Sukta 33

Mantra 1

प्र पर्वतानामुशती उपस्थादश्वे इव विषिते हासमाने । गावेव शुभ्रे मातरा रिहाणे विपाट् छुतुद्री पयसा जवेते ॥

ಪರ್ವತಗಳ ಮನೋಹರ ಮಡಿಲಿನಿಂದ ಆ ಎರಡು ಆಸೆಯುಳ್ಳ ನದಿಗಳು ಉಕ್ಕಿ ಹೊರಟು ಬರುತ್ತವೆ—ಕಟ್ಟುಬಿಟ್ಟಿಲ್ಲದ ಕುದುರೆಮಾದೆಗಳಂತೆ ನಗುನಗುತ್ತ. ಪ್ರಕಾಶಮಾನ ತಾಯಿಗಳಂತೆ, ಕರುವನ್ನು ನಕ್ಕುವ ಹಸುವಿನಂತೆ, ವಿಪಾಟ್ ಮತ್ತು ಶುತುದ್ರೀ ಪೋಷಕ ಹಾಲಿನಂತ ಜಲದೊಂದಿಗೆ ವೇಗವಾಗಿ ಧಾವಿಸುತ್ತವೆ.

Mantra 2

इन्द्रेषिते प्रसवं भिक्षमाणे अच्छा समुद्रं रथ्येव याथः । समाराणे ऊर्मिभिः पिन्वमाने अन्या वामन्यामप्येति शुभ्रे ॥

ಇಂದ್ರನಿಂದ ಪ್ರೇರಿತವಾಗಿ, ಪ್ರವಾಹದ ಮುಂದೂಡುವ ಪ್ರಸರವನ್ನು ಬೇಡುತ್ತ, ನೀವು ಇಬ್ಬರೂ ಹೆದ್ದಾರಿಯ ರಥಗಳಂತೆ ಸಮುದ್ರದ ಕಡೆಗೆ ಸಾಗುತ್ತೀರಿ. ಅಲೆಗಳಿಂದ ಉಬ್ಬಿ, ಒಟ್ಟಾಗಿ ಧಾವಿಸುವಾಗ, ಹೇ ಶುಭ್ರೆಯೇ, ನಿಮ್ಮಲ್ಲಿ ಒಂದು ಪ್ರಕಾಶಮಾನ ಧಾರೆ ಮತ್ತೊಂದರ ಬಳಿಗೆ ಸಮೀಪಿಸುತ್ತದೆ—ಒಂದೇ ಹರಿವಿನಲ್ಲಿ ಏಕವಾಗಲು ಬಯಸುತ್ತ.

Mantra 3

अच्छा सिन्धुं मातृतमामयासं विपाशमुर्वीं सुभगामगन्म । वत्समिव मातरा संरिहाणे समानं योनिमनु संचरन्ती ॥

ನಾವು ಸಿಂಧುವಿನ ಬಳಿಗೆ ಬಂದೆವು—ಅತ್ಯಂತ ಮಾತೃತ್ವಮಯ, ಅಶ್ರಾಂತ; ಮತ್ತು ವಿಪಾಶದ ಬಳಿಗೆ—ವಿಶಾಲ, ಸುಭಾಗ್ಯವಂತಿ. ಕರುವನ್ನು ನಕ್ಕುವ ಎರಡು ತಾಯಿಗಳಂತೆ, ಅವು ಒಂದೇ ತಾಳದಲ್ಲಿ ಸಾಗುತ್ತವೆ—ಒಂದೇ ಯೋನಿ, ಒಂದೇ ಮೂಲ ಮತ್ತು ಒಂದೇ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ಅನುಸರಿಸಿ.

Mantra 4

एना वयं पयसा पिन्वमाना अनु योनिं देवकृतं चरन्तीः । न वर्तवे प्रसवः सर्गतक्तः किंयुर्विप्रो नद्यो जोहवीति ॥

ಈ ಮಾರ್ಗದಿಂದ ನಾವು ಪಯಸ್ಸೆಂಬ ಪೋಷಕ ಹಾಲಿನಿಂದ ಉಬ್ಬಿ, ದೇವರುಗಳು ರೂಪಿಸಿದ ಯೋನಿಯನ್ನನುಸರಿಸಿ ಸಾಗುತ್ತೇವೆ. ಹರಿವಿಗಾಗಿ ರೂಪುಗೊಂಡ ಈ ಪ್ರಸವ (ಪ್ರೇರಣೆ) ಹಿಂದಿರುಗುವುದಿಲ್ಲ; ಅವರ ಗುಪ್ತ ಗತಿಯನ್ನು ತಿಳಿಯಲು ಉತ್ಸುಕನಾದ ವಿಪ್ರ ಋಷಿ ನದಿಗಳನ್ನು ಆಮಂತ್ರಿಸುತ್ತಾನೆ.

Mantra 5

रमध्वं मे वचसे सोम्याय ऋतावरीरुप मुहूर्तमेवैः । प्र सिन्धुमच्छा बृहती मनीषावस्युरह्वे कुशिकस्य सूनुः ॥

ಹೇ ಋತಾವರಿಯರೇ, ಸೋಮಜನ್ಯವಾದ ನನ್ನ ವಚನದಲ್ಲಿ ಆನಂದಿಸಿರಿ; ನಿಮ್ಮ ವೇಗವಾದ ಗತಿಗಳೊಂದಿಗೆ ಒಂದು ಕ್ಷಣ ಸಮೀಪಿಸಿರಿ. ಸಿಂಧುವಿನ ಕಡೆಗೆ ನನ್ನ ವಿಶಾಲ ಮಣೀಷೆ ಮುಂದುವರಿಯುತ್ತದೆ; ಅಗತ್ಯದಲ್ಲಿ ಕೂಗುವ ನಾನು—ಕುಶಿಕನ ಪುತ್ರ—ನಿಮ್ಮನ್ನು ಸಹಾಯಕ್ಕಾಗಿ ಆಹ್ವಾನಿಸುತ್ತೇನೆ.

Mantra 6

इन्द्रो अस्माँ अरदद्वज्रबाहुरपाहन्वृत्रं परिधिं नदीनाम् । देवोऽनयत्सविता सुपाणिस्तस्य वयं प्रसवे याम उर्वीः ॥

ವಜ್ರಬಾಹು ಇಂದ್ರನು ನಮಗಾಗಿ ದಾರಿಯನ್ನು ತೆರೆದನು; ನದಿಗಳ ಪರಿಧಿಯಂತೆ ತಡೆಗೋಡೆಯಾಗಿದ್ದ ವೃತ್ರನನ್ನು ಹೊಡೆದು ದೂರಮಾಡಿದನು. ಸುಪಾಣಿಯಾದ ದೇವ ಸವಿತೃ ನಮ್ಮನ್ನು ಮುಂದಕ್ಕೆ ನಡೆಸಿದನು; ಆ ದೈವ ಪ್ರಸವ-ಪ್ರೇರಣೆಯಿಂದ ನಾವು ವಿಶಾಲ ವ್ಯಾಪ್ತಿಗಳಲ್ಲಿ ಸಂಚರಿಸುತ್ತೇವೆ.

Mantra 7

प्रवाच्यं शश्वधा वीर्यं तदिन्द्रस्य कर्म यदहिं विवृश्चत् । वि वज्रेण परिषदो जघानायन्नापोऽयनमिच्छमानाः ॥

ಯಾವಾಗ ಇಂದ್ರನು ಅಹಿ (ವೃತ್ರ)ಯನ್ನು ಚೀರಿಹಾಕಿದನೋ—ಅದೇ ಅವನ ವೀರ್ಯ, ಸದಾ ಘೋಷಿಸಬೇಕಾದ ಅವನ ಕರ್ಮ. ವಜ್ರದಿಂದ ಅವನು ತಡೆಗೋಡೆಯಂತೆ ನಿಂತ ಪರಿಷದಗಳನ್ನು ಹೊಡೆದುರುಳಿಸಿದನು; ಆಗ ನೀರುಗಳು ತಮ್ಮ ದಾರಿಯನ್ನು ಬಯಸುತ್ತ, ಮುಕ್ತ ಪ್ರವಾಹವನ್ನು ಹುಡುಕುತ್ತ ಮುಂದಕ್ಕೆ ಹರಿದವು.

Mantra 8

एतद्वचो जरितर्मापि मृष्ठा आ यत्ते घोषानुत्तरा युगानि । उक्थेषु कारो प्रति नो जुषस्व मा नो नि कः पुरुषत्रा नमस्ते ॥

ಹೇ ಜರಿತರೇ (ಗಾಯಕನೇ), ಈ ವಚನವನ್ನು ತಿರಸ್ಕರಿಸಬೇಡ; ನಿನ್ನ ದೂರವರೆಗೆ ಮೊಳಗುವ ಘೋಷವು ಮುಂದಿನ ಯುಗಗಳವರೆಗೂ ಉಳಿಯಲಿ. ನಮ್ಮ ಉಕ್ತಗಳಲ್ಲಿ ಈ ಕಾರವನ್ನು (ಆಹ್ವಾನಧ್ವನಿಯನ್ನು) ಸ್ವೀಕರಿಸಿ, ಅನುಗ್ರಹದಿಂದ ನಮ್ಮತ್ತ ತಿರುಗು; ಹೇ ಪುರುಷತ್ರಾ (ಮಾನವಹಿತಕರ ಶಕ್ತಿ), ನಮ್ಮನ್ನು ಎಲ್ಲಿಯೂ ಕೆಳಗೆ ಬೀಳಿಸಬೇಡ—ನಿನಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ.

Mantra 9

ओ षु स्वसारः कारवे शृणोत ययौ वो दूरादनसा रथेन । नि षू नमध्वं भवता सुपारा अधोअक्षाः सिन्धवः स्रोत्याभिः ॥

ಓ ಸ್ವಸಾರಃ (ಸಹೋದರಿಯರೇ), ಕಾರವ (ಗಾಯಕ)ನ ಕರೆಯನ್ನು ಕೇಳಿರಿ; ಅವನು ದೂರದಿಂದ ಅನಸಾ (ಗಾಡಿ) ಮತ್ತು ರಥದೊಂದಿಗೆ ನಿಮ್ಮ ಬಳಿಗೆ ಬಂದಿದ್ದಾನೆ. ಕೃಪೆಯಿಂದ ತಗ್ಗಿ, ಸುಪಾರಾ (ಸುಲಭವಾಗಿ ದಾಟಬಹುದಾದ) ಆಗಿರಿ; ಹೇ ಸಿಂಧವಃ (ನದಿಪ್ರವಾಹಗಳೇ), ಅಕ್ಷ (ಅಚ್ಚು/ಧುರಿ)ಯ ಕೆಳಮಟ್ಟದಷ್ಟು ನಿಮ್ಮ ಧಾರೆಗಳು ಕಡಿಮೆಯಾಗಿ ಹರಿಯಲಿ.

Mantra 10

आ ते कारो शृणवामा वचांसि ययाथ दूरादनसा रथेन । नि ते नंसै पीप्यानेव योषा मर्यायेव कन्या शश्वचै ते ॥

ಓ (ನದಿ), ನಿನ್ನ ಪ್ರತಿನಾದವನ್ನೂ ನಿನ್ನ ವಚನಗಳನ್ನೂ ನಾವು ಕೇಳುವೆವು; ಏಕೆಂದರೆ ನೀನು ದೂರದಿಂದ ಗಾಡಿಯೂ ರಥವೂ ಜೊತೆಯಾಗಿ ಬಂದಿರುವೆ. ಪ್ರಾಣಸಮೃದ್ಧಿಯಾದ ಸ್ತ್ರೀ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಹೇಗೆ ವಾಲುತ್ತಾಳೋ, ಕನ್ಯೆ ವರನ ಕಡೆಗೆ ಹೇಗೆ ವಾಲುತ್ತಾಳೋ—ಹಾಗೆಯೇ ನಮ್ಮ ಕಡೆಗೆ ವಾಲು; ಸದಾ ನಮ್ಮ ಕಡೆಗೇ ಇರು.

Mantra 11

यदङ्ग त्वा भरताः संतरेयुर्गव्यन्ग्राम इषित इन्द्रजूतः । अर्षादह प्रसवः सर्गतक्त आ वो वृणे सुमतिं यज्ञियानाम् ॥

ಯಾವಾಗ, ಓ (ನದಿ), ಭರತರು ನಿನ್ನನ್ನು ದಾಟಲು ಬಯಸಿದರು—ಗವ್ಯಃ (ಗೋಸಂಪತ್ತು/ಪ್ರಕಾಶಮಯ ಗೋಗಳು) ಹುಡುಕುತ್ತ—ಇಂದ್ರಜೂತವಾದ ಚಲಿಸುವ ಸಮೂಹದೊಂದಿಗೆ, ಆಗ ಪ್ರಸವಃ (ಪ್ರೇರಣೆ) ಬಿಡುಗಡೆಮಾಡುವ ಪ್ರವಾಹದಂತೆ ಮುನ್ನುಗ್ಗಲಿ. ಯಜ್ಞಿಯರ ಸుమತಿಯನ್ನು (ಶುಭಬುದ್ಧಿಯ ಕೃಪೆ) ನಿನ್ನಿಗಾಗಿ ನಾನು ಆರಿಸುತ್ತೇನೆ.

Mantra 12

अतारिषुर्भरता गव्यवः समभक्त विप्रः सुमतिं नदीनाम् । प्र पिन्वध्वमिषयन्तीः सुराधा आ वक्षणाः पृणध्वं यात शीभम् ॥

ಗವ್ಯವಃ (ಕಿರಣ-ಶೋಧಕರು) ಭರತರು ದಾಟಿಹೋದರು; ವಿಪ್ರಃ (ಋಷಿ) ನದಿಗಳ ಸుమತಿಯನ್ನು (ಕೃಪಾಮಯ ಸಮ್ಮತಿ) ಪಡೆದನು. ಓ ಸುರಾಧಾಃ (ಸುಸಾಧಕ) ಪ್ರವಾಹಗಳೇ, ಪ್ರೇರಿತವಾಗಿ ಉಬ್ಬಿ ಹರಿಯಿರಿ; ನಿಮ್ಮ ವಕ್ಷಣಾಃ (ಉರ/ತೀರ) ತುಂಬಿಸಿ, ಶೀಘ್ರವಾಗಿ ಸಾಗಿರಿ.

Mantra 13

उद्व ऊर्मिः शम्या हन्त्वापो योक्त्राणि मुञ्चत । मादुष्कृतौ व्येनसाघ्न्यौ शूनमारताम् ॥

ಏಳುತ್ತಿರುವ ಊರ್ಮಿ (ಅಲೆ) ಶಮ್ಯಾ (ಮರದ ಕಂಬಗಳನ್ನು) ಹೊಡೆದು ದೂರಮಾಡಲಿ; ಹೇ ಆಪಃ (ಜಲಗಳೇ), ಯೋಕ್ತ್ರಾಣಿ (ಜೂಗ/ಬಂಧನಗಳನ್ನು) ಬಿಡಿಸಿರಿ. ದುಷ್ಕೃತ್ಯದಿಂದಲೋ ಎನಸ್ (ದೋಷ)ದಿಂದಲೋ ಅಘ್ನ್ಯೌ—ಆ ಇಬ್ಬರು ನಿರ್ದೋಷ (ಅಹಿಂಸ್ಯ) ಸ್ತ್ರೀಯರಿಗೆ ಹಾನಿಯಾಗದಿರಲಿ; ಅವರು ಶೂನಂ (ಮಂಗಳ) ಮತ್ತು ಆರತಿ (ರಕ್ಷಣೆ)ಯ ಕಡೆಗೆ ತಲುಪಲಿ.