ಇನದಅರಜಿತ in the Ramayana

(ಅವರು ವರ್ಣಿಸುತ್ತಾರೆ) ವಿಭೀಷಣನೊಂದಿಗೆ ಮೈತ್ರಿ, ರಾವಣವಧೋಪಾಯದ ನಿವೇದನೆ, ಕುಂಭಕರ್ಣನ ನಿಧನ ಮತ್ತು ಮೇಘನಾದನ ಸಂಹಾರ.

ತೇಜಸ್ವಿಯಾದ ವಾನರಯೂಥಪತಿ ಶುಕನ ಮನೆಗೂ, ಧೀಮಂತನಾದ ಸಾರಣನ ಮನೆಗೂ, ಹಾಗೆಯೇ ಇಂದ್ರಜಿತನ ನಿವಾಸಕ್ಕೂ ಹೋದನು.

ದಶಗ್ರೀವ ರಾವಣನು ವರಾಹದ ಮೇಲೆ ಆರೂಢನಾಗಿ ಕಂಡನು; ಇಂದ್ರಜಿತನು ಶಿಂಶುಮಾರದ ಮೇಲೆ; ಕುಂಭಕರ್ಣನು ಒಂಟೆಯ ಮೇಲೆ ಏರಿ—ದಕ್ಷಿಣ ದಿಕ್ಕಿನತ್ತ ಪ್ರಯಾಣಿಸುತ್ತಿದ್ದರು.

ಅನಂತರ ಮಹಾತ್ಮನಾದ ರಕ್ಷೋಧಿಪತಿ, ಹನುಮಂತನಿಂದ ಕುಮಾರ ಅಕ್ಷನು ಹತನಾದುದರಿಂದ ಕೋಪಗೊಂಡು, ಮನಸ್ಸನ್ನು ಸಮಾಧಾನಗೊಳಿಸಿ, ದೇವಸಮಾನ ಇಂದ್ರಜಿತನಿಗೆ ಆಜ್ಞಾಪಿಸಿದನು.

ನೀನು ಅಸ್ತ್ರವಿದ್ಯೆಯಲ್ಲಿ ನಿಪುಣನೂ ಶಸ್ತ್ರವಿದರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನೂ ಆಗಿದ್ದೀಯ; ದೇವರುಗಳಿಗೂ ಅಸುರರಿಗೂ ಸಹ ಶೋಕವನ್ನುಂಟುಮಾಡುವವನು. ಇಂದ್ರಸಹಿತ ದೇವತೆಗಳ ಎದುರಲ್ಲಿಯೂ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ನಿನ್ನ ಕರ್ಮವು ದೃಷ್ಟವಾಗಿದೆ; ಪಿತಾಮಹ ಬ್ರಹ್ಮನ ಆರಾಧನೆಯಿಂದ ನೀನು ಮಹಾಶಕ್ತಿಯ ಅಸ್ತ್ರಗಳ ಸಂಗ್ರಹವನ್ನು…

ನಿನ್ನ ಅಸ್ತ್ರಬಲವನ್ನು ಎದುರಿಸಿದಾಗ, ಮರುದ್ಗಣಗಳೊಡನೆ ದೇವತೆಗಳು—ಇಂದ್ರನ ಆಶ್ರಯದಲ್ಲಿದ್ದರೂ—ಸಮರದಲ್ಲಿ ನಿಲ್ಲಲಾರದೆ ಹೋದರು.

ಸಮರದಲ್ಲಿ ಕರ್ಮದಿಂದ ನಿನಗೆ ಅಶಕ್ಯವೆನಿಸುವುದು ಏನೂ ಇಲ್ಲ; ಪೂರ್ವದೃಷ್ಟಿಯ ಮಂತ್ರಣೆಯಿಂದ ನಿನಗೆ ಅಕಾರ್ಯವೂ ಇಲ್ಲ. ತ್ರಿಲೋಕಗಳಲ್ಲಿ ನಿನ್ನ ಅಸ್ತ್ರಬಲವನ್ನೂ ನಿನ್ನ ಸ್ವಬಲವನ್ನೂ ಅರಿಯದವನು ಯಾರೂ ಇಲ್ಲ.

ಹೇ ಅಸ್ತ್ರವಿದ್ಯೆಯಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನೇ! ನೀನು ಸಮೀಪಿಸಿದಾಗ ಶತ್ರುವಿನ ಬಲವನ್ನು ಯಥಾವತ್ತಾಗಿ ಅಳೆಯಿ, ಹೆಚ್ಚಿನ ವಿನಾಶವಿಲ್ಲದೆ ಅವನನ್ನು ಶಮನಗೊಳಿಸು; ನಿನ್ನ ಬಲವನ್ನೂ ಶತ್ರುವಿನ ಬಲವನ್ನೂ ತೂಗಿ ನೋಡಿ, ನಂತರ ಯುದ್ಧವನ್ನು ಆರಂಭಿಸು.

ವೀರಸೈನ್ಯದ ಗುಂಪುಗಳನ್ನು ಕಳುಹಿಸಬೇಡ; ಅಪಾರ ಸಾರವಿರುವ ಈ ಕಪಿಯ ಎದುರು ಅದು ವ್ಯರ್ಥ. ವಜ್ರವನ್ನೇ ಹಿಡಿದರೂ ಪ್ರಯೋಜನವಿಲ್ಲ; ಅವನ ಗತಿ ಮಾರುತದಂತೆ ಅಪ್ರಮೇಯ, ಅಗ್ನಿಸಮಾನನಾದ ಅವನನ್ನು ಸಾಮಾನ್ಯ ಆಯುಧಗಳಿಂದ ಸಂಹರಿಸಲಾಗದು.

ಈ ವಿಷಯವನ್ನು ಸಮ್ಯಕವಾಗಿ ಪರಿಶೀಲಿಸಿ, ಸ್ಥಿರಚಿತ್ತನಾಗಿ ಯುಕ್ತಿವಿಚಾರದಿಂದ, ಧನುಸ್ಸಿನ ದಿವ್ಯ ಅಸ್ತ್ರವೀರ್ಯವನ್ನು ಸ್ಮರಿಸಿ, ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ನಾಶವಾಗದೆ ಅಕ್ಷತನಾಗಿ ಇರುವಂತೆ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ಆರಂಭಿಸು.

ನಿನ್ನನ್ನು ಕಳುಹಿಸುವುದು ನಿಜಕ್ಕೂ ನನ್ನ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಮತಿ ಅಲ್ಲ; ಆದರೂ ರಾಜಧರ್ಮಾನುಸಾರ ಕ್ಷತ್ರಿಯನಿಗೆ ಇಂಥ ನಿರ್ಣಯವೇ ಯುಕ್ತವೆಂದು ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ.

ಅರಿಂದಮನೇ, ನೀನು ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ನಾನಾ ಶಸ್ತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ವೈಶಾರದ್ಯ ಹೊಂದಿದ್ದೀಯ; ಆದ್ದರಿಂದ ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ತಿಳಿ—ರಣದಲ್ಲಿ ನನಗೆ ನಿನ್ನ ವಿಜಯವೇ ಅಭಿಲಷಿತ.

ತಂದೆಯ ವಚನವನ್ನು ಕೇಳಿ, ದಕ್ಷಸುತನಂತೆ ಪ್ರಭಾವಶಾಲಿ, ಅಡಗದ ಧೈರ್ಯದ ವೀರನು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ತನ್ನ ಸ್ವಾಮಿ-ತಂದೆಯನ್ನು ಪ್ರದಕ್ಷಿಣೆ ಮಾಡಿ; ಯುದ್ಧಕ್ಕೆ ದೃಢಬುದ್ಧಿಯನಾದನು.

ನಂತರ ತನ್ನ ಪ್ರಿಯ ಗಣಗಳಿಂದ ಪೂಜಿತನಾದ ಇಂದ್ರಜಿತ್ ಯುದ್ಧಕ್ಕೆ ಉದ್ಧತಗೊಂಡು; ಉತ್ಸಾಹವನ್ನು ಎಬ್ಬಿಸಿಕೊಂಡು ಸಾಂಗ್ರಾಮಭೂಮಿಯತ್ತ ಮುಂದಾದನು.

ಶ್ರೀಮಂತ, ಪದ್ಮಪಲಾಶದಂತೆ ಕಣ್ಣುಗಳಿರುವ, ರಾಕ್ಷಸಾಧಿಪತಿಯ ಮಹಾತೇಜಸ್ವಿ ಪುತ್ರನು—ಪರ್ವಕಾಲದಲ್ಲಿ ಸಮುದ್ರ ಉಬ್ಬುವಂತೆ ಹೊರಟು ಬಂದನು.

ಇಂದ್ರನಂತೆಯೇ ಇಂದ್ರಜಿತನು, ಗರುಡರಾಜನಿಗೆ ಸಮಾನವಾದ ಅತೂಲ ವೇಗವುಳ್ಳ, ಶುಭ್ರವರ್ಣದ ತೀಕ್ಷ್ಣ ದಂಷ್ಟ್ರೆಯುಳ್ಳ ನಾಲ್ಕು ಭಯಂಕರ ವ್ಯಾಳಗಳಿಂದ ಯುಕ್ತವಾದ, ಅಸಹ್ಯ ವೇಗದಿಂದ ಧಾವಿಸುವ ರಥವನ್ನು ಏರಿದನು।

ಧನುರ್ಧರರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ, ಶಸ್ತ್ರಜ್ಞನೂ ಅಸ್ತ್ರವಿದರಲ್ಲಿ ವರನಾದ ಆ ರಥಿ, ರಥವನ್ನು ಏರಿ ಕ್ಷಿಪ್ರವಾಗಿ ಹನುಮಾನ್ ಇದ್ದ ಸ್ಥಳಕ್ಕೆ ಧಾವಿಸಿದನು।

ಅವನ ರಥದ ಗರ್ಜನೆಯಂತ ನಿರ್ಘೋಷವನ್ನೂ ಧನುಸ್ಸಿನ ಜ್ಯಾ-ಧ್ವನಿಯನ್ನೂ ಕೇಳಿ, ಆ ವಾನರ ವೀರನಾಯಕನು ಇನ್ನೂ ಹೆಚ್ಚು ಹರ್ಷಿತನಾದನು।

ರಣಪಂಡಿತನಾದ ಅವನು ಅತಿಮಹಾ ಧನುಸ್ಸನ್ನೂ ತೀಕ್ಷ್ಣ ಮುನೆಯ ಬಾಣಗಳನ್ನೂ ಹಿಡಿದು, ಹನುಮಾನನನ್ನು ದೃಷ್ಟಿಯಲ್ಲಿ ಇಟ್ಟು ಯುದ್ಧಕ್ಕೆ ಮುಂದುವರಿದನು।

ಆಮೇಲೆ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಹರ್ಷೋದ್ರಿಕ್ತನಾಗಿ, ಕೈಯಲ್ಲಿ ಧನುಸ್ಸು ಹಿಡಿದು ರಣಕ್ಕೆ ಹೊರಟಾಗ, ಎಲ್ಲ ದಿಕ್ಕುಗಳೂ ಮಲಿನವಾಗಿ ಕತ್ತಲೆಯಾದವು; ಕಾಡುಮೃಗಗಳು ಭಯಾನಕವಾಗಿ ನಾನಾವಿಧವಾಗಿ ಗರ್ಜಿಸತೊಡಗಿದವು.