Sukta 5

Mantra 1

ब्रह्मचर्यम्। ब्र॒ह्म॒चा॒रीष्णंश्च॑रति॒ रोद॑सी उ॒भे तस्मि॑न् दे॒वाः संम॑नसो भवन्ति । स दा॑धार पृथि॒वीं दिवं॑ च॒ स आ॑चा॒र्यं१ तप॑सा पिपर्ति

ಬ್ರಹ್ಮಚರ್ಯ. ತಪ್ತತೇಜಸ್ವಿಯಾದ ಬ್ರಹ್ಮಚಾರಿಯು ಎರಡೂ ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿ ತನ್ನ ಪಥವನ್ನು ನಡೆಸುತ್ತಾನೆ; ಅವನೊಳಗೆ ದೇವರುಗಳು ಏಕಮನಸ್ಕರಾಗುತ್ತಾರೆ. ಅವನು ಭೂಮಿಯನ್ನೂ ದ್ಯೌವನ್ನೂ ಧರಿಸಿದ್ದಾನೆ; ಅವನೇ ತಪಸ್ಸಿನಿಂದ ಆಚಾರ್ಯನನ್ನು ಪೋಷಿಸುತ್ತಾನೆ.

Mantra 2

ब्र॒ह्म॒चा॒रिणं॑ पि॒तरो॑ देवज॒नाः पृथ॑ग् दे॒वा अ॑नु॒संय॑न्ति॒ सर्वे॑ । ग॒न्ध॒र्वा ए॑न॒मन्वा॑य॒न् त्रय॑स्त्रिंशत् त्रिश॒ताः ष॑ट्सह॒स्राः सर्वा॒न्त्स दे॒वांस्तप॑सा पिपर्ति

ಬ್ರಹ್ಮಚಾರಿಯನ್ನು ಪಿತೃಗಳು, ದೇವಜನರು ಮತ್ತು ದೇವರುಗಳು—ತಮ್ಮ ತಮ್ಮ ಕ್ರಮದಲ್ಲಿ—ಎಲ್ಲರೂ ಸೇರಿ ಅನುಸರಿಸುತ್ತಾರೆ. ಗಂಧರ್ವರು ಅವನೊಂದಿಗೆ ನಡೆದರು; ಮೂವತ್ತ್ಮೂರು, ಮೂನ್ನೂರು, ಆರು ಸಾವಿರ—ಈ ಎಲ್ಲ ದೇವರನ್ನು ಅವನು ತನ್ನ ತಪಸ್ಸಿನಿಂದ ಪರಿಪೂರ್ಣಗೊಳಿಸಿ ಪೋಷಿಸುತ್ತಾನೆ.

Mantra 3

आ॒चा॒र्यऽ उप॒नय॑मानो ब्रह्मचा॒रिणं॑ कृणुते॒ गर्भ॑म॒न्तः । तं रात्री॑स्ति॒स्र उ॒दरे॑ बिभर्ति॒ तं जा॒तं द्रष्टु॑मभि॒संय॑न्ति दे॒वाः

ಆಚಾರ್ಯನು ಉಪನಯನ ಮಾಡಿಸುತ್ತಾ ಬ್ರಹ್ಮಚಾರಿಯನ್ನು ಒಳಗೇ ಗರ್ಭರೂಪನಾಗಿ ಮಾಡುತ್ತಾನೆ. ಮೂರು ರಾತ್ರಿಗಳವರೆಗೆ ಅವನನ್ನು ಉದರದಲ್ಲಿ ಧರಿಸುತ್ತಾನೆ; ಅವನು ಜನಿಸಿದಾಗ ದೇವರುಗಳು ಅವನನ್ನು ನೋಡಲು ಸೇರಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ.

Mantra 4

इ॒यं स॒मित् पृ॑थि॒वी द्यौर्द्वितीयो॒तान्तरि॑क्षं स॒मिधा॑ पृणाति । ब्र॒ह्म॒चा॒री स॒मिधा॒ मेख॑लया॒ श्रमे॑ण लो॒कांस्तप॑सा पिपर्ति

ಈ ಸಮಿತ್ (ಇಂಧನ) ಭೂಮಿಯೇ; ಎರಡನೆಯದು ದ್ಯೌ (ಸ್ವರ್ಗ/ಆಕಾಶ)ವೇ; ಹೌದು, ಸಮಿತ್‌ನಿಂದ ಅವನು ಅಂತರಿಕ್ಷವನ್ನೂ ತುಂಬಿಸುತ್ತಾನೆ. ಬ್ರಹ್ಮಚಾರಿ ಸಮಿತ್-ದಂಡ ಮತ್ತು ಮೇಖಲೆಯೊಂದಿಗೆ, ಶ್ರಮದಿಂದಲೂ ತಪಸ್ಸಿನಿಂದಲೂ ಲೋಕಗಳನ್ನು ತುಂಬಿಸಿ ಧಾರಣೆಮಾಡುತ್ತಾನೆ.

Mantra 5

पूर्वो॑ जा॒तो ब्रह्म॑णो ब्रह्मचा॒री घ॒र्मं वसा॑न॒स्तप॒सोद॑तिष्ठत्। तस्मा॑ज्जा॒तं ब्राह्म॑णं॒ ब्रह्म॑ ज्ये॒ष्ठं दे॒वाश्च॒ सर्वे॑ अ॒मृते॑न सा॒कम्

ಬ್ರಹ್ಮನ ಮೊದಲಜನ್ಮ ಬ್ರಹ್ಮಚಾರಿ; ಘರ್ಮ (ತಪ್ತ ತೇಜಸ್ಸು) ಧರಿಸಿ, ತಪಸ್ಸಿನಿಂದ ಅವನು ಉದ್ಭವಿಸಿದನು. ಅವನಿಂದ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ಜನಿಸಿದನು—ಬ್ರಹ್ಮವೇ ಜ್ಯೇಷ್ಠ; ಮತ್ತು ಎಲ್ಲಾ ದೇವರುಗಳು ಅಮೃತದೊಂದಿಗೆ ಒಂದಾಗಿ.

Mantra 6

ब्र॒ह्म॒चा॒र्येऽति स॒मिधा॒ समि॑द्धः कार्ष्णं॒ वसा॑नो दीक्षि॒तो दी॒र्घश्म॑श्रुः । स स॒द्य ए॑ति॒ पूर्व॑स्मा॒दुत्त॑रं समु॒द्रं लो॒कान्त्सं॒गृभ्य॒ मुहु॑रा॒चरि॑क्रत्

ಬ್ರಹ್ಮಚರ್ಯದಲ್ಲಿ ಅವನು ಸಮಿಧೆಯಿಂದ ಸಮ್ಯಕ್ ಪ್ರಜ್ವಲಿತನಾಗಿದ್ದಾನೆ; ಕೃಷ್ಣ (ಗಾಢ) ವಸ್ತ್ರ ಧರಿಸಿದವನು, ದೀಕ್ಷಿತನು, ದೀರ್ಘ ದಾಡಿಯವನು. ಅವನು ತಕ್ಷಣವೇ ಪೂರ್ವ ಸಮುದ್ರದಿಂದ ಉತ್ತರ ಸಮುದ್ರದ ಕಡೆಗೆ ಹೋಗುತ್ತಾನೆ; ಲೋಕಗಳನ್ನು ಸಂಗ್ರಹಿಸಿ, ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ನಿಯಮಿತ ಆಚರಣೆಯಲ್ಲಿ ತನ್ನ ಪಥವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸುತ್ತಾನೆ.

Mantra 7

ब्र॒ह्म॒चा॒री ज॒नय॒न् ब्रह्मा॒पो लो॒कं प्र॒जाप॑तिं परमे॒ष्ठिनं॑ वि॒राज॑म्। गर्भो॑ भू॒त्वामृत॑स्य॒ योना॒विन्द्रो॑ ह भू॒त्वासु॑रांस्ततर्ह

ಬ್ರಹ್ಮಚಾರಿ, ಸೃಷ್ಟಿಯನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡುತ್ತ, ಬ್ರಹ್ಮತೇಜಸ್ಸನ್ನು, ಆಪಃ (ಜಲಗಳನ್ನು), ಲೋಕವನ್ನು, ಪ್ರಜಾಪತಿಯನ್ನು, ಪರಮೇಷ್ಠಿನನ್ನು ಮತ್ತು ವಿರಾಜನ್ನು ಪ್ರಕಟಿಸುತ್ತಾನೆ. ಅಮೃತದ ಯೋನಿಯಲ್ಲಿ ಗರ್ಭವಾಗಿ, ನಿಜವಾಗಿ ಇಂದ್ರನಾಗಿ, ಅವನು ಅಸುರರನ್ನು ಮೀರಿಸಿ ದಮನಗೊಳಿಸುತ್ತಾನೆ.

Mantra 8

आ॒चा॒र्यऽ स्ततक्ष॒ नभ॑सी उ॒भे इ॒मे उ॒र्वी ग॑म्भी॒रे पृ॑थि॒वीं दिवं॑ च । ते र॑क्षति॒ तप॑सा ब्रह्मचा॒री तस्मि॑न् देवाः संम॑नसो भवन्ति

ಆಚಾರ್ಯನು ಈ ಎರಡು ನಭಸ್ಸುಗಳನ್ನು—ವಿಶಾಲವೂ ಗಂಭೀರವೂ ಆದ—ಪೃಥಿವಿಯನ್ನೂ ದ್ಯೌವನ್ನೂ (ಆಕಾಶ/ಸ್ವರ್ಗ) ರೂಪಿಸಿದನು. ಬ್ರಹ್ಮಚಾರಿ ತಪಸ್ಸಿನಿಂದ ಅವುಗಳನ್ನು ರಕ್ಷಿಸುತ್ತಾನೆ; ಅವನಲ್ಲಿ ದೇವರುಗಳು ಏಕಮನಸ್ಕರಾಗಿ, ಏಕಮತವಾಗುತ್ತಾರೆ.

Mantra 9

इ॒मां भूमिं॑ पृथि॒वीं ब्र॑ह्मचा॒री भि॒क्षामा ज॑भार प्रथ॒मो दिवं॑ च । ते कृ॒त्वा स॒मिधा॒वुपा॑स्ते॒ तयो॒रार्पि॑ता॒ भुव॑नानि॒ विश्वा॑

ಈ ಭೂಮಿಯನ್ನು—ವಿಶಾಲವಾದ ಪೃಥಿವಿಯನ್ನು—ಬ್ರಹ್ಮಚಾರಿ ಮೊದಲು ಭಿಕ್ಷೆಯಾಗಿ ಪಡೆದನು; ದ್ಯೌವನ್ನೂ (ಸ್ವರ್ಗವನ್ನೂ) ಸಹ. ಆ ಎರಡನ್ನೂ ಸಮಿಧೆ (ಯಜ್ಞಕಟ್ಟಿಗೆ)ಗಳಾಗಿ ಮಾಡಿಕೊಂಡು ಅವನು ಉಪಾಸನೆ ಮಾಡುತ್ತಾನೆ; ಆ ಎರಡರ ಮೇಲೆಯೇ ಎಲ್ಲಾ ಭುವನಗಳು ದೃಢವಾಗಿ ಆಧಾರಿತವಾಗಿವೆ.

Mantra 10

अ॒र्वाग॒न्यः प॒रो अ॒न्यो दि॒वस्पृ॒ष्ठाद् गुहा॑ नि॒धी निहि॑तौ॒ ब्राह्म॑णस्य । तौ र॑क्षति॒ तप॑सा ब्रह्मचा॒री तत् केव॑लं कृणुते॒ ब्रह्म॑ वि॒द्वान्

ಒಂದು ಇಲ್ಲಿ ಕಡೆ ಇದೆ, ಇನ್ನೊಂದು ಪಾರದಲ್ಲಿದೆ; ದ್ಯೌವಿನ ಪೃಷ್ಠದಿಂದ, ಗುಹ್ಯವಾಗಿ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಿಗಾಗಿ ಎರಡು ನಿಧಿಗಳು ನಿಹಿತವಾಗಿವೆ. ಆ ಎರಡನ್ನೂ ಬ್ರಹ್ಮಚಾರಿ ತನ್ನ ತಪಸ್ಸಿನಿಂದ ರಕ್ಷಿಸುತ್ತಾನೆ; ಬ್ರಹ್ಮವನ್ನು ತಿಳಿದವನು (ಬ್ರಹ್ಮವಿದ್) ಅದನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ತನ್ನದಾಗಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ.

Mantra 11

अ॒र्वाग॒न्य इ॒तो अ॒न्यः पृ॑थि॒व्या अ॒ग्नी स॒मेतो॒ नभ॑सी अन्त॒रमे। तयोः॑ श्रयन्ते र॒श्मयोऽधि॑ दृ॒ढास्ताना ति॑ष्ठति॒ तप॑सा ब्रह्मचा॒री

ಒಂದು ಇಲ್ಲಿ ಕಡೆ ಇದೆ, ಇನ್ನೊಂದು ಇಲ್ಲಿಂದ ಪಾರದಲ್ಲಿದೆ; ಪೃಥಿವಿಯಿಂದ ಎರಡು ಅಗ್ನಿಗಳು ಎರಡು ದ್ಯೌಗಳ ನಡುವಿನ ಅಂತರಿಕ್ಷದಲ್ಲಿ ಸೇರಿವೆ. ಆ ಎರಡರ ಮೇಲೆ ದೃಢವಾದ ಕಿರಣಗಳು ಆಶ್ರಯಗೊಂಡಿವೆ; ಅವುಗಳ ಮೇಲೆಯೇ ಬ್ರಹ್ಮಚಾರಿ ತನ್ನ ತಪಸ್ಸಿನಿಂದ ಅಚಲವಾಗಿ ನಿಂತಿರುತ್ತಾನೆ.

Mantra 12

अ॒भि॒क्रन्द॑न् स्त॒नय॑न्नरु॒णः शि॑ति॒ङ्गो बृ॒हच्छेपोऽनु॒ भूमौ॑ जभार । ब्र॒ह्म॒चा॒री सि॑ञ्चति॒ सानौ॒ रेतः॑ पृथि॒व्यां तेन॑ जीवन्ति प्र॒दिश॒श्चत॑स्रः

ಗರ್ಜಿಸುತ್ತಾ, ಗುಡುಗುತ್ತಾ, ಅರುಣವರ್ಣದ, ಪ್ರಕಾಶಮಾನ ಶೃಂಗವಂತ, ಮಹಾ ಪೃಷ್ಠಚಿಹ್ನೆಯವನು ಅದನ್ನು ಹೊತ್ತು ಭೂಮಿಯ ಮೇಲೆ ತಂದು ಸ್ಥಾಪಿಸಿದನು. ಬ್ರಹ್ಮಚಾರೀ ಶಿಖರದ ಮೇಲೆ ರೇತಃ (ವೀರ್ಯ)ವನ್ನು ಸಿಂಚಿಸುತ್ತಾನೆ; ಅದರಿಂದ ಪೃಥಿವಿ ಚೇತನಗೊಳ್ಳುತ್ತದೆ, ಮತ್ತು ಅದರಿಂದಲೇ ನಾಲ್ಕು ದಿಕ್ಕುಗಳು ಜೀವಿಸುತ್ತವೆ.

Mantra 13

अ॒ग्नौ सूर्ये॑ च॒न्द्रम॑सि मात॒रिश्व॑न् ब्रह्मचा॒र्य॑१प्सु स॒मिध॒मा द॑धाति । तासा॑म॒र्चींषि॒ पृथ॑ग॒भ्रे च॑रन्ति॒ तासा॒माज्यं॒ पुरु॑षो व॒र्षमापः॑

ಅಗ್ನಿಯಲ್ಲಿ, ಸೂರ್ಯನಲ್ಲಿ, ಚಂದ್ರನಲ್ಲಿ—ಹೇ ಮಾತರಿಶ್ವನ್—ಬ್ರಹ್ಮಚಾರಿಯು ಅಪ್ಸು (ಜಲಗಳಲ್ಲಿ) ಸಮಿಧ್‌ (ಇಂಧನ)ವನ್ನು ಇಡುತ್ತಾನೆ. ಅವುಗಳ ಜ್ವಾಲೆಗಳು ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾಗಿ, ಮೇಘದಲ್ಲಿ ಸಂಚರಿಸುತ್ತಾ, ಓಡಾಡುತ್ತವೆ; ಅವುಗಳ ಘೃತವೇ ‘ಪುರುಷ’, ಅವುಗಳ ವರ್ಷವೇ ‘ಆಪಃ’ (ಜಲಗಳು).

Mantra 14

आ॒चा॒र्योऽ मृ॒त्युर्वरु॑णः॒ सोम॒ ओष॑धयः॒ पयः॑ । जी॒भूता॑ आस॒न्त्सत्वा॑न॒स्तैरि॒दं स्व॑१राभृ॑तम्

ಆಚಾರ್ಯನು ಮೃತ್ಯುವಾಗಿದ್ದ, ವರುಣನಾಗಿದ್ದ; ಅವನು ಸೋಮನಾಗಿದ್ದ, ಓಷಧಿಗಳಾಗಿದ್ದ, ಪಯಃ (ಹಾಲು) ಆಗಿದ್ದ. ಅವರು ಜೀವಿಗಳ ನಾಲಿಗೆಗಳಾಗಿ ಪರಿಣಮಿಸಿದರು; ಅವರಿಂದಲೇ ಈ ಸ್ವಃ (ಸ್ವರ್ಗ) ತರಲ್ಪಟ್ಟು ಜಯಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತು.

Mantra 15

अ॒मा घृ॒तं कृ॑णुते॒ केव॑लमाचा॒र्यो भू॒त्वा वरु॑णो॒ यद्य॒दैच्छत् प्र॒जाप॑तौ । तद् ब्र॑ह्मचा॒री प्राय॑च्छत् स्वन् मि॒त्रो अध्या॒त्मनः॑

ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಅವನು ಘೃತವನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಾನೆ—ಅದೇ ಏಕಮಾತ್ರ; ಆಚಾರ್ಯನಾಗಿ ವರುಣನಾದವನು ಪ್ರಜಾಪತಿಯಲ್ಲಿ ಯಾವುದು-ಯಾವುದು ಇಚ್ಛಿಸಿದನೋ—ಅದನ್ನೆಲ್ಲ ಬ್ರಹ್ಮಚಾರಿ ಅರ್ಪಿಸಿದನು. ಸ್ವನ್ (ಸ್ವರ್ಗ)—ಮಿತ್ರ—ಆತ್ಮದೊಳಗೆ (ಅಧ್ಯಾತ್ಮನಃ) ಸ್ಥಿತವಾಗಿದೆ.

Mantra 16

आ॒चा॒र्योऽ ब्रह्मचा॒री ब्र॑ह्मच॒री प्र॒जाप॑तिः । प्र॒जाप॑ति॒र्वि रा॑जति वि॒राडिन्द्रो॑ऽभवद् व॒शी

ಆಚಾರ್ಯನೇ ಬ್ರಹ್ಮಚಾರಿಯು; ಬ್ರಹ್ಮಚಾರಿಯೇ ಪ್ರಜಾಪತಿಯು. ಪ್ರಜಾಪತಿ ತೇಜಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಾನೆ; ವಿರಾಟ್—ಇಂದ್ರ—ಅವನು ವಶೀ, ಅಧಿಪತಿಯಾಗಿ ಆಯಿತನು.

Mantra 17

ब्र॒ह्म॒चर्ये॑ण॒ तप॑सा॒ राजा॑ रा॒ष्ट्रं वि र॑क्षति । आ॒चा॒र्योऽ ब्रह्म॒चर्ये॑ण ब्रह्मचा॒रिण॑मिच्छते

ಬ್ರಹ್ಮಚರ್ಯ ಮತ್ತು ತಪಸ್ಸಿನಿಂದ ರಾಜನು ರಾಷ್ಟ್ರವನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಿ ಎಲ್ಲೆಡೆ ಕಾಪಾಡುತ್ತಾನೆ. ಆಚಾರ್ಯನೂ ಅದೇ ಬ್ರಹ್ಮಚರ್ಯದಿಂದ ಬ್ರಹ್ಮಚಾರಿಯನ್ನು (ವ್ರತಧಾರಿ ಶಿಷ್ಯನನ್ನು) ಬಯಸುತ್ತಾನೆ, ಹುಡುಕುತ್ತಾನೆ.

Mantra 18

ब्र॒ह्म॒चर्ये॑ण क॒न्या॒३ युवा॑नं विन्दते॒ पति॑म्। अ॒न॒ड्वान् ब्र॑ह्म॒चर्ये॒णाश्वो॑ घा॒सं जि॑गीर्षति

ಬ್ರಹ್ಮಚರ್ಯದಿಂದ ಕನ್ಯೆ ಯೌವನವಂತನಾದ ಪತಿಯನ್ನು ವರನಾಗಿ ಪಡೆಯುತ್ತಾಳೆ. ಬ್ರಹ್ಮಚರ್ಯದಿಂದ ಬಲಿಷ್ಠ ಎತ್ತು ಮತ್ತು ಅಶ್ವವೂ ತಮ್ಮ ಅಗತ್ಯಕ್ಕಾಗಿ ಮೇವು (ಘಾಸ)ವನ್ನು ಪಡೆಯಲು ಬಯಸುತ್ತವೆ.

Mantra 19

ब्र॒ह्म॒चर्ये॑ण॒ तप॑सा दे॒वा मृ॒त्युमपा॑घ्नत । इन्द्रो॑ ह ब्र॒ह्मचर्ये॑ण दे॒वेभ्यः॒ स्व॑१राभ॑रत्

ಬ್ರಹ್ಮಚರ್ಯದಿಂದಲೂ ತಪಸ್ಸಿನಿಂದಲೂ ದೇವರುಗಳು ಮೃತ್ಯುವನ್ನು ಹೊಡೆದು ದೂರ ಓಡಿಸಿದರು. ನಿಜವಾಗಿ ಇಂದ್ರನು ಬ್ರಹ್ಮಚರ್ಯದಿಂದ ದೇವರಿಗೆ ಸ್ವರ್ಗದ ಪ್ರಕಾಶ (ಸ್ವರ್)ವನ್ನು ತಂದು ಜಯಿಸಿ ಕೊಟ್ಟನು.

Mantra 20

ओष॑धयो भूतभ॒व्यम॑होरा॒त्रे वन॒स्पतिः॑ । सं॒व॒त्स॒रः स॒हर्तुभि॒स्ते जा॒ता ब्र॑ह्मचा॒रिणः॑

ಔಷಧಿಗಳು, ಭೂತವೂ ಭವಿಷ್ಯವೂ; ಹಗಲು-ರಾತ್ರಿ ಮತ್ತು ವನಸ್ಪತಿಯ ಅಧಿಪತಿ; ಋತುಗಳೊಂದಿಗೆ ಸಂವತ್ಸರ—ಇವೆಲ್ಲವೂ ವ್ರತಧಾರಿ ಬ್ರಹ್ಮಚಾರಿಯಿಂದ ಜನಿಸುತ್ತವೆ.

Mantra 21

पार्थि॑वा दि॒व्याः प॒शव॑ आर॒ण्या ग्रा॒म्याश्च॒ ये। अ॒प॒क्षाः प॒क्षिण॑श्च॒ ये ते जा॒ता ब्र॑ह्मचा॒रिणः॑

ಪಾರ್ಥಿವವೂ ದಿವ್ಯವೂ ಆದ ಪಶುಗಳು, ಅರಣ್ಯದವು ಹಾಗೂ ಗ್ರಾಮ-ಗೃಹದ ಪಾಳುಪಶುಗಳು; ರೆಕ್ಕೆರಹಿತ ಜೀವಿಗಳು ಮತ್ತು ಹಾರುವ ಪಕ್ಷಿಗಳು—ಇವೆಲ್ಲವೂ ವ್ರತಧಾರಿ ಬ್ರಹ್ಮಚಾರಿಯಿಂದಲೇ ಜನಿಸುತ್ತವೆ.

Mantra 22

पृथ॒क् सर्वे॑ प्राजाप॒त्याः प्रा॒णाना॒त्मसु॑ बिभ्रति । तान्त्सर्वा॒न् ब्रह्म॑ रक्षति ब्रह्मचा॒रिण्याभृ॑तम्

ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾಗಿ ಎಲ್ಲಾ ಪ್ರಾಜಾಪತ್ಯ ಶಕ್ತಿಗಳು ತಮ್ಮ ತಮ್ಮ ಆತ್ಮಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರಾಣಗಳನ್ನು ಧರಿಸುತ್ತವೆ. ಅವೆಲ್ಲವನ್ನೂ ಬ್ರಹ್ಮ ರಕ್ಷಿಸುತ್ತದೆ—ಬ್ರಹ್ಮಚಾರಿಯಿಂದ ಇಲ್ಲಿ ತರಲ್ಪಟ್ಟ ಬ್ರಹ್ಮ.

Mantra 23

दे॒वाना॑मे॒तत् प॑रिषू॒तमन॑भ्यारूढं चरति॒ रोच॑मानम्। तस्मा॑ज्जा॒तं ब्राह्म॑णं॒ ब्रह्म॑ ज्ये॒ष्ठं दे॒वाश्च॒ सर्वे॑ अ॒मते॑न सा॒कम्

ದೇವರ ಈ ತತ್ತ್ವವು ಪರಿಷೂತ (ಛಾನಿ ಶುದ್ಧಗೊಳಿಸಿದ), ಅನಭ್ಯಾರೂಢ (ಯಾರೂ ಏರದ) ಆಗಿ, ಪ್ರಕಾಶಮಾನವಾಗಿ ತನ್ನ ಪಥದಲ್ಲಿ ಸಂಚರಿಸುತ್ತದೆ. ಅದರಿಂದ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ಜನಿಸುತ್ತಾನೆ—ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ ಬ್ರಹ್ಮ; ಮತ್ತು ಎಲ್ಲಾ ದೇವರುಗಳು ಅಮೃತತ್ವದೊಂದಿಗೆ ಒಂದಾಗಿ (ಅದರೊಡನೆ) ಇರುತ್ತಾರೆ.

Mantra 24

ब्र॒ह्म॒चा॒री ब्रह्म॒ भ्राज॑द् बिभर्ति॒ तस्मि॑न् दे॒वा अधि॒ विश्वे॑ स॒मोताः॑ । प्रा॒णा॒पा॒नौ ज॒नय॒न्नाद् व्या॒नं वाचं॒ मनो॒ हृद॑यं॒ ब्रह्म॑ मे॒धाम्

ಬ್ರಹ್ಮಚಾರಿ ಪ್ರಕಾಶಮಾನನಾಗಿ ಬ್ರಹ್ಮವನ್ನು ಧರಿಸುತ್ತಾನೆ; ಅವನಲ್ಲೇ ಎಲ್ಲಾ ದೇವರುಗಳು ಅಧಿಷ್ಠಿತರಾಗಿ ಪರಸ್ಪರ ಜಾಲವಾಗಿ ನೆಲೆಸಿದ್ದಾರೆ. ಪ್ರಾಣ ಮತ್ತು ಅಪಾನವನ್ನು ಜನ್ಮಗೊಳಿಸಿ, ಅಲ್ಲಿಂದ ವ್ಯಾನವನ್ನು ಉತ್ಪನ್ನಗೊಳಿಸುತ್ತಾನೆ—ವಾಣಿ, ಮನಸ್ಸು, ಹೃದಯ, ಬ್ರಹ್ಮ ಮತ್ತು ಪ್ರೇರಿತ ಮೇಧೆ (ಋತಪ್ರಜ್ಞೆ).

Mantra 25

चक्षुः॒ श्रोत्रं॒ यशो॑ अ॒स्मासु॑ धे॒ह्यन्नं॒ रेतो॒ लोहि॑तमु॒दर॑म्।२५॥ तानि॒ कल्प॑द् ब्रह्मचा॒री स॑लि॒लस्य॑ पृ॒ष्ठे तपो॑ऽतिष्ठत् त॒प्यमा॑नः समु॒द्रे। स स्ना॒तो ब॒भ्रुः पि॑ङ्ग॒लः पृ॑थि॒व्यां ब॒हु रो॑चते

ನಮಗೆ ಚಕ್ಷು, ಶ್ರೋತ್ರ ಮತ್ತು ಯಶಸ್ಸನ್ನು ದಯಪಾಲಿಸಿರಿ; ಅನ್ನ, ರೇತಸ್ (ವೀರ್ಯ), ರಕ್ತ ಮತ್ತು ಉದರವನ್ನೂ ದಯಪಾಲಿಸಿರಿ. ಇವುಗಳನ್ನು ಬ್ರಹ್ಮಚಾರಿ ಯಥಾವಿಧಿಯಾಗಿ ರೂಪಿಸಿದನು: ಜಲಗಳ ಬೆನ್ನಿನ ಮೇಲೆ ತಪಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ನಿಂತು, ಸಮುದ್ರದಲ್ಲಿ ತಾನೇ ತಪ್ತನಾದನು. ಸ್ನಾನಮಾಡಿ, ಕಂದು-ಪಿಂಗಲ ವರ್ಣನಾಗಿ, ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಬಹಳವಾಗಿ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಾನೆ.