບສິດທິ (siddhi) ແລະເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມສຸກແທ້. ໂອ ນາຖະຜູ້ເມດຕາກະຣຸນາ, ໂອ ຜູ້ຄວນແກ່ການນົບນ້ອມ, ໂອ ຜູ້ເປັນທີ່ຮັກຂອງພະກະຕະ—ຂໍຈົ່ງປົກປ້ອງຂ້າພະເຈົ້າ.

Verse 30

रक्ष मां सेवकं मातस्त्वदीयचरणारणम् । कुरु मे वांछितां सिद्धिं महापुरुषपूर्वजे

ໂອ ແມ່ພຣະເຈົ້າ, ຂໍປົກປ້ອງຂ້າຜູ້ເປັນຂ້າຮັບໃຊ້ ຜູ້ໄດ້ພຶ່ງພາພຣະບາດຂອງພຣະອົງ. ໂອ ບັນພະບຸລຸດແຫ່ງມະຫາປຸຣຸສ, ຂໍປະທານຄວາມສຳເລັດຕາມທີ່ຂ້າປາດຖະນາ.

Verse 31

सुमतिरुवाच । एवं तुष्टा जगन्माता वृणीष्व वरमुत्तमम् । उवाच भक्तं सुमदं तपसा कृशदेहिनम्

ສຸມະຕິກ່າວວ່າ: “ເມື່ອພຣະມານດາແຫ່ງຈັກກະວານພໍພຣະໄທແລ້ວ ພຣະນາງໄດ້ກ່າວແກ່ຜູ້ພັກດີ ສຸມະດາ ຜູ້ມີກາຍຜອມເພາະຕະບະວ່າ ‘ຈົ່ງເລືອກພອນອັນສູງສຸດ’”

Verse 32

इत्येतद्वाक्यमाकर्ण्य प्रहृष्टः सुमदो नृपः । वव्रे निजं हृतं राज्यं हतदुर्जनकंटकम्

ເມື່ອໄດ້ຍິນຖ້ອຍຄຳນັ້ນ ກະສັດສຸມະດາກໍປິຕິຍິນດີ. ພຣະອົງໄດ້ຂໍອານາຈັກຂອງຕົນທີ່ຖືກຊິງໄປ—ບັດນີ້ປາດຈາກໜາມແຫ່ງຄົນຊົ່ວແລ້ວ.

Verse 33

महेशीचरणद्वंद्वे भक्तिमव्यभिचारिणीम् । प्रांते मुक्तिं तु संसारवारिधेस्तारिणीं पुनः

ຂໍໃຫ້ຂ້າໄດ້ຮັບຄວາມພັກດີອັນບໍ່ຫວັ່ນໄຫວ ຕໍ່ພຣະບາດຄູ່ຂອງມະຫາເທວີ. ແລະເມື່ອສິ້ນຊີວິດ ຂໍໃຫ້ຂ້າໄດ້ບັນລຸໂມກສະອີກຄັ້ງ—ຜູ້ນຳຂ້າມພົ້ນທະເລແຫ່ງສັງສາຣະ.

Verse 34

कामाक्षोवाच । राज्यं प्राप्नुहि सुमद सर्वत्रहतकंटकम् । महिलारत्नसंजुष्टपादपद्मद्वयो भव

ກາມາກຊາກ່າວວ່າ: “ໂອ ສຸມະດາ, ຈົ່ງໄດ້ຮັບອານາຈັກທີ່ໜາມທັງປວງ (ສັດຕູແລະອຸປະສັກ) ຖືກທຳລາຍສິ້ນທົ່ວທຸກແຫ່ງ. ແລະຈົ່ງເປັນຜູ້ທີ່ພຣະບາດດຸດດອກບົວ ໄດ້ຮັບການປະນົມບຳເລີງຈາກສະຕຣີດຸດຮັດຕະນະ.”

Verse 35

ततवैरिपराभूतिर्माभूयात्सुमदाभिध । यदा तु रावणं हत्वा रघुनाथो महायशाः

ໂອ ຜູ້ມີນາມວ່າ ສຸມະດາ ຂໍຢ່າໃຫ້ທ່ານຖືກສັດຕູຫຍັບຢ່ຳອີກເລີຍ। ເພາະເມື່ອພຣະຣະຄຸນາຖ ຜູ້ມີກຽດຍິ່ງໃນວົງສ໌ຣະຄຸ ຫຼັງຈາກປະຫານ ຣາວະນະ…

Verse 36

करिष्यत्यश्वमेधं हि सर्वसंभारशोभितम् । तस्य भ्राता महावीरः शत्रुघ्नः परवीरहा

ພຣະອົງຈະປະກອບພິທີຍັດຍາ ອັດສະວະເມດ ຢ່າງແນ່ນອນ ງາມສະຫງ່າດ້ວຍເຄື່ອງບູຊາຄົບຖ້ວນ। ພຣະອະນຸຊາຜູ້ກ້າຫານ ສັດຕຣຸຄນ ຜູ້ປະຫານວີຣະຊົນຂອງສັດຕູ (ຈະຢູ່ທີ່ນັ້ນ)។

Verse 37

पालयन्हयमायास्यत्यत्र वीरादिभिर्वृतः । तस्मै सर्वं समर्प्य त्वं राज्यमृद्धं धनादिकम्

ໃນຂະນະທີ່ປົກປ້ອງມ້າພິທີ ພຣະອົງຈະມາທີ່ນີ້ ມີວີຣະຊົນແລະຜູ້ອື່ນໆລ້ອມຮອບ। ທ່ານຈົ່ງມອບທຸກສິ່ງແກ່ພຣະອົງ—ອານາຈັກອັນຮຸ່ງເຮືອງ ຊັບສິນ ແລະອື່ນໆ।

Verse 38

पालयिष्यसि योधैः स्वैर्धनुर्धारिभिरुद्भटैः । ततः पृथिव्यां सर्वत्र भ्रमिष्यसि महामते

ທ່ານຈະປົກຄອງແຜ່ນດິນ ໂດຍມີນັກຮົບຂອງຕົນ ຜູ້ຖືຄັນທະນູອັນກ້າຫານ ຄຸ້ມຄອງປົກປ້ອງ। ຫຼັງຈາກນັ້ນ ໂອ ຜູ້ມີປັນຍາໃຫຍ່ ທ່ານຈະທ່ອງທ່ຽວໄປທົ່ວໂລກ

Verse 39

ततो रामं नमस्कृत्य ब्रह्मेंद्रेशादिसेवितम् । मुक्तिं प्राप्स्यसि दुष्प्रापां योगिभिर्यमसाधनैः

ຈາກນັ້ນ ເມື່ອທ່ານນົບນ້ອມກາບໄຫວ້ພຣະຣາມ ຜູ້ທີ່ພຣະພຣະຫມາ ພຣະອິນທຣາ ແລະເທວະເຈົ້າອື່ນໆ ບູຊາແລະຮັບໃຊ້ ທ່ານຈະໄດ້ຮັບໂມກຂະອັນຫາຍາກ ທີ່ແມ່ນແຕ່ໂຍຄີຜູ້ປະພຶດຕະປະ ແລະນິຍະມະອັນເຂັ້ມງວດ ກໍຍັງຍາກຈະບັນລຸ

Verse 40

तावत्कालमिहस्थास्ये यावद्रामहयागमः । पश्चात्त्वां तु समुद्धृत्य गंतास्मि परमं पदम्

ຕາບໃດທີ່ພິທີອັສວເມທະຍັດຂອງພຣະຣາມຍັງດໍາເນີນຢູ່ທີ່ນີ້ ຂ້າພະເຈົ້າຈະພັກຢູ່ທີ່ນີ້. ຫຼັງຈາກນັ້ນ ຂ້າພະເຈົ້າຈະຍົກເຈົ້າຂຶ້ນ ແລະນໍາໄປສູ່ປະຣະມະບົດ ອັນເປັນທີ່ພໍານັກສູງສຸດ.

Verse 41

इत्युक्त्वांतर्दधे देवी सुरासुरनमस्कृता । सुमदोऽप्यहिच्छत्रायां शत्रून्हत्वा नृपोऽभवत्

ເມື່ອກ່າວດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ພຣະເທວີ—ຜູ້ທີ່ທັງເທວະແລະອະສຸຣະນົບນ້ອມ—ກໍອັນຕະທານຫາຍໄປ. ແລະສຸມະດະກໍໄດ້ປາບສັດຕູທີ່ອະຫິຈຉັດຣາ ແລ້ວຂຶ້ນເປັນກະສັດ.

Verse 42

एष राजा समर्थोऽपि बलवाहनसंयुतः । न ग्रहीष्यति ते वाहं महामायासुशिक्षितः

ກະສັດນີ້ແມ່ນມີຄວາມສາມາດ ພ້ອມດ້ວຍກໍາລັງແລະພາຫະນະ ແຕ່ຈະບໍ່ຍຶດເອົາພາຫະນະຂອງເຈົ້າ ເນື່ອງຈາກຖືກຝຶກຝົນດີໃນວິຖີແຫ່ງມະຫາມາຍາ.

Verse 43

श्रुत्वा प्राप्तं पुरी पार्श्वे हयमेधहयोत्तमम् । त्वां च सर्वैर्महाराजैः सेवितांघ्रिं महामतिम्

ເມື່ອໄດ້ຍິນວ່າ ມ້າອັນປະເສີດແຫ່ງພິທີອັສວເມທະໄດ້ມາຮອດໃກ້ນະຄອນ ແລະວ່າ ໂອ ຜູ້ມີປັນຍາຍິ່ງ ເຈົ້າແມ່ນຜູ້ທີ່ມະຫາກະສັດທັງປວງນົບນ້ອມບູຊາບາດ ພວກເຂົາຈຶ່ງເຂົ້າມາໃກ້.

Verse 44

सर्वं दास्यति सर्वज्ञ राजा सुमदनामधृक् । अधुनातन्महाराज रामचंद्र प्रतापतः

ໂອ ຜູ້ຮູ້ທົ່ວທຸກສິ່ງ ກະສັດນາມສຸມະດະ ບັດນີ້ຈະປະທານທຸກຢ່າງ ໂອ ມະຫາກະສັດ—ດ້ວຍເດດຊານຸພາບອັນກ້າແຂງຂອງພຣະຣາມຈັນທຣາ.

Verse 45

शेष उवाच । इति वृत्तं समाकर्ण्य सुमदस्य महायशाः । साधुसाध्विति चोवाच जहर्ष मतिमान्बली

ເສສະ ກ່າວວ່າ: ເມື່ອໄດ້ຟັງເລື່ອງນີ້ແລ້ວ ຜູ້ມີກຽດຍິ່ງໃນສຸມະດະ ຮ້ອງວ່າ “ສາທຸ, ສາທຸ!” ແລະຜູ້ມີປັນຍາຜູ້ມີພະລັງກໍປິຕິຍິນດີ।

Verse 46

अहिच्छत्रापतिः सर्वैः स्वगणैः परिवारितः । सभायां सुखमास्ते यो बहुराजन्यसेवितः

ອົງພະອະທິປະຕິແຫ່ງອະຫິຈະຕຣະ ຖືກລ້ອມຮອບໂດຍບໍລິວານຂອງພຣະອົງທັງປວງ ແລະນັ່ງຢ່າງສະບາຍໃນສະພາ ມີຂຸນນາງແລະຊາຍຮາຊະການຫຼາຍຄົນຮັບໃຊ້।

Verse 47

ब्राह्मणा वेदविदुषो वैश्या धनसमृद्धयः । राजानं पर्युपासंते सुमदंशो भयान्वितम्

ພວກພຣາຫມັນຜູ້ຮູ້ເວດ ແລະພວກໄວສະຍະຜູ້ມັ່ງຄັ່ງດ້ວຍຊັບ ຕ່າງເຂົ້າໄປປະຄອງຮັບໃຊ້ພຣະຣາຊາ; ແຕ່ພຣະຣາຊາຜູ້ສືບສາຍສຸມະດະນັ້ນ ຖືກຄວາມເມົາຄອບງຳ ແລະເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມຢ້ານກົວ।

Verse 48

वेदविद्याविनोदेन न्यायिनो ब्राह्मणा वराः । आशीर्वदंति तं भूपं सर्वलोकैकरक्षकम्

ພວກພຣາຫມັນຜູ້ປະເສີດ ຜູ້ຍຸດຕິທຳ ຜູ້ຊື່ນຊົມໃນວິຊາເວດ ແລະການປະພຶດຕາມທຳ ໄດ້ປະທານພອນແກ່ພຣະຣາຊານັ້ນ—ຜູ້ເປັນຜູ້ພິທັກພຽງຜູ້ດຽວຂອງສັບພະໂລກທັງປວງ।

Verse 49

एतस्मिन्समये कश्चिदागत्य नृपतिं जगौ । स्वामिन्न जाने कस्यास्ति हयः पत्रधरोंऽतिके

ໃນເວລານັ້ນ ມີຄົນໜຶ່ງມາເຖິງແລ້ວກ່າວຕໍ່ພຣະຣາຊາວ່າ: “ຂ້າແຕ່ພຣະສວາມີ ຂ້າພະອົງບໍ່ຮູ້ວ່າມ້ານີ້ເປັນຂອງໃຜ; ແຕ່ມັນຢູ່ໃກ້ນີ້ ແລະມີຈົດໝາຍຂຽນຕິດມາດ້ວຍ।”

Verse 50

तच्छ्रुत्वा सेवकं श्रेष्ठं प्रेषयामास सत्वरः । जानीहि कस्य राज्ञोऽयमश्वो मम पुरांतिके

ເມື່ອໄດ້ຍິນດັ່ງນັ້ນ ພຣະອົງຮີບສົ່ງຂ້າຮັບໃຊ້ຜູ້ດີທີ່ສຸດໄປວ່າ: “ຈົ່ງສືບໃຫ້ຮູ້ວ່າ ມ້ານີ້ທີ່ຢູ່ໃກ້ນະຄອນຂອງເຮົາ ເປັນຂອງພຣະຣາຊາອົງໃດ”

Verse 51

गत्वाथ सेवकस्तत्र ज्ञात्वा वृत्तांतमादितः । निवेदयामास नृपं महाराजन्यसेवितम्

ແລ້ວຂ້າຮັບໃຊ້ນັ້ນໄປທີ່ນັ້ນ; ເມື່ອຮູ້ເລື່ອງລາວທັງໝົດຕັ້ງແຕ່ເລີ່ມຕົ້ນແລ້ວ ກໍໄດ້ທູນລາຍງານແດ່ພຣະຣາຊາ ຜູ້ມີຂຸນນາງໃຫຍ່ໆຮັບໃຊ້ຢູ່ຂ້າງກາຍ

Verse 52

स श्रुत्वा रघुनाथस्य हयं नित्यमनुस्मरन् । आज्ञापयामास जनं सर्वं राजाविशारदः

ເມື່ອໄດ້ຟັງແລ້ວ ພຣະຣາຊາຜູ້ຊໍານານໃນລາຊະການ ລະລຶກເຖິງມ້າຂອງພຣະຣາຄຸນາຖະເປັນນິດ ແລ້ວຈຶ່ງອອກພຣະບັນຊາແກ່ປະຊາຊົນທັງປວງ

Verse 53

लोका मदीयाः सर्वे ये धनधान्यसमाकुलाः । तोरणादीनि गेहेषु मंगलानि सृजंत्विह

ຂໍໃຫ້ປະຊາຊົນຂອງເຮົາທັງໝົດ ຜູ້ອຸດົມດ້ວຍຊັບສິນແລະເຂົ້າກິນ ຈົ່ງຈັດສ້າງມົງຄົນໃນເຮືອນຂອງຕົນ ເຊັ່ນ ຕົວປະຕູຕົຣະນະ ແລະອື່ນໆ

Verse 54

कन्याः सहस्रशो रम्याः सर्वाभरणभूषिताः । गजोपरिसमारूढा यांतु शत्रुघ्नसंमुखम्

ຂໍໃຫ້ນາງສາວຜູ້ງາມນັບພັນ ປະດັບດ້ວຍເຄື່ອງອາພອນທຸກປະການ ຂຶ້ນຂີ່ຊ້າງ ແລ້ວໄປຢືນຕໍ່ໜ້າພຣະສັດຣຸຄນະ

Verse 55

इत्यादिसर्वमाज्ञाप्य ययौ राजा स्वयं ततः । पुत्रपौत्रमहिष्यादिपरिवारसमावृतः

ດັ່ງນັ້ນ ເມື່ອພຣະຣາຊາໄດ້ອອກພຣະບັນຊາທີ່ຈໍາເປັນທັງປວງແລ້ວ ພຣະອົງກໍເດີນທາງໄປດ້ວຍພຣະອົງເອງ ມີພຣະໂອຣສ ພຣະຫຼານ ພຣະມະເຫສີ ແລະບໍລິວານອື່ນໆ ລ້ອມຮອບ।

Verse 56

शत्रुघ्नः सुमहामात्यैः सुभटैः पुष्कलादिभिः । संयुतो भूपतिं वीरं ददर्श सुमदाभिधम्

ຊັດຣຸຄນ ພ້ອມດ້ວຍມະຫາອໍາມາດ ແລະນັກຮົບກ້າຫານເຊັ່ນ ປຸສກະລາ ແລະອື່ນໆ ໄດ້ເຫັນພຣະຣາຊາວີຣະບຸລຸດນາມ “ສຸມະດາ”।

Verse 57

हस्तिभिः सादिसंयुक्तैः पत्तिभिः परतापनैः । वाजिभिर्भूषितैर्वीरैः संयुतं वीरशोभितम्

ກອງທັບນັ້ນພ້ອມດ້ວຍຊ້າງມີຜູ້ຂີ່ ມີທະຫານຮາບຜູ້ເຜົາຜານສັດຕູ ແລະມີມ້າອັນປະດັບງາມ ມີວີຣະຊົນປະຈໍາຢູ່ ທັງໝົດສະຫງ່າງາມດ້ວຍຄວາມກ້າຫານ।

Verse 58

अथागत्य महाराजः शत्रुघ्नं नतवान्मुदा । धन्योऽस्मि कृतकृत्योऽस्मि सत्कृतं च कृतं वपुः

ແລ້ວພຣະມະຫາຣາຊາໄດ້ເສດັດມາຮອດ ແລະນ້ອມນົບຕໍ່ຊັດຣຸຄນດ້ວຍຄວາມປິຕິ ພ້ອມກ່າວວ່າ “ຂ້າພະເຈົ້າເປັນຜູ້ມີພອນ ພາລະກິດສໍາເລັດແລ້ວ ກາຍນີ້ໄດ້ຮັບກຽດຢ່າງແທ້ຈິງ”។

Verse 59

इदं राज्यं गृहाणाशु महाराजोपशोभितम् । महामाणिक्यमुक्तादि महाधनसुपूरितम्

ຂໍພຣະອົງຮັບອານາຈັກນີ້ໂດຍໄວ—ອັນສົມຄວນ ແລະງາມສໍາລັບພຣະມະຫາຣາຊາ—ເຕັມໄປດ້ວຍຊັບສິນມະຫາສານ ມີມະນີທັບທິມໃຫຍ່ ໄຂ່ມຸກ ແລະອື່ນໆ।

Verse 60

स्वामिंश्चिरं प्रतीक्षेऽहं हयस्यागमनं प्रति । कामाक्षाकथितं पूर्वं जातं संप्रति तत्तथा

ຂ້າແຕ່ນາຍຜູ້ເປັນເຈົ້າ ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ຄອຍຖ້າການມາຮອດຂອງ ຫຍາ ມາດົນນານ. ຄໍາທີ່ ກາມັກຊາ ເຄີຍກ່າວໄວ້ ບັດນີ້ເກີດຂຶ້ນຕາມນັ້ນທຸກປະການ.

Verse 61

विलोकय पुरं मह्यं कृतार्थान्कुरु मानवान् । पावयास्मत्कुलं सर्वं रामानुज महीपते

ຂໍໃຫ້ພຣະອົງຊົມເບິ່ງນະຄອນຂອງຂ້າພະເຈົ້າ ໂອ້ພຣະມະຫາກະສັດ; ຂໍໃຫ້ປະຊາຊົນເຫຼົ່ານີ້ສຳເລັດປາຖະໜາ. ໂອ້ອະນຸຊາຂອງພຣະຣາມ ໂອ້ເຈົ້າແຫ່ງປະຖະພີ ຂໍຊຳລະສາຍຕະກູນຂອງພວກເຮົາທັງປວງ.

Verse 62

इत्युक्त्वारोहयामास कुंजरं चंद्रसुप्रभम् । पुष्कलं च महावीरं तथा स्वयमथारुहत्

ເມື່ອກ່າວດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ລາວໄດ້ຂຶ້ນຊ້າງນາມ “ຈັນທຣະສຸປຣະພະ” ແລະໃຫ້ ປຸສກະລະ ວີລະບຸລຸດຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ ຂຶ້ນດ້ວຍ; ແລ້ວຕົນເອງກໍຂຶ້ນຕາມ.

Verse 63

भेरीपणवतूर्याणां वीणादीनां स्वनस्तदा । व्याप्नोति स्म महाराज सुमदेन प्रणोदितः

ໃນຂະນະນັ້ນ ໂອ້ມະຫາຣາຊາ ໂດຍການກະຕຸ້ນຂອງ ສຸມະດະ ສຽງກ້ອງຂອງ ເບຣີ, ປະນະວະ, ຕູຣະຍະ, ວີນາ ແລະເຄື່ອງດົນຕີອື່ນໆ ໄດ້ແຜ່ກະຈາຍໄປທົ່ວທິດ.

Verse 64

कन्याः समागत्य महानरेंद्रं । शत्रुघ्नमिंद्रादिकसेवितांघ्रिम् । करिस्थिता मौक्तिकवृंदसंघै । र्वर्धापयामासुरिनप्रयुक्ताः

ແລ້ວບັນດານາງສາວໄດ້ເຂົ້າໄປຫາພຣະມະຫາກະສັດ ຊັດຣຸຄນ ຜູ້ທີ່ແມ່ນແຕ່ພຣະອິນທຣາ ແລະເທວະອື່ນໆ ຍັງນົບນ້ອມບູຊາພຣະບາດ; ແລະເມື່ອຢູ່ເທິງຫຼັງຊ້າງ ໂດຍແຮງດົນໃຈຂອງ ອິນະ (ພຣະສຸຣິຍະ) ພວກນາງໄດ້ຖວາຍການສັນລະເສີນດ້ວຍກອງພວງໄຂ່ມຸກອັນຫຼາຍ.

Verse 65

शनैःशनैः समागत्य पुरीमध्ये जनैर्मुदा । वर्धापितो गृहं प्राप तोरणादिकभूषितम्

ລາວຄ່ອຍໆ ເດີນທາງມາຮອດກາງນະຄອນ; ປະຊາຊົນຍິນດີປິຕິ ພາກັນອອກມາຕ້ອນຮັບ ແລະສົ່ງເສີມດ້ວຍກຽດຕິຍົດ. ແລ້ວລາວກໍໄປຮອດເຮືອນຂອງຕົນ ທີ່ປະດັບດ້ວຍໂຕຣະນະ ແລະຂອງມົງຄຸນອື່ນໆ.

Verse 66

हयरत्नेन संयुक्तस्तथा वीरैः सुशोभितः । राज्ञा पुरस्कृतो राजा शत्रुघ्नः प्राप मंदिरम्

ດ້ວຍການປະດັບດ້ວຍອັດສະວະຣັດນະອັນປະເສີດ ແລະມີວີຣະຊົນຫຼາຍຄົນຕິດຕາມຢ່າງສົງ່າງາມ, ພະຣາຊາສັດຣຸຄນ—ຜູ້ໄດ້ຮັບການຍົກຍ້ອງລ່ວງໜ້າຈາກພະຣາຊາ—ໄດ້ໄປຮອດພະຣາຊວັງ.

Verse 67

अर्घादिभिः पूजयित्वा रघुनाथानुजं तदा । सर्वं समर्पयामास रामचंद्राय धीमते

ຕໍ່ມາ ລາວໄດ້ບູຊາພຣະອນຸຊາຂອງຣະຄຸນາຖ ດ້ວຍອັຣຄະຍະ (arghya) ແລະເຄື່ອງບູຊາອື່ນໆ; ແລ້ວຈຶ່ງນ້ອມຖວາຍທຸກສິ່ງທັງປວງ ແດ່ພຣະຣາມຈັນທຣາຜູ້ມີປັນຍາ ດ້ວຍໃຈອຸທິດທັງໝົດ.