Sukta 19

Mantra 1

अपाय्यस्यान्धसो मदाय मनीषिणः सुवानस्य प्रयसः । यस्मिन्निन्द्रः प्रदिवि वावृधान ओको दधे ब्रह्मण्यन्तश्च नरः ॥

ಅರ್ಪಣದ ಸಮೃದ್ಧಿಯಿಂದ ಒತ್ತಿದ (ಸೋಮ) ಆನಂದವನ್ನು ಮದಕ್ಕಾಗಿ ಮನುಷೀ (ಚಿಂತಕ ಋಷಿ) ಕುಡಿದನು. ಅದರಲ್ಲಿ ಇಂದ್ರನು ಪರದಿವಿಯಲ್ಲಿ ವೃದ್ಧಿಯಾಗುತ್ತ ತನ್ನ ಓಕಃ—ನಿವಾಸ—ಸ್ಥಾಪಿಸಿದ್ದಾನೆ; ಮತ್ತು ಬ್ರಹ್ಮಣ್ಯಂತಃ—ವಾಣಿ/ಬ್ರಹ್ಮವನ್ನು ಹುಡುಕುವ—ನರರು ಅವನ ಬಳಿಗೆ ಸೇರುತ್ತಾರೆ.

Mantra 2

अस्य मन्दानो मध्वो वज्रहस्तोऽहिमिन्द्रो अर्णोवृतं वि वृश्चत् । प्र यद्वयो न स्वसराण्यच्छा प्रयांसि च नदीनां चक्रमन्त ॥

ಈ ಮಧುರತೆಯಲ್ಲಿ ಮುದಗೊಂಡ ವಜ್ರಹಸ್ತ ಇಂದ್ರನು ಪ್ರವಾಹವನ್ನು ಮುಚ್ಚಿದ್ದ ಅಹಿ (ಸರ್ಪ)ಯನ್ನು ಕತ್ತರಿಸಿ ಬಿಟ್ಟನು. ನಂತರ, ಪಕ್ಷಿಗಳು ತಮ್ಮದೇ ಹರಿವುಗಳ ಕಡೆಗೆ ಹಾರುವಂತೆ, ನದಿಗಳ ಚಲನೆಗಳು ಮತ್ತು ಮುಂದಕ್ಕೆ ಧಾವಿಸುವ ಪ್ರವಾಹಗಳು ಚಲಿಸಲಾರಂಭಿಸಿದವು.

Mantra 3

स माहिन इन्द्रो अर्णो अपां प्रैरयदहिहाच्छा समुद्रम् । अजनयत्सूर्यं विदद्गा अक्तुनाह्नां वयुनानि साधत् ॥

ಆ ಮಹಿಮಾವಂತ ಇಂದ್ರನು—ಅಹಿ (ಸರ್ಪ) ಸಂಹಾರಕನು—ನೀರಿನ ಪ್ರವಾಹವನ್ನು ಸಮುದ್ರದ ಕಡೆಗೆ ಹೊರಡಿಸಿದನು. ಅವನು ಸೂರ್ಯನನ್ನು ಜನ್ಮಗೊಳಿಸಿದನು; ಗೋಗಳು (ಕಿರಣಗಳು) ಅನ್ನು ಕಂಡುಹಿಡಿದನು; ಮತ್ತು ರಾತ್ರಿ-ಹಗಲುಗಳಲ್ಲಿ ಋತದ ವಿವೇಕಮಯ ವಿಧानों ಮೂಲಕ ಕಾರ್ಯಗಳನ್ನು ಸಾಧಿಸಿದನು.

Mantra 4

सो अप्रतीनि मनवे पुरूणीन्द्रो दाशद्दाशुषे हन्ति वृत्रम् । सद्यो यो नृभ्यो अतसाय्यो भूत्पस्पृधानेभ्यः सूर्यस्य सातौ ॥

ಆ ಇಂದ್ರನು ಮನುವಿಗೆ ಅನೇಕ ಅಪ್ರತಿಹತ ವರಗಳನ್ನು ದಾನಮಾಡಿದನು; ದಾನಶೀಲನಿಗಾಗಿ ಅವನು ವೃತ್ರನನ್ನು ಸಂಹರಿಸುತ್ತಾನೆ. ಸೂರ್ಯವನ್ನು ಗೆಲ್ಲುವ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ, ವೈರವಿಟ್ಟು ಪೈಪೋಟಿ ಮಾಡುವವರ ವಿರುದ್ಧ, ಅವನು ಮನುಷ್ಯರಿಗೆ ತಕ್ಷಣವೇ ಅಜೇಯನಾಗುತ್ತಾನೆ.

Mantra 5

स सुन्वत इन्द्रः सूर्यमा देवो रिणङ्मर्त्याय स्तवान् । आ यद्रयिं गुहदवद्यमस्मै भरदंशं नैतशो दशस्यन् ॥

ಸೋಮವನ್ನು ಪಿಷಿಸುವವನಿಗಾಗಿ ಇಂದ್ರ ದೇವನು ಸೂರ್ಯನನ್ನು ಸಮೀಪಕ್ಕೆ ತರುತ್ತಾನೆ—ಸ್ತುತಿ ಮಾಡುವ ಮರಣ್ಯನಿಗಾಗಿ. ಮತ್ತು ಅವನು ಅವನಿಗೆ ಗುಪ್ತವಾದ, ದೋಷರಹಿತ ಸಮೃದ್ಧಿ (ರಯಿ) ಯನ್ನು ತಂದುಕೊಟ್ಟಾಗ, ಸೇವೆಯಲ್ಲಿ ಎತಶನಂತೆ, ಯೋಗ್ಯ ಅಂಶವಾಗಿ ಆ ಪಾಲನ್ನು ಹೊತ್ತು ತರುತ್ತಾನೆ.

Mantra 6

स रन्धयत्सदिवः सारथये शुष्णमशुषं कुयवं कुत्साय । दिवोदासाय नवतिं च नवेन्द्रः पुरो व्यैरच्छम्बरस्य ॥

ಅವನು (ಇಂದ್ರನು) ದಿವ್ಯ ಸಾರಥಿಯಾದ ಕುತ್ಸನಿಗಾಗಿ, ಒಣಗಿಸುವ ಶುಷ್ಣನನ್ನೂ ಕುಯವನನ್ನೂ ವಶಪಡಿಸಿದನು. ದಿವೋದಾಸನಿಗಾಗಿ ಇಂದ್ರನು ಶಂಬರನ ತೊಂಬತ್ತೊಂಬತ್ತು ದೃಢ ಕೋಟೆಗಳನ್ನು (ಪುರಃ) ಒಡೆದು ತೆರೆದನು.

Mantra 7

एवा त इन्द्रोचथमहेम श्रवस्या न त्मना वाजयन्तः । अश्याम तत्साप्तमाशुषाणा ननमो वधरदेवस्य पीयोः ॥

ಹೇ ಇಂದ್ರ, ಹೀಗೆ ನಾವು ನಿನ್ನ ಸ್ತುತಿಯನ್ನು ಉಚ್ಚರಿಸೋಣ—ಕೀರ್ತಿಗಾಗಿ; ಸ್ವಬಲದಿಂದಲೇ ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿ ಸಮೃದ್ಧಿಗಳನ್ನು ಗೆಲ್ಲುವವರಾಗಿ. ವೇಗವಾಗಿ ಮುನ್ನಡೆದು ನಾವು ಆ ಏಳನೆಯ (ಪದ/ಲೋಕ)ವನ್ನು ತಲುಪೋಣ; ದೇವರಹಿತನ ಶಸ್ತ್ರ—ಉಬ್ಬಿದ ಶತ್ರುಬಲ—ನಮ್ಮ ಮುಂದೆ ತಲೆಬಾಗಲಿ.

Mantra 8

एवा ते गृत्समदाः शूर मन्मावस्यवो न वयुनानि तक्षुः । ब्रह्मण्यन्त इन्द्र ते नवीय इषमूर्जं सुक्षितिं सुम्नमश्युः ॥

ಹೀಗೆ, ಹೇ ಶೂರ, ಗೃತ್ಸಮದ ಋಷಿಗಳು—ನಿನ್ನ ಸಹಾಯವನ್ನು ಬಯಸಿ—ಕುಶಲ ಕರ್ಮದಂತೆ ತಮ್ಮ ಮಂತ್ರ-ಚಿಂತನೆಗಳನ್ನು ರೂಪಿಸಿದರು. ಬ್ರಹ್ಮ (ವಾಣಿ)ಯನ್ನು ಆರಾಧಿಸುತ್ತ, ಹೇ ಇಂದ್ರ, ಅವರು ನಿನ್ನ ಹೊಸ (ಉನ್ನತ) ವರವನ್ನು ಪಡೆದರು: ಪ್ರೇರಣೆ ಮತ್ತು ವೃದ್ಧಿಶಕ್ತಿ, ಸುಸ್ಥಿರ ವಾಸ, ಮತ್ತು ಸಮೃದ್ಧಿಯ ಅನುಗ್ರಹ (ಸುಮ್ನ).

Mantra 9

नूनं सा ते प्रति वरं जरित्रे दुहीयदिन्द्र दक्षिणा मघोनी । शिक्षा स्तोतृभ्यो माति धग्भगो नो बृहद्वदेम विदथे सुवीराः ॥

ಇಗ ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ, ಹೇ ಇಂದ್ರ, ಜರಿತ್ರ (ಸ್ತುತಿಗಾರ)ನಿಗಾಗಿ ನಿನಗೆ ಪ್ರತಿಯಾಗಿ ಸಮೃದ್ಧಿಯುಳ್ಳ ದಾತ್ರೀ ದಕ್ಷಿಣಾ (Dakṣiṇā) ಹಾಲಿನಂತೆ ದೋಹಲ್ಪಟ್ಟು ಹೊರಬರಲಿ. ಸ್ತೋತೃಗಳಿಗೆ ದಾನವನ್ನು ಕಲಿಸು/ಕೊಡು; ನಮ್ಮ ಭಗ (Bhaga)—ಸುಖದ ಪಾಲು—ದಗ್ಧವಾಗದಿರಲಿ, ಕ್ಷೀಣವಾಗದಿರಲಿ. ಸು-ವೀರರು (ಉತ್ತಮ ಶೂರಬಲ ಹೊಂದಿದವರು) ಆಗಿ ನಾವು ವಿಧಥ (ಯಜ್ಞಸಭೆ)ಯಲ್ಲಿ ಬೃಹತ್ (Bṛhat)—ವಿಶಾಲ ವಾಣಿ—ಉಚ್ಚರಿಸೋಣ.