Adhyaya 7: The Sanctity of Gayā: Raibhya’s Encounter and Hymn to Viṣṇu (Gadādhara)

Verse 1

धरण्युवाच । रैभ्योऽसौ मुनिशार्दूलः श्रुत्वा सिद्धं वसुं तदा । स्वयं किमकरोद् देव संशयो मे महानयम् ॥ ७.१ ॥

ព្រះធរណីមានព្រះបន្ទូល៖ រៃភ្យ មុនិដ៏អស្ចារ្យ ដូចខ្លាខាងមុនីទាំងឡាយ កាលបានឮអំពីវសុដែលបានសម្រេចសិទ្ធិហើយ នោះទ្រង់បានធ្វើអ្វីដោយខ្លួនឯង ឱ ព្រះទេវ? សង្ស័យដ៏ធំនេះកើតឡើងក្នុងខ្ញុំ។

Verse 2

श्रीवराह उवाच । स रैभ्यो मुनिशार्दूलः श्रुत्वा सिद्धं वसुं तदा । आजगाम गयां पुण्यां पितृतीर्थं तपोधनः । तत्र गत्वा पितॄन् भक्त्या पिण्डदानेन तर्पयत् ॥ ७.२ ॥

ព្រះវរាហៈមានព្រះបន្ទូល៖ នៅពេលនោះ រៃភ្យ មុនិដូចខ្លា កាលបានឮថាវសុបានសម្រេចសិទ្ធិហើយ បានមកដល់គយា ដ៏បរិសុទ្ធ ជាទីធម៌សម្រាប់បិត្រទេវ (pitṛ-tīrtha)។ ទៅដល់ទីនោះហើយ អ្នកតបសដ៏សម្បូរដោយតបៈ បានបំពេញបិត្រទាំងឡាយដោយសទ្ធា តាមរយៈការបូជាពിണ្ឌ (piṇḍa)។

Verse 3

ततो वै सुमहत्तीव्रं तपः परमदुष्चरम् । चरतोऽस्य तत्तीव्रं तपो रैभ्यस्य धीमतः । आजगाम महायोगी विमानस्थोऽतिदीप्तिमान् ॥ ७.३ ॥

បន្ទាប់មក រៃភ្យដ៏ប្រាជ្ញា កំពុងអនុវត្តតបៈដ៏ខ្លាំងក្លា យ៉ាងលំបាកបំផុត; នៅពេលគាត់កំពុងធ្វើតបៈដ៏តឹងរឹងនោះ មហាយោគីម្នាក់ ពន្លឺចែងចាំងខ្លាំង ហើយអង្គុយលើវិមាន បានមកដល់គាត់។

Verse 4

त्रसरॆणुसमे शुद्धे विमानॆ सूर्यसन्निभे । परमाणुप्रमाणेन पुरुषस्तत्र दीप्तिमान् ॥ ७.४ ॥

ក្នុងវិមានដ៏បរិសុទ្ធនោះ ដែលភ្លឺចែងចាំងដូចព្រះអាទិត្យ ហើយមានទំហំស្មើត្រាសរេណុ (trasareṇu) មានបុរសដ៏ភ្លឺរលោងមួយអង្គនៅទីនោះ ដែលទំហំស្មើបរមាណុ (paramāṇu)។

Verse 5

सोऽब्रवीद् रैभ्य किं कार्यं तपश्चरसि सुव्रत । एवमुक्त्वा दिवो भूमिं मापयामास वै पुमान् ॥ ७.५ ॥

គាត់បាននិយាយទៅកាន់ រៃភ្យៈ៖ «ដោយហេតុអ្វីបានជាអ្នកអនុវត្តតបស្យា ឱ អ្នកមានវ្រតល្អ?» និយាយដូច្នេះហើយ បុរសនោះបានចាប់ផ្តើមវាស់ផែនដីពីលើមេឃ។

Verse 6

तत्रापि रथपञ्चाभं विमानं सूर्यसन्निभम् । युगपद् ब्रह्मभुवनं व्याप्नुवन्तं ददर्श सः ॥ ७.६ ॥

នៅទីនោះផងដែរ គាត់បានឃើញរថអាកាស (វិមាន) ភ្លឺរលោងដោយពន្លឺប្រាំប្រភេទ ដូចព្រះអាទិត្យ ហើយឃើញវាប្រកបដោយអំណាចពាសពេញព្រះលោករបស់ព្រះព្រហ្មក្នុងពេលតែមួយ។

Verse 7

ततः स विस्मयाविष्टो रैभ्यः प्रणतिपूर्वकम् । पप्रच्छ तं महायोगिन् को भवान् प्रब्रवीतु मे ॥ ७.७ ॥

បន្ទាប់មក រៃភ្យៈមានការភ្ញាក់ផ្អើលយ៉ាងខ្លាំង ហើយបានកោតគោរពដោយការក្រាបសំពះជាមុន សួរទៅកាន់មហាយោគិននោះថា៖ «លោកជានរណា? សូមប្រាប់ខ្ញុំផង»។

Verse 8

पुरुष उवाच । अहं रुद्रादवरजो ब्रह्मणो मानसः सुतः । नाम्ना सनत्कुमार इति जनलोके वसाम्यहम् ॥ ७.८ ॥

បុរសនោះបានមានព្រះបន្ទូលថា៖ «ខ្ញុំជាអ្នកក្មេងជាងរុទ្រៈ ជាកូនកើតពីចិត្តរបស់ព្រះព្រហ្ម។ ខ្ញុំមាននាមថា សនត្កុមារ ហើយខ្ញុំស្នាក់នៅក្នុង ជនលោក (Jana-loka)»។

Verse 9

भवतः पार्श्वमायातः प्रणयेन तपोधन । धन्योऽसि सर्वथा वत्स ब्रह्मणः कुलवर्धनः ॥ ७.९ ॥

ឱ អ្នកមានទ្រព្យសម្បត្តិនៃតបស្យា អ្នកបានមកក្បែរខ្ញុំដោយសេចក្តីស្នេហា។ អ្នកជាអ្នកមានពុទ្ធិពរ​គ្រប់យ៉ាង កូនស្រឡាញ់—ជាអ្នកបង្កើនវង្សត្រកូលរបស់ព្រះព្រហ្ម។

Verse 10

रैभ्य उवाच । नमोऽस्तु ते योगिवर प्रसीद दयां मह्यं कुरुषे विश्वरूप । किमत्र कृत्यं वद योगिसिंह कथं हि धन्योऽहमुक्तस्त्वया च ॥ ७.१० ॥

រៃភ្យៈបាននិយាយ៖ សូមនមស្ការ​ដល់ព្រះអង្គ យោគីដ៏ប្រសើរ។ សូមព្រះអង្គមេត្តាប្រោស និងអាណិតខ្ញុំ ឱ ព្រះអង្គមានរូបសកល។ សូមប្រាប់ខ្ញុំ ឱ សីហាយោគី—តើអ្វីគួរធ្វើនៅទីនេះ? ហើយខ្ញុំមានសំណាងយ៉ាងណា ដែលបានទទួលព្រះវាចាពីព្រះអង្គ។

Verse 11

सनत्कुमार उवाच । धन्यस्त्वमेव द्विजवर्यमुख्य यद् वेदवादाभिरतः पितॄंश्च । प्रीणासि मन्त्रव्रतजप्यहोमैर्गयां समासाद्य तथाऽन्नपिण्डैः ॥ ७.११ ॥

សនត្កុមារៈបាននិយាយ៖ «អ្នកពិតជាមានព្រះគុណ និងសំណាង ឱ មុខដ៏ប្រសើរនៃទ្វិជជនទាំងឡាយ ព្រោះអ្នកស្រឡាញ់ការអានវេដៈ ហើយក៏ធ្វើឲ្យពិត្រៈ (វិញ្ញាណបុព្វបុរស) ពេញចិត្តផង ដោយបានទៅដល់គយា តាមរយៈវ្រតមន្ត្រ ការជបមន្ត្រ និងហោម (បូជាភ្លើង) ហើយដោយបិណ្ឌអាហារ (បាល់អង្ករ) ផងដែរ។»

Verse 12

शृणुष्व चान्यं नृपतिर्बभूव विशालनामास पुरीं विशालाम् । उवास धन्यो धृतिमानपुत्रः स्वयं विशालाधिपतिर्द्विजाग्र्यान् । पप्रच्छ पुत्रार्थममित्रसाह - स्ते ब्राह्मणाश्चोचुरदीनसत्त्वाः ॥ ७.१२ ॥

សូមស្តាប់រឿងមួយទៀត៖ មានស្តេចមួយព្រះនាម វិសាលៈ ដែលស្នាក់នៅក្នុងទីក្រុងធំឈ្មោះ វិសាលា។ ព្រះអង្គមានសំណាង និងមានភាពអត់ធ្មត់ ទោះគ្មានព្រះរាជបុត្រក៏ដោយ។ ព្រះអង្គជា​អធិបតីនៃវិសាលា បានចូលទៅរកទ្វិជជនដ៏អគ្គ និងសួរអំពីវិធីទទួលបានព្រះរាជបុត្រ។ ព្រះព្រាហ្មណ៍ទាំងនោះ មានចិត្តមិនទន់ខ្សោយ ក៏បាននិយាយឆ្លើយ។

Verse 13

ऋगत्वा गयामन्नदानैरनेकैः । ध्रुवं सुतस्ते भविता नृपीश सुसंप्रदाता सकलक्षितीशः ॥ ७.१३ ॥

ដោយបានទៅដល់គយា ហើយធ្វើទានអាហារជាច្រើន ឱ ព្រះអម្ចាស់នៃស្តេចទាំងឡាយ ព្រះរាជបុត្ររបស់ព្រះអង្គនឹងកើតមានជាក់ជាមិនខាន ជាអ្នកឧបត្ថម្ភដ៏សប្បុរស និងជាអធិបតីលើផែនដីទាំងមូល។

Verse 14

इतीरितो ब्राह्मणैः स प्रहृष्टो राजा विशालाधिपतिः प्रयत्नात् । आगत्य तेन प्रवरेण तीर्थे मघासु भक्त्याऽथ कृतं पितॄणाम् ॥ ७.१४ ॥

ព្រះរាជាដែលជាអធិបតីនៃវិសាលា បានស្តាប់ពាក្យព្រាហ្មណ៍ទាំងនោះហើយរីករាយយ៉ាងខ្លាំង។ បន្ទាប់មក ព្រះអង្គបានខិតខំធ្វើដំណើរទៅកាន់ទីរតីថ៌ដ៏ប្រសើរនោះ ហើយនៅពេលនក្សត្រ​មាឃា ដោយសេចក្តីសទ្ធា ព្រះអង្គបានអនុវត្តពិធីបូជាសម្រាប់ពិត្រៈ (បុព្វបុរស)។

Verse 15

पिण्डप्रदानं विधिना प्रयत्नाददद्वियत्यूत्तममूर्तयस्तान् । पश्यन् स पुंसः सितपीतकृष्णानुवाच राजा किमिदं भवद्भिः । उपेक्ष्यते शंसत सर्वमेव कौतूहलं मे मनसि प्रवृत्तम् ॥ ७.१५ ॥

ខណៈពេលពួកគេកំពុងប្រគេនបិណ្ឌ (piṇḍa) តាមវិធីបូជាដែលបានកំណត់ ដោយការខិតខំប្រុងប្រយ័ត្ន ព្រះរាជាបានឃើញបុគ្គលទាំងនោះមានរូបកាយភ្លឺរលោងល្អឥតខ្ចោះ មានពណ៌ស ពណ៌លឿង និងពណ៌ខ្មៅ។ ព្រះរាជាទ្រង់មានព្រះបន្ទូលថា៖ «អ្វីនេះដែលអ្នករំលងមិនយកចិត្តទុកដាក់? សូមប្រាប់ខ្ញុំទាំងអស់—ការចង់ដឹងយ៉ាងខ្លាំងបានកើតឡើងក្នុងចិត្តខ្ញុំ»។

Verse 16

सीता उवाच । अहं सीतस्ते जनकोऽस्मि तात नाम्ना च वृत्तेन च कर्मणा च । अयं च मे जनको रक्तवर्णो नृशंसकृद् ब्रह्महा पापकामी ॥ ७.१६ ॥

សីតា បាននិយាយថា៖ «ខ្ញុំគឺ សីតា; ខ្ញុំជាឪពុករបស់អ្នក កូនជាទីស្រឡាញ់—ទាំងដោយឈ្មោះ ដោយអាកប្បកិរិយា និងដោយកិច្ចការដែលបានធ្វើ។ ហើយម្នាក់នេះជាឪពុករបស់ខ្ញុំ មានពណ៌ក្រហម—ជាអ្នកប្រព្រឹត្តអំពើសាហាវ ជាអ្នកសម្លាប់ព្រាហ្មណ៍ និងជាអ្នកប្រាថ្នាអំពើបាប»។

Verse 17

अधीश्वरो नाम परः पिता ऽस्य कृष्णो वृत्त्या कर्मणा चापि कृष्णः । एतेन कृष्णेन हताः पुरा वै जन्मन्यनेके ऋषयः पुराणाः ॥ ७.१७ ॥

ឪពុកដ៏អធិការនៃគាត់ មាននាមថា អធីស្វរ (Adhīśvara) ជាឪពុកអតីតដ៏លើសលប់។ គាត់ត្រូវបានហៅថា ក្រឹෂ್ಣ (Kṛṣṇa) ដោយសារនិស្ស័យ និងដោយសារកិច្ចការផងដែរ។ ដោយក្រឹෂṇa នេះ នៅកាលមុន ក្នុងជាតិមួយ បានសម្លាប់ឥសីបុរាណជាច្រើន។

Verse 18

एतौ मृतौ द्वावपि पुत्र रौद्र- मवीचिसंज्ञं नरकं प्रपन्नौ । अधीश्वरो मे जनकः परोऽस्य कृष्णः पिता द्वावपि दीर्घकालम् । अहं च शुद्धेन निजेन कर्मणा शक्रासनं प्रापितो दुर्लभं ततः ॥ ७.१८ ॥

«កាលណាពួកគេទាំងពីរនោះស្លាប់ទៅ កូនអើយ ពួកគេទាំងពីរបានធ្លាក់ទៅនរកដែលហៅថា អវីចិ (Avīci) ជាទីកន្លែងគួរឱ្យភ័យខ្លាច។ ឪពុករបស់ខ្ញុំគឺជាព្រះអម្ចាស់ដ៏លើសលប់ ហើយឪពុករបស់គាត់គឺ ក្រឹṣṇa—ពួកគេទាំងពីរនោះស្ថិតយូរអង្វែង។ តែខ្ញុំ ដោយកិច្ចការសុចរិតរបស់ខ្លួន បានទទួលអាសនៈរបស់សក្រ (ឥន្ទ្រ) ដែលពិបាកទទួលបាន»។

Verse 19

त्वया पुनर्मन्त्रविदा गयायां पिण्डप्रदानेन बलादिमौ च । मेलापितौ तीर्थपिण्डप्रदान-प्रभावतो मे नरकाश्रितावपि ॥ ७.१९ ॥

ហើយម្តងទៀត ដោយអ្នក—ជាអ្នកចេះមន្តសក្ការៈ—តាមរយៈការប្រគេនបិណ្ឌនៅគយា (Gayā) ពួកគេទាំងពីរនេះ (ចាប់ពី បលៈ) ត្រូវបាននាំឲ្យជួបជុំវិញវិញ។ ពិតប្រាកដ ដោយអานุភាពនៃទីរថ (tīrtha) និងការប្រគេនបិណ្ឌ សូម្បីតែអ្នកដែលបានស្ថិតនៅនរក ក៏ទទួលបានផលនៃការលើកលែង/សម្រាលផងដែរ។

Verse 20

पितॄन् पितामहांस्तत्र तथैव प्रपितामहान् । प्रीणयामीति तत्तोयं त्वया दत्तमरिंदम ॥ ७.२० ॥

«នៅទីនោះ ខ្ញុំបំពេញចិត្តបិត្ដរ (វិញ្ញាណបុព្វបុរស) ជីតា និងជីតាជាន់ទីបី»—ដោយគិតដូច្នេះ ទឹកនោះត្រូវបានអ្នកប្រគេនឲ្យ, ឱ អ្នកបង្ក្រាបសត្រូវ។

Verse 21

तेनास्मद्युगपद्य्योगो जातो वाक्येन सत्तम । तीर्थप्रभावाद् गच्छामः पितृलोकं न संशयः ॥ ७.२१ ॥

ដោយពាក្យនោះ ឱ អ្នកប្រកបដោយធម៌ដ៏ប្រសើរ ការភ្ជាប់ភ្លាមៗសម្រាប់យើងបានកើតឡើងដោយសារពាក្យរបស់អ្នក។ ដោយអานุភាពនៃទីរថ (ទីបរិសុទ្ធ) យើងនឹងទៅកាន់លោកបិត្ដរ—គ្មានសង្ស័យឡើយ។

Verse 22

अत्र पिण्डप्रदानेन एतौ तव पितामहौ । दुर्गतावपि संसिद्धौ पापकृद्विकृतिं गतौ ॥ ७.२२ ॥

នៅទីនេះ ដោយការប្រគេនបិណ្ឌ (piṇḍa) ជីតាទាំងពីររបស់អ្នកនេះ—ទោះបីធ្លាក់ក្នុងស្ថានភាពអកុសលក៏ដោយ—បានសម្រេចពេញលេញ ហើយបានឆ្លងផុតពីសភាពបំផ្លាញដែលកើតពីអំពើបាប។

Verse 23

तीर्थप्रभाव एषोऽस्मिन् ब्रह्मघ्नस्यापि तत्सुतः । पुतः पिण्डप्रदानेन कुर्यादुद्धरणं पुनः ॥ ७.२३ ॥

នេះហើយជាអานุភាពនៃទីរថនេះ៖ សូម្បីតែកូនប្រុសរបស់អ្នកសម្លាប់ព្រាហ្មណ៍ ក៏ត្រូវបានបរិសុទ្ធដោយការប្រគេនបិណ្ឌ (piṇḍa) ហើយអាចធ្វើការលើកសង្គ្រោះសម្រាប់អ្នកស្លាប់បានម្ដងទៀត។

Verse 24

एतस्मात् कारणात् पुत्र अहमेतौ विगृह्य वै । आगतोऽस्मि भवन्तं वै द्रष्टुं यास्यामि साम्प्रतम् । एतस्मात् कारणाद् रैभ्य भवान् धन्यो मयोच्यते ॥ ७.२४ ॥

«ដោយហេតុនេះ កូនប្រុសអើយ ខ្ញុំបានប្រឈមមុខនឹងទាំងពីរនោះ ហើយបានមក—ឥឡូវនេះ ខ្ញុំនឹងទៅជួបអ្នក។ ដោយហេតុនេះដែរ ឱ រៃភ្យ (Raibhya) អ្នកត្រូវបានខ្ញុំប្រកាសថា ជាអ្នកមានភាគល្អ»។

Verse 25

सकृद् गयाभिगमनं सकृत्पिण्डप्रदापनम् । दुर्लभं त्वं पुनर्नित्यमस्मिन्नेव व्यवस्थितः ॥ ७.२५ ॥

ការធ្វើធម្មយាត្រាទៅកាយា​ម្តង និងការថ្វាយបិណ្ឌ​ម្តង គឺអាចធ្វើបាន; ប៉ុន្តែព្រះអង្គ—ដែលស្ថិតនៅទីនេះជានិច្ច—វិញ កម្រណាស់នឹងបានជួប។

Verse 26

किमनु प्रोच्यते रैभ्य तव पुण्यमिदं प्रभो । येन साक्षाद् गदापाणिर्दृष्टो नारायणः स्वयम् ॥ ७.२६ ॥

ឱ រៃភ្យៈ ឱ ព្រះអម្ចាស់—តើអ្វីទៀតអាចនិយាយអំពីបុណ្យកុសលនេះរបស់អ្នកបាន? ដោយបុណ្យនោះ អ្នកបានឃើញដោយផ្ទាល់ ព្រះនារាយណៈ អ្នកកាន់គទា ដោយព្រះអង្គឯង។

Verse 27

ततो गदाधरः साक्षादस्मिंस्तीर्थे व्यवस्थितः । अतोऽतिविख्याततमं तीर्थमेतद् द्विजोत्तम ॥ ७.२७ ॥

បន្ទាប់មក ព្រះគទាធរ ព្រះអង្គឯង បានស្ថិតដោយផ្ទាល់នៅក្នុងទីរថនេះ។ ដូច្នេះ ឱ ព្រហ្មណ៍ដ៏ប្រសើរ ទីរថនេះមានកេរ្តិ៍ឈ្មោះល្បីល្បាញយ៉ាងខ្លាំង។

Verse 28

श्रीवराह उवाच । एवमुक्त्वा महायोगी तत्रैवान्तरधीयत । रैभ्योऽपि च गदापाणेर्हरेः स्तोत्रमथाकरोत् ॥ ७.२८ ॥

ព្រះវរាហដ៏ព្រះស្រីមានព្រះបន្ទូលថា៖ និយាយដូច្នេះហើយ មហាយោគីនោះបានលាក់ខ្លួនបាត់ទៅនៅទីនោះឯង។ បន្ទាប់មក រៃភ្យៈក៏បានតែងស្តូត្រសរសើរ ព្រះហរិ អ្នកកាន់គទា។

Verse 29

रैभ्य उवाच । गदाधरं विबुधजनैरभिष्टुतं धृतक्ष्ममं क्षुधितजनार्त्तिनाशनम् । शिवं विशालासुरसैन्यमर्दनं नमाम्यहं हतसकलाशुभं स्मृतौ ॥ ७.२९ ॥

រៃភ្យៈបានពោលថា៖ ខ្ញុំសូមនមស្ការ ព្រះគទាធរ អ្នកកាន់គទា ដែលត្រូវបានសរសើរដោយក្រុមអ្នកប្រាជ្ញ និងទេវតា; ព្រះអង្គជាអ្នកទ្រទ្រង់ផែនដី បំបាត់ទុក្ខវេទនារបស់អ្នកឃ្លាន; ព្រះអង្គជាព្រះសិវៈសុភមង្គល បំផ្លាញកងទ័ពអសុរ​ដ៏ធំទូលាយ—ការចងចាំព្រះនាមព្រះអង្គបំផ្លាញអមង្គលទាំងអស់។

Verse 30

पुराणपूर्वं पुरुषं पुरुषाश्रितं पुरातनं विमलमलं नृणां गतिम् । त्रिविक्रमं धृतधरणिं बलिर्हं गदाधरं रहसि नमामि केशवम् ॥ ७.३० ॥

ក្នុងការបូជាសម្ងាត់ ខ្ញុំសូមក្រាបថ្វាយបង្គំដល់ កេសវៈ—បុរសដើមកំណើត (បុរុષ) អង្គបុរាណ ដែលសត្វលោកពឹងផ្អែក; បរិសុទ្ធឥតមលិន ជាទីពឹងចុងក្រោយរបស់មនុស្ស; ត្រីវិក្រាមៈ អង្គដែលទ្រទ្រង់ផែនដី បង្ក្រាបពលិ និងកាន់គទា។

Verse 31

सुशुद्धभावं विभवैरुपावृतं श्रियावृतं विगतमलं विचक्षणम् । क्षितीश्वरैरपगतकिल्बिषैः स्तुतं गदाधरं प्रणमति यः सुखं वसेत् ॥ ७.३१ ॥

អ្នកណាដែលក្រាបថ្វាយបង្គំដល់ គទាធរៈ—មានចិត្តបរិសុទ្ធយ៉ាងខ្ពង់ខ្ពស់ ត្រូវបានគ្របដណ្តប់ដោយអំណាចសិរីរុងរឿង និងស្រី (សម្បត្តិ) ឥតមលិន មានប្រាជ្ញាច្បាស់លាស់ ហើយត្រូវបានសរសើរដោយស្តេចលើផែនដីដែលបាបត្រូវបានលុបចោល—នោះនឹងរស់នៅដោយសុខសាន្ត។

Verse 32

सुरासुरैरर्च्चितपादपङ्कजं केयूरहाराङ्गद मौलिधारिणम् । अब्दौ शयानं च रथाङ्गपाणिनं गदाधरं प्रणमति यः सुखं वसेत् ॥ ७.३२ ॥

អ្នកណាដែលក្រាបថ្វាយបង្គំដោយក្តីគោរពដល់ ព្រះអម្ចាស់កាន់គទា—ដែលផ្កាឈូកជើងត្រូវបានបូជាដោយទេវតា និងអសុរ; ពាក់កងដៃ ខ្សែក កងក្បាលដៃ និងមកុដ; សម្រាកលើសមុទ្រ; ហើយដៃកាន់ចក្រ—នោះនឹងរស់នៅដោយសុភមង្គល។

Verse 33

सितं कृते त्रेतायुगेऽरुणं विभुं तथा तृतीये पीतवर्णमच्युतम् । कलौ घनालिप्रतिमं महेश्वरं गदाधरं प्रणमति यः सुखं वसेत् ॥ ७.३३ ॥

នៅយុគក្រឹតៈ ព្រះអង្គមានពណ៌ស; នៅយុគត្រេតា ព្រះអង្គដ៏មហិទ្ធិមានពណ៌ក្រហមរលោង; នៅយុគទីបី (ទ្វាបរ) អច្យុតៈមានពណ៌លឿង។ នៅយុគកលិ ព្រះអង្គប្រៀបដូចមេឃខ្មៅកកកុញ—មហេស្វរៈ អង្គកាន់គទា។ អ្នកណាដែលក្រាបថ្វាយបង្គំដល់ព្រះអង្គ នឹងរស់នៅដោយសុខស្រួល។

Verse 34

बीजोद्भवो यः सृजते चतुर्मुख-स्तथैव नारायणरूपतो जगत् । प्रपालयेद् रुद्रवपुस्तथान्तकृद् गदाधरो जयतु षडर्धमूर्तिमान् ॥ ७.३४ ॥

សូមឲ្យព្រះអម្ចាស់កាន់គទា មានជ័យជំនះ—ព្រះអង្គមានរូបសម្បត្តិប្រាំមួយផ្នែក (រូបរួមប្រាំមួយ): ជាព្រះចតុមុខ ព្រះអង្គបង្កើត; ជានារាយណៈ ព្រះអង្គថែរក្សាពិភពលោក; ជារូបរុទ្រៈ ព្រះអង្គការពារ; ហើយជាអ្នកបញ្ចប់ ព្រះអង្គនាំមកនូវការលាយបាត់។

Verse 35

सत्त्वं रजश्चैव तमो गुणास्त्रयस् त्वेतॆषु नान्यस्य समुद्भवः किल । स चैक एव त्रिविधो गदाधरो दधातु धैर्यं मम धर्ममोक्षयोः ॥ ७.३५ ॥

សត្តវៈ រជស និង តមស—គុណៈបី; ពិតប្រាកដថា ក្រៅពីទាំងនេះ មិនមានប្រភពបង្ហាញផ្សេងទៀតឡើយ។ ព្រះអង្គតែមួយ ប៉ុន្តែបង្ហាញជាបីប្រភេទ ព្រះគទាធរ (អ្នកកាន់គទា) សូមប្រទានឲ្យខ្ញុំមានស្ថិរភាពក្នុងធម៌ និងមោក្ខ។

Verse 36

संसारतोयार्णवदुःखतन्तुभिर्वियोगनक्रक्रमणैः सुभीषणैः । मज्जन्तमुच्चैः सुतरां महाप्लवे गदाधरो मामु दधातु पोतवत् ॥ ७.३६ ॥

ក្នុងមហាទឹកជំនន់នៃសំសារៈ ដូចមហាសមុទ្រទឹក ដែលគួរឲ្យភ័យដោយខ្សែសោកទុក្ខ និងចលនាដ៏គួរឲ្យរន្ធត់នៃក្រពើនៃការបែកចេញ ខណៈខ្ញុំកំពុងលិចជ្រៅទៅៗ សូមព្រះគទាធរ (អ្នកកាន់គទា) លើកគាំទ្រខ្ញុំ ដូចទូកមួយ។

Verse 37

स्वयं त्रिमूर्तिः स्वमिवात्मनात्मनि स्वशक्तितश्चाण्डमिदं ससर्ज्ज ह । तस्मिञ्जलोत्थासनमार्यतेजसं ससर्ज्ज यस्तं प्रणतोऽस्मि भूधरम् ॥ ७.३७ ॥

ព្រះអង្គដែលជាត្រីមូរតិដោយខ្លួនឯង បានបង្កើតសកលពង (ចណ្ឌ) នេះដោយអំណាចរបស់ព្រះអង្គផ្ទាល់ ដូចជានៅក្នុងព្រះអង្គឯង; ហើយនៅក្នុងនោះ បានបង្កើតអាសនៈកើតពីទឹក ដែលមានពន្លឺដ៏អរិយៈ។ ចំពោះព្រះភូធរ (អ្នកទ្រទ្រង់ផែនដី) នោះ ខ្ញុំសូមកោតគោរពបង្គំ។

Verse 38

मत्स्यादिनामानि जगत्सु केवलं सुरादिसंरक्षणतो वृषाकपिः । मुख्यस्वरूपेण समन्ततो विभुर्गदाधरो मे विदधातु सद्गतिम् ॥ ७.३८ ॥

នាមដូចជា «មត្ស្យ» និងផ្សេងៗ ក្នុងលោក គឺជាការហៅតាមការពាររបស់ព្រះទេវតា និងសត្វអាទិទេវជាដើមប៉ុណ្ណោះ។ សូមព្រះអម្ចាស់សព្វទី—ព្រះគទាធរ ដែលសភាពដើមជាសុព្រេម និងស្ថិតគ្រប់ទិស—ប្រទានឲ្យខ្ញុំបានសុគតិ (គោលដៅល្អ)។

Verse 39

श्रीवराह उवाच । एवं स्तुतस्तदा विष्णुर्भक्त्या रैभ्येण धीमता । प्रादुर्बभूव सहसा पीतवासा जनार्दनः ॥ ७.३९ ॥

ព្រះវរាហដ៏ស្រីបានមានព្រះបន្ទូលថា៖ ដូច្នេះ ព្រះវិෂ್ಣុ ត្រូវបានសរសើរនៅពេលនោះ ដោយភក្តីរបស់រៃភ្យៈ អ្នកប្រាជ្ញ; ហើយភ្លាមៗ ព្រះជនារទនៈ ស្លៀកពាក់វស្ត្រពណ៌លឿង បានបង្ហាញព្រះអង្គ។

Verse 40

शङ्खचक्रगदापाणिर्गरुडस्थो वियद्गतः । उवाच मेघगम्भीरधीर्वाक् पुरुषोत्तमः ॥ ७.४० ॥

ព្រះបុរសោត្តមៈ កាន់សង្ខៈ ចក្រៈ និងគដា នៅក្នុងព្រះហស្ត ទ្រង់ប្រកបលើគរុឌ ហោះទៅលើមេឃ ហើយមានព្រះវាចាដ៏ស្ងប់ស្ងាត់ ជ្រៅដូចសម្លេងពពកផ្គរលាន់។

Verse 41

तुष्टोऽस्मि रैभ्य भक्त्या ते स्तुत्या च द्विजसत्तम । तीर्थस्नानेन च विभो ब्रूहि यत्तेऽभिवाञ्छितम् ॥ ७.४१ ॥

ឱ រៃភ្យៈ ខ្ញុំរីករាយដោយភក្តីរបស់អ្នក និងដោយស្តុតិរបស់អ្នក ឱ ព្រហ្មណ៍ដ៏ប្រសើរនៃអ្នកកើតពីរដង ហើយក៏ដោយការងូតទឹកនៅទីរតីថ៌ដ៏បរិសុទ្ធផងដែរ។ ឱ អ្នកមានអំណាច ចូរប្រាប់មក—អ្វីដែលអ្នកប្រាថ្នា?

Verse 42

रैभ्य उवाच । गतिं मे देहि देवेश यत्र ते सनकादयः । वसेयं तत्र येनाहं त्वत्प्रसादाद् गदाधर ॥ ७.४२ ॥

រៃភ្យៈបានទូលថា៖ «ឱ ព្រះអម្ចាស់នៃទេវតា សូមប្រទានដល់ខ្ញុំ នូវគតិ (ស្ថានភាព) ដែលព្រះឥសីទាំងឡាយ ចាប់ពីសនកៈ ជាដើម ស្នាក់នៅ។ សូមឲ្យខ្ញុំបានរស់នៅទីនោះ ដើម្បីដោយព្រះគុណរបស់ព្រះអង្គ ឱ ព្រះកាន់គដា ខ្ញុំបានឈានដល់លំនៅនោះ»។

Verse 43

देव उवाच । एवमस्त्विति ते ब्रह्मन्नित्युक्त्वा ऽन्तरधी यत । भगवानपि रैभ्यस्तु दिव्यज्ञानसमन्वितः ॥ ७.४३ ॥

ព្រះទេវតាបានមានព្រះបន្ទូលថា៖ «ដូច្នោះហើយ»។ បន្ទាប់ពីមានព្រះបន្ទូលដល់អ្នក ឱ ព្រហ្មណ៍ ទ្រង់ក៏លាក់អង្គបាត់ទៅ។ ហើយព្រះបរិសុទ្ធ រៃភ្យៈផងដែរ ដែលបានប្រកបដោយចំណេះដឹងទិព្វ ក៏បានស្ថិតនៅក្នុងស្ថានភាពនោះ។

Verse 44

क्षणाद् बभूव देवेन परितुष्टेन चक्रिणा । जगाम यत्र ते सिद्धाः सनकाद्या महर्षयः ॥ ७.४४ ॥

ភ្លាមៗនោះ ដោយព្រះគុណនៃព្រះទេវតាកាន់ចក្រៈ ដែលបានពេញចិត្តយ៉ាងខ្លាំង គាត់បានទៅដល់ទីកន្លែងដែលសិទ្ធៈទាំងឡាយ និងមហាឥសីចាប់ពីសនកៈ ជាដើម ស្ថិតនៅ។

Verse 45

एतच्च रैभ्यनिर्दिष्टं स्तोत्रं विष्णोर्गदाभृतः । यः पठेत् स गयां गत्वा पिण्डदानाद् विशिष्यते ॥ ७.४५ ॥

នេះជាស្តូត្រដែលរៃភ្យៈបានបង្រៀន ស្តីអំពីព្រះវិṣṇុ អ្នកកាន់គទា។ អ្នកណាអានស្តូត្រនេះ ទោះបានទៅកាយា ក៏ទទួលបុណ្យលើសពីការថ្វាយបិណ្ឌ (piṇḍa)។